ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

 

    Υπόθεση Αρ.: 4266/23

 

22 Ιανουαρίου, 2026

[Κ. Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος 

Μεταξύ: 

M.R.

Αιτητού,

και

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου

Καθ' ων η αίτηση,

 ......... 

 

Ο Αιτητής παρουσιάζεται αυτοπροσώπως.

Ι. Χαραλάμπους (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση

Ρ. Ευαγγέλου (κος) για πιστή διερμηνεία από την ελληνική στην αγγλική και αντίστροφα

S. Dawoodi (κα) για πιστή διερμηνεία από την αγγλική στην ούρντου και αντίστροφα

 

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Κ. Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.: Ο Αιτητής με την παρούσα προσφυγή στρέφεται κατά της απόφασης των Καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 21.9.2023, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για διεθνή προστασία, καθότι κρίθηκε ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις των άρθρων 3 και 19 των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2023 και αποφασίστηκε συνακόλουθα η επιστροφή του στη χώρα καταγωγής του, το Πακιστάν.

 

Γεγονότα

1.             Τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν ως ακολούθως: Ο Αιτητής κατάγεται από το Πακιστάν και είναι κάτοχος διαβατηρίου της χώρας καταγωγής του. Περί τις 11.3.2022 υπέβαλε αίτηση διεθνούς προστασίας. Στις 11.9.2023, πραγματοποιήθηκε συνέντευξη του Αιτητή από λειτουργό, η οποία υπέβαλε σχετική Έκθεση/Εισήγηση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου (στο εξής: Προϊστάμενος) για απόρριψη της αίτησης ασύλου του Αιτητή και για επιστροφή στη χώρα καταγωγής του. Στις 21.9.2023, ο Προϊστάμενος ενέκρινε την εισήγηση για απόρριψη της αίτησης ασύλου του Αιτητή και επιστροφής του στο Πακιστάν. Η εν λόγω απορριπτική απόφαση και η συνακόλουθη απόφαση επιστροφής, η οποία κοινοποιήθηκε στον Αιτητή στις 18.10.2023, αποτελούν το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

 

Νομικοί Ισχυρισμοί

2.             Ο Αιτητής, στο πλαίσιο της γραπτής του αγόρευσης, προωθεί την ουσία της αίτησής του εκθέτοντας τους λόγους για τους οποίους ισχυρίζεται ότι εξαναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής του και για τους οποίους δεν επιθυμεί την επιστροφή του σε αυτήν.

3.             Ειδικότερα, αρχικώς αναφέρει ότι ο πατέρας του διαγνώσθηκε με νόσο Parkinson, προς τεκμηρίωση δε του ισχυρισμού αυτού επισυνάπτει, ως Παράρτημα 1, σχετικές ιατρικές εκθέσεις. Υποστηρίζει ότι στη χώρα του δεν υπήρχε διαθέσιμη θεραπεία και ότι, κατόπιν ιατρικής συμβουλής σύμφωνα με την οποία στην Ιταλία θα μπορούσε να τύχει της κατάλληλης θεραπευτικής αγωγής, έλαβε την απόφαση να ταξιδέψει στη Δημοκρατία, με σκοπό να επωφεληθεί της ενδεχόμενης παροχής συνδρομής για τη μεταφορά του πατέρα του στην Ιταλία, αναλαμβάνοντας ο ίδιος την κάλυψη όλων των σχετικών εξόδων.

 

4.             Ακολούθως, ισχυρίζεται ότι υπέστη σεξουαλική κακοποίηση κατά την παιδική του ηλικία, την οποία χαρακτηρίζει ως σύνηθες φαινόμενο στη χώρα του, και ότι το γεγονός αυτό επηρέασε καθοριστικά τη ζωή του, καθιστώντας τον γενικώς ευάλωτο. Υπό το πρίσμα αυτό, δηλώνει ότι δεν επιθυμεί να ζήσει σε χώρα την οποία δεν θεωρεί ασφαλή για τα παιδιά που ενδεχομένως θα αποκτήσει στο μέλλον. Περαιτέρω, αναφέρει ότι μετά την πρωτοβάθμια απόρριψη της αίτησής του υπέστη νευρολογική διαταραχή, συνεπεία άγχους και έντασης, η οποία εκδηλώθηκε με παράλυση της δεξιάς πλευράς του προσώπου του και αδυναμία σύγκλεισης του δεξιού οφθαλμού, για την οποία έτυχε ιατρικής φροντίδας. Προς ενίσχυση των σχετικών του ισχυρισμών επισυνάπτει, ως Παράρτημα 2, σχετικές ιατρικές εκθέσεις. Επιπρόσθετα, ο Αιτητής αναφέρεται σε θρησκευτικές διακρίσεις και ρατσισμό εις βάρος των μελών της Μουσουλμανικής κοινότητας των Σιιτών (Shia), καθώς και στον κίνδυνο που, κατά τους ισχυρισμούς του, αντιμετωπίζουν τα μέλη της εν λόγω κοινότητας στη χώρα του. Υποστηρίζει ότι και ο ίδιος υπήρξε θύμα τέτοιων διακρίσεων, τόσο στο σχολικό περιβάλλον όσο και κατά τα φοιτητικά του χρόνια, καθώς και στον χώρο εργασίας του. Προς τεκμηρίωση του ισχυρισμού αυτού επισυνάπτει, ως Παράρτημα 3, δέσμη δημοσιευμάτων που αναφέρονται σε επιθέσεις και βομβαρδισμούς σε θρησκευτικούς χώρους της κοινότητας Shia και σε θανάτους μεγάλου αριθμού Μουσουλμάνων Σιιτών. Ο Αιτητής αναφέρεται, περαιτέρω, στον πόλεμο στον οποίο εμπλέκεται η χώρα του, στην πολιτική αστάθεια που επικρατεί σε αυτήν και στις συνακόλουθες επιπτώσεις στη ζωή των πολιτών.

5.             Ειδικότερα, στην παράγραφο (ε) της γραπτής του αγόρευσης, υπό τον τίτλο «Σύλληψη του αδελφού μου» (“Arrest of my brother”), προβάλλει ισχυρισμούς περί παράνομων συλλήψεων και απαγωγών προσώπων από την υπηρεσία πληροφοριών Inter-Services Intelligence (στο εξής: ISI), κατά τις οποίες τα συλληφθέντα πρόσωπα, κατά τους ισχυρισμούς του, υποβάλλονται σε βασανιστήρια προκειμένου να εξαναγκαστούν να απόσχουν από την άσκηση του δικαιώματος ελευθερίας της έκφρασης ή να αποχωρήσουν από το πολιτικό κίνημα Pakistan Tehreek-e-Insaf (στο εξής: PTI). Στο πλαίσιο αυτό, αναφέρει ότι και ο κουνιάδος του («brother in law»), ήτοι ο M. A. A., τον οποίο περιγράφει ως απλό πολίτη που υποστήριζε την αλήθεια, υπήρξε θύμα αυθαίρετης σύλληψης χωρίς την ύπαρξη εντάλματος και κρατήθηκε φυλακισμένος για χρονικό διάστημα πέραν των πέντε μηνών.

 

6.             Προς ενίσχυση των εν λόγω ισχυρισμών του επισυνάπτει, ως Παραρτήματα 4 και 5, δέσμη δημοσιευμάτων αναφορικά με την καταστολή διαδηλώσεων που συνδέονται με το κίνημα PTI, επιδρομές της αστυνομίας και συλλήψεις μελών του κινήματος, καθώς και έγγραφο σε ξένη γλώσσα και αντίγραφο της ταυτότητας του προαναφερόμενου προσώπου M. A. A..

 

7.             Τέλος, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι στη χώρα του δεν υφίσταται ελευθερία της έκφρασης, ότι η κυβέρνηση έχει επιβάλει απαγορεύσεις στη χρήση μέσων κοινωνικής δικτύωσης και ότι έχει εξαγγείλει πολιτική σύμφωνα με την οποία πρόσωπα που διαμένουν στο εξωτερικό και εκφράζουν δημοσίως αντίθεση προς την κυβέρνηση ενδέχεται να απωλέσουν την ιθαγένειά τους ή να μην τους ανανεωθούν τα ταξιδιωτικά τους έγγραφα. Στη γραπτή του αγόρευση επισυνάπτονται, επιπλέον, δύο φωτογραφίες που απεικονίζουν ορισμένα πρόσωπα, χωρίς ωστόσο να παρέχεται οποιαδήποτε επεξήγηση ως προς το περιεχόμενό τους. Καταληκτικά, ο Αιτητής έχει προσκομίσει και φορητή μονάδα αποθήκευσης δεδομένων (USB), η οποία περιέχει συνολικά τριάντα οκτώ (38) βίντεο.

 

8.             Από την πλευρά τους οι Καθ΄ ων η αίτηση υπεραμύνονται της επίδικης πράξης και αντικρούοντας τους ισχυρισμούς του Αιτητή, αναφέρουν ότι στη βάση των αποδεκτών ισχυρισμών του, δεν δικαιολογείται η υπαγωγή του σε καθεστώς διεθνούς προστασίας. Ειδικότερα, ο ισχυρισμός του ότι ταξίδεψε στη Δημοκρατία προκειμένου να εργαστεί, να αποταμιεύσει χρήματα και να καλύψει τη θεραπεία του πατέρα του, αποδεικνύουν ότι ήρθε για λόγους οικονομικού περιεχομένου. Σε σχέση με τον ισχυρισμό περί σεξουαλικής του κακοποίησης, αναφέρουν ότι αυτή έλαβε χώρα από την ηλικία των επτά μέχρι των δώδεκα ετών από πρόσωπα που εγκατέλειψαν τον τόπο διαμονής του, έκτοτε δεν τους έχει συναντήσει ξανά, και ως εκ τούτου είναι η θέση τους ότι η παρελθούσα δίωξη, δεν δημιουργεί εύλογη υποψία ότι θα επαναληφθεί στο μέλλον, λαμβανομένου άλλωστε υπόψη και των προσωπικών περιστάσεων του Αιτητή και του γεγονότος ότι θα μπορούσε να αναζητήσει τη συνδρομή των αρχών της χώρας του σε τέτοια περίπτωση. Ακολούθως, αναφορικά με τον ισχυρισμό του ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του εξαιτίας της συνεχιζόμενης στοχοποίησης και απειλής των μελών της μουσουλμανικής κοινότητας Shia, στην οποία ανήκει ο Αιτητής, είναι η θέση τους ότι δεν κατόρθωσε να παρέχει τις απαιτούμενες πληροφορίες και λεπτομέρειες σε σχέση με προσωπικά περιστατικά δίωξης, με αποτέλεσμα να μην στοιχειοθετείται η εσωτερική του αξιοπιστία ως προς το εν λόγω σκέλος του ισχυρισμού του, ούτε αναφέρθηκε σε τέτοια περιστατικά στη γραπτή του αγόρευση, και σε κάθε περίπτωση, παραπέμποντας σε σχετική νομολογία, ισχυρίζονται ότι η κατάσταση σε σχέση με τους Σιίτες Μουσουλμάνους έχει βελτιωθεί, υπογραμμίζοντας και το γεγονός ότι οι γονείς του εξακολουθούν να διαμένουν στη χώρα του, χωρίς να έχουν υποστεί οτιδήποτε λόγω του θρησκευτικού τους προσανατολισμού. Μετέπειτα, ως προς τον ισχυρισμό του για την συνεχιζόμενη πολιτική αστάθεια στη χώρα καταγωγής του που έγινε αποδεκτός, σημειώνουν ότι αυτός καθ’ αυτός δεν είναι δυνατόν να αποτελέσει λόγο για χορήγηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας, και σε κάθε περίπτωση, ο Αιτητής δεν αναφέρθηκε σε συγκεκριμένα περιστατικά από τα οποία να συνάγεται ότι αντιμετωπίζει φόβο δίωξης ο ίδιος προσωπικά εξαιτίας της εν λόγω κατάστασης, σημειώνοντας ότι στην περιοχή Islamabad, στην οποία αναμένεται να επιστρέψει, διέμενε καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του και εξακολουθούν να διαμένουν οι γονείς του, χωρίς να αντιμετωπίζουν κάποιο πρόβλημα. Αναφορικά με τον ισχυρισμό της σύλληψης του αδελφού του, αναφέρεται ότι αυτός δεν προβλήθηκε κατά τη συνέντευξή του, ώστε να τύχει αξιολόγησης από την αρμόδια αρχή, και ως εκ τούτου, είναι δυνατόν να απορριφθεί ως απαράδεκτος. Λαμβανομένου υπόψη του προφίλ του Αιτητή και των προσωπικών του περιστάσεων, καταλήγουν ότι δεν προκύπτει να έχει αντιμετωπίσει οποιοδήποτε πρόβλημα με τις αρχές της χώρας καταγωγής του και ούτε βίωσε οποιοδήποτε περιστατικό από το οποίο να προκύπτει οποιοσδήποτε βάσιμος φόβος δίωξης εναντίον του.

 

Νομικό Πλαίσιο

9.             Η Σύμβαση περί του καθεστώτος των προσφύγων, η οποία υπογράφηκε στη Γενεύη στις 28 Ιουλίου 1951 και τέθηκε σε ισχύ στις 22 Απριλίου 1954 [Recueil des traités des Nations unies, τόμος 189, σ. 150, αριθ. 2545 (1954)], όπως συμπληρώθηκε με το Πρωτόκολλο περί του καθεστώτος των προσφύγων, το οποίο συνήφθη στη Νέα Υόρκη στις 31 Ιανουαρίου 1967 και τέθηκε σε ισχύ στις 4 Οκτωβρίου 1967 (στο εξής: Σύμβαση της Γενεύης), ορίζει, στο άρθρο 1, τμήμα Α, σημείο 2, πρώτο εδάφιο, ότι ο όρος «πρόσφυγας» εφαρμόζεται επί παντός προσώπου το οποίο, «συνεπεία δικαιολογημένου φόβου διώξεως λόγω φυλής, θρησκείας, εθνικότητος, κοινωνικής τάξεως ή πολιτικών πεποιθήσεων, ευρίσκεται εκτός της χώρας της οποίας έχει την ιθαγένεια και δεν δύναται ή, λόγω του φόβου τούτου, δεν επιθυμεί να απολαύει της προστασίας της χώρας ταύτης».

 

10.          Ο Κανονισμός 2 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019 έχει ως ακολούθως:

«Ο Διαδικαστικός Κανονισμός του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962, και οι περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου (Αρ.1) Διαδικαστικοί Κανονισμοί του 2015, τυγχάνουν εφαρμογής σε όλες τις προσφυγές που καταχωρούνται στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας από 18.6.2019, με τις αναγκαίες τροποποιήσεις που αναφέρονται στη συνέχεια και κατ’ ανάλογη εφαρμογή των δικονομικών κανόνων και πρακτικής που ακολουθούνται και εφαρμόζονται στις ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου προσφυγές εκτός αν ήθελε άλλως ορίσει το Δικαστήριο.».

 

11.          Το άρθρο 11 των περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2025  (Ο περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμος) καθορίζει τη δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου.

 

12.          Το άρθρο 3 των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2025 (στο εξής: ο περί Προσφύγων Νόμος) καθορίζει τις προϋποθέσεις αναγνώρισης προσώπου ως πρόσφυγα.

 

13.          Το άρθρο 16 του περί Προσφύγων Νόμου ορίζει τα εξής:

«Υποχρεώσεις Αιτητή κατά την εξέταση της αίτησης και συναφής υποχρέωση αρμόδιων αρχών

16.-(1) Κατά την εξέταση της αίτησής του, ο Αιτητής οφείλει να συνεργάζεται με την Υπηρεσία Ασύλου με σκοπό την εξακρίβωση της ταυτότητάς του και των υπόλοιπων στοιχείων που αναφέρονται στην παράγραφο (α) του εδαφίου (2).

(2) Ιδίως, ο Αιτητής οφείλει-

(α) να υποβάλει το συντομότερο δυνατό όλα τα στοιχεία που απαιτούνται για την τεκμηρίωση της αίτησης, τα οποία στοιχεία συνίστανται σε δηλώσεις του Αιτητή και σε όλα τα έγγραφα που έχει ο Αιτητής στη διάθεσή του σχετικά με την ηλικία του, το προσωπικό του ιστορικό, καθώς και το ιστορικό των οικείων συγγενών του, την ταυτότητα, την ιθαγένεια, τη χώρα και το μέρος προηγούμενης διαμονής του, τις προηγούμενες αιτήσεις ασύλου, το δρομολόγιο που ακολούθησε, το δελτίο ταυτότητας και τα ταξιδιωτικά του έγγραφα και τους λόγους για τους οποίους ζητεί διεθνή προστασία∙ [...]».

14.          Το άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου καθορίζει τις προϋποθέσεις αναγνώρισης καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας.

 

Κατάληξη

15.          Είναι κρίσιμο να σημειωθεί εκ προοιμίου ότι το παρόν Δικαστήριο ως δικαστήριο ουσίας δικάζει την υπόθεση που άγεται ενώπιον του εξ υπαρχής και δεν περιορίζεται μόνο στην εξέταση της διαδικασίας και των στοιχείων κρίσης της διοικητικής αρχής που εξέδωσε την προσβαλλόμενη πράξη, αλλά εξετάζει την ουσιαστική της ορθότητα της de novo και ex nunc (Βλ. Aπόφαση του ΔΕΕ της 3ης Απριλίου 2025, C‑283/24 [Barouk], B. F. κατά Κυπριακής Δημοκρατίας, ECLI:EU:C:2025:236, απόφαση του ΔΕΕ ημερομηνίας 29 Ιουλίου 2019, Torubarov, C-556/17, EU:C:2019:626, σκέψεις 50 έως 53 (σύμφωνα με την οποία το δικαστήριο πραγματοποιεί «πλήρη και ex nunc εξέταση τόσο των πραγματικών όσο και των νομικών ζητημάτων, ιδίως, κατά περίπτωση, εξέταση των αναγκών διεθνούς προστασίας) Έφεση κατά Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Aρ. 107/2023, Δημοκρατία ν. Q.B.T., απόφαση ημερ. 11.2.2025, Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 17/2021 Janelidze ν. Δημοκρατίας, απόφαση ημερ. 21.9.2021· Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 35/2023 Lubangamu ν. Δημοκρατίας, απόφαση ημερ. 5.12.2024). Ο εκάστοτε αιτητής αναμένεται να προβάλει, στο πλαίσιο της διοικητικής ή και της παρούσας δικαστικής διαδικασίας, τέτοιους συγκεκριμένους και ειδικούς ισχυρισμούς, οι οποίοι εν δυνάμει θα δικαιολογούσαν την υπαγωγή του στο καθεστώς διεθνούς προστασίας.

 

16.          Συναφές εν προκειμένω είναι και το άρθρο 16 του περί Προσφύγων Νόμου και ειδικότερα τα εδάφια (2) και (3) αυτού. Από τις εν λόγω διατάξεις απορρέει καταρχάς η υποχρέωση του Αιτητή να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια προς τεκμηρίωση της αίτησης ασύλου του. Σύμφωνα με πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Βλ. ενδεικτικώς, Υπόθ. Αρ. 1721/2011, Ηοοman & Mahiab Khanbabaie v. Aναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων, ημερ. 30.6.2016, ECLI:CY:AD:2016:D320) αποτελεί υποχρέωση του Αιτητή ασύλου να επικαλεστεί έστω και χωρίς να προσκομίσει τυπικά αποδεικτικά στοιχεία, συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά που του προκαλούν κατά τρόπο αντικειμενικώς αιτιολογημένο, φόβο δίωξης στη χώρα του για κάποιον από τους λόγους που αναφέρει το άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου (Βλ. επίσης νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, αποφάσεις αρ. 1093/2008, 817/2009 και 459/2010). Εν συνεχεία ωστόσο, λόγω ακριβώς της δυσχέρειας του Αιτητή ασύλου να τεκμηριώσει με συγκεκριμένα στοιχεία την αίτησή του, γεννάται υποχρέωση της διοίκησης να συνδράμει τον Αιτητή σε αυτήν την προσπάθεια προβολής και τεκμηρίωσης των ισχυρισμών του (Βλ. Εγχειρίδιο για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων της Υπάτης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών παρ. 195 επ., Βλ. επίσης αναφορικά με την ενεργό συνεργασία Απόφαση του ΔΕΕ της 22ας Νοεμβρίου 2012, Υπόθεση C‑277/11, M. M., ECLI: EU:C:2012:744, σκέψεις 63 έως 68).

 

17.          Προχωρώντας στην εξέταση της ουσίας της υπόθεσης, ο Αιτητής κατά την καταγραφή της αίτησής του, δήλωσε κατά πρώτον ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του, προκειμένου να αναζητήσει θεραπεία για τον πατέρα του που είναι άρρωστος ή προκειμένου να εργαστεί και να χρηματοδοτήσει τη θεραπεία του στην Ιταλία. Κατά δεύτερον, ανέφερε ότι είχε κακοποιηθεί σεξουαλικά κατά την παιδική του ηλικία, καθώς κάτι τέτοιο είναι σύνηθες φαινόμενο στη χώρα του χωρίς ωστόσο να επιβάλλεται πραγματική τιμωρία, και ο ίδιος δεν επιθυμεί τα παιδιά που ενδεχομένως θα αποκτήσει, να αντιμετωπίσουν τέτοιο κίνδυνο. Κατά τρίτον, αναφέρθηκε στη θρησκευτική βία, δηλώνοντας ότι ο είναι μουσουλμάνος Shia σε μια περιοχή που κυριαρχείται από τους Σουνίτες οι οποίοι τους φέρονται ρατσιστικά, τους σκοτώνουν και τους βασανίζουν, με αποτέλεσμα η ζωή του να τίθεται σε διαρκή κίνδυνο.

 

18.          Πριν τη διενέργεια της συνέντευξης του Αιτητή, έλαβε χώρα αξιολόγηση της ευαλωτότητάς του, κατά τη διάρκεια της οποίας επανέλαβε και τον ισχυρισμό του περί σεξουαλικής κακοποίησής του σε παιδική ηλικία. Σύμφωνα με τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου που αφορά τον Αιτητή, εκδόθηκε βεβαίωση αναγνώρισης/διαπίστωσης ευάλωτων προσώπων με ειδικές ανάγκες υποδοχής, κατατάσσοντας τον Αιτητή στη γενικότερη κατηγορία των ατόμων που πιθανόν να έχουν βιώσει έκφυλη βία ή άλλες σοβαρές μορφές ψυχολογικής, φυσικής ή σεξουαλικής βίας.

 

19.          Κατά το στάδιο της συνέντευξης, ο Αιτητής επιβεβαίωσε αρχικά ότι είναι σε θέση να προχωρήσει με τη διενέργειά της, ότι δεν αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα υγείας ή ιατρικό θέμα και ούτε λαμβάνει κάποια θεραπεία. Ακολούθως, ανέφερε ότι γεννήθηκε στην πόλη Islamabad του Πακιστάν, όπου και ζούσε καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του. Ως προς την οικογενειακή του κατάσταση, ανέφερε ότι είναι άγαμος, οι γονείς του ζουν στην πόλη Islamabad και διαθέτει δυο μεγαλύτερες αδελφές, που είναι παντρεμένες και ζουν στη χώρα καταγωγής του. Ο πατέρας του, πάσχει από μία ασθένεια που ομοιάζει με Parkinson, συνεπεία της οποίας αδυνατεί να περπατήσει και είναι κλινήρης. Όπως δήλωσε, διατηρεί επικοινωνία με την οικογένειά του.

 

20.          Αναφορικά με το μορφωτικό του επίπεδο, ο Αιτητής ανέφερε ότι κατέχει πτυχίο στα εμπορικά και μεταπτυχιακό στη Διοίκηση Επιχειρήσεων (MBA).  Ως προς την επαγγελματική του πείρα, δήλωσε ότι εργαζόταν από το 2017 στον τραπεζικό τομέα στη χώρα καταγωγής του, ήταν ικανοποιημένος με την εργασία του, και εξαιτίας του ταξιδιού του στην Κυπριακή Δημοκρατία, αναγκάστηκε να την εγκαταλείψει.

 

21.          Ερωτηθείς αναφορικά με τους λόγους που τον οδήγησαν να εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής, στο πλαίσιο της ελεύθερης αφήγησής του, κατά πρώτον δήλωσε ότι στη χώρα του δεν βρέθηκε κατάλληλη θεραπεία για την ασθένεια του πατέρα του, και ως εκ τούτου, εισήλθε στη Δημοκρατία προκειμένου να εργαστεί και να αποταμιεύσει χρήματα για να καλύψει τα έξοδα της ιατρικής επέμβασης στην οποία μπορεί να υποβληθεί ο πατέρας του στην Ιταλία, σύμφωνα με γνωμάτευση που έλαβαν από ιατρό που βρίσκεται στην εν λόγω χώρα. Κατά δεύτερον, ισχυρίστηκε ότι κατά την παιδική του ηλικία κακοποιήθηκε σεξουαλικά από δύο άνδρες και δύο γυναίκες, και σε περίπτωση που παντρευτεί, δεν επιθυμεί τα παιδιά του να μεγαλώσουν σε μία τέτοια κοινωνία στη χώρα του. Κατά τρίτον, δήλωσε ότι είναι μέλος της κοινότητας των Μουσουλμάνων Shia, η οποία συνεχώς στοχοποιείται και βρίσκεται υπό απειλή. Καταληκτικά, ανέφερε ότι λόγω της πολιτικής αστάθειας στο Πακιστάν, η κατάσταση είναι άσχημη για όλους.

 

22.          Κατά την υποβολή διερευνητικής φύσεως ερωτημάτων στον Αιτητή αναφορικά με την ασθένεια του πατέρα του, δήλωσε ότι το 2014 ξεκίνησε να αντιμετωπίζει πρόβλημα κατά τη βάδισή του και μέχρι το 2016, δεν ήταν σε θέση να μεταβαίνει στην εργασία του με το ποδήλατό του, ως συνήθιζε. Αρχικά, οι ιατροί στη χώρα του δεν μπορούσαν να διαγνώσουν την ασθένειά του, αλλά ακολούθως, από τα συμπτώματα που παρουσίαζε, κατέληξαν ότι πάσχει από Parkinson. Ερωτηθείς κατά πόσον, είχε αιτηθεί ιατρικής βοήθειας στο Πακιστάν, αποκρίθηκε αρνητικά, διότι δεν γνώριζε τις σχετικές διαδικασίες και επειδή δεν διέθετε αρκετά χρήματα για να καλύψει την ιατρική του περίθαλψη. Χαρακτήρισε ως κακό το σύστημα υγείας της χώρας του, ισχυριζόμενος ότι εάν έχει κανείς την οικονομική δυνατότητα μπορεί να αποταθεί σε ιδιώτη ιατρό, αλλιώς, πρέπει να υποστεί την αναμονή των δημόσιων νοσηλευτηρίων.

 

23.          Ακολούθως, κληθείς να παραθέσει περισσότερες πληροφορίες σε σχέση με τον ισχυρισμό του περί σεξουαλικής του κακοποίησης, ο Αιτητής ανέφερε ότι όταν βρισκόταν στην ηλικία των επτά ετών, εξαιτίας του ότι η μητέρα του έπρεπε να συνοδεύει την αδελφή του στον ιατρό λόγω προβλήματος που αντιμετώπιζε με τα μάτια της, εμπιστεύθηκε τη φροντίδα του Αιτητή σε δύο γυναίκες, που είναι γείτονές τους. Οι δύο αυτές γυναίκες, ο αδελφός τους και ακόμη ένας άνδρας που εργαζόταν ως κατ’ οίκον δάσκαλος και παρέδιδε μαθήματα στον Αιτητή, είχαν κακοποιήσει και βιάσει τον Αιτητή πολλές φορές μέσα στην οικία των εν λόγω δύο γυναικών, τις οποίες και κατονόμασε. Ουδέποτε, έχει αποκαλύψει σε οποιονδήποτε τι έχει υποστεί, εξαιτίας της κουλτούρας και του φόβου από τον οποίο διακατεχόταν. Δεν γνωρίζει που βρίσκονται τα εν λόγω πρόσωπα και ως ανέφερε, μετά από τέσσερα χρόνια εγκατέλειψαν τη γειτονιά τους, μετακόμισαν σε άλλη περιοχή και έκτοτε δεν έτυχε να τους συναντήσει ξανά.

 

24.          Μετέπειτα, ο Αιτητής ανέφερε ότι οι Σουνίτες Μουσουλμάνοι, που αποτελούν την πλειοψηφία στην χώρα του, εκλαμβάνουν τους Μουσουλμάνους Shia ως μη πραγματικούς Μουσουλμάνους. Ενόσω ήταν μαθητής, αυτός και άλλοι Μουσουλμάνοι Shia περιθωριοποιούνταν, ήταν δέκτες μίσους και εκφοβισμού από την πλειοψηφία των συμμαθητών τους που ήταν Σουνίτες Μουσουλμάνοι και οι οποίοι είχαν διδαχθεί από την οικογένειά τους να αντιμετωπίζουν τους Μουσουλμάνους Shia με αυτό τον τρόπο, γιατί συνιστούν μειονότητα. Κληθείς να παραθέσει περιστατικά που είχε υποστεί, δήλωσε ότι κατά τη διάρκεια των σπουδών του, δύο φορές ενόσω βρισκόταν σε δύο τζαμιά που κατονόμασε (ήτοι «Comsats mosque» και «Chistia mosque»), τον είχαν πλησιάσει κάποιοι άνδρες, προκαλώντας του πρόβλημα για τον τρόπο με τον οποίο προσευχόταν. Ως επιβεβαίωσε, τον είχαν σπρώξει χωρίς να τον τραυματίσουν και δεν του επέτρεψαν να ολοκληρώσει την προσευχή του · ο Αιτητής δεν είχε προβεί σε σχετική καταγγελία, καθώς συνιστά σύνηθες φαινόμενο, για το οποίο η αστυνομία δεν επιδεικνύει προσοχή.

 

25.          Επιπρόσθετα, αναφέρθηκε και στην παράδοση που φέρει την ονομασία «Month of Muharram», που λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο σύμφωνα με το Ισλαμικό ημερολόγιο, στα πλαίσια της οποίας οργανώνονται θρησκευτικές συγκεντρώσεις και προσεύχονται. Κατά τη διάρκεια αυτών των συνάξεων, είναι δέκτες βομβιστικών επιθέσεων και πυροβολισμών και κληθείς να αναφέρει κατά πόσον έχει βιώσει τέτοιο περιστατικό, αποκρίθηκε καταφατικά, δηλώνοντας ότι αυτό ενδεχομένως να έλαβε χώρα το 2011. Κληθείς να εξηγήσει με ποιον τρόπο διαφέρουν από τους Σουνίτες Μουσουλμάνους, ο Αιτητής ανέφερε ότι έχουν διαφορετικές αντιλήψεις και συνήθειες, διαφορετικούς χώρους λατρείας και τρόπο με τον οποίο προσεύχονται και ότι δεν προβαίνουν σε μεταξύ τους γάμους. Εξαιτίας της αναφοράς του ότι διαφέρουν οι χώροι λατρείας τους, κλήθηκε να εξηγήσει πως ήταν δυνατόν να τον είχαν πλησιάσει στο τζαμί στο οποίο προσευχόταν ως ισχυρίστηκε ο ίδιος, με τον Αιτητή να αναφέρει ότι κοντά στο πανεπιστήμιο υπήρχε μόνο ένα τζαμί και σε σχέση με το δεύτερο τζαμί στο οποίο ισχυρίστηκε ότι μετέβη, δήλωσε ότι αυτό ελέγχεται από τους Σουνίτες. Ερωτηθείς τότε για ποιο λόγο μετέβη σε αυτό, αφ’ ης στιγμής γνώριζε ότι ελέγχεται από τους Σουνίτες, δήλωσε ότι ο ίδιος μετέβαινε εκεί από μικρή ηλικία, όπως και η οικογένειά του, και κληθείς να εξηγήσει εάν τους επέτρεπαν να μεταβαίνουν σε αυτό, ο Αιτητής δήλωσε ότι δεν χρειάζεται να λάβουν την άδεια τους, για να πράξουν κάτι τέτοιο.  

 

26.          Ακολούθως, δήλωσε ότι είναι πολύ άσχημη η πολιτική κατάσταση στη χώρα του, όπου λαμβάνουν χώρα πολλές απαγωγές και σκοτωμοί, πολιτικά πρόσωπα, δικηγόροι και δημοσιογράφοι συνιστούν θύματα απαγωγών και αγνοούνται και οι οικογένειές τους υπόκεινται βασανιστήρια.  Για αυτή την κατάσταση ευθύνεται ο στρατός, που ασκεί έλεγχο σε ολόκληρη τη χώρα και όποιο πρόσωπο προσπαθήσει να αντισταθεί, κινδυνεύει με θανάτωση. Ερωτηθείς εάν έχει υποστεί οτιδήποτε ο ίδιος προσωπικά εξαιτίας αυτής της κατάστασης, δήλωσε ότι σε περίπτωση που προβεί σε δημοσιεύσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης θα τον βλάψει ο στρατός όταν επιστρέψει πίσω στη χώρα του, όπως συνέβη και με άλλα πρόσωπα που ζούσαν στο εξωτερικό, και ως τούτου, προκειμένου να διασφαλίσει την ασφάλεια της οικογένειάς του που ζει στο Πακιστάν, επέλεξε να μην προβαίνει σε τέτοιες δημοσιεύσεις. Ερωτηθείς εάν είχε υποστεί οποιουδήποτε είδους διάκριση από τις αρχές της χώρας του, δήλωσε ότι περί τα έτη 2014/2015, μέλη του στρατού τον ανέκοψαν ενόσω οδηγούσε τη μοτοσυκλέτα του, τον πέταξαν στην άκρη του δρόμου και προτάσσοντας όπλο εναντίον του, του ζήτησαν να παραμείνει στο σημείο που βρισκόταν. Παρέμεινε για διάστημα τριάντα λεπτών και όταν ο δρόμος ήταν ελεύθερος, εγκατέλειψε το σημείο, χωρίς να του προξενήσουν οποιαδήποτε βλάβη.

 

27.          Ουδέποτε έχει συλληφθεί ή κρατηθεί στη χώρα καταγωγής του και ερωτηθείς τι θα μπορούσε να υποστεί σε περίπτωση επιστροφής του, απάντησε ότι δεν θα του συμβεί οτιδήποτε και ότι θα είναι σίγουρα ασφαλής.

 

28.          Αξιολογώντας το αίτημα διεθνούς προστασίας του Αιτητή, οι Καθ' ων η αίτηση απομόνωσαν πέντε ουσιώδεις ισχυρισμούς ως ακολούθως: (α) ο πρώτος, ως προς την ταυτότητα, τη χώρα καταγωγής και τα προσωπικά στοιχεία/προφίλ του Αιτητή, (β) ο δεύτερος, ως προς το ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του για οικονομικούς λόγους και εύρεση εργασίας, (γ) ο τρίτος, ως προς το ότι αποτέλεσε θύμα σεξουαλικής κακοποίησης σε νεαρή ηλικία στη χώρα καταγωγής του, (δ) ο τέταρτος, ως προς του ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του λόγω της συνεχιζόμενης στοχοποίησης και απειλής των Σιιτών Μουσουλμάνων και (ε) ο πέμπτος, ως προς το ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του λόγω της συνεχιζόμενης πολιτικής αστάθειας στη χώρα καταγωγής του.

 

29.          Πρωτίστως, σημειώνεται πως στην Έκθεση-Εισήγηση, εντοπίζεται αναφορά ότι ο Αιτητής κρίθηκε ως ευάλωτο άτομο και συγκεκριμένα ως πιθανό θύμα βιασμού και σεξουαλικής κακοποίησης κατ’ επανάληψη κατά την παιδική του ηλικία, καθώς από την ηλικία των επτά μέχρι των δώδεκα ετών, υπήρξε θύμα αλλεπάλληλων βιασμών στη χώρα καταγωγής του. Ως προς το εν λόγω ζήτημα, καταγράφηκε στην Έκθεση-Εισήγηση ότι, όπως προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου, στον Αιτητή παρασχέθηκε κατάλληλη στήριξη και είχε πραγματική πρόσβαση στις διαδικασίες. Περαιτέρω, αναφέρθηκε ότι εξετάστηκαν με πληρότητα όλοι οι λόγοι για τους οποίους αιτήθηκε διεθνούς προστασίας και η ιδιαίτερη κατάσταση του Αιτητή, ελήφθη υπόψη, κατά τη διάρκεια της συνέντευξής του και όπου απαιτείτο στο πλαίσιο της ετοιμασίας της Έκθεσης-Εισήγησης.

 

30.          Ο πρώτος ουσιώδης ισχυρισμός του έγινε αποδεκτός, δεδομένου ότι κρίθηκε ότι θεμελιώνεται η εσωτερική αξιοπιστία των επιμέρους δηλώσεών του, οι οποίες ευρίσκονται σε συμφωνία με τα προσκομισθέντα από τον Αιτητή έγγραφα (διαβατήριο) και με εξωτερικές πηγές πληροφόρησης.

 

31.          Ομοίως αποδεκτός έγινε και ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός του Αιτητή, καθώς οι σχετικές του δηλώσεις, ότι εν τη απουσία ύπαρξης αποτελεσματικής ιατρικής θεραπείας για την ασθένεια του πατέρα του στη χώρα καταγωγής του, επιθυμεί να εξεύρει εργασία, προκειμένου να αποταμιεύσει χρήματα και να βοηθήσει με την κάλυψη των εξόδων της θεραπείας του στην Ιταλία, αξιολογήθηκαν ως επαρκώς λεπτομερείς και συνεκτικές. Κατά τη διοικητική διαδικασία, ο Αιτητής προσκόμισε προς υποστήριξη των σχετικών του δηλώσεων, αντίγραφα ιατρικών πιστοποιητικών που αφορούν τον πατέρα του (βλ. ερυθρά 62-73 του διοικητικού φακέλου), τα οποία κρίθηκε ότι ενισχύουν την αξιοπιστία των ισχυρισμών του.

 

32.          Αποδοχής έτυχε και ο τρίτος ουσιώδης ισχυρισμός, αναφορικά με το ότι ο Αιτητής κατ΄ επανάληψη είχε υποστεί σεξουαλική κακοποίηση κατά την παιδική του ηλικία, καθώς οι δηλώσεις του κρίθηκαν ως εσωτερικά αξιόπιστες. Διαπιστώθηκε ότι η σεξουαλική του κακοποίηση λάμβανε χώρα σε γειτονική οικία στην περιοχή διαμονής του από δύο γυναίκες στις οποίες η μητέρα του εμπιστεύθηκε τη φροντίδα του, τον αδελφό τους και έναν άλλο άνδρα που δίδασκε τον Αιτητή ως κατ’ οίκον δάσκαλος και ότι τα εν λόγω πρόσωπα εγκατέλειψαν στη συνέχεια τον τόπο διαμονής του, χωρίς να γνωρίζει ο Αιτητής που βρίσκονται και έκτοτε δεν έτυχε να τους συναντήσει ξανά. Σύμφωνα με τις αναφορές του, σε περίπτωση που παντρευτεί, δεν επιθυμεί τα παιδιά που θα αποκτήσει, να μεγαλώσουν σε μία τέτοια κοινωνία. Παρατέθηκαν πληροφορίες από εξωτερικές πηγές, που επιβεβαιώνουν τα περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών στο Πακιστάν και σε συνάρτηση με την συνεκτική αφήγηση του Αιτητή, ο εν λόγω ισχυρισμός έγινε αποδεκτός.

 

33.          Ως προς τον τέταρτο ουσιώδη ισχυρισμό του, οι Καθ’ ων η αίτηση έκριναν ότι από τις σχετικές δηλώσεις του Αιτητή θεμελιώνεται η εσωτερική του αξιοπιστία μόνον ως προς το μέρος του εν λόγω ισχυρισμού του που αφορά την κατ’ ισχυρισμόν συνεχιζόμενη στοχοποίηση και απειλή των Σιιτών Μουσουλμάνων, με εξαίρεση ωστόσο, το μέρος που αφορά περιστατικά προσωπικής δίωξης του Αιτητή, λόγω αδυναμίας παράθεσης επαρκών και λεπτομερών πληροφοριών που να θεμελιώνουν περιστάσεις προσωπικής δίωξης. Ειδικότερα, διαπιστώθηκε ότι ο Αιτητής αναφέρθηκε με επάρκεια πληροφοριών στο γεγονός ότι οι Σιίτες Μουσουλμάνοι αποτελούν μειοψηφία στο Πακιστάν, στις διαφορές που παρουσιάζουν με τους Σουνίτες Μουσουλμάνους και στον εκφοβισμό και τις διακρίσεις που υπόκειντο κατά τη διάρκεια των σχολικών ετών από συμμαθητές, καθώς η πλειοψηφία ήταν Σουνίτες Μουσουλμάνοι. Περαιτέρω, αναφέρθηκε και σε περιστατικά βομβιστικών επιθέσεων και πυροβολισμών που λαμβάνουν χώρα κατά τη διάρκεια θρησκευτικών συγκεντρώσεων και προσευχών των Μουσουλμάνων Σιίτων που οργανώνονται για τους εορτασμούς του «Month of Muharram» και που λαμβάνουν χώρα κάθε χρόνο σύμφωνα με το Ισλαμικό ημερολόγιο, δηλώνοντας, ότι έτυχε και ο ίδιος να βιώσει ένα περιστατικό τέτοιου είδους, κατά το έτος 2011, για το οποίο δεν αιτήθηκε τη συνδρομή των αρχών της χώρας του, καθώς συνιστά σύνηθες φαινόμενο χωρίς η αστυνομία να επιδεικνύει ενδιαφέρον.  

 

34.          Το σκέλος ωστόσο του εν λόγω ουσιώδους ισχυρισμού του, που αφορά πράξεις προσωπικής δίωξής του από Σουνίτες Μουσουλμάνους, έτυχε απόρριψης, καθώς, διαπιστώθηκε ότι ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να δώσει ικανοποιητικές και επαρκείς πληροφορίες προς στοιχειοθέτηση αυτού του μέρους του ισχυρισμού του. Ειδικότερα, ο Αιτητής αναφέρθηκε σε δύο περιστατικά διακρίσεων που βίωσε όταν ήταν φοιτητής, όπου ενόσω προσευχόταν σε δύο διαφορετικά τζαμιά, τον είχαν πλησιάσει κάποιοι άνδρες, προκαλώντας του πρόβλημα για τον τρόπο με τον οποίο προσευχόταν. Όταν κλήθηκε να επεξηγήσει πως ήταν δυνατόν να τον προσεγγίσουν Μουσουλμάνοι Σουνίτες, έστω και εάν υπάρχουν διαφορετικοί χώροι λατρείας για τα μέλη κάθε θρησκευτικής ομάδας, ο Αιτητής κατά τρόπο μη ευλογοφανή και χωρίς επάρκεια πληροφοριών, ανέφερε ότι κοντά στο πανεπιστήμιο του υπήρχε μόνο ένα τζαμί και σε σχέση με το έτερο τζαμί που βρισκόταν κοντά στην οικία του, ελεγχόταν από τους Σουνίτες Μουσουλμάνους και ο λόγος για τον οποίο μετέβαινε σε αυτό, ήταν διότι από μικρή ηλικία αυτός και η οικογένειά του συνήθιζαν να μεταβαίνουν σε αυτό, χωρίς να χρειάζεται να αιτηθούν άδεια για να πράξουν κάτι τέτοιο.

 

35.          Σε σχέση με την εξωτερική αξιοπιστία του εν λόγω ουσιώδους ισχυρισμού, πληροφορίες από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης επιβεβαιώνουν τα φαινόμενα θρησκευτικής βίας στο Πακιστάν και τα περιστατικά διακρίσεων εις βάρος των Μουσουλμάνων Shia, ενισχύοντας την αξιοπιστία των σχετικών του δηλώσεων, και ως εκ τούτου, το σχετικό μέρος του ισχυρισμού του, έγινε αποδεκτό. Σημειώθηκε ωστόσο ότι δεν στοιχειοθετήθηκε η εσωτερική του αξιοπιστία ως προς του σκέλος του ισχυρισμού του που αφορά περιστάσεις προσωπικής δίωξης του Αιτητή από Μουσουλμάνους Σουνίτες.

 

36.          Ακολούθως, ο πέμπτος ουσιώδης ισχυρισμός του Αιτητή, αναφορικά με την συνεχιζόμενη πολιτική αστάθεια που επικρατεί στη χώρα καταγωγής του, έτυχε επίσης αποδοχής, καθώς αξιολογήθηκε ότι ο Αιτητής παρέθεσε τους σχετικούς του ισχυρισμούς με επάρκεια πληροφοριών. Ως διαπιστώθηκε, αναφέρθηκε στα περιστατικά αρπαγών, απαγωγών και δολοφονιών στη χώρα του, όπως επίσης και στον εξέχοντα ρόλο του στρατού, που ασκεί έλεγχο. Επιπλέον, κληθείς να παραθέσει εάν έχει υποστεί κάποια πράξη δίωξης λόγω της κατάστασης, ο Αιτητής ανέφερε ότι ενδέχεται να υποστεί βλάβη στην περίπτωση κατά την οποία προβεί σε οποιαδήποτε δημοσίευση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εναντίον του στρατού και ως εκ τούτου, για την ασφάλεια της οικογένειάς του, ο ίδιος επέλεξε να απέχει από το να προβαίνει σε κάτι τέτοιο. Επιπρόσθετα, όταν κλήθηκε να παραθέσει τυχόν περιστατικά διάκρισης εις βάρος του από τις αρχές της χώρας του, αναφέρθηκε σε ένα περιστατικό που έλαβε χώρα το 2014-2015, όπου ανακόπηκε από στρατιωτικές δυνάμεις ενόσω οδηγούσε την μοτοσυκλέτα του, παρέμεινε στο σημείο όπως του είχε ζητηθεί για διάστημα τριάντα λεπτών και αποχώρησε χωρίς να υποστεί οτιδήποτε. Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία του εν λόγω ισχυρισμού, παρατέθηκαν πληροφορίες από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης που επαληθεύουν τους ισχυρισμούς του Αιτητή σε σχέση με την γενικότερη πολιτική κατάσταση στη χώρα του, και ο εν λόγω ισχυρισμός έγινε αποδεκτός.

 

37.          Στη βάση των αποδεκτών ισχυρισμών του Αιτητή, και λαμβάνοντας υπόψιν ότι ο Αιτητής είναι ενήλικας άνδρας, απόφοιτος τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και με επαγγελματικό υπόβαθρο στη χώρα καταγωγής του και πλήρως ικανός προς εργασία, χωρίς στοιχεία ευαλωτότητας, ο οποίος ουδέποτε έχει στοχοποιηθεί από την κυβέρνηση και δεν είχε καμία ενασχόληση με την πολιτική, την δημοσιογραφία ή κάποιου είδους ακτιβισμό στη χώρα καταγωγής του και δεν ανήκει στην ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα, όπως επίσης και της κατάστασης ασφαλείας στην χώρα καταγωγής του, κρίθηκε από τους Καθ’ ων η αίτηση, ότι σε περίπτωση επιστροφής του στην περιοχή καταγωγής του που συνιστά και τον τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής του, δεν συντρέχουν εύλογοι λόγοι να πιστεύεται πως αυτός θα αντιμετωπίσει δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης.  

 

38.          Σε σχέση ειδικώς με τον αποδεκτό ισχυρισμό του που αφορά το γεγονός ότι αποτέλεσε κατ’ επανάληψη θύμα σεξουαλικής κακοποίησης κατά την παιδική του ηλικία, στην Έκθεση-Εισήγηση σημειώνεται ότι έχει υποστεί παρελθοντική δίωξη, και οι θύτες εγκατέλειψαν τον τόπο διαμονής του και δεν έτυχε να τους συναντήσει ξανά. Επιπροσθέτως, καταγράφεται ότι οι αποδεκτοί ουσιώδεις ισχυρισμοί του δεν είναι δυνατόν να συνδεθούν με οποιαδήποτε πράξη δίωξης ως ορίζεται στο άρθρο 3Γ του περί Προσφύγων Νόμου, ούτε με κίνδυνο σοβαρής βλάβης, ως ορίζεται στο άρθρο 19 του ίδιου νόμου.

 

39.          Προχωρώντας στην νομική ανάλυση, οι Καθ' ων η αίτηση διαπιστώνουν ότι δεν προκύπτει βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης του Αιτητή δυνάμει του άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου, ενώ σε σχέση ειδικώς με τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό του Αιτητή που έγινε αποδεκτός, σημειώνεται και η διαπίστωση ότι τον καθιστά οικονομικό μετανάστη. Καταληκτικά, διαπιστώθηκε ότι δεν προκύπτει ούτε και κίνδυνος σοβαρής βλάβης δυνάμει του άρθρου 19 του περί Προσφύγων Νόμου.

 

40.          Κατά την ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου ακροαματική διαδικασία, που έλαβε χώρα στις 14.2.2025, υποβλήθηκαν περαιτέρω ερωτήματα στον Αιτητή ενόψει και του ισχυρισμού που πρόβαλε για πρώτη φορά στη γραπτή του αγόρευση σε σχέση με τη σύλληψη συγγενικού του προσώπου στη χώρα καταγωγής του. Ανέφερε ότι ο αδελφός του συνελήφθη τον Νοέμβριο του 2023, κρατείτο φυλακισμένος για διάστημα πέραν των έξι μηνών, αφέθηκε ελεύθερος και ότι εκκρεμεί δικαστική υπόθεση εναντίον του. Ως προς το λόγο της σύλληψής του, ισχυρίστηκε ότι εργαζόταν στο κόμμα PTI, συνελήφθη από την αστυνομία λόγω της συμμετοχής του σε διαμαρτυρία, ενώ είχαν καταγραφεί επιπλέον τηλεφωνικές του κλήσεις με άλλα μέλη του κόμματος. Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι κινδυνεύει, καθώς κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής τους κλήσης, συζητούσαν για την υποστήριξη του φασιστικού καθεστώτος στο Πακιστάν και για σκοτωμούς πολιτών. Το εν λόγω πρόσωπο, διαμένει στην περιοχή Lahore, ενώ ο Αιτητής και η οικογένειά του, στην περιοχή Islamabad. Σε σχέση με το υλικό που υπάρχει στη φορητή μονάδα αποθήκευσης (USB) που προσκόμισε ο Αιτητής, εξήγησε ότι πρόκειται για βίντεο τα οποία εντόπισε στο διαδίκτυο, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τα περισσότερα εξ αυτών, από τις πηγές που διαθέτει μέσω του κόμματος PTI. Αναφέρθηκε στην προσπάθεια νόθευσης των εκλογών στη χώρα του και εξήγησε ότι μέσω του προσκομισθέντος υλικού, επιδιώκει να αποδείξει ότι κινδυνεύει από την κυβέρνηση η ζωή ενός απλού πολίτη που εργάζεται για το κόμμα PTI, καθώς ο αρχηγός και τα στελέχη του εν λόγω κόμματος βρίσκονταν στη φυλακή και υπόκειντο βασανιστήρια. Επιπρόσθετα, αναφέρθηκε στα βίντεο που αφορούν τον πατέρα του προσπαθώντας να αποδείξει τον ισχυρισμό του ότι είναι άρρωστος, και σε σχέση με τα βίντεο στα οποία ο ίδιος φαίνεται να φέρει κάποια καλώδια, δήλωσε ότι λόγω της πολιτικής ανάμειξης της οικογένειάς του, είχε υποστεί νευρικό κλονισμό, παρέλυσε η μισή πλευρά του και αυτή ήταν η θεραπεία που είχε λάβει. Ακολούθως, σε σχέση με τα βίντεο που αφορούν τον Imran Khan, που είναι ο αρχηγός και ιδρυτής του PTI από το 1996, αναφερόμενος στο γεγονός ότι του είχαν επιτεθεί και τον είχαν πυροβολήσει στο χώρο του Δικαστηρίου, χωρίς να διασφαλιστεί η προστασία του, επιθυμεί να αποδείξει την αποτυχία του συστήματος δικαιοσύνης στη χώρα του και ότι ο ίδιος, ως απλός πολίτης, δεν θα μπορέσει να τύχει προστασίας από το κράτος. Καταληκτικά, προσκόμισε πληθώρα βίντεο σε σχέση με τα βασανιστήρια στα οποίο υπόκεινται υποστηρικτές και εργαζόμενοι στο κόμμα PTI, από τις αρχές και το στρατό της χώρας του.

 

41.          Κατά την ακροαματική διαδικασία ημερομηνίας 12.6.2025, υποβλήθηκαν περαιτέρω ερωτήματα στον Αιτητή σε σχέση με το κόμμα PTI και τη σχέση του με αυτό. Δήλωσε ότι τα αρχικά του εν λόγω ακρωνυμίου είναι, «Pakistan Tehreek-e-Insaf», ιδρύθηκε το 1997 και αναπτύχθηκε από τον Imran Khan. Συμμετείχε ως εθελοντής από τότε που φοιτούσε στο πανεπιστήμιο και δεν κατέχει επίσημη θέση σε αυτό. Ως ανέφερε, συνήθως, οι πολιτικές αναμείξεις με κάποιο κόμμα ξεκινούν κατά τη διάρκεια της φοιτητικής ζωής όπου ξεκινούν να υποστηρίζουν κάποιο κόμμα και ακολούθως καθίστανται μέλη και συνεχίζουν να το ψηφίζουν. Ο πόλεμος με το Αφγανιστάν που επηρέασε τη χώρα του και η διαφθορά, ήταν οι λόγοι που τον ώθησαν να ξεκινήσει να είναι υποστηρικτής του, καθώς προωθεί το κράτος δικαίου, ο ίδιος συμμετείχε σε διαμαρτυρίες κατά της διαφθοράς και ουδέποτε έχει συλληφθεί στη χώρα του λόγω της εμπλοκής του με αυτό το κόμμα. Όσον αφορά το έμβλημα του, δήλωσε ότι αποτελείται από λευκό, κόκκινο και πράσινο χρώμα, φέρει ένα αστέρι και μισοφέγγαρο. Σε σχέση με τον αδελφό του, δήλωσε ότι ήταν μέλος του κόμματος χωρίς να θυμάται να παραθέσει από πότε ακριβώς, αλλά ανέφερε ότι ήταν υποστηρικτής του Imran Khan από την εφηβική του ηλικία. Συνελήφθη κατά το τέλος του έτους 2023, λόγω της συμμετοχής του σε πολιτική διαμαρτυρία και έχει αφεθεί ελεύθερος υπό όρους, καθώς εκκρεμεί ακόμη δικαστική υπόθεση εναντίον του. Δήλωσε ότι πέραν από τον αδελφό του, χιλιάδες άτομα έχουν συλληφθεί και εξακολουθούν να παραμένουν υπό κράτηση, όπως και ο ηγέτης του κόμματος. Σύμφωνα με τις αναφορές του, συνήθιζε να συμμετέχει μαζί με τον αδελφό του στις διαμαρτυρίες καθώς κατέχουν κοινή πολιτική ιδεολογία και το γεγονός της σύλληψης του αδελφού του, υποδεικνύει ότι και ο ίδιος κινδυνεύει εάν επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του, λόγω της γενικότερης πολιτικής κατάστασης που επικρατεί σε αυτήν. Μάλιστα ισχυρίστηκε ότι σε περίπτωση που επιστρέψει στη χώρα του, θα συλληφθεί, καθώς στο Πακιστάν υπάρχει μία κεντρική βάση δεδομένων που φέρει την ονομασία «Nadra», η οποία περιέχει πληροφορίες για όλα τα πρόσωπα που είχαν εμπλοκή με το PTI και το πολιτικό χάος που προκαλούσε και που εγκατέλειψαν τη χώρα, συμπεριλαμβανομένου και των στοιχείων του Αιτητή, του οποίου το διαβατήριο είναι πλέον σεσημασμένο. Ο ίδιος πληροφορήθηκε για το εν λόγω γεγονός από δημοσιεύματα που είχε διαβάσει σε εφημερίδα από πληροφορίες που εξέδωσε το Υπουργείο Εσωτερικών, αλλά και από πληροφορίες από άτομα που βρίσκονται στο Πακιστάν και με τα οποία βρίσκεται σε επικοινωνία. Σε ερώτηση του Δικαστηρίου, κατά πόσον έχει προσκομιστεί από πλευράς του οποιοδήποτε έγγραφο αναφορικά με την κατ’ ισχυρισμό σύλληψη του αδελφού του, ο Αιτητής δήλωσε ότι στην γραπτή του αγόρευσει έχει επισυνάψει σχετικό έγγραφο που είναι στην γλώσσα ούρντου, και ως εκ τούτου, δόθηκε άδεια, εάν το επιθυμεί ο Αιτητής, να προσκομίσει μετάφραση του εν λόγω εγγράφου. Επιπρόσθετα, σε σχετική ερώτηση που υποβλήθηκε από το Δικαστήριο κατά πόσον ήταν δέκτης οποιασδήποτε απειλής λόγω της εμπλοκής του με το κόμμα, ο Αιτητής ανέφερε ότι σύμφωνα με σχετικά δημοσιεύματα, περί τις αρχές του 2025, το Υπουργείο Εσωτερικών της χώρας του, μέσω ανακοίνωσης προειδοποίησε όλους όσους εγκατέλειψαν το Πακιστάν μετά το 2023, ότι δεν θα είναι δυνατή η ανανέωση των ταυτοποιητικών τους εγγράφων.  

 

42.          Την 1.7.2025, καταχωρίστηκε από πλευράς του Αιτητή, έγγραφο που φέρει τον τίτλο «Εvidence report» στην αγγλική γλώσσα συνοδευόμενο από την μετάφραση αυτού στην ελληνική γλώσσα, όπου επισυνάπτονται τα ακόλουθα έγγραφα: (α) ως Παράρτημα 1, έγγραφα αναφορικά με τη σύλληψη και την απελευθέρωση του κουνιάδου του στην αγγλική γλώσσα και την μετάφραση αυτών στην ελληνική γλώσσα, (β) ως Παράρτημα 2, δημοσιεύματα σε εφημερίδες αναφορικά με την ανακοίνωση της κυβέρνησης του Πακιστάν για ακύρωση των διαβατηρίων και ταυτοτήτων όλων των υπηκόων οι οποίοι έχουν υποβάλει αίτημα ασύλου στο εξωτερικό και αυτών που έχουν απελαθεί από ξένες χώρες, (γ) ως Παράρτημα 3, έγγραφα που υποδεικνύουν το επαγγελματικό του υπόβαθρο, προς αντίκρουση του ισχυρισμού ότι συνιστά οικονομικό μετανάστη και (δ) ως Παράρτημα 4, έγγραφα που υποδηλώνουν την πολιτική του εμπλοκή και σχέση με πρόσωπα που κατέχουν ηγετικές θέσεις στο κόμμα PTI και τα οποία βρίσκονται ακόμη υπό στρατιωτική κράτηση.

 

43.          Κατά την ακροαματική διαδικασία ημερομηνίας 2.7.2025, οι Καθ΄ ων η αίτηση επανέλαβαν τη θέση τους ότι οι ισχυρισμοί που έχει προβάλει κατά τη συνέντευξή του εξετάστηκαν, έχουν γίνει αποδεκτοί και ορθώς έχει κριθεί ότι δεν πληρούν τις προϋποθέσεις για υπαγωγή του σε καθεστώς διεθνούς προστασίας. Ανέφεραν ότι δεν έχει προβάλει ο Αιτητής οποιοδήποτε βιωματικό περιστατικό, τουναντίον αναφέρθηκε σε γεγονότα που δεν αφορούν τον ίδιο προσωπικά, ενώ μάλιστα η οικογένειά του εξακολουθεί να παραμένει στο Πακιστάν χωρίς να έχει υποστεί οτιδήποτε, πέραν των αναφορών του για το τι έχει βιώσει ο αδελφός του. Σε σχέση με τον ισχυρισμό του για την εμπλοκή του στο κόμμα PTI, επεσήμαναν ότι δεν είναι ενεργό μέλος του, δεν έχει αποδείξει ότι διώκεται για οποιονδήποτε λόγο, ενώ προσκόμισαν κιόλας σχετική πηγή του 2024, στην οποία αναφέρεται ότι οι διαδηλώσεις του PTI έχουν μειωθεί κατά 90%. Όσον αφορά την συμμετοχή του αδελφού του στο κόμμα και την κατ΄ ισχυρισμόν πολιτική του δίωξη, επεσήμαναν ότι αυτοί οι ισχυρισμοί ηγέρθηκαν για πρώτη φορά στα πλαίσια της Γραπτής Αγόρευσης του Αιτητή.

 

44.          Κατά την ακροαματική διαδικασία ημερομηνίας 12.9.2025, ενόψει του ότι στα πλαίσια της διαδικασίας εντοπίστηκαν αντιφατικές αναφορές του Αιτητή ως προς την συγγένεια που έχει με το πρόσωπο που ισχυρίστηκε ότι συνελήφθη και τέθηκε υπό κράτηση στη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής κλήθηκε να αποσαφηνίσει το εν λόγω ζήτημα, αναφέροντας ότι όλες οι σχετικές του αναφορές και ισχυρισμοί του αφορούν τον κουνιάδο του («brother in law»). Ακολούθως, σε ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν σε σχέση με τον ισχυρισμό του ότι το διαβατήριο του είναι σεσημασμένο, ανέφερε ότι σύμφωνα με οδηγίες της αρμόδιας αρχής της κυβέρνησης της χώρας του, τα ταξιδιωτικά έγγραφα, τα διαβατήρια και οι ταυτότητες τόσο των υπηκόων του Πακιστάν που αιτήθηκαν άσυλο, όσων και αυτών που τυγχάνουν άσυλο στο εξωτερικό, θα ανασταλούν για περίοδο πέντε ετών. Κληθείς να διευκρινίσει κατά πόσον ο ίδιος γνωρίζει ειδικά ότι το δικό του διαβατήριο έχει ήδη ανασταλεί ή κατά πόσον ο σχετικός του ισχυρισμός, βασίζεται στα γενικά δημοσιεύματα που αφορούν όλους τους υπηκόους του Πακιστάν που εμπίπτουν στην εν λόγω κατηγορία προσώπων στην οποία αναφέρθηκε, ο Αιτητής, δήλωσε ότι αναφέρεται στα σχετικά δημοσιεύματα και κάποιο πρόσωπο, λαμβάνει γνώσης του γεγονότος ότι το διαβατήριο του έχει ανασταλεί στη σχετική βάση δεδομένων, όταν επιστρέψει στο αεροδρόμιο της χώρας του, όπου και μπορεί να συλληφθεί. Σε σχέση με τις φωτογραφίες που βρίσκονται επισυνημμένες στη Γραπτή του Αγόρευση, δήλωσε ότι απεικονίζεται ο ίδιος κατά τη συμμετοχή του σε διαμαρτυρία του PTI που έλαβε χώρα στην περιοχή Islamabad μεταξύ των ετών 2016 και 2017.

 

45.          Ακολούθως, κατά την ίδια δικάσιμο, υποβλήθηκαν στον Αιτητή διευκρινιστικές ερωτήσεις σε σχέση με την έγγραφη μαρτυρία που προσκομίστηκε μέσω του  «Εvidence report», την 1.7.2025. Καταρχάς, σε σχέση με το Παράρτημα 1, τέθηκε υπόψη του Αιτητή ότι ορισμένα από τα σημεία των αντιγράφων που έχει προσκομίσει δεν είναι ευδιάκριτα · ο Αιτητής, σχολιάζοντας το εν λόγω ζήτημα, ανέφερε ότι στην ψηφιακή τους μορφή αυτά είναι ευδιάκριτα, και ως εκ τούτου, δόθηκαν οδηγίες στον Αιτητή να προσκομίσει τα εν λόγω έγγραφα μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Ακολούθως, ερωτηθείς με ποιον τρόπο είναι δυνατόν να επιβεβαιωθεί ότι είναι πράγματι ο κουνιάδος του το πρόσωπο που αναφέρεται στα έγγραφα που επισυνάπτονται ως Παράρτημα 1, ο Αιτητής δήλωσε ότι η εν λόγω πληροφορία μπορεί να επιβεβαιωθεί κατόπιν επικοινωνίας με την οικογένειά του. Ανέφερε επιπρόσθετα, ότι ο κουνιάδος του συνελήφθη στις 4 Δεκεμβρίου του 2023, αφέθηκε ελεύθερος με εγγυητική και υπό τον όρο ότι θα μεταβαίνει σε αστυνομικό σταθμό για να υπογράφει, η εκδίκαση της υπόθεσής του δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη και οι κατηγορίες εναντίον του, αφορούν την πολιτική εμπλοκή του στις διαδηλώσεις του PTI.  Ερωτηθείς πως επηρεάζει τον ίδιο το γεγονός της σύλληψης του κουνιάδου του, δήλωσε ότι ολόκληρη η οικογένειά του κατέχει κοινή πολιτική ιδεολογία, βάσει της οποίας τάσσονται ενάντια στο στρατό και στην Υπηρεσία Πληροφοριών της χώρας που ασκούν έλεγχο στους πολίτες του κράτους, και ως εκ τούτου η αστυνομία γνώριζε για τον ίδιο, τον κουνιάδο του, συγγενείς και φίλους του · ακόμη και τώρα που βρίσκεται εκτός της χώρας του, δεν είναι σε θέση να προβαίνει σε δημοσιεύσεις κατά του στρατού και της κυβέρνησης. Κληθείς να αναφέρει κατά πόσον οποιοδήποτε από τα εν λόγω πρόσωπα της οικογένειάς του αντιμετωπίζει οιονδήποτε πρόβλημα, όπως δήλωσε χαρακτηριστικά, οι γυναίκες της οικογένειας είναι «ήσυχες», και ειδικά σε σχέση με την αδελφή του, δήλωσε ότι μετά τη σύλληψη του συζύγου της, αυτή έχει ενταχθεί ενεργά στην πολιτική ζωή της κοινότητας και υποστηρίζει ενεργά το PTI.

 

46.          Αναφορικά με τις φωτογραφίες που επισυνάπτονται ως Παράρτημα 4, δήλωσε ότι στην πρώτη φωτογραφία απεικονίζεται ο ίδιος στα αριστερά και προσκομίζοντας αυτές τις φωτογραφίες, επιθυμεί να αποδείξει την εμπλοκή του με πολιτικούς αρχηγούς. Μάλιστα, ερωτηθείς για ποιο λόγο, δεν είχε προσκομίσει τα εν λόγω έγγραφα νωρίτερα κατά τη διάρκεια της συνέντευξής του ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου, ο Αιτητής δήλωσε ότι η συνέντευξή του είχε ληφθεί στα πλαίσια μίας ταχείας διαδικασίας και ο λειτουργός που την διεξήγαγε, δεν είχε επιδείξει κανένα ενδιαφέρον να υποβάλει ερωτήσεις σχετικά με τις λεπτομέρειες της υπόθεσής του και ούτε εισχώρησε εις βάθος στις απαντήσεις που είχε δώσει ο Αιτητής.  

 

47.          Κατά την ίδια δικάσιμο ημερομηνίας 12.9.2025, οι Καθ΄ ων η αίτηση δήλωσαν ότι κατόπιν έρευνας στην οποία έχουν προβεί, δεν έχουν εντοπίσει οποιαδήποτε έγκυρη ανακοίνωση της κυβέρνησης σε σχέση με το ζήτημα της αναστολής των διαβατηρίων, πέραν από αποσπάσματα εφημερίδων στα οποία εντοπίζονται αναφορές για ανάκληση διαβατηρίων απελαθέντων υπηκόων του Πακιστάν που έχουν κατηγορηθεί για επαιτεία και παράνομες δραστηριότητες, και όχι ειδικά για αιτητές ασύλου. Επιπρόσθετα, τα έγγραφα που έχει προσκομίσει αναφορικά με τη δίωξη του κουνιάδου του, υποστήριξαν ότι δεν στοιχειοθετούν προσωπικό φόβο δίωξης του Αιτητή, ενώ ουδεμία αναφορά υπήρξε εκ μέρους του για τυχόν προσωπική του δίωξη από τις αρχές της χώρας του λόγω της εμπλοκής του στο πολιτικό κόμμα. Από πλευράς τους είναι αποδεκτό ότι ο Αιτητής συνιστά ένα απλό μέλος του κόμματος PTI, χωρίς ουσιαστική ανάμιξη στις πολιτικές αποφάσεις αυτού, και εκ της ιδιότητας του αυτής και μόνον, δεν θεωρείται ότι διατρέχει κίνδυνο να συλληφθεί, ενώ πληροφορίες από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, καταδεικνύουν την μείωση των συγκεντρώσεων που αφορούν το κόμμα.

48.          Προχωρώντας στην de novo και ex nunc εξέταση των ενώπιόν μου δεδομένων, όπως υπαγορεύουν τα εδάφια (3) και (4) του άρθρου 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου, αρχικά συντάσσομαι με το εύρημα των Καθ' ων η αίτηση περί αξιοπιστίας του πρώτου ουσιώδους ισχυρισμού για τους ίδιους λόγους που καταγράφονται στην Εισηγητική Έκθεση.  Το παρόν Δικαστήριο αξιολογεί τους προβληθέντες ισχυρισμούς στην βάση των κοινώς αποδεκτών δεικτών αξιοπιστίας.[1]

 

49.          Ως προς τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό που έγινε αποδεκτός, αναφορικά με λόγους οικονομικού περιεχομένου οι οποίοι, κατά τους ισχυρισμούς του, τον εξώθησαν να εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής του, από το αφήγημά του τόσο κατά τη διάρκεια της προσωπικής του συνέντευξης όσο και από τα προβαλλόμενα στη γραπτή του αγόρευση προκύπτει ότι ο εν λόγω ισχυρισμός συνδέεται με την επιθυμία και την ανάγκη του Αιτητή να εξεύρει εργασία στην Κυπριακή Δημοκρατία, με σκοπό την εξασφάλιση και αποταμίευση χρημάτων. Ειδικότερα, ο Αιτητής επιδιώκει, μέσω της εργασίας του, να καταστεί δυνατή η κάλυψη του υψηλού κόστους των εξόδων χειρουργικής επέμβασης στην οποία θα μπορούσε να υποβληθεί ο πατέρας του στην Ιταλία, κατόπιν ιατρικής συμβουλής που, κατά τους ισχυρισμούς του, έλαβαν από ιατρό στην εν λόγω χώρα, λόγω της αδυναμίας εύρεσης κατάλληλης θεραπείας στο Πακιστάν και των προβλημάτων που, επίσης κατά τους ισχυρισμούς του, παρουσιάζει το σύστημα υγείας της χώρας καταγωγής του. Από τα λεγόμενά του προκύπτει ότι ο ίδιος ήταν ικανοποιημένος από την εργασία που είχε στη χώρα καταγωγής του, πλην όμως, λόγω του κόστους διαβίωσης στη χώρα αυτή, δεν ήταν σε θέση να αποταμιεύσει τα απαιτούμενα χρηματικά ποσά για την κάλυψη του υψηλού κόστους της θεραπείας στην οποία θα μπορούσε να υποβληθεί ο πατέρας του. Η επίκληση, ωστόσο, οικονομικών λόγων που συνδέονται με εσωτερικά και προσωπικά κίνητρα του Αιτητή, ήτοι την ανάγκη αποταμίευσης χρημάτων για την κάλυψη των εξόδων της θεραπείας του πατέρα του, δεν δύναται να θεμελιώσει δικαίωμα διεθνούς προστασίας. Σε ό,τι αφορά τα αντίγραφα των ιατρικών πιστοποιητικών που επισυνάπτονται ως Παράρτημα 1 στη γραπτή του αγόρευση και τα οποία αφορούν τον πατέρα του, σημειώνεται ότι το γεγονός πως η απόφασή του να ταξιδέψει στην Κυπριακή Δημοκρατία συνδέεται και με την ασθένεια του πατέρα του δεν αμφισβητείται, καθότι αποτελεί αποδεκτό γεγονός. Ως εκ τούτου, η περαιτέρω αξιολόγηση των εν λόγω εγγράφων παρέλκει, επισημαίνεται δε ότι τα αντίγραφα των ιατρικών πιστοποιητικών που προσκομίστηκαν κατά τη διοικητική διαδικασία έχουν ήδη αξιολογηθεί από τους Καθ’ ων η αίτηση και έχει κριθεί ότι ενισχύουν την αξιοπιστία των σχετικών ισχυρισμών του. Αναφορικά με τα βίντεο που περιέχονται στη φορητή μονάδα αποθήκευσης δεδομένων (USB), τα οποία, κατά τους ισχυρισμούς του Αιτητή, απεικονίζουν τον πατέρα του και προσκομίστηκαν προς απόδειξη της ασθένειάς του, σημειώνεται ότι δεν είναι δυνατή η ταυτοποίηση του απεικονιζόμενου προσώπου, ώστε να αποδειχθεί με ασφάλεια ότι πρόκειται πράγματι για τον πατέρα του. Σε κάθε δε περίπτωση, ο εν λόγω ισχυρισμός, αναφορικά με την ασθένεια του πατέρα του, δεν ενισχύει τον πυρήνα του αιτήματός του για διεθνή προστασία. Τέλος, σε σχέση με τα αντίγραφα των εγγράφων που επισυνάπτονται ως Παράρτημα 3 στο έγγραφο με τίτλο «Evidence Report», το οποίο καταχωρίστηκε την 1.7.2025 και τα οποία, κατά τους ισχυρισμούς του, καταδεικνύουν το επαγγελματικό του υπόβαθρο προς αντίκρουση του ισχυρισμού ότι συνιστά οικονομικό μετανάστη, σημειώνεται ότι το εργασιακό του υπόβαθρο στον τραπεζικό τομέα στη χώρα καταγωγής του αποτελεί μέρος του προφίλ και των προσωπικών του στοιχείων που έχουν γίνει αποδεκτά. Η δε διαπίστωση των Καθ’ ων η αίτηση ότι ο Αιτητής συνιστά οικονομικό μετανάστη, όπως καταγράφεται στο σχετικό μέρος της Έκθεσης-Εισήγησης (βλ. ερυθρό 115 του διοικητικού φακέλου), συνδέεται αποκλειστικά με τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό του, ο οποίος έγινε αποδεκτός. Εν προκειμένω, γίνεται δεκτό ότι ο Αιτητής εγκατέλειψε τη χώρα του για οικονομικούς λόγους και προς συνδρομή του ασθενούς πατέρα του.

 

50.          Ακολούθως, ως προς τον τρίτο ουσιώδη ισχυρισμό που έγινε αποδεκτός, αναφορικά με τη σεξουαλική κακοποίηση του Αιτητή κατά την παιδική του ηλικία, το παρόν Δικαστήριο, βασιζόμενο στην αξιολόγηση των Καθ’ ων η αίτηση, την οποία υιοθετεί, κρίνει ότι η εν λόγω κακοποίηση έλαβε χώρα κατά την παιδική του ηλικία σε γειτονική οικία από συγκεκριμένα πρόσωπα, τα οποία, ωστόσο, κάποια έτη αργότερα εγκατέλειψαν την περιοχή διαμονής του Αιτητή. Έκτοτε, ο ίδιος δεν τους συνάντησε εκ νέου και δηλώνει ότι αγνοεί τον τόπο διαμονής τους.

 

51.          Καίτοι άπτεται της μετέπειτα αξιολόγησης κινδύνου, επισημαίνεται ήδη από το παρόν στάδιο ότι, ο φόβος που προβάλλει ο Αιτητής στο πλαίσιο του εν λόγω ισχυρισμού δεν συνδέεται με το ενδεχόμενο να υποστεί ο ίδιος εκ νέου παρόμοια κακομεταχείριση, αλλά, αντιθέτως, με την επιθυμία του να μη διαμείνει σε χώρα την οποία θεωρεί μη ασφαλή για τα παιδιά που ενδέχεται να αποκτήσει στο μέλλον, δεδομένου ότι, κατά τους ισχυρισμούς του, η σεξουαλική κακοποίηση συνιστά σύνηθες φαινόμενο στη χώρα καταγωγής του.

 

52.          Ακολούθως,  ως προς τον τρίτο ουσιώδη ισχυρισμό που έγινε αποδεκτός, αναφορικά με τη σεξουαλική κακοποίηση του Αιτητή κατά την παιδική του ηλικία, το παρόν Δικαστήριο, βασιζόμενο στην αξιολόγηση των Καθ’ ων η αίτηση, την οποία υιοθετεί, κρίνει ότι η εν λόγω κακοποίηση έλαβε χώρα κατά την παιδική του ηλικία σε γειτονική οικία από συγκεκριμένα πρόσωπα, τα οποία, ωστόσο, κάποια έτη αργότερα εγκατέλειψαν την περιοχή διαμονής του Αιτητή. Έκτοτε, ο ίδιος δεν τους συνάντησε εκ νέου και δηλώνει ότι αγνοεί τον τόπο διαμονής τους.

53.          Σύμφωνα, εξάλλου, με τα λεγόμενα του ίδιου, η κακοποίηση που υπέστη περιορίζεται αποκλειστικά στα παιδικά του έτη και, αφότου οι φερόμενοι ως θύτες εγκατέλειψαν την περιοχή διαμονής του, δεν έχει υποστεί οποιαδήποτε μορφή κακομεταχείρισης, σε κανένα επίπεδο. Συνεπώς, δεν προκύπτει στο παρόν στάδιο πραγματικός κίνδυνος για τον ίδιο λόγω της παρελθούσας αυτής κακοποίησης, λαμβανομένου, επιπροσθέτως, υπόψη του γεγονότος ότι ο Αιτητής είναι πλέον ενήλικος. Αντιθέτως, από τα πρακτικά της προσωπικής του συνέντευξης ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου προκύπτει ότι ο Αιτητής επιβεβαίωσε ρητώς πως δεν αντιμετωπίζει οποιοδήποτε πρόβλημα υγείας ή ιατρικό ζήτημα και ότι δεν λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή (βλ. ερυθρό 39 του διοικητικού φακέλου). Αναφορικά, περαιτέρω, με τον ισχυρισμό του, όπως αυτός προβάλλεται επίσης στη γραπτή του αγόρευση, ότι μετά την απόρριψη της αίτησής του υπέστη νευρολογική διαταραχή συνεπεία άγχους και έντασης, η οποία εκδηλώθηκε με παράλυση της δεξιάς πλευράς του προσώπου του και αδυναμία σύγκλεισης του οφθαλμού, για την οποία έτυχε ιατρικής φροντίδας, επισημαίνεται ότι από τα προσκομισθέντα ιατρικά πιστοποιητικά (Παράρτημα 2) δεν προκύπτει ότι η εν λόγω κατάσταση συνδέεται αιτιωδώς με τους λόγους που επικαλείται ο ίδιος. Περαιτέρω, κατά τη δικάσιμο της 14.2.2025, στο πλαίσιο επεξήγησης των βίντεο που περιλαμβάνονται στη φορητή μονάδα αποθήκευσης (USB) που προσκόμισε, στα οποία εμφανίζεται να φέρει καλώδια, ο Αιτητής προέβη σε αντιφατική δήλωση, αναφέροντας ότι είχε υποστεί νευρικό κλονισμό λόγω της πολιτικής ανάμειξης της οικογένειάς του, με αποτέλεσμα την παράλυση της μίας πλευράς του σώματός του, γεγονός το οποίο παρουσίασε ως τη θεραπεία που είχε λάβει. Συμπερασματικά, γίνεται δεκτό ότι ο Αιτητής υπέστη πράγματι σεξουαλική κακοποίηση κατά την παιδική του ηλικία, γεγονός το οποίο συνιστά σοβαρή εμπειρία του παρελθόντος. Πλην όμως, δεν προκύπτει ότι η παρελθούσα αυτή κακοποίηση είχε ή εξακολουθεί να έχει προεκτάσεις στην ψυχική ή σωματική του υγεία, ούτε ότι δημιουργεί, στο παρόν στάδιο, πραγματικό κίνδυνο δίωξης ή σοβαρής βλάβης για τον ίδιο. Άλλωστε, ούτε ο ίδιος ο Αιτητής επικαλείται ότι υπέστη άμεση και προσωπική απειλή εκ νέου, αλλά προβάλλει το γεγονός αυτό κυρίως ως παράδειγμα της γενικότερης κατάστασης που, κατά τους ισχυρισμούς του, επικρατεί στη χώρα καταγωγής του.

 

54.          Ως προς τον τέταρτο ουσιώδη ισχυρισμό, παρατηρείται ότι υπό τον «ισχυρισμό-ομπρέλα» συμπλέκονται γενικά και ειδικά στοιχεία, τα οποία συναξιολογούνται και η σχετική κατάληξη των Καθ΄ ων η αίτηση, υποδηλώνει την αποδοχή του ισχυρισμού μόνο σε σχέση με την γενικότερη στοχοποίηση και απειλή υπό την οποία βρίσκονται οι Σιίτες Μουσουλμάνοι, χωρίς να γίνονται αποδεκτά τα επιμέρους στοιχεία του αφηγήματος του Αιτητή που αφορούν την προσωπική του στοχοποίηση. Ωστόσο, για σκοπούς ορθής αξιολόγησης τυχόν μελλοντοστραφούς κινδύνου, κρίνεται  πως τα δύο αυτά διακριτά στοιχεία που συμπλέκονται στον εν λόγω ισχυρισμό, οφείλουν να εξεταστούν χωριστά. Όπως υποδεικνύει ο Πρακτικός Οδηγός της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Υποστήριξης για το Άσυλο (EASO, και πλέον Οργανισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Άσυλο, EUAA), «η προσήκουσα ταυτοποίηση των ουσιωδών ισχυρισμών είναι ουσιώδης τόσο για την αξιολόγηση της αξιοπιστίας όσο και για την αξιολόγηση κινδύνου»[2]. Διαχωρίζοντας κατ' ορθό τρόπο τους ουσιώδεις ισχυρισμούς, επισημαίνεται ότι ως τέταρτος ουσιώδης ισχυρισμός όφειλε να σχηματισθεί η κατ' ισχυρισμό συνεχιζόμενη στοχοποίηση και η απειλή υπό την οποία βρίσκονται οι Σιίτες Μουσουλμάνοι από τους Σουνίτες Μουσουλμάνους και ως έτερος ισχυρισμός, η προσωπική στοχοποίηση και δίωξη του Αιτητή ως μέλος της κοινότητας του Σιιτών Μουσουλμάνων.

 

55.          Σε σχέση με τον τέταρτο ουσιώδη ισχυρισμό ο οποίος έχει γίνει αποδεκτός και αφορά την στοχοποίηση και την απειλή υπό την οποία βρίσκονται οι Σιίτες Μουσουλμάνοι από τους Σουνίτες Μουσουλμάνους, βασιζόμενο το παρόν Δικαστήριο στην αξιολόγηση του εν λόγω ισχυρισμού από τους Καθ' ων η αίτηση, η οποία υιοθετείται, κρίνει ότι αποδίδεται στη γενικότερη θρησκευτική βία εναντίον των θρησκευτικών μειονοτήτων στο Πακιστάν. Για το περιστατικό επίθεσης στο οποίο αναφέρθηκε και ισχυρίστηκε ότι έλαβε χώρα το 2011 σε χώρο λατρείας που είχε μεταβεί, σημειώνεται ότι από τα λεγόμενά του προκύπτει πως ο ίδιος βίωσε μία τέτοια εμπειρία ενόψει της παρουσίας του σε χώρο λατρείας στον οποίο έτυχε να λάβει χώρα επίθεση, η οποία ανάγεται στη γενικότερη πρακτική επιθέσεων σε θρησκευτικούς χώρους, χωρίς να επιδεικνύει οποιαδήποτε προσωπική στοιχοποίηση εναντίον του Αιτητή, ούτε και προκύπτει να έχει υποστεί οτιδήποτε συνεπεία αυτής. Από τα στοιχεία άλλωστε που παρατίθενται αμέσως κατωτέρω, προκύπτει ότι έχει συντελεστεί μείωση στη συχνότητα των περιστατικών επιθέσεων κατά χώρων λατρείας Σιιτών Μουσουλμάνων.   

 

56.          Το παρόν Δικαστήριο, προέβη σε περαιτέρω έρευνα ως προς το εν λόγω ζήτημα, τα ευρήματα της οποίας, παρατίθενται αμέσως πιο κάτω:

 

57.          Το Πακιστάν είναι το δεύτερο μεγαλύτερο μουσουλμανικό έθνος στον κόσμο,[3] όπου το 96.3% του πληθυσμού είναι Σουνίτες (Sunni) ή Σιίτες Μουσουλμάνοι (Shia/Shi’a)[4]. Μεταξύ 80% και 85% του μουσουλμανικού πληθυσμού είναι Σουνίτες, ενώ οι Σιίτες αποτελούν το υπόλοιπο 15% με 20%[5].

 

58.          Η νομοθεσία του κράτους του Πακιστάν, δεν περιορίζει τους Σιίτες από το να ασκούν τη θρησκεία τους και γενικά είναι σε θέση να ασκούν την πίστη τους, αν και πηγές από το εσωτερικό της χώρας ανέφεραν ότι η κυβερνητική παρέμβαση στις θρησκευτικές υποθέσεις των Σιιτών έχει αυξηθεί[6]. Οι Σιίτες αντιμετώπισαν αυξανόμενη θρησκευτική μισαλλοδοξία και επίσημες διακρίσεις, με τη μορφή κατηγοριών για βλασφημία · το 38% όλων των υποθέσεων βλασφημίας καταχωρήθηκαν εναντίον Σιιτών το 2023[7].

 

59.          Οι σουνιτικές θρησκευτικές, πολιτικές και μαχητικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένων των Ahl-e-Sunnat-Wal-Jamaat, LeJ, IS-KP, Sipah-e-Sahaba Pakistan και TLP, θεωρούν τους Σιίτες ως «άπιστους» και συχνά εφαρμόζουν σε αυτούς την έννοια του «takfir», αφορίζοντας στην ουσία τους Μουσουλμάνους των οποίων τις πρακτικές θεωρούν ακατάλληλες[8]. Οι εντάσεις συχνά φουντώνουν μεταξύ Σουνιτών και Σιιτών κατά τη διάρκεια του Muharram, μιας ημέρας θρησκευτικής σημασίας για τους Σιίτες Μουσουλμάνους[9].

 

60.          Επιπρόσθετα, οι Σιίτες έχουν γίνει στόχος σωματικής βίας και εξωδικαστικών εκτελέσεων και περίπου 2.800 Σιίτες έχουν σκοτωθεί μεταξύ 2000 και 2023 σε 480 επιθέσεις μαχητών και συναφείς αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις[10]. Στις 4 Μαρτίου 2022, ένας βομβιστής αυτοκτονίας του IS-KP (που συνιστά σουνιτική μουσουλμανική μαχητική ομάδα), ανατινάχθηκε μέσα σε σιιτικό χώρο λατρείας που βρίσκεται στην περιοχή Peshawar, κατά τη διάρκεια προσευχής, σκοτώνοντας περίπου 62 πιστούς[11]. Κατά το έτος 2023, πρόσωπα - συχνά άγνωστα - επιτέθηκαν και σκότωσαν μεταξύ άλλων και Σιίτες σε επιθέσεις, οι οποίες, σύμφωνα με πηγές, είχαν θρησκευτικό κίνητρο και σύμφωνα με αναφορές, επτά από τα τουλάχιστον δεκαέξι πρόσωπα που σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια του έτους εξαιτίας της θρησκείας τους, ήταν Σιίτες Μουσουλμάνοι[12]. Σε διάφορες χρονικές στιγμές καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους 2023, οι αρχές παρείχαν ενισχυμένη ασφάλεια σε χώρους λατρείας των Σιιτών Μουσουλμάνων, των Χριστιανών και των Ινδουιστών, μεταξύ άλλων κατά τη διάρκεια θρησκευτικών εορτών ή ως απάντηση σε συγκεκριμένες απειλές[13].

 

61.          Αρκετές από τις επιθέσεις που καταγράφηκαν κατά το έτος 2024, στόχευαν αμάχους και συχνά σχετίζονταν με θρησκευτική βία[14]. Στις 4 Μαΐου 2024, άγνωστοι ένοπλοι σκότωσαν επτά Σιίτες Μουσουλμάνους, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων δασκάλων, σε ένα σχολείο που βρίσκεται σε χωριό στην περιοχή Upper Kurram, Khyber Pakhtunkhwa (KP), στο οποίο η πλειοψηφία των κατοίκων είναι Σουνίτες, ως  αντίποινα για τη δολοφονία ενός Σουνιτή Μουσουλμάνου νωρίτερα την ίδια ημέρα[15]. Η συχνότητα των επιθέσεων εναντίον Σιιτών έχει μειωθεί σημαντικά από το 2013, λόγω της αυξημένης αστυνομικής ασφάλειας σε χώρους λατρείας και συνάξεις Σιιτών[16].

 

62.          Αναφορικά με τον επιπρόσθετο ισχυρισμό που έχει διακριθεί και αφορά την προσωπική στοχοποίηση και δίωξη του Αιτητή ως μέλος της κοινότητας του Σιιτών Μουσουλμάνων, αναφέρονται τα ακόλουθα. Ως ορθώς κρίθηκε από τους Καθ΄ ων η αίτηση, κληθείς ο Αιτητής να παραθέσει προσωπικά περιστατικά διακρίσεων από Σουνίτες Μουσουλμάνους, ο Αιτητής αναφέρθηκε σε δύο περιστατικά που έλαβαν χώρα ενόσω προσευχόταν σε διαφορετικούς χώρους λατρείας κατά τη διάρκεια των φοιτητικών του σπουδών, όπου σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, έτυχε να τον πλησιάσουν άγνωστα πρόσωπα προκαλώντας του πρόβλημα για τον τρόπο με τον οποίο προσευχόταν και μη αφήνοντας τον να ολοκληρώσει την προσευχή του, χωρίς ωστόσο να τον τραυματίσουν ή να του προκαλέσουν οποιαδήποτε βλάβη. Ωστόσο, όταν κλήθηκε να εξηγήσει πως ήταν δυνατόν να τον πλησιάσουν τα εν λόγω άγνωστα πρόσωπα, αφ’ ης στιγμής οι χώροι λατρείας των δύο κοινοτήτων διαφέρουν, ο Αιτητής κατά μη ευλογοφανή τρόπο, ανέφερε ότι υπήρχε μόνο ένα τζαμί κοντά στο πανεπιστήμιο του και το άλλο στο οποίο είχε μεταβεί κοντά στην οικία του, βρισκόταν υπό τον έλεγχο του Σουνιτών. Κληθείς και πάλι, να διευκρινίσει για ποιο λόγο μετέβη σε χώρο λατρείας παρόλο που γνώριζε ότι βρίσκεται υπό τον έλεγχο των Σουνιτών, ο Αιτητής παρέθεσε ως μοναδική εξήγηση το γεγονός ότι συνήθιζε να μεταβαίνει εκεί από μικρή ηλικία, όπως και η οικογένειά του, χωρίς να χρειάζεται να λάβουν άδεια για να πράξουν κάτι τέτοιο. Από τις συναφείς δηλώσεις του, προκύπτει ότι ο φόβος που εκφράζει σε σχέση με την στοχοποίηση και την απειλή στην οποία βρίσκεται ως μέλος της κοινότητας των Μουσουλμάνων Σιιτών προερχόμενων από τους Σουνίτες Μουσουλμάνους στη χώρα του, παρουσιάζεται αντιφατικός με την όλη στάση του, ήτοι να συνηθίζει να μεταβαίνει από μικρή ηλικία σε χώρο λατρείας που εν γνώσει του, βρίσκεται υπό τον έλεγχο των Μουσουλμάνων Σουνιτών, έστω και εάν από τη συνέντευξή του, προκύπτει ότι γνώριζε και κατονόμασε συγκεκριμένο θρησκευτικό χώρο των Μουσουλμάνων Σιιτών. Ο εκπεφρασμένος προσωπικός φόβος και κίνδυνος που επικαλείται ότι αντιμετωπίζει αποκλειστικά και μόνον εκ της ιδιότητας του ως μέλος της κοινότητας των Μουσουλμάνων Σιιτών, δεν είναι δυνατόν να στοιχειοθετηθεί από τις πληροφορίες που ο ίδιος παρέθεσε. Πέραν των αναφορών του για τα δύο προαναφερόμενα περιστατικά κατά την προσευχή του, και την αναφορά του για την παρουσία του σε ένα περιστατικό επίθεσης σε χώρο λατρείας κατά το έτος 2011, ο Αιτητής, δεν παρέθεσε οποιαδήποτε περαιτέρω στοιχεία που να κρίνονται επαρκή ώστε να στοιχειοθετήσουν την ύπαρξη προσωπικής στοχοποίησης, παρόλο που είχε την ευκαιρία να το πράξει, τόσο κατά την συνέντευξή του στην Υπηρεσία Ασύλου, όσο και ενώπιον της παρούσας δικαστικής διαδικασίας, παρουσιάζοντας στοιχεία που αφορούν προσωπικά τον ίδιο και όχι τη γενικότερη αντιμετώπιση των Σιιτών Μουσουλμάνων στη χώρα του.

 

63.          Αναφορικά με την εξωτερική αξιοπιστία του εν λόγω ισχυρισμού, σημειώνεται ότι το αφήγημα του Αιτητή αποτελεί προσωπικό βίωμα, το οποίο δεν μπορεί καθ’ αυτό εύλογα να επιβεβαιωθεί από εξωτερικές πηγές. Παρά ταύτα, ως προς τις επιμέρους εκφάνσεις των δηλώσεών του, το Δικαστήριο ανέτρεξε σε πληροφορίες, όπου εντοπίστηκε το τζαμί με την ονομασία «COMSATS Mosque» που βρίσκεται κοντά στο πανεπιστήμιο που φοιτούσε ο Αιτητής, χωρίς ωστόσο να καταστεί δυνατόν να διαπιστωθεί εάν ανήκει σε κάποια θρησκευτική κοινότητα και σε ποια από αυτές[17]. Σημειώνεται, ότι ο εντοπισμός του εν λόγω χώρου λατρείας, δεν επαρκεί από μόνος του για να αποδείξει τους σχετικούς ισχυρισμούς του σε σχέση με το περιστατικό που έλαβε εναντίον του, ενόψει της μη θεμελίωσης της σχετικής εσωτερικής αξιοπιστίας του Αιτητή. Όσον αφορά το τζαμί με την ονομασία «Chistia mosque», που επίσης κατονόμασε ο Αιτητής, δεν κατέστη δυνατόν να εντοπιστεί σε εξωτερικές πηγές, με την ακριβή ονομασία που παρέθεσε ο Αιτητής.

 

64.          Σε σχέση δε με το πλήθος άρθρων που επισύναψε ο Αιτητής, ως Παράρτημα 3 στη Γραπτή του Αγόρευση, αυτά αφορούν περιστατικά βομβαρδισμών και επιθέσεων κατά θρησκευτικών χώρων της Μουσουλμανικής κοινότητας Shia, όπως επίσης και σκοτωμών μελών της εν λόγω κοινότητας, τα οποία ανάγονται στο γενικότερο επίπεδο θρησκευτικής βίας που επικρατεί εναντίον των θρησκευτικών μειονοτήτων στη χώρα καταγωγής του Αιτητή ·  ουδεμία διασύνδεσή των εν λόγω πληροφοριών με το πρόσωπο του Αιτητή δεν έχει γίνει, ούτε έχει προσκομιστεί κάποιο στοιχείο που να αποδεικνύει ότι τον αφορούν προσωπικά, και ως εκ τούτου, δεν είναι δυνατόν να θεμελιώσουν οποιαδήποτε προσωπική στοχοποίηση ή δίωξη του Αιτητή εκ της ιδιότητας του και μόνον ως μέλος της Μουσουλμανικής κοινότητας Shia. Ούτε το βίντεο αναφορικά με έκρηξη σε θρησκευτική συγκέντρωση σε τζαμί στο Πακιστάν που εντοπίζεται στην φορητή μονάδα αποθήκευσης (USB), δεν προκύπτει να αποδεικνύει κάποιο περιστατικό δίωξης εναντίον του, και ως εκ τούτου η αποδεικτική του αξία καθίσταται μειωμένη.  

 

65.          Παρά το γεγονός ότι εντοπίζονται πληροφορίες από εξωτερικές πηγές που επιβεβαιώνουν φαινόμενα θρησκευτικής βίας εναντίον θρησκευτικών μειονοτήτων στο Πακιστάν, εντούτοις δεν αποδεικνύεται ότι αφορούν προσωπικά τον ίδιο τον Αιτητή, ενώ μάλιστα σύμφωνα με πρόσφατες πληροφορίες που παρατέθηκαν ανωτέρω, σημειώθηκε μείωση σε σχέση με την συχνότητα των επιθέσεων εναντίον Σιιτών, λόγω της αυξημένης αστυνομικής ασφάλειας σε χώρους λατρείας και συνάξεις Σιιτών.

 

66.          Ακολούθως, σε σχέση με τον ισχυρισμό του Αιτητή ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του και λόγω της συνεχιζόμενης πολιτικής κατάστασης που επικρατεί στο Πακιστάν, όπως αυτός έγινε αποδεκτός από τους Καθ’ ων η αίτηση, σημειώνεται καταρχάς ότι ο εν λόγω ισχυρισμός συνδέεται, επίσης, με εσωτερικά κίνητρα του Αιτητή. Το κατά πόσον, δε, η γενικότερη πολιτική κατάσταση στη χώρα καταγωγής του δικαιολογεί την υπαγωγή του σε καθεστώς διεθνούς προστασίας ή εάν απορρέει για τον ίδιο πραγματικός κίνδυνος λόγω της κατάστασης αυτής, θα εξεταστεί κατωτέρω στο πλαίσιο της αξιολόγησης του κινδύνου σε περίπτωση επιστροφής του.

 

67.          Στο παρόν στάδιο επισημαίνεται ότι τα βίντεο που περιέχονται στη φορητή μονάδα αποθήκευσης δεδομένων (USB) και αφορούν ισχυρισμούς περί νοθείας των εκλογικών αποτελεσμάτων στη χώρα του, αποτυπώνουν τη γενικότερη κατάσταση που επικρατεί στο Πακιστάν, χωρίς ωστόσο να τεκμηριώνουν οποιοδήποτε στοιχείο προσωπικό, συναφές με τον πυρήνα του αιτήματός του. Περαιτέρω, πέραν της αναφοράς του σε ένα μεμονωμένο περιστατικό περί τα έτη 2014/2015, κατά το οποίο, όπως ισχυρίζεται, ανεκόπη από μέλη του στρατού και υποχρεώθηκε να παραμείνει στο σημείο για κάποιο χρονικό διάστημα, χωρίς να υποστεί οποιαδήποτε επιβλαβή πράξη, ο Αιτητής, τόσο κατά τη διοικητική διαδικασία όσο και κατά το στάδιο των διευκρινίσεων, περιορίστηκε στην αναφορά της ανάγκης του να απέχει από δημοσιεύσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εναντίον της κυβέρνησης και του στρατού, χωρίς να επικαλεστεί άλλα περιστατικά που να τον αφορούν προσωπικά. . Αναφορικά με τον ισχυρισμό που προέκυψε κατά τη δικαστική διαδικασία περί εμπλοκής του Αιτητή στο πολιτικό κόμμα PTI, διαπιστώνεται ότι ο ίδιος γνώριζε το πλήρες όνομα του ακρωνυμίου, τον ιδρυτή του κόμματος, το γεγονός της σύλληψής του καθώς και το σύμβολό του. Εντούτοις, υπέπεσε σε αντιφατικές αναφορές κατά τις ακροαματικές διαδικασίες της 14.2.2025 και της 12.6.2025 ως προς τη χρονολογία ίδρυσης του κόμματος.

 Περαιτέρω, οι λόγοι που επικαλέστηκε για τους οποίους επέλεξε να είναι υποστηρικτής του εν λόγω κόμματος συνάδουν με τη γενικότερη ιδεολογία και τους στόχους που αυτό πρεσβεύει, πλην όμως οι αναφορές του ήταν γενικόλογες και μη επαρκώς συγκεκριμένες ως προς τη δράση και τη συμμετοχή του. Από τα λεγόμενά του προκύπτει, επιπλέον, ότι δεν κατείχε οποιαδήποτε επίσημη θέση στο κόμμα, αλλά ήταν απλός υποστηρικτής, συμμετέχοντας, κατά τους ισχυρισμούς του, σε διαμαρτυρίες κατά της διαφθοράς, χωρίς ωστόσο να συλληφθεί ποτέ ή να αντιμετωπίσει οποιοδήποτε πρόβλημα με τις αρχές της χώρας του. Ο ισχυρισμός του ότι η σύλληψη του κουνιάδου του υποδεικνύει τον κίνδυνο που διατρέχει και ο ίδιος σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του κρίνεται ως μη ευλογοφανής, καθότι, σύμφωνα με τα λεγόμενά του, συμμετείχε ενεργά στις ίδιες διαμαρτυρίες με τον κουνιάδο του και άλλα πρόσωπα, πλην όμως ουδέποτε συνελήφθη ή αντιμετώπισε οποιοδήποτε πρόβλημα από τις αρχές πριν την αναχώρησή του από τη χώρα. Η δε οψιγενής προβολή του εν λόγω ισχυρισμού επηρεάζει αρνητικά την αξιοπιστία του ως προς την ενεργό εμπλοκή του στο κόμμα και τον φερόμενο κίνδυνο που επικαλείται ότι διατρέχει. Περαιτέρω, σε σχέση με τον ισχυρισμό του ότι είναι «σεσημασμένος» και ότι θα συλληφθεί σε περίπτωση επιστροφής του, λόγω καταχώρησης των προσωπικών του στοιχείων στην κεντρική βάση δεδομένων «NADRA», η οποία, κατά τους ισχυρισμούς του, περιέχει πληροφορίες για πρόσωπα με εμπλοκή στο PTI, σημειώνεται ότι από τις διαθέσιμες πληροφορίες που αντλούνται από την επίσημη ιστοσελίδα της εν λόγω βάσης δεδομένων δεν προκύπτει ότι αυτή περιλαμβάνει στοιχεία σχετικά με πολιτικές πεποιθήσεις ή πολιτική δραστηριότητα προσώπων. Σε κάθε περίπτωση, ακόμη και αν υποτεθεί ότι υφίσταται τέτοια καταχώρηση, οι αναφορές του Αιτητή δεν επαρκούν για να τεκμηριώσουν ότι η φερόμενη πολιτική του δραστηριότητα ήταν γνωστή στις αρχές της χώρας του, ούτε επεξηγεί με επάρκεια πώς περιήλθε σε γνώση του ότι είναι «σεσημασμένος». Πέραν τούτου, εμφανίζεται αντιφατικός, καθόσον αφενός ισχυρίζεται ότι συμμετείχε ενεργά σε διαμαρτυρίες χωρίς να αντιμετωπίσει οποιοδήποτε πρόβλημα, αφετέρου προβάλλει ότι θα αντιμετωπίσει κίνδυνο σε περίπτωση επιστροφής του λόγω της ίδιας αυτής δραστηριότητας. Τέλος, δεν παραγνωρίζεται το γεγονός ότι η φερόμενη δίωξης λόγω της εμπλοκής του με το PTI προβλήθηκε για πρώτη φορά στο πλαίσιο της παρούσας δικαστικής διαδικασίας, μολονότι, κατά τα λεγόμενά του, αφορά γεγονότα που προϋπήρχαν ήδη τόσο κατά τον χρόνο καταχώρησης της αίτησης ασύλου του όσο και κατά τη διενέργεια της προσωπικής του συνέντευξης. Η δικαιολογία ότι η συνέντευξη έλαβε χώρα στο πλαίσιο ταχείας διαδικασίας και ότι ο αρμόδιος λειτουργός δεν διερεύνησε επαρκώς την υπόθεσή του, δεν επιβεβαιώνεται από τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου, καθόσον από τα πρακτικά της συνέντευξης προκύπτει ότι τέθηκε επαρκής αριθμός ερωτήσεων προς διερεύνηση του αιτήματός του, ενώ στον ίδιο εναπόκειτο η προβολή όλων των λόγων που τον ώθησαν να εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής του, οι οποίοι ανάγονται στα εσωτερικά του κίνητρα. Η δε καθυστέρηση στην προβολή του εν λόγω ισχυρισμού πλήττει τη γενικότερη αξιοπιστία των δηλώσεών του. Υπό τα δεδομένα αυτά, δεν θεμελιώνεται η εσωτερική αξιοπιστία του Αιτητή ως προς τον εξεταζόμενο ισχυρισμό περί εμπλοκής του στο πολιτικό κόμμα PTI και, συνακόλουθα, ως προς τον επικαλούμενο φόβο δίωξης σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του.[18]

 

68.          Περαιτέρω, ως προς την εξωτερική πτυχή του εν λόγω ισχυρισμού, ο Αιτητής δεν προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία ή αποδεικτικό στοιχείο που να αφορά τον ίδιο προσωπικά ως προς την κατ' ισχυρισμό συμμετοχή του στο κίνημα, πέραν από δύο φωτογραφίες που επισύναψε στη Γραπτή του Αγόρευση, όπως επίσης και τις φωτογραφίες που επισυνάπτονται ως Παράρτημα 4 στο «Evidence Report» που καταχωρήθηκε την 1.7.2025, και οι οποίες αξιολογούνται κατωτέρω.

 

69.          Σύμφωνα με εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, το «Pakistan Tehreek-e-Insaf» (PTI), συνιστά ένα πολιτικό κόμμα το οποίο ιδρύθηκε από τον Imran Khan το 1996[19].  Σύμφωνα με την εγκυκλοπαίδεια Britannica, το PTI ιδρύθηκε για να αντιμετωπίσει τη δυσαρέσκεια μεταξύ των κύριων κυβερνώντων οντοτήτων του Πακιστάν, συμπεριλαμβανομένης των Pakistan Muslim League-Nawaz (PML-N), Pakistan People’s Party (PPP) και των ενόπλων δυνάμεων[20]. Επιπρόσθετα, το κόμμα καταδίκαζε τη διαφθορά της κυβέρνησης, στόχευε στη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου σε ολόκληρο το Πακιστάν και ζητούσε την αύξηση των δικαιωμάτων των γυναικών και των θρησκευτικών μειονοτήτων, πλην όμως, από πολλές απόψεις, το κόμμα χρησίμευσε ως πολιτικό όχημα για τον Imran Khan και από την ίδρυσή του, ήταν ασαφές ως προς τον τρόπο με τον οποίο στόχευε να επιτύχει τους διφορούμενους στόχους που περιγράφονταν στην πλατφόρμα του[21]. Το PTI αναδείχθηκε σε σημαντικό κόμμα κατά τις γενικές εκλογές του 2013 και κέρδισε τον τρίτο μεγαλύτερο αριθμό εδρών σε εθνικό επίπεδο, και στις γενικές εκλογές του 2018, κέρδισε τις περισσότερες έδρες, σχηματίζοντας κυβέρνηση συνασπισμού που επέλεξε τον Imran Khan ως πρωθυπουργό[22]. Στα τέλη του 2021, ο Imran Khan φέρεται να έχασε την εύνοια του στρατού μετά από μια αποτυχημένη προσπάθεια να επηρεάσει τις επιλογές για εξαιρετικά περιζήτητες και ισχυρές κορυφαίες στρατιωτικές θέσεις[23] και τον Απρίλιο του 2022, εκδιώχθηκε από την εξουσία[24]. Στα τέλη του 2022, χιλιάδες υποστηρικτές του PTI συμμετείχαν σε μια «μεγάλη πορεία» από τη Lahore προς την Islamabad απαιτώντας πρόωρες εκλογές, κατά τη διάρκεια των οποίων ο Imran Khan πυροβολήθηκε στο πόδι, γεγονός το οποίο θεωρήθηκε ότι συνιστούσε απόπειρα δολοφονίας εναντίον του[25]. Πέραν από το εν λόγω περιστατικό, δεν εντοπίστηκε οποιαδήποτε άλλη πληροφορία που να υποδηλώνει ότι ο Imran Khan πυροβολήθηκε σε δικαστικό χώρο, ως ισχυρίστηκε ο Αιτητής κατά τη δικάσιμο ημερομηνίας 14.2.2025.

 

70.          Στις 9.5.2023, ο Imran Khan συνελήφθη για αδικήματα διαφθοράς[26] και ακολούθως της σύλληψής του, χιλιάδες υποστηρικτές του PTI συμμετείχαν σε διαδηλώσεις, ταραχές και συγκρούσεις με την αστυνομία[27], στοχεύοντας στρατιωτικές εγκαταστάσεις, κυβερνητικά κτίρια και περιουσία του κράτους σε ολόκληρο το Πακιστάν[28] και οι βίαιες πράξεις τους χαρακτηρίστηκαν από την Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Πακιστάν [Human Rights Commission of Pakistan (HRCP) ως «άνευ προηγουμένου»[29]. Η Διεθνής Αμνηστία σημείωσε ότι οι διαμαρτυρίες αντιμετωπίστηκαν με «παράνομη χρήση βίας» από την αστυνομία και τον στρατό[30]. Σύμφωνα με δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης, τουλάχιστον δέκα άνθρωποι σκοτώθηκαν και εκατοντάδες τραυματίστηκαν κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων[31]. Στην έκθεση του Υπουργείου Εξωτερικών και Εμπορίου της Αυστραλίας για το Πακιστάν που εκδόθηκε στις 30.4.2025, αναφέρεται ότι οι αρχές παρενοχλούσαν και απειλούσαν να συλλάβουν μέλη του PTI εξαιτίας των πολιτικών τους απόψεων και σύμφωνα με τα τοπικά μέσα ενημέρωσης, καταχωρήθηκαν 493 καταγγελίες (FIRs[32]), πραγματοποιήθηκαν 8.031 συλλήψεις και 3.261 άτομα παρέμειναν υπό κράτηση σε σχέση με τις διαμαρτυρίες του PTI στις 9 Μαΐου 2023[33]. Επιπρόσθετα, από τους 105 συμμετέχοντες στις διαμαρτυρίες της 9^ης Μαΐου 2023 που δικάστηκαν σε στρατιωτικά δικαστήρια, οι 20 αφέθηκαν ελεύθεροι τον Μάρτιο του 2024 και οι υπόλοιποι 85 καταδικάστηκαν με ποινές φυλάκισης από δύο έως 10 χρόνια τον Δεκέμβριο του 2024 σε «μυστικές δίκες»[34].

 

71.          Το άρθρο 144 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας (Code of Criminal Procedure) χρησιμοποιήθηκε για την επιβολή διακριτικών γενικών περιορισμών σε δημόσιες διαμαρτυρίες και συγκεντρώσεις, επιβάλλοντας στους ακτιβιστές και τους πολιτικούς διοργανωτές την ευθύνη να λάβουν διοικητική άδεια για να διαμαρτυρηθούν[35]. Τον Σεπτέμβριο του 2024, ψηφίστηκε χωρίς καμία διαβούλευση ο Νόμος περί Ειρηνικών Συνελεύσεων και Δημόσιας Τάξης του 2024 (Peaceful Assembly and Public Order Act 2024), δίνοντας ευρεία εξουσία στις αρχές να περιορίζουν ή να απαγορεύουν τις συναθροίσεις στην Islamabad[36]. Πέραν τούτου, οι αρχές της χώρας, χρησιμοποίησαν νόμους και ψηφιακή τεχνολογία για να περιορίσουν την ελευθερία της έκφρασης, συμπεριλαμβανομένων και πρακτικών διακοπής των δικτύων κινητής τηλεφωνίας, μείωσης των ταχυτήτων του διαδικτύου λόγω αναβάθμισης του εθνικού συστήματος παρακολούθησης ιστού που ενισχύει την ικανότητα αποκλεισμού διαδικτυακού περιεχομένου  και επιβολής περιορισμών σε πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης[37].

 

72.          Στην έκθεση του Υπουργείου Εξωτερικών και Εμπορίου της Αυστραλίας για το Πακιστάν που εκδόθηκε στις 30.4.2025, αναφέρεται ότι «πηγές από το εσωτερικό της χώρας δήλωσαν στο Υπουργείο Εξωτερικών και Εμπορίου ότι τα υψηλόβαθμα μέλη του PTI ήταν πιο πιθανό να αντιμετωπίσουν παρενόχληση ή σύλληψη από τις αρχές. Πηγές από το εσωτερικό της χώρας, δήλωσαν ότι ενώ οι ηγέτες του PTI πρώτης, δεύτερης και τρίτης βαθμίδας μερικές φορές στοχοποιούνταν από τις αρχές, οι υποστηρικτές χαμηλού επιπέδου που δεν ενεπλάκησαν σε βία κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων της 9ης Μαΐου ήταν πολύ απίθανο να λάβουν οποιαδήποτε αρνητική επίσημη προσοχή. Πηγές από το εσωτερικό της χώρας ανέφεραν μεμονωμένες περιπτώσεις υποστηρικτών του PTI που κρατήθηκαν, προκειμένου να αποθαρρυνθεί η συμμετοχή τους σε μελλοντικές διαδηλώσεις.»[38].

 

73.          Έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας του 2025, αναφέρει ότι σε διαμαρτυρίες του, το PTI, δέχθηκε επανειλημμένες επιθέσεις και περιορισμούς και στο κόμμα δεν παραχωρήθηκε άδεια πραγματοποίησης των συγκεντρώσεων, ενώ χιλιάδες μέλη και ηγέτες του κόμματος συνελήφθησαν πριν και μετά από διάφορες διαμαρτυρίες, καθ' όλη τη διάρκεια του έτους 2024[39]. Επιπρόσθετα, έτερες πηγές υποδεικνύουν ότι η φερόμενη καταστολή των υποστηρικτών του PTI από τις πακιστανικές αρχές συνεχίστηκε το 2024[40], με αναφορές για συλλήψεις υποστηρικτών που συνδέονται με το PTI[41], φυλάκιση και εκφοβισμό στελεχών και μελών του κόμματος[42].

 

74.          Ενόψει της καταδίκης του Imran Khan, του απαγορεύθηκε να συμμετάσχει στις γενικές εκλογές του Φεβρουαρίου 2024[43] και με απόφασή της, η Εκλογική Επιτροπή του Πακιστάν (Election Commission of Pakistan), απαγόρευσε στο PTI να ορίσει επίσημα υποψηφίους για τις εκλογές χρησιμοποιώντας το σύμβολο του κόμματος[44], και αυτό σήμαινε ότι οι υποψήφιοι του PTI, έπρεπε να κατέβουν ως ανεξάρτητοι υποψήφιοι, χρησιμοποιώντας ατομικά σύμβολα[45]. Πριν από τις γενικές εκλογές του Φεβρουαρίου 2024, πηγές εξέφρασαν την ανησυχία τους για τη βία που σχετίζεται με τις εκλογές εναντίον πολιτικών κομμάτων και υποψηφίων[46]. Πηγές ανέφεραν μάλιστα, ότι υποστηρικτές του PTI υποβλήθηκαν σε πολιτική καταστολή[47] και συλλήψεις[48], σύμφωνα με αναφορές του 2024. Επιπρόσθετα, σύμφωνα με δημοσιεύματα, τον Οκτώβριο του 2024, καταχωρήθηκε καταγγελία (FIR) εναντίον του Imran Khan και άλλων 200 προσώπων, ήτοι μελών και εργαζομένων του PTI, με κατηγορίες για ανταρσία, τρομοκρατία και βία κατά του κράτους[49].

 

75.          Σε σχέση δε με το πλήθος άρθρων που επισύναψε ο Αιτητής στη γραπτή του αγόρευση, στα οποία γίνεται αναφορά, μεταξύ άλλων, για περιστατικά καταστολής διαμαρτυριών του κόμματος PTI δια της χρήσεως βίας από την αστυνομία, συλλήψεων διαμαρτυρόμενων και μελών του κόμματος, επιθέσεων εναντίον ηγετών, μελών και προσώπων που έχουν εμπλοκή με το κόμμα PTI και παρενόχλησης μελών της οικογένειάς τους, κατ’ ουδένα τρόπο δεν μπορούν να αποδείξουν τον κίνδυνο που επικαλείται ότι αντιμετωπίζει προσωπικά ο Αιτητής, εξαιτίας της ύπαρξης γενικών περιστατικών χρήσης βίας εναντίον μελών και προσώπων που έχουν εμπλοκή στο κόμμα PTI. Ο Αιτητής δεν έχει διασυνδέσει με οποιοδήποτε τρόπο την εν λόγω μαρτυρία με το πρόσωπο του, ούτε έχει προσκομίσει κάποιο στοιχείο που να αποδεικνύει ότι τον αφορούν προσωπικά. Ούτε τα σχετικά βίντεο που εντοπίζονται στη φορητή μονάδα αποθήκευσης (USB) που έχει προσκομίσει ο Αιτητής, αναφορικά με την σύλληψη και την κράτηση του Imran Khan, την απόπειρα δολοφονίας εναντίον του, την κατ’ ισχυρισμόν απεικονιζόμενη άσκηση βίας κατά εργαζομένων στο κόμμα PTI και διαδηλωτών σε διαμαρτυρίες του κόμματος και τον βασανισμό τους από την αστυνομία και τον στρατό, δεν προκύπτει να αποδεικνύουν συγκεκριμένο πρόβλημα εναντίον του, ούτε κάποιο περιστατικό δίωξης του.

 

76.          Αναφορικά με τις φωτογραφίες που επισυνάπτονται ως Παράρτημα 4 στο «Evidence Report» που καταχωρήθηκε την 1.7.2025, σημειώνεται ότι ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι ο ίδιος απεικονίζεται στην πρώτη εκ των δύο φωτογραφιών σε συνάντηση που είχε μαζί με συγκεκριμένο ηγέτη του κόμματος ο οποίος έχει συλληφθεί, προς απόδειξη της εμπλοκής του με το κόμμα. Πλην όμως, από το εν λόγω φωτογραφικό υλικό, δεν μπορεί να διακριβωθεί ο χρόνος και οι περιστάσεις λήψης του, λαμβανομένου υπόψη και του γεγονότος ότι οι σχετικές του αναφορές όταν κλήθηκε να παραθέσει περισσότερες πληροφορίες για αυτές τις φωτογραφίες, υπήρξαν επιγραμματικές και λακωνικές.

 

77.          Ακολούθως, οι δύο φωτογραφίες που βρίσκονται επισυνημμένες στη γραπτή αγόρευση του Αιτητή που σύμφωνα με τα λεγόμενά του απεικονίζουν και τον ίδιο κατά τη συμμετοχή του σε διαμαρτυρία του PTI, σημειώνεται ότι δεν είναι δυνατόν να αποδείξουν από μόνες τους τις σχετικές του αναφορές περί συμμετοχής του σε διαμαρτυρία του κόμματος, αλλά ούτε και την εμπλοκή του στο κόμμα αυτό, καθώς εκ της φύσεως της εν λόγω μαρτυρίας δεν είναι δυνατόν να επιβεβαιωθεί ούτε ο χρόνος, ούτε και οι περιστάσεις λήψης της · ως εκ τούτου, αξιολογώντας το εν λόγω προσκομισθέν υλικό, σε συνδυασμό με την μη στοιχειοθέτηση της εσωτερικής αξιοπιστίας των δηλώσεων του Αιτητή ως προς την εμπλοκή του στο πολιτικό κόμμα PTI, καταλήγω ότι η αποδεικτική του αξία είναι μειωμένη. Άλλωστε σημειώνεται ότι παρά την ύπαρξη γενικών πληροφοριών που να επιβεβαιώνουν την ύπαρξη προβλημάτων για τα πρόσωπα που έχουν εμπλοκή με το PTI με τις αρχές της χώρας τους, δεν έχει στοιχειοθετηθεί η εσωτερική αξιοπιστία του Αιτητή ως προς τον ισχυρισμό του ότι είχε εμπλοκή με το PTI και ότι ένεκα τούτης κινδυνεύει συνακόλουθα με δίωξη, και ως εκ τούτου, αυτές οι γενικές πληροφορίες που έχει προσκομίσει ο Αιτητή, δεν επαρκούν προκειμένου να καταδείξουν προσωπική δίωξή του Αιτητή.

 

78.          Παρά τον εντοπισμό των ανωτέρω, γενικών πληροφοριών από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, για τους λόγους που εκτενώς αναφέρονται ανωτέρω, ελλείψει θεμελίωσης της εσωτερικής αξιοπιστίας του Αιτητή, οι σχετικοί ισχυρισμοί του περί δίωξης του λόγω της εμπλοκής του στο πολιτικό κόμμα PTI, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί.

 

79.          Ως προς τη φερόμενη δίωξη του κουνιάδου του Αιτητή στη χώρα καταγωγής του, ισχυρισμό ο οποίος προβάλλεται για πρώτη φορά στο πλαίσιο της παρούσας δικαστικής διαδικασίας, σημειώνεται ότι στη γραπτή του αγόρευση [βλ. παρ. (ε)] γίνεται αναφορά στη σύλληψη του κουνιάδου του, ήτοι του M. A. A., ο οποίος, κατά τους ισχυρισμούς του Αιτητή, «υποστήριζε την αλήθεια» και συνελήφθη χωρίς να του επιδειχθεί οποιοδήποτε ένταλμα σύλληψης. Ουδεμία, ωστόσο, αναφορά εντοπίζεται στο εν λόγω σημείο της γραπτής αγόρευσης που να συνδέει το περιστατικό της σύλληψης του προαναφερόμενου προσώπου με εργοδότησή του στο πολιτικό κόμμα PTI και/ή με τη συμμετοχή του σε πολιτικές διαμαρτυρίες, ισχυρισμός ο οποίος προβλήθηκε μεταγενέστερα από τον Αιτητή κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας.

 

80.          Όταν, δε, κατά τη δικάσιμο της 12.6.2025, υποβλήθηκαν ερωτήσεις προς διερεύνηση της φερόμενης εμπλοκής του εν λόγω προσώπου στο κόμμα, ο Αιτητής δεν κατέστη δυνατόν να προσδιορίσει τον χρόνο ένταξής του σε αυτό, πέραν της γενικόλογης αναφοράς ότι υπήρξε υποστηρικτής του ηγέτη του κόμματος από την εφηβική του ηλικία. Σε σχέση με τον χρόνο σύλληψής του, ο Αιτητής προέβη σε αντιφατικές αναφορές, καθότι κατά τη δικάσιμο της 14.2.2025 ανέφερε ότι αυτή έλαβε χώρα τον Νοέμβριο του 2023, ακολούθως κατά τη δικάσιμο της 12.6.2025 την τοποθέτησε χρονικά στο τέλος του έτους 2023, ενώ κατά τη δικάσιμο της 12.9.2025 ανέφερε ότι ο κουνιάδος του συνελήφθη στις 4 Δεκεμβρίου 2023. Αναφορικά με τον ισχυρισμό ότι και ο ίδιος ο Αιτητής διατρέχει κίνδυνο, λόγω καταγεγραμμένης τηλεφωνικής επικοινωνίας που είχε με το εν λόγω πρόσωπο, παρατηρείται ότι αυτός προβάλλεται με γενικότητα και αοριστία, χωρίς να παρατίθενται συγκεκριμένα στοιχεία ως προς τη φύση και την έκταση του επικαλούμενου κινδύνου. Ως εκ τούτου δεν θεμελιώνεται η εσωτερική αξιοπιστία του Αιτητή αναφορικά με τη φερόμενη σύλληψη του κουνιάδου του ως μέλος πολιτικού κόμματος και τη δίωξη του Αιτητή ένεκα αυτής.

 

81.          Καίτοι τα ακόλουθα άπτονται της κατωτέρω αξιολόγησης του κινδύνου, επισημαίνεται ήδη στο παρόν στάδιο ότι, ακόμη και εάν γινόταν δεκτός ο ισχυρισμός περί δίωξης του κουνιάδου του, αυτός δεν επαρκεί, εν προκειμένω, για να στοιχειοθετήσει προσωπικό κίνδυνο δίωξης του ίδιου του Αιτητή ούτε το αντικειμενικό στοιχείο του φόβου του, καθότι, όπως έχει εκτενώς αναλυθεί ανωτέρω, δεν έχει στοιχειοθετηθεί η εσωτερική του αξιοπιστία ως προς τη φερόμενη πολιτική εμπλοκή του ίδιου στο εν λόγω κόμμα.

 

82.          Σημειώνεται, επιπροσθέτως, ότι, παρότι ερωτήθηκε ειδικά, δεν προκύπτει από τα λεγόμενά του ότι οποιοδήποτε άλλο μέλος της οικογένειάς του που εξακολουθεί να διαμένει στη χώρα καταγωγής του αντιμετωπίζει πρόβλημα με τις αρχές της χώρας εξαιτίας της φερόμενης πολιτικής δίωξης του κουνιάδου του ή της γενικότερης πολιτικής ιδεολογίας που, κατά τους ισχυρισμούς του, ασπάζεται η οικογένειά του. Ιδίως δε σε σχέση με την αδελφή του, προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι, παρά τον επικαλούμενο κίνδυνο για τα πρόσωπα που συνδέονται με το κόμμα PTI, σύμφωνα με τις δηλώσεις του Αιτητή, αυτή, μετά τη σύλληψη του συζύγου της, υποστηρίζει ενεργά το κόμμα και έχει ενταχθεί ενεργά στην πολιτική ζωή της κοινότητάς της, στοιχείο το οποίο δεν κρίνεται ευλόγως εξηγητέο υπό το πρίσμα των προβαλλόμενων ισχυρισμών.

 

83.           Σε σχέση με τα αντίγραφα των εγγράφων που επισυνάπτονται ως Παράρτημα 1 στο έγγραφο με τίτλο «Evidence Report», το οποίο καταχωρίστηκε την 1.7.2025, επισημαίνεται εκ προοιμίου ότι το Δικαστήριο δεν έχει αρμοδιότητα να αποφανθεί επί της γνησιότητάς τους, τόσο διότι, κατά πάγια νομολογημένη αρχή, ο δικαστής δεν υποχρεούται να αποφαίνεται επί τεχνικών ζητημάτων, όπως εν προκειμένω η γνησιότητα εγγράφων, όσο και διότι δεν διαθέτει την απαιτούμενη τεχνογνωσία για ένα τέτοιο εγχείρημα (βλ. Λάμπρου Λάμπρος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας και Άλλου, (2009) 3 Α.Α.Δ. 79).

 

84.          Εξάλλου, δεδομένης της απαγόρευσης συνεργασίας με τις αρχές της χώρας καταγωγής, ακόμη και στην περίπτωση ύπαρξης δημόσιων εγγράφων προς υποστήριξη των ισχυρισμών, αυτά κατά κανόνα προσκομίζονται αμετάφραστα και ανεπικύρωτα, με αποτέλεσμα οι αξιολογήσεις περί γνησιότητας ή πλαστότητας να καθίστανται δυσχερείς. Υπό τα δεδομένα αυτά, η γνησιότητα των εγγράφων δύναται να διασταυρωθεί μόνον μέσω των προφορικών ισχυρισμών, άλλως αυτά μπορούν να ενισχύσουν τους προφορικούς ισχυρισμούς, χωρίς ωστόσο να επαρκούν αυτοτελώς προς απόδειξή τους. Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο συναξιολογεί τα εν λόγω έγγραφα ακόμη και στις περιπτώσεις όπου δεν δύναται να επιβεβαιωθεί η γνησιότητά τους (βλ. απόφαση ΔΕΕ της 10.6.2021, υπόθεση C-921/19, LH κατά Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, ECLI:EU:C:2021:478, σκέψεις 44 και 66). Στο πλαίσιο αυτό, δύνανται να ληφθούν υπόψη και τυχόν εξόφθαλμες ενδείξεις μεταποίησης, οι οποίες είναι ευχερώς διακριτές ακόμη και χωρίς τη συνδρομή εμπειρογνώμονα.

 

85.          Εν προκειμένω, τα προσκομισθέντα έγγραφα είναι αντίγραφα, ενώ παρατηρείται ότι στην αγγλική εκδοχή αυτών ορισμένα σημεία δεν είναι ευδιάκριτα, γεγονός που μειώνει την αποδεικτική τους αξία, ιδίως σε συνδυασμό με τη μη στοιχειοθετηθείσα εσωτερική αξιοπιστία του σχετικού ισχυρισμού του Αιτητή περί σύλληψης του κουνιάδου του. Σημειώνεται ότι, όταν τέθηκε υπόψη του το ζήτημα της μη ευκρίνειας ορισμένων σημείων, ο Αιτητής ανέφερε ότι τα έγγραφα είναι ευκρινή στη ψηφιακή τους μορφή και κλήθηκε να τα προσκομίσει στο Δικαστήριο μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος, πλην όμως δεν προέβη σε τούτο. Τέλος, ουδόλως παραγνωρίζεται ότι, από τα εν λόγω έγγραφα και μόνον, δεν δύναται να εξαχθεί με ασφάλεια το συμπέρασμα ότι το πρόσωπο στο οποίο αυτά αναφέρονται είναι πράγματι ο κουνιάδος του Αιτητή, τον οποίο επικαλείται ως διωκόμενο. Παρά το γεγονός ότι, ερωτηθείς σχετικά, δήλωσε ότι η συγγενική τους σχέση θα μπορούσε να επιβεβαιωθεί μέσω επικοινωνίας με την οικογένειά του, δεν προέβη σε οποιαδήποτε ενέργεια προς προσκόμιση στοιχείων που θα μπορούσαν να επιβεβαιώσουν τον εν λόγω ισχυρισμό. Ως εκ τούτου, ο υπό εξέταση ισχυρισμός απορρίπτεται στο σύνολό του.

 

86.           Ακολούθως, ως προς τον καινοφανή ισχυρισμό του Αιτητή αναφορικά με το διαβατήριό του, σημειώνεται καταρχάς ότι από τα λεγόμενά του κατά τη δικάσιμο της 12.9.2025 προκύπτει ότι δεν κατέχει οποιαδήποτε ειδική ή εξατομικευμένη πληροφόρηση από τη χώρα καταγωγής του ότι το διαβατήριό του έχει ήδη ανασταλεί. Αντιθέτως, ο σχετικός ισχυρισμός του συνιστά εικασία προσωπικού χαρακτήρα, βασιζόμενη σε δημοσιεύματα τα οποία, κατά τα λεγόμενά του, αφορούν αποφάσεις της αρμόδιας αρχής της χώρας καταγωγής του αναφορικά με υπηκόους Πακιστάν που έχουν αιτηθεί ή απολαμβάνουν διεθνή προστασία σε άλλη χώρα.

 

87.          Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, μόνον κατά την άφιξή του στο αεροδρόμιο της χώρας καταγωγής του θα καταστεί δυνατό να διαπιστωθεί εάν το διαβατήριό του έχει καταχωρηθεί ή «σεσημασθεί» προς σκοπούς αναστολής. Υπό τα δεδομένα αυτά, ο ισχυρισμός του παραμένει υποθετικός και δεν στηρίζεται σε συγκεκριμένα, εξατομικευμένα στοιχεία που να τον αφορούν προσωπικά. Ως προς το εν λόγω ζήτημα, κατόπιν έρευνας του Δικαστηρίου σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, σημειώνονται τα κάτωθι:

 

88.          Στην έκθεση του Υπουργείου Εξωτερικών και Εμπορίου της Αυστραλίας για το Πακιστάν που εκδόθηκε στις 30.4.2025, αναφέρεται ότι οι επαναπατρισθέντες υπήκοοι του Πακιστάν που είχαν αιτηθεί ανεπιτυχώς άσυλο σε άλλη χώρα, υποβάλλονται μερικές φορές σε συνέντευξη κατά την επιστροφή τους, για να διαπιστωθεί κατά πόσον εγκατέλειψαν παράνομα τη χώρα ή εάν καταζητούνταν για εγκλήματα στο Πακιστάν ή εάν έχουν διαπράξει αδικήματα ενώ βρίσκονταν στο εξωτερικό[50]. Η ίδια πηγή αναφέρει ότι οι επαναπατρισθέντες, που καταζητούνται για τη διάπραξη εγκλημάτων στο Πακιστάν, είναι δυνατόν να συλληφθούν και να προφυλακιστούν ή να υποχρεωθούν να εμφανίζονται τακτικά στην αστυνομία[51]. Επιπρόσθετα, τα στοιχεία τους μπορούν να συμπεριληφθούν στη «Λίστα Ελέγχου Επιβατών» («Passenger Control List»), μια βάση δεδομένων ειδοποιήσεων που μπορεί ενεργοποιηθεί σε περίπτωση που επιχειρήσουν να αναχωρήσουν ξανά μέσω αεροδρομίου[52].  

 

89.          Σε ενημερωτικό σημείωμα του Federal Office for Migration and Refugees της Γερμανίας, αναφέρεται ότι η απόφαση της κυβέρνησης του Πακιστάν ημερομηνίας 5.6.2024, η οποία ανακοινώθηκε με εγκύκλιο, ότι δεν μπορούν να εκδοθούν διαβατήρια σε Πακιστανούς υπηκόους μετά από αίτηση ασύλου στο εξωτερικό, ανακλήθηκε με άμεση ισχύ σε υπουργική συνάντηση υψηλού επιπέδου στα τέλη Ιουλίου 2024, σύμφωνα με διάφορα δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης, στα οποία γίνεται παραπομπή[53]. 

 

90.          Σύμφωνα με δημοσίευμα ημερομηνίας 10.4.2025 που βρίσκεται αναρτημένο στην ιστοσελίδα του Τμήματος Πληροφοριών Τύπου του Υπουργείου Πληροφοριών και Ραδιοτηλεόρασης (Ministry of Information and Broadcasting), αποφασίστηκε η αναστολή των διαβατηρίων των Πακιστανών υπηκόων που έχουν απελαθεί από άλλες χώρες, στα πλαίσια λήψης μέτρων εκ μέρους της κυβέρνησης για περιορισμό της επαιτείας και της παράνομης μετανάστευσης[54] · αναφορά στην εν λόγω απόφαση, εντοπίζεται κιόλας σε διάφορα δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης[55]. Σε δημοσίευμα ημερομηνίας 24.5.2025, που βρίσκεται επίσης αναρτημένο στην ιστοσελίδα του Τμήματος Πληροφοριών Τύπου του Υπουργείου Πληροφοριών και Ραδιοτηλεόρασης (Ministry of Information and Broadcasting), αναφέρεται ότι σε συνάντηση στην οποία προέδρευε ο Υπουργός Εσωτερικών του Πακιστάν, αποφασίστηκε ότι θα καταχωρούνται καταγγελίες FIRs εις βάρος απελαθέντων υπηκόων του Πακιστάν και ότι θα ακυρωθούν επίσης τα διαβατήριά τους · αποφασίστηκε επίσης ότι οι απελαθέντες θα συμπεριληφθούν στον κατάλογο ελέγχου διαβατηρίων (Passport Control List) για πέντε χρόνια[56]. Σε δημοσίευμα της εφημερίδας Dawn ημερομηνίας 4.6.2025, αναφέρεται ότι η κυβέρνηση έχει ξεκινήσει τη διαδικασία ακύρωσης των διαβατηρίων περισσότερων από 7.800 πολιτών που απελάθηκαν από διάφορες χώρες, λόγω της εμπλοκής τους σε επαιτεία (begging) και άλλες παράνομες δραστηριότητες στο εξωτερικό[57].

 

91.           Σε έτερο δημοσίευμα ημερομηνίας 15.7.2025 που εντοπίστηκε στην πλατφόρμα Human Online, αναφέρεται ότι πηγές αποκάλυψαν ότι ετοιμάστηκε από την κυβέρνηση πρόταση που θα τροποποιεί τους ισχύοντες κανόνες για τα διαβατήρια, σύμφωνα με την οποία θα ακυρώνονται τα διαβατήρια των πολιτών που έχουν αιτηθεί πολιτικό άσυλο στο εξωτερικό και δεν πρόκειται να ανανεώνονται στο μέλλον, η οποία πρόταση, διαβιβάστηκε για έγκριση στην Επιτροπή του Υπουργικού Συμβουλίου για την Επίλυση Νομοθετικών Υποθέσεων [Cabinet Committee for Disposal of Legislative Cases (CCLC)] και όταν αυτή εγκριθεί, θα παρουσιαστεί στο ομοσπονδιακό υπουργικό συμβούλιο για τελική έγκριση.[58] Πέραν τούτου, μέχρι την ημερομηνία έκδοσης της παρούσας απόφασης, δεν έχει εντοπιστεί οποιαδήποτε άλλη επίσημη πηγή που να επιβεβαιώνει την εν λόγω πληροφορία, ούτε ότι έχουν υιοθετηθεί ή τεθεί σε ισχύ τέτοια καθολικά μέτρα ακύρωσης ή μη ανανέωσης των διαβατηρίων όλων των επαναπατρισθέντων Πακιστανών που είχαν αιτηθεί άσυλο σε άλλη χώρα. Οι αποφάσεις δε που βρίσκονται σε ισχύ, ως αναφέρθηκαν ανωτέρω, δεν φαίνεται να αφορούν γενικευμένα όλους τους αιτητές ασύλου, τουναντίον, εκ πρώτης όψεως φαίνεται ότι αφορούν απελαθέντες Πακιστανούς που έχουν εμπλοκή σε παράνομες δραστηριότητες, ως υποδεικνύουν άλλωστε και οι σχετικές αναφορές σε δημοσιεύματα για έναρξη διαδικασιών ακύρωσης των διαβατηρίων τέτοιων προσώπων. Υπό το φως των ανωτέρω δεν δύναται ούτε σε επίπεδο εξωτερικών πηγών αλλά κυρίως ούτε σε προσωπικό επίπεδο ότι έχει ακυρωθεί το διαβατήριο του Αιτητή σε κάθε περίπτωση το σημείο αυτό δεν άπτεται των προϋποθέσεων υπαγωγής του σε καθεστώς διεθνούς προστασίας. 

 

92.          Προχωρώντας στην αξιολόγηση του κινδύνου που διατρέχει ο Αιτητής, στη βάση των αποδεκτών αξιόπιστων ισχυρισμών του,  γίνεται καταρχάς αποδεκτό ότι αυτός συνιστά νεαρό άνδρα, άγαμο, με υποστηρικτικό δίκτυο στη χώρα καταγωγής του, υγιή, απόφοιτο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, με σημαντικό εργασιακό υπόβαθρο στη χώρα του και στην Κυπριακή Δημοκρατία.

93.          Ως προς τη γενική κατάσταση ασφαλείας στη χώρα καταγωγής του Αιτητή, αναφέρονται τα ακόλουθα, όπως προκύπτουν από αξιόπιστες πηγές πληροφόρησης:

94.          Σύμφωνα με το Portal RULAC (Rule of Law in Armed Conflict) της Ακαδημίας της Γενεύης, το Πακιστάν εμπλέκεται σε μη διεθνείς ένοπλες συγκρούσεις με διάφορες ένοπλες ομάδες που δρουν σε όλη την επικράτειά του, ιδίως ομάδες που συνδέονται με τους Taliban στις Ομοσπονδιακά Διοικούμενες Φυλετικές Περιοχές και μαχητές της ανεξαρτησίας στο Balochistan[59]. Οι εντάσεις με την Ινδία σχετικά με το καθεστώς του Kashmir, οδηγούν τακτικά σε ένοπλη βία που ισοδυναμεί με διεθνή ένοπλη σύγκρουση[60].

95.          Όπως αναφέρεται στην Έκθεση του ACCORD (Austrian Centre for Country of Origin & Asylum Research and Documentation) που εκδόθηκε τον Απρίλιο του 2024, η κατάσταση ασφαλείας στο Πακιστάν έχει επιδεινωθεί σταθερά τα τελευταία χρόνια, με αύξηση των τρομοκρατικών επιθέσεων, εξαιτίας των δραστηριοτήτων της εξτρεμιστικής οργάνωσης Tehrik-e-Taliban Pakistan (TTP), του Baloch Liberation Army (BLA) και του Islamic State of Khorasan Province (ISKP)[61]. Σε έκθεσή του, το Pak Institute for Peace Studies (PIPS) που εκδόθηκε τον Μάϊο του 2024, περιγράφοντας τα δύο χρόνια που ακολούθησαν την κατάληψη της εξουσίας από τους Taliban στο γειτονικό Αφγανιστάν (ήτοι Αύγουστος 2021 έως Ιούλιος 2023), ανέφερε ότι σημειώθηκε αύξηση 64% στις «τρομοκρατικές» επιθέσεις και αύξηση 73% στους θανάτους που προκλήθηκαν από τέτοιες επιθέσεις στο Πακιστάν, με τις επαρχίες Khyber Pakhtunkhwa και Balochistan να έχουν πληγεί περισσότερο από τη βία[62].

96.          Στην έκθεση του Υπουργείου Εξωτερικών και Εμπορίου της Αυστραλίας για το Πακιστάν που εκδόθηκε στις 30.4.2025, αναφέρεται ότι η κατάσταση ασφαλείας στις περιοχές Balochistan και Khyber Pakhtunkhwa συνέχισε να επιδεινώνεται το 2024, σε σύγκριση με το 2023 · στο υπόλοιπο μέρος του Πακιστάν, η κατάσταση παρέμεινε σχετικά σταθερή καθ' όλη τη διάρκεια του 2023 και του 2024, με εξαίρεση μεμονωμένες επιθέσεις στο Punjab και Sindh[63].

97.          Επιπρόσθετα, αναφορικά με τις σχέσεις μεταξύ Πακιστάν και Ινδίας, αυτές χαρακτηρίζονται από την διαμάχη για την διεκδίκηση της περιοχής Jammu & Kashmir και τις πολυάριθμες στρατιωτικές συγκρούσεις που διεξήχθησαν μεταξύ των δύο κρατών[64]. Αναφορικά με τις πρόσφατες εξελίξεις, στις 22.4.2025, καταγράφηκε μια θανατηφόρα επίθεση εναντίον τουριστών, στην περιοχή Pahalgam, που βρίσκεται στο υπό ινδική διοίκηση Kashmir, που επέφερε 26 απώλειες ανθρώπινων ζωών[65]. Στις 7 Μαΐου 2025, η Ινδία ξεκίνησε την επιχείρηση «Sindoor», προβαίνοντας σε μία σειρά  πυραυλικών επιθέσεων σε πολλαπλούς στόχους στο Πακιστάν και στο Kashmir που διοικείται από το Πακιστάν[66]. Οι πακιστανικές αρχές ισχυρίστηκαν ότι τουλάχιστον 31 άνθρωποι σκοτώθηκαν σε έξι στοχευμένες πόλεις[67] και υπήρξαν και αναφορές για 57 τραυματίες[68]. Το Πακιστάν, εις απάντηση στις επιθέσεις που έλαβαν χώρα σε αεροπορικές του βάσεις, ξεκίνησε μια μεγάλη στρατιωτική εκστρατεία, την επιχείρηση «Bunyan Marsoos», με στόχο τουλάχιστον έξι ινδικές στρατιωτικές βάσεις[69]. Μετά από μία σύντομη περίοδο εχθροπραξιών[70], επιτεύχθη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός (ceasefire agreement), σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση του Προέδρου των Η.Π.Α. στις 10 Μαΐου 2025 και επιβεβαιώθηκε στη συνέχεια, τόσο από το Πακιστάν, όσο και από την Ινδία, η συμφωνία εκεχειρίας[71]. Μετά την επίτευξη της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός, αυτή φαίνεται να παρέμεινε σε ισχύ, παρά τις αλληλοκατηγορίες μεταξύ των δύο κρατών για παραβιάσεις[72]. Με δήλωσή του στις 22 Μαΐου 2025, ο Υπουργός Εξωτερικών Υποθέσεων και Αναπληρωτής Πρωθυπουργός του Πακιστάν, Ishaq Dar, επιβεβαίωσε ότι «η συμφωνία κατάπαυσης του πυρός μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν τηρείται και δεν έχει ανασταλεί ούτε αποτελεί προσωρινή (διευθέτηση)»[73].

98.          Τα αποτελέσματα των γενικών εκλογών του Φεβρουαρίου του 2024, αμφισβητήθηκαν από τα κόμματα της αντιπολίτευσης και η περίοδος των εκλογών χαρακτηρίστηκε από έντονη βία, ιδίως στις επαρχίες Balochistan και Khyber Pakhtunkhwa[74]. Υπήρχαν διαμαρτυρίες καθ 'όλη τη διάρκεια του 2024, παρά τους μεγάλους περιορισμούς[75] και η εκτεταμένη καταστολή της ελευθερίας της έκφρασης και του συνεταιρίζεσθαι από τις αρχές, αμαύρωσε τις εκλογές του Φεβρουαρίου του 2024[76]. Οι περιορισμοί στο δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης, συνεχίστηκαν και από την νέα κυβέρνηση, που ανέλαβε καθήκοντα μετά τις γενικές εκλογές του Πακιστάν τον Φεβρουάριο του 2024[77]. Ιδιαίτερη εμπλοκή στην πολιτική του κράτους, έχει και ο στρατός της χώρας[78],  ο οποίος στην πράξη, ασκεί σημαντική επιρροή σε όλα τα επίπεδα της πολιτικής μέσω της υπηρεσίας πληροφοριών του, καθώς και φιλοστρατιωτικών κυβερνητικών αξιωματούχων και πολιτών[79].

99.          Σύμφωνα με αναφορές για το έτος 2024, σημειώθηκαν σημαντικές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που μεταξύ άλλων, αφορούσαν, παράνομες ή αυθαίρετες δολοφονίες, αδικαιολόγητες συλλήψεις και κρατήσεις ατόμων, εξαφανίσεις, βασανιστήρια ή σκληρή, απάνθρωπη ή ταπεινωτική μεταχείριση ή τιμωρία, καταστολή διαμαρτυριών και αδικαιολόγητη χρήση βίας από τις αρχές του κράτους[80].

100.        Το Δικαστήριο, προς διαμόρφωση πλήρους και επικαιροποιημένης κρίσης, προέβη σε έρευνα πρόσφατων και αξιόπιστων εξωτερικών πηγών πληροφόρησης αναφορικά με την υφιστάμενη κατάσταση ασφάλειας στο Πακιστάν, από την οποία προέκυψαν τα κατωτέρω.

101.        Μια έκθεση που εκδόθηκε το 2025 από το Centre for Research & Security Studies αναφέρει ότι: «Με τουλάχιστον 685 νεκρούς και 444 τρομοκρατικές επιθέσεις που υπέστη, το 2024 αποδείχθηκε η φονικότερη χρονιά της τελευταίας δεκαετίας για τις πολιτικές και στρατιωτικές δυνάμεις ασφαλείας του Πακιστάν.»[81]

102.        Έκθεση που δημοσιεύθηκε τον Ιανουάριο του 2025 από το Pak Institute for Conflict and Security Studies αναφέρει ότι: «Το Πακιστάν παρουσίασε αισθητή αύξηση της συνολικής βίας το 2024 σε σύγκριση με το 2023, με σημαντική άνοδο στα περιστατικά, τους νεκρούς και τους τραυματισμούς.»[82]

103.        Τον Ιανουάριο του 2025, το Pak Institute of Peace Studies επισημαίνει ότι: «Σημειώνοντας αύξηση 70% σε σχέση με το προηγούμενο έτος, το Πακιστάν κατέγραψε συνολικά 521 τρομοκρατικές επιθέσεις το 2024.»[83]

104.        Έκθεση που δημοσιεύθηκε στους Financial Times τον Ιανουάριο του 2025 αναφέρει ότι: «Περισσότεροι από 2.500 άμαχοι, μέλη των δυνάμεων ασφαλείας και μαχητές σκοτώθηκαν από τρομοκρατικές επιθέσεις στο Πακιστάν το 2024, αύξηση κατά 66% σε σχέση με το 2023…»[84]

105.        Τον Μάρτιο του 2025, το Institute for Economics and Peace σημειώνει ότι: «Το Πακιστάν έχει βιώσει σημαντική άνοδο της τρομοκρατίας μετά την άνοδο των Ταλιμπάν στην εξουσία στο Αφγανιστάν. Ένοπλες ομάδες που δρουν από το Αφγανιστάν έχουν εντείνει τις επιθέσεις τους, ιδίως κατά μήκος των συνόρων Πακιστάν–Αφγανιστάν. Οι επαρχίες Μπαλουχιστάν και Χάιμπερ Παχτούνχουα παραμένουν οι περιοχές που πλήττονται περισσότερο…»[85]

106.        Τον Μάρτιο του 2025, το Pak Institute of Peace Studies αναφέρει ότι: «Οι θάνατοι που σχετίζονται με την τρομοκρατία στο Πακιστάν αυξήθηκαν κατά 73% τον Φεβρουάριο του 2025 σε σύγκριση με τον προηγούμενο μήνα, με το 62% των συνολικών απωλειών να σημειώνεται στο Μπαλουχιστάν, γεγονός που υπογραμμίζει την αυξανόμενη εξέγερση στην επαρχία.»[86]

107.        Τον Μάρτιο του 2025, το Al Jazeera αναφέρει ότι: «Τα τελευταία λίγα χρόνια, η χώρα έχει δει αύξηση των επιθέσεων…»[87]

108.        Τον Μάρτιο του 2025, το Economist Intelligence Unit περιλαμβάνει σχόλιο σχετικά με: «…ένα ευρύτερο κύμα μαχητικότητας που κλιμακώθηκε την περίοδο 2023–24 και έχει επιβαρύνει τις δυνατότητες του μηχανισμού ασφαλείας του Πακιστάν.»[88]

109.        Το Radio Free Europe/Radio Liberty τον Μάρτιο του 2025 αναφέρει ότι: «Από την επιστροφή των Ταλιμπάν στην εξουσία στο Αφγανιστάν, η βία τόσο από τους Μπαλούχους αυτονομιστές αντάρτες όσο και από το ισλαμιστικό TTP βρίσκεται σε άνοδο.»[89]

110.        Το Agence France-Presse τον Μάρτιο του 2025 αναφέρει ότι: «Το περασμένο έτος ήταν το φονικότερο των τελευταίων σχεδόν δέκα ετών στο Πακιστάν, με περισσότερους από 1.600 ανθρώπους να σκοτώνονται σε επιθέσεις - σχεδόν οι μισοί από αυτούς ήταν μέλη των δυνάμεων ασφαλείας… Η βία περιορίζεται σε μεγάλο βαθμό στις παραμεθόριες περιοχές του Πακιστάν με το Αφγανιστάν.»[90]

111.        Το Associated Press τον Απρίλιο του 2025 αναφέρει ότι: «Το Πακιστάν έχει γίνει μάρτυρας έξαρσης των επιθέσεων από ένοπλες οργανώσεις, με τις περισσότερες να αποδίδονται στο TTP.»[91]

112.        Το Pak Institute for Conflict and Security Studies επισημαίνει τον Απρίλιο του 2025 ότι: «Η κατάσταση ασφάλειας στο Πακιστάν επιδεινώθηκε σημαντικά τον Μάρτιο του 2025, καταγράφοντας τον φονικότερο μήνα της τελευταίας δεκαετίας, με 105 επιθέσεις ενόπλων οργανώσεων - τον υψηλότερο αριθμό από τον Νοέμβριο του 2014.»[92]

113.        Ως προς τα αριθμητικά δεδομένα περιστατικών πολιτικής βίας, σύμφωνα με την βάση δεδομένων ACLED, στην περιοχή Federal Capital Territory του Πακιστάν, όπου εντάσσεται το Islamabad, τόπος συνήθους διαμονής του Αιτητή, κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης την 1.1.2026), καταγράφηκαν 10 περιστατικά πολιτικής βίας[93], από τα οποία προκλήθηκαν 17 θάνατοι.[94] Δεδομένου λοιπόν ότι ο πληθυσμός της Islamabad, ανερχόταν σε 2,363,863 εκατομμύρια κατοίκους σύμφωνα με επίσημες μετρήσεις που έλαβαν χώρα το 2023[95], και από το σύνολο των ανωτέρω στοιχείων προκύπτει ότι στον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή, ήτοι της περιοχής Islamabad, δεν επικρατεί αδιακρίτως ασκούμενη βία, ο βαθμός της οποίας να είναι τόσο υψηλός, ώστε να υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να εκτιμηθεί ότι ο Αιτητής, ακόμα κι αν ήθελε υποτεθεί ότι θα επιστρέψει στη συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή, θα αντιμετωπίσει, λόγω της παρουσίας του και μόνον στο έδαφος αυτής της περιοχής, πραγματικό κίνδυνο να εκτεθεί στην εν λόγω απειλή [βλ. απόφαση της 17.2.2009, C-465/07, ECLI:EU:C:2009:94 Elgafaji, σκέψη 43].

 

114.        Ως προς τις προσωπικές περιστάσεις του Αιτητή δεν προκύπτει οποιαδήποτε παράμετρος του προφίλ του, η οποία να επιτείνει με οποιοδήποτε τρόπο τον κίνδυνο που τυχόν αυτός διατρέχει, ούτε και κάποιο στοιχείο του προφίλ του δίδει βάσιμο έρεισμα μελλοντοστραφώς για φόβο δίωξης.  

115.        Υπό το πρίσμα των πληροφοριών που εκτέθηκαν ανωτέρω, και κατόπιν συναξιολόγησης τόσο των προσωπικών ισχυρισμών του Αιτητή όσο και των πληροφοριών της χώρας καταγωγής, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν στοιχειοθετείται βάσιμος και εξατομικευμένος φόβος μελλοντικής δίωξης σε βάρος του σε περίπτωση επιστροφής του στο Πακιστάν, αποκλειστικά λόγω της θρησκευτικής του ιδιότητας ως μέλους της κοινότητας των Σιιτών Μουσουλμάνων. Ειδικότερα, παρότι από τις εξωτερικές πηγές προκύπτει η ύπαρξη φαινομένων θρησκευτικής βίας σε βάρος της εν λόγω κοινότητας, τα φαινόμενα αυτά εντάσσονται στο γενικότερο πλαίσιο θρησκευτικής έντασης στη χώρα και δεν προκύπτει ότι από μόνα τους θα οδηγήσουν άνευ ετέρου σε πραγματικό κίνδυνο προσωπικής στοχοποίησης του Αιτητή. Αντιθέτως, από τα ανωτέρω στοιχεία προκύπτει μείωση στη συχνότητα των επιθέσεων κατά Σιιτών τα τελευταία έτη, λόγω της ενίσχυσης των μέτρων ασφάλειας από τις κρατικές αρχές, ενώ δεν διαπιστώνεται αδυναμία ή/και απροθυμία του κράτους να παράσχει προστασία. Σε προσωπικό επίπεδο ο ίδιος δεν προβάλλει οποιοσδήποτε προσωπικό περιστατικό στοχοποίησης του ιδίου ένεκα της θρησκευτικής του ταυτότητας ή μελών της οικογένειάς του, τα οποία εξακολουθούν να διαμένουν στο τόπο συνήθους διαμονής του. Ως εκ τούτου, ο εκπεφρασμένος φόβος του Αιτητή δεν κρίνεται αντικειμενικά δικαιολογημένος.

116.        Συμπερασματικώς, στην προκειμένη περίπτωση λαμβάνοντας υπόψη και το προσωπικό προφίλ του Αιτητή, ως αυτό έγινε αποδεκτό και ειδικότερα ότι ο Αιτητής είναι νεαρός, χωρίς προβλήματα υγείας, έχοντας οικογενειακό υποστηρικτικό δίκτυο, απόφοιτος τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ικανός προς εργασία και με σημαντικό εργασιακό υπόβαθρο στη χώρα του και στην Κυπριακή Δημοκρατία, χωρίς κάποια καταγεγραμμένη ευαλωτότητα, κρίνεται πως σε συνάρτηση με τις παρατεθείσες πληροφορίες από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση ασφαλείας στην περιοχή Islamabad, δεν πιθανολογείται ευλόγως ότι σε περίπτωση επιστροφής του εκεί, θα εκτεθεί σε κίνδυνο.

117.        Προς διαπίστωση των εφαρμοζόμενων διαδικασιών κατά την είσοδο Πακιστανών υπηκόων στο Πακιστάν, το Δικαστήριο προέβη σε έρευνα σχετικών και επικαιροποιημένων εξωτερικών πηγών πληροφόρησης.

118.        Οι Πακιστανοί υπήκοοι οφείλουν να αποδεικνύουν την ιθαγένειά τους κατά την άφιξη στη χώρα και, μόλις αυτή εξακριβωθεί, οι αρμόδιοι υπάλληλοι μετανάστευσης υποχρεούνται εκ του νόμου να επιτρέψουν την είσοδό τους. Αποδεκτά αποδεικτικά στοιχεία περιλαμβάνουν έγκυρο ή ληγμένο πακιστανικό διαβατήριο, έκτακτο ταξιδιωτικό έγγραφο, αντίγραφο απολεσθέντος διαβατηρίου, πακιστανική εθνική ταυτότητα ή οποιοδήποτε άλλο έγγραφο που επιτρέπει την επαλήθευση της ταυτότητας. Επιβάτες που επιστρέφουν με επίσημα πακιστανικά έγγραφα (συμπεριλαμβανομένων απελαθέντων, όσων παρέμειναν στο εξωτερικό πέραν της νόμιμης διάρκειας ή όσων επιστρέφουν μετά την απώλεια του διαβατηρίου τους) επιτρέπεται να εισέλθουν στη χώρα μετά την επιβεβαίωση της ταυτότητάς τους. Οι κάτοχοι διπλής ιθαγένειας δύνανται να εισέλθουν χρησιμοποιώντας πακιστανικό διαβατήριο, αλλοδαπό διαβατήριο με πακιστανική θεώρηση εισόδου ή Εθνική Ταυτότητα Πακιστανών του Εξωτερικού (National Identity Card for Overseas Pakistanis – NICOP)[96].

119.        Το Δικαστήριο ανέτρεξε σε πρόσφατες και επικαιροποιημένες εξωτερικές πηγές πληροφόρησης αναφορικά με τη μεταχείριση των επιστρεφόμενων υπηκόων από τις πακιστανικές αρχές, από την αξιολόγηση των οποίων προέκυψαν τα κατωτέρω.

120.        Σύμφωνα με προφορικές πηγές που συμβουλεύθηκε το 2024 το Υπουργείο Εξωτερικών των Κάτω Χωρών, δεν υπήρχε γνώση συγκεκριμένων περιπτώσεων κατά τις οποίες επιστρεφόμενοι υπήκοοι αντιμετώπισαν σοβαρά προβλήματα με τις πακιστανικές αρχές. Οι αναγκαστικώς επιστραφέντες, οι οποίοι αφίχθησαν με ναυλωμένες πτήσεις από την Ευρώπη, συχνά δεμένοι με χειροπέδες, υποβάλλονταν σε ανάκριση από την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ερευνών (FIA) κατά την άφιξή τους· ωστόσο, παρά τον φόβο τους για τη διαδικασία αυτή, η πηγή δεν ανέφερε ιδιαίτερα σκληρή μεταχείριση. Στην περίπτωση απορριφθέντων αιτούντων άσυλο που επιστρέφουν στο Πακιστάν, οι αρχές φέρονται να εστιάζουν κυρίως στον εντοπισμό πλαστών ταξιδιωτικών εγγράφων, και όσοι έφεραν τέτοια έγγραφα υποβάλλονταν σε εντατικότερη ανάκριση και ενδεχόμενη σύλληψη[97].

121.        Σύμφωνα με Δελτίο Χώρας (Country Fact Sheet) για το Πακιστάν, που δημοσιεύθηκε το 2024 από τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης (IOM) Γερμανίας, οι επιστρέφοντες και οι οικογένειές τους μπορούν να έχουν ελεύθερη πρόσβαση σε δημόσιες και ιδιωτικές υπηρεσίες υγείας στο Πακιστάν χωρίς ειδική εγγραφή, απλώς με την προσέλευσή τους σε νοσοκομεία, κλινικές, μονάδες υγείας ή διαγνωστικά κέντρα, και δύνανται επίσης να συνάψουν ιδιωτική ασφάλιση υγείας, εφόσον το επιθυμούν[98].

122.        Η ίδια πηγή προσθέτει ότι οι επιστρέφοντες μπορούν να εγγράψουν τα παιδιά τους σε δημόσια ή ιδιωτικά σχολεία, με την προσκόμιση βασικών σχολικών ειδών, ενώ στα δημόσια σχολεία παρέχονται δωρεάν σχολικά βιβλία έως και τη δέκατη τάξη. Για την εγγραφή απαιτούνται έγγραφα όπως Πιστοποιητικό Γέννησης ή το έντυπο Form-B (επίσημο έγγραφο που καταγράφει τα στοιχεία του παιδιού, όπως όνομα, ημερομηνία γέννησης και γονεϊκά στοιχεία) για τη σχολική εκπαίδευση, καθώς και το Απολυτήριο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (SSC), το Απολυτήριο Ανώτερης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (HSSC) και η Ηλεκτρονική Εθνική Ταυτότητα (CNIC) για εγγραφή σε κολέγιο ή πανεπιστήμιο[99].

123.        Στις 24 Μαΐου 2025, ο Υπουργός Εσωτερικών Mohsin Naqvi προήδρευσε σε υψηλού επιπέδου σύσκεψη στο Ισλαμαμπάντ, κατά την οποία η κυβέρνηση υιοθέτησε νέα πολιτική έναντι Πακιστανών που απελαύνονται από το εξωτερικό. Η σύσκεψη κατέληξε ότι σε βάρος των εν λόγω προσώπων θα καταχωρίζονται Δελτία Πρώτης Πληροφόρησης (First Information Reports – FIRs)[100], τα διαβατήριά τους θα ακυρώνονται και τα ονόματά τους θα εγγράφονται στον Κατάλογο Ελέγχου Διαβατηρίων (Passport Control List) για χρονικό διάστημα πέντε ετών, περιορίζοντας τη δυνατότητά τους να αποκτήσουν νέα ταξιδιωτικά έγγραφα[101].

124.        Το εν λόγω δεδομένο δεν επιβεβαιώνεται στη περίπτωση του Αιτητή ούτε και άπτεται καταρχήν των προϋποθέσεων υπαγωγής του Αιτητή σε καθεστώς διεθνούς ούτε και τη δυνατότητα επιστροφής του.

125.        Με βάση την ανωτέρω ανάλυση κινδύνου, κρίνεται ότι δεν δικαιολογείται η υπαγωγή του Αιτητή στο καθεστώς του πρόσφυγα, καθώς δεν τεκμηριώθηκε η συνδρομή βάσιμου φόβου δίωξης για τους λόγους που εξαντλητικά αναφέρονται στο άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου. Φόβος δίωξης δεν προκύπτει καθαυτός ούτε από τα προσωπικά στοιχεία του Αιτητή τα οποία και έχουν γίνει αποδεκτά. Ούτε επίσης τεκμηριώνεται, επικουρικώς, η υπαγωγή του στο καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας (άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου), καθώς ο Αιτητής δεν τεκμηριώνει αλλά και από τα ενώπιόν μου στοιχεία δεν προκύπτει ότι εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη.

126.        Ειδικότερα, στην προκείμενη περίπτωση, από το προαναφερόμενο ιστορικό του Αιτητή δεν προκύπτει, ότι ενόψει των προσωπικών του περιστάσεων, πιθανολογείται να εκτεθεί σε κίνδυνο βλάβης συγκεκριμένης μορφής [βλ. απόφαση της 17.2.2009, C-465/07, ECLI:EU:C:2009:94, Elgafaji, σκέψη 32)] ότι αυτός διατρέχει κίνδυνο σοβαρής βλάβης, λόγω θανατικής καταδίκης ή εκτέλεσης, βασανιστηρίων, απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του [βλ άρθρο 19(2)(α) και (β)].

 

127.        Ούτε εξάλλου, προκύπτει ότι συντρέχει αδιακρίτως ασκούμενη βία στον τελευταίο τόπο διαμονής του Αιτητή, ο βαθμός της οποίας να είναι τόσο υψηλός, ώστε να υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να εκτιμηθεί ότι ο προσφεύγων, ακόμα κι αν ήθελε υποτεθεί ότι θα επιστρέψει στη συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή, θα αντιμετωπίσει, λόγω της παρουσίας του και μόνον στο έδαφος αυτής της περιοχής, πραγματικό κίνδυνο να εκτεθεί στην εν λόγω απειλή (βλ. άρθρο 19(2)(γ) απόφαση της 17.2.2009, C-465/07, ECLI:EU:C:2009:94 Elgafaji, σκέψη 43).

 

128.        Σημειώνεται συναφώς ότι «το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, αναγνωρίζεται σε οποιοδήποτε αιτητή, ο οποίος δεν αναγνωρίζεται ως πρόσφυγας ή σε οποιοδήποτε Αιτητή του οποίου η αίτηση σαφώς δε βασίζεται σε οποιουσδήποτε από τους λόγους του εδαφίου (1) του άρθρου 3, αλλά σε σχέση με τον οποίο υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη και δεν είναι σε θέση ή, λόγω του κινδύνου αυτού, δεν είναι πρόθυμος, να θέσει τον εαυτό του υπό την προστασία της χώρας αυτής». Ως «σοβαρή» ή «σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη» ορίζεται δυνάμει του άρθρου 19(2)(γ) ως «σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης».

 

129.        Ως προς τον όρο διεθνής ή εσωτερική ένοπλη σύρραξη, το ΔΕΕ, διευκρίνισε ότι της έννοιας της εσωτερικής ένοπλης συρράξεως, η σημασία και το περιεχόμενο των όρων αυτών πρέπει να καθορίζονται, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, σύμφωνα με το σύνηθες νόημά τους στην καθημερινή γλώσσα, λαμβανομένου υπόψη του πλαισίου εντός του οποίου αυτοί χρησιμοποιούνται και των σκοπών που επιδιώκει η ρύθμιση στην οποία εντάσσονται (αποφάσεις της 22ας Δεκεμβρίου 2008, C-549/07, Wallentin-Hermann, Συλλογή 2008, σ. I-11061, σκέψη 17, και της 22ας Νοεμβρίου 2012, C-119/12, Probst, σκέψη 20). Υπό το σύνηθες νόημά της στην καθημερινή γλώσσα, η έννοια της εσωτερικής ένοπλης συρράξεως αφορά κατάσταση στην οποία οι τακτικές δυνάμεις ενός κράτους συγκρούονται με μία ή περισσότερες ένοπλες ομάδες ή στην οποία δύο ή περισσότερες ένοπλες ομάδες συγκρούονται μεταξύ τους. (Βλ. απόφαση της 30ής Ιανουαρίου 2014, Diakité, C-285/12, EU:C:2014:39, σκέψεις 27 και 28).

 

130.        Ακολούθως ως προς τους παράγοντες που δύνανται να ληφθούν υπόψιν κατά την αξιολόγηση του συστατικού στοιχείου της αδιάκριτης βίας, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: το ΔΕΕ) επεσήμανε ότι λαμβάνονται υπόψη «[.]μεταξύ άλλων, η ένταση των ενόπλων συγκρούσεων, το επίπεδο οργάνωσης των εμπλεκομένων ενόπλων δυνάμεων και η διάρκεια της σύρραξης ως στοιχεία λαμβανόμενα υπόψη κατά την εκτίμηση του πραγματικού κινδύνου σοβαρής βλάβης, κατά την έννοια του άρθρου 15, στοιχείο γʹ, της οδηγίας 2011/95 (Βλ. απόφαση της 30ής Ιανουαρίου 2014, Diakité, C-285/12, EU:C:2014:39, σκέψη 35), καθώς και άλλα στοιχεία όπως η γεωγραφική έκταση της κατάστασης αδιάκριτης άσκησης βίας, ο πραγματικός προορισμός του αιτούντος σε περίπτωση επιστροφής στην οικεία χώρα ή περιοχή και οι τυχόν εκ προθέσεως επιθέσεις κατά αμάχων εκ μέρους των εμπόλεμων μερών.» (Βλ. C-901/19, ημερομηνίας 10.6.2021, CF, DN κατά Bundesrepublic Deutschland, σκέψη 43).

 

131.        Περαιτέρω, ως προς τον προσδιορισμό του επιπέδου της ασκούμενης αδιάκριτης βίας, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (στο εξής: το ΕΔΔΑ) στην απόφασή του Sufi and Elmi (ΕΔΔΑ, απόφαση επί των προσφυγών 8319/07 and 11449/07, ημερομηνίας 28.11.2011) αξιολόγησε, διευκρινίζοντας ότι δεν κατονομάζονται εξαντλητικά, τη χρήση μεθόδων και τακτικών πολέμου εκ μέρους των εμπόλεμων πλευρών οι οποίες αυξάνουν τον κίνδυνο αμάχων θυμάτων ή ευθέως στοχοποιούν αμάχους, εάν η χρήση αυτών είναι διαδεδομένη μεταξύ των αντιμαχόμενων πλευρών, και, τελικά, τον αριθμό των αμάχων που έχουν θανατωθεί, τραυματιστεί και εκτοπιστεί ως αποτέλεσμα της σύγκρουσης.

 

132.        Επιπλέον, όπως διευκρίνισε το ΔΕΕ «ο όρος «προσωπική» πρέπει να νοείται ως χαρακτηρίζων βλάβη προξενούμενη σε αμάχους, ανεξαρτήτως της ταυτότητάς τους, όταν ο βαθμός της αδιακρίτως ασκούμενης βίας που χαρακτηρίζει την υπό εξέλιξη ένοπλη σύρραξη και λαμβάνεται υπόψη από τις αρμόδιες εθνικές αρχές οι οποίες επιλαμβάνονται των αιτήσεων περί επικουρικής προστασίας ή από τα δικαστήρια κράτους μέλους ενώπιον των οποίων προσβάλλεται απόφαση περί απορρίψεως τέτοιας αιτήσεως είναι τόσο υψηλός, ώστε υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να εκτιμάται ότι ο άμαχος ο οποίος θα επιστρέψει στην οικεία χώρα ή, ενδεχομένως, περιοχή θα αντιμετωπίσει, λόγω της παρουσίας του και μόνον στο έδαφος αυτής της χώρας ή της περιοχής, πραγματικό κίνδυνο να εκτεθεί σε σοβαρή απειλή κατά το άρθρο 15, στοιχείο γ΄, της οδηγίας.» (απόφαση στην υπόθεση C-465/07, Meki Elgafaji, Noor Elgafaji κ. Staatssecretaris van Justitie, ημερ.17.2.2009). Ιδίως ως προς την εφαρμογή της αναπροσαρμοζόμενης κλίμακας, το ΔΕΕ στην ως άνω απόφαση διευκρίνισε ότι «ότι όσο περισσότερο ο αιτών είναι σε θέση να αποδείξει ότι θίγεται ειδικώς λόγω των χαρακτηριστικών της καταστάσεώς του, τόσο μικρότερος θα είναι ο βαθμός της αδιακρίτως ασκούμενης βίας που απαιτείται προκειμένου ο αιτών να τύχει της επικουρικής προστασίας.».

 

133.        Ενόψει των ανωτέρω ποιοτικών και ποσοτικών χαρακτηριστικών, ιδίως δε του χαμηλού βαθμού απομακρυσμένης βίας, η οποία είναι εκ φύσεως δυνατό να επιφέρει απώλειες αμάχων, καθώς και του σχετικά χαμηλού αριθμού μαχών και περιστατικών βίας κατά αμάχων, σε σχέση και με το συνολικό πληθυσμό της περιοχής, δεν είναι δυνατό η επικρατούσα κατάσταση στον τόπο συνήθους διαμονής του Αιτητή, ήτοι στην περιοχή Islamabad, να χαρακτηριστεί ως αδιάκριτη βία λόγω ένοπλης σύρραξης η οποία εξικνείται σε τέτοιο βαθμό ώστε o Αιτητής μόνο λόγω της παρουσίας του εκεί να έρχεται αντιμέτωπος με πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης εντός του πλαισίου του άρθρου 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου. Tην ίδια στιγμή δεν προκύπτει οποιοσδήποτε παράγοντας επίτασης του κινδύνου στο πρόσωπο του Αιτητή (ΔΕΕ, C-285/12, Diakité, ημερ. 30/01/2014, σκ. 27-28). Ενόψει της έλλειψης της ουσιώδους αυτής προϋπόθεσης εφαρμογής του άρθρου 19(2)(γ) του Περί Προσφύγων Νόμου, δεν παρίσταται δυνατή η υπαγωγή του Αιτητή στο αντίστοιχο καθεστώς.

 

134.        Ως προς δε την απόφαση επιστροφής του, δεν εγείρεται οποιοσδήποτε ισχυρισμός και δεν έχει τεθεί ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου οτιδήποτε άλλο συναφές με την αρχή της μη επαναπροώθησης και των προϋποθέσεων έκδοσης της απόφασης επιστροφής, πέραν των όσων ήδη εξετάστηκαν και αναλύθηκαν ανωτέρω (Βλ. απόφαση της της 17ης Οκτωβρίου 2024, υπόθεση C 156/23 [Ararat] K, L, M, N κατά Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, ECLI:EU:C:2024:892, ιδίως σκέψεις 50 έως 51).

 

 

Ως εκ τούτου, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση τροποποιείται ως ανωτέρω, με €300 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση.

                                                                Κ. Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.