ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
(Πολιτική Αίτηση Αρ. 308/2025)
15 Ιανουαρίου, 2026
[ΕΦΡΑΙΜ, Δ/στής]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 155.4 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 3 ΚΑΙ 9 ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ΠΟΙΚΙΛΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 1964, ΟΠΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ
ΚΑΙ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ ΕΝΤΑΛΜΑΤΩΝ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ) ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ ΤΟΥ 2018
ΚΑΙ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ M. G., ΜΕ ΑΡ. ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΟΥ [ ], ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΩΡΓΙΑ, ΓΙΑ ΑΔΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΟΥ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ CERTIORARI ΚΑΙ/Ή PROHIBITION
ΚΑΙ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟ ΕΝΤΑΛΜΑ ΣΥΛΛΗΨΗΣ, ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 6/12/2025 ΠΟΥ ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, ΣΤΗ ΒΑΣΗ ΕΝΟΡΚΗΣ ΔΗΛΩΣΗΣ ΤΟΥ ΑΣΤ.2363 ΚΥΡΙΑΚΟΥ Χ’’ΤΖΩΡΤΖΗ, ΤΟΥ ΤΑΕ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 8(1)(β), 8(2) ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΦΥΓΟΔΙΚΩΝ ΝΟΜΟΥ 97/70.
Π. Λοΐζου, για Πάρις Λοΐζου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. για τον Αιτητή.
.................
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΕΦΡΑΙΜ, Δ.: Με την παρούσα Αίτηση ο Αιτητής ζητά άδεια για την καταχώριση αίτησης για την έκδοση προνομιακού εντάλματος Certiorari αναφορικά με το προσωρινό ένταλμα σύλληψης ημερ. 6.12.2025 το οποίο εκδόθηκε από Πρόεδρο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας εναντίον του.
Οι λόγοι επί των οποίων βασίζεται η Αίτηση είναι ότι το ένταλμα σύλληψης εκδόθηκε με έκδηλη πλάνη και ή κατά παράβαση νόμου και με έλλειψη και ή καθ’ υπέρβαση δικαιοδοσίας καθότι δεν υπήρχαν τα αποδεικτικά στοιχεία που απαιτούνται από το άρθρο 8(2) του Ν.97/70 και το προσβαλλόμενο ένταλμα αποκαλύπτει στην όψη του τέτοια παρανομία που το καθιστά άκυρο.
Στην Έκθεση και στην ένορκη δήλωση οι οποίες συνοδεύουν την Αίτηση, αναφέρονται τα γεγονότα που οδήγησαν στην έκδοση του προσβαλλόμενου εντάλματος σύλληψης και αναλύονται οι λόγοι στους οποίους στηρίζεται η Αίτηση.
Οι αρχές που διέπουν τη χορήγηση άδειας για καταχώριση αίτησης για έκδοση προνομιακού εντάλματος Certiorari έχουν επανειλημμένα αναφερθεί στις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Χρήσιμη αναφορά γίνεται στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Πέτρου Ευδόκα (2016) 1(Γ) Α.Α.Δ. 3018, στην οποία επαναλήφθηκε ότι σε τέτοιας φύσης αιτήσεις, το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε αναθεώρηση της ορθότητας της απόφασης του κατώτερου Δικαστηρίου. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Marewave Shipping & Trading Company Ltd (1992) 1(A) A.A.Δ. 116, ο σκοπός των διαταγμάτων certiorari είναι ο έλεγχος της νομιμότητας της απόφασης. Για να χορηγηθεί άδεια, ο αιτητής θα πρέπει να τεκμηριώσει συζητήσιμη υπόθεση. Τα προνομιακά εντάλματα χορηγούνται κατ’ εξαίρεση όταν διαπιστώνεται έλλειψη ή υπέρβαση δικαιοδοσίας, είτε πλάνη περί τον Νόμο, είτε παραβίαση των κανόνων φυσικής δικαιοσύνης.
