ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
Υπόθεση Αρ. 89/2022 ijustice
3 Ιουλίου, 2026
[Φ. ΚΑΜΕΝΟΣ, ΔΔΔ.]
Αναφορικά με τo Άρθρο 146 του Συντάγματος
Χρυσάνθη Νικόλα Καρανικόλα
Αιτήτριας
-και-
Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω των
1. Έφορο Φορολογίας
2. Γενικού Λογιστηρίου της Δημοκρατίας
3. Διευθυντή Τμήματος του Κτηματολογίου
Καθ' ων η Αίτηση
.........
Γιασεμή Μουζουράκη για Απόστολος Ντορζής & Συνεργάτες ΔΕΠΕ, Δικηγόροι για Αιτήτρια
Σίλια Χαραλάμπους, Δικηγόρος της Δημοκρατία για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας για Καθ' ων η αίτηση
ΑΠΟΦΑΣΗ
Φ. Καμένος, ΔΔΔ.: Ακίνητο της Αιτήτριας στον Δήμο Λατσιών, απαλλοτριώθηκε δυνάμει Διατάγματος Απαλλοτρίωσης ημερ. 27.02.2009. Στις 14.04.2009 στάληκε έντυπη προσφορά στην Αιτήτρια, την οποία αποδέχτηκε με επιφύλαξη την 01.08.2009 και πληρώθηκε στις 11.03.2010. Αργότερα προσέφυγε στο δικαστήριο με τη Παραπομπή αρ. 14/10 και μετά από απόφαση του Ε.Δ. Λευκωσίας πληρώθηκε το επιδικασθέν ποσό στις 04.11.2015. Από το επιδικασθέν ποσό απεκόπη/αφαιρέθηκε ποσό €8.817,65, δηλαδή 30% ως Έκτακτη αμυντική εισφορά (εφεξής «ΕΑΕ») επί των τόκων σύμφωνα με τον περί Εκτάκτου Εισφοράς για την Άμυνα Νόμο (Ν.117(1) του 2002) (εφεξής ο «Νόμος»). Η αποκοπή έγινε στις 12.11.2015.
Στις 05.07.2019 εξεδόθη απόφαση από το Διοικητικό Δικαστήριο (εντ. Γ. Σεραφείμ, ΔΔΔ ως ήταν τότε) στην Πρ. υπ' αρ. 1288/2015 Πολυδώρου κ.α ν. 1. Εφόρου Φορολογίας κ.α. Κρίθηκε ότι το άρθρο 3(2)(Β) του Νόμου, στον βαθμό που αφορά καταβαλλόμενους τόκους ως μέρος της αποζημίωσης σε περίπτωση αναγκαστικής απαλλοτρίωσης, αντιβαίνει στις διατάξεις του άρθρου 23(4)(γ) του Συντάγματος.
Στις 12.09.2019, μετά την πιο πάνω απόφαση, ο Έφορος Φορολογίας απευθύνθηκε με επιστολή του, στο Γενικό Εισαγγελέα για γνωμάτευση αναφορικά με τον χειρισμό του θέματος και ο Γενικός Εισαγγελέας απάντησε ότι σε όσους δεν είχαν αντιδράσει έγκαιρα στη απόφαση για παρακράτηση φόρου να αναμένεται η έκδοση της απόφασης στην Έφεση που καταχωρήθηκε εναντίον της απόφασης του Διοικητικού Δικαστηρίου στην Προσφυγή αρ. 99/2015 Λύρας, κ.α. ν Δημοκρατίας ημερομηνίας 28.06.2019.
Στις 18.10.2019 και στις 18.02.2020 η Αιτήτρια απέστειλε μέσω του δικηγόρου της επιστολές όπου και ζητούσε την καταβολή του ποσού της αποκοπής της ΕΑΕ στην παραπομπή αρ. 14/2010 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Στις 20.02.2020, οι Καθ' ων η Αίτηση την πληροφόρησαν ότι το αίτημα της εξετάζεται και θα λάβει απάντηση το συντομότερο δυνατό. Η Αιτήτρια μέσω του δικηγόρου της απέστειλε για το ίδιο θέμα, επιστολές ημερομηνίας 18.05.2021, 30.08.2021 και 10.01.2022 αναφερόμενη στην απόφαση στην Πρ. Αρ. 1288/2015 Πολυδώρου κ.α ν. 1. Εφόρου Φορολογίας κ.α. και το κριθέν ως αντισυνταγματικό άρθρο 3(2)(Β) του Νόμου 117(Ι)/2002. Στις 03.06.2021 και 24.01.2022 οι Καθ' ων η Αίτηση σε επιστολή πληροφόρησαν την Αιτήτρια ότι το αίτημα της εξετάζεται και θα λάβει απάντηση μόλις ολοκληρωθεί η διαδικασία.
Η Αιτήτρια στις 09.02.2022 καταχώρησε την παρούσα προσφυγή ζητώντας δήλωση και/ή απόφαση Δικαστηρίου ότι η άρνηση και/ή παράλειψη των καθ' ων η αίτηση να εξετάσουν το αίτημα της για επιστροφή ποσού ύψους €8.817,65 που παρακρατήθηκε ως έκτακτη αμυντική εισφορά επί τόκων για αποζημίωση απαλλοτρίωσης ακίνητης ιδιοκτησίας που επιδικάστηκε με Πρωτόδικη απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερομηνίας 06.04.2015 στην παραπομπή υπ' αριθμόν 14/2010 είναι άκυρη.
Με την ένστασή της η ευπαίδευτη συνήγορος της Δημοκρατίας εγείρει διάφορες προδικαστικές ενστάσεις περί εκτελεστότητας, εκπροθέσμου κ.α. Κατά τις διευκρινίσεις μάλιστα παρέπεμψε στην εκδοθείσα πλέον ΕΔΔ αρ. 143/2019 κ.α ν. Λύρας κ.α ημερ. 08.10.2025 υποβάλλοντας ότι εφαρμόζεται στα γεγονότα της παρούσας.
Συμφωνώ με την ευπαίδευτη συνήγορο των Καθ΄ων η αίτηση. Η αναλογία της παρούσας περίπτωσης με τη Λύρας είναι σαφής. Στην απόφαση του ΑΣΔ στη Λύρας κρίθηκε τελεσιδίκως ότι η ακυρωτική απόφαση σε προσφυγή άλλων προσώπων:
«(…) δεν αποτελεί νέο στοιχείο, υπό την έννοια της διεξαγωγής νέας έρευνας για έκδοση νέας διοικητικής πράξης, η οποία, υπό προϋποθέσεις, παρατείνει την προθεσμία άσκησης του ένδικου μέσου της αίτησης ακυρώσεως. Ούτε μπορεί να αποδοθεί στη Διοίκηση παράλειψη οφειλόμενης ενέργειας, καθώς, σύμφωνα με τα Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας 1929 - 1959, σελ. 243, αυτή «δύναται να υπάρξει μόνον οσάκις δια σαφούς διατάξεως η Διοίκησις υποχρεούται εις συγκεκριμένην ενέργεια προς ρύθμισιν ωρισμένης σχέσεως. Της ενεργείας μη επιβαλλομένης ρητώς υπό του νόμου και συνεπώς μη ούσης υποχρεωτικής δια την Διοίκησιν, η παράλειψις της Διοικήσεως ίνα ενεργήση, και η εκ της παραλείψεως τεκμαιρομένη άρνησις δεν συνιστούν εκτελεστάς πράξεις, άλλως τεκμαίρεται ότι η ενέργεια ανήκει εις την διακριτική ευχέρειαν της διοικήσεως, εντός της σφαίρας της οποίας δεν είναι νοητή παράλειψις οφειλομένης ενεργείας.»
Δεν έχω πολλά να προσθέσω. Και στην παρούσα, η επιτυχία άλλων προσώπων στην Πρ. υπ' αρ. 1288/2015 Πολυδώρου κ.α ν. 1. Εφόρου Φορολογίας κ.α. δεν παράγει εκτελεστή άρνηση ή παράλειψη των Καθ΄ων η αίτηση να επιστρέψουν το παρακρατηθέν ποσό ΕΑΕ, δυνάμενη να προσβληθεί στο παρόν ούτε ασφαλώς είναι δυνατή η αμφισβήτηση, εν έτη 2022, της αποκοπής που έγινε το 2015 του ποσού των €8.817,65 ως ΕΑΕ.
Σημειώνω εν παρόδω ότι ούτε η νομολογία ως προς το Άρθρο 29 του Συντάγματος (του οποίο δε δικογραφείται καν παράβαση στα νομικά σημεία της προσφυγής) αλλάζει την εικόνα εφόσον εδώ η προσβαλλόμενη δεν αφορά εκτελεστή πράξη ή παράλειψη. Ως τονίστηκε στην ΕΔΔ Αρ. 98/17 Αγνή Σακκά v. ΚΥ.Σ.Α.Τ.Σ. ημερ. 06.12.2023:
«Όπως έχει πρόσφατα επισημανθεί στην υπόθεση Τσιήσσιου ν. Δήμου Παραλιμνίου, Ε.Δ.Δ. αρ. 107/16, ημερ. 3.10.2023, για να είναι προσβλητή η παράλειψη της διοίκησης να συμμορφωθεί με το Άρθρο 29 του Συντάγματος, το αντικείμενο του αιτήματος ή του παραπόνου πρέπει να αφορά εκτελεστή διοικητική πράξη ή παράλειψη. Η εκτελεστότητα μιας διοικητικής πράξης αποτελεί την προϋπόθεση άσκησης της αναθεωρητικής δικαιοδοσίας του Διοικητικού Δικαστηρίου.
Ως εκ των ανωτέρω η προσφυγή απορρίπτεται ως απαράδεκτη με έξοδα 1.600 Ευρώ εναντίον της Αιτήτριας.
Φ. Καμένος, ΔΔΔ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο