ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ 

Υπoθ. Αρ.: 1215/2024  

 

05 Δεκεμβρίου 2025 

 

[Α.Α.ΑΓΡΟΤΗ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.] 

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος 

Μεταξύ: 

J. A. A. 

Αιτητής 

-και- 

 

Κυπριακή Δημοκρατία,

μέσω Υπηρεσίας Ασύλου 

 

Καθ' ων η Αίτηση 

 

O Αιτητής εμφανίζεται αυτοπροσώπως

Λ. Βελίκοβα (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας για τους Καθ' ων η Αίτηση.

[Παρών ο κος Παύλος Χαραλάμπους για πιστή μετάφραση από ελληνικά σε αγγλικά και αντίστροφα]  

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η 

 

 

Α.Α.ΑΓΡΟΤΗ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.:  Με την παρούσα προσφυγή, ο Αιτητής προσβάλλει την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, που περιέχεται σε επιστολή ημερομηνίας 29/08/2023, σύμφωνα με την οποία, το αίτημά του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας απορρίφθηκε.

 

Όπως προκύπτει τόσο από την Ένσταση, αλλά και από το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου, που αποτελεί τεκμήριο "Α" στην παρούσα διαδικασία, τα ουσιώδη γεγονότα που αφορούν την υπό εξέταση υπόθεση, είναι τα ακόλουθα:

 

Ο Αιτητής είναι ενήλικας, υπήκοος της Νιγηρίας, ο οποίος σύμφωνα με δήλωσή του, στις 04/04/2021 εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του μεταβαίνοντας μέσω Τουρκίας στις κατεχόμενες περιοχές της Κύπρου, όπου παρέμεινε για περίοδο περίπου επτά μηνών, για σκοπούς φοίτησής του στο πανεπιστήμιο. Ακολούθως στις 02/11/2021 εισήλθε παράτυπα στις ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές, υποβάλλοντας εν τέλει στις 06/12/2021 αίτηση διεθνούς προστασίας.

 

Στις 29/05/2023 διενεργήθηκε συνέντευξη του Αιτητή από αρμόδια λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου, ενώ στη συνέχεια, την 01/06/2023, συντάχθηκε Έκθεση/Εισήγηση υποβληθείσα προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου, με την οποία, γίνεται εισήγηση για απόρριψη του αιτήματος του Αιτητή.

 

Στις 30/06/2023, συγκεκριμένος λειτουργός, δεόντως εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών να εκτελεί καθήκοντα Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου, κατόπιν εξέτασης της εισηγητικής έκθεσης, αποφάσισε την απόρριψη της αίτησης του Αιτητή και την επιστροφή του στη Νιγηρία. 

 

Η απορριπτική απόφαση των Καθ' ων η αίτηση, κοινοποιήθηκε στον Αιτητή μέσω της επιστολής ημερομηνίας 29/08/2023 και ακολούθησε η εμπρόθεσμη υποβολή της παρούσας προσφυγής.

 

Μέσω της αίτησης ακυρώσεώς του, ο Αιτητή προωθεί πραγματικούς ισχυρισμούς για ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης, δηλώνοντας ότι αδυνατεί να επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του, καθώς κινδυνεύει η ζωή του.

 

Με τη γραπτή του αγόρευση, ο Αιτητής προωθεί τη θέση ότι σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του, η ζωή του θα τεθεί σε κίνδυνο, εξαιτίας διαφοράς κληρονομικής φύσεως. Ειδικότερα, ισχυρίζεται ότι μετά το θάνατο του πατέρα του, ο θείος του και οι υιοί του, διεκδικούν την περιουσία του πατέρα του, απειλώντας τον Αιτητή και την οικογένειά του, ότι θα τους βλάψουν σε περίπτωση που δεν τους παραδώσουν την κληρονομιά. Κατά τους ισχυρισμούς του, ένα μήνα προτού εγκαταλείψει τη χώρα του, τον είχαν πυροβολήσει, και ως εκ τούτου, έπρεπε να την εγκαταλείψει για να σωθεί. Ο μεγαλύτερος αδελφός του σκοτώθηκε στις 18/08/2006 και ο μικρότερος του αδελφός στις 27/11/2023, με αποτέλεσμα, ο Αιτητής να είναι πλέον ο μοναδικός υιός εν ζωή, δικαιούχος του συνόλου της ακίνητης περιουσίας του αποβιώσαντος πατέρα του. Επιπρόσθετα, τα εν λόγω συγγενικά του πρόσωπα, προσπάθησαν να ασκήσουν έλεγχο στις διαπροσωπικές του σχέσεις και να υπονομεύσουν τις ευκαιρίες εργοδότησής του, και παρόλο που, προσπάθησε να ζητήσει τη συνδρομή των τοπικών αρχών, επιδείχθηκε απροθυμία εκ μέρους τους να παρέμβουν σε ένα τέτοιο οικογενειακό θέμα. Καταληκτικά, αναφέρει ότι επιθυμεί να ζήσει μία ασφαλή ζωή στην Κυπριακή Δημοκρατία, μαζί με την σύντροφό του και την θυγατέρα που έχει αποκτήσει.    