Σύμφωνα με τα ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου στοιχεία, το προσωρινό ένταλμα σύλληψης εκδόθηκε από Πρόεδρο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας δυνάμει του άρθρου 8(1)(β) και 8(2) του περί Εκδόσεως Φυγοδίκων Νόμου, Ν.97/70. Με αυτό διατασσόταν η σύλληψη του Αιτητή «ο οποίος καταζητείται διεθνώς βάσει της Ερυθράς Αγγελίας υπ’ αριθμόν 2025/92560-1, η οποία εκδόθηκε εναντίον του την 21/11/2025 από τις Αρχές της Ρωσίας, για σκοπούς σύλληψης, σχετικά με δικαστικό ένταλμα σύλληψης που εκδόθηκε την 15/10/2025 από το Δικαστήριο του Κρασνοντάρ της Ρωσίας για τα αδικήματα: 1) Συνωμοσίας, 2) Απόπειρας φόνου, 3) Παράνομης κατοχής, μεταφοράς και χρήση πυροβόλου όπλου και 4) Παράνομης κατοχής και χρήσης εκρηκτικών υλών, τα οποία φέρεται να διαπράχθηκαν στο Κρασνοντάρ της Ρωσίας την 23/04/2025».
Σε αυτό αναφέρεται ότι η Πρόεδρος ικανοποιήθηκε για την αναγκαιότητα έκδοσης του αιτούμενου προσωρινού εντάλματος και για τη συνδρομή των προϋποθέσεων του προαναφερόμενου άρθρου για την έκδοση αυτού.
Στον όρκο που συνόδευε την αίτηση για την έκδοση του προσβαλλόμενου προσωρινού εντάλματος σύλληψης, ο Αστ. 2363 ανέφερε ότι εκκρεμούσε η Ερυθρά Αγγελία η οποία εκδόθηκε στις 21.11.2025 από τις Αρχές της Ρωσίας εναντίον του Αιτητή ο οποίος καταζητείται διεθνώς καθότι εκδόθηκε εναντίον του δικαστικό ένταλμα σύλληψης από το Δικαστήριο του Κρασνοντάρ στις 15.10.2025 για τα προαναφερόμενα αδικήματα. Σύμφωνα με τον όρκο, στις 6.12.2025 ο Αιτητής μετέβη από τις Κατεχόμενες περιοχές στις Ελεύθερες περιοχές μέσω του οδοφράγματος Λήδρας και διαπιστώθηκε από διαβατηριακό έλεγχο ότι εναντίον του εκκρεμούσε η Ερυθρά Αγγελία η οποία και επισυνάπτεται ως Παράρτημα Α. Ως προς τα γεγονότα, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι στις 23.4.2025 στο Κρασνοντάρ της Ρωσίας, ο Αιτητής σε συνεννόηση με άλλο πρόσωπο μετέβησαν στην πολυκατοικία στην εκεί αναγραφόμενη οδό και έχοντας στην κατοχή τους πυροβόλα όπλα, πυροβόλησαν δύο φορές εναντίον του Omiadze M, χωρίς να καταφέρουν να επιφέρουν τον θάνατο του. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι τα αδικήματα για τα οποία ο Αιτητής καταζητείται αντιστοιχούν με τα αδικήματα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος και της απόπειρας φόνου, κατά παράβαση των άρθρων 371 και 214 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, αντίστοιχα, της παράνομης κατοχής, μεταφοράς και χρήσης πυροβόλου όπλου, κατά παράβαση των άρθρων 2 και 4(1) του περί Πυροβόλων και Μη Πυροβόλων Όπλων Νόμου, Ν.113/2004 και της παράνομης κατοχής και χρήσης εκρηκτικών υλών, κατά παράβαση του άρθρου 4 και 4(δ) του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ. 54. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα, το αίτημα αποσκοπούσε στην έκδοση του προσωρινού εντάλματος σύλληψης φυγόδικου προσώπου, με βάση το άρθρο 8(1)(β) και 8(2) του Ν.97/70, αντίγραφο του οποίου επισυνάπτει ως Παράρτημα Β.
Η εξουσία έκδοσης προσωρινού εντάλματος σύλληψης προσώπου για σκοπούς έκδοσης του προβλέπεται στο άρθρο 8 του περί Εκδόσεως Φυγοδίκων Νόμου, Ν.97/70. Το άρθρο 8(1)(β) και 8(2) στο οποίο στηρίζεται η αίτηση και το εκδοθέν ένταλμα προνοούν τα ακόλουθα:
«8.—(1) ∆ύναται να εκδοθή ένταλµα συλλήψεως προσώπου διωκοµένου δι’ αδίκηµα, δι’ ο δύναται να χωρήση έκδοσις, ή προσώπου καταζητουµένου προς έκτισιν ποινής επιβληθείσης αυτώ µετά καταδίκην αυτού διά τοιούτον αδίκηµα—
……………………………………………………………………………….
(β) άνευ τοιαύτης εξουσιοδοτήσεως, υπό του Προέδρου τοιούτου Επαρχιακού ∆ικαστηρίου, άµα ως ήθελε ληφθή καταγγελία ότι το ως είρηται πρόσωπον ευρίσκεται εν τη ∆ηµοκρατία ή πιστεύεται ότι ευρίσκεται εν τη ∆ηµοκρατία ή καθ’ οδόν προς την ∆ηµοκρατίαν,
ένταλµα δε εκδοθέν δυνάµει της παραγράφου (β) ανωτέρω, εν τω παρόντι Νόµω αναφέρεται ως προσωρινόν ένταλµα.
(2) ∆ύναται να εκδοθή ένταλµα συλλήψεως δυνάµει του παρόντος άρθρου επί τη προσκοµίσει τοιούτων αποδεικτικών στοιχείων, ως κατά την κρίσιν του δικαστού ή του Προέδρου του Επαρχιακού ∆ικαστηρίου, θα εδικαιολόγουν την έκδοσιν εντάλµατος συλλήψεως προσώπου διωκοµένου διά την διάπραξιν αναλόγου αδικήµατος ή, αναλόγως της περιπτώσεως, προσώπου καταζητουµένου δι’ έκτισιν ποινής, µετά καταδίκην αυτού δι’ αδίκηµα τι, εντός της δικαιοδοσίας του δικαστού ή του Προέδρου του Επαρχιακού ∆ικαστηρίου.»
Το άρθρο 8(2) απαιτεί την προσκόμιση τέτοιων αποδεικτικών στοιχείων τα οποία, κατά την κρίση του Προέδρου ενώπιον του οποίου τίθεται η αίτηση, θα δικαιολογούσαν την έκδοση εντάλματος σύλληψης προσώπου το οποίο αναζητείται για τη διάπραξη ανάλογων αδικημάτων εντός της δικαιοδοσίας του. Το ημεδαπό δίκαιο το οποίο παρέχει και ρυθμίζει την εξουσία έκδοσης εντάλματος σύλληψης είναι το άρθρο 18(1) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Κυριάκου v. Κυπριακής Δημοκρατίας, Πολ. Έφ. Αρ. 355/2019, ημερ. 16.6.2021, ECLI:CY:AD:2021:A257, για να εκδοθεί ένα ένταλμα σύλληψης, αφού το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι υπάρχει εύλογη υποψία πως το πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται το ένταλμα διέπραξε αδίκημα, θα πρέπει να θεωρήσει τη σύλληψη του υπόπτου εύλογα αναγκαία. Η υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση της Παναγιώτου (2014) 1(Β) Α.Α.Δ. 1094 επίσης προσφέρει μια διαφωτιστική ανάλυση των πιο πάνω προϋποθέσεων.
Η ικανοποίηση περί της ύπαρξης εύλογης υποψίας δεν δύναται να υφίσταται γενικά και αόριστα στη διάπραξη αδικήματος, αλλά θα πρέπει να αφορά στα αδικήματα τα οποία προσδιορίζονται στον όρκο, όπως προκύπτει και από τα άρθρα 18(1) και 27(β) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155. Από τη στιγμή που το άρθρο 8(2) απαιτεί την ικανοποίηση του Προέδρου των προϋποθέσεων για την έκδοση ημεδαπού εντάλματος σύλληψης, τότε το ζήτημα της αναγκαιότητας υπεισέρχεται προς εξέταση.
Στην υπό κρίση περίπτωση, διαφαίνεται πως η μοναδική μαρτυρία που είχε τεθεί ενώπιον της Προέδρου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και αφορούσε τον Αιτητή, προερχόταν από τον όρκο και το συνημμένο σε αυτόν Παράρτημα Α. Αυτά περιορίζονταν στο ότι ο Αιτητής φέρεται να προέβη στη διάπραξη των εκεί αναφερόμενων αδικημάτων, χωρίς ίχνος μαρτυρίας πώς συνδέθηκε με τη διάπραξη τους. Στο Παράρτημα Α το μόνο το οποίο προστίθεται είναι ότι ο Αιτητής, με πρόθεση και εκ των προτέρων συνεννόηση με το άλλο πρόσωπο, έφθασε στο διαμέρισμα και έριξε τουλάχιστον δύο πυροβολισμούς με όπλα και εκρηκτικές ύλες που είχε προηγουμένως αποκτήσει και ότι ο Αιτητής και ο συνεργός του δεν κατάφεραν να ολοκληρώσουν την εγκληματική τους πρόθεση λόγω της έγκαιρης παροχής ιατρικής φροντίδας στο θύμα.
Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Α.D.S., Πολ. Έφεση Αρ. 340/2021, ημερ. 6.7.2023, λέχθηκαν τα εξής:
«Η ανάγκη παρουσίασης ενός είδους μαρτυρίας για στοιχειοθέτηση της εύλογης υπόνοιας, βεβαίως δεν σημαίνει καταγραφή στοιχείων με αποδεικτική αξία σε υψηλό επίπεδο. (Βλ. C.P.S. Freight Services Ltd v. Γεν. Εισαγγελέα Πολ. Εφ. 219/14, 29.2.2016). ΄Εστω και σε χαμηλό επίπεδο όμως, πρέπει να δοθούν στοιχεία και όχι απλά συμπεράσματα ή καταλήξεις, όπως συμβαίνει εν προκειμένω.»
Δεν διαφεύγει την προσοχή του παρόντος Δικαστηρίου ο περί της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Φυγοδίκων (Κυρωτικός) Νόμος, Ν.95/1970, και ειδικότερα τα άρθρα 12 και 16 αυτού, που αφορούν στην προσωρινή σύλληψη φυγοδίκου. Για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, θεωρώ ότι από τη στιγμή που φαίνεται να μην ικανοποιήθηκαν οι πρόνοιες του σχετικού άρθρου στο οποίο βασίστηκε τόσο η αίτηση όσο και το εκδοθέν ένταλμα, στοιχειοθετείται εκ πρώτης όψεως υπόθεση αναφορικά με τη νομιμότητα του εν λόγω εντάλματος.
Επιπλέον, αξίζει να σημειωθεί ότι ενώ ο όρκος αναφέρεται σε Ερυθρά Αγγελία, την οποία και επισυνάπτει, το Παράρτημα Α δεν φέρεται να αποτελεί τέτοια αλλά «Diffusion», κάτι το οποίο εκ πρώτης όψεως φαίνεται να διακρίνεται από την Ερυθρά Αγγελία.
Ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι το ένταλμα πάσχει καθότι έπρεπε να είχε εκδοθεί για τα ημεδαπά αδικήματα και όχι για τα αδικήματα για τα οποία ζητείται η έκδοση του και εκδίκαση του στη Ρωσία, δεν βρίσκει έρεισμα στο λεκτικό του άρθρου 8 του Ν.97/70 και κρίνεται αβάσιμος.
Στο στάδιο της μονομερούς αίτησης, το Ανώτατο Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία ούτε εξετάζει την υπόθεση σε βάθος – βλ. In re Kakos (1985) 1 C.L.R. 250, Αναφορικά με την Αίτηση του Άνθιμου (1991) 1 Α.Α.Δ. 41 και Base Metal trading Ltd v. Fastact Developments Ltd κ.ά. (2004) 1(Γ) Α.Α.Δ. 1535.
Για σκοπούς της παρούσας Αίτησης, θεωρώ ότι η τεθείσα ενώπιον της Προέδρου του Επαρχιακού Δικαστηρίου μαρτυρία ήταν τέτοια που δημιουργεί συζητήσιμη υπόθεση και δικαιολογεί τη χορήγηση της αιτούμενης άδειας στη βάση των όσων αναφέρονται ανωτέρω και συγκεκριμένα μόνο για τον λόγο ο οποίος αναπτύσσεται στην παρ. 1.1 της Έκθεσης.
Η Αίτηση εγκρίνεται αναφορικά με την παρ. 1.1. της Έκθεσης.
Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο αναστέλλεται η διαδικασία στην Αίτηση Έκδοσης Φυγοδίκου Αρ. 5/2025 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, μέχρι την εκδίκαση της δια κλήσεως αίτησης ή άλλη διαταγή του Δικαστηρίου.
Η αίτηση δια κλήσεως να καταχωρηθεί εντός πέντε ημερών από σήμερα και να επιδοθεί στον Έντιμο Γενικό Εισαγγελέα τουλάχιστον τρεις μέρες πριν τη δικάσιμο στην οποία θα οριστεί. Εφόσον καταχωριστεί ως ανωτέρω, αυτή να οριστεί για οδηγίες στις 27.1.2026 στις 9.00 π.μ.
Ε. ΕΦΡΑΙΜ, Δ.
/κβπ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο