ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΛΟΥΚΑ Ε.Δ

Αρ. Αγωγής: 2440/22 

 

ΜΕΤΑΞΥ:

 

Διαχειριστική Επιτροπή Πολυκατοικία KOUROUSHI PLAN 7Β

 

Εναγόντων

-και-

 

Χαράλαμπου Κουρσάρου

 

Εναγόμενου

 

Ημερομηνία:  2/2/2026

 

Εμφανίσεις:

Για Ενάγοντες: κα. Α. Χατζηαυξέντη

Για Εναγόμενο: ΜΙΧΑΗΛ Γ. ΦΛΩΡΙΔΗΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

 

1.    Δικόγραφα

 

Με την αγωγή τους οι Ενάγοντες αξιώνουν εναντίον του Εναγόμενου τα κάτωθι:

 

«Α. € 765,00.- ποσό οφειλόμενο υπό του Εναγόμενου ως ανωτέρω εν τη παρ. 6 αναφέρεται και/ή κοινόχρηστα και/ή έξοδα συντήρησης και/ή αδικαιολόγητο πλουτισμό και/ή αποζημιώσεις και/ή οιονδήποτε άλλο ποσό το δικαστήριο αποφασίσει.

 

Β. Ενδιάμεσα κέρδη €30,00 μηνιαίως από την καταχώρηση της παρούσας αγωγής.

 

Γ. €200,00 - ποσό οφειλόμενο υπό του Εναγόμενου ως ανωτέρω εν τη παρ. 9 αναφέρεται και/ή ως ειδική ζημιά και/ή οιονδήποτε άλλο ποσό το δικαστήριο αποφασίσει.»

 

Οι Ενάγοντες υποστηρίζουν ότι είναι διαχειριστική επιτροπή πολυκατοικίας και ο Εναγόμενος είναι ιδιοκτήτης και κατέχει ακίνητο επί του ισογείου. Οι Ενάγοντες προέβησαν σε διανομή και χρέωση των εκάστοτε μηνιαίων δαπανών και εξόδων στους κυρίους των μονάδων της κοινόκτητης οικοδομής και οι τελευταίοι είχαν υποχρέωση να καταβάλουν το μερίδιο που τους αναλογούσε σύμφωνα με τη σχετική απόφαση των Εναγόντων. Ο Εναγόμενος όφειλε να καταβάλει το ποσό των €30 μηνιαίως ως το μερίδιο που του αναλογούσε. Ο Εναγόμενος δεν κατέβαλε το εν λόγω ποσό και κατέληξε να οφείλει το ποσό των €690 το οποίο αντιστοιχεί στο μερίδιο του για τα κοινόχρηστα για τους μήνες από τον Ιανουάριο του 2021 έως τον Νοέμβριο 2022, ήτοι 23 μήνες και το ποσό των €75 ποσό το οποίο αντιστοιχεί για την επιδιόρθωση του μηχανισμού της πόρτας της πολυκατοικίας. Οι Ενάγοντες επιχείρησαν να εισπράξουν το εν λόγω ποσό ανεπιτυχώς, ενώ περί τον Ιούνιο του 2022 κατέληξαν σε προφορική συμφωνία, ετοιμάστηκε γραπτώς η εν λόγω συμφωνία και τα έξοδα της καταβλήθηκαν από τους Ενάγοντες. O Εναγόμενος αρνήθηκε να υπογράψει τη συμφωνία και να τελέσει τα συμφωνηθέντα. Αυτό είχε ως συνέπεια την περαιτέρω οικονομική επιβάρυνση των Εναγόντων με το ποσό των €200.

 

Ο Εναγόμενος με την Υπεράσπιση του αντιτείνει ότι το διαμέρισμα του είναι αυτοτελές από την πολυκατοικία, έχει ξεχωριστή είσοδο από την είσοδο της πολυκατοικίας, δική του αυλή και δεν εισέρχεται και ούτε διέρχεται μέσω κοινόχρηστων ή κοινόκτητων χώρων. Ισχυρίζεται ότι ουδέποτε συγκλήθηκε νομότυπη γενική συνέλευση των ιδιοκτητών και ουδέποτε εξελέγη νομότυπα διαχειριστική επιτροπή και κατ' επέκταση, οι όποιες αποφάσεις της κατ' ισχυρισμό διαχειριστικής επιτροπής είναι παράνομες παράτυπες και άνευ οποιουδήποτε αποτελέσματος. Προσθέτει ότι λόγω της ιδιαιτερότητας του ακινήτου του, οι εκάστοτε παρουσιαζόμενοι ως διαχειριστές της οικοδομής τον απάλλαξαν από την κατ' ισχυρισμό υποχρέωση συνεισφοράς στα έξοδα της οικοδομής και ουδέποτε απαίτησαν από αυτόν την καταβολή οποιουδήποτε ποσού παρά μόνο περί τον Ιούνιο του 2022. Τότε παρά τις επιφυλάξεις και αντιρρήσεις του για την νομιμότητα της διαχειριστικής Επιτροπής και των αποφάσεων αυτής συμφώνησε να καταβάλλει το ποσό των €20 μηνιαίως.

2.    Επίδικα και παραδεκτά

 

Για σκοπούς περιορισμού των επίδικων θεμάτων, κρίνεται σκόπιμο να σημειωθεί ότι μέσω των δικογράφων, της μαρτυρίας των μερών, αλλά και των θέσεων που προωθήθηκαν από τους διάδικους κατά τις τελικές τους αγορεύσεις, προκύπτει παραδεκτώς ότι:

Α. Ο Εναγόμενος είναι ιδιοκτήτης ακινήτου, στο ισόγειο της πολυκατοικίας, όπου οι Ενάγοντες ισχυρίζονται πως αποτελούν την Διαχειριστική Επιτροπή. Διατηρεί εκεί Κέντρο Πυρηνικής Ιατρικής.

Β. Τα μέρη προέβησαν σε συμφωνία για την καταβολή από τον Εναγόμενο ως κοινόχρηστα, ποσού €20, αντί €30, μηνιαίως. Τελικώς ο Εναγόμενος αρνήθηκε να υπογράψει τη γραπτή συμφωνία.

Γ. Ο Εναγόμενος το επίδικο διάστημα δεν κατέβαλε κανένα ποσό ως κοινόχρηστα.

Τα ως άνω, ως παραδεκτά και αναντίλεκτα, καθίστανται και ευρήματα του Δικαστηρίου. Παραμένουν λοιπόν, ως επίδικα, όπως προκύπτει από τα δικόγραφα και την επ’ ακροατηρίω μαρτυρία τα εξής:

Α. Αν hσύσταση των Εναγόντων, ως διαχειριστικής επιτροπής είναι νόμιμη και πως οι συνακόλουθες αποφάσεις της κρίνονται αν αυτή δεν συστάθηκε νομότυπα.

B. Αν οι Ενάγοντες δικαιούνται τα ποσά που αξιώνουν και

Γ. Πως επηρεάζει η αποκάλυψη από τους Ενάγοντες ότι ο Εναγόμενος προέβη σε πληρωμή στο Δικαστήριο.

 

 3. Μαρτυρία

Δεν θα παρατεθούν με λεπτομέρεια τα όσα ισχυρίστηκε ο κάθε μάρτυρας, αφού το σύνολο της μαρτυρίας βρίσκεται στις ένορκες δηλώσεις των μαρτύρων και τις έχω υπόψη μου. Έχω αναγνώσει τις γραπτές αγορεύσεις των διαδίκων και αναφορά σε αυτές θα γίνει όπου κρίνεται σκόπιμο.

Προχωρώ στην ανάλυση και αξιολόγηση της μαρτυρίας, έχοντας υπόψη τα επίδικα θέματα, με σκοπό να καταστεί δυνατή η εξαγωγή διαπιστώσεων αναφορικά με τα πραγματικά, καθοριστικά για το αποτέλεσμα, γεγονότα^[1]. Ως είναι νομολογιακά καθιερωμένο η αξιολόγηση λαμβάνει χώρα επί σημείων που αφορούν τα επίδικα θέματα^[2]. Η ανάλυση και αξιολόγηση της μαρτυρίας θα γίνει ανά επίδικο ζήτημα, με αντιπαραβολή και διερεύνηση της αντικειμενικής υπόστασης των εκατέρωθεν θέσεων, με αναφορά στα Τεκμήρια ώστε να εξαχθούν σχετικά ευρήματα, ενώ θα αξιολογηθεί κάθε μάρτυρας ξεχωριστά, ως και η νομολογία εισηγείται^[3].

Η ακρόαση της υπόθεσης, λόγω του ύψους των ποσών που αξιούνται, έχει διεξαχθεί ως ταχείας εκδίκασης, ως η Διάταξη 30 Θεσμός 5 επόμενοι ορίζει, χωρίς δηλαδή την διενέργεια επ’ ακροατηρίω διαδικασίας, αλλά με την κατάθεση γραπτών δηλώσεων και αγορεύσεων. Γραπτές δηλώσεις κατέθεσαν για τους Ενάγοντες ο κ. Αντώνιος Κάλλινος (ΜΕ) και ο Εναγόμενος.

3.1. Η σύγκληση της Διαχειριστικής επιτροπής και οι σχετικές της αποφάσεις

Ως προς το ζήτημα της σύστασης των Εναγόντων ο ΜΕ αναφέρει ότι η Διαχειριστική Επιτροπή της Πολυκατοικίας είναι νομίμως συστημένη συμφώνως των νόμων της Δημοκρατίας και εκλέγεται κάθε έτος κατά την πρώτη της ετήσια Γενική Συνέλευση από τους ιδιοκτήτες των μονάδων πολυκατοικίας. Επισυνάπτει έγγραφα (Τεκμήριο 2) που δεικνύουν ότι για τα έτη 2021 μέχρι 2023, τουλάχιστον, λάμβανε χώρα ετήσια γενική συνέλευση και ποιοι λάμβαναν μέρος σε αυτή. Μέρος του Τεκμηρίου 2 αποτελούν εξουσιοδοτήσεις σε φυσικά πρόσωπα ώστε να ενεργούν εκ μέρους της Διαχειριστική Επιτροπής.

Ενημερώνονταν οι ιδιοκτήτες και κάτοχοι διαμερισμάτων στην πολυκατοικία για τις επερχόμενες συνεδρίες, για την κατάσταση κοινοχρήστων καθώς και άλλες αποφάσεις που δυνατόν να λαμβάνονταν με διάφορους τρόπους, μεταξύ άλλων, με την ανάρτηση ανακοίνωσης στην είσοδο της πολυκατοικίας, μέσω viber και ηλεκτρονικού μηνύματος (Τεκμήριο 4).

Ο Εναγόμενος στην γραπτή του δήλωση, ως προς το εν λόγω επίδικο υποστηρίζει ότι   ουδέποτε συγκλήθηκε νομότυπα γενική συνέλευση, ουδέποτε εκλέγηκε νομότυπα οποιαδήποτε διαχειριστική επιτροπή και ουδέποτε αυτή ενεγράφη ως τέτοια στα Μητρώα του Κτηματολογίου και κατ' επέκταση οι αποφάσεις αυτής είναι παράνομες και παράτυπες. Σχολιάζει τα πρακτικά που επισυνάφθηκαν από τον ΜΕ αναφέροντας ότι έχουν πανομοιότυπο περιεχόμενο και ότι δεν επικυρώθηκαν, ούτε αποτελούν μέρος βιβλίου πρακτικών. Δεν προκύπτει, δε, να υπήρχε απαρτία, κατά τη θέση του Εναγόμενου ή αν ορίστηκε Πρόεδρος της Επιτροπής. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι αναφορές του Εναγόμενου για κακοδιαχείριση από την Επιτροπή, αλλά και παρανομίες που προκύπτουν σε άλλα διαμερίσματα, δεν δύνανται να εξεταστούν με την υπό κρίση αγωγή, αλλά με άλλα διαθέσιμα δικονομικά μέσα.

Οι ως άνω θέσεις του Εναγόμενου προσκρούουν με την συμπεριφορά του όπως αποκαλύφθηκε με τη μαρτυρία του ΜΕ. Συγκεκριμένα ο τελευταίος εξήγησε ότι την 13/07/2023 ενημέρωσε και εγγράφως τον Εναγόμενο πως οι Ενάγοντες είχαν αποδεχτεί την πρόταση του για να πληρώνει €20 μηνιαίως κοινόχρηστα και να διαγραφούν τα οφειλόμενα. Είχε ζητήσει το e-mail του προκειμένου να του προωθήσει τη συμφωνία και ο Εναγόμενος αποδέχθηκε να υπογράψει τη συμφωνία και απέστειλε με sms του email του στον ΜΕ (Τεκμήριο 12). Έτσι ο ΜΕ απέστειλε με ηλεκτρονικό μήνυμα την εν λόγω συμφωνία στον Εναγόμενο, με τον τελευταίο τελικώς να υπαναχωρεί (Τεκμήριο 13). Πλην όμως με αυτή του τη συμπεριφορά ο Εναγόμενος όχι μόνο αποδέχθηκε την ύπαρξη των Εναγόντων αλλά ήταν έτοιμος να συμβληθεί και μαζί τους, ανεπιφύλακτα. Ο μόνος λόγος που δεν το έπραξε, κατά τον ίδιο, ήταν γιατί κλήθηκε να πληρώσει δικηγορικά έξοδα. Σε κάθε όμως περίπτωση προκύπτει ξεκάθαρα τόσο από τα αναντίλεκτα λεγόμενα του ΜΕ όσο και από το Τεκμήριο 12 ότι αποδέχθηκε χωρίς επιφύλαξη να συμβληθεί με τους Ενάγοντες. Με συμπεριφορά του προβαίνει σε μια διαβεβαίωση προς τους Ενάγοντες, η οποία επηρεάζει τις νομικές σχέσεις μεταξύ τους, συνεπώς ο Εναγόμενος δεν δύναται να ενεργήσει με τρόπο ασυμβίβαστο προς αυτή[4]. Κωλύεται λοιπόν ο Εναγόμενος από του να εγείρει ισχυρισμό περί μη νόμιμης σύστασης των Εναγόντων, από τη στιγμή που αποδέχθηκε την ύπαρξη τους και εξέφρασε την πρόθεση να συμβληθεί μαζί τους. Σε κάθε περίπτωση ο Εναγόμενος δεν προέβη στα απαραίτητα δικονομικά διαβήματα προς αμφισβήτηση των Εναγόντων, ως θα αναλυθεί κατωτέρω στη νομική πτυχή. Επομένως οι σχετικοί ισχυρισμοί του δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί.

3.2. Τα κατ’ ισχυρισμό οφειλόμενα

Ως προς τον υπολογισμό του ποσού που θα καταβάλλει ο κύριος κάθε μονάδας ο ΜΕ κατέθεσε ότι: οι Ενάγοντες διανέμουν και χρεώνουν τους διάφορους ιδιοκτήτες και άλλα πρόσωπα με τις εκάστοτε μηνιαίες δαπάνες και έξοδα για την συντήρηση, επιδιόρθωση, αποκατάσταση, διαχείριση, καλύτερη λειτουργία, καθαρισμό της πολυκατοικίας, καθώς και των κοινοχρήστων γενικότερα. Το ποσό των κοινοχρήστων για το 2021 αποφασίστηκε όπως οριστεί στα €30 μηνιαίως για κάθε διαμέρισμα, ποσό το οποίο επικυρώθηκε και για το έτος 2022, όπως καταδεικνύει το πρακτικό των Εναγόντων ημ. 2/4/2022 Τεκμήριο 5.

Από τον Σεπτέμβριο του 2023 οι Ενάγοντες αποφάσισαν όπως τεθεί σε εφαρμογή νέος τρόπος υπολογισμού των κοινοχρήστων, δηλαδή βάσει των τετραγωνικών μέτρων εκάστου διαμερίσματος. Το ποσό κοινοχρήστων που αναλογεί στο διαμέρισμα του Εναγόμενου από την 01/09/2023 ανέρχεται στο ποσό των €46 μηνιαίως. Σχετική ανάρτηση έγινε στην είσοδο της πολυκατοικίας αλλά και σε ηλεκτρονική αλληλογραφία προς τους ιδιοκτήτες. Σχετικό είναι και το πρακτικό των Εναγόντων ημερομηνίας 8/7/2023 και η αλληλογραφία που το συνοδεύει, Τεκμήριο 6. Στην αλληλογραφία αυτή παρατίθεται πίνακας στον οποίο υπολογίζεται το μηνιαίο ποσό κοινοχρήστων για κάθε διαμέρισμα και τα ποσά αυτά συμποσούνται στα €599 μηνιαίως. Δεν κατατέθηκε τίποτα που να δεικνύει ότι ο Εναγόμενος αμφισβήτησε τα ως άνω ποσά.

Επιπλέον ποσό €70 χρεώθηκε στους κυρίους των μονάδων, λόγω επιδιόρθωσης του μηχανισμού της πόρτας της πολυκατοικίας και συνακόλουθα και των κλειδαριών αυτής. Ως Τεκμήριο 7 καταθέτει την Κατάσταση Κοινοχρήστων του διαμερίσματος του Εναγόμενου για τα την περίοδο 01/01/2021 - 30/06/2023 και ως Τεκμήριο 8 την κατάσταση μηνιαίων εισπράξεων και μηνιαίων υπολοίπων για τα έτη 2021 και 2022. Εξηγεί ότι εκ λάθους στο Τεκμήριο 7 χρεώθηκε ο Εναγόμενος με €150 αντί €70 για την επιδιόρθωση της πόρτας.

Ο Εναγόμενος στη γραπτή του δήλωση αντιτείνει ότι ουδέποτε οι Ενάγοντες έχουν ετοιμάσει μηνιαίες ή τριμηνιαίες καταστάσεις εξόδων συνοδευόμενες από τα απαραίτητα δικαιολογητικά αλλά ούτε και έφεραν σε γνώση του τέτοιες. Εισηγείται ότι δεν υπάρχει διαφάνεια στην διαχείριση και τα απαιτούμενα έξοδα. Αναφέρεται σε σύγκρουση συμφέροντος αφού το ίδιο πρόσωπο εκτελεί χρέη Προέδρου και ταμία των Εναγόντων ενώ το ποσό των οφειλόμενων κοινοχρήστων ορίζεται αυθαίρετα και δεν προκύπτει να έγιναν τα έξοδα για τα οποία του ζητούνται ποσά. Βρίσκει υπερβολική τη δαπάνη για την επιδιόρθωση της πόρτας. Ο ίδιος, δε, δεν συμφώνησε στην καταβολή του όποιο ποσού ως ποσό ετοιμασίας της μεταξύ των μερών συμφωνίας.

Εκ των ως άνω προκύπτει ότι οι Ενάγοντες είχαν καθορίσει, ως τους δίδεται η ευχέρεια δυνάμει του Νόμου, το ποσό των κοινοχρήστων για κάθε μονάδα. Σε χρόνο μετά την έγερση της αγωγής αυτός ο καθορισμός έγινε στη βάση των τετραγωνικών μέτρων κάθε διαμερίσματος. Κάθε άλλη δαπάνη χρεωνόταν στους κυρίους των μονάδων. Ο Εναγόμενος δεν κατέθεσε το οτιδήποτε που να δεικνύει ότι διαμαρτυρήθηκε για την όποια χρέωση από τους Ενάγοντες. Παρά μόνο ήρθε αργότερα να διαπραγματευτεί το ποσό που θα κατέβαλλε, να το συμφωνήσει και τελικώς να υπαναχωρήσει.

Οι Ενάγοντες από την άλλη άσκησαν τα καθήκοντα που το Μέρος ΙΑΑ του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου (ΚΕΦ.224) τους προσδίδει. Καθόρισαν το ποσό συμμετοχής κάθε κυρίου διαμερίσματος επί της κοινόκτητης οικοδομής, ώστε να συμμετέχουν όλοι στις δαπάνες αυτής. Ο μεταγενέστερος, δε, υπολογισμός τους ποσού στη βάση του εμβαδού κάθε μονάδας, ως το άρθρο 38ΙΑ του Κεφ. 224 ορίζει[5], κατέδειξε ότι ο Εναγόμενος χρεωνόταν με μικρότερο ποσό από αυτό που αναλογούσε στο διαμέρισμα του. Επομένως ο αρχικός υπολογισμός, επουδενί δεν τον έπληξε, αντιθέτως τον ωφέλησε.

Το Δικαστήριο, δεν είναι σε θέση ούτε δύναται να ελέγξει τα έξοδα και τα έσοδα των Εναγόντων. Ο Εναγόμενος είχε και έχει δικαίωμα να επιθεωρεί τις καταστάσεις εσόδων και εξόδων και τις σχετικές αποδείξεις και στοιχεία[6]. Δεν προκύπτει να το έπραξε, με αποτέλεσμα να μην είναι σε θέση να καταδείξει ή να τεκμηριώσει την όποια κακοδιαχείριση από μέρους των Εναγόντων.

Στον αντίποδα οι Ενάγοντες κατέδειξαν ότι μέσα από τις αποφάσεις τους καθόρισαν την συνεισφορά κάθε κυρίου στα έξοδα και τις δαπάνες της πολυκατοικίας, ως ο Νόμος προβλέπει, ενώ ενημέρωναν τους κυρίους των μονάδων συχνά και ποικιλοτρόπως. Συνεπώς το ποσό των €30 με το οποίο χρέωναν τον Εναγόμενο κρίνεται ότι καθορίστηκε νομότυπα.

Νομότυπα χρεώθηκε ο Εναγόμενος και το ποσό των €70 για την αλλαγή στην πόρτα της πολυκατοικίας, αφού οι διαχειριστικές επιτροπές είναι επιφορτισμένες μεταξύ άλλων και με την συντήρηση της κοινόκτητης οικοδομής όπως και την βελτίωση των συστατικών και προσαρτημάτων της^[7]. Έτσι οι Ενάγοντες είχαν την ευχέρεια να αναζητήσουν το ποσό που αναλογεί στον Εναγόμενο, αφού οι κύριοι όλων των μονάδων απαιτείται από το Νόμο όπως συμμετέχουν στις δαπάνες που είναι αναγκαίες για την συντήρηση της κοινόκτητης ιδιοκτησίας^[8]. Αναλόγως και το ποσό των €200 που οι Ενάγοντες κατέβαλαν σε δικηγόρο για την ετοιμασία συμφωνίας με τον Εναγόμενο, ήταν ποσό που καταβλήθηκε για τον περιορισμό της ζημιάς τους, λόγω της μη πληρωμής το ποσών που ο Εναγόμενος όφειλε. Ήταν δηλαδή ποσό αναφορικά με ζήτημα που αφορά την κοινόκτητη οικοδομή και δύνανται να το διεκδικήσουν με αγωγή[9], από τον υπαίτιο. Οι απαιτήσεις των Εναγόντων για εργασίες που έγιναν σε χρόνο μεταγενέστερο της αγωγής δεν καλύπτονται από τα δικόγραφα και δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη.

 

3.3. Η πληρωμή στο Δικαστήριο από τον Εναγόμενο

Ο ΜΕ αναφέρει στη γραπτή του δήλωση ότι μετά την καταχώρηση της αγωγής και συγκεκριμένα την 07/12/2022, ο Εναγόμενος προέβη σε δικαστική διαδικασία όπου κατέθεσε στο Δικαστήριο το ποσό των €140, θεωρώντας πως αυτό είναι το ποσό που θα ικανοποιήσει την απαίτηση των Εναγόντων.

Ο Εναγόμενος σε σχέση με αυτό τον ισχυρισμό αναφέρει ότι είχε προβεί στην κατάθεση στο πρωτοκολλητείο του Δικαστηρίου συγκεκριμένου ποσού με το οποίο είναι η θέση του ότι σε περίπτωση επιτυχίας των Εναγόντων είναι ικανό να ικανοποιήσει την απαίτηση τους. Αποκαλύπτοντας οι Ενάγοντες αυτή του την πράξη έχουν πρακτικά εκμηδενίσει την ουσία και την όλη φιλοσοφία της διαταγής 22 . Έχουν παραβιάσει το δικαίωμα του για δίκαιη δίκη, αφού δίδεται στο Δικαστήριο η λανθασμένη εντύπωση ότι αποδέχεται την απαίτηση των Εναγόντων έστω και μέρος αυτής. Αυτά είναι τα γεγονότα και οι θέσεις των μερών ως προς αυτό το νομικό ζήτημα, του οποίου οι νομικές συνέπειες θα αναλυθούν κατωτέρω.

3.4. Αξιολόγηση μαρτύρων

Ο ΜΕ τεκμηριωμένα ανέλυσε κάθε θέση των Εναγόντων, επισυνάπτοντας Τεκμήρια για κάθε απόφαση και πράξη των Εναγόντων. Οι θέσεις του ήταν ξεκάθαρες, ενώ υπήρξε ειλικρινής αναγνωρίζοντας το λάθος στην χρέωση μεγαλύτερου ποσού για την επιδιόρθωση της πόρτας. Μπορεί η αποκάλυψη της πληρωμής στο Δικαστήριο να αποτελεί ατόπημα, αλλά κατά τα άλλα ο ΜΕ με την μαρτυρία του κατάφερε να τεκμηριώσει τις πλείστες θέσεις των Εναγόντων, δίδοντας την εντύπωση ότι οι τελευταίοι λειτουργούν εν πολλοίς ως ο Νόμος και οι Κανονισμοί προβλέπουν,

Από τον άλλη ο Εναγόμενος δεν καταχώρησε κανένα τεκμήριο και στήριξε την άρνηση του να πληρώσει το όποιο ποσό στους Ενάγοντες, κυρίως σε νομικά ζητήματα. Είναι προφανές ότι δεν συμφωνεί με αποφάσεις των Εναγόντων, αλλά δεν είχε προβεί στο όποιο διάβημα, σε συμμετοχή σε γενική συνέλευση ή ακόμα και σε εναντίον τους δικαστικά μέτρα, για να καταδείξει τα όσα τους καταλογίζει. Συμφώνησε ποσό κοινοχρήστων, με τον ίδιο τελικώς να υπαναχωρεί και να μην υπογράφει γραπτή συμφωνία, για να μην επωμιστεί σχετικά έξοδα. Καταδεικνύεται η απροθυμία του να καταβάλει το όποιο ποσό, αρχικά επικαλούμενος το ότι το διαμέρισμα του είναι ισόγειο, μετά προσπαθώντας να καταλογίσει μεροληψία και να αμφισβητήσει τους ίδιους του Ενάγοντες και στη συνέχεια αρνούμενος να υπογράψει συμφωνία που αποτύπωνε τα όσα αποδέχθηκε. Μέσω αυτής του της στάσης διαφάνηκε και η ασυνέπεια στις θέσεις του, τόσο ως προς το αν οφείλει το όποιο ποσό όσο και ως προς την ίδια την σύσταση των Εναγόντων.

4.    Νομική Βάση

Τα των διαχειριστικών επιτροπών κοινόκτητων οικοδομών ρυθμίζονται από τα άρθρα 38 Α-ΛΓ του Κεφ. 24. Αρχικά και σε σχέση με την αμφισβήτηση της σύστασης των Εναγόντων, αυτή δεν μπορεί να εξεταστεί στο παρόν στάδιο. Όπως τέθηκε στην Lioufis & Co Ltd v. Ανδρονίκου κ.ά. [1996] 1(Α) Α.Α.Δ. 773:

«Αν ο ενάγων δεν είναι υπαρκτό πρόσωπο, φυσικό ή νομικό, δεν τίθεται, ούτε θα μπορούσε να τεθεί ζήτημα αντιδικίας με τον εναγόμενο. Αγωγή εκ μέρους ανύπαρκτου προσώπου συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Το μέσο για την αμφισβήτηση της οντότητας του ενάγοντα είναι αίτηση για τη διαγραφή της αγωγής»

Η Lioufis[10], σφραγίζει την τύχη της εισήγησης του Εναγομένου περί μη νόμιμης σύστασης των Εναγόντων. Δεν μπορεί τούτη η εισήγηση να αποτελέσει αντικείμενο αντιδικίας σε αυτό το στάδιο. Το μέσο που προβλέπεται προς τούτο είναι διαφορετικό και δεν χρησιμοποιήθηκε. Ο Εναγόμενος δεν συμμετείχε καν στη Γενική Συνέλευση, όπου είχε δικαίωμα να εκφράσει την όποια διαφωνία του, ούτε έλαβε το όποιο δικονομικό διάβημα για να την αναδείξει. Παρά μόνο ήγειρε τα περί παράνομης σύστασης, για να υπερασπιστεί την από μέρους του μη πληρωμή του μεριδίου του στα κοινόχρηστα έξοδα της οικοδομής. Ούτε από την μη εγγραφή της κοινόκτητης οικοδομής στο σχετικό μητρώο προκύπτει ζήτημα, αφού όπως έχει νομολογηθεί μια πολυκατοικία αποτελεί κοινόκτητη οικοδομή  έστω και αν δεν έχει εγγραφεί στο Κτηματικό Μητρώο[11].

Γενικότερα οι Διαχειριστικές Επιτροπές έχουν δικαίωμα να εμφανίζονται στο Δικαστήριο ως διάδικοι, να ενάγουν και να ενάγονται, επομένως σύννομα οι Ενάγοντες εγείρουν την υπό εξέταση αγωγή^[12]. Ακόμα οι διαχειριστικές επιτροπές είναι επιφορτισμένες μεταξύ άλλων και με την συντήρηση της κοινόκτητης οικοδομής όπως και τη βελτίωση των συστατικών και προσαρτημάτων της, όπως αναφέρθηκε και παραπάνω^[13]. Επομένως δεν χρειάζονταν καν εξουσιοδότηση οι Ενάγοντες, για εργασίες στην οικοδομή, ενώ καθόρισαν με απόφαση τους και το ποσό που αναλογεί σε κάθε κύριο μονάδας, για την συντήρηση και τα έξοδα της πολυκατοικίας. Ήταν ανάμεσα στα καθήκοντα τους, ορθώς το εξετέλεσαν, και ακολούθως ζήτησαν το ποσό που αναλογεί από τον Εναγόμενο.

Αναφορικά με την πληρωμή στο Δικαστήριο στο Annual Practice του 1958, στη σελίδα 536 αναφέρονται τα ακόλουθα, ως ορθώς καταγράφουν στην αγόρευση τους οι δικηγόροι του Εναγόμενου:

«It is the duty of both Judge and counsel to observe this Rule, but if, by inadvertence or otherwise, it is broken, it is a matter for the trial Judge to determine what shall be done. If he thinks it proper, or necessary, for the due administration of justice, he may refuse to hear the action further, and direct it to be heard by another tribunal. But if he is satisfied that no injustice will be done he may allow the cause to proceed; this course, if taken, in itself affords no ground for an appeal»

Στην Κυριάκου ν. Πιλόττου, Πολιτική Έφεση Αρ. 98/2012, 14/3/2018, ECLI:CY:AD:2018:A116, αναλύονται οι σχετικές αρχές και μεταξύ αυτών αναφέρεται ότι:

«Το όλο ζήτημα παραμένει πάντοτε στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, το οποίο θα πρέπει να συνυπολογίσει όλη την ενώπιον του διαφορά και να συνεκτιμήσει κατά πόσο η αξίωση περιέχει πέραν του ενός επιδίκων θεμάτων επί των οποίων υπάρχουν διακριτά έξοδα τα οποία μπορούν να επιδικαστούν.»

Λαμβάνοντας υπόψη ότι η ακρόαση της αίτησης έγινε χωρίς επ’ ακροατηρίω μαρτυρία, παρά μόνο με γραπτές δηλώσεις μαρτύρων, η αποκάλυψη της πληρωμής στο Δικαστήριο έγινε κατά την παρουσίαση της μαρτυρίας και ότι τα επίδικα ζητήματα είναι κυρίως νομικά, κρίνεται ότι η αποκάλυψη της πληρωμής στο Δικαστήριο δεν δύναται να προκαλέσει την όποια αδικία. Δεν δύναται να επηρεάσει καθ’ οιονδήποτε τρόπο το Δικαστήριο στην απόφαση του, ούτε γεννάται ζήτημα μεροληψίας ως προς την όποια πλευρά.

Ως προς τις απαιτήσεις των Εναγόντων, έχει αποδειχθεί ότι ο Εναγόμενος όφειλε να καταβάλλει και δεν κατέβαλε το ποσό των €30 μηνιαίως ως κοινόχρηστα για την περίοδο μεταξύ των μηνών Ιανουαρίου του 2021 μέχρι Νοεμβρίου 2022, ήτοι 23 μήνες. Οφείλει δηλαδή ποσό ύψους €690. Οφείλει επίσης ποσό €70 ευρώ ως η συνεισφορά του στη δαπάνη για επιδιόρθωση της πόρτας της πολυκατοικίας. Έχει, δε, αποφασιστεί ότι και το αιτητικό που αφορά τα έξοδα συνομολόγησης της συμφωνίας μεταξύ των μερών, ύψους €200 είναι έξοδα που οι Εναγόμενοι δικαιούνται να αξιώνουν. Όπως προαναφέρθηκε ως μη δικογραφημένα δεν δύνανται να επιδικαστούν υπέρ των Εναγόντων έξοδα στα οποία προέβησαν μετά την έγερση της αγωγής και δεν τίθενται καν στα αιτητικά της Έκθεσης Απαίτησης, ούτε προκύπτουν από το σώμα της. Το Δικαστήριο επίσης, δεν δύναται να εκδώσει απόφαση ως το αιτητικό Β, για «ενδιάμεση κέρδη», καθώς αυτά αφορούν απαίτηση για καταβολή ποσών μετά την καταχώρηση της αγωγής, ήτοι σε άλλο επίδικο χρόνο και δεν συνάδουν με την μαρτυρία που δόθηκε.

 

5.    Κατάληξη

Στη βάση των ως άνω εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγομένου, για το συνολικό ποσό των €960, με νόμιμο τόκο από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής.

Δεν προκύπτει λόγος απόκλισης από τον κανόνα ότι τα δικηγορικά έξοδα επιδικάζονται υπέρ του επιτυχόντος διαδίκου. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγομένου, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.

 

 

(Υπ.)………………………………

Α. Λουκά Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο

Πρωτοκολλητής