 

Από την πλευρά τους, οι Καθ΄ ων η αίτηση, υπεραμύνονται της νομιμότητας και της ορθότητας της προσβαλλόμενης πράξης. Μέσω της δικής τους αγόρευσης, ισχυρίζονται ότι η επίδικη απόφαση είναι ορθή και νόμιμη, σύμφωνη με τις διατάξεις του Συντάγματος και της κείμενης νομοθεσίας. Αποτελεί θέση τους, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε μετά από δέουσα έρευνα και σωστή ενάσκηση των εξουσιών που δίνει ο Νόμος στους Καθ’ ων η αίτηση, αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα σχετικά γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης, είναι δε επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη.  Τέλος ισχυρίζονται ότι ορθά απορρίφθηκε η αίτηση του Αιτητή, και ως εκ τούτου, καλούν το Δικαστήριο, όπως απορρίψει την προσφυγή και επικυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση.

 

Δεδομένου ότι το παρόν Δικαστήριο δυνάμει του άρθρου 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018, Ν.73(Ι)/2018, κέκτηται εξουσίας όπως εξετάζει πέραν από την νομιμότητα της προσβαλλόμενης πράξης και την ορθότητα αυτής, ήτοι εξέταση επί της ουσίας του αιτήματος του Αιτητή, κρίνω σκόπιμο όπως καταγραφούν όλοι οι ισχυρισμοί που ο Αιτητής προέβαλε σε όλα τα στάδια εξέτασης του αιτήματός του, προκειμένου να εξετάσω την ορθότητα της προσβαλλόμενης απόφασης, αλλά και για να διαφανεί εάν οι Καθ' ων η αίτηση αποφάσισαν μετά από δέουσα έρευνα, ορθά, νόμιμα και εντός των πλαισίων της διακριτικής τους ευχέρειας.

  

Κατά την καταγραφή του αιτήματός του για διεθνή προστασία, ο Αιτητής δήλωσε πως ως ο μοναδικός υιός του πατέρα του, μετά το θάνατο του τελευταίου, επρόκειτο να τον διαδεχθεί στη θέση του βασιλιά του χωριού που κατείχε. Πλην όμως, δέχθηκε απειλές θανάτου από το θείο του και του είχε ζητηθεί όπως  παραδώσει το θρόνο, με αντάλλαγμα τη ζωή του. Ως εκ τούτου, υπήρχε πρόθεση οικειοποίησης της κληρονομιάς που του είχε αφήσει ο πατέρας του και δολοφονίας της μεγαλύτερης αδελφής του κατά τη διαδικασία απόκτησης του θρόνου. Κατόπιν προτροπής της μητέρας του και της αδελφής του, εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του για να σωθεί.

 

Στο πλαίσιο της συνέντευξής του και σε σχέση με τα προσωπικά του στοιχεία, ο Αιτητής δήλωσε ότι γεννήθηκε στην περιοχή Amukoko, που βρίσκεται στην πολιτεία Lagos. Ακολούθως, σε ηλικία τριών ετών, μετακόμισε με την οικογένειά του στην περιοχή Ojo που βρίσκεται στην πολιτεία Lagos. Κατά δήλωσή του, άγαμος, οι γονείς του ζουν σε χωριό που βρίσκεται στην πολιτεία Imo και τα αδέλφια του ζουν σε διαφορετικές περιοχές στη χώρα καταγωγής του. Ως προς το μορφωτικό του επίπεδο, είναι απόφοιτος τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και κατά τα έτη 2016-2020, εργαζόταν σε ιδιωτική εταιρεία που βρίσκεται στην πολιτεία Bayelsa.

 

Αναφορικά με τους λόγους που τον ώθησαν να εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής ανέφερε ότι μετά τον γάμο της αδελφής του, ο μεγαλύτερος του αδελφός δηλητηριάστηκε στο χωριό και απεβίωσε το 2006. Μετά το θάνατο του τελευταίου, ο πατέρας του, προσπαθώντας να τον προστατέψει από τα πρόσωπα που είχαν σκοτώσει τον αδελφό του, τον κρατούσε μακριά από το χωριό. Όπως δήλωσε, ο μεγαλύτερος αδελφός του επρόκειτο να γίνει βασιλιάς, και μετά το θάνατό του, ο Αιτητής ήταν αυτός που θα λάμβανε την εν λόγω θέση.

 

Το 2010, ενόσω σπούδαζε στο πανεπιστήμιο που βρίσκεται στην πόλη Owerri, αφότου επισκέφθηκε το χωριό, τα πρόσωπα που είχαν σκοτώσει τον αδελφό του, ξεκίνησαν να προβαίνουν σε βλαπτικές πνευματικές επιθέσεις εναντίον του, κατά τη διάρκεια των ονείρων του, με απώτερο σκοπό να τον εμποδίσουν από το να επιτύχει στη ζωή του. Σύμφωνα με τις δηλώσεις του, δεν γνωρίζει την ταυτότητα των προσώπων που σκότωσαν τον αδελφό του ούτε και το λόγο για τον οποίο τον είχαν σκοτώσει αλλά ούτε και γιατί ξεκίνησαν να προβαίνουν σε πνευματικές επιθέσεις εναντίον του.

 

Εξαιτίας του κινδύνου στον οποίο βρισκόταν, ο πατέρας του τον προέτρεψε να μην μεταβεί εκ νέου στο χωριό και με την ολοκλήρωση των σπουδών του άρχισε να εργάζεται σε ιδιωτική εταιρεία που βρίσκεται στην πολιτεία Bayelsa. Το 2020, ισχυρίστηκε ότι του είχαν επιτεθεί μία φορά κατά την οποία προσπάθησαν να τον σκοτώσουν και ενόσω ανέμενε την ετοιμασία των απαραίτητων εγγράφων για το ταξίδι του, έλαβε νέα επιβλαβή πνευματική επίθεση, προκειμένου να τον αποτρέψουν από το να εγκαταλείψει τη χώρα του. Ουδέποτε ζήτησε τη συνδρομή των αρχών της χώρας του, για τα προβλήματα που αντιμετώπιζε μετά το θάνατο του αδελφού του.

 

Ερωτηθείς τι πιστεύει ότι θα του συμβεί σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του, δήλωσε ότι τα πρόσωπα που σχετίζονταν με τις επιθέσεις εναντίον του βρίσκονται παντού στη Νιγηρία και ως εκ τούτου, δεν θα μπορούσε ούτε να εγκατασταθεί για να ζήσει σε άλλη περιοχή.

 

Αξιολογώντας τις πιο πάνω δηλώσεις του Αιτητή, οι Καθ' ων η αίτηση διήκριναν δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς. Ο πρώτος αφορά την ταυτότητα, το προφίλ, την περιοχή καταγωγής και τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή και ο δεύτερος αφορά στις δηλώσεις του ως προς την ισχυριζόμενη δίωξή του υπό την μορφή απειλής κατά της ζωής του.

 

Ο πρώτος ουσιώδης ισχυρισμός έγινε αποδεκτός αφού δεν προέκυψαν στοιχεία περί του αντιθέτου και οι δηλώσεις του Αιτητή επιβεβαιώθηκαν και/ή εντοπίστηκαν σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης. Επιπλέον, ο Αιτητής προσκόμισε διαβατήριο από τη χώρα καταγωγής του.

 

Αντιθέτως, ο δεύτερος ισχυρισμός, περί απειλών κατά της ζωής του δεν έγινε αποδεκτός και απορρίφθηκε. Πιο αναλυτικά, οι Καθ' ων η αίτηση έκριναν ότι ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να παράσχει επαρκείς και συγκεκριμένες πληροφορίες σε θέματα που άπτονται στον πυρήνα του αιτήματός του, ενώ στις δηλώσεις του, εντοπίστηκαν αοριστίες και ασάφειες. Σύμφωνα με την αρμόδια λειτουργό, οι αναφορές του Αιτητή ότι μία ομάδα προσώπων, προσπάθησε να τον σκοτώσει, προβαίνοντας σε επιβλαβείς πνευματικές επιθέσεις εναντίον του ακόμη και κατά τη διάρκεια των ονείρων του, διέπονταν από γενικότητα και αοριστία.  Παρόλο, που ισχυρίστηκε ότι λάμβανε επιθέσεις από τα ίδια πρόσωπα που είχαν σκοτώσει τον αδελφό του, εντούτοις, όταν κλήθηκε να εξηγήσει πως γνωρίζει την εν λόγω πληροφορία, απάντησε με υπεκφυγές, χωρίς να παραθέτει επαρκείς και ικανοποιητικές πληροφορίες για να στηρίξει τον εν λόγω ισχυρισμό του.

 

Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία του υπό εξέταση ισχυρισμού, οι Καθ' ων η αίτηση έκριναν ότι τα όσα ανέφερε ο Αιτητής αποτελούν το μοναδικό τεκμήριο προς υποστήριξη του αιτήματός του και δεν υπάρχουν εύλογοι λόγοι που να δικαιολογούν οποιαδήποτε ανάλυση μέσω εξωτερικών πηγών πληροφόρησης.  Ως εκ τούτου, ο υπό εξέταση ισχυρισμός απορρίφθηκε στο σύνολό του.

 

Προχωρώντας σε αξιολόγηση κινδύνου βάσει των αποδεκτών ισχυρισμών, ήτοι των προσωπικών στοιχείων του Αιτητή, οι Καθ' ων η αίτηση έκριναν ότι, επί τη βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών από εξωτερικές πηγές αναφορικά με τη χώρα καταγωγής του Αιτητή, δεν προκύπτει εύλογη πιθανότητα ότι σε περίπτωση επιστροφής του στην χώρα καταγωγής του, και συγκεκριμένα στην πολιτεία Bayelsa, στη Νιγηρία, θα αντιμετωπίσει δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο βλάβης.

 

Προχωρώντας στη νομική ανάλυση κρίθηκε ότι από τα στοιχεία και το προφίλ του Αιτητή, τις δηλώσεις του και την ανάλυση κινδύνου δεν προκύπτει βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξής του σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του στο πλαίσιο του άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου, προσθέτοντας ότι δεν προέκυψε κίνδυνος σοβαρής βλάβης ούτε στο πλαίσιο του άρθρου 19 (1) και (2) του περί Προσφύγων Νόμου, σε περίπτωση επιστροφής του Αιτητή στη χώρα καταγωγής του. Σε σχέση δε με τις προϋποθέσεις ένταξης του Αιτητή στο άρθρου 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου, κρίθηκε ότι δεν θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο σοβαρής και προσωπικής απειλής λόγω αδιάκριτης βίας σε κατάσταση διεθνούς και εσωτερικής ένοπλης σύρραξης, αφού η χώρα καταγωγής του και συγκεκριμένα η πολιτεία Bayelsa στην οποία αναμένεται να επιστρέψει, δεν βρίσκεται σε συνθήκες διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης.

 

Ο Αιτητής, κατά την ακροαματική διαδικασία ημερομηνίας 02/07/2025 ενώπιον του Δικαστηρίου, δήλωσε ότι οι απειλές που ισχυρίστηκε κατά τη συνέντευξή του ότι λάμβανε κατά της ζωής του, προέρχονται από την συμμορία με την ονομασία Black Axe, τα μέλη της οποίας, το 2024, σκότωσαν τον μικρότερο του αδελφό. Κατά τους ισχυρισμούς του, αποφάσισε να εγκαταλείψει τη χώρα του, καθώς ξεκίνησαν να σκοτώνουν μέλη της οικογένειάς του και είχαν τραυματίσει και τον ίδιο στο πόδι. Αδυνατεί να επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του, καθώς είναι ο μοναδικός που έχει απομείνει και επιθυμούν να τον σκοτώσουν, λόγω κληρονομικών διαφορών.

 

Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Ν.6(Ι)/2000, «πρόσφυγας αναγνωρίζεται το πρόσωπο, που λόγω βάσιμου φόβου καταδίωξης του για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων, είναι εκτός της χώρας της ιθαγένειας του και δεν είναι σε θέση ή λόγω του φόβου αυτού, δεν είναι πρόθυμο, να χρησιμοποιήσει την προστασία της χώρας αυτής». Είναι καθόλα κατανοητό, ότι για να αναγνωριστεί πρόσωπο ως πρόσφυγας, θα πρέπει να αποδεικνύεται βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης, του οποίου τόσο το υποκειμενικό, όσο και το αντικειμενικό στοιχείο πρέπει να εκτιμηθούν από το αρμόδιο όργανο προτού καταλήξει σε απόφαση.

 

Περαιτέρω το άρθρο 18(5) του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6(Ι)/2000 προνοεί ότι «εναπόκειται στον Αιτητή  να τεκμηριώσει την αίτηση διεθνούς προστασίας», χωρίς να απαιτείται να προσκομίσει τυπικά αποδεικτικά στοιχεία.   Ο Αιτητής  έχει την ευθύνη να εκθέσει με την αίτησή του αλλά και μέσα από την ενώπιον της αρμόδιας αρχής συνέντευξή του ακόμα και ενώπιον του Δικαστηρίου, μέσω της ορθής δικονομική διαδικασίας, με στοιχειώδη σαφήνεια, τα συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά τα οποία του προκαλούν, κατά τρόπο αντικειμενικό, δικαιολογημένο φόβο δίωξης υφιστάμενο στη χώρα καταγωγής του. Ο Αιτητής οφείλει να επικαλεστεί με λεπτομέρεια, σαφήνεια και αληθοφάνεια συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά που στηρίζουν το υποβληθέν αίτημά του για διεθνή προστασία, το δε αρμόδιο όργανο εξετάζοντας την αίτηση του Αιτητή, οφείλει να λάβει υπόψη του κάθε σχετικό με την υπόθεση γεγονός.

 

Προχωρώντας στην αξιολόγηση της αξιοπιστίας των ισχυρισμών του Αιτητή, το Δικαστήριο μελετώντας το σύνολο του διοικητικού φακέλου, αποδέχεται τον ισχυρισμό του Αιτητή σχετικά με τα προσωπικά στοιχεία, τον τόπο καταγωγής και τελευταίας συνήθους διαμονής του, καθώς δεν προέκυψαν περί του αντιθέτου στοιχεία και σύμφωνα με την έκθεση/εισήγηση της αρμόδιας λειτουργού, οι δηλώσεις του Αιτητή επιβεβαιώθηκαν και/ή εντοπίστηκαν σε εξωτερικές πηγές.

 

Εξετάζοντας τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό του Αιτητή, ο οποίος και απορρίφθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση, διαπιστώνω ότι πράγματι οι δηλώσεις του Αιτητή στα πλαίσια της συνέντευξής του, χαρακτηρίζονται από γενικότητα, έλλειψη επαρκών πληροφοριών, σαφήνειας και συνοχής. Ειδικότερα, ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει την ταυτότητα των προσώπων που κατά τους ισχυρισμούς του ευθύνονταν για το θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του και για τις πνευματικές επιθέσεις που ο ίδιος λάμβανε, αλλά ούτε και να παραθέσει περισσότερες πληροφορίες για τα εν λόγω πρόσωπα και τους λόγους για τους οποίους ήταν δέκτης επιθέσεων. Επιπρόσθετα, αδυνατούσε να παραθέσει μία λογική εξήγηση για να στηρίξει τον ισχυρισμό του ότι οι επιθέσεις που λάμβανε προέρχονταν από τα ίδια πρόσωπα που σκότωσαν τον αδελφό του και οι αναφορές του, τόσο για τα πρόσωπα που ισχυρίζεται ότι κινδυνεύει, όσο και για τις επιθέσεις που ισχυρίστηκε ότι λάμβανε, παραμένουν γενικές και αόριστες.

 

Τα προβλήματα που ισχυρίζεται ο Αιτητής ότι αντιμετώπιζε στη χώρα του και που τον ώθησαν τελικά να την εγκαταλείψει, ξεκίνησαν μετά το θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του, που έλαβε χώρα το 2006. Το 2010, ο ίδιος ο Αιτητής ξεκίνησε να λαμβάνει πνευματικής φύσεως επιθέσεις, αφότου αποφάσισε να επισκεφθεί το χωριό που διέμενε η οικογένειά του, και ακολούθως, το 2020, ισχυρίστηκε ότι ήταν δέκτης επίθεσης με φυσικό τρόπο, περιστατικό ωστόσο για το οποίο δεν ήταν σε θέση να παραθέσει περαιτέρω λεπτομέρειες οι οποίες θα ανταποκρίνονταν σε μία βιωματικής φύσεως εμπειρία. Παρά τον κίνδυνο που ισχυρίζεται ότι διέτρεχε από τα πρόσωπα που ευθύνονταν και για το θάνατο του αδελφού του, από τα ενώπιον μου στοιχεία, προκύπτει ότι τον Απρίλιο του 2021 αποφάσισε να εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του. Ουδέποτε ζήτησε προηγουμένως τη συνδρομή των αρχών της χώρας του, ενώ δεν παρέθεσε άλλωστε ούτε και κάποια εξήγηση που να δικαιολογεί την εν λόγω απόφαση του και παρά τον κίνδυνο που ισχυρίζεται ότι διέτρεχε. Δεδομένης της πολυετούς παραμονής του στη χώρα του, μετά την έναρξη των προβλημάτων που αντιμετώπιζε και των επιθέσεων που ισχυρίζεται ότι λάμβανε, σε συνδυασμό με τις γενικόλογες και αόριστες αναφορές του σε σχέση με τις απειλές που κατ’ ισχυρισμόν δεχόταν στη χώρα καταγωγής του, προκύπτει ότι το αφήγημά του δεν επαρκεί εν προκειμένω για να υποστηρίξει την ισχυριζόμενη δίωξή του και το αντικειμενικό στοιχείο του φόβου του.

 

Πέραν των πιο πάνω, σημειώνεται ότι στα διάφορα στάδια της διαδικασίας, εντοπίζονται πολλαπλές ουσιώδεις αντιφάσεις στα λεγόμενα του Αιτητή ως προς τους κατ΄ ισχυρισμόν φορείς δίωξής του στη χώρα καταγωγής του και τους λόγους για τους οποίους ισχυρίζεται ότι λάμβανε απειλές, με αποτέλεσμα να αναγκαστεί να εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής του. Ειδικότερα, κατά την καταγραφή του αιτήματός του ισχυρίστηκε ότι οι απειλές που λάμβανε προέρχονταν από τον θείο του καθώς επρόκειτο να διαδεχθεί τον αποβιώσαντα πατέρα του στη θέση του βασιλιά που κατείχε, αλλά και λόγω της προσπάθειας οικειοποίησης της κληρονομιάς του πατέρα του. Σημειώνεται ότι κατά τη συνέντευξή του, ισχυρίστηκε ότι ο μεγαλύτερος αδελφός του ήταν αυτός που επρόκειτο να γίνει βασιλιάς, θέση την οποία θα λάμβανε ο Αιτητής μετά το θάνατο του τελευταίου, και ως εκ τούτου ο πατέρας του τον προέτρεψε να εγκαταλείψει τη χώρα του. Στη Γραπτή του Αγόρευση, ισχυρίστηκε ότι λάμβανε απειλές κατά της ζωής του από μέλη της οικογένειας του αποβιώσαντος πατέρα του που διεκδικούν την περιουσία του τελευταίου, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν ο μεγαλύτερος του αδελφός το 2006 και ο μικρότερος αδελφός του το 2023. Περαιτέρω, κατά την ακροαματική διαδικασία, ο Αιτητής προέβη σε περαιτέρω αντιφατικές αναφορές, προβάλλοντας για πρώτη φορά τον ισχυρισμό ότι οι απειλές που λάμβανε κατά της ζωής του προέρχονταν από μέλη της συμμορίας Black Axe, τα οποία, προτού εγκαταλείψει τη χώρα του, ξεκίνησαν να σκοτώνουν μέλη της οικογένειάς του λόγω κληρονομικών διαφορών. Αδιαμφισβήτητα, οι συνεχείς εναλλαγές στα λεγόμενά του και οι καίριες αντιφάσεις στις οποίες υπέπεσε ως προς τον πυρήνα του αιτήματός του, πλήττουν την γενικότερη αξιοπιστία των δηλώσεων του.

 

Αναφορικά με την εξωτερική αξιοπιστία του ανωτέρω ισχυρισμού, εξαιτίας των πολλαπλών αντιφάσεων που εντοπίζονται στο αφήγημα του Αιτητή ως προς τους κατ΄ ισχυρισμούς φορείς δίωξής του στη χώρα καταγωγής του και δεδομένου του ότι τα εξιστορισθέντα αποτελούν υποκειμενικής φύσης περιστατικά εκ των οποίων δεν απορρέει κάποιο στοιχείο που θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο έρευνας, το Δικαστήριο κρίνει ότι καθίσταται περιττή η περαιτέρω έρευνα σε πληροφορίες από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης. Σε κάθε περίπτωση, το γεγονός της έλλειψης εσωτερικής συνοχής του ισχυρισμού του Αιτητή, ο οποίος διακατέχεται από γενικότητα, αοριστία και σε ορισμένα σημεία από αντιφατικότητα, δεν καθιστά επιτακτική ανάγκη αναφοράς σε πηγές πληροφόρησης για εξέταση της εξωτερικής συνοχής του εν λόγω ισχυρισμού. (βλ FERDINAND EBELE EWELUKWA v. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπηρεσίας Ασύλου, Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 18/2023, 31.10.2024.).

 

Σε κάθε περίπτωση, ο ισχυριζόμενος φόβος δίωξης του Αιτητή, συνδέεται με ιδιωτικούς φορείς, χωρίς κανένα στοιχείο που να δεικνύει «δίωξη» στο πρόσωπο του Αιτητή «λόγω φυλής, θρησκείας, ιθαγένειας, πολιτικών πεποιθήσεων ή ιδιότητας μέλους ειδικής κοινωνικής ομάδας». Συνεπώς, ακόμα και αληθείς να είναι οι ισχυρισμοί του Αιτητή, και πάλι αυτοί δεν αρκούν για να τον εντάξει στην έννοια του «πρόσφυγα». Τέλος, είναι πλέον νομολογημένο ότι «δεν είναι επαρκές για αιτητή διεθνούς προστασίας, προς ευόδωση της αίτησής του, να επικαλείται φόβο δίωξης στη χώρα καταγωγής του προκαλούμενο από ιδιωτικούς φορείς, χωρίς να συγκεκριμενοποιεί οποιοδήποτε γεγονός προς τούτο και αναμένοντας από τις διοικητικές ή δικαστικές αρχές να διεξάγουν εξ ιδίων έρευνα ώστε να εξιχνιάσουν τα γεγονότα επαλήθευσης ή μη του ισχυρισμού του» (βλ. M.M.R. v Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω ΑΑΠ, Έφεση κατά απόφασης ΔΔΔΠ αρ. 5/2019, ημερομηνίας 04/10/2023).

 

Στο σημείο αυτό, αναφέρω ότι μέσω της γραπτής του αγόρευσης, ο Αιτητής προβάλλει ότι στην Κυπριακή Δημοκρατία έχει αποκτήσει μία θυγατέρα με τη σύντροφό του. Ως προς το ζήτημα αυτό, από τα ενώπιον μου στοιχεία προκύπτει ότι ο Αιτητής δεν έχει προσκομίσει οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο που να επιβεβαιώνει την ύπαρξη τέκνου, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατόν να τύχει αξιολόγησης αυτή η παράμετρος και να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα βάσει αυτής.

 

Ως εκ των πιο πάνω, από το ιστορικό του Αιτητή, στη βάση των δεδομένων του διοικητικού φακέλου και από την ανωτέρω αξιολόγηση των ισχυρισμών του, προκύπτει ότι ο Αιτητής δε στοιχειοθέτησε κανέναν ισχυρισμό που να εμπίπτει στις προϋποθέσεις αναγνώρισης προσώπου ως πρόσφυγα. Τα όσα ανέφερε δεν θα μπορούσαν να τον εντάξουν στην έννοια του πρόσφυγα, όπως αυτή ερμηνεύεται από τη Σύμβαση της Γενεύης του 1951 και από το άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν.6(Ι)/2000.

 

Ο «Πρακτικός Οδηγός της ΕΑΣΟ: Αξιολόγηση των Αποδεικτικών Στοιχείων» (Μάρτιος 2015) καθορίζει πως στη βάση της συλλογής πληροφοριών θα πρέπει να προσδιορίζονται τα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά, τα οποία στη συνέχεια θα πρέπει να συνδέονται με τις απαιτήσεις του ορισμού του πρόσφυγα και αν δεν υπάρχει κατάληξη ότι μπορεί να δοθεί προσφυγικό καθεστώς, τότε το αρμόδιο όργανο θα πρέπει να εκτιμήσει εάν τα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά συνδέονται με τις απαιτήσεις του ορισμού του προσώπου που δικαιούται συμπληρωματική προστασία.

 

Σύμφωνα με το άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου, καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας δύναται να παραχωρηθεί σε οποιοδήποτε Αιτητή σε σχέση με τον οποίο υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη. Για τη διαπίστωση αυτού του πραγματικού κινδύνου θα πρέπει να υπάρχουν, όπως ρητά προνοεί το άρθρο 19(1), του Ν.6(Ι)/2000 «ουσιώδεις λόγοι». Περαιτέρω, σοβαρή βλάβη ή σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη κατά το εδάφιο (2) του άρθρου 19, του Ν. 6(Ι)/2000 σημαίνει (α) κίνδυνο αντιμετώπισης θανατικής ποινής, ή (β) βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας ή (γ) να υπάρχει σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης (βλ. Galina Bindioul v. Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, Υποθ. Αρ. 685/2012, ημερομηνίας 23/04/13 και Mushegh Grigoryan κ.α. v. Κυπριακή Δημοκρατία, Υποθ. Αρ. 851/2012, ημερομηνίας 22/9/2015, ECLI:CY:AD:2015:D619, ECLI:CY:AD:2015:D619, ECLI:CY:AD:2015:D619).

 

Σε σχέση με το ενδεχόμενο σε περίπτωση επιστροφής του Αιτητή στη χώρα καταγωγής του να αντιμετωπίσει κίνδυνο σοβαρής βλάβης στο πλαίσιο των άρθρων 19(1) και (2)(α) και (β) του ιδίου Νόμου, δεν προέκυψαν στοιχεία εκ των οποίων να συνάγεται ότι σε περίπτωση επιστροφής του στην Νιγηρία θα του επιβληθεί θανατική ποινή ή εκτέλεση ή άλλως θα κινδυνεύσει με βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία.

 

Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο θα διερευνήσει την πιθανή πλήρωση των προϋποθέσεων του άρθρου 19 (2) (γ) του περί Προσφύγων Νόμου.

 

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα RULAC (Rule of Law in Armed Conflict) της Ακαδημίας της Γενεύης, η Νιγηρία είναι αναμεμειγμένη σε δύο παράλληλες μη διεθνείς ένοπλες συρράξεις ενάντια στις μη κρατικές ένοπλες ομάδες Boko Haram και ISWAP (Islamic State in West Africa Province).^[1]

 

Σε έκθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αναφέρεται ότι η Νιγηρία συνεχίζει να αντιμετωπίζει ένα πρωτοφανές κύμα αλληλεπικαλυπτόμενων κρίσεων, όπου οι ληστείες, η εγκληματικότητα και οι απαγωγές, οι εξτρεμιστικές εξεγέρσεις, οι αποσχιστικές ταραχές, η τρομοκρατία και οι συγκρούσεις μεταξύ αγροτών και κτηνοτρόφων, είναι μερικές από τις προκλήσεις που επηρεάζουν την ασφάλεια και την προστασία των υπηκόων της χώρας^[2]. Δολοφονίες, απαγωγές και βίαιες επιδρομές από τις λεγόμενες συμμορίες ληστών («bandit gangs»), συνέχισαν να μαστίζουν τη βορειοδυτική^[3] και βορειοκεντρική^[4] περιοχή της χώρας, ενώ οι ένοπλες ομάδες Boko Haram και ISWAP, εξακολουθούσαν να παραμένουν ενεργές και να δραστηριοποιούνται στα βορειοανατολικά κατά τη διάρκεια του 2024^[5]. Σύμφωνα με έκθεση του Global Centre for the Responsibility to Protect, οι ομάδες Boko Haram και ISWAP έχουν κλιμακώσει τις εκστρατείες τους το 2025, εξαπολύοντας καθημερινά επιθέσεις εναντίον αμάχων και δυνάμεων ασφαλείας^[6]. Ύποπτοι αντάρτες της Boko Haram, παραμένουν ενεργοί στα προπύργιά τους, στις πολιτείες Yobe και Borno^[7].

 

Η βία μεταξύ των κτηνοτρόφων και αγροτών συνεχίστηκε στη βορειοκεντρική περιοχή της Νιγηρίας, κατά τη διάρκεια του έτους 2024^[8]. Ανάμεσα στους κύριους δρώντες που εμπλέκονται στις εντάσεις στη νοτιοανατολική περιοχή της χώρας, είναι οι άγνωστοι ένοπλοι^[9] και αυτονομιστικές παρατάξεις^[10], συμπεριλαμβανομένης και της αποσχιστικής ομάδας με την ονομασία Indigenous People of Biafra (IPOB)^[11].

 

Στη γεωπολιτική ζώνη του Νότου-Νότου, στην οποία εμπίπτει η πολιτεία Bayelsa[12], όπου, κατά τα λεγόμενά του, εργαζόταν και διέμενε ο Αιτητής για αρκετά χρόνια (ήτοι από το 2016) με αποτέλεσμα να θεωρείται ως ο τελευταίος τόπος συνήθους διαμονής του, παρουσιάζονταν ενεργές και δραστηριοποιούνταν μυστικιστικές οργανώσεις, όπως Icelanders, Greenlanders and Degbam, έχοντας τις βάσεις τους στις περιοχές Emuoha, Port Harcourt και Ahoada, στην πολιτεία Rivers[13]. Το 2023, αυτές οι μυστικιστικές οργανώσεις ενεπλάκησαν σε συγκρούσεις με αντίπαλες μυστικιστικές οργανώσεις, δυνάμεις ασφαλείας και τοπικούς τοποτηρητές.[14]

Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων ACLED, κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης την 31/10/2025), στην πολιτεία Bayelsa καταγράφηκαν 28 περιστατικά πολιτικής βίας[15], από τα οποία προκλήθηκαν 25 θανάτοι[16]. Σημειώνεται ότι ο πληθυσμός της πολιτείας Bayelsa, σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2022, ανερχόταν στα 2,537,400 κατοίκους[17].

Κατά συνέπεια, η πολιτεία Bayelsa της Νιγηρία, περιοχή προηγούμενης συνήθους διαμονής του, βάσει της αξιολόγησης της αξιοπιστίας των ισχυρισμών του Αιτητή ως παρατέθηκε ανωτέρω, δεν φαίνεται να πλήττεται σε τέτοιο βαθμό από συγκρούσεις και περιστατικά βίας, τα οποία να ανάγονται σε τόσο υψηλό επίπεδο, ώστε να θεωρούνται ότι πληρούν το όριο του άρθρου 15(γ) της Οδηγίας, ως αυτό ερμηνεύθηκε από το ΔΕΕ. Λαμβάνοντας υπόψιν και τις προσωπικές περιστάσεις του Αιτητή, ήτοι ενήλικα υγιή άνδρα, νεαρό σε ηλικία, απόφοιτο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ικανό προς εργασία και χωρίς στοιχεία ευαλωτότητας,  θεωρώ ότι δεν εγείρονται ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι αυτός θα διατρέξει κίνδυνο να υποστεί σοβαρές βλάβες σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του και συγκεκριμένα στην πολιτεία Bayelsa.  

Ενόψει των ανωτέρω, κρίνω, υπό τις περιστάσεις, ότι ο Αιτητής δεν κατάφερε να τεκμηριώσει σε κανένα στάδιο της διαδικασίας τη βασιμότητα του αιτήματός του για αναγνώριση της ιδιότητας του πρόσφυγα, δυνάμει του περί Προσφύγων Νόμου και της Σύμβασης της Γενεύης, ούτε για την παραχώρηση της συμπληρωματικής προστασίας που προβλέπεται στο άρθρο 19 του Νόμου.  

Με βάση όλα τα πιο πάνω, η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Επιδικάζονται €600 έξοδα υπέρ των Καθ' ων η αίτηση και εναντίον του Αιτητή. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται

.

Α. Α. ΑΓΡΟΤΗ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.