ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Α. Χατζητζιοβάννη, Προέδρου

                        Ν. Παρισινού & Μ. Ρώσση, Μελών

 

 

Αρ. Υπόθεσης: 341/2019

 

Μεταξύ:

Γ. Κ.

Αιτητής

  -και-

 

VODAPRO – CNC CHEMICALS LIMITED

Καθ’ ων η αίτηση

 

 

Ημερομηνία: 31^η Ιανουαρίου, 2025

 

Εμφανίσεις:

Για Αιτητή: κα. Γ. Τσόκκου για Στυλιανός Ν. Χριστοφόρου & Συνεργάτες

Για Καθ’ ων η αίτηση: κα Α. Ιακώβου για Μ. Ιακώβου & Συνεργάτες

 

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

 

Με την παρούσα Αίτηση ο Αιτητής αξιώνει από τους Καθ’ ων η αίτηση αποζημιώσεις για παράνομο τερματισμό της απασχόλησης του, αποζημιώσεις λόγω απώλειας καριέρας, νόμιμο τόκο, έξοδα και ΦΠΑ.

 

Οι Καθ’ ων η αίτηση, με τους γενικούς λόγους εμφάνισης, αρνούνται και απορρίπτει τις εναντίον τους αξιώσεις ισχυριζόμενοι ότι δικαιολογημένα και ή νόμιμα τερμάτισαν την απασχόληση του Αιτητή καθότι: (α) ο Αιτητής απουσίασε με άδεια ασθενείας από 19.6.2018 μέχρι 19.7.2018, οπότε και επανήλθε στην εργασία του. (β) Απουσίαζε επίσης με άδεια ασθενείας από 7.6.2019 μέχρι 8.7.2019. (γ) Με την επάνοδο του παρουσίασε πιστοποιητικό με το οποίο οι θεράποντες γιατροί συνιστούσαν την αποφυγή άρσης βαρών. (δ) Ως αποτέλεσμα της εν λόγω γνωμάτευσης, ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να εκτελεί τα καθήκοντα του για τα οποία προσελήφθη, κατάσταση η οποία θεωρείτο μόνιμη. (ε) Για τη περίοδο Ιουλίου μέχρι 15.8.2019, οι Καθ’ ων η αίτηση υποχρεώθηκαν να εργοδοτήσουν τρίτο πρόσωπο ως συνοδηγό του Αιτητή, το οποίο ανέλαβε τις φορτοεκφορτώσεις των εμπορευμάτων. (στ) Διαπιστώνοντας ότι ο Αιτητής αδυνατούσε να εκτελέσει τα καθήκοντα για τα οποία προσελήφθη και τα οποία εκτελούσε μέχρι τον Ιούνιο 2019, του πρότειναν μείωση μισθού στα €1.100 για περίοδο έξι μηνών και την εκτέλεση ηπιότερης εργασίας. Επίσης με την παρέλευση των έξι μηνών θα αποφασίζετο με τον θεράποντα ιατρό του αν θα μπορούσε να επιστρέψει στα κανονικά του καθήκοντα. Υπό διαφορετικές συνθήκες θα αποχωρούσε οικειοθελώς και θα του καταβαλλόταν το ποσό των €4.000 χαριστικώς. Ο Αιτητής απέρριψε και τις τρεις εισηγήσεις, με αποτέλεσμα οι Καθ’ ων η αίτηση να υποχρεωθούν να τερματίσουν την απασχόληση του, εφαρμόζοντας τις νενομισμένες διαδικασίες.    

 

Το άρθρο 6(1) του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου Ν.24/67, όπως διαμορφώθηκε από τον Τροποποιητικό Νόμο Ν.6/73 (ο «Νόμος»), καθιερώνει νόμιμο μαχητό τεκμήριο υπέρ του εργοδοτούμενου δυνάμει του οποίου: «...ο υπό εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων», δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης.

 

Συνεπώς, στους Καθ’ ων η αίτηση απόκειται να ανατρέψουν το καθιερωμένο από το Νόμο μαχητό τεκμήριο και να αποδείξουν ότι δικαιολογημένα τερμάτισαν την απασχόληση του Αιτητή για τους λόγους που επικαλείται. Προς ανατροπή του νόμιμου αυτού τεκμηρίου κατέθεσε ο κ. Μ. X’’ X., ο οποίος κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ένας εκ των κυριότερων μετόχων και διευθυντής των Καθ’ ων η αίτηση. Ο Αιτητής υποστήριξε την υπόθεση του με την προσωπική του μαρτυρία. Ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει επίσης η πραγματική μαρτυρία που αποτελείται από εννέα (9) συνολικά έγγραφα που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια και στα οποία θα αναφερθούμε, όπου κρίνεται σκόπιμο, κατά την παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας. Τα εν λόγω έγγραφα είναι τα ακόλουθα:

 

-          Τεκ.1 - Σχέδιο Εργοδότησης του Αιτητή.

-          Τεκ.2 - Ιατρικό Πιστοποιητικό ασθενείας του Αιτητή ημερ. 21.6.2018.

-          Τεκ.3 - Αίτηση για επίδομα ασθενείας του Αιτητή ημερ. 29.6.2018.

-          Τεκ.4 - Ιατρικό Πιστοποιητικό ασθενείας του Αιτητή ημερ. 8.6.2019, μαζί με αίτηση για επίδομα ασθενείας ημερ. 20.6.2019.

-          Τεκ.5 – Ιατρική Συνταγή για τον Αιτητή ημερ. 24.6.2019.

-          Τεκ.6 - Ιατρική Συνταγή για τον Αιτητή ημερ. 8.7.2019.

-          Τεκ.7 - Μηνιαίο Εκκαθαριστικό του Κ. Μάμαντος για Ιούλιο 2019.

-          Τεκ.8 - Επιστολή ημερ. 29.7.2019 από Καθ’ ων αίτηση προς Αιτητή.

-          Τεκ.9 - Επιστολή απόλυσης του Αιτητή ημερ. 31.7.2019.

-          Τεκ.10 - Μηνιαίο Εκκαθαριστικό του Αιτητή για Ιούλιο 2019.

-          Τεκ.11 - Ιατρικές Συνταγές για τον Αιτητή ημερ. 24.6.2019 και 8.7.2019.

-         Τεκ.12 - Ιατρική Έκθεση για Αιτητή ημερ. 13.1.2020.

 

Προτού συνοψίσουμε την προσαχθείσα μαρτυρία, θα ήταν χρήσιμο, για σκοπούς πλαισίωσης της υπόθεσης, να παραθέσουμε τα παραδεκτά και/ή αδιαμφισβήτητα γεγονότα, όπως αυτά προκύπτουν από τις έγγραφες προτάσεις, τις δηλώσεις των μερών και το ενώπιον μας μαρτυρικό υλικό, που είναι τα ακόλουθα:

 

Οι Καθ’ ων η αίτηση είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης η οποία ασχολείται με την πώληση χημικών προϊόντων και εξοπλισμού για τη χημική επεξεργασία νερού.

 

Ο Αιτητής προσλήφθηκε στην υπηρεσία των Καθ’ ων η αίτηση στις 9.6.2009 ως αποθηκάριος – μεταφορέας. Σύμφωνα με το σχέδιο εργοδότησης του (Τεκ.1) στα καθήκοντα του περιλαμβανόταν η παραλαβή, ταξινόμηση προϊόντων στην αποθήκη, το καθάρισμα της αποθήκης, η μετάγγιση προϊόντων και η παράδοση προϊόντων σε πελάτες Παγκύπρια.

 

Κατά τη διάρκεια της απασχόλησης του ο Αιτητής απουσίασε από την εργασία του με άδεια ασθενείας από τις 19.6.2018 μέχρι 19.7.2018 (Τεκ.2). Στις 29.6.2018 αποτάθηκε στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (στο εξής «το Υπουργείο Εργασίας») για εξασφάλιση επιδόματος ασθενείας (Τεκ.3).

 

Ο Αιτητής απουσίασε επίσης από την εργασία του ένα χρόνο μετά, από τις 7.6.2019 μέχρι 8.7.2019 (Τεκ.4). Επιστρέφοντας στην εργασία του προσκόμισε ιατρικές συνταγές ημερ. 24.6.2019 και 8.7.2019 (Τεκ.5 και τεκ.6) με τις οποίες ο θεράπων ιατρός εξέφραζε την παράκληση του για αποφυγή βαριάς σωματικής εργασίας. Βεβαιώνετο επίσης ότι μπορούσε να εκτελεί τα χρέη του ως οδηγός φορτηγού ακόμα και για μακρινές αποστάσεις.

 

Στις 29.7.2019 οι Καθ’ ων η αίτηση κοινοποίησαν στον Αιτητή επιστολή ιδίας ημερομηνίας (Τεκ.8) με την οποία του πρότειναν, μεταξύ άλλων, μείωση των μισθολογικών απολαβών του για περίοδο έξι μηνών λόγω περιορισμού των καθηκόντων του και οικειοθελή αποχώρηση του σε περίπτωση που δεν θα μπορούσε να επιστρέψει στα κανονικά του καθήκοντα με χαριστικό φιλοδώρημα €4.000. Την εν λόγω επιστολή παραθέτουμε αυτούσια:

 

«Αγαπητέ Γ.,

 

Σε συνέχεια της προφορικής ενημέρωσης που σας έγινε από τη Διεύθυνση της εταιρείας στις 24.07.2019 σχετικά με το εργασιακό καθεστώς σας στην εταιρεία μετά το καρδιολογικό πρόβλημα που αντιμετωπίζετε, η Διεύθυνση της εταιρείας επιθυμεί να σας ενημερώσει και γραπτώς όπως πιο κάτω:

 

Όπως είναι γνωστό αρχές Ιουνίου 2019 προσκομίσατε στην εταιρεία ιατρικό πιστοποιητικό για άδεια ασθενείας από 07 Ιουνίου 2019 μέχρι 08 Ιουλίου 2019.

 

Στην έκθεση του ο γιατρός συστήνει αποφυγή της άρσης βαρών από μέρους σας και σύμφωνα με τις υποδείξεις του αδυνατείτε να εκτελέσετε τα καθήκοντα της εργασίας σας για την οποία έχετε προσληφθεί.

 

Λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη όλα τα πιο πάνω και προκειμένου να σας δοθεί μια ευκαιρία με αναπροσαρμογή των καθηκόντων σας για 6 μήνες, η Διεύθυνση της εταιρείας αποφάσισε να σας προτείνει τα ακόλουθα:

 

1.                    Από την 1^η Αυγούστου 2019 ο μισθός σας μειώνεται από €1400 το μήνα σε €1100 μέχρι την 31^ην Ιανουαρίου 2020.

 

2.                   Μετά την παρέλευση 6 μηνών μεταβατικής περιόδου θα αποφασίσετε σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό σας εάν θα επιστρέψετε κανονικά στα καθήκοντα σας ή εάν θα αποχωρήσετε.

 

3.                   Εάν θα αποχωρήσετε οικειοθελώς, η εταιρεία είναι διατιθεμένη, λαμβάνοντας υπόψη την προηγούμενη ευδόκιμη υπηρεσία σας να σας παραχωρήσει χαριστικώς το ποσό των €4000 ως αποζημίωση που αντιστοιχεί στο 50% της πληρωμής που θα λαμβάνετε εάν ο τερματισμός σας οφείλετο σε πλεονασμό.

 

4.                   Σημειώνεται εδώ ότι η εταιρεία έχει εξετάσει την περίπτωση σας και δυστυχώς δεν μπορεί να τεκμηριώσει τερματισμό της απασχόλησης σας λόγω πλεονασμού αφού δεν συντρέχουν βασικές προϋποθέσεις όπως η μείωση κύκλου εργασιών ή αναδιοργάνωση με μείωση προσωπικού.

 

Παρακαλώ όπως έχουμε την απάντηση σας μέχρι 30 Ιουλίου 2019 εάν αποδέχεστε την πρόταση της εταιρείας, διαφορετικά εάν όχι η εταιρεία δεν θα έχει άλλη επιλογή παρά να σας πληρώσει την προειδοποίηση των 8 (οκτώ) εβδομάδων που δικαιούστε, σύμφωνα με την περί Τερματισμού Απασχόλησης Νομοθεσία, η οποία θα αρχίζει από την 1^η Αυγούστου 2019 και τελειώνει την 25^η Σεπτεμβρίου 2019 που τερματίζεται και η υπηρεσία σας.

 

Πρόσθετα με την πληρωμή της προειδοποίησης θα σας δοθούν όλα τα δικαιώματα σας όπως αναλογία αδειών και 13^ου μισθού καθώς και το Ταμείο Προνοίας.

 

Είμαστε στη διάθεσή σας για οποιεσδήποτε διευκρινήσεις.»

 

Ο Αιτητής δεν αποδέχθηκε τη μείωση του μισθού του και έτσι οι Καθ’ ων η αίτηση προχώρησαν στον τερματισμό της απασχόληση του με επιστολή ημερ. 31.7.2019 (Τεκ.9), την οποία επίσης παραθέτουμε:

 

Μετά την αρνητική σας απάντηση στην πρόταση της εταιρείας που σας δόθηκε με την επιστολή ημερομηνίας 29.07.2019, αντίγραφο τις οποίας επισυνάπτεται, η εταιρεία επικαλούμενη και πάλι τις συστάσεις των θεραπόντων ιατρών σας ότι δεν μπορείτε να εκτελείτε όλα τα καθήκοντα της εργασίας σας (αποφυγή άρσης βαρών) για την οποία έχετε προσληφθεί, η εταιρεία δεν έχει άλλη επιλογή παρά να τερματίσει την υπηρεσία σας αφού προηγουμένως σας δώσει προειδοποίηση 8 εβδομάδων (οκτώ εβδομάδων) σύμφωνα με την περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νομοθεσία.

 

Η προειδοποίηση θα αρχίζει την 01.08.2019 και θα τελειώνει στης 25.09.2019 ημερομηνία που τερματίζεται και η υπηρεσία σας. Η προειδοποίηση από 01.08.2019 μέχρι 23.08.2019 θα είναι με απασχόληση και από 24.08.2019 μέχρι 25.09.2019 θα είναι πληρωμή αντί προειδοποίηση.

 

Επίσης θα σας δοθούν όλα τα δικαιώματα σας όπως αναλογία 13 μισθού, αναλογία αδειών του έτους 2019 και το Ταμείο Προνοίας.

 

Ευχαριστούμε για την συνεργασία σας.

 

Δια την εταιρεία Vodapro CNC Chemicals ltd

 

Μ. Χ.

Διευθυντής

 

Οι τελευταίες μηνιαίες ακαθάριστες απολαβές του Αιτητή ανέρχονταν στα €1.400 πλέον 13^ο μισθό.

 

Μαρτυρία

 

Ο κ. Χ’’ Χ., με τη γραπτή κατάθεση του (Έγγρ. Α), ισχυρίστηκε ότι οι Καθ’ ων η αίτηση, μέσα στα πλαίσια των εργασιών τους, παραλάμβαναν από το εξωτερικό τα πλείστα των προϊόντων τους σε συσκευασίες των 800 – 1000kg, οι οποίες μεταγγίζονταν σε μικρότερες ποσότητες των 20-25 kg. Ότι ο Αιτητής, πριν ασθενήσει, εκτελούσε με πολύ ικανοποιητικό τρόπο τα καθήκοντα του και ανταποκρινόταν πλήρως στις πράγματι απαιτητικές ανάγκες των εργασιών που του ανατίθεντο. Ωστόσο τον Ιούλιο 2019 όταν διαπίστωσαν το πρόβλημα του Αιτητή και την αδυναμία του να ανταποκριθεί στα καθήκοντα του, αναγκάστηκαν να προσλάβουν άλλο υπάλληλο ως συνοδηγό του Αιτητή με απολαβές €650 μηνιαίως, για να διενεργεί τις φορτοεκφορτώσεις των εμπορευμάτων κατά τη διανομή τους στους πελάτες και να εκτελεί τα ίδια καθήκοντα στην αποθήκη. Ισχυρίστηκε ότι για τις εργασίες για τις οποίες προσλήφθηκε ο Αιτητής δεν απασχολούσαν άλλο πρόσωπο και ότι με το πρόβλημα υγείας που αντιμετώπιζε περιορίστηκε μόνο στην οδήγηση και σε μικροεργασίες στην αποθήκη, όπως ο καθαρισμός της αποθήκης, ως οι συνταγές των ιατρών του στις οποίες δεν αναφέρεται αν η αδυναμία του θα ήταν προσωρινή ή μόνιμη. Ότι ο Αιτητής αντιμετώπιζε καρδιακό πρόβλημα, γεγονός που τους ανησύχησε και για αυτό το λόγο ακολουθώντας τις οδηγίες των ιατρών του περιόρισαν τα καθήκοντα του μόνο στην οδήγηση του φορτηγού και σε πολύ ηπιότερα καθήκοντα. Η άρση βάρους μεγαλύτερου των 10kg ήταν μέρος των καθημερινών καθηκόντων του, όπως επίσης η ταξινόμηση των προϊόντων στην αποθήκη, οι φορτοεκφορτώσεις του φορτηγού, η προετοιμασία των προϊόντων και άλλα παρεμφερή. Ισχυρίστηκε πως ομιλούντες για άρση βαρών δεν εννοούν μεγάλα βάρη για τα οποία θα χρειάζονταν άλλες διευθετήσεις, αλλά για βάρη τα οποία ένα φυσιολογικό άτομο θα μπορούσε να αντέξει χωρίς άλλη βοήθεια και δεν ήταν μεγαλύτερα των 20-25kg. Ότι η Εταιρεία δεν είχε άλλο τομέα να απασχολήσει τον Αιτητή και ότι με την αφαίρεση των φορτοεκφορτώσεων και την ταξινόμηση των προϊόντων στις αποθήκες, ο Αιτητής ουσιαστικά θα υποαπασχολείτο. Επίσης δεν είχαν τη δυνατότητα να συνεχίσουν να απασχολούν τον Αιτητή με τις ίδιες απολαβές ενώ ο ίδιος δεν ήταν σε θέση να εκτελεί τα καθήκοντα για τα οποία προσελήφθη και ασκούσε για δέκα σχεδόν χρόνια.

 

Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι για τη λήψη της τελικής απόφασης βασίστηκαν στα ιατρικά πιστοποιητικά που προσκόμισε ο Αιτητής και ότι δεν ζήτησαν γνώμη δικού τους ιατρού. Ότι δεν γνώριζαν εάν η βλάβη που υπέστη ο Αιτητής ήταν νόμιμη ή προσωρινή γι’ αυτό και πρότειναν τη μεταβατική περίοδο των έξι μηνών κατά την οποία ο Αιτητής θα μπορούσε να διαπιστώσει με τους θεράποντες ιατρούς αν η βλάβη αποκαθίστατο. Ισχυρίστηκε μάλιστα ότι επιδίωξη τους ήταν η διατήρηση της θέσης εργασίας του Αιτητή καθώς επρόκειτο για ένα έμπειρο υπάλληλο και ότι η προσέγγιση τους βασίστηκε σε τρείς κύριους άξονες που ήταν η διατήρηση της εργασίας του υπαλλήλου, η ομαλή διεκπεραίωση των εργασιών της Εταιρείας και η διατήρηση της εργατικής ειρήνης εντός της Εταιρείας, καθώς είχαν να αντιμετωπίσουν τα παράπονα και των δύο άλλων οδηγών, οι οποίοι θα εκτελούσαν μεγάλο μέρος των καθηκόντων του. Σε υποβολή ότι ως Εταιρεία είχαν υποχρέωση να συμβουλευτούν ιατρό πριν προχωρήσουν στην απόλυση του Αιτητή, ο μάρτυρας επανέλαβε ότι ενέργησαν με βάση τις ιατρικά πιστοποιητικά που προσκόμισε ο Αιτητής, διερωτούμενος ποιος θα μπορούσε να τους συμβουλεύσει καλύτερα από τους γιατρούς οι οποίοι τον χειρούργησαν, τον θεράπευσαν και του έδιδαν θεραπευτική αγωγή. 

 

Ο Αιτητής, με τη γραπτή δήλωση του (Έγγρ. Β), αφού αναφέρθηκε στα καθήκοντα του, ισχυρίστηκε ότι τα εμπορεύματα που εισήγαγε η Εταιρεία από το εξωτερικό τα κατέγραφαν, τα κατέβαζαν από το κοντέινερ και τα οδηγούσαν στην αποθήκη με τη χρήση ανυψωτικού οχήματος (forklift). Σε περίπτωση που τα εισαγόμενα εμπορεύματα ήταν σε συσκευασίες των 10 ή 25 kg, η εκφόρτωση και η μεταφορά στην αποθήκη γινόταν από συνεργείο. Οι ίδιοι ταξινομούσαν τα εμπορεύματα και ακολούθως προχωρούσαν στη μετάγγιση τους σε μικρότερες ποσότητες των 1Kg, 5Kg, 10kg και 25kg. Περαιτέρω ετοίμαζαν τις παραγγελίες και τοποθετούσαν τα εμπορεύματα στο όχημα με τη χρήση ανυψωτικού οχήματος για να τα μεταφέρουν ακολούθως σε πελάτες ανά το παγκύπριο. Αναφερόμενος στο πρόβλημα υγείας που αντιμετώπιζε και στην αποχή από την εργασία του για κάποιο χρονικό διάστημα, ισχυρίστηκε ότι με την επιστροφή στην εργασία του θα μπορούσε, με βάση την ιατρική συνταγή του θεράποντος ιατρού του, να μεταφέρει με το ανυψωτικό όχημα τα εμπορεύματα στην αποθήκη, να καθαρίζει την αποθήκη, να εκτελεί τις μεταγγίσεις των δεξαμενών από τα κιβώτια των 1000kg σε μικρότερες ποσότητες των 1kg, 5kg, 10kg και να οδηγεί το φορτηγό διανομής στους πελάτες. Ότι δηλαδή τα περισσότερα από τα καθήκοντα του μπορούσε να τα εκτελέσει και ότι απλά δεν μπορούσε να σηκώνει βάρη πέραν των 10kg, μέχρι που θα υποβαλλόταν εκ νέου σε χειρουργική επέμβαση για τη θεραπεία ζημιάς που του προκλήθηκε στο Γ.Ν. Λευκωσίας. Μετά λύπης του και μετά από 10 χρόνια ευδόκιμης υπηρεσίας, στις 29.7.2019 και συγκεκριμένα είκοσι μέρες μετά που επέστρεψε στην εργασία του οι Καθ’ ων η αίτηση του παρέδωσαν την επιστολή (Τεκ.8). Και ενώ τους εξήγησε ότι η αποφυγή άρσης βαρών θα ήταν προσωρινή και ότι μπορούσε να εκτελεί τα πλείστα των καθηκόντων του, του παρέδωσαν την επιστολή αυτή αναγκάζοντας είτε να αποδεχθεί τη μείωση των απολαβών του, είτε να τερματιστεί η απασχόληση του. Θεωρεί άδικη την εισήγηση των Εργοδοτών του για μείωση των μισθολογικών απολαβών του, σημειώνοντας ότι καθ’ όλη τη διάρκεια της απασχόλησης του εκτελούσε με τον καλύτερο τρόπο τα καθήκοντα του και ότι η αποφυγή άρσης βαρών θα ήταν προσωρινή και θα μπορούσε να εκτελεί τα περισσότερα από τα καθήκοντα του. Σημείωσε ότι κατά τον χρόνο τερματισμού της απασχόλησης του ήταν 38 ετών, παντρεμένος και πατέρας ενός ανήλικου τέκνου ηλικίας 9 ετών. Ότι παρέμεινε άνεργος μέχρι τον Δεκέμβριο 2019 που προσελήφθη στην εταιρεία MSJ IAKOVIDES HELLAS ως αποθηκάριος με μισθό €1.000 μηνιαίως. Ότι η νέα του δουλεία ήταν σχεδόν η ίδια με αυτή που είχε στους Καθ’ ων η αίτηση, γεγονός που επιβεβαιώνει το προσωρινό της αδυναμίας του για άρση βαρών κατά τον χρόνο της απόλυσης του. Μετά από τόσα χρόνια, σήμερα εργάζεται στην εταιρεία Dynamec Ltd με μισθό €1.200 μηνιαίως.

 

Αντεξεταζόμενος αναγνώρισε ότι τα καθήκοντα του στην Εταιρεία είναι αυτά που αναφέρονται το Τεκ.1. Συμφώνησε ότι μέσα στα καθήκοντα του ήταν και η άρση βαρών προϊόντων που έπρεπε να παραδοθούν στους πελάτες.  Διευκρίνισε ότι ενόσω βρισκόταν με άδεια ασθενείας πληρωνόταν από τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις και όχι από την Εταιρεία. Διευκρίνισε επίσης ότι το άτομο που προσέλαβε η Εταιρεία ήταν μαθητής, γιος κάποιου συναδέλφου του, ο οποίος βοηθούσε κατά τους καλοκαιρινούς μήνες και αυτός ήταν ο λόγος που τον προσέλαβε. Ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος δεν μπορούσε να σηκώσει βάρη των 25kg, μπορούσε όμως να σηκώσει μικρότερες ποσότητες ή να ασχοληθεί με άλλες εργασίες που ενέπιπταν στα καθήκοντα του, όπως ο καθαρισμός της αποθήκης, οι φορτώσεις και εκφορτώσεις που γίνονταν με τη χρήση ανυψωτικού οχήματος. Επίσης δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει τον χρόνο ανάρρωσης του σημειώνοντας ότι ήταν απόφαση του ιατρού του. Ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι για τις παραδώσεις των προϊόντων θα μπορούσαν να πηγαίνουν οι συνάδελφοι του και ο ίδιος να απασχολείται με τις δουλειές της αποθήκης που επίσης ήταν σημαντικές, καθώς κάποιος απ’ όλους έμενε στην αποθήκη.

 

Ανάλυση

 

Είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε με ιδιαίτερη προσοχή τόσο τον κ. Μ. Χ’’ Χ. όσο και τον Αιτητή να καταθέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου και με την ίδια προσοχή εξετάσαμε και τη μαρτυρία τους, έχοντας συνεχώς κατά νου τις έγγραφες προτάσεις, το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση, όπως επίσης και τα επιχειρήματα των ευπαιδεύτων συνηγόρων.

 

Ως προς τις συνθήκες κάτω από τις οποίες αποφασίστηκε ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή, ο κ. Χ’’ Χ. εισηγήθηκε ότι ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να εκτελεί τα καθήκοντα για τα οποία προσλήφθηκε. Δεν παράλειψε ωστόσο να αναφέρει ότι για τη λήψη της τελικής τους απόφασης βασίστηκαν στις ιατρικές συνταγές που προσκόμισε ο Αιτητής από τις οποίες δεν προκύπτει εάν η αδυναμία του για εργασία ήταν προσωρινή ή μόνιμη.

 

Στις εν λόγω ιατρικές συνταγές δεν διευκρινίζεται επίσης ούτε και η πιθανή διάρκεια της ασθένειας του Αιτητή. Αυτό που αναφέρεται στο Τεκ.5 είναι η παράκληση του θεράποντα ιατρού, όπως ο Αιτητής αποφεύγει τη βαριά σωματική εργασία, χωρίς να δίδονται περαιτέρω διευκρινίσεις. Με το Τεκ.6 βεβαιώνεται ότι ο Αιτητής μπορεί να εκτελεί τα χρέη του σαν οδηγός φορτηγού ακόμα και για μακρινές αποστάσεις. Εκτός από τις εν λόγω ιατρικές συνταγές, ενώπιον του Δικαστηρίου δεν τέθηκαν οποιαδήποτε άλλα στοιχεία που έτειναν να καταδείξουν τη θέση του μάρτυρα ότι ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να εκτελέσει με ικανοποιητικό τρόπο τα καθήκοντα του. Παρά τη ρητή προτροπή του θεράποντα ιατρού ότι θα μπορούσαν να επικοινωνήσουν μαζί του «για οτιδήποτε χρειαστεί» ωστόσο οι Καθ’ ων η αίτηση δεν προέβησαν σε περαιτέρω ενέργειες για εξακρίβωση της πραγματικής ιατρικής κατάστασης του Αιτητή. Σε κάθε περίπτωση ενώπιον του Δικαστηρίου δεν τέθηκαν οποιαδήποτε απτά στοιχεία που έτειναν να καταδείξουν ότι η ανικανότητα του Αιτητή λόγω της ασθένειας του ήταν μόνιμη και όχι προσωρινή.

 

Και ενώ ο μάρτυρας εισηγήθηκε ότι ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να εκτελεί τα καθήκοντα για τα οποία προσελήφθη, ωστόσο σε καμία περίπτωση δεν έχουν αμφισβητηθεί οι ισχυρισμοί του Αιτητή σε σχέση με τον τρόπο εκτέλεσης των εργασιών της αποθήκης και τα καθήκοντα που ο ίδιος θα μπορούσε να εκτελεί λόγω του προβλήματος υγείας που αντιμετώπιζε, όπως επίσης δεν έχει αμφισβητηθεί η θέση του ότι ως αποθηκάριος θα ήταν σε θέση να εκτελεί κατά ικανοποιητικό τρόπο τις εργασίες της αποθήκης.

 

Περαιτέρω, η θέση του κ. Χ’’ Χ. ότι οι Καθ’ ων η αίτηση δεν εργοδοτούσαν άλλο πρόσωπο για τις εργασίες που εκτελούσε ο Αιτητής, δεν φαίνεται να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Αντιθέτως αυτοαναιρείται από τα όσα ο ίδιος ισχυρίστηκε κατά την αντεξέταση του, ότι μια από τις επιδιώξεις τους ήταν η εργατική ειρήνη στο χώρο εργασίας και η αντιμετώπιση των παραπόνων των δύο άλλων υπαλλήλων που θα εκτελούσαν μεγάλο μέρος των καθηκόντων του Αιτητή. Πέραν τούτου ενώπιον του Δικαστηρίου δεν τέθηκαν οποιαδήποτε στοιχεία και ούτε δόθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία που να επιμαρτυρεί ότι μετά την απόλυση του Αιτητή οι Καθ’ ων η αίτηση προχώρησαν στην πρόσληψη νέου υπαλλήλου προς αντικατάσταση του. Σε τελική ανάλυση αυτό που προκύπτει είναι ότι τα καθήκοντα του Αιτητή ανατέθηκαν στους δύο άλλους οδηγούς - μεταφορείς που εργοδοτούσε η Εταιρεία και πριν την απόλυση του, γεγονός που αναιρεί τους οποιουσδήποτε ισχυρισμούς του μάρτυρα περί του αντιθέτου.

 

Επιπρόσθετα η θέση του μάρτυρα ότι αναγκάστηκαν να προσλάβουν άλλο υπάλληλο ως συνοδηγό του Αιτητή, για να διενεργεί τις φορτοεκφορτώσεις και τη διανομή των εμπορευμάτων στους πελάτες και να εκτελεί τα ίδια καθήκοντα στην αποθήκη, δεν επιβεβαιώνεται από τους γενικούς λόγους εμφάνισης όπου ρητά αναφέρεται ότι το εν λόγω πρόσωπο εργάστηκε στην Εταιρεία για την περίοδο από 1^η Ιουλίου μέχρι 15.8.2019. Συγκεκριμένα το εν λόγω πρόσωπο αποχώρησε από την Εταιρεία πριν τη λήξη της περιόδου προειδοποίησης που δόθηκε στον Αιτητή για τον τερματισμό της απασχόλησης του, γεγονός που τείνει να επιβεβαιώσει τη θέση του Αιτητή ότι επρόκειτο για μαθητή, ο οποίος βοηθούσε κατά τους θερινούς μήνες.

Νομική Πτυχή

 

Οι λόγοι που δικαιολογούν την απόλυση εργοδοτούμενου και κατ’ επέκταση απαλλάσσουν τον εργοδότη από την καταβολή οποιασδήποτε αποζημίωσης, αναφέρονται περιοριστικά στο άρθρο 5 του Νόμου. Σύμφωνα με τα εδάφια (α) του άρθρου:

 

«5. Τερματισμός απασχολήσεως δι’ οιονδήποτε των ακολούθων λόγων δεν παρέχει δικαίωμα εις αποζημίωσίν:

 

(α) Όταν ο εργοδοτούμενος παραλείπη να εκτελέση την εργασία του κατ’ ευλόγως ικανοποιητικόν τρόπον:

 

Νοείται ότι προσωρινή ανικανότης προς εργασίαν οφειλόμενη εις ασθένειαν, βλάβην, τοκετόν ή νόσον δεν θεωρείται ως εμπίπτουσα εντός της παραγράφου ταύτης.

 

H αδυναμία του εργοδοτούμενου να εκτελέσει την εργασία που αποτέλεσε αντικείμενο της συμβάσεως του, είναι μεταξύ των λόγων που νομοθετικά προβλέπονται ότι μπορούν να καταστήσουν τον τερματισμό της απασχόλησης δικαιολογημένο (“fair”). Είναι προφανές ότι ο λόγος αυτός αναφέρεται στην ασθένεια. Όμως όπως και σε κάθε λόγο, έτσι και εδώ, η νομιμότητα της απολύσεως, εξαρτάται σε τελευταία ανάλυση από το αν και κατά πόσο ο εργοδότης σωστά εφάρμοσε τη γνωστή αρχή της λογικότητας (“reasonableness”). Συνεπώς η απόλυση εργοδοτούμενου, όπως κατ’ επανάληψη έχει νομολογηθεί, θα πρέπει να βρίσκεται μέσα στα πλαίσια των λογικών αντιδράσεων ενός λογικού εργοδότη («within the band of reasonable responses of reasonable employer»). Διαφορετικά η απόλυση δεν θα είναι δικαιολογημένη (fair) εάν προκύψει ότι ένας μέσος λογικός εργοδότης δεν θα προχωρούσε στην απόλυση κάτω από τις συγκεκριμένες περιστάσεις της συγκεκριμένης περίπτωσης. Το εν λόγω κριτήριο είναι αντικειμενικό και δεν εξαρτάται από την υποκειμενική κρίση του εργοδότη. Κατά την άσκηση του δικαιώματος απόλυσης ενός εργοδοτούμενου, ο λογικός και συνετός εργοδότης οφείλει να τηρήσει μια σωστή διαδικασία (a fair procedure) κατά την οποία τα δικαιώματα του εργοδοτούμενου θα είναι πλήρως σεβαστά πριν τη λήψη της απόφασης απόλυσης του (Galatariotis Tele/cations Ltd v. Σωτήρη Βασιλείου (2003) 1 Α.Α.Δ. 318, Post Office v. Folley & HSBC Bank plc (formerly Midland Bank pcl) v. Madden [2001] 1 All ER 550, Κακοφεγγίτου (ανωτέρω), L. Papaphilippou & Co Ltd v. Δήμητρας Λουκά, (2014) 1 Α.Α.Δ. 1193, Μ. Γεωργίου ν. Columbia World Wide Movers Ltd, Πολ. Έφ. 103/2012 ημερ. 7.7.2017).

 

Σύμφωνα με την αγγλική νομολογία, την οποία το Δικαστήριο ακολούθησε και σε παλαιότερες αποφάσεις του, όταν ο εργοδότης κάνει χρήση του άρθρου 5(α) του Νόμου θα πρέπει να έχει υπόψη του ότι η εφαρμογή της πρόνοιας αυτής απαιτεί λογική αποτελεσματικότητα (reasonable efficiency) και όχι μεγίστη αποτελεσματικότητα (utmost efficiency). Τι είναι λογική αποτελεσματικότητα είναι θέμα βαθμού εξαρτώμενο από τα γεγονότα και τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Σε περίπτωση μάλιστα που διαφανεί ότι η ανικανότητα για εργασία  που οφείλεται σε ασθένεια του εργοδοτούμενου είναι προσωρινή, τότε η παράγραφος 5(α) δεν χρήζει εφαρμογής.

 

Στηριζόμενη στην αρχή της λογικότητας, η νομολογία έχει υπαγάγει τη νομιμότητα του τερματισμού της απασχόλησης λόγω ασθένειας, στις εξής βασικές προϋποθέσεις που αντιστοιχούν σε αντίστοιχες υποχρεώσεις του εργοδότη:  (1) Ο εργοδότης οφείλει να καταβάλει εύλογες προσπάθειες προκειμένου να ενημερωθεί και να αποκτήσει σαφή εικόνα σχετικά με την κατάσταση της υγείας του εργοδοτούμενου, την εξέλιξη της ασθένειας του και την πιθανή διάρκεια της[1]. Μέρος των προσπαθειών του μπορεί να είναι η συζήτηση με τον ίδιο τον εργοδοτούμενο[2], με τον θεράποντα ιατρό του[3] (αν το επιτρέπει ο εργοδοτούμενος) ή με ιατρό της επιλογής του εργοδότη και με άλλα πρόσωπα[4], αν αυτό επιβάλλεται από τις περιστάσεις. (2) Να έχει καταβληθεί προσπάθεια λήψεως εναλλακτικών – μεταβατικών μέτρων (απασχόληση προσωρινού αντικαταστάτη) προκειμένου να καλυφθεί προσωρινά το κενό που δημιουργεί στην επιχείρηση η απουσία του μισθωτού.

 

Σε περίπτωση μακροχρόνιας ασθένειας εργοδοτούμενου, το EAT της Αγγλίας, στην απόφαση του Patterson v. Messrs Bracketts^[5] έθεσε το θέμα ως ακολούθως:

 

«What is required in a particular case as far as the employer informing himself about the….. Employee’s health is concerned will depend on the circumstances of the case.  But the principle is twofold:  First, there should be the consultation or discussion with the employee; and secondly such other steps as are necessary should be taken to enable the employer to form a balanced view about the employee’s health.  In some cases that will require consultation with the doctors, in other cases it will not».

 

Σχετική είναι επίσης η αναφορά που γίνεται από τον Anderman, στο σύγγραμμα Law of Unfair Dismissal, 3^rd Edition, p.211 όπου κάτω από τον υπότιτλο [I] Consultation with a Physician διαβάζουμε τα ακόλουθα:

 

Σε ελεύθερη μετάφραση

 

Διαβούλευση με γιατρό. Η διαβούλευση με γιατρό γενικά θεωρείται ως κατάλληλη σε μια εύλογη προσπάθεια εξακρίβωσης της αληθινής ιατρικής κατάστασης του εργοδοτούμενου που πρόκειται να απολυθεί. Βεβαίως σε οποιαδήποτε αμφίβολη περίπτωση ένας εργοδότης που απολύει ένα εργοδοτούμενο χωρίς προηγουμένως να λάβει ιατρική συμβουλή διατρέχει τον κίνδυνο η απόλυση να θεωρηθεί παράνομη για τον πιο πάνω λόγο. Στην υπόθεση David Sherratt Ltd. v. Williams (1976) EAT 573/76, ένας εργοδοτούμενος αρρώστησε με την ασθένεια Meniere’s και μεταφέρθηκε εκτός εργασίας. Σε μια περίοδο τριών ετών απουσίαζε για διάφορες περιόδους από την εργασία του σαν αποτέλεσμα της ασθένειας. Ο εργοδότης αποφάσισε να τον απολύσει λόγω των δυσκολιών που είχε για να βρει εργασία για αυτόν. Υπήρχε μερική μαρτυρία ότι οι εργοδότες είχαν κάποια συζήτηση με τον εργοδοτούμενο προηγουμένως αλλά ότι η απόλυση «ήταν ουρανοκατέβατη». Δεν είχε προηγηθεί οποιαδήποτε διαβούλευση ή προειδοποίηση. Ούτε είχε εξασφαλισθεί ιατρική έκθεση πριν από την απόφαση για απόλυση. Το Εφετείο Εργατικών Διαφορών επικύρωσε την απόφαση του πρωτόδικου δικαστηρίου αναφέροντας:  «Όπου είναι αναγκαίο – και στις περισσότερες περιπτώσεις είναι αναγκαίο με τον ένα ή τον άλλο τρόπο – ο εργοδότης πρέπει να αναζητήσει με τη βοήθεια του εργοδοτούμενου και τη συνεργασία του, όπου αυτό είναι αναγκαίο, να εξακριβώσει ποια είναι η αληθινή ιατρική κατάσταση. Μπορεί να προκύψει ότι ο εργοδοτούμενος γνωρίζει γιατί έχει ήδη συμβουλευτεί το γιατρό του και μπορεί να το αναφέρει στους εργοδότες. Ή μπορεί να δώσει άδεια στον εργοδότη να μιλήσει με το γιατρό του και ούτω καθεξής». 

 

Ωστόσο ο εργοδότης οφείλει να καταβάλει εύλογες προσπάθειες ώστε να ενημερωθεί για την πραγματική εικόνα της κατάστασης της υγείας του εργοδοτούμενου. Όταν ο εργοδοτούμενος αρνείται να συνεργαστεί ή αρνείται να δώσει τη συγκατάθεσή του σε ιατρική εξέταση ή να συγκατατεθεί στην αίτηση του εργοδότη να μιλήσει κατευθείαν με τον γιατρό του, αυτός ο παράγοντας θα λαμβάνεται υπόψη για τον καθορισμό του εύλογου των προσπαθειών του εργοδότη (Post Office v. Jones (1977) ILR 422).

 

Τελικά βέβαια, το ζήτημα κρίνεται κατά περίπτωση και με κριτήρια όπως η φύση της ασθένειας, η πιθανή διάρκεια της, η ανάγκη διεκπεραίωσης της εργασίας που εκτελεί ο εργοδοτούμενος και το επείγον της ανάγκης αντικατάστασης του, η διάρκεια της απασχόλησης του και το διάστημα που αναμένεται αυτή να συνεχιστεί. Αν με βάση τα παραπάνω κριθεί ότι δεν είναι λογικό πλέον να αξιώσει κανείς από τον εργοδότη να αναμένει την επιστροφή του εργοδοτούμενου, τότε η απόλυση θα είναι δικαιολογημένη (βλ. Spencer v. Paragon Wallpapers [1976] IRLR 373, Lynock n. Cerea Packaging Ltd [1988] I.C.R. 670, Anderman, p.220).

 

Στην απόφαση Χαμπή Νικόλα ν. Κεντρικού Σφαγείου Κοφίνου (2001) 1 Α.Α.Δ. 810, ο εφεσείων απουσίαζε συχνά και κατά συστηματικό τρόπο από την εργασία του επικαλούμενος λόγους υγείας που δικαιολογούσε με την προσκόμιση ιατρικών πιστοποιητικών. Αποφασίστηκε ότι δεν επρόκειτο για μεμονωμένα περιστατικά απουσιών για λόγους υγείας οπότε σε τέτοια περίπτωση η ανικανότητα για εργασία θα ήταν προσωρινή εντός της έννοιας της επιφύλαξης του άρθρου 5(α) του Νόμου. Οι απουσίες γίνονταν συστηματικά, καθ’ όλη τη διάρκεια της εργοδότησης του γεγονός το οποίο, δικαίως θεωρήθηκε πως ήταν και αυτό μέρος της παράλειψης του εφεσείοντα να εκτελεί κατ' ευλόγως ικανοποιητικό τρόπο την εργασία του.

 

Επανερχόμενοι στα γεγονότα της υπόθεσης παρατηρούμε ότι στην προκείμενη περίπτωση:

 

(α) Οι Καθ’ ων η αίτηση πριν αποφασίσουν τον τερματισμό της απασχόλησης του Αιτητή δεν κατέλαβαν οποιεσδήποτε εύλογες προσπάθειες προκειμένου να ενημερωθούν και να αποκτήσουν σαφή εικόνα για την κατάσταση της υγείας του και το χρονικό διάστημα που χρειαζόταν να αναρρώσει ώστε να είναι σε θέση να αναλάβει πλήρως τα καθήκοντα του. Ούτε ζήτησαν από τον Αιτητή να τους επιτρέψει να μιλήσουν με τον θεράποντα ιατρό του ή να παραπεμφθεί σε δικό τους γιατρό έτσι ώστε να ενημερωθούν και να αποκτήσουν σαφή εικόνα για την κατάσταση της υγείας του, τον βαθμό της ανικανότητας του και πώς η ανικανότητα αυτή επηρέαζε την εκτέλεση των καθηκόντων του και την πιθανή διάρκεια ανάρρωσης του.

 

(β) Ως επακόλουθο των πιο πάνω, οι Καθ’ ων η αίτηση προτού απολύσουν τον Αιτητή δεν διαπίστωσαν τις προοπτικές και το χρονικό διάστημα που απαιτείτο για την ανάρρωση του. Ούτε διαπίστωσαν ότι ο Αιτητής ήταν μόνιμα ανίκανος να εκτελέσει τα καθήκοντα του. Ενώ εισηγήθηκαν ότι προσέλαβαν βοηθητικό προσωπικό για να βοηθά τον Αιτητή στη διεκπεραίωση των εργασιών του, αυτό ωστόσο δεν έχει επιβεβαιωθεί ενώπιον του Δικαστήριο, όπως επίσης δεν έχει επιβεβαιωθεί η επιτακτική και πιεστική ανάγκη αντικατάστασης του Αιτητή. Καμία αναφορά δεν έγινε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι σε χρόνο μεταγενέστερο της απόλυσης του Αιτητή οι Καθ’ ων η αίτηση προχώρησαν στην πρόσληψη άλλου εργοδοτούμενου, γεγονός που τείνει να καταδείξει ότι οι εργασίες της Εταιρείας, περιλαμβανομένων και των καθηκόντων του Αιτητή, συνέχισαν να εκτελούνται από το υφιστάμενο προσωπικό.

 

(γ) Σε κάθε περίπτωση δεν έχει αποδειχθεί ότι ο Αιτητής, κατά τον ουσιώδη χρόνο τερματισμού της απασχόλησης του, δεν ήταν σε θέση να εκτελέσει με ικανοποιητικό τρόπο τα καθήκοντα του και/ή ότι η ανικανότητα του για εργασία που οφείλετο στην ασθένεια του ήταν μόνιμη και όχι προσωρινή. Επαναλαμβάνουμε ότι η χρήση του άρθρου 5(α) του Νόμου απαιτεί λογική αποτελεσματικότητα και όχι μεγίστη αποτελεσματικότητα και δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση που η ανικανότητα που οφείλεται σε ασθένεια είναι προσωρινή και όχι μόνιμη.

 

Υπό το πρίσμα λοιπόν των πιο πάνω νομολογιακών αρχών και λαμβάνοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, καθώς και τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα ότι ο Αιτητής εργάστηκε στην υπηρεσία των Καθ’ ων η αίτηση για 10 συναπτά έτη με προοπτική ότι η εργοδότηση του θα διαρκούσε μέχρι και την αφυπηρέτηση του, το γεγονός ότι απουσίασε από την εργασία του για ιατρικούς λόγους ένα μήνα το 2018 και ένα μήνα το 2019 και ότι με την επιστροφή στην εργασία του τον Ιούλιο 2019, οι Καθ’ ων η αίτηση 20 ημέρες μετά προχώρησαν στον τερματισμό της απασχόλησης του για τους λόγους που επικαλούνται και τους οποίους το Δικαστήριο δεν αποδέχθηκε, κρίνουμε ότι για τη λήψη της επίδικης απόφασης, οι Καθ’ ων η αίτηση απέτυχαν να αποδείξουν την τήρηση μιας σωστής και δίκαιης υπό τις περιστάσεις διαδικασίας και δεν κατέβαλαν τις δέουσες λογικές προσπάθειες που θα τους επέτρεπαν να ενημερωθούν για την πραγματική ιατρική κατάσταση της υγείας του Αιτητή και να καταλήξουν σε μια στοιχειοθετημένη αντικειμενική απόφαση.

 

Για όλα τα πιο πάνω, ομόφωνα καταλήγουμε ότι οι Καθ’ ων η αίτηση δεν ενήργησαν ως λογικοί εργοδότες και δεν κατάφεραν να αποδείξουν, ότι τερματίζοντας την απασχόληση του Αιτητή ενήργησαν μέσα στα πλαίσια του άρθρου 5(α) του Νόμου, με αποτέλεσμα η απόλυση του Αιτητή να κρίνεται παράνομη και αδικαιολόγητη.

 

Υπολογισμός Αποζημιώσεων

 

Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.92/79, όταν εργοδότης τερματίσει παράνομα την απασχόληση εργοδοτούμενου που έχει απασχοληθεί συνεχώς από αυτόν επί 26 τουλάχιστον εβδομάδες, ο εργοδοτούμενος έχει δικαίωμα σε αποζημίωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου.

 

Η αποζημίωση εργοδοτούμενου επαφίεται, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, στην απόλυτο διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Στην άσκηση της εξουσίας αυτής ορίζεται από το ίδιο άρθρο του Νόμου, ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, μεταξύ άλλων, ορισμένοι παράγοντες που είναι οι ακόλουθοι:

 

(α)        τα ημερομίσθια και πάσας τας άλλας απολαβάς του εργοδοτούμενου

(β)        την διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτουμένου

(γ)        την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτουμένου

(δ)        τας πραγματικάς συνθήκας του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου

(ε)         την ηλικίαν του εργοδοτουμένου

 

Σημειώνουμε ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, ως προς το ποσό που θα επιδικάσει υπό μορφή αποζημίωσης, κρίνεται με βάση τα ενώπιον του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογο αποτέλεσμα. Όπως αναφέρθηκε στην Θ. Θεμιστοκλέους ν. Elysee Irrigation Ltd, Πολ. Έφεση 131/2012, ημερ. 22.09.2017, ECLI:CY:AD:2017:A312:

 

«Η αποζημίωση του εργοδοτουμένου επαφίεται,  σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου  Πίνακα του Νόμου, στην απόλυτο διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών, το οποίο πρέπει κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας να λάβει υπόψη τους παράγοντες που απαριθμούνται στο εν λόγω άρθρο, μεταξύ των οποίων και η απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας, στην τερματισθείσα εργασία.

 

Επίσης στην υπόθεση Louis Tourist Agency Λτδ v. Αντιγόνης Ηλία (1992) 1(Β) Α.Α.Δ. 98 σελ.104-105 σημειώθηκαν τ’ ακόλουθα:

 

«Το κριτήριο της αποζημίωσης βάσει του άρθρου 4 του Ν.24/67 δεν συναρτάται με το συμβατικό που καθορίζεται από το ΚΕΦ.149, και γενικά τις αρχές του δικαίου των συμβάσεων, δηλαδή ζημιά η οποία έπεται κατά λογική πρόβλεψη της διάρρηξης της συμφωνίας. Το θέμα των αποζημιώσεων επαφίεται στην απόλυτη κρίση του Διαιτητικού Δικαστηρίου, με μόνο περιορισμό εκείνο που τίθεται από το άρθρο 3 του Πίνακα, η αποζημίωση να μην υπερβαίνει τα ημερομίσθια των δύο ετών (Ν.92/79).  Η υλική ζημιά την οποία υφίσταται από τον τερματισμό ο εργοδοτούμενος είναι αναμφίβολα παράγοντας σχετικός, αλλά όχι ο μόνος ο οποίος λαμβάνεται υπόψη.

 

Η διαγωγή των μερών είναι άλλος σχετικός παράγοντας, όπως συνάγεται από την παράγραφο 4(δ) του Πίνακα.  Η απαρίθμηση των παραγόντων, που είναι σχετικοί με την αποζημίωση, θα ήταν αντινομική προς τον απόλυτο χαρακτήρα της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου.»

 

Στη σχετικά πρόσφατη απόφαση Δ.Σ. ν. Argosy Trading Company Limited, Πολιτική Έφεση αρ. 310/2012, ημερ. 13.2.2019, ECLI:CY:AD:2019:A39, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα αναφορικά με τα στοιχεία που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την επιδίκαση αποζημιώσεων ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου:

 

«Το Δικαστήριο, εξετάζοντας τις συνθήκες τερματισμού της απασχόλησης της εφεσείουσας, με αναφορά, κυρίως, στο περιεχόμενο των δύο πιο πάνω επιστολών, διαπίστωσε, κατ' αρχάς, το άμεσο της εφαρμογής του, χωρίς να προηγηθεί οποιαδήποτε παρατήρηση ως προς το κατά πόσο η ίδια είχε επιδείξει μεμπτή διαγωγή κατά την εκτέλεση της εργασίας της ως ταμίας.  Επιπρόσθετα, επεσήμανε το γενικό και αόριστο τρόπο της αποδιδόμενης σε αυτήν επιλήψιμης συμπεριφοράς, που, κατά τους εφεσίβλητους, αποτέλεσε την αιτία για την απόλυσή της.  Λαμβανομένων υπόψη των πιο πάνω παρατηρήσεων, οδηγήθηκε στο εύρημα ότι οι εφεσίβλητοι αποστέρησαν από την εφεσείουσα το δικαίωμα της προτέρας ακρόα-σης, δυνάμει του άρθρου 7 του περί της Συμβάσεως περί του Τερματισμού της Απασχολήσεως (Κυρωτικός) Νόμου του 1985, (Ν. 45/1985). Ωστόσο, το Δικαστήριο διαπίστωσε, επίσης, ότι η εφεσείουσα δεν απέδειξε «απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας» και ότι δεν κατέβαλε εύλογες προσπάθειες εξεύρεσης άλλης κατάλληλης εργασίας.  Στη βάση δε των ευρημάτων του, ανωτέρω, καθόρισε την καταβλητέα αποζημίωση στο ποσό των €2.750,00. 

 

Δε φαίνεται, όμως, να απασχόλησε το Δικαστήριο το περιεχόμενο των ισχυρισμών των εφεσιβλήτων στις προαναφερθείσες δύο επιστολές τους και, ειδικά, η σημασία που μπορεί να είχαν οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί, τους οποίους οι εφεσίβλητοι, αστήριχτα, πρόβαλαν σε βάρος της εφεσείουσας, ως λόγο απόλυσής της.  Με αυτούς, της αποδιδόταν αμέλεια και άρνηση εκτέλεσης καθήκοντος, καθώς, επίσης, μη τήρηση προβλεπομένων διαδικασιών στο πλαίσιο της εργασίας της ως ταμίας.  Πρόκειται για σοβαρούς ισχυρισμούς, οι οποίοι μετέδιδαν το σαφές μήνυμα ότι αυτή μειονεκτούσε ως προς την ικανότητά της να λειτουργεί με επιμέλεια και να εφαρμόζει σωστά το σύστημα εργασίας των εργοδοτών της.  Την στιγμάτισαν, έτσι, ως ανίκανη στην εκτέλεση της εργασίας της, με, αναμφίβολα, αρνητική επίδραση στην εργασιακή της φήμη και στη μελλοντική εργοδότησή της, ειδικά, ως ταμίας.

 

Η παράλειψη του Δικαστηρίου να λάβει υπόψη του τις πιο πάνω πραγματικές περιστάσεις επί των οποίων στηρίχτηκε ευθέως ο λόγος απόλυσης της εφεσείουσας και τις πιθανές αρνητικές επιπτώσεις από αυτές σε βάρος της αποτελεί σοβαρό σφάλμα, εκ μέρους του.  Ως εκ τούτου, ο δεύτερος λόγος έφεσης επιτυγχάνει.  Υπό το φως της πιο πάνω κατάληξης, δικαιολογείται η επέμβαση του Δικαστηρίου τούτου, προς αύξηση της επιδικασθείσας αποζημίωσης.  Κρίνεται δε ως δίκαιη αποζημίωση το ποσό των €4.125,00, στο οποίο και αυξάνεται η επιδικασθείσα, πρωτόδικα, αποζημίωση.»       

 

Σύμφωνα με τα όσα κατέθεσε ο Αιτητής, κατά τον χρόνο της απόλυσης του ήταν 38 ετών, παντρεμένος με ένα ανήλικο τέκνο ηλικίας 9 ετών. Από της απολύσεως του παρέμεινε άνεργος μέχρι τον Δεκέμβριο του 2019, δηλαδή για περίοδο 5 μηνών, που εργοδοτήθηκε από την εταιρεία MSJ IACOVIDES HELLAS ως αποθηκάριος με μηνιαίο μισθό €1.000. Ακολούθως, λόγω χαμηλών απολαβών, αποτάθηκε και εργοδοτήθηκε από την εταιρεία Chrysodalia επίσης ως αποθηκάριος. Σήμερα εργάζεται στην εταιρεία DYNAMEC LTD με μισθό €1.200 μηνιαίως.

 

Το μέρος αυτό της μαρτυρίας του Αιτητή δεν έχει αμφισβητηθεί.

 

Στη βάση των πιο πάνω και λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η απασχόληση του Αιτητή, τη διάρκεια της απασχόλησης του (10 συναπτά έτη) και την ηλικία του κατά τον χρόνο της απόλυσης του, τα ημερομίσθια του (€350 εβδομαδιαίως), τη φύση της απασχόλησής του σε συνδυασμό με τον χρόνο που παρέμεινε άνεργος μέχρι την εξεύρεση νέας εργασίας, την οικογενειακή του κατάσταση και την απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας, με τα όσα έχουμε ήδη παραθέσει, κρίνουμε υπό τις περιστάσεις εύλογο να του επιδικάσουμε υπό μορφή αποζημίωσης το ποσό των €8.050- που αντιστοιχεί με απολαβές 23 βδομάδων (23 Χ €350).  

 

Συνακόλουθα των πιο πάνω, εκδίδεται απόφαση υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ’ ων η αίτηση για το ποσό των €8.050- με νόμιμο τόκο από 07.10.2019 μέχρι τελικής εξόφλησης. Περαιτέρω οι Καθ’ ων η αίτηση διατάσσονται όπως καταβάλει στον Αιτητή έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.

 

 

 

(υπ)………….………………………….……………

Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος

                                                                                                    Ν. Παρισινού, Μέλος   

                                                                                                        Μ. Ρώσσης, Μέλος                                                             

 

ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ

 

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