ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ 

                                                                                      Υπόθεση αρ.2147/23

 

27 Ιανουαρίου 2026

 

[Α. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

U. N. T.

                                                                                                                        Αιτητής

Και

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

                                                                                                                        Καθ’ ων η αίτηση

 

Κα Κλ. Νικολάου, Δικηγόρος για Αιτητή

Κα Β. Θωμά, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους καθ’ ων η αίτηση

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την προσφυγή ο αιτητής αιτείται την ακύρωση της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημ.05/01/24, η οποία κοινοποιήθηκε αυθημερόν, δια της οποίας απορρίφθηκε η αίτησή διεθνούς προστασίας, ως άκυρης και στερούμενης νομικού αποτελέσματος.

Ως εκτίθεται στην Ένσταση που καταχωρήθηκε από τους καθ' ων η αίτηση και προκύπτει από το περιεχόμενο του σχετικού Διοικητικού Φάκελου που κατατέθηκε στα πλαίσια των διευκρινήσεων, ο αιτητής κατάγεται από το Καμερούν, εισήλθε στις ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές μέσω κατεχομένων τον Ιανουάριο 2020 και υπέβαλε την επίδικη αίτηση διεθνούς προστασίας στις 14/01/20 (ερ.1-3, 56).

Στις 04/04/23 διεξήχθη συνέντευξη με τον αιτητή από την Υπηρεσία προς εξέταση του αιτήματός ασύλου, όπου του δόθηκε η ευκαιρία, μέσα από σχετικές ερωτήσεις, μεταξύ άλλων, να εκθέσει τους λόγους στους οποίους στηρίζει το αίτημα του (ερ.32-56). Μετά το πέρας της συνέντευξης ετοιμάστηκε σχετική Έκθεση- Εισήγηση και στις 10/05/23 η αίτηση διεθνή προστασία απορρίφθηκε (ερ.78-92).

Ακολούθως, ετοιμάστηκε σχετική επιστολή ενημέρωσης του αιτητή για την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία του δόθηκε διά χειρός στις 08/06/23 σε γλώσσα την οποία κατανοεί (ερ.93,1- 3).

Στην επίδικη αίτηση ο αιτητής κατέγραψε ότι ανήκει στην φυλή Bamileke, που σύμφωνα με την κουλτούρα τους επιδίδονται σε λατρείες του ανθρώπινου κρανίου (skull cult). Η μητέρα του απεβίωσε το 2019 και ο ίδιος έπρεπε, σύμφωνα με την παράδοση, να μυηθεί στους θεούς της γης και να υποβληθεί σε τελετουργίες, καθότι ήταν ο πρώτος υιός της οικογένειας. Επειδή ο ίδιος ως Χριστιανός δεν ήθελε να ακολουθήσει αυτές τις πρακτικές, διότι θεωρεί αμαρτία να αποτίνει φόρο τιμής σε άλλον θεό, κινδύνευε, ως ανέφερε, να τον συλλάβουν σε κάθε μέρος της χώρας, ούτως ώστε να τον αναγκάσουν να συμμετέχει σε στις τελετουργίες. Γι’ αυτό το λόγο εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του, φοβούμενος ότι κινδυνεύει να τον σκοτώσουν.

Στη συνέντευξη ο αιτητής ανέφερε ότι γεννήθηκε στην πόλη Douala και σε ηλικία 6 ετών μετοίκησε στην πόλη Buea, όπου έζησε μέχρι που έφυγε από τη χώρα. Είναι Χριστιανός,  ανήκει στην φυλή Bamileke, άγαμος, ο πατέρας του διαμένει στη Douala, η μητέρα του έχει αποβιώσει, έχει δύο αδελφούς, o ένας μένει στη Νιγηρία και ο άλλος στην Bafoussam στο Καμερούν, καθώς και πέντε αδελφές, από τις οποίες η μια βρίσκεται στην Bafoussam, ενώ δεν γνωρίζει που βρίσκονται οι υπόλοιπες. Σπούδασε Βιολογία στο Πανεπιστήμιο της Buea και εργαζόταν ως δάσκαλος Βιολογίας και Γαλλικών. Ερωτώμενος γιατί στην αίτηση του έγραψε ότι έφυγε από τη χώρα τον Ιανουάριο 2019 αλλά τελικά ανέφερε ότι έφυγε τον Σεπτέμβριο 2018, ανέφερε ότι τον συμβούλευσαν να μην αναφέρει τη διαμονή του στα κατεχόμενα.

Ως προς τους λόγους που εγκατάλειψε το Καμερούν, ισχυρίστηκε πως έφυγε το 2018, εξαιτίας του πολέμου και της επίθεσης των αστυνομικών στους δασκάλους. Δήλωσε επιπλέον ότι δέχτηκε απειλές από την νεολαία της εκκλησίας και τον αρχηγό των αντρών  καθώς και απειλητικά μηνύματα από άτομα των οποίων τη δράση δεν υποστηρίζει και στους οποίους έδωσε δύο φορές χρηματικό ποσό. Ως δάσκαλος αντιμετώπιζε δυσκολίες εκείνη την περίοδο, διότι δεχόντουσαν απειλές από άτομα της διασποράς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ώστε να μην πάνε να διδάξουν, ενώ το Πανεπιστήμιο τους ωθούσε να πάνε να διδάξουν. Δίδασκε Γαλλικά σε σχολείο στην Boduma και κάποια άτομα  εκτός του σχολείου τον απειλούσαν να σταματήσει να διδάσκει, γιατί θεωρούσαν ότι εργάζεται για την κυβέρνηση και ότι η αγγλόφωνη περιοχή είναι για τους αγγλόφωνους και όχι για τους Γαλλόφωνους. Πρόσθεσε ότι δέχτηκε επίθεση από την εκκλησία, από τη γειτονία, καθώς δέχτηκε απειλές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Σε διευκρινιστικές ερωτήσεις ο αιτητής ανέφερε ότι εγκατέλειψε τη χώρα εξαιτίας του πολέμου και της Αγγλόφωνης κρίσης. Ερωτηθείς ως προς το τί φοβάται σε περίπτωση επιστροφής του στο Καμερούν, δήλωσε πως θα τον συλλάβουν και θα τον φυλακίσουν, διότι διοργάνωσαν μια διαμαρτυρία στο Πανεπιστήμιο της Buea, και μετά απ’ αυτή τον αναζητούσαν στο σπίτι του.  Ερωτηθείς και πάλι να προσδιορίσει το λόγο που εγκατέλειψε την χώρα, απάντησε ότι η ζωή του βρισκόταν σε κίνδυνο διότι δέχτηκε επίθεση από την κοινότητα, το σχολείο και την Κυβέρνηση. Ερωτηθείς γιατί κατά την υποβολή της αίτησης του δήλωσε κάτι άλλο ως προς τους λόγους που εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του, απάντησε ότι ο πατέρας του, του ανακοίνωσε ότι εάν δεν συμμετέχει στις τελετουργίες μετά τον θάνατο της μητέρας του, δεν θα θεωρείται πλέον μέλος κοινότητάς, ανέφερε όμως και πάλι ότι έφυγε εξαιτίας του πολέμου. Ερωτηθείς και πάλι για ποιόν λόγο ακριβώς έφυγε από τη χώρα ο αιτητής ισχυρίστηκε ότι τον ανάγκασαν να διδάσκει σε μη ασφαλές περιβάλλον και στις 28/11/16 και 01/10/16 αστυνομικοί του Πανεπιστημίου τον χτύπησαν και το 2017-2018 απειλήθηκε από άτομα της εκκλησίας και δεχόταν απειλές μέσω μηνυμάτων από άγνωστα άτομα να μην διδάξει ξανά.

Όταν του ζητήθηκε να προσκομίσει δικαιολογητικά που να αποδεικνύουν ότι εργαζόταν ως δάσκαλος απάντησε ότι δεν τα έχει στην κατοχή του και μπορεί να τα βρει αργότερα, λέγοντας ότι θα τηλεφωνήσει στο σχολείο αλλά δεν γνωρίζει εάν είναι ανοιχτό. Αναφορικά με τα ακαδημαϊκά προσόντα που κάποιος πρέπει να έχει για να διδάξει στο Καμερούν, δήλωσε ότι θα πρέπει να είναι κάτοχος πτυχίου. Αναφορικά με τη διαδικασία την οποία ακολούθησε ο ίδιος για να προσληφθεί στα σχολεία, ισχυρίστηκε ότι γενικά θα πρέπει να φέρει συγκεκριμένα πιστοποιητικά καθώς και πτυχίο στην εκπαίδευση και ότι θα προσληφθεί κάποιος αν περάσει τις εξετάσεις διδασκαλίας. Όταν ρωτήθηκε και πάλι να διευκρινίσει πώς ακριβώς προσλήφθηκε ο ίδιος, απάντησε ότι προσλήφθηκε στο Mile 16 και ότι ένας συνάδελφος ήλθε σε επικοινωνία μαζί του και δήλωσε ότι δίδασκε σε τρία σχολεία ταυτόχρονα και ότι δεν είχε υποβάλλει αίτηση για να τον προσλάβουν αλλά ότι τοποθετήθηκε από την Κυβέρνηση. Ως προς τη διεύθυνση τον σχολείων, δήλωσε ότι στο Καμερούν δεν έχουν τα σχολεία διεύθυνση.

Ερωτηθείς να εξηγήσει πώς δίδασκε από το 2015 ενώ έλαβε το πτυχίο του το 2018 και ενώ είχε δηλώσει ότι στο Καμερούν για να έχει κάποιος το δικαίωμα διδασκαλίας, πρέπει να είναι κάτοχος πτυχίου, απάντησε ότι όταν κάποιος φοιτά στο Πανεπιστήμιο, μπορεί στο δεύτερο έτος να κάνει πρακτική. Δήλωσε ότι ξεκίνησε να φοιτά στο Πανεπιστήμιο το 2014, ότι το 2015 έκανε την πρακτική του και ότι σε περίπτωση που υπάρχει κάποια κενή θέση εργασίας σε προσλαμβάνουν. Αναφορικά με το περιστατικό τον Νοέμβριο του 2016, απάντησε ότι έλαβε χώρα μια διαμαρτυρία στην Buea. Εκείνη την ημέρα βρισκόντουσαν στην Παιδαγωγική σχολή και ήταν έτοιμοι να αρχίσουν διαμαρτυρία, διότι η Κυβέρνηση έδωσε χρηματικό ποσό σε άλλα Πανεπιστήμια, ενώ στο δικό τους όχι. Ωστόσο υπήρξε αναστάτωση κατά την διαμαρτυρία και κλήθηκε η αστυνομία. Μετά από λίγες ημέρες η κατάσταση οξύνθηκε μεταξύ καθηγητών, φοιτητών και αστυνομίας, έριξαν δακρυγόνα και τον χτύπησαν. Μετά το περιστατικό οι αστυνομικοί του Πανεπιστημίου, άρχισαν να τον αναζητούν, ενώ ο ίδιος κρυβόταν. Δεν προσδιόρισε για πόσο καιρό τον αναζητούσαν ούτε εάν συνέχισαν να τον αναζητούσαν μέχρι να εγκαταλείψει την χώρα, ανέφερε όμως ότι επικρατούσε παντού χάος, ότι οι διαδηλωτές των ανάγκασαν να μην διδάσκει και ότι ο ίδιος σταμάτησε να πηγαίνει στο σχολείο τον Ιούλιο του 2017. Ερωτηθείς πότε ήταν η τελευταία φορά που δίδαξε, απάντησε τον Μάιο του 2018.

Στην συνέχεια, αφού ρωτήθηκε επανειλημμένα τί συνέβη μετά τον Ιούλιο 2017, δήλωσε ότι δεν ήθελε να πηγαίνει στο Πανεπιστήμιο και ότι ο προϊστάμενός του τον ανάγκαζε να διδάσκει, ενώ ο ίδιος φοβόταν τους Ambazonians. Ερωτηθείς επανειλημμένα εάν τον ενόχλησε κάποιος προσωπικά κατά τη διάρκεια της διδασκαλίας απάντησε αρνητικά και ανέφερε ότι οι απειλές αφορούσαν γενικά όλους τους δασκάλους. 

Αναφορικά με τα απειλητικά μηνύματα που δεχόταν, διευκρίνισε ότι τα έλαβε το 2017 και το 2018 από τους Ambazonians, μεταξύ των διαμαρτυριών, όπου του έλεγαν ότι έπρεπε να δώσει χρήματα για να υποστηρίξει την δράση τους. Δήλωσε ότι έλαβε συνολικά πέντε μηνύματα με τα οποία τον απειλούσαν ότι εάν συνεχίσει να διδάσκει στο σχολείο θα του κόψουν τα δάχτυλα. Μια φορά τον αναζήτησαν σπίτι του, ζητώντας του να υποστηρίξει την δράση τους και εκείνος τους έδωσε χρηματικό ποσό και έπειτα έφυγαν, χωρίς να πουν κάτι άλλο. Ερωτηθείς πώς βρήκαν το νούμερο του τηλεφώνου του και τη διεύθυνση του σπιτιού ο αιτητής ανέφερε ότι δεν γνωρίζει. Ερωτηθείς πώς γνώριζαν ότι ήταν δάσκαλός, απάντησε ίσως από τις δράσεις των φοιτητών, διότι οι φοιτητές εγκατέλειψαν το σχολείο για να γίνουν μέλη στην δράση τους. Ερωτηθείς γιατί δεν άλλαξε τηλεφωνικό αριθμό, εφόσον φοβόταν, απάντησε ότι το μαγαζί ήταν κλειστό. Στη συνέχεια διευκρίνισε ότι δεν σκέφτηκε να αλλάξει αριθμό όσο ήταν στο Καμερούν, διότι δεν γνώριζε από που βρήκαν τον αριθμό του. Ερωτηθείς εάν οι Ambazonians τον ενόχλησαν προσωπικά μετά που τον επισκέφτηκαν στο σπίτι του, απάντησε αρνητικά και ανέφερε ότι το 2018, πριν φύγει από τη χώρα, έλαβε την τελευταία απειλή.

Αναφορικά με τον ισχυρισμό ότι δεχόταν απειλές από τους νέους της εκκλησίας δήλωσε ότι όταν συναντιόντουσαν στην εκκλησία για να προσευχηθούν για ειρήνη, του έλεγαν να προσέχει τί λέει. Ερωτηθείς ποιοι ακριβώς τον απειλούσαν δήλωσε οι νέοι της εκκλησίας, αναφέροντας ότι οι απειλές ήταν προφορικές. Αναφορικά με τον ισχυρισμό ότι δεχόταν απειλές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δήλωσε ότι Ambazonians και συγκεκριμένα ο αρχηγός τον απείλησε ότι εάν αναφέρει κάτι που είναι εκτός της δράσης τους, τότε θα τον συλλάβουν. Ωστόσο, δήλωσε ότι δεν συνέβη κάτι περαιτέρω και ότι απλώς τον μπλόκαρε από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Στη συνέχεια, ανέφερε ότι κανένας δεν τον απείλησε προσωπικά να σταματήσει να διδάσκει και σταμάτησε λόγω της γενικότερης κρίσης και σε ακόλουθη ερώτηση ανέφερε ότι σε περίπτωση επιστροφής του θα εξακολουθήσει να μην μπορεί να διδάσκει, διότι η κατάσταση παραμένει η ίδια. Ερωτηθείς γιατί πιστεύει ότι θα τον συλλάβουν και θα τον φυλακίσουν, απάντησε ότι ένας υπάλληλος στο αεροδρόμιο του είπε ότι θα τους περιμένουν να επιστρέψουν. Ερωτηθείς ποιοι θα τους περιμένουν, απάντησε όλοι όσοι διαμένουν στο Καμερούν.

Οι καθ’ ων η αίτηση, εξετάζοντας τα λεγόμενα του αιτητή στην αίτηση και τη συνέντευξη, κατέταξαν αυτούς στους ακόλουθους ουσιώδεις ισχυρισμούς.

1.    Ταυτότητα, χώρα καταγωγής, προφίλ και τόπος διαμονής του αιτητή

2.    Ο αιτητής ισχυρίστηκε ότι ήταν δάσκαλος στο Καμερούν από το 2015 μέχρι 2018

3.    Ο αιτητής ισχυρίστηκε ότι έφυγε από τη χώρα καθώς δεχόταν απειλές λόγω του επαγγέλματος του

4.    Ο αιτητής δέχθηκε απειλές από τους Ambazonians το 2017, που τον αποκαλούσαν black leg (σ.σ. προδότη) και του ζητούσαν αν σταματήσει να διδάσκει

Οι καθ’ ων η αίτηση αποδέχθηκαν τον 1^ον εκ των ως άνω ισχυρισμών, απέρριψαν δε τους 2^ο, 3^ο και 4^ο ισχυρισμούς ως αναξιόπιστους.

Αναφορικά με τον 2^ο ως άνω ισχυρισμό κρίθηκε ότι ο αιτητής υπέπεσε σε αντιφάσεις, και τα λεγόμενα του παρουσιάζουν έλλειψη ευλογοφάνειας, επαρκών πληροφοριών και είναι εν μέρει αντιφατικά. Ειδικότερα αξιολογήθηκε αρνητικά το ότι ο αιτητής παρείχε γενικές πληροφορίες, χωρίς να μπορέσει να παραθέσει λεπτομέρειες, για το επάγγελμά του δασκάλου, το οποίο, σύμφωνα με τα όσα ανέφερε, εξάσκησε σε 5 διαφορετικά σχολεία, ήταν ασυνεπής ως προς τους λόγους που εγκατέλειψε την χώρα του, αφού κατά την καταγραφή της αίτηση δήλωσε ότι έφυγε διότι η οικογένειά του έκανε τελετουργίες, ενώ κατά την συνέντευξή του δήλωσε ότι έφυγε διότι δεχόταν απειλές ως δάσκαλος. Ομοίως, ερωτώμενος πολλάκις περιέγραψε με γενικό τρόπο τις προϋποθέσεις που χρειάζεται για να διοριστεί κάποιος ως δάσκαλος στο Καμερούν και παρείχε γενικές λεπτομέρειες και όχι επαρκείς πληροφορίες αναφορικά με το εκπαιδευτικό σύστημα. Ερωτηθείς πώς διορίστηκε ο ίδιος απάντησε  με γενικό τρόπο ότι ένας συνάδελφος επικοινώνησε μαζί του και όταν του ζητήθηκε η διεύθυνση του σχολείου, στο οποίο εργαζόταν, απάντησε ότι τα σχολεία στο Καμερούν δεν έχουν διευθύνσεις, ισχυρισμός μη ευλογοφανής. Πέραν των ως άνω εντοπίστηκε αντίφαση στους ισχυρισμούς του αιτητή, αφού ενώ δήλωσε ότι για να γίνει δάσκαλος χρειάζεται να είναι κάτοχος πτυχίου, ανέφερε ότι ο ίδιος εργαζόταν ως δάσκαλος από το 2015 και ότι έλαβε πτυχίο το 2018. Καλούμενος να προσκομίσει σχετικά πιστοποιητικά ή έγγραφα που υποστηρίζουν τους ισχυρισμούς του δήλωσε ότι δεν έχει δικαιολογητικά που να αποδεικνύουν το επάγγελμά του, αλλά μπορεί να τα βρει και ερωτηθείς πώς ακριβώς θα τα βρει, δήλωσε ότι μπορεί να επικοινωνήσει με το σχολείο, αλλά δεν πιστεύει ότι θα είναι ανοιχτό. Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία του ως άνω ισχυρισμού εντοπίστηκαν πληροφορίες (ΠΧΚ) οι οποίες αναφέρουν ότι πολλά σχολεία έκλεισαν εξαιτίας απαγωγών και απειλών από τους αυτονομιστές μαχητές. Ωστόσο, με δεδομένη την τρωθείσα εσωτερική αξιοπιστία του εν λόγω ισχυρισμού, κρίθηκε ότι δεν στοιχειοθετείται και γι’ αυτό απορρίφθηκε ως αναξιόπιστος.

Αναφορικά με τον 3^ο ουσιώδη ισχυρισμό κρίθηκε ότι ο αιτητής, ομοίως προς τα ως άνω, δεν ήταν σε θέση να παραθέσει σαφείς και συγκεκριμένους ισχυρισμούς, δεν μπορούσε να περιγράψει τον τρόπο που απειλήθηκε και με ποιόν τρόπο εξαναγκάστηκε να διδάσκει, ενώ σε επαναληπτική ερώτηση για το ποιος ακριβώς τον απείλησε, δήλωσε ότι οι απειλές ήταν γενικές και ότι όλοι οι δάσκαλοι απειλήθηκαν. Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία του εν λόγω ισχυρισμού έγινε έρευνα σε ΠΧΚ, εκ της οποίας προέκυψαν πληροφορίες περί του ότι όντως μεγάλος αριθμός σχολείων σταμάτησε να λειτουργεί εξαιτίας απειλών αλλά και απαγωγών και βίας κατά μαθητών και καθηγητών. Εκ των ως άνω οι καθ’ ων η αίτηση κατέληξαν ότι, δεδομένης της ελλείψεως εσωτερικής συνοχής των λεγομένων του αιτητή, ο ισχυρισμός στερείται αξιοπιστίας και γι’ αυτό απορρίφθηκε.

Αναφορικά με τον 4^ο ουσιώδη ισχυρισμό περί του ότι απειλήθηκε από τους Ambazonians το 2017, ζητώντας του να σταματήσει να διδάσκει, κρίθηκε ότι ο αιτητής δήλωσε με γενικό τρόπο, χωρίς να είναι σε θέση να παραθέσει λεπτομέρειες και βιωματικά στοιχεία, ότι οι Ambazonians εισέβαλαν στο σπίτι του και του ζήτησαν να υποστηρίξει την δράση τους, δεν ήταν σε θέση να παρέχει λεπτομέρειες αναφορικά με τις απειλές που δέχτηκε ώστε να σταματήσει να διδάσκει, ούτε μπορούσε να εξηγήσει πως γνώριζαν ότι ήταν δάσκαλος στο επάγγελμα, δηλώνοντας ότι ίσως βρήκαν το τηλέφωνό του από τις δραστηριότητες των μαθητών. Ερωτηθείς γιατί δεν άλλαξε αριθμό τηλεφώνου, δήλωσε με γενικό τρόπο ότι το μαγαζί ήταν κλειστό. Επί των ως άνω κρίθηκε ότι αναμενόταν από τον αιτητή να είναι σε θέση να περιγράψει το περιστατικό κατά το οποίο οι Ambazonians μπήκαν στο σπίτι του και να εξηγήσει με εύλογη επάρκεια τα υπόλοιπα σημεία του αφηγήματος. Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού εντοπίστηκαν ΠΧΚ όπου επιβεβαιώνεται η δράση των Ambazonians και οι παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που λαμβάνουν χώρα κατά του τοπικού πληθυσμού, που επηρεάζει – μεταξύ άλλων – την εκπαίδευση και τους καθηγητές, ωστόσο, παρότι έγινε δεκτό ότι οι πληροφορίες αυτές συνάδουν με τα λεγόμενα του αιτητή, δεδομένων των ελλείψεων που εντοπίστηκαν στην εσωτερική συνοχή των ισχυρισμού του, ο ισχυρισμό απορρίφθηκε ως αναξιόπιστος. 

Κατά την αξιολόγηση κινδύνου, και επί τη βάσει του ισχυρισμού που έχει γίνει αποδεκτός, ήτοι του προφίλ του, κατόπιν και ανασκόπησης της γενικής κατάστασης ασφαλείας στον τόπο διαμονής (Buea/Southwest), οι καθ’ ων η αίτηση κατέληξαν ότι, δεδομένου και του προφίλ του αιτητή, δεν υφίσταται εύλογη πιθανότητα αυτός να εκτεθεί σε κίνδυνο δίωξης ή σοβαρής βλάβης κατά την επιστροφή του στη χώρα καταγωγής.  

Συνεπεία των ως άνω η επίδικη αίτηση απορρίφθηκε ως αβάσιμη και εκδόθηκε απόφαση επιστροφής του αιτητή στη χώρα καταγωγής του.

Κατά τις διευκρινήσεις η συνήγορος του αιτητή απέσυρε ρητά τους λοιπούς νομικούς ισχυρισμούς, προωθώντας τελικά μόνο τους ισχυρισμούς περί μη δέουσας έρευνας κατά την επίδικη διαδικασία και μη επαρκούς αιτιολογίας της επίδικης απόφασης.

Οι καθ' ων η αίτηση αντέταξαν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι καθ' όλα νόμιμη, λήφθηκαν υπόψη και αξιολογήθηκαν άπαντες οι ισχυρισμοί του αιτητή, είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη και ορθή επί της ουσίας αυτής, ζητώντας γι’ αυτό απόρριψη της προσφυγής.

Δεδομένου ότι οι ως άνω μόνοι προωθούμενοι από τον αιτητή ισχυρισμοί συμπλέκονται άρρηκτα με την επί της ουσίας ορθότητα της επίδικης απόφασης, προχωρώ λοιπών με επί της ουσίας εξέταση της, εξ υπαρχής και επί όλων των ενώπιον μου στοιχείων, η οποία τελείται σε κάθε περίπτωση (βλ. και Ε.Δ.Δ.Δ.Π. Αρ.107/2023, Q. B. T. v. Κυπριακής Δημοκρατίας, ημ.11/02/25).

Προχωρώ λοιπόν με αξιολόγηση των ενώπιον μου στοιχείων και ισχυρισμών.

Στο εγχειρίδιο του EASO «Αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων και αξιοπιστίας στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου», Δικαστική ανάλυση, 2018, αναφέρεται στην σελ.98, ότι «[...] απαιτείται ισορροπημένη και αντικειμενική αξιολόγηση του αν η αφήγηση του αιτούντος αντικατοπτρίζει την αφήγηση που αναμένεται από ένα πρόσωπο στην κατάσταση του αιτούντος το οποίο αφηγείται μια πραγματική προσωπική εμπειρία.». Στην σελ.102 του ιδίου εγχειριδίου, αναφέρεται ότι «[…] οι δείκτες αξιοπιστίας είναι απλοί δείκτες και δεν συνιστούν αυστηρά κριτήρια ή προϋποθέσεις. Παρότι οι τέσσερις δείκτες που προσδιορίστηκαν ανωτέρω (εσωτερική και εξωτερική συνέπεια, επαρκώς λεπτομερείς πληροφορίες και ευλογοφάνεια) αποτυπώνουν τους δείκτες που εφαρμόζουν στην πράξη τα δικαστήρια, κανένας από αυτούς δεν μπορεί να θεωρηθεί καθοριστικός. Η σημασία τους από υπόθεση σε υπόθεση ποικίλλει σημαντικά. Σε κάθε περίπτωση είναι αναγκαία η εξέταση του σωρευτικού τους αντίκτυπου ⁽³⁰⁵⁾.  […] Από την ανωτέρω ανάλυση προκύπτει ότι δεν υπάρχει απλή απάντηση στο ερώτημα που αφορά τον τρόπο αξιολόγησης της αξιοπιστίας σε υποθέσεις διεθνούς προστασίας. Το μόνο που μπορεί να ειπωθεί είναι ότι η αξιολόγηση πρέπει να διενεργείται με βάση το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων, λαμβανομένων υπόψη των αρχών, των μεθόδων και των δεικτών που αναφέρονται στην παρούσα ανάλυση. Οι αρχές, οι μέθοδοι και οι δείκτες αυτοί θα πρέπει να εφαρμόζονται με προσοχή ⁽³⁰⁷⁾, αντικειμενικότητα και αμεροληψία, ώστε να αποφευχθεί τυχόν εσφαλμένη και απλοϊκή απόρριψη, ή αφελής και ανεπιφύλακτη αποδοχή μιας συγκεκριμένης αφήγησης.»

Ενόψει των ως άνω θα συμφωνήσω με την κατάληξη τους επί της αξιοπιστίας του 2^ου, 3^ου και 4^ου ουσιώδους ισχυρισμού του αιτητή, καθώς τα όσα ανέφερε στα πλαίσια των ως άνω ισχυρισμών, ως και οι καθ’ ων η αίτηση καταγράφουν ενδελεχώς στην επίδικη έκθεση (ερ.84-88), στερούνταν επί παντός και σε όλη τους την έκταση κάθε ψήγματος εύλογα αναμενόμενης λεπτομέρειας και βιωματικού στοιχείου και έβριθαν κενών, ασαφειών και προφανών αντιφάσεων. Σημειώνω ενδεικτικά ότι ουδέν στοιχείο, λεπτομέρεια ή και σαφές χρονικό πλαίσιο ήταν σε θέση να αναφέρει τόσο σχετικά με τις κατ’ ισχυρισμό απειλές που δεχόταν από τους Ambazonians, πότε, πως και με ποιόν ακριβώς τρόπο έγιναν τα όσα παρέθεσε, αλλά και ουδέν βιωματικό στοιχείο ή επαρκείς λεπτομέρειες ήταν σε θέση να παραθέσει αναφορικά με το επάγγελμα του ως δάσκαλος, που ήταν και η αιτία για όλα όσα κατ’ ισχυρισμό υπέστη. Επί τούτου δεν μπορούσε να παρέχει εύλογα αναμενόμενες πληροφορίες σχετικά με το πως προσλήφθηκε, πότε, μέσω ποιας διαδικασίας και ουδέν στοιχείο ή έγγραφο μπορούσε να προσκομίσει σχετικά, τόσο στα πλαίσια της επίδικης αίτησης όσο και στα πλαίσια της παρούσης, παρότι ερωτήθηκε σχετικώς στη συνέντευξη.

Ενόψει των ως άνω δεν έχω τίποτε να προσθέσω αναφορικά με την εσωτερική συνοχή των λεγομένων του αιτητή που άπτονται του 2^ου, 3^ου και 4^ου ισχυρισμού, πέραν όσων επί τούτου ενδελεχώς και λεπτομερώς καταγράφονται στην επίδικη έκθεση, τα οποία και παρατίθενται πιο πάνω, στα πλαίσια της παρούσης, και τα οποία δεν θεωρώ σκόπιμο να επαναλάβω εκ νέου στο σημείο αυτό.

Επί της εξωτερικής αξιοπιστίας των λεγομένων του αιτητή θα πρέπει να σημειωθεί ότι εδώ έγινε εκτεταμένη έρευνα από τους καθ’ ων η αίτηση σε ΠΧΚ, σύμφωνα και με τις ως άνω κατευθυντήριες γραμμές.

Για σκοπούς πληρότητας αξίζει θεωρώ να σημειωθούν οι πιο κάτω πληροφορίες (ΠΧΚ), δεδομένων των αναφορών του αιτητή.

Η Διεθνής Αμνηστία και το Human Rights Watch (HRW) κάνουν λόγο για μη τήρηση και παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε εκτεταμένο βαθμό στα πλαίσια της κρίσης στις Αγγλόφωνες επαρχίες.[1]

Αναφορά της οργάνωσης Human Rights Watch εκδοθείσα το 2018, ήτοι το χρόνο που κατ’ ισχυρισμό έλαβαν χώρα τα περιστατικά, αναφέρει την ύπαρξη ισχυρών ενδείξεων ότι οι άμαχοι οι οποίοι εκλαμβάνονται ως συνεργαζόμενοι με την κυβέρνηση στοχοποιούνται από τους αποσχιστές για εκβιασμούς, βασανισμούς και δολοφονίες.[2] Βάσει αναφοράς του ανεξάρτητου ιδρύματος Bertelsmann Stiftung[3], οι αποσχιστές στοχοποιούν αμάχους μεταξύ άλλων ως αντίποινα για αποδιδόμενη συνεργασία με την κυβέρνηση.[4] Άρθρο της εφημερίδας The African Observer, του 2023, αναφέρει ότι οι ένοπλες ομάδες συχνά κατηγορούνται για δολοφονίες, απαγωγές ή και τραυματισμούς αμάχων, τους οποίους κατηγορούν ότι συνεργάζονται με τις αρχές του Καμερούν.[5]

Τα Ηνωμένα Έθνη σημειώνουν υπάρχουν « […] αναφορές για βίαιες ενέργειες που καταλήγουν σε καταστροφή νοσοκομείων, σχολείων και ολόκληρων χωριών στις εν λόγω περιοχές τις οποίες έχουν διαπράξει μη κυβερνητικές ένοπλες ομάδες και μέλη των ενόπλων δυνάμεων του κυβερνώντος κόμματος […]»[6],  ενώ το HRW, σε πρόσφατη Έκθεσή του, και η Διεθνής Αμνηστία επίσης αναφέρουν πως στις ενέργειες αυτές προβαίνουν κυβερνητικοί και μη κυβερνητικοί δρώντες[7].  Επί τούτου καταγράφεται ότι «[σ]τις ΝΔ και ΒΔ επαρχίες, υψηλά επίπεδα ανασφάλειας συνεχίζονταν. Η παρουσία κρατικών σωμάτων ασφαλείας – αστυνομία, χωροφυλακή, στρατός – είναι συγκεντρωμένη κατά μήκος των κύριων οδικών αρτηριών και στις πόλεις, ενώ οι μη κρατικές ένοπλες ομάδες εντοπίζονται κυρίως στις αγροτικές περιοχές.»[8].

Σε COI QUERY του EASO, ημ.14/06/21, αναφέρεται ότι ο εκτοπισμός πληθυσμού από τα σπίτια του είναι συχνό φαινόμενο λόγω της γενικευμένης βίας, οι οποίοι εκτοπισθέντες βρίσκουν συχνά καταφύγιο σε αγροτικές ή δασώδεις εκτάσεις κοντά στον τόπο διαμονής τους:

«According to OCHA 712 180 IDPs were within or displaced in the North-West and South-West regions as of March 2021. Violence in the aforementioned regions resulted in multiple population displacements and over 1 427 people were forced to flee their homes only in March 2021, seeking shelter and safety in nearby bushes, villages and towns. ⁷¹ More than 10 000 people, mainly in Menchum division in the North-West region, were forced to flee their villages in April 2021 and IDPs reached the number of 712 800.⁷² For the same reference period , a UNHCR map depicting the locations of UNHCR persons of concern mentions that as of April 2021 there were 1 032 942 internally displaced persons, the majority of whom seem to be situated in the Far North, North-West and South-West regions.⁷³ »[9]

Πηγές των Ηνωμένων Εθνών αναφέρουν τα εξής:

«Με την κλιμακούμενη βία ανάμεσα στις κυβερνητικές δυνάμεις και τις μη-κρατικές ένοπλες ομάδες στις Νοτιοδυτικές και Βορειοδυτικές περιοχές τού Καμερούν κατά το 2019, ο άμαχος πληθυσμός είναι αντιμέτωπος με σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων […] μαζικό εκτοπισμό, επιθέσεις κατά περιουσιών, κάψιμο σπιτιών και χωριών, διαχωρισμός οικογενειών, απώλεια εγγράφων ταυτοποίησης, αυθαίρετη σύλληψη και κράτηση […] έλλειψη πρόσβασης σε βασικές υπηρεσίες που έχουν επηρεασθεί από την κρίση και σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων (δολοφονίες, στρατολόγηση παιδιών, απαγωγές, έμφυλη βία, κ.ά. […] Επιθέσεις κατά χωριών, κάψιμο σπιτιών και δολοφονίες έχουν καταγραφεί.».[10]

Έκθεση του Βρετανικού Home Office (Δεκέμβριος 2020) αναφέρει ότι οι αυτονομιστικές ομάδες ανακοίνωσαν μποϊκοτάζ στα σχολεία. Μέχρι τα μέσα του 2019 πάνω από το 80% των σχολείων παρέμειναν κλειστά, κυρίως λόγω βίας εναντίον δασκάλων και επιθέσεις σε σχολικά κτίρια από ένοπλους αυτονομιστές. Περίπου 850.000 παιδιά έχουν στερηθεί την εκπαίδευση για τα τρία τελευταία σχολικά έτη^[11]. Από την ίδια πηγή διασταυρώνεται ότι η επακόλουθη σύγκρουση μεταξύ των κυβερνητικών δυνάμεων και μιας σειράς από ομάδες ένοπλων ανταρτών έχει επιφέρει εκτεταμένες καταχρήσεις εναντίον αμάχων. Οι δυνάμεις ασφαλείας έχουν κατηγορηθεί για βασανιστήρια, εξωδικαστικές εκτελέσεις, αυθαίρετες συλλήψεις και πυρπόληση χωριών, ενώ αποσχιστικές ομάδες προέβησαν σε δολοφονίες, απαγωγές, ακρωτηριασμούς και επιθέσεις σε σχολεία και δασκάλους. ^[12]

Ο Παγκόσμιος Συνασπισμός για την Προστασία της Εκπαίδευσης από Επιθέσεις, σε έκθεσή του 2020 σχετικά με το Καμερούν καταγράφει έξαρση επιθέσεων σε μαθητές σχολείων και πανεπιστημίων, στο προσωπικό καθώς και στις εκπαιδευτικές υποδομές των βορειοδυτικών και νοτιοδυτικών περιοχών του Καμερούν κατά την περίοδο 2017-2019, η οποία οδήγησε στον τραυματισμό, θάνατο ή κράτηση τουλάχιστον 560 φοιτητών σχολείων και πανεπιστημίων, αλλά και εκπαιδευτικών σε όλη τη χώρα.[13]

Εκ των ως άνω ΠΧΚ καθίσταται σαφές ότι τα όσα ανέφερε ο αιτητής περί διώξεως του αγγλόφωνου πληθυσμού από τους αποσχιστές, αδιακρίτως ασκούμενης βίας στα πλαίσια συγκρούσεων των κυβερνητικών δυνάμεων με αποσχιστές και στοχοποιήσεις καθηγητών και μαθητών/φοιτητών σε σχολεία/πανεπιστήμια σε αγγλόφωνες περιοχές του Καμερούν, συνάδουν με διαθέσιμες πληροφορίες, οι οποίες καταγράφουν μια έκρυθμη κατάσταση, με συχνές ένοπλες συγκρούσεις και σωρεία παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων από αμφότερες τις μαχόμενες πλευρές.

Όμως εν προκειμένω η καταφανής έλλειψη εσωτερικής συνοχής των λεγομένων του, ως ανωτέρω – με αναφορές και στην επίδικη έκθεση – λεπτομερώς εξηγείται, δεν μπορεί να υπερκερασθεί από το ότι – ως γενικές πληροφορίες -  επιβεβαιώνεται ότι συμβάντα ως αυτά που ο αιτητής εδώ περιγράφει λαμβάνουν χώρα στο Καμερούν. Σημειώνω ότι αν το ότι συνάδει μια πληροφορία που δίδει ένας αιτητής με ΠΧΚ θεωρείτο αρκετό από μόνο του ώστε να ανατραπεί ένα εύρημα περί παντελούς ελλείψεως εσωτερικής συνοχής, θα οδηγούσε σε αποδοχή ισχυρισμών που στερούνται κάθε ψήγματος βιωματικού στοιχείου αλλά και εύλογα αναμενόμενων λεπτομερειών και θα απέληγε τελικώς, θεωρώ, σε «αφελή και ανεπιφύλακτη αποδοχή μιας συγκεκριμένης αφήγησης» (βλ. και ανωτέρω απόσπασμα από εγχειρίδιο EASO). Ως εξάλλου στο ίδιο εγχειρίδιο, σελ.97, αναφέρεται «[…] είναι αναγκαία η επαγρύπνηση για καταστάσεις στις οποίες ορισμένοι αιτούντες μπορεί να προσαρμόσουν τους ισχυρισμούς τους ώστε να είναι συνεπείς με συναφείς ΠΧΚ, οι οποίες κατά την άποψή τους θα στηρίξουν την αίτησή τους.» Επίσης, στη σελ.131 τονίζεται σχετικώς ότι «[η] γενικευμένη προσβασιμότητα πολλών πηγών ΠΧΚ, μέσω του διαδικτύου ή άλλων μέσων ενημέρωσης, συνεπάγεται την ανάγκη οι δικαστικοί λειτουργοί να έχουν υπόψη τους την πιθανότητα ορισμένες αιτήσεις διεθνούς προστασίας να έχουν καταρτιστεί κατά τρόπο ώστε να είναι συνεπείς με τις συναφείς ΠΧΚ.».

Στην παρούσα ο αιτητής δεν ήταν σε θέση να παραθέσει επαρκείς ισχυρισμούς, στοιχεία ή και έγγραφα σχετικά με την τεκμηρίωση της ιδιότητας του ως δάσκαλος, σύμφωνα με τα όσα ανέφερε, η οποία ήταν και η γενεσιουργός αιτία όλων των δεινών που ισχυρίστηκε ότι υπέστη. Δεν μπορεί δε επί τούτου να παραγνωριστεί ότι στα πλαίσια της επίδικης αίτησης ο αιτητής ουδέν ανέφερε σχετικώς, αναφέροντας ότι διώκεται λόγω της άρνησης του να μετέχει σε αποκρυφιστικές τελετές (skull cult), που ουδεμία σχέση έχει με τα όσα στη συνέντευξη ανέφερε. Τα όσα ο αιτητής αναφέρει, που είναι ομολογουμένως πολλά, ομοιάζουν περισσότερο με επινόημα του ιδίου, στη βάση ενός συνονθυλεύματος – κατά τόπους ασυνάρτητων και αντιφατικών μεταξύ τους ισχυρισμών – οι οποίοι συνάδουν με σχετικά ΠΧΚ για την κατάσταση που επικρατεί στα πλαίσια της λεγόμενης αγγλόφωνης κρίσης, προκειμένου να στηρίξει, εδώ ανεπιτυχώς, την επίδικη αίτηση.

Ενόψει των ως άνω διαπιστώσεων μου, στην απουσία λοιπόν εδώ περαιτέρω μαρτυρίας που θα συμπλήρωνε τα κενά, αντιφάσεις και ελλείψεις, ως ανωτέρω καταγράφονται, είναι η κατάληξη μου ότι τα πολλά και καίρια σημεία εκ των οποίων διαβρώνεται μοιραία και η αξιοπιστία των λεγομένων του αιτητή παραμένουν και συνεπώς, για τον λόγο αυτό, ουδείς εκ των ισχυρισμών του μπορεί να γίνει εν προκειμένω αποδεκτός, καθότι οι σημαντικές ελλείψεις εσωτερικής συνοχής δεν αφήνουν περιθώριο αποδοχής τους. 

Απομένει εν προκειμένω μια αποτίμηση της κατάστασης ασφαλείας στον τόπο διαμονής του αιτητή, στην Buea, η οποία βρίσκεται στη Νοτιοδυτική περιοχή του Καμερούν.

Σύμφωνα με τα πρόσφατα δεδομένα της βάσης δεδομένων ACLED (The Armed Conflict Location & Event Data Project), ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού με έργο τη συλλογή, ανάλυση και χαρτογράφηση δεδομένων σχετικά με τις ημερομηνίες, τους δρώντες, τις τοποθεσίες, τους θανάτους και τους τύπους των καταγεγραμμένων  γεγονότων πολιτικής βίας (“Political violence” περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, απομακρυσμένη βία, εκρήξεις, μάχες, εξεγέρσεις, διαμαρτυρίες) σε παγκόσμια κλίμακα, κατά το τελευταίο έτος (τελευταία ενημέρωση 01/11/25) στη Νοτιοδυτική Επαρχία, όπου βρίσκεται η Buea, καταγράφηκαν 450 περιστατικά πολιτικής βίας (“Political Violence” περιλαμβάνει βία κατά αμάχων, απομακρυσμένη βία εκρήξεις, μάχες, εξεγέρσεις, διαμαρτυρίες), από τα οποία προκλήθηκαν 327 θάνατοι. ^[14] Κατά τους τελευταίους 12 μήνες (με τελευταία ενημέρωση στις 16/01/26) στην Buea καταγράφηκαν 32 περιστατικά ασφαλείας, εκ των οποίων προκλήθηκαν 14 θάνατοι.[15] Ο πληθυσμός της Νοτιοδυτικής περιφέρειας ανέρχεται περί το 1 ½ εκατομμύριο κατοίκων[16], της δε πόλης Buea περί τις 90.000. [17]  

Είναι κατάληξη μου, αποτιμώντας τις ως άνω πληροφορίες, ότι δεν καταδεικνύεται εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετωπίσει κατά την επιστροφή του κίνδυνο σοβαρής βλάβης καθότι η συχνότητα περιστατικών ασφαλείας στην περιοχή όπου διέμενε, και στην οποία εύλογα αναμένεται να επιστρέψει, δεν είναι τέτοιας έντασης ώστε να διατρέχει κίνδυνο εξαιτίας και μόνο της παρουσίας του στην περιοχή. Δεν μπορώ δε να εντοπίσω ιδιαίτερες περιστάσεις, δεδομένης της απόρριψης του αφηγήματος περί του ότι στοχοποιήθηκε και διώχθηκε λόγω της ιδιότητας του ως εκπαιδευτικός, που επιτείνουν τον κίνδυνο ειδικώς για τον αιτητή σε σύγκρισή με τον γενικό πληθυσμό της περιοχής, στη βάση και της «αναπροσαρμοζόμενης κλίμακας» και λαμβανομένης υπόψη της φύσεως και της συχνότητας των περιστατικών που καταγράφηκαν, ειδικά στον τόπο διαμονής του (Buea) κατά τους τελευταίους 12 μήνες, ως εκτίθενται πιο πάνω [18] (βλ. και απόφαση ΔΕΕ, ημ.10/06/21, C-901/19, CF and DN).

Προς τα ως άνω λαμβάνω υπόψη και συνυπολογίζω ότι ο αιτητής είναι υγιής, ενήλικας, 34 ετών σήμερα, έζησε από μικρή ηλικία στην Buea, έχει πανεπιστημιακή μόρφωση και εργασιακή εμπειρία και διατηρεί οικογενειακό δίκτυο στη χώρα καταγωγής (θείο στην Buea, αδέλφια στην Bafoussam και πατέρα στη Douala), τα οποία επιτρέπουν εύλογα να θεωρηθεί ότι θα έχει τα κατάλληλα μέσα ώστε να εξασφαλίσει – έστω προσωρινά – στήριξη και εν καιρώ να βιοποριστεί και να εξασφαλίσει τα προς το ζην, παρά τις όποιες αντιξοότητες ήθελε αντιμετωπίσει.

Έπεται λοιπόν ότι ο αιτητής δεν κατάφερε να τεκμηριώσει βάσιμο φόβο «καταδίωξης του για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων» και δεν υφίστανται «ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη», ως αμφότερες αυτές οι έννοιες ορίζονται στα αρ.3 και 19 του περί Προσφύγων Νόμου.

Τα ως άνω σφραγίζουν την τύχη της προσφυγής.

Η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται με έξοδα €1000 υπέρ των καθ’ ων η αίτηση.

 

 

Α. Χριστοφόρου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.