ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
Υπόθεση Αρ. 1113/2025
23 Ιανουαρίου, 2026
[ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
BAJ SINGH
Αιτητής,
-και-
Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω Υφυπουργού Μετανάστευσης και Διεθνούς Προστασίας και Διευθύντριας του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευση
Καθ' ων η Αίτηση
Χρ. Π. Χριστοδουλίδης, δικηγόρος για τον Αιτητή.
Π. Κωνσταντίνου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, δικηγόρο για την καθ' ης η αίτηση.
___________________
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ.: Ο Αιτητής με την παρούσα προσφυγή στρέφεται κατά της κήρυξης του ως παράνομου μετανάστη, όπως και των διαταγμάτων κράτησης και απέλασης του με ημερομηνία 1.10.2025.
Ως καταγράφεται στην Ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση και προκύπτει από τα έγγραφα του διοικητικού φακέλου, τα σχετικά με την παρούσα υπόθεση γεγονότα έχουν ως ακολούθως:
Ο Αιτητής, είναι υπήκοος Ινδιας με ημερομηνία γέννησης την 19/9/1986 και στις 28/1/2018 αφίχθηκε στην Δημοκρατία με άδεια φοιτητή, μέχρι τις 28/1/2019. Στις 13/12/2019 ο αιτητής τέλεσε γάμο με ευρωπαία υπήκοο και στις 8/5/2018 υπέβαλε αίτηση για έκδοση δελτίου διαμονής ως μέλος οικογένειας πολίτη της Ένωσης (MEU2) και του παραχωρήθηκε άδεια διαμονής μέχρι τις 17/1/2025. Ωστόσο, η άδεια διαμονής αυτή ακυρώθηκε στις 22/7/2020, καθώς η σύζυγος του ανέχωρησε από την Δημοκρατία. Στις 11/10/2021 μεσολάβησε αίτηση διαζύγιού και στις 29/12/2021 ο αιτητής υπέβαλε άλλη αίτηση, για έκδοση δελτίου διαμονής ως σύντροφος πολίτη της Ένωσης.
Σημειώνεται ότι στις 30/9/2020 υπέβαλε αίτηση ασύλου που απορρίφθηκε στις 30/11/2021. Στις 5/9/2022 ο αιτητής κατέθεσε ιεραρχική προσφυγή, την οποία ωστόσο απέσυρε στις 23/12/2022.
Στις 9/2/2023 και 17/2/2023 ο αιτητής υπέβαλε ξανά αίτηση για έκδοση δελτίου διαμονής και η τελευταία απορρίφθηκε στις 27/11/2023, με αποτέλεσμα στις 11/10/2023 τα στοιχεία του αιτητή να καταχωρηθούν στον κατάλογο αναζητουμένων προσώπων. Σχετικό αίτημα του αιτητή, όπως αφαιρεθούν τα στοιχεία του από τον κατάλογο «stop list», έτυχε απόρριψης στις 21/12/2023. Στις 30/9/2025 ο αιτητής συνελήφθη στην Λάρνακα για παράνομη παραμονή στην Δημοκρατία και την 1/10/2025 εκδόθηκε διάταγμα κράτησης και απέλασης κατά του αιτητή δυνάμει του άρθρου 14 του περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου, τα οποία αποτελούν και το αντικείμενο της παρούσας υπόθεσης.
Ο Αιτητής, ως καταγράφει στη προσφυγή του και προωθεί με την γραπτή αγόρευση του δικηγόρου του, προβάλει ότι η απόφαση κήρυξης του ως απαγορευμένου μετανάστη και συνακόλουθα τα διατάγματα κράτησης και απέλασης πάσχουν ως αναιτιολόγητα, ως αποτέλεσμα έλλειψης δέουσας έρευνας, πραγματικής και νομικής πλάνης, και είναι προϊόντα κατάχρησης εξουσίας εκ μέρους της διοίκησης.
Αντίθετα, οι Καθ’ ων η αίτηση υπεραμύνονται των επίδικων διαταγμάτων κράτησης και απέλασης και αιτούνται επικύρωση της απόφασης. Είναι η θέση των Καθ’ ων η αίτηση, ότι τα επίδικα διάταγματα κράτησης και απέλασης εναντίον του Αιτητή εκδόθηκαν ορθά και νόμιμα, ενώ βρίσκεται σε πλήρη αρμονία με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τις διατάξεις του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, τους Νόμους και τους εκδοθέντες υπ’ αυτούς Κανονισμούς, κατόπιν ορθής ενάσκησης των εξουσιών με τις οποίες περιβάλλονται οι Καθ’ ων η αίτηση, μετά από δέουσα έρευνα και αφού αξιολογήθηκαν όλα τα σχετικά γεγονότα και στοιχεία της συγκεκριμένης υπόθεσης, κατ’ εφαρμογή των γενικών αρχών του διοικητικού δικαίου, είναι δε επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένα. Σημειώνεται δε ότι λόγοι ακυρώσεως, ως αυτοί προωθούνται με τη γραπτή αγόρευση του Αιτητή, πάσχουν από αοριστία και ασάφεια και είναι, ως εκ τούτου και ως επί το πλείστον, ανεπίδεκτοι δικαστικής εξετάσεως. Και τούτο διότι, στην γραπτή αγόρευση του, αναφέρονται αόριστα ισχυρισμοί πραγματικών γεγονότων, χωρίς σε καμία περίπτωση να υπάγονται στον κανόνα που κατ’ ισχυρισμό παραβιάζεται.
Όπως φαίνεται στην Ένσταση των Καθ’ ων η Αίτηση και αποδεικνύεται από τα αντίστοιχα έγγραφα του Διοικητικού Φακέλου, ο αιτητής προέβη σε κατ’ επανάληψη προσπάθειες να νομιμοποιήσει τη παραμονή του στο έδαφος της Δημοκρατίας, χωρίς ωστόσο αυτές να επιτυγχάνουν. Αποτέλεσμα τούτου ήταν να γίνει παράνομος μετανάστης από τις 27/11/2023, οπότε απορρίφθηκε η τελευταία αίτηση του για έκδοση δελτίου διαμονής και τα στοιχεία του αιτητή να καταχωρήθηκαν στον κατάλογο αναζητουμένων προσώπων, μέχρι και τη σύλληψη του στις 30/9/2025. Αυτός ήταν ο λόγος έκδοσης των επίδικων διαταγμάτων κράτησης και απέλασης του αιτητή και η αιτιολογία προκύπτει ρητώς από το λεκτικό των επίδικων αποφάσεων.
Η πλευρά του αιτητή προβάλλει διάφορους, γενικούς ισχυρισμούς, περί έλλειψης δέουσας έρευνας, αφού δεν έτυχε εξέτασης το οικογενειακό του καθεστώς, τα οποία όμως δεν υποστηρίζονται από το περιεχόμενο των διοικητικών φακέλων, τους οποίους έχει μελετήσει το Δικαστήριο, όπως και τις ενέργειες της διοίκησης μέχρι και την έκδοση των προσβαλλόμενων πράξεων. Η διοίκηση φαίνεται να είχε εξετάσει την προσωπική κατάσταση του αιτητή. Ο δε αιτήτης, πέραν των ισχυρισμών μέσω της γραπτής αγόρευσης του δικηγόρου του, ουδέν έγγραφο προσκόμισε προς υποστήριξη των θέσεων και των ισχυρισμών του. Συνεπώς δεν μπορώ να συμφωνήσω με τον πιο πάνω ισχυρισμό του αιτητή περί έλλειψης δέουσας έρευνας με αποτέλεσμα να υπάρχει πραγματική και νομικής πλάνη των Καθ’ ων η Αίτηση.
Το Δικαστήριο εν προκειμένω κρίνει ότι, έχει γίνει η δέουσα έρευνα και οι ισχυρισμοί του αιτητή μέσω του δικηγόρου του δεν επιβεβαιώνονται. Εξετάζοντας δε τη νομιμότητα των επίδικων διαταγμάτων κράτησης και απέλασης κρίνω ότι αυτά εκδόθηκαν εύλογα και κατ΄αναλογία των περιστάσεων, αφού κατά τον ουσιώδη χρόνο έκδοσης τους, ο αιτητής διέμενε παράνομα στο έδαφος της Δημοκρατίας ήδη για περίοδο σχεδόν δύο ετών. Κατά συνέπεια, νόμιμη είναι και η αιτιολογία των προσβαλλόμενων πράξεων, ως προκύπτει από το κείμενο της απόφασης, σε συνάρτηση και με το περιεχόμενο των διοικητικών φακέλων.
Σχολιάζοντας τη κύρια θέση του δικηγόρου του αιτητή περί ύπαρξης οικογένειας με ευρωπαία υπήκοο, θέση η οποία δεν εξετάστηκε από τη διοίκηση, καταγράφω τη διαπίστωση του Δικαστηρίου, ως προκύπτει από το περιεχόμενο των διοικητικών φακέλων, τους οποίους έχω μελετήσει. Όπως προκύπτει από τα ενώπιον μου γεγονότα, ο αιτητής, κατά τον χρόνο έκδοσης των προσβαλλόμενων διαταγμάτων, δεν διατηρούσε δικαίωμα παραμονής στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας, περαιτέρω οι ισχυρισμοί του περί ύπαρξης οικογένειας με ευρωπαία υπήκοο ουδόλως επιβεβαιώνονται από το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου, ούτε έχει προσκομιστεί τέτοια μαρτυρία μέσω της ορθής δικονομικής οδού από τον δικηγόρο του, πέραν των ισχυρισμών μέσω της γραπτής αγόρευσης του δικηγόρου του, οι οποίοι δεν αποτελούν αποδεκτό μαρτυρικό υλικό ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου.
Ως εκ τούτου, κρίνω ότι το διάταγμα απέλασης είναι νόμιμο και αιτιολογημένο, όπως και το διάταγμα κράτησης του αιτητή, με σκοπό την εκτέλεση του πρώτου.
Ειδικότερα ως προς το διάταγμα κράτησης, οφείλω να σημειώσω ότι στο άρθρο 18ΟΘ του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου (ΚΕΦ.105) γίνεται ρητή αναφορά σε δικαίωμα οικειοθελούς αναχώρησης, το οποίο εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Αvώτερoυ Λειτουργού Μετανάστευσης, σε διάστημα που κυμαίνεται μεταξύ επτά και τριάντα ημερών, με την επιφύλαξη των εξαιρέσεων που προβλέπονται στα εδάφια (2) και (4) στο άρθρο 18ΟΘ. Στο ίδιο άρθρο γίνεται αναφορά ότι «(4) Εάν υπάρχει κίνδυνος διαφυγής ή εάν αίτηση για νόμιμη παραμονή έχει απορριφθεί ως προδήλως αβάσιμη ή δόλια ή εάν το συγκεκριμένο πρόσωπο αποτελεί κίνδυνο για τη δημόσια ασφάλεια, τη δημόσια τάξη ή την ασφάλεια της Δημοκρατίας, ο Αvώτερoς Λειτουργός Μετανάστευσης δύναται είτε να μη χορηγεί χρονικό διάστημα οικειοθελούς αναχώρησης είτε να χορηγεί χρονικό διάστημα κάτω των επτά ημερών. δίδει 18ΟΘ.-(1) Η απόφαση επιστροφής Το χρονικό διάστημα που προβλέπεται στο παρόν εδάφιο δεν αποκλείει τη δυνατότητα των υπηκόων τρίτων χωρών να αναχωρήσουν ενωρίτερα.»
Περαιτέρω, παραπέμπω στο άρθρο 18ΟΔ όπου γίνεται σχετική αναφορά ότι, για τους σκοπούς των άρθρων 18ΟΔ μέχρι 18ΠΘ, εκτός εάν από το κείμενο προκύπτει διαφορετική έννοια, «"κίνδυνος διαφυγής" σημαίνει την ύπαρξη, σε ατομική περίπτωση, οποιουδήποτε από τους ακόλουθους λόγους, που οδηγεί στην εικασία ότι υπήκοος τρίτης χώρας υποκείμενος σε διαδικασίες επιστροφής μπορεί να διαφύγει».
Ανατρέχοντας στα έγγραφα που αφορούν τον αιτητή εντός του διοικητικού φακέλου, αυτός δήλωσε ότι δεν επιθυμεί να επιστρέψει στη χώρα του. Εν προκειμένω, τα όσα καταγράφονται στο διοικητικό φάκελο σε σχέση με τη προηγούμενη συμπεριφορά του αιτητή στο έδαφος της Κ.Δ. και συγκεκριμένα ότι παρέμενε παράνομα από τις 27/11/2023 οπότε απορρίφθηκε η τελευταία αίτηση του για άδεια διαμονής, οδηγούν στο εύλογο συμπέρασμα ότι στη παρούσα περίπτωση θα υπήρχε εύλογα κίνδυνος διαφυγής από το συγκεκριμένο πρόσωπο και παρεμπόδιση της διαδικασίας επαναπατρισμού του.
Καταλήγοντας, ενόψει των όσων έχω προαναφέρει, κρίνω ότι ορθώς εκδόθηκαν τα σχετικά διατάγματα, μέσα στα πλαίσια της διακριτικής ευχέρειας των Καθ’ ων η Αίτηση και ουδείς εκ των λόγων ακυρώσεως που προωθήθηκαν ευσταθεί.
Η παρούσα προσφυγή, στην ολότητα της, αποτυγχάνει και απορρίπτεται, με έξοδα ύψους 1500 Ευρώ υπέρ των Καθ’ ων η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή.
Λ. Ν. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο