ΑΝΩΤΑΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ

ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ

 

(Άρθρο 23(3)(δ) του Ν. 33/64 – Μεταβατικές Διατάξεις)

 

 

(Έφεση Κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Αρ. 111/21)

 

 

21 Ιανουαρίου, 2026

 

 

[ΨΑΡΑ-ΜΙΛΤΙΑΔΟΥ, ΣΑΝΤΗΣ, ΓΕΩΡΓΙΟΥ, Δ/ΣΤΕΣ]

 

 

ΠΑΝΙΚΟΣ ΧΑΤΖΗΠΑΝΑΓΗ

Εφεσείοντας/Ε/Μ

 

ΚΑΙ

 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Εφεσίβλητος/Αιτητής

ΚΑΙ

 

ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΚΥΠΡΟΥ

Καθ’  ου η αίτηση

______________________

   

    Χρ. Χριστάκη για Χριστάκης Θ. Χριστάκη ΔΕΠΕ, για τον Εφεσείοντα/Ε/Μ.

   Αλ. Κουντουρή (κα) για Τ. Παπαδόπουλος και Συνεργάτες ΔΕΠΕ, για τον Εφεσίβλητο/Αιτητή.

    Μ. Αντωνίου (κα) για Χρυσαφίνης & Πολυβίου ΔΕΠΕ, για τον Καθ’ ου η αίτηση.

__________________

ΨΑΡΑ-ΜΙΛΤΙΑΔΟΥ, Δ.: Η ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου θα δοθεί από τον ΓΕΩΡΓΙΟΥ, Δ.

_________________

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

     ΓΕΩΡΓΙΟΥ, Δ.:   Αντικείμενο της υπό κρίση έφεσης αποτελεί η απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου να ακυρώσει την απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου (ΡΙΚ), ημερ. 18.5.2016, με την οποία προήγαγε τον εφεσείοντα [1] στη μόνιμη θέση του Διευθυντή Ειδήσεων και Επικαίρων από 1.7.2016 [2].  

 

Στο στάδιο αυτό κρίνουμε ορθολογικό να γίνει αναφορά στα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση.  

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Το ΡΙΚ, την 4.2.2016, προκήρυξε την πιο πάνω  θέση και ενδιαφέρον επέδειξαν ο εφεσείοντας, ο εφεσίβλητος [3] καθώς και άλλα τέσσερα πρόσωπα.  

Με βάση το σχέδιο υπηρεσίας, για την πιο πάνω θέση, απαιτούνταν τα ακόλουθα προσόντα:               

«1. Πανεπιστημιακό Δίπλωμα ή Τίτλος σε ένα τουλάχιστο από τα ακόλουθα θέματα ή συνδυασμό των θεμάτων αυτών:

 

Δημοσιογραφία, Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας και Ενημέρωσης, Κοινωνικές Επιστήμες, Πολιτικές Επιστήμες, φιλολογία, Νομικά (περιλαμβανομένου του Barrister-at-Law) ή άλλο συναφές, κατά την κρίση του Διοικητικού Συμβουλίου, θέμα.

 

Άλλο από το πιο πάνω πανεπιστημιακό προσόν και μεταπτυχιακό Δίπλωμα ή Τίτλος σε ένα από τα αναφερόμενα πιο πάνω θέματα ή συνδυασμό των θεμάτων αυτών.

 

Συνδυασμός του πανεπιστημιακού προσόντος που αναφέρεται πιο πάνω και του μεταπτυχιακού Διπλώματος ή Τίτλου σε ένα από τα αναφερόμενα πιο πάνω θέματα ή συνδυασμό των θεμάτων αυτών αποτελεί πλεονέκτημα.

 

Σημείωση:

Για  προσωπικό που υπηρετούσε στο Ρ.Ι.Κ. την 1.1.2001 αντί του Πανεπιστημιακού Διπλώματος (Παράγραφος 1) και της πείρας που αναφέρεται στην παράγραφο 3 απαιτείται υψηλό μορφωτικό υπόβαθρο και μακρά ευδόκιμη πείρα και επαρκής απασχόληση σε υπεύθυνη θέση στη δημοσιογραφία ή την παραγωγή ραδιοφωνικών ή τηλεοπτικών προγραμμάτων κατά προτίμηση σε συναφή εργασία,

και

Άριστη γνώση της Ελληνικής και της Αγγλικής γλώσσας αντί του προσόντος που αναφέρεται στην παράγραφο (4) πιο κάτω.

 

2. Πολυμερής ενημέρωση για την κυπριακή και την διεθνή επικαιρότητα, ιδιαίτερα όσον αφορά τα σημαντικά προβλήματα της Κύπρου και τα μεγάλα διεθνή προβλήματα.

3.Πενταετής τουλάχιστον πείρα μετά την απόκτηση του πτυχίου σε υπεύθυνη θέση με διοικητικά ή εποπτικά καθήκοντα σε δημοσιογραφικό κλάδο ραδιοφωνικού ή/και τηλεοπτικού οργανισμού ή σε δημοσιογραφικό κλάδο εφημερίδας ή/και περιοδικού.

4.Πολύ καλή γνώση της Ελληνικής και της Αγγλικής γλώσσας.

5.Ακεραιότητα χαρακτήρα, διοικητική ικανότητα, δημιουργικότητα, υπευθυνότητα, πρωτοβουλία, ευθυκρισία.»

 

Οι πιο πάνω υποψήφιοι κλήθηκαν σε προφορική εξέταση ενώπιον του Διοικητικού Συμβουλίου του ΡΙΚ στις 14.5.2016.  Ακολούθησε συνεδρία στις 18.5.2016 και στο πρακτικό που τηρήθηκε σε αυτήν καταγράφονται, μεταξύ άλλων, και τα ακόλουθα:

«Με βάση την πιο πάνω βαθμολογία το Δ.Σ. προέβη σε τελική αξιολόγηση για τον κάθε ένα από τους αιτητές/τριες ως ακολούθως:

…

4.       Νικολάου ..: Έχει ολοκληρωμένη θεώρηση των ευθυνών της θέσης και έχει ευρείες εμπειρίες σχετικές με τα καθήκοντα της. Έχει πάρα πολύ καλή επιστημονική κατάρτιση. Εκφράζεται με ακρίβεια, προσεγγίζει τα θέματα διαλεκτικά και τεκμηριώνει τις θέσεις του. Διαθέτει συγκροτημένη σκέψη και αυτοπεποίθηση.

[.]

6.       Χατζηπαναγή ..: Έχει πλήρη γνώση των ευθυνών της θέσης και διαθέτει κατάρτιση στον τομέα του. Είναι ενήμερος των σύγχρονων αντιλήψεων σε θέματα του τομέα του και έχει ευρείες εμπειρίες σχετικές με τα καθήκοντα της θέσης. Αναλύει με σαφήνεια τα θέματα και διεισδύει στην ουσία τους αιτιολογώντας τις απόψεις του με πειστικότητα. Διαθέτει ωριμότητα σκέψεως και αυτοπεποίθηση.

 

Το Δ.Σ. επανέλαβε ότι οι αιτητές/τριες κλήθηκαν σε προφορική εξέταση χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχει κριθεί τελεσίδικα από το Δ.Σ. ότι ικανοποιούν τα απαραίτητα προσόντα του Σχεδίου Υπηρεσίας της υπό πλήρωση θέσης.

 

Το Δ.Σ. αφού μελέτησε διεξοδικά τα προσόντα των αιτητών/τριων όπως περιέχονταν στα ενώπιον του έγγραφα και φακέλους, αξιολόγησε του αιτητές/τριες με βάση τα απαιτούμενα από το Σχέδιο Υπηρεσίας προσόντα κατέληξε ως ακολούθως:

…

 

4.       Νικολάου…: πληροί τα απαιτούμενα από το Σχέδιο Υπηρεσίας προσόντα και συγκεκριμένα την παράγραφο 1 αυτού αφού κατέχει πανεπιστημιακό τίτλο στον κλάδο Δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου Kliment Ohridski της Σόφιας με ειδίκευση στην Τηλεοπτική Δημοσιογραφία (1987), καθώς και την παράγραφο 3 αυτού αφού κατέχει τη θέση του Υπεύθυνου Σύνταξης από 1.12.2005. Πληροί επίσης τα προσόντα των παραγράφων 2, 4 και 5 όπως προκύπτει από τα ενώπιον του Διοικητικού Συμβουλίου έγγραφα.

 

…

6.       Χατζηπαναγή ..: πληροί τα απαιτούμενα από το Σχέδιο Υπηρεσίας προσόντα και συγκεκριμένα την παράγραφο 1 αυτού αφού κατέχει πτυχίο Νομικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (1991), καθώς και την παράγραφο 3 αυτού αφού κατέχει τη θέση του Υπεύθυνου Σύνταξης από 1.2.2009. Πληροί επίσης τα προσόντα των παραγράφων 2, 4 και 5 όπως προκύπτει από τα ενώπιον του Διοικητικού Συμβουλίου έγγραφα.

…

Τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου μελέτησαν τα ενώπιον τους δεδομένα και στοιχεία, σε συνάρτηση πάντα με το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης και διαπίστωσαν ότι από τους πιο πάνω αιτητές/τριες μόνο ο Νικολάου … κατέχει το πλεονέκτημα καθότι κατέχει Μεταπτυχιακό Δίπλωμα συμπεριλαμβανομένου και Πανεπιστημιακού Τίτλου στον κλάδο Δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου Kliment Ohridski της Σόφιας με ειδίκευση στην Τηλεοπτική Δημοσιογραφία (1987).

 

Ακολούθησε προσεκτική εξέταση της κάθε υποψηφιότητας ξεχωριστά, με βάση το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης.

…

Το Δ.Σ., μετά από εκτενή συζήτηση, έκρινε ως επικρατέστερους τους τρεις αρχαιότερους υποψηφίους οι οποίοι κατέχουν θέση ανώτερη από τους υπόλοιπους αιτητές/τριες, δηλαδή τη θέση του Υπεύθυνου Σύνταξης και αποφάσισε όπως προχωρήσει στην περαιτέρω αξιολόγηση τους:

1.       …

2.       Νικολάου …

3.       Χατζηπαναγή …

 

Στο σημείο αυτό το Συμβούλιο κάλεσε στην αίθουσα τον Αν. Γενικό Διευθυντή.

 

Ο Αν. Γενικός Διευθυντής με βάση τον Κανονισμό 4(4) της ΚΔΠ 317/87 ανέφερε προς το Συμβούλιο ότι και οι τρεις πιο πάνω υποψήφιοι, οι οποίοι είχαν διοριστεί ως Αναπληρωτές Διευθυντές Ειδήσεων και Επικαίρων και για τους οποίους ήταν ο άμεσα προϊστάμενος επί καθημερινής βάσης, ασκούσαν τα καθήκοντα τους ακριβώς με τον ίδιο βαθμό επάρκειας, επιμέλειας, και αφοσίωσης και δεν κρίνει κανένα ως καλύτερο από τον άλλο.

            Στο σημείο αυτό αποχώρησε από την αίθουσα ο Αν. Γενικός Διευθυντής.

 

Το Δ.Σ. εξέτασε τη βαθμολογία την οποία οι τρεις υποψήφιοι εξασφάλισαν στην προφορική εξέταση:

 

•        …

•        Ο … Νικολάου βαθμολογήθηκε με 5 εξαίρετος, 2 πολύ καλός και 1 καλός.

•        Ο …Χατζηπαναγή βαθμολογήθηκε με 5 εξαίρετος και 3 πολύ καλός.

 

Με βάση την πιο πάνω βαθμολογία από τους τρεις υποψήφιους το Δ.Σ. προέκρινε τον … Νικολάου και τον … Χατζηπαναγή.

 

Ακολούθησε περαιτέρω συζήτηση αναφορικά με τους δύο πιο πάνω υποψηφίους με βάση λεπτομερή αξιολόγηση όλων των ενώπιον του Συμβουλίου στοιχείων σε συνάρτηση πάντα με το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης.

 

Η πλειοψηφία του Δ.Σ., … έκριναν ως τον καταλληλότερο για τη θέση του Διευθυντή Ειδήσεων και Επικαίρων τον … Χατζηπαναγή ο οποίος υπερείχε έναντι του …Νικολάου αλλά και των άλλων υποψηφίων. Η πλειοψηφία του Συμβουλίου επιλέγοντας τον … Χατζηπαναγή έλαβε ιδιαίτερα υπόψη τα πιο κάτω:

•        Με βάση τη νομολογία αποδίδεται αυξημένη βαρύτητα στην προφορική συνέντευξη θέσεων ψηλά στην ιεραρχία, όπως η παρούσα, ενώ με βάση πάντοτε τη νομολογία, το διορίζον όργανο, δηλαδή στην προκειμένη περίπτωση το Δ.Σ. του ΡΙΚ, έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια να επιλέγει πρόσωπα για διευθυντικές, όπως η υπό εξέταση θέση Διευθυντή Ειδήσεων και Επικαίρων.

•        Ο κ. Χατζηπαναγή πέρα από τα προσόντα που κατέχει, κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, στην οποία υπερέχει έναντι του κ. Νικολάου αλλά και των άλλων υποψηφίων, έδειξε ότι υπερτερεί σε θέματα διοίκησης και έχει συνθετικότητα στα θέματα των νέων τεχνολογιών κάτι το οποίο επιδιώκει το ΡΙΚ.  Ο κ. Χατζηπαναγή διαφάνηκε ότι έχει ιδιαίτερο, ξεχωριστό και πρωτοπόρο όραμα για το ΡΙΚ το οποίο ξεχωρίζει σε σχέση με τον κ. Νικολάου αλλά και τους άλλους υποψηφίους, το οποίο μπορεί να υλοποιήσει αποτελεσματικά.

•        Ο κ. Χατζηπαναγή κατέχει ιδιαίτερες διευθυντικές, διοικητικές και οργανωτικές ικανότητες, οι οποίες είναι πολύ σημαντικές για την ορθή και αποτελεσματική εκτέλεση των καθηκόντων της θέσης όπως προνοούνται στο Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης και οι οποίες δίνουν προβάδισμα στον κ. Χατζηπαναγή έναντι του κ. Νικολάου αλλά και των άλλων υποψηφίων.

•        Αναφορικά με το θέμα των κριτηρίων, η πλειοψηφία του Συμβουλίου σημείωσε καταρχήν ότι σε θέσεις ψηλά στην ιεραρχία όπως η παρούσα ο ρόλος της αρχαιότητας είναι επουσιώδους σημασίας. Σε σχέση με το κριτήριο της αξίας, όπως αυτή αποτυπώνεται στις Ετήσιες Εκθέσεις Αξιολόγησης, η πλειοψηφία του Συμβουλίου παρατηρεί ότι οι δύο υποψήφιοι (Χατζηπαναγή και Νικολάου) είναι ίσοι σε αξία εφόσον και οι δύο κατά τα τελευταία έτη έχουν βαθμολογηθεί ως εξαίρετοι. Το γεγονός ότι οι Ετήσιες Εκθέσεις έχουν ισοπεδωθεί, εφόσον η συντριπτική πλειοψηφία των υπαλλήλων βαθμολογείται ως εξαίρετη, καθιστά στην ουσία ανενεργό το κριτήριο της αξίας.

•        Αναφορικά με το θέμα του πλεονεκτήματος του κ. Νικολάου, η πλειοψηφία του Δ.Σ. σημειώνει ότι αυτό λαμβάνεται υπόψη όμως για τους πιο πάνω λόγους κρίνει ότι ο κ. Χατζηπαναγή είναι καταλληλότερος για προαγωγή στη θέση Διευθυντή Ειδήσεων και Επικαίρων.

 

Τα Μέλη του Δ.Σ…. ψήφισαν υπέρ του … Νικολάου για προαγωγή στη θέση Διευθυντή Ειδήσεων και Επικαίρων για τους ακόλουθους λόγους:

 

•        Με βάση όλα τα κριτήρια (αξία, προσόντα, αρχαιότητα) υπερέχει ο … Νικολάου.

•        Ο … Νικολάου είναι ο μόνος υποψήφιος που κατέχει το πλεονέκτημα του Σχεδίου Υπηρεσίας, κάτι το οποίο προσδίδει προβάδισμα στην επιλογή του εν λόγω υποψηφίου.

•        Ο … Νικολάου είναι αρχαιότερος του κ. Πανικού Χατζηπαναγή κατά 3 χρόνια και 3 μήνες.

•        5 από τα 8 Μέλη του Δ.Σ. (πλειοψηφία) έκριναν στις προφορικές συνεντεύξεις ως εξαίρετους (ψηλότερη βαθμολογία) τους … Νικολάου και …Χατζηπαναγή που σημαίνει ότι για την πλειοψηφία του Δ.Σ. κρίνονται ισάξιοι…»

 

 

Η πλειοψηφία του ΔΣ του ΡΙΚ, επέλεξε για προαγωγή στην πιο πάνω θέση τον εφεσείοντα από 1.7.2016.

 

Ο εφεσίβλητος με την αίτηση ακύρωσης αμφισβήτησε την νομιμότητα της πιο πάνω απόφασης του Δ.Σ. του ΡΙΚ.  

 

Η πρωτόδικη απόφαση και οι λόγοι έφεσης

Το πρωτόδικο Δικαστήριο αρχικά επισήμανε ότι είναι παραδεκτό μεταξύ των διαδίκων πως ο εφεσίβλητος, αφενός, ήταν ο μόνος εκ των υποψηφίων ο οποίος διέθετε το προβλεπόμενο από το σχέδιο υπηρεσίας πλεονέκτημα και αφετέρου, ότι είναι αρχαιότερος του εφεσείοντα κατά 3 χρόνια και 3  μήνες.

 

Ο εφεσείοντας αμφισβητεί την ορθότητα της πιο αναφοράς ότι ήταν παραδεκτό γεγονός ότι ο εφεσίβλητος ήταν ο μόνος που κατείχε το πλεονέκτημα και πρόσθετα, ως ισχυρίζεται,  λανθασμένα και μη δεόντως αιτιολογημένα κρίθηκε το πιο πάνω τόσο από το πρωτόδικο Δικαστήριο όσο και από το αποφασίζον όργανο (λόγοι έφεσης αρ.1 και 3 αντίστοιχα).

 

Επίσης, προβάλλει, ότι δεν έτυχε δίκαιης δίκης καθότι στερήθηκε πρωτοδίκως της δυνατότητας να αμφισβητήσει την κρίση του αποφασίζοντος οργάνου ότι ο εφεσίβλητος διαθέτει το πλεονέκτημα του σχεδίου υπηρεσίας (λόγος έφεσης αρ. 2).

 

Στη συνέχεια, το πρωτόδικο Δικαστήριο, ως καταγράφει,  το αποφασίζον όργανο δεν έσφαλλε σε οποιεσδήποτε από τις διαπιστώσεις του κατά την καταγραφή των δεδομένων των δύο υποψηφίων, κάτι το οποίο αμφισβητείται από τον εφεσείοντα (λόγος έφεσης αρ. 5).

 

To πρωτόδικο Δικαστήριο, με αναφορά στο άρθρο 25(1) [4] του περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμου, λαμβανομένου υπόψη ότι οι δύο υποψήφιοι κρίθηκαν κατά πλειοψηφία ως εξαίρετοι, έκρινε ότι ορθή, εν προκειμένω, ήταν η θέση της μειοψηφίας του ΔΣ του ΡΙΚ πως ο εφεσίβλητος και ο εφεσείοντας ήταν ισάξιοι στις συνεντεύξεις. 

 

Με αναφορά σε νομολογία, επισήμανε  πως η καλύτερη απόδοση στην προφορική συνέντευξη, δεν συνιστά εξειδίκευση των λόγων που αντισταθμίζουν το πλεονέκτημα που παρέχει το πρόσθετο προσόν για την εκτέλεση των καθηκόντων της θέσης. 

 

Επιπρόσθετα, ως αναφέρθηκε,  η απόδοση ιδιαίτερης βαρύτητας στις διευθυντικές, διοικητικές και οργανωτικές ικανότητες του εφεσείοντα εσφαλμένα οδήγησε στην παραγνώριση του πλεονεκτήματος του εφεσίβλητου καθότι οι εν λόγω ικανότητες, ως καταγράφεται στα πρακτικά, διαπιστώθηκαν κατά την προφορική συνέντευξη των υποψηφίων και ως εκ τούτου αποτελούν μέρος της αξιολόγησης της απόδοσής τους σε αυτήν. 

 

 

Τονίστηκε αφενός πως οι δύο υποψήφιοι ήταν ισάξιοι στις ετήσιες εκθέσεις, με αποτέλεσμα η εκ νέου αξιολόγηση αυτών να συνιστά ανεπίτρεπτη ανάπλασή τους και, αφετέρου, πως ο Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής υπέδειξε ότι και οι δύο υποψήφιοι ασκούσαν τα καθήκοντά τους ακριβώς με τον ίδιο βαθμό επάρκειας, επιμέλειας και αφοσίωσης, χωρίς να μπορεί να προκρίνει οιονδήποτε εξ αυτών ως καλύτερο από τον άλλο.

 

Το πρωτόδικο Δικαστήριο επισήμανε, ότι  όπως συνάγεται από το σχετικό πρακτικό, αιτιολογία για την παραγνώριση τόσο του πλεονεκτήματος, το οποίο μόνο ο εφεσίβλητος κατείχε, όσο και της αρχαιότητας αυτού, αποτέλεσε η προφορική συνέντευξη των υποψηφίων. Έκρινε δε, πως η δοθείσα εν προκειμένω αιτιολογία για την επιλογή του εφεσείοντα έναντι του εφεσίβλητου «κατά παραγνώριση του πλεονεκτήματος και της αρχαιότητας αυτού πάσχει ως πεπλανημένη και ανεπαρκής». Έτσι, η διακριτική ευχέρεια του αποφασίζοντος οργάνου ασκήθηκε πλημμελώς. Ο εφεσείοντας αμφισβητεί την ορθότητα των πιο πάνω κρίσεων του πρωτόδικου Δικαστηρίου ( λόγος έφεσης αρ.4).

 

Για τους πιο πάνω λόγους, το πρωτόδικο Δικαστήριο ακύρωσε την προσβαλλόμενη απόφαση.   

 

Εξέταση λόγων έφεσης

Αναφορικά με τα όσα προβάλλει ο εφεσείοντας ότι λανθασμένα το πρωτόδικο Δικαστήριο ανάφερε ότι ήταν παραδεκτό γεγονός ότι ο εφεσίβλητος ήταν ο μόνος που κατείχε το πλεονέκτημα (λόγος έφεσης αρ.1) επισημαίνονται τα ακόλουθα:

(i)           Kατ’ αρχάς, στο πλαίσιο της γραπτής αγόρευσης του συνηγόρου του εφεσείοντα, κατά την πρωτόδικη διαδικασία – ο οποίος ήταν άλλος από το συνήγορο του κατά το στάδιο της έφεσης -  αναφέρθηκε ότι «πουθενά το καθ’ ου η αίτηση ΡΙΚ ανέφερε στα πρακτικά του οτιδήποτε που να είναι λάθος ή σφάλμα».

(ii)         Πέρα δε τούτου, ο συνήγορος του ΡΙΚ, στο πλαίσιο της ακροαματικής διαδικασίας στο πρωτόδικο Δικαστήριο, σύμφωνα με το πρακτικό ημερ. 24.9.2020,  ανέφερε,  μεταξύ άλλων, ότι «… γίνεται απολύτως αντιληπτό και παραδεκτό ότι ο κ. Νικολάου κατέχει μεταπτυχιακό δίπλωμα …». Ο συνήγορος του εφεσείοντα, με βάση τα όσα καταγράφονται στο συγκεκριμένο πρακτικό, υιοθέτησε  τα πιο πάνω καθώς και τη γραπτή αγόρευση του συνηγόρου του ΡΙΚ, οποίος  υπερασπίζονταν ως ορθή την απόφαση του αποφασίζοντος οργάνου. Από τη μια, πρωτοδίκως, επιδοκίμαζε την ορθότητα της απόφασης του ΡΙΚ και από την άλλη, κατ’ έφεση  την αποδοκιμάζει, πράγμα ανεπίτρεπτο υπό τις περιστάσεις (Ραφτόπουλος  v. Δημοκρατίας (2002) 3 Α.Α.Δ 241).

(iii)        Επίσης, με βάση το πρακτικό για το οποίο γίνεται αναφορά πιο πάνω, ο συνήγορος του εφεσείοντα δήλωσε και τα ακόλουθα:  «… το Διοικητικό Συμβούλιο του ΡΙΚ οτιδήποτε ανέφερε για τα κριτήρια το ανέφερε ορθά, δηλαδή ορθά ανέφερε το θέμα των ετήσιων εκθέσεων, των προσόντων, της αρχαιότητας, του πλεονεκτήματος και της προφορικής εξέτασης. Δηλαδή, εδώ δεν επλανήθη το Διοικητικό Συμβούλιο, ότι ανέφερε ήταν σωστά.  Οπότε ισχύει η άλλη αρχή του Διοικητικού Δίκαιο πως εάν ακολουθήθηκε η νόμιμη διαδικασία και δεν υπάρχει πλάνη, τότε για να πετύχει στην προσφυγή του ένας αιτητής πρέπει να αποδείξει έκδηλη υπεροχή και το βάρος της απόδειξης να ανήκει στον αιτητή.  Εδώ δεν απέδειξε ότι έχει έκδηλη υπεροχή …». 

 

Από τις πιο πάνω δηλώσεις του συνηγόρου του εφεσείοντα γίνεται αποδεκτό, μεταξύ άλλων, ότι ο εφεσίβλητος κατείχε το πλεονέκτημα.

 

Κατ’ επανάληψη έχει νομολογηθεί ότι ο δικηγόρος αντιπροσωπεύει τον πελάτη του και στη βάση της φαινόμενης πληρεξουσιότητας (ostensible authority),  οι παραδοχές και οι διαβεβαιώσεις στις οποίες προβαίνει, στο πλαίσιο της δίκης,  δεσμεύουν τον πελάτη του (Βλ. F.L.H v. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 4/2020 ημερ. 31.1.2020, Πήττα κ.ά. ν. Δήμου Στροβόλου (2015) 1 (Α) Α.Α.Δ. 867,  Selmani v. Δημοκρατίας κ.ά. (2015) 2 Α.Δ.Δ. 411 και στις εκεί αναφερόμενες αυθεντίες).

 

Με βάση όλα τα πιο πάνω πάνω, ορθή ήταν η επισήμανση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι  ήταν παραδεκτό μεταξύ των διαδίκων πως ο εφεσίβλητος ήταν ο μόνος εκ των υποψηφίων ο οποίος διέθετε το προβλεπόμενο από το σχέδιο υπηρεσίας πλεονέκτημα. Έτσι, ο λόγος έφεσης αρ,. 1 απορρίπτεται.

 

Πρόσθετα, ο εφεσείοντας προβάλλει ότι εσφαλμένα, πεπλανημένα και μη δεόντως αιτιολογημένα κρίθηκε από το αποφασίζον όργανο και από το πρωτόδικο Δικαστήριο ότι ο εφεσείοντας κατέχει το πλεονέκτημα του σχεδίου υπηρεσίας (λόγος έφεσης αρ.3). 

 

Πέραν των όσων αναφέρονται πιο πάνω, το σχέδιο υπηρεσίας της επίδικης θέσης ρητά απαιτούσε πανεπιστημιακό δίπλωμα ή τίτλο σε ένα τουλάχιστο από τα ακόλουθα θέματα ή συνδυασμό των θεμάτων αυτών: «Δημοσιογραφία, Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας και Ενημέρωσης, Κοινωνικές Επιστήμες, Πολιτικές Επιστήμες, φιλολογία, Νομικά (περιλαμβανομένου του Barrister-at-Law) ή άλλο συναφές, κατά την κρίση του Διοικητικού Συμβουλίου, θέμα. Άλλο από το πιο πάνω πανεπιστημιακό προσόν και μεταπτυχιακό Δίπλωμα ή Τίτλος σε ένα από τα αναφερόμενα πιο πάνω θέματα ή συνδυασμό των θεμάτων αυτών». Σύμφωνα δε με αυτό, «συνδυασμός του πανεπιστημιακού προσόντος που αναφέρεται πιο πάνω και του μεταπτυχιακού Διπλώματος ή Τίτλου σε ένα από τα αναφερόμενα πιο πάνω θέματα ή συνδυασμό των θεμάτων αυτών αποτελεί πλεονέκτημα».

Εν προκειμένω, το αποφασίζον όργανο, αφού μελέτησε τα ενώπιον του δεδομένα και στοιχεία,  μεταξύ αυτών τις αιτήσεις και τα βιογραφικά των υποψηφίων, επισήμανε ότι μόνον ο εφεσίβλητος κατέχει το πλεονέκτημα καθότι κατέχει μεταπτυχιακό δίπλωμα συμπεριλαμβανομένου και πανεπιστημιακού τίτλου στον κλάδο Δημοσιογραφίας, Πανεπιστημίου της Σόφιας, με ειδίκευση στην τηλεοπτική δημοσιογραφία. Πέρα δε τούτου,   ως αναφέρθηκε, αποτελούσε παραδεκτό γεγονός ότι ο εφεσίβλητος κατείχε το πλεονέκτημα. Εν προκειμένω, η απόφαση τόσο του ΡΙΚ όσο και του πρωτόδικου Δικαστηρίου του ήταν δεόντως αιτιολογημένη. Έτσι, ο λόγος έφεσης αρ.  3  απορρίπτεται.       

 

Ήταν η θέση του ευπαιδεύτου συνηγόρου του εφεσείοντα ότι ο τελευταίος δεν έτυχε δίκαιας δίκης καθότι, στερήθηκε της δυνατότητας να αμφισβητήσει πρωτοδίκως την κρίση του αποφασίζοντος οργάνου ότι ο εφεσίβλητος διαθέτει το πλεονέκτημα του σχεδίου υπηρεσίας.

 

Αποτελεί πάγια νομολογία ότι δεν μπορούν να απασχολήσουν κατ΄ έφεση θέματα τα οποία δεν εγέρθηκαν πρωτοδίκως εκτός από ζητήματα δημόσιας τάξης τα οποία μπορούν να εξεταστούν και αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο (Βλ. Καπακιώτης και Παπαέλληνας Λτδ ν. Δημοκρατίας (2016) 3 Α.Α.Δ. 660 και Παρτασίδου ν. Δημοκρατίας (2015) 3 Α.Α.Δ. 179).    

 

Εν προκειμένω, τα όσα πιο πάνω προβάλλει ο εφεσείοντας όχι μόνον δεν εγέρθηκαν πρωτοδίκως αλλά, όπως  έχει ήδη αναφερθεί πιο πάνω, ήταν η θέση του ότι ο εφεσίβλητος κατέχει το πλεονέκτημα και δεν δύναται στο στάδιο αυτό, να αναιρεί τα όσα δήλωσε. Συνακόλουθα, και ο λόγος έφεσης αρ. 2 είναι έκθετος σε απόρριψη.

 

Ο εφεσείοντας προβάλλει ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο λανθασμένα έκρινε ότι η αιτιολογία για την παραγνώριση του πλεονεκτήματος και της αρχαιότητας του εφεσίβλητου αποτέλεσε η προφορική συνέντευξη των υποψηφίων και περαιτέρω λανθασμένα κρίθηκε ότι η δοθείσα αιτιολογία για την επιλογή του εφεσείοντα έναντι του εφεσίβλητου πάσχει ως πεπλανημένη και ανεπαρκής και ως εκ τούτου η διακριτική ευχέρεια του αποφασίζοντος οργάνου ασκήθηκε πλημμελώς (λόγος έφεσης αρ. 4). 

 

Στην Φιλίππου ν. Δημοκρατίας (1997) 3 Α.Α.Δ. 1, υιοθετήθηκε η αταλάντευτη και απαρασάλευτη αρχή της νομολογίας μας, όπως τέθηκε στη Γεωργίου κ.ά. ν. Δημοκρατίας (1989) 3(Γ) Α.Α.Δ. 1822, όπου επισημάνθηκε ότι: «... απαιτείται επαρκής αιτιολόγηση της απόφασης του διοικητικού οργάνου, όταν υποψήφιος που έχει το πρόσθετο προσόν που προβλέπεται στα σχέδια υπηρεσίας δεν επιλέγεται για διορισμό. Είναι γεγονός ότι το διοικητικό όργανο δεν είναι υπόχρεο να διορίσει υποψήφιο που έχει το πρόσθετο προσόν, αν κρίνει ότι άλλος είναι καταλληλότερος για διορισμό, αφού αξιολογήσει όλα τα υπόλοιπα στοιχεία. Η απόφαση όμως να παραγνωριστεί το πρόσθετο προσόν πρέπει να αιτιολογείται και μάλιστα επαρκώς. Η αιτιολόγηση δε αυτή δέον να εμφαίνεται στο πρακτικό της απόφασης και όχι να αφήνεται να συνάγεται από οποιοδήποτε ή το Διοικητικό Δικαστήριο» (Βλ. επίσης Tourpeki ν. Republic (1973) 3 C.L.R. 592, Χατζηγιάννη κ.ά. ν. Δημοκρατίας (1991) 3 Α.Α.Δ. 317, Δημοκρατία κ.ά. ν. Υψαρίδη (Αρ. 2) (1993) 3 Α.Α.Δ. 347 και Δημοκρατία ν. Γερμανού κ.ά. (2005) 3 Α.Α.Δ. 93).

 

 Εν προκειμένω, η πλειοψηφία του Δ.Σ. του ΡΙΚ έλαβε υπόψη ότι ο εφεσίβλητος κατέχει το πλεονέκτημα, πλην όμως έκρινε ως καταλληλότερο τον εφεσείοντα ενόψει ότι δόθηκε έμφαση στην προφορική εξέταση στο πλαίσιο της οποίας, ως αναφέρεται στο σχετικό πρακτικό, ο εφεσείοντας  υπερέχει έναντι του εφεσίβλητου και  «…. έδειξε ότι υπερτερεί σε θέματα διοίκησης και έχει συνθετικότητα στα θέματα των νέων τεχνολογιών κάτι το οποίο επιδιώκει το ΡΙΚ.  Ο κ. Χατζηπαναγή διαφάνηκε ότι έχει ιδιαίτερο, ξεχωριστό και πρωτοπόρο όραμα για το ΡΙΚ το οποίο ξεχωρίζει σε σχέση με τον κ. Νικολάου αλλά και τους άλλους υποψηφίους, το οποίο μπορεί να υλοποιήσει αποτελεσματικά.  ...». Τα πιο πάνω, προέκυψαν από την προφορική συνέντευξη.

 

Πρόσθετα δε, ως καταγράφεται στο σχετικό πρακτικό, για την επιλογή του εφεσείοντα λήφθηκε υπόψη ότι  «…κατέχει ιδιαίτερες διευθυντικές, διοικητικές και οργανωτικές ικανότητες, οι οποίες είναι πολύ σημαντικές για την ορθή και αποτελεσματική εκτέλεση των καθηκόντων της θέσης όπως προνοούνται στο Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης και οι οποίες δίνουν προβάδισμα στον κ. Χατζηπαναγή έναντι του κ. Νικολάου αλλά και των άλλων υποψηφίων».

 

Στην υπό εξέταση περίπτωση ο εφεσίβλητος ήταν ο μόνος που κατείχε το πλεονέκτημα και ήταν αρχαιότερος του εφεσείοντα κατά 3 χρόνια και 3 μήνες.  Κατά την προφορική εξέταση ο εφεσίβλητος βαθμολογήθηκε με 5 εξαίρετος,  2 πολύ καλός και 1 καλός.  Ο δε εφεσείοντας βαθμολογήθηκε με 5 εξαίρετος και 3 πολύ καλός. Με βάση τις ετήσιες εκθέσεις αξιολόγησης τα δύο πιο πάνω πρόσωπα είναι ίσοι σε αξία εφόσον και οι δύο κατά τα τελευταία έτη έχουν βαθμολογηθεί ως εξαίρετοι.  Αναφορικά με το τελευταίο η πλειοψηφία του Δ.Σ. του ΡΙΚ επισήμανε ότι οι ετήσιες εκθέσεις ισοπεδώθηκαν εφόσον η συντριπτική πλειοψηφία των υπαλλήλων βαθμολογείται ως εξαίρετη και έτσι καθιστά στην ουσία ανενεργό το πεδίο της αξίας.  Ο Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής του ΡΙΚ ανάφερε προς το Δ.Σ. του ΡΙΚ ότι δεν κρίνει κανένα καλύτερο από τον άλλο αφού ασκούσαν τα καθήκοντα τους με τον ίδιο βαθμό επάρκειας, επιμέλειας και αφοσίωσης.

 

Όπως έχει νομολογηθεί η  απόδοση στη συνέντευξη δεν εκτοπίζει την κατοχή του πλεονεκτήματος από το διεκδικητή μιας θέσης (βλ.  Φιλίππου v. Δημοκρατίας (1997) 3 Α.Α.Δ 1, Δημοκρατία v. Γερμανού (2005) 3 Α.Α.Δ 93.

 

Στην  Σιδερά ν. Δημοκρατίας (1989) 3 Α.Α.Δ. 2540 λέχθηκαν και τα ακόλουθα σχετικά :

«Μέσα από τη νομολογία προβάλει η αρχή ότι δεν δικαιολογείται η αντιστάθμιση ουσιαστικής ή αισθητής έστω υπεροχής από τα αποτελέσματα της συνέντευξης (Βλ. Papadopoulos v. Republic (1983) 3 C.L.R. 1423). Υπερεκτίμηση των αποτελεσμάτων της συνέντευξης ως παράγοντα για τον προσδιορισμό της καταλληλότητος των υποψηφίων μεγεθύνει την υποκειμενική κρίση του διορίζοντος σώματος σε βαθμό που να καθίσταται δυσχερής η αντικειμενική διαπίστωση της τήρησης των κανόνων της χρηστής διοίκησης και να περιορίζονται ασφυκτικά τα περιθώρια του δικαστικού ελέγχου».

 

 

 Πόσω δε μάλλον στην υπό εξέταση περίπτωση όπου κατά την προφορική εξέταση ο  εφεσίβλητος βαθμολογήθηκε με 5 εξαίρετος,  2 πολύ καλός και 1 καλός ενώ ο εφεσείοντας βαθμολογήθηκε με 5 εξαίρετος και 3 πολύ καλός.

 

Εν προκειμένω, λαμβανομένου υπόψη ότι ο εφεσίβλητος κατείχε το πλεονέκτημα δεν υφίστατο επαρκής αιτιολόγηση του αποφασίζοντος διοικητικού οργάνου γιατί δεν επιλέγηκε ο τελευταίος.   Δεν αιτιολογήθηκε επαρκώς η απόφαση παραγνώρισης του πρόσθετου προσόντος.  Το Δ.Σ. του ΡΙΚ έδωσε υπέρμετρη βαρύτητα στην προφορική συνέντευξη όπου βαθμολογήθηκαν, ως πιο πάνω καταγράφεται, χωρίς να αποδώσει ειδική αιτιολογία ως προς την παραγνώριση του πλεονεκτήματος και της αρχαιότητας του εφεσίβλητου

 

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, ορθή ήταν η κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου και έτσι, ο λόγος έφεσης αρ. 4 απορρίπτεται.

 

Πρόσθετα, ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε  ότι το Δ.Σ. του ΡΙΚ δεν έσφαλλε σε οποιαδήποτε από τις διαπιστώσεις του κατά την καταγραφή των δεδομένων του εφεσείοντα και του εφεσίβλητου και έτσι και ο  λόγος έφεσης αρ. 5 απορρίπτεται.

 

 

Κατάληξη

Η έφεση απορρίπτεται, με έξοδα, εκ συνολικού ποσού €4.000, πλέον Φ.Π.Α. εάν υπάρχει, υπέρ του εφεσίβλητου και εναντίον του εφεσείοντα. Χωρίς έξοδα αναφορικά με το καθ’  ου η αίτηση ΡΙΚ, λαμβανομένου υπόψη του παρακολουθητικού του ρόλου στη διαδικασία.   

 

 

                                                         Τ. ΨΑΡΑ-ΜΙΛΤΙΑΔΟΥ, Δ.

 

                                                         Ν. ΣΑΝΤΗΣ, Δ.

 

                                                         Η. ΓΕΩΡΓΙΟΥ, Δ.

 

 

 

 

/ΕΑΠ.