ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ 

                                                                                      Υπόθεση αρ.4187/23

                                                                                                                                   

28 Ιανουαρίου 2026

 

[Α. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

Ε. Ο. 

                                                                                                                        Αιτητής

Και

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

                                                                                                                        Καθ’ ων η αίτηση

 

Kα Χρ. Ζηντίλη για Μ. Παπαλοΐζου, δικηγόρος για τον αιτητή

Κος Ν. Κουρσάρης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους καθ’ ων η αίτηση

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την προσφυγή ο αιτητής αιτείται την ακύρωση της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημ.09/10/23, η οποία επιδόθηκε δια χειρός αυθημερόν, και δια της οποίας απορρίφθηκε η αίτησή διεθνούς προστασίας που υπέβαλε, ως άκυρης, παράνομης, και στερούμενης νομικού αποτελέσματος.

Ως εκτίθεται στην Ένσταση που καταχωρήθηκε από τους καθ' ων η αίτηση και προκύπτει από το περιεχόμενο του σχετικού Διοικητικού Φάκελου που κατατέθηκε στα πλαίσια των διευκρινήσεων, ο αιτητής κατάγεται από τη Νιγηρία, εισήλθε στις ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές μέσω κατεχομένων στις 13/03/21 και υπέβαλε την επίδικη αίτηση διεθνούς προστασίας στις 12/05/21 (ερ.1-3, 53).  

Στις 18/08/23 έγινε συνέντευξη με τον αιτητή από την Υπηρεσία Ασύλου όπου δόθηκε η ευκαιρία, μέσα από σχετικές ερωτήσεις, μεταξύ άλλων, να εκθέσει τους λόγους στους οποίους στηρίζει το αίτημα του (ερ.26-53). Μετά τη συνέντευξη ετοιμάστηκε έκθεση (ερ.91-105) και στις 11/09/23 η επίδικη αίτηση διεθνούς προστασίας απορρίφθηκε.

Ακολούθως ετοιμάστηκε σχετική επιστολή ενημέρωσης του αιτητή για την απόφαση της Υπηρεσίας, η οποία του επιδόθηκε διά χειρός στις 09/10/23, σε γλώσσα κατανοητή από αυτόν (ερ.106, 3).

Στην επίδικη αίτηση ο αιτητής καταγράφει ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του λόγω του απειλών θανάτου που έλαβε από τις 2 συζύγους που είχε ο πατέρας του όταν αυτός απεβίωσε, μαζί με την μητέρα του, εξαιτίας περιουσίας που άφησε στον αιτητή (ο πατέρας του).

Στη συνέντευξη που διενεργήθηκε ο αιτητής ανέφερε ότι γεννήθηκε στην  Enugu Ukwu, στην πολιτεία Anambra, και κατοικούσε στην πόλη Jalingo, στην πολιτεία Taraba, από το 2021 έως την αναχώρησή του από τη χώρα καταγωγής (07/11/22). Είναι απόφοιτος δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, εργαζόταν ως πωλητής και φρουρός ασφαλείας, ομιλεί Αγγλικά, Ibgo και Hausa, ανύπαντρος και άτεκνος. Οι γονείς του έχουν αποβιώσει και έχει μητριά και τρία ετεροθαλή αδέρφια στη Νιγηρία με τους οποίους όμως δεν είναι σε επαφή.

Ερωτώμενος σχετικά ανέφερε ότι έφυγε από τη χώρα καταγωγής λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού, καθώς είναι ομοφυλόφιλος, και λόγω περιουσιακών διαφορών με την οικογένεια της μητριάς του. Στα πλαίσια της ελεύθερης αφήγησης ο αιτητής δήλωσε ότι αρχικά απεβίωσε ο πατέρας του το 2018 και στη συνέχεια η μητέρα του το 2022 και τότε ξεκίνησαν οι διαμάχες με την μητριά του, τα ετεροθαλή αδέρφια του και τους θείους του για περιουσιακές διαφορές. Σύμφωνα με τον αιτητή, η μητριά του διέδιδε ευρέως ότι ήταν ομοφυλόφιλος, για να το χρησιμοποιήσει εναντίον του στη διαμάχη, ο ίδιος όμως αποφάσισε να πουλήσει όλα τα περιουσιακά στοιχεία του πατέρα του και να πάρει τα χρήματα και να μετοικήσει στην πολιτεία Taraba. Τον Αύγουστο 2022 οι συγγενείς του ανακάλυψαν που βρισκόταν και ο θείος και οι ετεροθαλείς αδερφοί του επισκέφτηκαν τον αιτητή και ο ετεροθαλής αδερφός του τραυμάτισε τον σύντροφό του (αιτητή) στο πόδι με ματσέτα, ο δε τραυματισμός ήταν τόσο σοβαρός που αναγκάστηκαν να ακρωτηριάσουν το πόδι του συντρόφου του αιτητή. Έκτοτε ο αιτητής αναγκάστηκε να κρύβεται έως ότου, μετά από παρότρυνση και βοήθεια του συντρόφου του, αναχώρησε για τις κατεχόμενες και μετά τις ελεύθερες περιοχές της Δημοκρατίας.

Σε ερώτηση τι πιστεύει πως θα του συμβεί εάν επιστρέψει στη Νιγηρία ο αιτητής ανέφερε πως θα τον σκοτώσουν, εφόσον – ως εξήγησε - ο ετεροθαλής αδερφός του τραυμάτισε τον σύντροφό του και είναι ικανός να τον σκοτώσει.

Ερωτώμενος σχετικά με το πως περιγράφει τον σεξουαλικό του προσανατολισμό ανέφερε πως αγαπάει να βρίσκεται με άντρες, δε χρησιμοποιεί κάποια συγκεκριμένη ορολογία και πως απλά έχει μια επιθυμία για τους άντρες. Ερωτώμενος πως συνειδητοποίησε ότι ενδιαφέρεται για άντρες ο αιτητής ανέφερε πως η πρώτη φορά ήταν όταν κοιμήθηκε με τον ξάδερφό του (από την πλευρά της μητέρας του) και έκτοτε άρχισε να ενδιαφέρεται για τους άντρες, ενώ πριν – ως ανέφερε - δεν ένοιωθε καμία έλξη γι’ αυτούς. Καλούμενος να περιγράψει ακριβώς τι συνέβη εκείνη την ημέρα ο αιτητής δήλωσε πως είχαν πάει για επίσκεψη στο χωριό της μητέρας του και ενώ ήταν στο υπνοδωμάτιο του ξαδέρφου το βράδυ, εκείνος άρχισε να τον αγγίζει, ο ίδιος άρχισε να διεγείρεται και προχώρησαν σε σεξουαλική επαφή. Έκτοτε ο αιτητής άρχισε να επισκέπτεται τον ξάδερφό του, ο οποίος των σύστησε και σε άλλους ομοφυλόφιλους φίλους του, με τους οποίους συνευρίσκονταν και μια μέρα η μητέρα του τους είδε εν μέσω της σεξουαλικής πράξης.

Σε ερώτηση σχετικά με το τι ακριβώς συζητήθηκε μεταξύ αυτού και του ξαδέρφου του πριν την σεξουαλική πράξη ο αιτητής δεν απάντησε σχετικά, επαναλαμβάνοντας τα όσα είχε πει προηγουμένως, σε ακόλουθη δε ερώτηση σχετικά με το τι ακριβώς συζητήθηκε μετά τη σεξουαλική πράξη ανέφερε πως ο ξάδερφός του του είπε να μην πει σε κανέναν τι συνέβη και πως θα τον συστήσει σε ανθρώπους με τους οποίους θα νοιώθει άνετα. Σε ερώτηση πως βίωσε το περιστατικό, ιδίως πριν τη σεξουαλική επαφή, ο αιτητής ανέφερε πως δε συνέβη κάτι ,παρά μόνο πήγανε για επίσκεψη με την μητέρα του στο χωριό της, ενώ σε ακόλουθη ερώτηση σχετικά με το τι συνέβαινε στο σπίτι μετά απ’ αυτό ανέφερε πως κανείς άλλος δε γνώριζε το τι συνέβη και πως ο ίδιος πήρε ένα παυσίπονο, καθώς πονούσε. Ερωτώμενος πότε συνέβη το περιστατικό ο αιτητής ανέφερε πως δε θυμάται ακριβώς πότε, αλλά ήταν το 2019. Απαντώντας σε σχετικές διευκρινιστικές ερωτήσεις ο αιτητής δήλωσε πως στο σπίτι που έμεναν υπήρχε ένα δωμάτιο για τους άντρες και ένα για τις γυναίκες, οπότε βρέθηκε να περνάει τη νύχτα στο δωμάτιο του ξαδέρφου του και ενώ κοιμόταν ένοιωσε κάποιον να τον αγγίζει σε όλο του το σώμα, ξύπνησε και ρώτησε τον ξάδερφο του τι έκανε και γιατί, με εκείνον να τον πείθει ότι θα το απολαύσει και να προχωρούν στην πράξη, μετά από την οποία άρχισε να απολαμβάνει να το κάνει. Σε επακόλουθη ερώτηση του λειτουργού σχετικά με τις σκέψεις και τα συναισθήματά του μετά το περιστατικό δήλωσε πως το απόλαυσε και πως δεν αισθανόταν κάτι πέρα από πόνο το πρωί.

Καλούμενος να αναφέρει πότε συνειδητοποίησε για πρώτη φορά πως ενδιαφέρεται για άντρες ο αιτητής ανέφερε πως ήταν μετά το περιστατικό με τον ξάδερφό του και σε  ακόλουθη ερώτηση σχετικά με το πως ένοιωσε όταν συνειδητοποίησε τον σεξουαλικό του προσανατολισμό αποκρίθηκε πως ένοιωσε καλά, ένοιωθε μια τάση προς αυτό και πως χρησιμοποίησε τον ξάδερφό του για να γνωρίσει και άλλους άντρες του οποίους άρχισε να επισκέπτεται. Ερωτώμενος τι συναισθήματα και σκέψεις είχε όταν συνειδητοποίησε πως τον ενδιέφεραν οι άντρες ο αιτητής δήλωσε πως στην αρχή του ήταν παράξενο άλλα κατόπιν άρχισε να το ενστερνίζεται. Ερωτώμενος σχετικά με τις αλλαγές που επήλθαν στη ζωή του μετά που κατάλαβε ότι ενδιαφέρεται για άντρες ο αιτητής αρχικά δήλωσε πως στη χώρα του δεν είναι ασφαλής, καθώς η ομοφυλόφιλοι απορρίπτονται από την κοινωνία, ενώ κατόπιν επανάληψης της ερώτησης δήλωσε πως δε βίωσε κάποια διαφορά ή αλλαγές, παρά μόνο ένοιωθε καλά και πλήρης με τις σεξουαλικές του δραστηριότητες, ένοιωθε χαρά με αυτό που έκανε και σκεφτόταν πως είχε χάσει πολλά στη ζωή του.

Ερωτώμενος σχετικά με τη δήλωση του πως άρχισε να επισκέπτεται τον ξάδερφό του στη σχολή του ανέφερε πως τον επισκεπτόταν στην Awka, όπου εκείνος σπούδαζε. Όταν του ζητήθηκε να περιγράψει με λεπτομέρειες μία από τις επισκέψεις ο αιτητής ανέφερε μία επίσκεψη, ένα σαββατοκύριακο το 2019, όταν φάγανε μεσημεριανό και δείπνο, κατόπιν  βγήκανε έξω και όταν επιστρέψανε στο σπίτι είχανε σεξουαλική επαφή. Σε διευκρινιστικές ερωτήσεις σχετικά με το τι συζητήθηκε πριν και μετά την επαφή ο αιτητής δήλωσε πως συζητήσανε για το πως ο ίδιος ένοιωθε και, ερωτώμενος πως ένοιωθε μετά την επαφή, αποκρίθηκε πως δεν ένοιωθε τίποτα.

Ερωτώμενος ποιος γνωρίζει για τον προσανατολισμό του ο αιτητής ανέφερε πως αρχικά μόνο η μητέρα του γνώριζε, καθώς τον είχε δει με τον σύντροφό του, η οποία όμως το εκμυστηρεύτηκε στη μητριά του, η οποία εν συνεχεία το διέδωσε σε όλο το χωριό. Ο ίδιος, ως ανέφερε, δεν θα το έλεγε ποτέ, καθώς αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα τον κοινωνικό του αποκλεισμό. Ερωτώμενος εάν είχε βιώσει περιστατικά διακρίσεων ο αιτητής ανέφερε ότι είχε υποστεί γελοιοποίηση και κοινωνικό αποκλεισμό. Όταν του ζητήθηκε να περιγράψει ένα τέτοιο περιστατικό με λεπτομέρειες ανέφερε πως, πριν την κηδεία της μητέρας του, έγινε μια οικογενειακή συνάντηση σχετικά με την κηδεία και όταν πήρε το λόγο για να πει τη γνώμη του αρχικά η θεία του και εν συνεχεία και οι υπόλοιποι συγγενείς τον αποπήραν, γέλασαν μαζί του και του επιτέθηκαν λεκτικά και σωματικά. Ερωτώμενος τι σκεφτόταν και πως ένοιωθε κατά το περιστατικό, ο αιτητής δήλωσε πως ένοιωθε άσχημα, καθώς τον έκαναν να νοιώθει πως είναι κακός, συμπληρώνοντας πως ένοιωθε επίσης πως έπρεπε να φύγει από το χώρο. Ανέφερε περαιτέρω ένα συμβάν στο οποίο η μητριά του τον έσυρε έξω από το σπίτι της οικογενείας και του απαγόρευσε να ξαναμπεί σε αυτό και να μιλήσει με τα ετεροθαλή αδέρφια του, βρίζοντάς τον και λέγοντάς του πως θα διαφθείρει τα παιδιά της και θα τα κάνει σαν τον ίδιο, λόγια τα οποία τον πλήγωσαν και τον έκαναν να νοιώθει κακός.

Ερωτώμενος και πάλι για τις επαφές που είχε με διάφορους φίλους του ξαδέλφου του, ως είχε αναφέρει, με τους οποίους βρισκόντουσαν ερωτικά, ο αιτητής δήλωσε πως όταν ρώτησε τον ξάδερφό του αν γνωρίζει και άλλους άντρες οι οποίοι “ασχολούνται με την ομοφυλοφιλία” (into gay) αυτός τον σύστησε σε πολλούς φίλους του, με τους οποίος ο ίδιος άρχισε να επικοινωνεί και να έχει επαφές. Την πρώτη φορά που γνώρισε κάποιους φίλους του ξαδέρφου του πήγαν σε σπίτι και εκεί συνομιλούσαν με τον φίλο του ξαδέρφου του, ανταλλάξαν τηλέφωνα και φύγανε. Ερωτώμενος σχετικά ο αιτητής ανέφερε πως το περιστατικό  συνέβη το 2019, χωρίς να θυμάται ακριβώς το πότε.

Καλούμενος να περιγράψει με λεπτομέρειες το περιστατικό κατά το οποίο η μητέρα του τους έπιασε με τον σύντροφό του εν μέσω ερωτικής πράξης ο αιτητής ανέφερε πως η μητέρα του είχε φύγει για την αγορά και όταν επέστρεψε μπήκε στο δωμάτιο του και τους είδε και άρχισε να φωνάζει, ήταν θυμωμένη, προσπαθούσε να τους δώσει συμβουλές και τους έλεγε πως δεν θα το μάθει κανείς αυτό που συνέβη. Όταν κλήθηκε να περιγράψει ακριβώς τι συζητήθηκε, ο αιτητής δήλωσε πως η μητέρα του φώναζε και ούρλιαζε και πως ήταν έξω φρενών μαζί τους. Καλούμενος να περιγράψει με λεπτομέρεια τη συζήτηση που είχε με τη μητέρα του όταν της ανοίχτηκε σχετικά με τον προσανατολισμό του ο αιτητής δήλωσε ότι συζητήσανε το βράδυ, αφότου έφυγε ο ξάδερφός του από το σπίτι, και η μητέρα του τον ρώτησε τι κάνανε, αν έλκεται μόνο από άντρες και όχι από γυναίκες και προσπαθούσε να τον πείσει πως αυτό που συμβαίνει είναι ανωμαλία και να μην το ξανακάνει. Συζητήσανε για πολλή ώρα με τη μητέρα του να προσπαθεί να τον μεταπείσει, συζήτηση η οποία τον έκανε να εκνευριστεί και να αποχωρήσει.

Σε ερώτηση σχετικά με το αν αντιμετώπισε κάποιο θέμα από την κοινότητα, ο αιτητής δήλωσε πως υπέστη διακρίσεις, πως κανείς δεν ήθελε να συναναστρέφεται μαζί του ή να του δίνει δουλειά και πως ο ιερέας του απαγόρευσε να πηγαίνει πια στην εκκλησία. Στη συνέχεια ζητήθηκε από τον αιτητή να περιγράψει τη σχέση του με έναν σύντροφό του και ανέφερε τον πρώην σύντροφό του, φίλο του ξαδέλφου του, με τον οποίο ήταν μαζί μετά το θάνατο της μητέρας του, τον οποίο επισκεπτόταν συχνά και όταν αναπτύχθηκε αγάπη μεταξύ τους οι επαφές τους προχώρησαν σε σχέση που διήρκησε μέχρι τον Φεβρουάριο του 2023.

Όταν ερωτήθηκε αν γνωρίζει αν η ομοφυλοφιλία στη Νιγηρία είναι ποινικά κολάσιμη δήλωσε πως δεν είναι παράνομη, όταν δε του επισημάνθηκε πως σύμφωνα με εξωτερικές πηγές πληροφόρησης η ομοφυλοφιλία στη Νιγηρία είναι παράνομη και του ζητήθηκε να σχολιάσει, δήλωσε πως το τελευταίο που γνώριζε είναι ότι προσπαθούσαν να περάσουν ένα νόμο από τη γερουσία μα απορρίφθηκε. Όταν δε ρωτήθηκε σχετικά με τη στάση της κυβέρνησης απέναντι στους ομοφυλόφιλους ο αιτητής δήλωσε πως δεν τους φέρονται σωστά και δεν υπάρχει κρατική προστασία. Σε ερώτηση σχετικά με τον σεξουαλικό του προσανατολισμό πριν το 2019 ο αιτητής ανέφερε πως “απλά υπήρχε” και πως δεν είχε χρόνο για γυναίκες, οι οποίες μάλιστα τον εκνεύριζαν. Δήλωσε πως ένοιωσε έλξη προς μία γυναίκα και μετά συνειδητοποίησε πως «δεν ήταν για [εκείνον]». Όταν ερωτήθηκε συγκεκριμένα αν ένοιωσε σεξουαλική έλξη προς κάποιο πρόσωπο πριν το 2019 ανέφερε  πως είχε κάποιες επαφές με δυο γυναίκες μα ποτέ δεν τον ένοιωσε έλξη προς αυτές.

Σε διευκρινιστικές ερωτήσεις σχετικά με την περιουσία του πατέρα του ο αιτητής δήλωσε πως επρόκειτο για ένα αγροτεμάχιο το οποίο πούλησε τον Δεκέμβριο του 2021 έναντι 2,5 εκατομμυρίων Naira σε αγοραστή που βρήκε ο πρώην σύντροφός του. Πρόσθεσε πως υπέγραψε ένα συμφωνητικό με τον αγοραστή και κατόπιν του πήγε τα έγγραφα τα οποία πήρε από το συρτάρι του πατέρα του. Σε ερώτηση πως κατάφερε να το πουλήσει εφόσον αυτό ήταν ιδιοκτησία του πατέρα του ο αιτητής απάντησε πως παρέδωσε τα έγγραφα ιδιοκτησίας στον αγοραστή.

Αναφορικά με το περιστατικό κατά το οποίοι του επιτέθηκαν οι συγγενείς του ο αιτητής δήλωσε πως μία Κυριακή πρωί τον Αύγουστο του 2022 ήρθαν στο σπίτι του ο θείος και οι δύο ετεροθαλείς αδερφοί του και του ζήτησαν τα χρήματα από το αγροτεμάχιο το οποίο πούλησε. Η διαφωνία που επακολούθησε κατέληξε σε καβγά, κατά τον οποίο ο ένας του αδερφός τραυμάτισε με ματσέτα στο πόδι τον σύντροφό του και αποχώρησαν αφότου κατέφτασαν κάποιοι γείτονες και τους χώρισαν. Σε ακόλουθες ερωτήσεις σχετικά με τον εν λόγω θείο ο αιτητής δήλωσε πως είναι ο γηραιότερος από την οικογένεια του πατέρα του και ανέφερε πως δεν γνωρίζει σχετικά με το επάγγελμά του, το εκπαιδευτικό του υπόβαθρο και την ηλικία του.

Στη συνέχεια του επισημάνθηκε ότι κατά την υποβολή της αίτησης διεθνούς προστασίας ο αιτητής κατέγραψε πως έφυγε από τη χώρα του διότι δεχόταν απειλές κατά της ζωής του από τις δύο γυναίκες του πατέρα του λόγω περιουσιακών διαφορών και του ζητήθηκε να εξηγήσει την αντίφαση σε σχέση με τα όσα είπε κατά τη συνέντευξη. Ο αιτητής εξήγησε πως ο υπάλληλος που κατέγραφε τα λεγόμενά του ιδίου κατά την υποβολή της αίτησης μπερδεύτηκε λόγω του ότι ο ίδιος ανέφερε πως ο πατέρας του είχε δύο συζύγους, την μητέρα του και τη μητριά του. Σε ακόλουθη ερώτηση γιατί δεν αναφέρθηκε καθόλου στον σεξουαλικό του προσανατολισμό ο αιτητής ανέφερε πως υπάλληλος του ζήτησε να είναι σύντομος στους λόγους για τους οποίους έφυγε από τη χώρα και του είπε πως θα του δοθεί η ευκαιρία να εξηγήσει τα πάντα με λεπτομέρειες στη συνέντευξη.

Σε ερώτηση αν θα μπορούσε να εγκατασταθεί σε κάποιο μέρος όπου θα μπορεί να ζήσει φυσιολογικά εκτός κινδύνου, ο αιτητής δήλωσε πως δεν πιστεύει πως υπάρχει μέρος στη Νιγηρία στο οποίο θα μπορούσε να είναι ασφαλής διότι όπου και να πάει θα υφίσταται διακρίσεις λόγω της ομοφυλοφιλίας του.

Οι καθ’ ων η αίτηση σχημάτισαν τους ακόλουθους ουσιώδεις ισχυρισμούς, τους οποίους και εξέτασαν.

1.    Ταυτότητα, χώρα καταγωγής, προφίλ και τόπος διαμονής του αιτητή

2.    Ο αιτητής είναι ομοφυλόφιλος

3.    Ο αιτητής είχε περιουσιακή διαμάχη με μέλη της οικογένειας του

Οι καθ’ ων η αίτηση αποδέχθηκαν τον 1^ο, απέρριψαν όμως τον 2^ο και 3^ο εκ των ως άνω ισχυρισμών.

Αναφορικά με τον 2^ο ουσιώδη ισχυρισμό του αιτητή, κρίθηκε ότι στερείται εσωτερικής συνοχής ενόψει της αοριστίας, ασάφειας και γενικότητας των δηλώσεων του αλλά και των αποκρίσεων του στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν. Αξιολογήθηκε σχετικά το ότι ο αιτητής δεν ήταν σε θέση να δώσει ικανοποιητικές πληροφορίες και οι ισχυρισμοί του παρουσιάζουν ασυνέπειες και επιπολαιότητα σε θέματα που άπτονται του πυρήνα του αιτήματός του, ήτοι του σεξουαλικού του προσανατολισμού.

Συγκεκριμένα, ως κρίθηκε, ο αιτητής δεν εξήγησε με συγκεκριμένο τρόπο τις συνθήκες υπό τις οποίες ανακάλυψε τον σεξουαλικό του προσανατολισμό, όταν του ζητήθηκε να περιγράψει τον προσανατολισμό του αυτός απάντησε γενικά, δηλώνοντας ότι λατρεύει να συναναστρέφεται με αγόρια, αναφέροντας ότι ένοιωσε έλξη για πρώτη φορά για άτομο του ίδιου φύλου το 2019, όταν και συνευρεθεί ερωτικά με τον ξάδερφό του. Δεδομένου δε του ότι ο αιτητής ήταν ήδη 29 ετών τότε, αλλά και του ότι, όταν ερωτήθηκε σχετικά με τον σεξουαλικό του προσανατολισμό ως τότε ο αιτητής αποκρίθηκε πως δεν είχε χρόνο για γυναίκες, πως τον εκνεύριζαν, ενώ ταυτόχρονα δήλωσε πως έλκονταν από μια γυναίκα, η οποία όμως πίστευε ότι “δεν ήταν προορισμένη για αυτόν”, κρίθηκε ότι τα λεγόμενα του στερούνται ευλογοφάνειας και συνοχής.

Επιπλέον η αφήγηση του σχετικά με τη συνειδητοποίηση της ομοφυλοφιλίας του καθώς και τα συναισθήματα, οι σκέψεις και οι αντιδράσεις του κρίθηκαν γενικά και επιφανειακά, δίχως λεπτομέρειες και εξειδίκευση. Ομοίως γενικά και επιφανειακά κρίθηκαν και τα όσα ο αιτητής ανέφερε για τη συνεύρεσή του με τον ξάδερφό του, που ήταν και το περιστατικό όπου συνειδητοποίησε – ως ανέφερε – τον προσανατολισμό του, καθώς δεν μπορούσε να την προσδιορίσει χρονικά παρά μόνο κατ’ έτος. Γενικόλογες και στερούμενες εύλογα αναμενόμενων λεπτομερειών και βιωματικών στοιχείων κρίθηκαν και οι περιγραφές που έδωσε, ερωτώμενος πολλάκις, για την πρώτη αυτή συνεύρεση του αλλά και όλες τις μετά συνευρέσεις του. Οι δε απαντήσεις του αιτητή σε ερωτήσεις σχετικά με τα συναισθήματά του όταν συνειδητοποίησε ότι ενδιαφέρεται για άνδρες κρίθηκε πως στερούνταν κι’ αυτές λεπτομερειών και συνοχής, καθώς δήλωσε ότι αρχικά ένιωσε κάπως περίεργα και στη συνέχεια, όταν έμαθε ότι μπορεί να νοιώσει ευχαρίστηση με έναν άνδρα, το αποδέχτηκε, δηλώνοντας πως η ζωή του δεν άλλαξε, καθώς ένιωθε καλά και ικανοποιημένος στις σεξουαλικές του δραστηριότητες. Περαιτέρω, ως κρίθηκε, ο αιτητής δεν κατάφερε να περιγράψει με λεπτομέρειες τις συνθήκες υπό τις οποίες είχε σχέσεις με άνδρες, αφού επί τούτου το μόνο που ανέφερε ήταν μια σεξουαλική σχέση με τον ξάδερφό του και με έναν φίλο αυτού, όταν δε του ζητήθηκε να περιγράψει την σχέση του με τον ξάδερφό του πέρα από εκείνη την πρώτη νύχτα, οι απαντήσεις του ήταν ασαφείς, χωρίς λεπτομέρειες, αναφέροντας πως δεν ένιωσε κανένα συναίσθημα κατά τη διάρκεια της επίσκεψης ούτε και μετά από αυτήν.

Ομοίως γενικόλογος υπήρξε και κατά την περιγραφή της γνωριμίας του με φίλους του ξαδέρφου του. Όταν του ζητήθηκε να αναφερθεί στη σχέση που είχε με τον σύντροφο τον οποίο εκτιμούσε περισσότερο ο αιτητής περιορίστηκε σε τυπικές απαντήσεις και δεν παρείχε αρκετές λεπτομέρειες όταν κλήθηκε να περιγράψει μια τυπική μέρα που πέρασαν μαζί, ενώ επιπλέον δεν περιέγραψε τον σύντροφό του αρκετά λεπτομερώς. Δεδομένου ότι ο αιτητής περιέγραψε μια μακροχρόνια σχέση με αυτό το άτομο, κρίθηκε πως θα ήταν ευλόγως αναμενόμενο ότι θα μπορούσε να αναφερθεί σε λεπτομέρειες όπως το ακριβές επάγγελμά του, τα μέλη της οικογενείας του και ο τρόπος που έληξε η σχέση τους. Πέραν των ως άνω αρνητικά αξιολογήθηκε και το ότι ο αιτητής, ερωτώμενος σχετικά, ανέφερε ότι άτομα της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας στη Νιγηρία συναντιούνται μέσω φίλων, ενώ δεν έχει ακούσει για μέρη όπου συναντιούνται στην Κύπρο.

Επιπλέον, καλούμενος να παραθέσει ένα περιστατικό διακρίσεων που υπέστη από την οικογένεια του, ο αιτητής αναφέρθηκε χωρίς επαρκείς λεπτομέρειες σε ένα συγκεκριμένο γεγονός κατά το οποίο η οικογένειά του άρχισε να του κάνει ερωτήσεις κατηγορώντας τον ότι είναι ομοφυλόφιλος και αναφέρθηκε με ασάφεια σε κάποια άλλα περιστατικά κατά τα οποία η οικογένειά του του προξένησε ντροπή, όπως το περιστατικό κατά το οποίο η μητριά του του απαγόρευσε να πηγαίνει στο δωμάτιο των ετεροθαλών αδερφών του για να μην τους διαφθείρει και ένα ακόμη περιστατικό το οποίο περιέγραψε ο αιτητής το οποίο τον στιγμάτισε,  αυτό της απαγόρευσης από τον τοπικό ιερέα να πηγαίνει στην εκκλησία, από την οποία περιγραφή όμως όλων των ως άνω κρίθηκε ότι έλειπαν λεπτομέρειες και βιωματικά στοιχεία. Αναφορικά με την αντιμετώπιση των Αρχών προς άτομα της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας δεν ήταν σε θέση να αναφέρει κάποιο προσωπικό σχετικό βίωμα.

Ενόψει των ως άνω κρίθηκε ότι ο αιτητής δεν ήταν σε θέση παρέχει βιωματικά στοιχεία και να περιγράψει τα συναισθήματά του όταν ανακάλυψε ότι είναι ομοφυλόφιλος, πώς τον επηρέασε αυτή η αποκάλυψη, αλλά και δεν μπόρεσε να εξηγήσει με λεπτομέρειες τις σχέσεις του με τους άνδρες και τα προβλήματα που αντιμετώπισε λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού.

Στην εξέταση της εξωτερικής συνοχής των λεγομένων του εντοπίστηκαν πληροφορίες που καταδεικνύουν ότι τα όσα ανέφερε ο αιτητής περί νομιμότητας της ομοφυλοφιλίας στη Νιγηρία είναι λανθασμένα, αφού η ομοφυλοφιλία είναι ποινικά κολάσιμη πράξη. Στη βάση δε των πληροφορίων που εντοπίστηκαν, οι οποίες συνάδουν με τα λεγόμενα του αιτητή μερικώς, σε σχέση με την αντιμετώπιση της κοινότητας ΛΟΑΤΚΙ, κρίθηκε τελικώς ότι, δεδομένων των ελλείψεων που εντοπίστηκαν στην εσωτερική συνοχή του ισχυρισμού του, ο 2^ος ουσιώδης ισχυρισμός θα πρέπει να απορριφθεί ως αναξιόπιστος. 

Ως προς τον 3^ο ουσιώδη ισχυρισμό κρίθηκε πως ο αιτητής δεν ήταν σε θέση να παρέχει ικανοποιητικές και επαρκείς πληροφορίες, ενώ επιπλέον οι ισχυρισμοί του κρίθηκε πως ήταν γενικοί και δεν περιείχαν λεπτομέρειες. Αξιολογήθηκε μεταξύ άλλων ότι ο εν λόγω ισχυρισμός συνδέθηκε – σύμφωνα με τα λεγόμενα του αιτητή – με τον 2^ο ισχυρισμό του περί του σεξουαλικού του προσανατολισμού, ο οποίος και είχε απορριφθεί. Αναφορικά με το αγροτεμάχιο το οποίο οδήγησε σε αυτήν τη διένεξη αξιολογήθηκε αρνητικά το ότι, παρότι ρωτήθηκε σχετικά, ο αιτητής δεν ήταν σε θέση να αναφέρει που βρισκόταν το τεμάχιο αυτό. Αναφορικά με τη διαδικασία πώλησης του αγροτεμαχίου κρίθηκε πως οι δηλώσεις του αιτητή ήταν εξίσου γενικές, καθώς δήλωσε πως όταν ο σύντροφός του βρήκε έναν αγοραστή αυτός ζήτησε τα έγγραφα ιδιοκτησίας, τα οποία ο αιτητής αφαίρεσε από το συρτάρι του πατέρα του. Ερωτώμενος δε πως δύναται να πούλησε αγροτεμάχιο του οποίου δεν είναι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης, ο αιτητής επανέλαβε ασυνάρτητα ότι το έκανε παραδίδοντας τα έγγραφα τα οποία αφαίρεσε από το συρτάρι του πατέρα του. Σε σχέση δε με την κατ’ ισχυρισμό επίθεση που δέχθηκε, κατά την οποία τραυματίστηκε, ως ανέφερε, σοβαρά ο σύντροφος του, κρίθηκε πως η περιγραφή της διένεξης έγινε με ασαφή και γενικό τρόπο, ενώ όταν ερωτήθηκε συγκεκριμένα να περιγράψει τον καβγά ο Αιτητής απάντησε χωρίς επαρκείς λεπτομέρειες.

Στα πλαίσια αξιολόγησης της εξωτερικής αξιοπιστίας του ως άνω ισχυρισμού έγινε έρευνα και εντοπίστηκαν σχετικά πληροφορίες (ΠΧΚ) εκ των οποίων προκύπτει ότι περιουσιακές διαμάχες, με συχνά αιματηρή κατάληξη, είναι φαινόμενο που απαντάται στη Νιγηρία, ωστόσο, δεδομένης της τρωθείσας εσωτερικής συνοχής των λεγομένων του αιτητή περί τούτου, ο ισχυρισμός απορρίφθηκε ως αναξιόπιστος.

Συνεπεία των ανωτέρω, κατόπιν ανασκόπησης της γενικής κατάστασης ασφαλείας στον τόπο διαμονής του αιτητή (Jalingo, στην πολιτεία Taraba) και αξιολόγησης του προφίλ του αιτητή, ως αυτό έγινε αποδεκτό, οι καθ’ ων η αίτηση κατέληξαν ότι δεν υφίσταται σε εύλογο βαθμό πιθανότητας κίνδυνος δίωξης ή σοβαρής βλάβης.

Για τους πιο πάνω λόγους η επίδικη αίτηση απορρίφθηκε ως αβάσιμη και εκδόθηκε κατά του αιτητή απόφαση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής.

Επί της αιτήσεως ο αιτητής αναφέρει διάφορους νομικούς ισχυρισμούς προς υποστήριξη του αιτήματος για ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης οι οποίοι τίθενται με γενικότητα,  χωρίς να συναρτώνται με τα επίδικα γεγονότα.

Σημειώνεται ότι κατά τις διευκρινήσεις της παρούσας η ευπαίδευτη συνήγορος του αιτητή απέσυρε ρητά τους λοιπούς προωθούμενους ισχυρισμούς, προωθώντας τελικά μόνο τα όσα άπτονται της μη δέουσας έρευνας και επί της ουσίας ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.

Στα πλαίσια λοιπόν της γραπτής της αγόρευσης η συνήγορος του αιτητή εισηγείται ότι η επίδικη απόφαση είναι αναιτιολόγητη, δεν έγινε δέουσα έρευνα των ισχυρισμών του, δεν έγινε εξατομικευμένη έρευνα και τα ευρήματα επί της εσωτερικής και εξωτερικής συνοχής των λεγομένων του, όσο και η τελική κατάληξη των καθ’ ων η αίτηση περί της αξιοπιστίας των ισχυρισμών του είναι λανθασμένα και δεν βρίσκουν έρεισμα στα όσα ανέφερε. Επί τούτου γίνονται εκτενείς αναφορές στα λεγόμενα του αιτητή ως αυτά καταγράφονται στο επίδικο πρακτικό της συνέντευξης και παραπομπές σε αποφάσεις του Δικαστηρίου αλλά και ΠΧΚ, εκ των οποίων – ως εισηγείται ο συνήγορος του -  θα πρέπει να γίνει δεκτό ότι δεν υφίσταται εδώ κίνδυνος δίωξης στη βάση του 2^ου και 3^ου ουσιώδους ισχυρισμού του αιτητή αλλά και σοβαρής βλάβης, στη βάση της κατάστασης ασφαλείας στη Νιγηρία.

Οι καθ' ων η αίτηση αντιτάσσουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι καθ’ όλα νόμιμη, είναι προϊόν δέουσας έρευνας και ορθή επί της ουσίας και αναφέρουν ότι το σύνολο των ευρημάτων τους επί της αναξιοπιστίας των απορριφθέντων ισχυρισμών του αιτητή είναι ορθά, σε σχέση με την εσωτερική και εξωτερική συνοχή τους, και πλήρως αιτιολογημένα, ως ορθή είναι και η κατάληξη τους ότι εν προκειμένω δεν υφίστανται ανάγκες παροχής διεθνούς προστασίας.

Ενόψει των ως άνω, δεδομένου ότι άπαντες οι υπόλοιποι προωθούμενοι εκ του αιτητή ισχυρισμοί συμπλέκονται άρρηκτα με την ουσία της επίδικης απόφασης αλλά και την ορθότητα της, προχωρώ με επί της ουσίας εξέταση της επίδικης απόφασης, εξ υπαρχής και επί όλων των ενώπιον μου στοιχείων (βλ. και Ε.Δ.Δ.Δ.Π. αρ.107/2023, Q. B. T. v Δημοκρατίας, ημ.11/02/25).

Στο εγχειρίδιο του EASO «Αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων και αξιοπιστίας στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου», Δικαστική ανάλυση, 2018, αναφέρεται στην σελ.98, ότι «[...] απαιτείται ισορροπημένη και αντικειμενική αξιολόγηση του αν η αφήγηση του αιτούντος αντικατοπτρίζει την αφήγηση που αναμένεται από ένα πρόσωπο στην κατάσταση του αιτούντος το οποίο αφηγείται μια πραγματική προσωπική εμπειρία.». Στην σελ.102 του ιδίου εγχειριδίου, αναφέρεται ότι «[…] οι δείκτες αξιοπιστίας είναι απλοί δείκτες και δεν συνιστούν αυστηρά κριτήρια ή προϋποθέσεις. Παρότι οι τέσσερις δείκτες που προσδιορίστηκαν ανωτέρω (εσωτερική και εξωτερική συνέπεια, επαρκώς λεπτομερείς πληροφορίες και ευλογοφάνεια) αποτυπώνουν τους δείκτες που εφαρμόζουν στην πράξη τα δικαστήρια, κανένας από αυτούς δεν μπορεί να θεωρηθεί καθοριστικός. Η σημασία τους από υπόθεση σε υπόθεση ποικίλλει σημαντικά. Σε κάθε περίπτωση είναι αναγκαία η εξέταση του σωρευτικού τους αντίκτυπου ⁽³⁰⁵⁾.  […] Από την ανωτέρω ανάλυση προκύπτει ότι δεν υπάρχει απλή απάντηση στο ερώτημα που αφορά τον τρόπο αξιολόγησης της αξιοπιστίας σε υποθέσεις διεθνούς προστασίας. Το μόνο που μπορεί να ειπωθεί είναι ότι η αξιολόγηση πρέπει να διενεργείται με βάση το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων, λαμβανομένων υπόψη των αρχών, των μεθόδων και των δεικτών που αναφέρονται στην παρούσα ανάλυση. Οι αρχές, οι μέθοδοι και οι δείκτες αυτοί θα πρέπει να εφαρμόζονται με προσοχή ⁽³⁰⁷⁾, αντικειμενικότητα και αμεροληψία, ώστε να αποφευχθεί τυχόν εσφαλμένη και απλοϊκή απόρριψη, ή αφελής και ανεπιφύλακτη αποδοχή μιας συγκεκριμένης αφήγησης.»

Στο ίδιο εγχειρίδιο, σελ.204, αναφέρονται τα εξής σχετικά:  

«Όσον αφορά την αξιολόγηση της αξιοπιστίας, οι αιτήσεις που βασίζονται σε γενετήσιο προσανατολισμό ή ταυτότητα φύλου μπορεί να είναι ιδιαίτερα δύσκολες στον χειρισμό, επειδή οι λόγοι της αίτησης συνδέονται με ευαίσθητες και προσωπικές πτυχές της ιδιωτικής ζωής. Οι αιτούντες ενδέχεται να νιώθουν στιγματισμένοι, να ντρέπονται και/ή να αρνούνται την πραγματικότητα· ενδέχεται επίσης να έχουν υποστεί απόρριψη και/ή κακομεταχείριση από την οικογένεια και/ή την κοινότητά τους. Οι παράγοντες αυτοί μπορεί να καθιστούν δύσκολη για τους αιτούντες την αποκάλυψη των ουσιωδών πραγματικών περιστατικών με σαφή και συνεκτικό τρόπο και, ως εκ τούτου, τα αποδεικτικά στοιχεία που παρουσιάζουν μπορεί να γνωστοποιούνται με καθυστέρηση, να είναι ελλιπή και να περιέχουν ανακολουθίες.

Ένα από τα μοντέλα που αναφέρονται στη βιβλιογραφία, το μοντέλο DSSH υπ’ αριθ. 2 [Difference, Stigma, Shame, Harm (Διαφορά, Στίγμα, Ντροπή, Βλάβη)], βασίζεται στην αντίληψη ότι υπάρχουν ορισμένα βασικά χαρακτηριστικά ή στοιχεία τα οποία είναι πιθανό να είναι κοινά σε άτομα που αναγνωρίζουν ένα φύλο ή μια σεξουαλική ταυτότητα που δεν συνάδει με τις ετεροκανονικές κοινωνίες στις οποίες ζουν (όπου ο κανόνας είναι η ταύτιση του βιολογικού και του κοινωνικού φύλου και η ετεροφυλοφιλία). Το μοντέλο προτείνει μια διαρθρωμένη μεθοδολογία για την αξιολόγηση αιτήσεων, η οποία βασίζεται στο φύλο και στη σεξουαλική ταυτότητα και εξηγείται, με πρακτικά παραδείγματα, στον δεύτερο τόμο του εγχειριδίου με τίτλο Credibility assessment training manual της Ουγγρικής Επιτροπής του Ελσίνκι.

[…]

Η ύπαρξη ή μη ορισμένων στερεοτυπικών συμπεριφορών ή εμφανίσεων δεν θα πρέπει να αποτελεί βάση για να συναχθεί το συμπέρασμα ότι ο αιτών έχει ή δεν έχει ορισμένο γενετήσιο προσανατολισμό και/ή ορισμένη ταυτότητα φύλου. Δεν υπάρχουν καθολικά χαρακτηριστικά ή ιδιότητες που τυποποιούν τα άτομα ΛΟΑΔΜ (λεσβίες, ομοφυλόφιλοι αμφιφυλόφιλα, διεμφυλικά και μεσοφυλικά άτομα), όπως δεν υπάρχουν και για τα ετεροφυλόφιλα άτομα. Οι εμπειρίες της ζωής τους μπορεί να διαφέρουν σημαντικά, ακόμη και αν προέρχονται από την ίδια χώρα.»

Στη βάση και των ως άνω κατευθυντήριων γραμμών, έχοντας διέλθει με προσοχή των πρακτικών των επίδικων συνεντεύξεων, θα συμφωνήσω με την κατάληξη των καθ’ ων η αίτηση επί της αξιοπιστίας του 2^ου και 3^ου ουσιωδών ισχυρισμών του αιτητή, καθώς τα όσα ανέφερε, παρότι πλούσια σε έκταση, περιορίστηκαν, ως καταγράφεται λεπτομερώς στα ερ.93-100, σε δηλώσεις που περιέχουν σε πολλά και καίρια σημεία αυτών κενά, καθώς και πλήθος ασαφειών και αντιφάσεων, στερούνται κάθε λεπτομέρειας, χρονικής και λογικής συνέπειας και δεν περιέχουν το παραμικρό ψήγμα βιωματικών στοιχείων τόσο αναφορικά με τα περί του σεξουαλικού του προσανατολισμού όσο και την κατ’ ισχυρισμό επίθεση που δέχθηκε και απειλές που υπέστη από μέλη της οικογένειας του εξαιτίας της περιουσίας του πατέρα του. Τα λεγόμενα του αιτητή επί των ως άνω παρουσιάζουν κενά, ελλείψεις και αοριστίες, ως και ανωτέρω συνοπτικά καταγράφονται στην παρούσα, στα πλαίσια παράθεσης των ευρημάτων των καθ’ ων η αίτηση στα πλαίσια της εδώ επίδικης έκθεσης, τα οποία και διαβρώνουν μοιραία και αναπόφευκτα την εσωτερική συνοχή των δηλώσεων του επ’ αμφότερων των εν λόγω ουσιωδών ισχυρισμών. Δεν έχω τίποτε να προσθέσω στα όσα καταγράφονται στην επίδικη έκθεση για την εσωτερική συνοχή των λεγομένων του αιτητή, πέραν του να σημειώσω τα κάτωθι.

Στην παρούσα, κατά την εξέταση της αξιοπιστίας των δηλώσεων του αιτητή σχετικά με τον 2^ο ουσιώδη ισχυρισμό, έγινε χρήση των ως άνω κατευθυντήριων γραμμών (μοντέλο DSSH) με ευλάβεια και λεπτομέρεια από τους καθ’ ων η αίτηση και συμφωνώ με όλα τα συμπεράσματα τους, όπως καταγράφονται στην σχετική έκθεση που ετοίμασαν, για τους λόγους που θα εξηγήσω πιο κάτω.  

Σημειώνω κατ’ αρχήν ότι δεν θα πρέπει να παραγνωρίζεται ότι στα πλαίσια εξέτασης ισχυρισμών, ως εν προκειμένω, που αφορούν σεξουαλικό προσανατολισμό δεν χωρούν τυποποιημένες προσεγγίσεις και η αξιολόγηση της αξιοπιστίας δεν μπορεί βεβαίως να βασίζεται σε στερεοτυπικά πρότυπα (βλ. απόφαση του ΔΕΕ, C-148/13-C-150/13, A.B.C., ημ.02/12/14). Περαιτέρω δεν θα πρέπει να ζητείται από τον αιτητή να υπεισέλθει σε λεπτομέρειες για σεξουαλικές εμπειρίες ή να προσφέρει σχετικά στοιχεία ή άλλης μορφής μαρτυρία. Σημειώνω εδώ ότι ορθώς, παρότι ο αιτητής ερωτήθηκε επισταμένα, ουδεμία ερώτηση αφορούσε τις ισχυριζόμενες συνευρέσεις του αλλά τα όσα προηγήθηκαν και ακολούθησαν αυτών, στα πλαίσια ορθής αξιολόγησης της συνοχής των λεγομένων του και της εσωτερικής τους αξιοπιστίας. Αξίζει βεβαίως να σημειωθεί επίσης ότι το μοντέλο DSSH, του οποίου έγινε χρήση στην εξέταση της επίδικης αίτησης, είναι αντικείμενο προβληματισμού [1], ως βασιζόμενο επί στερεοτυπικών αντιλήψεων, ως και η συνήγορος του αιτητή ακροθιγώς αναφέρει στην απαντητική της αγόρευση, και γι’ αυτό θεωρώ ότι η χρήση του θα πρέπει να γίνεται με ιδιαίτερη προσοχή.

Στην απόφαση Α. Β. C. (ανωτέρω) αναφέρονται τα εξής κατατοπιστικά στις σκέψεις 61-65, επί του ζητήματος αξιολόγησης αξιοπιστίας στα πλαίσια υποθέσεων ως η παρούσα.

 «61. Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι το άρθρο 4, παράγραφος 3, στοιχείο γ΄, της οδηγίας 2004/83 επιβάλλει στις αρμόδιες αρχές την υποχρέωση να προβαίνουν στην αξιολόγησή τους συνεκτιμώντας την ατομική κατάσταση και τις προσωπικές περιστάσεις του αιτούντος και ότι το άρθρο 13, παράγραφος 3, στοιχείο α΄, της οδηγίας 2005/85 απαιτεί από τις ίδιες αυτές αρχές να διεξάγουν τη συνέντευξη συνεκτιμώντας τις προσωπικές ή γενικές συνθήκες που περιβάλλουν την αίτηση ασύλου.

62. Μολονότι η υποβολή ερωτήσεων που αφορούν στερεοτυπικές αντιλήψεις ενδέχεται να συνιστά χρήσιμο στοιχείο στη διάθεση των αρμόδιων αρχών προκειμένου να προβούν στη σχετική αξιολόγηση, εντούτοις η εκτίμηση των αιτήσεων για την παροχή του καθεστώτος πρόσφυγα η οποία στηρίζεται αποκλειστικά και μόνο σε στερεοτυπικές αντιλήψεις συνδεόμενες με τους ομοφυλόφιλους δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των διατάξεων που μνημονεύονται στην προηγούμενη σκέψη, στο μέτρο που δεν παρέχει στις εν λόγω αρχές τη δυνατότητα να λάβουν υπόψη την ατομική κατάσταση του οικείου αιτούντος άσυλο.

63. Επομένως, η αδυναμία ενός αιτούντος άσυλο να απαντήσει σε τέτοιου είδους ερωτήσεις δεν μπορεί να συνιστά αφ’ εαυτής επαρκή λόγο για να συναχθεί η αναξιοπιστία του αιτούντος, στο μέτρο που η προσέγγιση αυτή είναι αντίθετη προς τις απαιτήσεις του άρθρου 4, παράγραφος 3, στοιχείο γ΄, της οδηγίας 2004/83 καθώς και του άρθρου 13, παράγραφος 3, στοιχείο α΄, της οδηγίας 2005/85.

64. Δεύτερον, μολονότι οι εθνικές αρχές βασίμως προβαίνουν, κατά περίπτωση, σε υποβολή ερωτήσεων προκειμένου να εκτιμήσουν τα γεγονότα και τις περιστάσεις σχετικά με τον προβαλλόμενο γενετήσιο προσανατολισμό των αιτούντων άσυλο, εντούτοις οι ερωτήσεις που αφορούν τις λεπτομέρειες των σεξουαλικών πρακτικών του οικείου αιτούντος άσυλο προσβάλλουν τα θεμελιώδη δικαιώματα που κατοχυρώνει ο Χάρτης και, ειδικότερα, το δικαίωμα σεβασμού της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής που προβλέπει το άρθρο του 7.

65. Όσον αφορά, τρίτον, τη δυνατότητα των εθνικών αρχών να κρίνουν παραδεκτή, όπως πρότειναν ορισμένοι αναιρεσείοντες των κύριων δικών, την τέλεση ομοφυλοφιλικών πράξεων, την ενδεχόμενη υποβολή τους σε «τεστ» προκειμένου να αποδείξουν την ομοφυλοφιλία τους ή ακόμη την οικειοθελή εκ μέρους τους προσκόμιση αποδεικτικών στοιχείων όπως είναι οι βιντεοσκοπημένες λήψεις των ερωτικών τους συνευρέσεων, υπογραμμίζεται ότι, πλην του ότι τα εν λόγω στοιχεία δεν έχουν κατ’ ανάγκη αποδεικτική αξία, ενδέχεται περαιτέρω να συνεπάγονται και προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, ο σεβασμός της οποίας κατοχυρώνεται από το άρθρο 1 του Χάρτη. »

Επανερχόμενος στο επίδικο πρακτικό διαπιστώνω εδώ ότι ο αιτητής δεν ήταν σε θέση να παρέχει τις κατ’ ελάχιστον αναμενόμενες λεπτομέρειες αναφορικά με τα εσωτερική του βιώματα, την πορεία προς τη συνειδητοποίηση του σεξουαλικού του προσανατολισμού και δεν παρέχει καμία συγκεκριμένη λεπτομέρεια για τα βιώματα του με τους άνδρες που, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, συνευρέθηκε αλλά και τη σχέση που διατηρούσε με ένα εξ αυτών. Δεν ήταν σε θέση να δώσει σαφές χρονικό πλαίσιο αλλά και ούτε μπορούσε να παραθέσει την παραμικρή βιωματική λεπτομέρεια, μια ανάμνηση, ένα συμβάν, ένα συναίσθημα, μια εμπειρία που του εντυπώθηκε στην μνήμη, έστω φωτογραφικά, σχετικά με τα όσα αφηγείται. Όλες δε οι απαντήσεις επ’ αυτού αφορούσαν γενικόλογες εκφράσεις και επικεντρώνονταν στις σεξουαλικές συνευρέσεις του, παρότι έκανε λόγο και για δεσμό του που διήρκησε μάλιστα αρκετό καιρό (μέχρι το 2013, όταν ο αιτητής βρισκόταν στη Δημοκρατία), στερούνταν εύλογα αναμενόμενων λεπτομέρειών ευλογοφάνειας αλλά και συνοχής. Τα ως άνω επιφέρουν σημαντικές ρωγμές στην αξιοπιστία των λεγομένων του, καθώς θα ήταν θεωρώ απολύτως ευλόγως αναμενόμενο να είναι σε θέση να περιγράψει ο αιτητής, στις πολλές ερωτήσεις που τέθηκαν επί τούτου, με εύλογες λεπτομέρειες και χρονική τοποθέτηση, ένα συγκεκριμένο περιστατικό όπου αυτός βίωσε κοινωνικό στίγμα, διακρίσεις ή να μοιραστεί τα εσωτερικά του βιώματα κατά τον χρόνο που γίνονταν τα όσα περιγράφει, τα οποία και θα έδιναν την αναμενόμενη βιωματική διάσταση στο αφήγημα.

Παρότι λοιπόν δεν θα συμφωνήσω με την βαρύτητα που δίδεται από τους καθ’ ων η αίτηση στην αδυναμία του αιτητή να εκφράσει και να διατυπώσει εσωτερικές διεργασίες που αφορούσαν τα όσα ισχυρίστηκε, ήτοι τη ντροπή και το στίγμα το οποίο ενδεχομένως να ένιωθε, τούτο άλλωστε θα μπορούσε ενδεχομένως να είναι αναμενόμενο από άτομο το οποίο μεγάλωσε και γαλουχήθηκε υπό εντελώς διαφορετικές συνθήκες, δεν μπορώ να παραβλέψω ότι ουδέν τελικά ανέφερε ο αιτητής πέραν συγκεχυμένων ισχυρισμών, χωρίς ίχνος χρονικής συνέχειας, περί συνευρέσεων του με τον ξάδελφο του και φίλους αυτού.

Είναι κατάληξη μου ότι εκ του αφηγήματος του αιτητή απουσιάζει κάθε ψήγμα πλήρους, συνεκτικής, ευλογοφανούς παράθεσης σημείων και λεπτομερειών, που θα ήταν απίθανο να προσέξει ή να είναι σε θέση να ανακαλέσει άτομο το οποίο δεν βίωσε την εμπειρία που παραθέτει. Το αφήγημα του αιτητή υπολείπεται του ευλόγως αναμενόμενου και είναι εκ τούτου που θεωρώ ότι διαβρώνεται η εσωτερική συνοχή των λεγομένων του.

Αναφορικά τώρα με την εξωτερική συνοχή των ισχυρισμών του αιτητή σημειώνω ότι οι καθ’ ων η αίτηση προέβησαν σε αξιολόγηση πληροφοριών που εντόπισαν σχετικά με την μεταχείριση ΛΟΑΤΚΙ ατόμων στη Νιγηρία, στη βάση των οποίων διαπιστώθηκε ότι τα όσα ανέφερε συνάδουν με τις διαθέσιμες πληροφορίες. Τα σχετικά ευρήματα των καθ’ ων η αίτηση επιβεβαιώνονται άλλωστε και από το πιο πρόσφατο εγχειρίδιο της EUAA «Nigeria – Country Focus», Ιούλιος 2024, σελ.65-71.[2] Δεδομένου τούτου δεν κρίνω σκόπιμο να παρατεθούν περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με τούτο, καθότι αρκεί ότι άτομα ΛΟΑΤΚΙ αντιμετωπίζουν κίνδυνο δίωξης από τις Αρχές αλλά και την κοινωνία, κακομεταχείρισης, κοινωνικού αποκλεισμού αλλά και φυλάκισης, ως και οι καθ’ ων η αίτηση εντόπισαν. Θα πρέπει εδώ να σημειωθεί ότι ο αιτητής δεν γνώριζε ότι η ομοφυλοφιλία διώκεται ποινικά στη Νιγηρία (βλ. πιο πάνω πηγή), πράγμα που αφαιρεί κι’ αυτό από την αξιοπιστία των όσων ανέφερε, καθώς θα ήταν αναμενόμενο να το γνωρίζει.

Εν προκειμένω λοιπόν η έλλειψη εσωτερικής συνοχής επί όλων των ισχυρισμών του αιτητή καθίσταται μοιραία για τη γενική και συνολική αξιοπιστία του αφηγήματος του, καθώς η συμφωνία όσων ανέφερε με διαθέσιμες πληροφορίες για τη χώρα καταγωγής δεν αρκεί, τη στιγμή που αυτά στερούνται εσωτερικής συνοχής, ενόψει και της συνολικής θεώρησης των δεικτών αξιοπιστίας. Τούτο γιατί η αξιολόγηση γινόταν στη βάση μόνο της εξωτερικής συνοχής, θα οδηγούσε σε αποδοχή ισχυρισμών για τούτο και μόνο τον λόγο, οι οποίοι στερούνται εσωτερικής συνοχής και θα οδηγούσε σε ανεπιφύλακτη αποδοχή, ενάντια σε κάθε εύλογη κριτική θεώρηση των λεγομένων του. Στα πλαίσια συνολικής θεώρησης και αποτίμησης ενός αφηγήματος, οι ισχυρισμοί ενός αιτητή και η εσωτερική συνοχή τους παραμένει βεβαίως πρωταρχικό σημείο αναφοράς, δεδομένου ότι, ως και στο εγχειρίδιο του EASO «Αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων και αξιοπιστίας στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου», σελ.97, αναφέρεται, «[…] είναι αναγκαία η επαγρύπνηση για καταστάσεις στις οποίες ορισμένοι αιτούντες μπορεί να προσαρμόσουν τους ισχυρισμούς τους ώστε να είναι συνεπείς με συναφείς ΠΧΚ, οι οποίες κατά την άποψή τους θα στηρίξουν την αίτησή τους.»

Τα ως άνω ισχύουν, τηρουμένων των αναλογιών, δεδομένης της διαφορετικής φύσης του, και για τον 3^ο ουσιώδη ισχυρισμό. Και επί τούτου λοιπόν θα συμφωνήσω, ως και πιο πάνω αναφέρω, με τα ευρήματα και την κατάληξη των καθ’ ων η αίτηση. Με λίγα λόγια σημειώνω ότι ούτε επ’ αυτού ο αιτητής ήταν σε θέση να αναφέρει βιωματικά στοιχεία και λεπτομέρειες για την περιουσιακή διαμάχη και την κατ’ ισχυρισμό επίθεση που δέχθηκε στα πλαίσια αυτής, όπου και τραυματίστηκε και μετά ακρωτηριάστηκε ο σύντροφος του, με τον οποίο, σύμφωνα με τα λεγόμενα του, διατηρούσε δεσμό μέχρι τον Φεβρουάριο του 2023, λίγους μήνες πριν τη συνέντευξη. Θα ήταν λοιπόν ευλόγως αναμενόμενο, κατ’ ελάχιστο, να είναι σε θέση να δώσει λεπτομέρειες για τον τραυματισμό του συντρόφου του, το πως βίωσε ένα τέτοιο τραυματικό συμβάν, ίσως ένα ιατρικό πιστοποιητικό, μια φωτογραφία ή κάποιο άλλο στοιχείο, δεδομένου και του ότι, ως ο ίδιος είχε αναφέρει, διατηρούσε δεσμό μαζί του αρκετό καιρό αφότου αφίχθηκε στη Δημοκρατία ο αιτητής.

Είναι εκ των ως άνω κατάληξη μου ότι ουδείς εκ των ισχυρισμών του αιτητή μπορεί να γίνει αποδεκτός, καθώς οι σημαντικές εδώ ελλείψεις εσωτερικής συνοχής δεν αφήνουν περιθώριο αποδοχής τους. Στην απουσία δε περαιτέρω μαρτυρίας που θα συμπλήρωνε τα κενά και τις ελλείψεις, ως ανωτέρω καταγράφονται, είναι η κατάληξη μου ότι τα κενά παραμένουν και πλήττουν αναπόφευκτα και τη συνολική αξιοπιστία του αιτητή.

Γι’ αυτό και θα συμφωνήσω με την κατάληξη των καθ’ ων η αίτηση επί της αξιοπιστίας του ισχυρισμού αιτητή περί του σεξουαλικού του προσανατολισμού και της κατ’ ισχυρισμό δίωξης που υπέστη γι’ αυτό αλλά και για περιουσιακούς λόγους από μέλη της οικογένειας του. Ουδέν άλλο έχω να προσθέσω στα όσα σχετικά καταγράφουν στην επίδικη έκθεση οι καθ’ ων η αίτηση, ως και πιο πάνω, στα πλαίσια της παρούσης, καταγράφονται.

Ενόψει των ως άνω απομένει η αποτίμηση της κατάστασης ασφαλείας στην πόλη Jalingo, στην πολιτεία Taraba, τόπο διαμονής του αιτητή.

Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων ACLED, κατά το διάστημα 29/06/24 – 27/09/25, στην πολιτεία Taraba, όπου βρίσκεται και η Jalingo, καταγράφηκαν 66 περιστατικά πολιτικής βίας (“Political violence”: περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, απομακρυσμένη βία και εκρήξεις, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες), από τα οποία προκλήθηκαν 120 θάνατοι.^[3] Στην πόλη Jalingo, κατά την ως άνω περίοδο, καταγράφηκαν 3 περιστατικά ασφαλείας και 2 θάνατοι.[4] Ο πληθυσμός της πόλης εκτιμάται περί 418.000 κατοίκων^[5], της δε πολιτείας Taraba περί τα 3.6 εκατομμύρια κατοίκων[6].  

Εκ των ενώπιον μου στοιχείων, δεν θεωρώ ότι καταδεικνύεται εδώ εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετωπίσει κατά την επιστροφή του κίνδυνο σοβαρής βλάβης, καθότι η συχνότητα περιστατικών ασφαλείας στην περιοχή όπου διέμενε δεν είναι τέτοιας έντασης ώστε να διατρέχει κίνδυνο εξαιτίας και μόνο της παρουσίας του στην περιοχή. Δεν μπορώ δε να εντοπίσω ιδιαίτερες περιστάσεις, δεδομένης της απόρριψης του αφηγήματος του, που να επιτείνουν τον κίνδυνο ειδικώς για τον αιτητή στη βάση της «αναπροσαρμοζόμενης κλίμακας» [7] (βλ. απόφαση ΔΕΕ, ημ.10/06/21, C-901/19, CF and DN και C-465/07, Elgafaji, ημ.17/02/19). Δεν παραγνωρίζω βεβαίως ότι, στη βάση των ως άνω στοιχείων αναφορικά με την κατάσταση ασφαλείας, δεν αποκλείεται να προκύψουν ενδεχομένως κίνδυνοι στην καθημερινότητα του αιτητή, όμως δεν θεωρώ ότι τούτο αρκεί για να παρασχεθεί διεθνής προστασία, καθώς, ως και στην αιτ. σκέψη 35 της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ αναφέρεται, «[οι] κίνδυνοι στους οποίους εκτίθεται εν γένει ο πληθυσμός ή τμήμα του πληθυσμού μιας χώρας δεν συνιστούν συνήθως, αυτοί καθαυτοί, προσωπική απειλή που θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως σοβαρή βλάβη.»,

Καταλήγω ότι κατά την επίδικη αίτηση λήφθηκαν υπόψη όλα όσα αναφέρθηκαν, όλη δε η διαδικασία εξέτασης της αλλά και τα όσα περιλαμβάνονται στην προσβαλλόμενη δια της παρούσης απόφαση είναι δεόντως και επαρκώς τεκμηριωμένα, προϊόντα δέουσας και επαρκούς έρευνας των υποβληθέντων στοιχείων, υπαγωγής αυτών στο σχετικό νομικό πλαίσιο και είναι περαιτέρω πλήρως αιτιολογημένη η απόφαση.

Έπεται λοιπόν ότι δεν τεκμηριώνεται εν προκειμένω βάσιμος φόβος «καταδίωξης του [αιτητή] για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων» και δεν υφίστανται «ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη», ως ορίζεται στα αρ.3 και 19 του Νόμου. Δεδομένων δε των ως άνω διαπιστώσεων μου δεν θεωρώ ότι τυχόν επιστροφή του αιτητή θα είναι σε παράβαση του εκ του αρ.3 της ΕΣΔΑ δικαιώματος του στην μη επαναπροώθηση.

Σημειώνεται καταληκτικά ότι η Νιγηρία έχει καθοριστεί στην ΚΔΠ 145/2025, που εκδόθηκε δυνάμει του αρ.12Βτρις του Νόμου, ως ασφαλής χώρα ιθαγενείας και στην παρούσα ουδέν στοιχείο προσκομίστηκε στη βάση του οποίου θα μπορούσε να «θεωρηθεί ότι η χώρα αυτή δεν είναι ασφαλής […] στη συγκεκριμένη περίπτωσή», στη βάση του αρ.12Βτρις (6).

Η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται με έξοδα €1000 υπέρ των καθ' ων η αίτηση και εναντίον του αιτητή.

 

 

Α. Χριστοφόρου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.