ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
Συν. Υποθέσεις Αρ. 1040/25 και 1102/2025
27 Ιανουαρίου, 2026
[ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
HARWINDER SINGH
Αιτητής,
-και-
Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω Υφυπουργού Μετανάστευσης και Διεθνούς Προστασίας και Διευθύντριας του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευση
Καθ' ων η Αίτηση
Χρ. Π. Χριστοδουλίδης, δικηγόρος για τον Αιτητή.
Θ. Παπανικολάου (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, δικηγόρο για την καθ' ης η αίτηση.
___________________
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ.: Ο αιτητής με την πρώτη χρονικά προσφυγή στρέφεται κατά της κήρυξης του ως παράνομου μετανάστη στις 15/09/2025, ενώ με την δεύτερη χρονικά προσφυγή στρέφεται τόσο κατά της μεταγενέστερης κήρυξης του ως παράνομου μετανάστη, κατά όπως και των διαταγμάτων κράτησης και απέλασης του με ημερομηνία 26/09/2025.
Ως καταγράφεται στην Ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση και προκύπτει από τα έγγραφα του διοικητικού φακέλου, τα σχετικά με τις επίδικες υποθέσεις γεγονότα έχουν ως ακολούθως:
Ο Αιτητής, είναι υπήκοος Ινδιας με ημερομηνία γέννησης την 28/08/1987 ο οποίος αφίχθηκε στην Δημοκρατία στις 24/10/2008, με άδεια φοιτητή μέχρι τις 03/11/2008. Στις 26/03/2010 ο αρμόδιος Υπουργός ενέκρινε αίτημα του εργοδότη του αιτητή για αλλαγή του καθεστώτος του από φοιτητή σε εργάτη και στις 07/07/2010 το Τμήμα του εξέδωσε άδεια παραμονής ως εργαζομένου με ισχύ μέχρι τις 03/11/2014, άδεια η οποία έτυχε διαδοχικής ανανέωσης μέχρι τις 31/10/2016, ενώ μεταγενέστερο αίτημα για ανανέωση της άδειας παραμονής του αιτητή από εργοδότη του αιτητή έτυχε απόρριψης.
Στις 26/08/2016 ο αιτητής παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο στο Δημαρχείο Λευκωσίας, στην Επαρχία Λευκωσίας με ευρωπαία υπήκοο του από την Ρουμανία, αλλά στη συνέχεια, με τη συμπλήρωση τριών ετών, ο αιτητής καταχώρησε αίτηση διαζυγίου ενώπιον του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, Αρ. Αιτ. 658/2019.
Επιπρόσθετα, στις 26/08/2016, ο αιτητής υπέβαλε αίτηση πολιτικού ασύλου, η οποία απορρίφθηκε λόγω μη προώθησης, αφού δεν παρουσιάστηκε στη συνέντευξη, στις 26/01/2017.
Όπως φαίνεται από την Ένσταση, ο αιτητής προέβη σε σειρά ενεργειών μέσω και του δικηγόρου του προσπαθώντας να διατηρήσει την παρουσία του το έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας προβάλλοντας αίτημα εγγραφής του ως μέλος οικογένειας Ευρωπαίου πολίτη, ενώ τα στοιχεία του βρίσκονταν ήδη στον κατάλογο «Stop List».
Στις 15/09/2025 ο αιτητής συνελήφθη ως απαγορευμένος μετανάστης και εναντίον του εκδόθηκαν διατάγματα κράτησης και απέλασης. Μέσω του δικηγόρου του, ο αιτητής καταχώρησε δύο προσφυγές εν σχέση με την διοικητική πράξη ημερ. 15/09/2025, την Προσφυγή αρ. 1017/25 εναντίον των διαταγμάτων κράτησης και απέλασης και την Προσφυγή αρ. 1040/25 εναντίον της απόφαση κήρυξης του ως απαγορευμένου μετανάστη. Στις 26/09/2025 ακυρώθηκαν τα διατάγματα κράτησης και απέλασης ημερ. 15/09/2025 ενόψει της έκδοσης νέων διαταγμάτων κράτησης και απέλασης και η Προσφυγή αρ. 1017/25 κατέστη άνευ αντικειμένου, ενώ η απόφαση κήρυξης του ως απαγορευμένος μετανάστης ημερ. 15/09/2025 δεν ακυρώθηκε και παραμένει εν ισχύ.
Στις 29/09/2025 εκδόθηκε νέα διοικητική πράξη των Καθ’ ων η Αίτηση με την οποία ο αιτητής κηρύχθηκε ως απαγορευμένος μετανάστης και εκδόθηκαν εναντίον του νέα διατάγματα κράτησης και απέλασης κατά των οποίων καταχωρήθηκε η μεταγενέστερη Προσφυγή αρ. 1102/25.
Οι δύο υποθέσεις αρ. 1040/25 και 1102/25 έτυχαν συνεκδίκασης από το παρόν Δικαστήριο και ακολούθησαν κοινή πορεία με την καταχώρηση γραπτών αγορεύσεων εκατέρωθεν μέχρι και την επιφύλαξη της απόφασης του Δικαστηρίου.
Μέσω κοινής αγόρευσης, η πλευρά του αιτητή προβάλλει διάφορους, γενικούς ισχυρισμούς, περί έλλειψης δέουσας έρευνας, αφού δεν έτυχε εξέτασης το οικογενειακό του καθεστώς, όπως και άλλες παρανομίες της διοίκησης μέχρι και την έκδοση των προσβαλλόμενων πράξεων. Αντίθετες είναι οι θέσεις της δικηγόρου της Δημοκρατίας, η οποία μέσω της εκτενούς της γραπτής αγόρευσης απαντά επί της ουσίας των θέσεων του δικηγόρου του αιτητή.
Το Δικαστήριο δεν θα επεκταθεί επί των γραπτών αγορεύσεων και των θέσεων που προωθούνται εκατέρωθεν, αφού σε χρόνο μεταγενέστερο της επιφύλαξης της υπόθεσης, η κα. Χαραλάμπους επικοινώνησε μέσω του ηλεκτρονικού συστήματος I-Justice με το Δικαστήριο, επισυνάπτοντας σειρά εγγράφων όπου φαίνεται πως ο αιτητής αποχώρησε οικειοθελώς από το έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας στις 27/11/2025, λαμβάνοντας το ποσό των 500 ευρώ σε μορφή μετρητών. Σχετικά επισυνάφθηκε «Υπεύθυνη Δήλωση Παραλαβής Χρηματικού Ποσού για Επιστροφή Αλλοδαπού» αναφορικά με τον αιτητή, την οποία πιστοποιεί ο Λειτουργός P.C.2745 του οποίου το όνομα αναγράφεται επί της Δήλωσης, όπως και ο μάρτυρας της λήψης των χρημάτων, Αναπληρωτής Λοχίας αρ. 2187, ο οποίος επίσης υπογράφει.
Ως υποδεικνύει ρητώς η πλευρά της Νομικής Υπηρεσίας στην επικοινωνία προς το Δικαστήριο όπου έχει πρόσβαση και ο δικηγόρος του αιτητή, έστω και μετά την επιφύλαξη της απόφασης και πριν την έκδοση της απόφασης στις υποθέσεις του, ο αιτητής έχει απωλέσει το έννομο του συμφέρον στην προώθηση των προσφυγών.
Η εξέταση του κατά πόσο έχει εκλείψει το έννομο συμφέρον του αιτήτή προς προώθηση αμφότερων των προσφυγών, ένεκα εν προκειμένω της οικειοθελούς αναχώρησης του από τη Δημοκρατία με την ταυτόχρονη είσπραξη σχετικού χρηματικού ποσού προς επαναπατρισμό του, επιβάλλεται εκ της νομολογίας και σε κάθε περίπτωση εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από το Αναθεωρητικό Δικαστήριο σε όλα τα στάδια της δίκης, μέχρι και την έκδοση της απόφασης του.
Δεδομένου ότι ο αιτητής εκπροσωπήθηκε μέχρι το στάδιο των Διευκρινήσεων από συγκεκριμένο δικηγόρο του οποίου στη συνέχεια η άδεια εξάσκησης του επαγγέλματος στερήθηκε από το αρμόδιο επαγγελματικό σώμα και δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε ειδοποίηση αλλαγής δικηγόρου και μετέπειτα νομική εκπροσώπηση του αιτητή, αλλά κύρια το δεδομένο ότι ο αιτητής αποχώρησε ήδη από το έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας στις 27/11/2025, στερεί από το παρόν Δικαστήριο την ευχέρεια να προχωρήσει σε επανάνοιγμα της υπόθεσης. Σε κάθε περίπτωση, τα ουσιαστικά δεδομένα προκύπτουν αβίαστα μέσα από τα έγγραφα τα οποία ανάρτησε η κα. Χαραλάμπους μέσω του ηλεκτρονικού συστήματος I-Justice και επικοινώνησε στο Δικαστήριο.
Πανομοιότυπο επακριβώς ζήτημα εξετάστηκε και από τον Πρόεδρο του Διοικητικού Δικαστηρίου Φ. Κωμοδρόμο στην υπόθεση Α.Κ ν. Δημοκρατία, Υπόθεση αρ.1423/21, απόφαση ημερομηνίας 11/3/2024, τα κριθέντα της οποίας τυγχάνουν πλήρους εφαρμογής και στην υπό κρίση υπόθεση:
«Υπό το φως των πιο πάνω, η ύπαρξη του απαιτούμενου εννόμου συμφέροντος του αιτητή εξετάζεται αμέσως κατωτέρω.
Ως έχει ήδη λεχθεί, αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι ο αιτητής από 17.3.2023, αναχώρησε από τη Δημοκρατία και επαναπατρίστηκε αφού μάλιστα εισέπραξε προς τούτο το χρηματικό ποσό των €1000. Αυτό προκύπτει αβίαστα και από τον διοικητικό φάκελο (βλ. σελιδώσεις 85 και 84).
Συνεπώς, προκύπτει πράγματι ζήτημα έλλειψης της απαιτούμενης νομιμοποίησης του αιτητή, εφόσον, δεδομένης της υπό του αιτητή οικειοθελούς αναχώρησης και επιστροφής στη χώρα του, η υπ' αυτού συνέχιση προώθησης της παρούσας προσφυγής κατά της απόρριψης του αιτήματος για έκδοση δελτίου διαμονής στη Δημοκρατία, στερείται ερείσματος και τίθεται ευθέως ζήτημα εννόμου συμφέροντος: αφενός, ο αιτητής αναχώρησε από τη Δημοκρατία και επέστρεψε στη χώρα του, έχοντας εισπράξει προς τούτο το ποσό των €1000 και, αφετέρου, η προσφυγή του, που συνεχίζει να εκκρεμεί, στρέφεται κατά της υπό των καθ' ων η αίτηση ληφθείσας απόφασης απόρριψης του αιτήματός του για έκδοση δελτίου διαμονής στη Δημοκρατία. Είναι σαφές ότι αυτή η συμπεριφορά του αιτητή, συνιστά παραβίαση της αρχής του ανεπίτρεπτου της ταυτόχρονης επιδοκιμασίας και αποδοκιμασίας, μιας συμπεριφοράς, την οποία η ημεδαπή νομολογία, πάγια και διαχρονικά, θεωρεί ανεπίτρεπτη και η οποία επάγεται την έλλειψη του απαιτούμενου εννόμου συμφέροντος ενός αιτητή προς προώθηση της προσφυγής του δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος (Άννα Ηλία ν. Δημοκρατίας, ΕΔΔ αρ. 43/2017, ημερ. 10.10.2023, Γρουτίδης ν. Δημοκρατίας, Α.Ε. 169/14, ημερ. 1.11.2021), ECLI:CY:AD:2021:C493, ECLI:CY:AD:2021:C493. Εκτενής ανάλυση του υπό αναφορά θέματος έγινε στην απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην Περσεφόνη Κρασίδου ν. Δημοκρατίας, Α.Ε. 174/2011, ημερ. 2.6.2017 (βλ. και Δημοκρατία v. China Wanbao Engineering Corporation (2000) 3 A.A.Δ. 406, Καπακιώτης και Παπαέλληνας Λτδ v. Δημοκρατίας, Α.Ε. 91/2011, ημερ. 21.12.2016, καθώς και τις αποφάσεις του παρόντος Δικαστηρίου στην P.R. ν. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 871/2021, ημερ. 2.2.2024 και V.M. v. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 315/2020, ημερ. 15.2.2023).
Ως εκ των πιο πάνω, και κατ' εφαρμογή του δόγματος του απαράδεκτου της ταυτόχρονης επιδοκιμασίας και αποδοκιμασίας, όπως πράττει εν προκειμένω ο αιτητής, κρίνω ότι αυτός στερείται του απαιτούμενου εννόμου συμφέροντος προς προώθηση της υπό κρίση προσφυγής, η οποία, συνακόλουθα, υπόκειται σε απόρριψη.[..]Εν προκειμένω, ο αιτητής στερείται εννόμου συμφέροντος να συνεχίζει να προωθεί οποιονδήποτε από τους προβαλλόμενους λόγους ακύρωσης, εφόσον, δια της ανεπιφύλακτης και ελεύθερης απόφασης αναχώρησης του από τη Δημοκρατία και επιστροφής στη χώρα του, αυτός απέκοψε τον ειδικό δεσμό, conditio sine qua non, της ίδιας της έννοιας του εννόμου συμφέροντος, μεταξύ αυτού και μιας νόμιμης κατάστασης, δυνάμει του οποίου θα μπορούσε να αναμένει να αντλήσει ωφέλεια (βλ. The Onisi, ανωτέρω και την απόφαση του Δικαστηρίου τούτου στην CYBARCO LTD-S.K. EUROMARKET LTD-MEKEL LTD AQWISE JV ν. Αναθεωρητική Αρχή Προσφορών, Υποθ. Αρ. 272/2015, ημερ. 31.1.2019, όπου εξετάστηκε παρόμοιο ζήτημα και ακολουθήθηκε η ίδια προσέγγιση). Στο σύγγραμμα του Επαμεινώνδα Σπηλιωτόπουλου «Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου», 5η έκδοση, σελ. 433 παρ. 458 και 459 αναφέρονται τα εξής για το θέμα:
«458. Το έννομο συμφέρον που υπάρχει κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης πράξης ή την άσκηση της αίτησης ακυρώσεως εκλείπει, παύει να υπάρχει, από αντικειμενικούς λόγους, εάν διακόπηκε ο νομικός δεσμός που συνδέει τον αιτούντα με την προσβαλλόμενη πράξη (ΣΕ 2473/1970), όπως όταν ο αιτών έχασε, μετά την έκδοση της πράξης, την ιδιότητα με την οποία είχε υποστεί τη βλάβη (ΣΕ 1757/2005), καθώς και με αποδοχή της πράξης από τον αιτούντα (Δ/μα 18/1989, άρθρο 29). Η αποδοχή μπορεί να είναι ρητή, δηλαδή, να προκύπτει από σχετική δήλωση του αιτούντος, ή σιωπηρή, δηλαδή, να συνάγεται από συμπεριφορά του, η οποία δεν αφήνει αμφιβολία για την έννοια της».
Επαναλαμβάνοντας το σκεπτικό της ως άνω απόφασης κρίνω ότι, η διαπιστωθείσα συμπεριφορά του αιτητή συνιστά παραβίαση της αρχής του ανεπίτρεπτου της ταυτόχρονης επιδοκιμασίας και αποδοκιμασίας, ενώ συνεπάγεται και έλλειψη του απαιτούμενου εννόμου συμφέροντος ενός αιτητή προς προώθηση της προσφυγής του δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος.
Η ανωτέρω διαπίστωση περί εξάλειψης του εννόμου συμφέροντος του αιτητή, έστω και στο στάδιο πριν την έκδοση της απόφασης, απολήγει καταλυτική και σφραγίζει την τύχη των επίδικων υποθέσεων, οι οποίες απορρίπτονται αμφότερες.
Επιδικάζονται έξοδα ύψους 600 Ευρώ για κάθε μια από τις υποθέσεις, υπέρ των Καθ’ ων η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή.
Λ. Ν. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο