ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ

Ενώπιον:  Χρ. Ππεκρή, Ε.Δ.

                                                                        Αρ. Αίτ. Έκδ. Φυγοδίκου: 3/2025

 

Αναφορικά με τον Περί Εκδόσεως Φυγοδίκων Νόμο του 1970, Ν. 97/70

 

και

 

Αναφορικά με τον περί της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Έκδοσης Φυγοδίκων (Κυρωτικό) Νόμο, Ν.95/70

 

και

 

Αναφορικά με τον HAZIM TELEM

 

Ημερομηνία: 22.8.2025

Για Αιτούσα Αρχή: κ. Στ. Ερωτοκρίτου

Για τον Καθ’ ου η αίτηση: κ. Λ. Βραχίμης μαζί με κα Κ. Πιερουδη

Καθ’ ου η αίτηση παρών

 

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

(Δοθείσα Αυθημερόν)

 

Για σκοπούς έκδοσης της παρούσας απόφασης κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ επιγραμματικά στο ιστορικό της υπόθεσης.

 

Ο Καθ’ ου η αίτηση συνελήφθη στις 27.7.2025 κατόπιν έκδοσης προσωρινού εντάλματος σύλληψης από Πρόεδρο Επαρχιακού Δικαστηρίου και προσήχθη Άμεσα ενώπιον Δικαστηρίου για σκοπούς εξακρίβωσης της ταυτότητάς του και προγραμματισμού της διαδικασίας.

 

 

Ως αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στον όρκο που συνοδεύει το αίτημα για έκδοση του προσωρινού εντάλματος σύλληψης, ο Καθ’ ου η αίτηση μετέβηκε στο οδόφραγμα της Δερύνειας, προερχόμενος από τις ελεύθερες περιοχές, με σκοπό να μεταβεί στις κατεχόμενες περιοχές και κατά τον σχετικό διαβατηριακό έλεγχο, διαπιστώθηκε από μέλος της Αστυνομίας ότι τα στοιχεία του είναι καταχωρημένα στο σύστημα stop-list-find και ότι εναντίον του εκδόθηκε ερυθρά αγγελία από τις αρχές της Τουρκίας.

 

Σύμφωνα με την εν λόγω ερυθρά αγγελία, ο Καθ’ ου η αίτηση καταζητείται από τις τουρκικές αρχές για σκοπούς σύλληψης και έκδοσης του στις αρχές της Τουρκίας για ποινική δίωξη σε σχέση με υπόθεση που αφορά τη διάπραξη αδικήματος του να είναι μέλος της ένοπλης τρομοκρατικής οργάνωσης PKK/KCK, κατά παράβαση της νομοθεσίας της ρηθείσας χώρας.  Πρόκειται δε για άτομο το οποίο διαμένει στις μη ελεγχόμενες περιοχές της Λευκωσίας.

 

Την 29.7.2025, ο Καθ’ ου η αίτηση προσήχθη ενώπιον αδερφής Δικαστού, η οποία, αφού άκουσε τις τοποθετήσεις των συνηγόρων, όρισε την υπόθεση για περαιτέρω εξέταση σήμερα, ώστε να ληφθούν τα απαραίτητα έγγραφα και η εξουσιοδότηση του αρμοδίου Υπουργού.

 

Κατόπιν υποβολής σχετικού αιτήματος κράτησης, το Δικαστήριο με ενδιάμεση του απόφαση, αποφάσισε όπως ο Καθ’ ου η αίτηση παραμείνει υπό κράτηση μέχρι σήμερα, ενόψει του κινδύνου μη προσέλευσής του στο Δικαστήριο. Από πλευράς Καθ’ ου η αίτηση καταχωρίστηκε έφεση εναντίον της ενδιάμεσης απόφασης για την κράτηση του, η οποία απορρίφθηκε από το Εφετείο την 13.8.2025.

 

Ως έχει αναφερθεί, σήμερα η υπόθεση είναι ορισμένη για σκοπούς προσκόμισης των απαιτούμενων εγγράφων. Εντούτοις, τα εν λόγω έγγραφα δεν λήφθηκαν από το αιτούν κράτος εντός του χρονικού διαστήματος που μεσολάβησε και ο ευπαίδευτος εκπρόσωπος της Αιτούσας Αρχής, αιτήθηκε όπως το Δικαστήριο αποφασίσει το θέμα της κράτησης του μέχρι την 4.9.2025, ημερομηνία κατά την οποία λήγει η προθεσμία των 40 ημερών που προβλέπει το αρ. 16 του περί της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Εκδόσεως Φυγοδίκων (Κυρωτικού) Νόμου του 1970 (Ν. 95/70), παραπέμποντας το Δικαστήριο στην τελευταία παράγραφο της σελίδας 19 της απόφασης του Εφετείου ημερ. 13.8.2025

 

Για σκοπούς υποστήριξης του αιτήματός του, κατέθεσε δέσμη ηλεκτρονικής αλληλογραφίας, η οποία σημειώθηκε και κατατέθηκε ως Τεκμήριο Α, αναφερόμενος στα διαβήματα που έλαβε η πλευρά της Αιτούσας Αρχής, για σκοπούς προώθησης της διαδικασίας. Πρόκειται για ηλεκτρονικά μηνύματα με τα οι αρμόδιες αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας ενημερώνουν τις αντίστοιχες αρχές της Τουρκίας, για τα όσα έλαβαν χώρα μέσα στο πλαίσιο της διαδικασίας έκδοσης, συμπεριλαμβανομένης της έκδοσης απόφασης από το Ανώτατο Δικαστήριο, σε σχέση με την κράτηση του Καθ’ ου η αίτηση.

 

Παρόλες τις ενέργειες της Κυπριακής Δημοκρατίας, ως ο ευπαίδευτος εκπρόσωπος της Αιτούσας Αρχής ανέφερε, δεν λήφθηκε καμία απάντηση από τις αρμόδιες αρχές της Τουρκίας, ούτε και το αίτημά της για έκδοση του Καθ’ ου η αίτηση.

 

Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι του Καθ’ ου η αίτηση, εισηγήθηκαν ότι ο Καθ’ ου η αίτηση θα πρέπει να αφεθεί ελεύθερος, καλώντας το Δικαστήριο να απορρίψει εξ ολοκλήρου τη διαδικασία.

 

Σύμφωνα με τα όσα επιχειρηματολόγησαν ενώπιον του Δικαστηρίου, από το κατατεθέν Τεκμήριο Α προκύπτει ότι η Νομική Υπηρεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας έπραξε τα δέοντα και εκπλήρωσε την υποχρέωσή της, κατά τρόπο επισταμένο, ώστε να λάβει τα απαιτούμενα έγγραφα.

 

Όπως μάλιστα προκύπτει από το τελευταίο ηλεκτρονικό της μήνυμα ημερ. 21.8.2025, οι αρμόδιες τουρκικές αρχές ενημερώθηκαν για τη δυνατότητα να αιτηθούν παράταση του χρόνου κράτησης του Καθ’ ου η αίτηση. Ουδέν ενδιαφέρον ωστόσο επέδειξαν οι αρμόδιες αρχές του αιτούντος κράτους να προωθήσουν το αίτημά τους, όλα δε τα ηλεκτρονικά μηνύματα που τους απεστάλησαν από τις αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας παρέμειναν αναπάντητα η δε Τουρκία δεν πρόκειται να ανταποκριθεί σε αυτά, καθότι δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία.

Επικαλούμενη τις πρόνοιες του αρ. 16(4) του Ν. 95/70, η ευπαίδευτη συνήγορος του Καθ’ ου η αίτηση εισηγήθηκε όπως ο Καθ’ ου η αίτηση αφεθεί ελεύθερος, καθότι παρήλθε πέραν του διαστήματος των 18 ημερών, ενώ ως υπέδειξε, εντός του διαστήματος που μεσολάβησε, ο Καθ’ ου η αίτηση υπέβαλε αίτηση πολιτικού ασύλου.

 

Ήταν επιπρόσθετα η εισήγησή της, ότι δεν τίθεται κίνδυνος φυγοδικίας του Καθ’ ου η αίτηση, καθότι σε περίπτωση που αυτός διέλθει στις μη ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές, θα συλληφθεί και θα εκδοθεί στην Τουρκία, η δε επανασύλληψή του είναι δυνατή βάσει του αρ. 16(5) του Ν. 95/70.

 

Για όλους τους ανωτέρω λόγους και δη εξαιτίας της έλλειψης ανταπόκρισης από τις τουρκικές αρχές, η ευπαίδευτη συνήγορος του Καθ’ ου η αίτηση εισηγήθηκε όπως η Αίτηση απορριφθεί εξ ολοκλήρου.

 

Αναφορικά με τη νομική πτυχή του θέματος που αφορά στην κράτηση προσώπου του οποίου ζητείται η έκδοση, υπενθυμίζεται, ότι σύμφωνα με τη νομολογία, το ζήτημα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, λαμβανομένων υπόψη βεβαίως των όσων τίθενται ενώπιόν του και των περιστατικών της υπό εξέταση περίπτωσης.

 

Ως έχει νομολογηθεί, η διαδικασία έκδοσης φυγοδίκων αποσκοπεί: «….στον παραμερισμό των συνόρων που αποτελούν φραγμό στη δίωξη του σοβαρού εγκλήματος που αποτελεί κοινή επιδίωξη των Εθνών». Ενδεικτικά παραπέμπω στην Πολιτική Έφεση 83/2020 ημερομηνίας 17/2/21 και στην Hachem (1991) 1 ΑΑΔ 723.

 

Το Δικαστήριο, καλείται να σταθμίσει από τη μία το σκοπό της νομοθεσίας και από την άλλη την προσωπική ελευθερία, εφόσον υπάρχει η επιλογή απόλυσης με εγγύηση (Θεοδωρίδης Δαυίδ και Άλλοι ν. Aστυνομίας (2001) 2 Α.Α.Δ. 139).

 

Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, στο στάδιο που δεν έχει καταχωρηθεί εξουσιοδότηση για έναρξη διαδικασίας από τον Υπουργό, έχει ως εξής:

 

(α) Να διατάξει την προσωποκράτηση του φυγοδίκου ή να τον αφήσει ελεύθερο με εγγύηση και

 

(β) Να καθορίσει εύλογη προθεσμία για την έκδοση της εξουσιοδότησης την οποία να κοινοποιήσει στον Υπουργό Δικαιοσύνης

 

(βλ. απόφαση ημερ. 8.3.2021, Πολ. Αίτηση αρ. 31/2021).

 

Επί του αιτήματος παράτασης του χρόνου κράτησης του Καθ’ ου η αίτηση, παραπέμπω στις πρόνοιες του αρ. 9(4) του Περί Φυγοδίκων Νόμου, Ν. 97/70, το οποίο διαλαμβάνει τα ακόλουθα:

 

«Εv η περιπτώσει δεv ήθελε παρασχεθή εξoυσιoδότησις διά τηv έvαρξιv της διαδικασίας της εκδόσεως, o δε συλληφθείς τελεί εv πρoφυλακίσει δυvάμει πρoσωριvoύ εvτάλματoς, τo επιληφθέv της εκδόσεως Δικαστήριov δύvαται vα καθoρίση εύλoγov πρoθεσμίαv (τηv oπoίαv και κoιvoπoιεί τω Υπoυργώ) πρoς έκδoσιv της τoιαύτης εξoυσιoδoτήσεως· παρελθoύσης δε απράκτoυ της τoιαύτης πρoθεσμίας, o συλληφθείς θέλει αφεθή ελεύθερoς».

 

(Η έμφαση και η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου).

 

Εν προκειμένω, την 29.7.2025 η εύλογη αυτή προθεσμία καθορίστηκε από το Δικαστήριο και διατάχθηκε η κράτηση του Καθ’ ου η αίτηση στο μεταξύ.

 

Σχετικές είναι επίσης οι πρόνοιες του αρ. 16(4) και (5) του περί της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Έκδοσης Φυγοδίκων (Κυρωτικού) Νόμου, Ν. 95/70:

 

«(4) Η πρόσκαιρος σύλληψις δύναται να διακοπή, εάν εντός προθεσμίας δέκα οκτώ ημερών από της συλλήψεως, το Μέρος προς ο υπεβλήθη η αίτησης δεν λάβη την περί εκδόσεως αίτησιν και τα εν άρθρω 12 διαλαμβανόμενα δικαιολογητικά. Εν πάση περιπτώσει αυτή δεν δύναται να υπερβή τας 40 ημέρας από της τοιαύτης συλλήψεως. Ο καταζητούμενος δύναται, ανά πάσα στιγμήν, να αφεθεί προσωρινώς ελεύθερος, εξαιρέσει της λήψεως, υπό του Μέρους παρ’ ου εζητήθη η έκδοσις, των μέτρων εκείνων άτινα θεωρούνται απαραίτητα προς παρεμπόδισιν δραπετεύσεως τούτου».

 

(5) Ή άπελευθέρωσις δέν αντίκειται είς νεωτέραν σύλληψιν και Ικδοσιν, έάν ή αίτησις εκδόσεως ληφθή μεταγενεστέρως».

 

(Η έμφαση και η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου).

 

Στην απόφαση του Εφετείου ημερ. 27.6.2025, Π.Ε. Αρ. Ε49/2025, MIKHAIL NAZARYCHEV ν. Κυπριακή Δημοκρατία εκ μέρους της Ρωσικής Ομοσπονδίας, το Εφετείο, ανατρέποντας την πρωτόδικη απόφαση με την οποία διατάχθηκε η κράτηση του καταζητούμενου, ανέφερε ότι σύμφωνα με τη νομολογία, «για δικαιολογείται η κράτηση, πρέπει η προώθηση των διαδικασιών έκδοσης να βρίσκεται σε εξέλιξη, ήτοι να μην υπάρχει αδράνεια από πλευράς των εθνικών αρχών και του αιτούντος κράτους, προς αποφυγή του κινδύνου κατάχρησης της διαδικασίας έκδοσης και αδικαιολόγητης κράτησης του εκζητούμενου».

 

Ως περαιτέρω επισήμανε το Εφετείο, τόσο η Κεντρική Αρχή όσο και το αιτούν κράτος, ήτο υποχρεωμένοι να ενεργούν υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης «με ιδιαίτερη επιμέλεια», κατέληξε δε, ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο όφειλε να συνυπολογίσει την πιο πάνω παράμετρο μέσα στο πλαίσιο των γεγονότων της υπόθεσης.   

 

Στην προσφυγή υπ’ αρ. 11620/07, GALLARDO SANCHEZ κατά ΙΤΑΛΙΑΣ ημερ. 24 Μαρτίου 2015, στην οποία παρέπεμψε το Εφετείο μέσα στο πλαίσιο της εν λόγω απόφασης, λέχθηκαν τα εξής (σκέψη 41):

 

«Στις περιπτώσεις που υπήρξαν περίοδοι αδράνειας εκ μέρους των αρχών, και, ως εκ τούτου, έλλειψη επιμέλειας, η διατήρηση του μέτρου της κράτησης θα πάψει να δικαιολογείται. Εν κατακλείδι, το Δικαστήριο οφείλει να εκτιμήσει, για κάθε περίπτωση χωριστά, αν, κατά τη διάρκεια της εν λόγω περιόδου κράτησης, οι εθνικές αρχές παρέμειναν αδρανείς, ανά πάσα στιγμή, ή όχι (βλέπε, για μια παρόμοια διαπίστωση σε μια υπόθεση απέλασης, υπόθεση Tabesh κατά Ελλάδας, αριθ. 8256/07, παράγραφος 56, 26 Νοεμβρίου 2009)».

 

(Η έμφαση και η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου).

 

Περαιτέρω, στην Γενικός Εισαγγελέας (Αρ. 1) (1992) 1 ΑΑΔ 136, λέχθηκαν τα εξής:

 

«Η παράγραφος 4 του Άρθρου 16 αναφέρεται στην απελευθέρωση από την προσωρινή σύλληψη.

 

Δυο χρονικές προθεσμίες προνοούνται. Μια δυνητική 18 ημερών με την εκπνοή της οποίας ο κρατούμενος είναι δυνατό να απελευθερωθεί, εάν δεν ληφθούν τα δικαιολογητικά στοιχεία από την αιτούσα χώρα που προβλέπονται στο Άρθρο 12, και μια υποχρεωτική προθεσμία 40 ημερών με την εκπνοή της οποίας αφήνεται ελεύθερος. Η παράγραφος αυτή προβλέπει ότι ο καταζητούμενος μπορεί να αφεθεί προσωρινά ελεύθερος και πριν την εκπνοή των πιο πάνω προθεσμιών. Όμως, πρέπει να λαμβάνονται μέτρα για παρεμπόδιση της διαφυγής του».

 

Επανερχόμενη στα περιστατικά της υπό κρίση περίπτωσης, προχωρώ σε εξέταση του αιτήματος παράτασης του χρόνου της κράτησης του Καθ’ ου η αίτηση, υπό το φως των όσων τέθηκαν ενώπιον μου και των αρχών που διέπουν το ζήτημα.

 

Προς τούτο, σημειώνω και τα εξής, τα οποία προκύπτουν από το Τεκμήριο Α:

 

-       Με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 27.7.2025 η Interpol Λευκωσίας ενημέρωσε την αντίστοιχη Interpol Άγκυρας ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση εντοπίστηκε την 26.7.2025, συλλήφθη και οδηγήθηκε την επόμενη μέρα ενώπιον του Δικαστηρίου. Αναφέρεται επίσης ότι θα πρέπει να γίνουν οι δέουσες ενέργειες για αποστολή του επίσημου αιτήματος έκδοσης.

 

-       Την 28.7.2025 το Υπουργείο Δικαιοσύνης με επιστολή του ιδίας ημερομηνίας, ενημερώνει το αντίστοιχο Υπουργείο της Τουρκίας ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο στις 27.7.2025 και ζητήθηκε όπως αποσταλούν τα έγγραφα που διαλαμβάνονται στο άρθρο 12 του Νόμου 95/70, συμπεριλαμβανομένης της εγγύησης διασφάλισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Καθ’ ου η Αίτηση, στο έδαφος της Αιτούσας Χώρας, σε περίπτωση έκδοσής του.

 

-       Με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 30.7.2025 το Υπουργείο Δικαιοσύνης της Κυπριακής Δημοκρατίας προς το αντίστοιχο Υπουργείο της Τουρκίας, με επισυνημμένη επιστολή ίδιας ημερομηνίας, ενημερώνει το τελευταίο για την ενδιάμεση απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου και υπενθυμίζει ότι θα πρέπει να ετοιμαστεί και αποσταλεί το επίσημο αίτημα έκδοσης πριν την 22.8.2025.

 

-       Με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 6.8.2025 του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Κυπριακής Δημοκρατίας προς το αντίστοιχο Υπουργείο της Τουρκίας, γίνεται ενημέρωση για την άσκηση έφεσης κατά της ενδιάμεσης απόφασης ημερομηνίας 30.7.2025 και υπενθύμιση για την ετοιμασία και αποστολή του επίσημου αιτήματος έκδοσης πριν την 22.8.2025.

 

-       Με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 13.8.2025 του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Κυπριακής Δημοκρατίας προς την Interpol Λευκωσίας ζητείται από την τελευταία όπως προβεί σε ενημέρωση της Interpol Άγκυρας για το αποτέλεσμα της Έφεσης και όπως γίνει υπενθύμιση για την ετοιμασία και αποστολή του επίσημου αιτήματος έκδοσης πριν την 22.8.2025.

 

-       Με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 19.8.2025 του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Κυπριακής Δημοκρατίας προς την Ιnterpol Λευκωσίας ζητείται ενημέρωση του Υπουργείου Δικαιοσύνης αναφορικά με το κατά πόσο η Interpol Άγκυρας έχει ετοιμάσει και αποστείλει το επίσημο αίτημα έκδοσης και τα έγγραφα δικαιωμάτων του Καθ’ ου η Αίτηση και σε αντίθετη περίπτωση ζητείται όπως η Interpol Λευκωσίας προβεί σε υπενθύμιση της σημερινής ημερομηνίας ορισμού της αίτησης.

 

-       Με ηλεκτρονικό μήνυμα της Ιnterpol Λευκωσίας ημερομηνίας 19.8.2025 γίνεται υπενθύμιση στην Interpol Άγκυρας για ετοιμασία και αποστολή του επίσημου αιτήματος έκδοσης πριν την 22.8.2025.

 

-       Με ηλεκτρονικό μήνυμα της Ιnterpol Λευκωσίας  ημερομηνίας 21.8.2025 και σχετική επισυνημμένη σε αυτό επιστολή του αρμόδιου Υπουργείου, ενημερώνονται οι αντίστοιχες τουρκικές αρχές για τη δυνατότητα υποβολής αιτήματος παράτασης της προθεσμίας την 22.8.2025.

 

Η ανωτέρω αλληλογραφία και τα διαβήματα που λήφθηκαν, ικανοποιούν το Δικαστήριο ότι οι εθνικές αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν παρέμειναν αδρανείς. Απεναντίας, από τη σύλληψη του Καθ’ ου η αίτηση μέχρι και σήμερα, σε κάθε στάδιο της διαδικασίας, ενημέρωναν τις αρχές του αιτούντος κράτους για τα τεκταινόμενα σε ότι αφορά στην υπόθεση. Τούτο, δεν αμφισβητήθηκε από την άλλη πλευρά.

 

Από την άλλη, με βάση τα όσα τέθηκαν ενώπιόν μου σήμερα, τα οποία επίσης δεν έτυχαν αμφισβήτησης, το κράτος το οποίο ζητά την έκδοση του Καθ’ ου η αίτηση δεν ανταποκρίθηκε μέχρι σήμερα στα ανωτέρω ηλεκτρονικά μηνύματα των εθνικών αρχών της Κυπριακής Δημοκρατίας, ούτε καν απέστειλε το επίσημο αίτημα έκδοσης, παρά τις συνεχείς υπενθυμίσεις που αποστέλλονταν προς το σκοπό αυτό από πλευράς Κυπριακής Δημοκρατίας.

 

Παράλληλα, η προθεσμία που εξαρχής καθορίστηκε ως εύλογος χρόνος προσκόμισης των απαιτούμενων εγγράφων, η οποία ξεπέρασε τη δυνητική προθεσμία των 18 ημερών, εξέπνευσε χωρίς αποτέλεσμα, ενώ δεν τέθηκε ενώπιόν μου οποιαδήποτε αιτιολόγηση ή αίτημα που να αιτιολογεί τη διαπιστωθείσα αυτή αδράνεια του αιτούντος κράτους, ή έστω που να καταδεικνύει ότι οι διαδικασίες έκδοσης προωθούνται, τόσο από πλευράς εθνικών αρχών, όσο και από πλευράς του αιτούντος κράτους, ως η σχετική νομολογία επιτάσσει.

 

Η δε αναφορά στο γεγονός ότι οι εθνικές αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας απέστειλαν στις αρχές του αιτούντος κράτους σχετικά ηλεκτρονικά μηνύματα, δεν θεωρώ ότι συνιστά αιτιολόγηση του επιπρόσθετου χρόνου που ζητείται, αφ’ ης στιγμής δεν έχει παρουσιαστεί η ύπαρξη ανταπόκρισης από το αιτούν κράτος.

 

Σε ότι αφορά στα ζητήματα ουσίας τα οποία ηγέρθησαν ενώπιον του Δικαστηρίου, αρκούμαι να σημειώσω, ότι, στο παρόν στάδιο, το Δικαστήριο δεν αποφαίνεται επί της ουσίας μέλλουσας αίτησης για έκδοση, παρά μόνο κατά πόσο δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις η παράταση της κράτησης του Καθ’ ου η αίτηση, στη βάση του προσωρινού εντάλματος σύλληψης που εκδόθηκε εναντίον του, σε συνάρτηση με τις αρχές που διέπουν το θέμα, οι οποίες παρατέθησαν ανωτέρω.[1]

 

Ενόψει όλων των ανωτέρω, και δη της μη λήψης της σχετικής Αίτησης έκδοσης, καθώς επίσης και της παντελούς αδράνειας του κράτους που επιδιώκει την έκδοση του Καθ’ ου η αίτηση, δεν θεωρώ ότι υπό τις περιστάσεις δικαιολογείται η περαιτέρω κράτηση του Καθ’ ου η αίτηση. Υπενθυμίζεται δε, ότι σύμφωνα με το αρ. 16(5) του Ν. 97/70, η απελευθέρωση δεν αντίκειται σε νέα σύλληψη και έκδοση, σε περίπτωση μεταγενέστερης λήψης της σχετικής Αίτησης.

 

Συνεπακόλουθα, το αίτημα της Αιτούσας Αρχής απορρίπτεται.

 

Ο Καθ’ ου η αίτηση να αφεθεί ελεύθερος.

 

( Υπ.) .............................

                                                                                   Χρ. Ππεκρή, Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο

 

Πρωτοκολλητής