ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΙΔΩΝ ΠΑΦΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Πεύκου, Ε.Δ.
Αρ. Υπόθεσης: 5734/2025
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ
v.
R. I. C.
Κατηγορουμένου
Ημερομηνία: 2 Οκτωβρίου 2025
Εμφανίσεις:
Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Σ. Παπαλαζάρου
Για Κατηγορούμενο: κος Χρ. Δημητρίου
Κατηγορούμενος: Παρών
[Η διαδικασία διεξάγεται κεκλεισμένων των θυρών]
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
(αίτημα περαιτέρω κράτησης ανηλίκου)
Η παρούσα υπόθεση στα πλαίσια της οποίας ο ανήλικος κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση βάσει ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου, ημερ. 23/9/2025, ορίστηκε για έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας στις 29/9/2025.
Στις 29/9/2025, ο κατηγορούμενος δεν προσήλθε ενώπιον του Δικαστηρίου διότι υπήρξε έλλειψη συνεννόησης της Αστυνομίας, Αστυνομικής Διεύθυνσης Πάφου και Αστυνομικής Διεύθυνσης Λεμεσού, με τα κρατητήρια αφού δεν βρισκόταν στα κρατητήρια Πάφου αλλά κρατητήρια Λεμεσού, παρά την ετοιμότητα της Κατηγορούσας Αρχής με μάρτυρες που προσήλθαν ενώπιον του Δικαστηρίου και της Υπεράσπισης.
Λόγω τούτου,το Δικαστήριο επαναόρισε την υπόθεση για ακρόαση, ως η συντομότερη ημερομηνία, στις 3/10/2025.
Η Κατηγορούσα Αρχή αιτήθηκε εκ νέου όπως ο κατηγορούμενος παραμείνει υπό κράτηση επί του οποίου ο συνήγορος του κατηγορουμένου ήγειρε ένσταση.
Απετέλεσε θέση της εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής «ότι δεν πρέπει να αλλάξει το Σεβαστό Δικαστήριο την απόφαση του για κράτηση του Κατηγορουμένου, αφενός επειδή δεν έχει διαφοροποιηθεί το αίτημά μου ως προς την ουσία του, δηλαδή είναι ύποπτος διάπραξης άλλων αδικημάτων και αφετέρου δεν μπορεί να αφεθεί ελεύθερος ο Κατηγορούμενος και να μην το γνωρίζει. Πώς μπορούμε να δεσμεύσουμε την παρουσία ενός Κατηγορουμένου αν δεν του δώσουμε να γνωρίζει πότε θα έρθει και πώς; Ακόμα και η παρουσία δικηγόρου, δεν επιτρέπει αυτό το πράγμα γιατί ουσιαστικά είναι σαν να ακυρώνουμε τη διαδικασία. Το γεγονός ότι δεν είναι εδώ σήμερα, δεν είναι ευθύνη ούτε εμένα, ούτε του Δικαστηρίου, ούτε της διαδικασίας που άπτεται της δίκης. Αφορά σε εξωγενή παράγοντα».
Ο συνήγορος του κατηγορουμένου, στα πλαίσια της ενστάσεως του, έθεσε το ερώτημα αρχικά αν η Κατηγορούσα Αρχή γνωρίζει αν ο κατηγορούμενος συνεχίζει να φοιτά στην Τεχνική Σχολή επί του οποίου δεν εδύνατο να απαντήσει. Ο συνήγορος του κατηγορουμένου υποστήριξε πως ενίσταται λόγω της ολιγωρίας των αρμοδίων αρχών, για αδιευκρίνιστο λόγο, να μην προσαγάγουν τον Κατηγορούμενο ενώπιον του Δικαστηρίου για να ξεκινήσει η ακροαματική διαδικασία ώστε ευθύνη φέρει η Κατηγορούσα Αρχή. Ανέφερε ακόμη πως ο κατηγορούμενος είναι παιδί και πρέπει να ληφθεί υπόψιν καθώς και «ότι από την περίοδο που διατάχθηκε η κράτησή του μέχρι και σήμερα, έχει διακοπεί η φοίτηση του στη Τεχνική Σχολή. Δεν μεταφέρεται για να μπορέσει να εξακολουθήσει η φοίτησή του στη Τεχνική Σχολή Πάφου να προχωρά, με αποτέλεσμα αυτή τη στιγμή ο ίδιος από την ημέρα που κρατείται και για κάποιο χρόνο τον οποίο δεν γνωρίζουμε ακόμα, να μην μπορεί να φοιτά στη Τεχνική Σχολή». Έθεσε ακόμη πως ο κατηγορούμενος «Βρίσκεται στη Λεμεσό σε κρατητήρια με άθλιες συνθήκες, οι οποίες έρχονται σε αντίθεση με τις πρόνοιες του Νόμου για την προστασία του παιδιού. Έρχονται σε αντίθεση με το άρθρο 123 του σχετικού Νόμου». Οπότε κατέληξε πως «θα πρέπει να εφαρμόσει τις πρόνοιες του άρθρου 84 και να διατάξει όπως ο Κατηγορούμενος αφεθεί ελεύθερος με όρους. Τέλος να αναφέρω ότι σύμφωνα με τα πιο πάνω, καταπατούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα του παιδιού».
Εν προκειμένω, το παρόν Δικαστήριο έκρινε, εξ ου η κράτηση του κατηγορουμένου εκρίθη δικαιολογημένη υπό τις πρόνοιες του Άρθρου 83 (2) του Ν. 55(Ι)/2021, πως δημιουργείται κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων. Τουτέστιν, υφίσταται ο ήδη δικαστικά αναγνωρισμένος κίνδυνος διάπραξης νέων αδικημάτων. Σε παρόντα χρόνο, ουδόλως προεβλήθησαν και υποστηρίχθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία ικανά υπό το πρίσμα των νέων δεδομένων, να ανατρέψουν τούτον τον κίνδυνο. Οπότε, παραμένει αμετάβλητος.
Όσα ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου προφορικά συνιστούν μόνο επικαλούμενες συνέπειες και ουδόλως σχετικά (προς τούτον τον κίνδυνο) στοιχεία που θα εδύνατο να ανατρέψουν ή περιορίσουν τον κίνδυνο διάπραξης νέων αδικημάτων κατά τρόπο που η κράτηση του να μην θεωρείται επιβεβλημένη. Ο κίνδυνος παραμένει υπαρκτός.
Οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, ήτοι πως φοιτά στην Τεχνική Σχολή τήν οποία επικαλέστηκε εκ νέου ο συνήγορος του, τίθεται πως ανάγεται και δύναται να ορωθεί στον κίνδυνο φυγοδικίας που δεν προβλέπεται νομοθετικά στο Άρθρο 83 (2) του Ν. 55(Ι)/2021 αφού οι προσωπικές περιστάσεις δεν σταθμίζονται στον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων στο μεταξύ, αλλά συνεκτιμώνται στον κίνδυνο φυγοδικίας που λειτουργεί αυτοτελώς από τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων. Ωστόσο, ο κίνδυνος φυγοδικίας δεν αποτελεί παράγοντα δυνάμει του οποίου να επιτρέπεται η προφυλάκιση του ανηλίκου (βλ. G.A.B. v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 150/2025, απόφαση, ημερ. 17/6/2025).
Επιπλέον, όσα επικαλέστηκε ως ακόλουθα της κράτησης του κατηγορουμένου που κατ’ ισχυρισμόν ο ίδιος είτε αποστερείται είτε βιώνει, διαπιστώνεται πως οι θέσεις του συνηγόρου Υπεράσπισης είναι έωλες. Επί παραδείγματι, δεν έχει υποβληθεί και προσαχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου κάποιο απτό στοιχείο – παράπονο το οποίο ο κατηγορούμενος υπέβαλε προς τις αρμόδιες αρχές το οποίο επηρεάζει ενδεχομένως δυσμενώς τις συνθήκες διαβίωσής του, υπό το πρίσμα του εδαφίου (6) του Άρθρου 83 του Ν. 55(Ι)/2021 (την τήρηση των οποίων το Δικαστήριο έθεσε και υπογράμμισε στην ενδιάμεση απόφασή του) με απότοκο συνάμα και την τοποθέτηση των αρμοδίων επί τούτου. Πρόκειται για απογυμνωμένη επιχειρηματολογία που δεν δύναται να αποτελέσει στέρεο έρεισμα εξαγωγής συμπεράσματος και τεκμηρίωσης. Δεν διαφεύγει ωστόσο της προσοχής επί τούτου η θέση της εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής επί των θέσεων που ο συνήγορος του κατηγορουμένου προέβαλε. Παρά ταύτα και εν πάση περιπτώσει, κρίνω πρέπον όπως υπογραμμίσω πως τα όποια προβλήματα ενδεχομένως υφίστανται και απασχολούν κρατουμένους και δη ανηλίκους, αποτελεί αρμοδιότητα και καθήκον επίλυσης και ελέγχου των αρμοδίων αρχών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το Δικαστήριο εν προκειμένω έχει και είχε καθήκον να αποφασίσει κατά πόσο ήταν απαραίτητος ο περιορισμός του ανήλικου κατηγορουμένου επί του οποίου ήδη απεφάνθη.
Συνακόλουθα, επισημαίνεται πως οι οιεσδήποτε συνέπειες, εάν υφίστανται ενδεχομένως, ως ακόλουθο σε πραγματικό πλαίσιο, της κράτησης δεν αποτελούν νέο δεδομένο – παράγοντα που υπόκειται σε συνεκτίμηση για την πλήρωση ή αναθεώρηση του κινδύνου διάπραξης άλλων αδικημάτων. Εκρίθη ήδη ότι είναι απαραίτητος ο περιορισμός της προσωπικής ελευθερίας παιδιού σε σύγκρουση με τον νόμο, ώστε να αποφευχθεί η διάπραξη οποιουδήποτε αδικήματος.
Το Άρθρο 123 του Ν. 55(Ι)/2021 που ο συνήγορος του κατηγορουμένου επικαλέστηκε (ζήτημα με το οποίο ήδη το Δικαστήριο ασχολήθηκε στην ενδιάμεση απόφασή του, ημερ. 23/9/2025, σε συνάρτηση με το Άρθρο 119 του Ν. 55(Ι)/2021) υπάγεται στο Μέρος VI που τιτλοφορείται «Κράτηση παιδιών σε σύγκρουση με το Νόμο» και έγκειται στην περίπτωση κράτησης παιδιού που κρίνεται ένοχο διάπραξης αδικήματος εν αντιθέσει με το Άρθρο 83 του εν λόγω Νομου.
Συνεπώς, ενώπιον του Δικαστηρίου δεν υφίσταται κάποιο κατ’ ουσίαν διαφοροποιητικό γεγονός κατά τρόπο που δύναται να αναθεωρήσει την προηγούμενη διαταγή κράτησης του κατηγορουμένου. Συνεπώς, ο κατηγορούμενος παραμένει υπό κράτηση μέχρι τη δίκη του στις 3/10/2025. Εκδίδεται διάταγμα μεταφοράς του στο Δικαστήριο κατά τη δοθείσα ημερομηνία.
Ε. Πεύκου, Ε.Δ.
Πιστόν Αντίγραφον
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο