ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
Υπόθεση Αρ. 2118/2022 iJustice
16 Ιανουαρίου, 2026
[Φ. ΚΑΜΕΝΟΣ, ΔΔΔ.]
ΑΝΑΦOΡΙΚΑ ΜΕ ΤA ΑΡΘΡA 146, 28 και 15 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
Cristina Leano Manahan
Αιτήτρια
Και
Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπουργείου Εσωτερικών
Καθ' ων η Αίτηση
.........
Νικοδήμη Πεσλίκα για Κασσάνδρα Κουππαρή, Δικηγόρος για Αιτήτρια
Σίλια Χαραλάμπους, Δικηγόρος για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση.
ΑΠΟΦΑΣΗ
Φ. Καμένος, ΔΔΔ.: Η Αιτήτρια είναι υπήκοος Φιλιππίνων, η οποία στις 24.07.2011 αφίχθη στη Δημοκρατία με άδεια για να εργαστεί ως οικιακή βοηθός. Στις 11.10.2018 υπέβαλε αίτηση για απόκτηση κυπριακής υπηκοότητας με πολιτογράφηση (εφεξής η «Αίτηση»).
Στις 20.09.2022 ο Υπουργός Εσωτερικών αποφάσισε να απορρίψει την Αίτηση και στις 31.10.2022 οι Καθ’ ων η αίτηση απέστειλαν επιστολή στην Αιτήτρια πληροφορώντας την ότι (η Αίτηση):
«δεν κατέστη δυνατό να εγκριθεί καθότι δεν πληροίτε τα τυπικά προσόντα για πολιτογράφηση όπως καθορίζονται από την παράγραφο 1(β) του Τρίτου Πίνακα του άρθρου 111 του Περί Αρχείου Πληθυσμού Νόμου Ν. 141(Ι)/2002. Συγκεκριμένα, δε συμπληρώνετε 7 χρόνια πριν την υποβολή της αίτησης σας για πολιτογράφηση αλλά μόνο 6 χρόνια, 9 μήνες και 3 ημέρες. Νοείται ότι διαστήματα παράνομης παραμονής ή απουσίας από τη Δημοκρατία δεν λογίζονται ως παραμονή στη Δημοκρατία για σκοπούς πολιτογράφησης».
Με την παρούσα προσφυγή, η Αιτήτρια αιτείται ακύρωσης της ως απόφασης με την οποία η Αίτησή της απερρίφθη.
Η ευπαίδευτη συνήγορος του Αιτητή εγείρει ότι υπό πλάνη, χωρίς δέουσα έρευνα και αναιτιολόγητα οι Καθ΄ ων η αίτηση αποφάσισαν ότι η αίτηση της Αιτήτριας δεν πληροί τα τυπικά προσόντα της νομοθεσίας.
Με την αγόρευσή της, στηρίζει τη θέση αυτή στο ότι, κατά την εισήγησή, η Αιτήτρια όταν υπέβαλε την Αίτηση, είχε συμπληρώσει 7 έτη νόμιμης παραμονής στη Δημοκρατία ενώ βάσει του Κ.227 φαίνεται ότι είχε ανελλιπή διαμονή στη Δημοκρατία τουλάχιστον 6 έτη και άρα και πάλι πληροί τα τυπικά προσόντα αφού η νομοθεσία αναφέρει ότι από τα 7 έτη θα πρέπει να έχει νόμιμη παραμονή τα 4. Στην απαντητική της αγόρευση, η συνήγορος της Αιτήτριας παραπέμπει σε δικαστικές αποφάσεις που θεωρεί ότι υποστηρίζουν τις θέσεις της με ιδιαίτερη μνεία στην απόφαση του παρόντος στην Πρ. Αρ. 993/2020 ΜR v. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπουργείου Εσωτερικών ημερ. 09.04.2024, θεωρώντας ότι υπάρχει παραλληλισμός ως προς το αναιτιολόγητο του υπολογισμού του χρόνου παραμονής της Αιτήτριας.
Η ευπαίδευτη συνήγορος του Καθ’ ου η αίτηση από την πλευρά της, υποστηρίζει τη νομιμότητα και το αιτιολογημένο της προσβαλλόμενης πράξης, θεωρώντας ότι η προσφυγή θα πρέπει να απορριφθεί, καθότι η εξουσία του Υπουργού Εσωτερικών, ασκήθηκε νόμιμα, καλόπιστα και μετά από δέουσα έρευνα.
Μελέτησα τους αναπτυχθέντες λόγους ακύρωσης, έχοντας υπόψη το περιεχόμενο των διοικητικών φακέλων και καταλήγω στα εξής:
Οι Καθ’ ων η αίτηση απέρριψαν την Αίτηση αναφέροντας συγκεκριμένα ότι δεν πληροί την προϋπόθεση για νόμιμη διαμονή στη Δημοκρατία για 7 έτη προηγουμένως με σαφή αναφορά ότι ο χρόνος νόμιμης διαμονής αθροίζεται σε 6 έτη, 9 μήνες και 3 ημέρες.
Η ανωτέρω καταγραφή συνάδει με τα στοιχεία του φακέλου εφόσον ως προκύπτει από το Κ.74 στον διοικητικό φάκελο (Τεκμήριο 1 στη διαδικασία), η τότε ισχύουσα άδεια της Αιτήτριας είχε εκπνεύσει στις 05.07.2014 και υπέβαλε αίτηση ανανέωσης (Κ.79 Τεκμηρίου 1) στις 28.08.2014 συνεπώς στο διάστημα που μεσολάβησε η διαμονή της ήταν παράνομη. Ομοίως η άδεια (Κ. 89 Τεκμηρίου 1) εξέπνευσε στις 05.07.2015 και ακολούθως υπεβλήθη αίτηση ανανέωσης στις 28.09.2015 (Κ. 90 Τεκμηρίου 1), άρα και πάλι το διάστημα που μεσολάβησε η διαμονή της ήταν παράνομη.
Τα εν λόγω διαστήματα παράνομης διαμονής κατεγράφησαν επακριβώς και ορθά στο Κ. 227 του Τεκμηρίου 1, έγγραφο το οποίο προπαρασκεύασε την προσβαλλόμενη και έτυχε μνείας και από την Αιτήτρια, και, αφαιρούμενα από τον χρόνο παραμονής της στη Δημοκρατία κατέστησαν τον συνολικό χρόνο νόμιμης παραμονής σε 6 έτη, 9 μήνες και 3 ημέρες, δηλαδή μικρότερο από 7 έτη.
Δε βρίσκω άρα σφάλμα στα πιο πάνω, ούτε τίθεται παραλληλισμός με τα δεδομένα της Πρ. Αρ. 993/2020 ΜR όπου, ως εκεί διαπιστώθηκε, υπήρχαν πολλά αντιφατικά στοιχεία στον φάκελο ενώ ο εκεί αιτητής υπέβαλε έγκαιρα και βάσει των όρων των εκάστοτε αδειών του τις αιτήσεις ανανέωσης, που εδώ δεν είναι η περίπτωση εφόσον τουλάχιστον οι πιο πάνω αναφερόμενες αιτήσεις ανανέωσης Κ.79 και Κ.90 υπεβλήθησαν πολύ μετά τη λήξη των αδειών Κ.74 και Κ.89 αντίστοιχα και όχι έναν τουλάχιστον μήνα πριν την λήξη τους.
Σε κάθε περίπτωση, σημειώνω ότι στην παράγραφο 4 των γεγονότων της αίτησης ακυρώσεως υπάρχει παραδοχή από την Αιτήτρια ότι ο χρόνος παραμονής της στη Δημοκρατία είναι 6 έτη, 9 μήνες και 3 ημέρες άρα δε βλέπω πως, με την αγόρευση, είναι δυνατόν να αμφισβητηθεί η εν λόγω παραδοχή. Σημειώνω βέβαια ότι στην εν λόγω παράγραφο της αίτησης ακυρώσεως, η Αιτήτρια προβαίνει στην εν λόγω παραδοχή όμως θέτει ότι ο απαιτούμενος, βάσει της υποπαραγράφου β της παραγράφου 1 του Τρίτου Πίνακα του Περί Αρχείου Πληθυσμού Νόμου Ν. 141(Ι)/2002 ως είχε τότε (ο «Νόμος»), χρόνος νόμιμης διαμονής για την περίπτωση της Αιτήτριας είναι τουλάχιστον 4 έτη και όχι τα 7 έτη που πεπλανημένα, ως ο ισχυρισμός της, ανέφεραν οι Καθ΄ων η αίτηση.
Ούτε όμως ο ισχυρισμός της αυτός ευσταθεί, δεδομένου ότι για την Αιτήτρια, ως οικιακή βοηθό, δεν εφαρμόζεται η πρόνοια της κατ’ ελάχιστον 4 ετών συνολικής διαμονής αλλά εμπίπτει στην επιφύλαξη της υποπαραγράφου β της παραγράφου 1 του Τρίτου Πίνακα του Νόμου, η οποία απαιτεί συνολική διαμονή 7 ετών και συγκεκριμένα:
«Νοείται ότι οι φοιτητές, επισκέπτες και αυτοεργοδοτούμενοι, καθώς και οι αθλητές, προπονητές, τεχνικοί αθλημάτων, οικιακοί βοηθοί, νοσοκόμοι και οι εργαζόμενοι σε Κύπριους ή ξένους εργοδότες ή σε υπεράκτιες εταιρείες, που διαμένουν στη Δημοκρατία αποκλειστικά με σκοπό την εργασία, όπως επίσης και οι σύζυγοι, τα τέκνα ή άλλα εξαρτώμενά τους πρόσωπα, πρέπει, κατά τη διάρκεια των αμέσως προηγούμενων τουλάχιστον επτά ετών να συγκεντρώνουν συνολική διαμονή στη Δημοκρατία τουλάχιστον επτά ετών, από την οποία το ένα έτος αμέσως πριν την ημερομηνία υποβολής της αίτησής τους η διαμονή του να είναι συνεχής»
Δεδομένων των πιο πάνω, δεν διαπιστώνω πλάνη, πλημμελή έρευνα ή αιτιολογία στην προσβαλλόμενη πράξη.
Η προσφυγή απορρίπτεται και προσβαλλόμενη επικυρώνεται με έξοδα 1.500 ευρώ υπέρ των Καθ’ ων η αίτηση.
Φ. Καμένος, ΔΔΔ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο