ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Ενώπιον:  Α. ΛΟΥΚΑ, Ε.Δ.

                                                                               Αρ. Διαιτητικής Απαίτησης: 516/25

Μεταξύ:

Πωλίνα Λοίζου

Ενάγουσας

ΚΑΙ

 

Μ.ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΗ ΛΙΜΙΤΕΔ

Εναγόμενης

Αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων ημ. 17/11/2025

 

Ημερομηνία: 16/2/2026

 

Εμφανίσεις:

Για Ενάγουσα Αιτήτρια: κ. Κ. Καλλής με κ. Γ. Γεωργίου

Για Εναγόμενη Καθ’ ης η αίτηση: κ. Μ. Λοϊζίδης

 

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

 

Με την υπό εξέταση αίτηση αξιώνονται τα κάτωθι διατάγματα:

«Α. Διάταγμα και/ή δήλωση του Σεβαστού Δικαστηρίου που να απαγορεύει και/ή να εμποδίζει την Καθ’ ης η Αίτηση και/ή τους διευθυντές και/ή της αντιπροσώπους και/ή της εκπροσώπους της από του να προωθούν και/ή συνεχίζουν διαιτητική και/ή άλλη εξωδικαστική διαδικασία επίλυσης διαφορών μέσω των κυρίων Κωνσταντίνου Μέσσιου και Κλεάνθη Δημοσθένους ως διαιτητών και/ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου για το σκοπό εξέτασης και/ή εκδίκασης και/ή επίλυσης ισχυριζόμενης διαφοράς που κατ’ ισχυρισμό προκύπτει από τη συμφωνία ημερομηνίας 16 Δεκεμβρίου 2022 Ε1(Α) Έντυπο Κυρίως Συμβολαίου ΓΙΑ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΑ ΕΡΓΑ (ΜΕ ΠΟΣΟΤΗΤΕΣ) ΑΥΞΩΝ ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΝΤΥΠΟΥ 0997 μεταξύ της Αιτήτριας και της Καθ’ ης η Αίτηση η οποία αφορά την ανέγερση της κατοικίας της Αιτήτριας στην οδό «…» μέχρι τελικής εκδίκασης της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Διαιτητικής Απαίτησης και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.

Β. Διάταγμα και/ή δήλωση του Σεβαστού Δικαστηρίου που να απαγορεύει και/ή να εμποδίζει του κυρίους Κωνσταντίνο Μέσσιο και Κλεάνθη Δημοσθένους να προωθούν και/ή συνεχίζουν διαιτητική και/ή άλλη εξωδικαστική διαδικασία επίλυσης διαφορών μεταξύ της Αιτήτριας και της Καθ’ ης ή Αίτηση και/ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου για το σκοπό εξέτασης και/ή εκδίκασης και/ή επίλυσης ισχυριζόμενης διαφοράς που κατ’ ισχυρισμό προκύπτει από τη συμφωνία ημερομηνίας 16 Δεκεμβρίου 2022 Ε1(Α) Έντυπο Κυρίως Συμβολαίου ΓΙΑ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΑ ΕΡΓΑ (ΜΕ ΠΟΣΟΤΗΤΕΣ) ΑΥΞΩΝ ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΝΤΥΠΟΥ 0997 μεταξύ της Αιτήτριας και της Καθ’ ης η Αίτηση η οποία αφορά την ανέγερση της κατοικίας της Αιτήτριας στην οδό «….» μέχρι τελικής εκδίκασης της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Διαιτητικής Απαίτησης και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.»

Το Δικαστήριο είχε εκφράσει από το μονομερές στάδιο την ανησυχία του σε σχέση με την ύπαρξη snagging list αλλά και διαφορών μεταξύ των μερών[1]. Τελικώς εκδόθηκε μονομερώς διάταγμα ως το αιτητικό (Β) της Αίτησης, αφού κρίθηκε ότι υφίσταται επείγον ζήτημα, εφόσον έχει ξεκινήσει διαιτησία, η οποία θα ήταν ορισμένη σε 15 μέρες, για να προχωρήσει και ότι προκύπτουν ζητήματα με τη διαιτησία, τα οποία θα ήταν προτιμότερο να επιλυθούν. Διατάχθηκε η επίδοση ως προς το αιτητικό (Α). Ταυτόσημα με τα ως άνω διατάγματα επιζητούνται και με την κυρίως Αίτηση, το Έντυπο Διαιτητικής Απόφασης Αρ. 92.

Επί της ουσίας, τα όσα αναλύονται μέσω της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας άπτονται της συμβατικής της σχέσης με την Καθ’ ης η αίτηση. Ειδικότερα, τα μέρη υπέγραψαν συμφωνία με τίτλο Ε1(Α) Έντυπο Κυρίως Συμβολαίου ΓΙΑ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΑ ΕΡΓΑ (ΜΕ ΠΟΣΟΤΗΤΕΣ) ΑΥΞΩΝ ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΝΤΥΠΟΥ 0997 (Τεκμήριο 1). Σκοπός ήταν η ανέγερση της κατοικίας της Αιτήτριας από την Καθ’ ης η αίτηση. Η προσωρινή παράδοση της κατοικίας έλαβε χώρα την 21/3/2025 και η Αιτήτρια μετακόμισε σ’ αυτή την 2/4/2025.

 

Από τον Ιανουάριο του 2025 είχε διαπιστώσει υγρασίες στο πάτωμα και από την 14/3/2025 υγρασίες στους τοίχους. Την 24/3/2025 διαπιστώθηκε ότι υπήρχε νερό στο φρεάτιο του ανελκυστήρα. Οι αρχιτέκτονες του Έργου την 8/4/2025 σε πρώτη επιστολή προς την Καθ’ ης η Αίτηση την ενημέρωναν για τις ζημιές που προκλήθηκαν σε σχέση με την διαρροή του νερού αναφερόμενοι επίσης και σε μεθόδους αποκατάστασης της ζημιάς. Καθώς τα ως άνω προβλήματα εντείνονταν η Αιτήτρια εγκατέλειψε την κατοικία. Ο Αρχιτέκτονας του Έργου με εκ νέου επιστολή του ημερ. 15/4/2025 προς την Καθ’ ης η Αίτηση, της έδωσε λεπτομερείς οδηγίες με χρονοδιαγράμματα για τις ενέργειες της για άμεση αποκατάσταση των ζημιών. Την 23/4/2025 η Καθ’ ης η Αίτηση δια μέσω των δικηγόρων της απέστειλε επιστολή στους Αρχιτέκτονες με την οποία απέρριπτε τα όσα ανάφεραν και υποστήριζε πως δεν έχει την οποιαδήποτε ευθύνη. Την 29/4/2025 η Καθ’ ης η Αίτηση δια των δικηγόρων της απέστειλε δύο επιστολές στους Αρχιτέκτονες με τις οποίες μεταξύ άλλων του ανάφεραν πως θα παραπέμψουν την εν λόγω διαφορά τους στον Αρχιτέκτονα για έκδοση απόφασης.

Την 2/5/2025 οι δικηγόροι της Αιτήτριας με ηλεκτρονικό του μήνυμα (e-mail) προς την Καθ’ ης η Αίτηση, τους δικηγόρους της και στον Αρχιτέκτονα έδωσαν σαφείς οδηγίες στον Αρχιτέκτονα πως αν με την πάροδο 7 ημερών από τη λήψη του ως άνω ηλεκτρονικού μηνύματος η Καθ’ ης η Αίτηση συνεχίζει να μην συμμορφώνεται με τις οδηγίες του Αρχιτέκτονα, θα προχωρήσει με την αποκατάσταση των ζημιών στην κατοικία, θα τις επιδιόρθωνε μέσω τρίτων (Τεκμήριο 7). Στην εν λόγω επιστολή αναφερόταν ότι το κόστος επιδιόρθωσης θα έπρεπε να επωμιστεί η Καθ’ ης η αίτηση. Η Καθ’ ης η αίτηση δεν ανταποκρίθηκε προς αποκατάσταση των ζημιών.

Την 14/5/2025 η Καθ’ ης η Αίτηση δια μέσω των δικηγόρων της απέστειλε επιστολή στους Αρχιτέκτονες την οποία κοινοποίησαν και στην Αιτήτρια, με την οποία καλούσαν και ειδοποιούσαν τον Αρχιτέκτονα όπως εκδώσει «Απόφαση Αρχιτέκτονα» για 12 συγκεκριμένες ισχυριζόμενες αμφισβητήσεις και διαφορές (Τεκμήριο 8). Ενδεικτικά αυτές οι διαφορές άπτονταν του πως εντοπίστηκαν οι ζημιές, τις σχετικές οδηγίες εκτέλεσης των εργασιών, αν θα διοριστεί εμπειρογνώμονας προς επίλυση του ζητήματος, θέματα ασφαλιστικής κάλυψης και τυχόν εντολές που είχαν δοθεί σχετικά σε υπεργολάβους. Την 2/6/2025 ο Αρχιτέκτονας του Έργου με απαντητική του επιστολή (Τεκμήριο 9) προς τους δικηγόρους της Καθ’ ης η Αίτηση ζητούσε διευκρινήσεις και ειδικότερα να διευκρινίσει ποια είναι η διαφορά που επικαλείτο με τη επιστολή Τεκμήριο 8.

Την 10/6/2025 η Καθ’ ης η Αίτηση μέσω των δικηγόρων της απέστειλε 2 επιστολές στους Αρχιτέκτονες τις οποίες κοινοποίησαν και στην Αιτήτρια. Με αυτές αφενός ζητούσαν έκδοση απόφασης από τον Αρχιτέκτονα, ως το άρθρο 36 του Συμβολαίου ορίζει και αφετέρου του εφιστούσαν την προσοχή, αφού είχαν αντιληφθεί ότι άλλοι εργολάβοι διεξήγαγαν εργασίες στο έργο. Με απαντητική του επιστολή ημ. 18/6/2025 ο Αρχιτέκτονας ανέφερε ότι είναι η Καθ’ ης η αίτηση που αρνήθηκε να προβεί στην επιδιόρθωση της ζημιάς και απέστειλε «εκ νέου κατάλογο εργασιών (snagging list)». Η Καθ’ ης η αίτηση με ηλεκτρονικό μήνυμα προς την Αιτήτρια ημ. 21/6/2025 (Τεκμήριο 14), εξέφρασαν την επιθυμία, ώστε τα ζητήματα που έθεσαν με το Τεκμήριο 8 παραπεμφθούν σε διαιτησία.

Κύρια θέση της Αιτήτριας είναι ότι πουθενά από τα ως άνω δεν προκύπτει ποια είναι η διαφορά των μερών, ώστε αυτή να δύναται να παραπεμφθεί σε διαιτησία. Την 25/6/2025 οι δικηγόροι της Αιτήτριας δια μέσω ηλεκτρονικού τους μηνύματος (e- mail) στους δικηγόρους της Καθ’ ης η Αίτηση τους ανέφεραν πως δεν διευκρίνισαν ποια είναι η διαφορά που έχει προκύψει επί του Έργου, πως με την επιστολή τους ημερ. 10/6/2025 οι διευκρινήσεις ήταν και πάλι γενικές και αόριστες και πως κατά την συνάντηση που θα λάμβανε χώρα θα έπρεπε να διευκρινιστεί η απαίτηση και η διαφορά που ισχυρίζονται ότι προέκυψε (Τεκμήριο 16). Είναι η θέση της Αιτήτριας ότι ποτέ δεν διευκρινίστηκε η διαφορά από την Καθ’ ης η αίτηση.

Την 2/10/2025 οι δικηγόροι της Καθ’ ης η Αίτηση με επιστολή τους στην Αιτήτρια και τους δικηγόρους η καλούσαν να τοποθετηθούν κατά πόσο θα προχωρούσαν σε διορισμό από κοινού Διαιτητή αλλιώς σε διαφορετική περίπτωση θα προχωρούσαν σε διορισμό δικού τους Διαιτητή (Τεκμήριο 20). Τελικώς την 10/10/2025 με επιστολή των δικηγόρων της Καθ’ ης η Αίτηση τους πληροφόρησαν ότι προχώρησαν στο διορισμό του κ, Κωνσταντίνου Μέσσιου ως Διαιτητή (Τεκμήριο 21). Επειδή στη επιστολή αυτή τέθηκε προθεσμία 7 ημερών για διορισμό Διαιτητή από την Αιτήτρια, αλλιώς θα προχωρούσαν ως προνοούν οι πρόνοιες του Νόμου και μετά από συμβουλή του δικηγόρου της την 16/10/2025 με ηλεκτρονικό μήνυμα (e-mail) ο δικηγόρος της Αιτήτριας πληροφόρησε την Καθ’ ης η αίτηση ότι παρά το γεγονός ότι δεν υφίσταται οποιαδήποτε διαφορά, διορίζει εκ μέρους της Αιτήτριας τον κ. Κλεάνθη Δημοσθένους ως Διαιτητή (Τεκμήριο 22).

Επισημαίνει η Αιτήτρια ότι με το εναρκτήριο έγγραφο της Διαιτησίας ημερ. 27/10/2025 οι διαιτητές αποφασίζουν ότι η διαιτησία είναι «νομότυπη» και στο επισυνημμένο σ’ αυτό Συμφωνητικό Έγγραφο Διαιτησίας την καλούσαν να υπογράψει και να παρουσιαστεί στις 17/11/2025. Στο Παράρτημα 5 του συμφωνητικού υπό τον τίτλο «Παράρτημα «XX» «Σύντομη περιγραφή των επιδίκων Θεμάτων τα οποία παραπέμπονται σε Διαιτησία:» δεν έχει καταγραφεί τίποτα και η κόλλα είναι λευκή (Τεκμήριο 23).

Τέλος η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι το κατά πόσο έχουν ενεργοποιηθεί οι πρόνοιες της συμφωνίας για παραπομπή της οποιοσδήποτε διαφοράς σε διαιτησία δεν αποτελεί θέμα που μπορεί να αποφασιστεί στα πλαίσια μιας διαιτησίας εφόσον για να αποφασιστεί κάτι τέτοιο ενώπιον διαιτητή θα πρέπει πρώτα να συμφωνηθεί ότι το θέμα εμπίπτει στην δικαιοδοσία και αρμοδιότητα του, κάτι που αμφισβητείται. Η οποιαδήποτε εμπλοκή της στη διαδικασία διαιτησίας, στο παρόν στάδιο, δημιουργεί σοβαρό ενδεχόμενο να λειτουργήσει ως κώλυμα εναντίον της για να αμφισβητήσει είτε τη δικαιοδοσία του διαιτητή είτε αυτήν καθ’ αυτήν την εγκυρότητα της διαιτησίας.

Η Καθ’ ης η αίτηση εγείρει μια σειρά λόγων ένστασης. Κύριος ισχυρισμός της είναι ότι η Αιτήτρια έχει αποκρύψει ουσιώδη πραγματικά γεγονότα και έχει προβεί σε παραπλανητικές δηλώσεις. Περαιτέρω εισηγείται κακοπιστία και κατάχρηση στην καταχώρηση της αίτησης, ώστε να μην προχωρήσει η σχετική διαδικασία διαιτησίας. Επιπλέον υποστηρίζει ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (14/60), δεν συντρέχει το στοιχείο του κατεπείγοντος και δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου και της νομολογίας για τη συνέχιση της ισχύος του προσωρινού διατάγματος. Διαφωνεί, δε, με την ερμηνεία που η Αιτήτρια δίδει στο προσχέδιο Συμφωνητικού εγγράφου που έχει αποσταλεί από τους διαιτητές παραπλανώντας το Δικαστήριο. Σημειώνει τέλος ότι οι Διαιτητές έχουν εξουσία να αποφασίσουν οποιοδήποτε θέμα εγερθεί ενώπιον τους και η απόφαση τους προσβάλλεται ενώπιον του Δικαστηρίου.

Στην ένσταση του εκ μέρους της Καθ’ ης η αίτηση ο κ. Μιχάλης Αχιλλέως, προβαίνει στη δική του ερμηνεία και ανάλυση των Τεκμηρίων που καταχώρησε η Αιτήτρια. Προβαίνει επιπλέον στην καταγραφή όρων του συμβολαίου τους οποίους επίσης αναλύει, όπως το άρθρο 36 (1) το οποίο προβλέπει την έκδοση απόφασης από τον Αρχιτέκτονα σε σχέση με διαφορές που προκύπτουν μεταξύ Εργοδότη και Εργολάβου και τη δυνατότητα παραπομπής σε διαιτησία αν ο Αρχιτέκτονας δεν απαντήσει (36(4)).

Επικεντρώνεται στα όσα ουσιώδη, κατά τη θέση του, απέκρυψε η Αιτήτρια, αλλά και στις δικές του θέσεις ως προς τα επισυνημμένα από την Αιτήτρια Τεκμήρια, ως εξής:

Την 18/3/2025, πραγματοποιήθηκε επιθεώρηση των εργασιών από τον Αρχιτέκτονα όπου κρίθηκε ικανοποιητική η κατάσταση της κατοικίας της Αιτήτριας. Κατόπιν λοιπόν, της επιθεώρησης, την 19/3/2025 εκδόθηκε από τον Αρχιτέκτονα Πιστοποιητικό Έμπρακτης Συμπλήρωσης των εργασιών (Τεκμήριο 2). Σε αυτό καταγράφεται, μεταξύ άλλων, ότι η κατάσταση της κατοικίας είναι ικανοποιητική βάσει της επιθεώρησης, ημερομηνίας 18/3/2025 και βεβαιώνεται η Έμπρακτη Συμπλήρωση των Εργασιών. Εντός της περιόδου μέχρι 21/3/2026, η επιδιόρθωση τυχόν ελαττωμάτων που ενδέχεται να εμφανιστούν θα τύγχαναν επιδιόρθωσης από τον Εργολάβο σύμφωνα με τους όρους του Συμβολαίου. Επισυνάπτεται snagging list με τις διορθωτικές εργασίες, στις οποίες δεν περιλαμβάνεται το όποιο ζήτημα υγρασιών. Το εν λόγω πιστοποιητικό είχε αποσταλεί δις στην Αιτήτρια.

Σημειώνεται ότι στις επιστολές του Αρχιτέκτονα ημ. 8/4/2025 και 15/4/2025, μεταβάλλεται η θέση του σε δύο σημεία. Αναφέροντας στην πρώτη ότι η υγρασία θεωρεί ότι οφείλεται στον επαγγελματικό καθαρισμό και στη δεύτερη ότι πληροφορήθηκε ότι η υγρασία οφείλεται στον επαγγελματικό καθαρισμό και ως προς το λόγο μη αποκατάστασης της σωλήνας από την οποία προκύπτει η διαρροή. Υποστηρίζει ότι αυτές οι διαφοροποιήσεις έλαβαν χώρα με μεθοδεύσεις της Αιτήτριας, ώστε να παρουσιαστεί το πρόβλημα, ως κακοτεχνία της Καθ’ ης η αίτηση.

Δεν υποδείχθηκε και δεν αποκαλύφθηκε από την Αιτήτρια, ότι η Καθ’ ης η Αίτηση προς απόλυτη συμμόρφωση με τους όρους του Συμβολαίου, με την Επιστολή, ημερομηνίας 29.04.2025, υπέδειξε στον Αρχιτέκτονα, τη διαδικασία που προβλέπεται στο Άρθρο 36 (1), ζητώντας επί της ουσίας έκδοση απόφασης του Αρχιτέκτονα, αφού προέβη σε καλόπιστες εισηγήσεις. Ο Αρχιτέκτονας και η Αιτήτρια, διατηρούσαν εμφανώς την ίδια στάση ακατάσχετης καθυστέρησης στην απάντηση των εισηγήσεων της Καθ’ ης η Αίτηση, καθυστέρηση η οποία ήταν εις βάρος της τελευταίας, αφού εκκρεμούσε η έκδοση Τελικού Λογαριασμού.

Ο κ. Αχιλλέως υποστηρίζει ότι το λεκτικό της επιστολής το Αρχιτέκτονα, Τεκμήριο 12 στην ε/δ της Αιτήτριας δεικνύει ότι ο ίδιος γνώριζε ποια είναι η διαφορά και αρνείτο να εκδώσει απόφαση, ουσιαστικά ενεργοποιώντας το άρθρο 36 (4) του Συμβολαίου.

Η Αιτήτρια αναφέρεται στην συνάντηση ημερομηνίας 8/7/2025 πλην όμως παρουσιάζει αυτήν ως μία συνάντηση όπου και πάλι δεν της διευκρινίστηκε ποια είναι η διαφορά που παραπέμφθηκε. Επισυνάπτει και το ηλεκτρονικό μήνυμα, ημερομηνίας 08/7/2025 των δικηγόρων της Καθ’ ης η Αίτηση στο οποίο χωρίς όμως να παραπέμπει συγκεκριμένα στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 17 ΕΔ Αιτήτριας, όπου καταδεικνύεται ότι στη συνάντηση υπήρξε κοινή πρόθεση για επίλυση της διαφοράς, ενώ οι δικηγόροι της Καθ’ ης η Αίτηση ζητούν τη θέση της Αιτήτριας τόσο στον από κοινού διορισμό διαιτητή όσο και επί της φιλικής διευθέτησης.

Στο Τεκμήριο 22 της ε/δ της Αιτήτριας, οι δικηγόροι της, αναφέρουν ότι «δεν υφίσταται οποιαδήποτε διαφορά μεταξύ των μερών και επιφυλάσσοντας τα δικαιώματα της να το θέσει ενώπιον των διαιτητών στο κατάλληλο στάδιο, μαζί με άλλα θέματα». Το Συμφωνητικό Έγγραφο, ημερομηνίας 27/10/2025 αποτελεί προσχέδιο συμφωνίας διαιτησίας και όχι το τελικό κείμενο. Αυτό άλλωστε προκύπτει και από το ίδιο το Τεκμήριο 23 της ΕΔ Αιτήτριας, όπου στη δεύτερη σελίδα και οι δύο διαιτητές αναφέρουν στο σημείο β ότι επισυνάπτουν σχέδιο συμφωνίας διαιτησίας. Πάγια πρακτική σε διαιτητικές διαδικασίες, είναι οι διαιτητές στην πρώτη διαδικαστική συνάντηση των μερών να καλούν αυτά να συμφωνήσουν τους βασικούς όρους της διαιτησίας.

 Η Αιτήτρια εσκεμμένα δεν αποκάλυψε το ηλεκτρονικό μήνυμα του κ. Μέσσιου, ημερομηνίας 16/10/2025, όπου σημείωνε ότι θα ακολουθήσει σχέδιο συμφωνίας διαιτησίας καθώς και πρόσκληση για πρώτη συνάντηση με σκοπό να καθοριστεί η διαδικασία, ο διορισμός επιδιαιτητή αν θα προκόψει και οποιαδήποτε άλλα θέματα ήθελαν τα μέρη να εγείρουν (Τεκμήριο 5).

Έπειτα και στη βάση των ως άνω ο κ. Αχιλλέως εξηγεί, θεωρεί ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Επισυνάπτει επίσης οικονομικές καταστάσεις της Καθ’ ης η αίτηση για να εξηγήσει ότι δεν υφίσταται ενδεχόμενο να υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη η Αιτήτρια.

Τα μέρη καταχώρησαν το καθένα από μία συμπληρωματική ένορκη δήλωση, ως τα χρονοδιαγράμματα τους. Παρατηρείται ότι σε αυτές προβαίνουν σε σχολιασμό των όσων ανέφεραν οι αντιδίκοι τους και επανάληψη των όσων έθεσαν στην αρχική ένορκη δήλωση. Οφείλω να υπομνήσω ότι «καλός λόγος» για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης^[2]. Το ζητούμενο, σε τέτοιες περιπτώσεις, είναι να κρίνεται επιθυμητό να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων^[3]. Προσπάθεια εισαγωγής ισχυρισμών ως επανάληψη άλλων επί προηγούμενης ενόρκου δηλώσεως είναι ανεπίτρεπτη^[4]. Στη βάση των ως άνω το Δικαστήριο δεν θα λάβει υπόψη τα όσα δεν εξυπηρετούν τις ανάγκες της καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ήτοι την εισαγωγή ισχυρισμών προς επίλυση των επίδικων ζητημάτων.

Στη συμπληρωματική της ένορκη δήλωση η Αιτήτρια αναφέρει ότι αποπλήρωσε όλα τα διατακτικά που εκδόθηκαν και ότι είχε εκδοθεί επικαιροποιημένο Πιστοποιητικό Έμπρακτης Συμπλήρωσης των Εργασιών, το οποίο ο κ. Αχιλλέως απέκρυψε. Από τις 22/1/2025 η ίδια είχε διαπιστώσει υγρασίες, ενώ την 14/3/2025 ο επιστάτης προέβη σε διορθώσεις στο δωμάτιο που είχαν βρεθεί οι υγρασίες, με την ίδια να υποπτεύεται ότι επιχειρούν να καλύψουν τις υγρασίες. Για αυτό το λόγο ο Αρχιτέκτονας περιλαμβάνει στο snagging list κάτω από τον τίτλο «Ισόγειο» πως στο δωμάτιο του γραφείου και στην κουζίνα πρέπει να γίνει μπογιάτισμα. Εκεί ήταν που εκδηλώθηκε υγρασία στη συνέχεια την 24/3/2025. Επισυνάπτει φωτογραφίες σε σχέση με τα πιο πάνω. Σχολιάζει, τέλος, ότι στις οικονομικές καταστάσεις της Καθ’ ης η αίτηση προκύπτει πολύ μεγαλύτερο παθητικό από ενεργητικό.

Συμπληρωματική ένορκη δήλωση καταχώρησε και η κα. Αθηνά Αχιλλέως εκ μέρους της Καθ’ ης η αίτηση. Η κα. Αχιλλέως με την ένορκη της δήλωση προβαίνει ουσιαστικά σε σχολιασμό των όσων αναφέρει στη συμπληρωματική της ένορκη δήλωση η Αιτήτρια, ανευρίσκοντας κατά τη θέση της αντιφάσεις. Ότι προστίθεται από την ομνύουσα κα. Αχιλλέως είναι ότι ούτε στο επικαιροποιημένο Πιστοποιητικό Έμπρακτης Συμπλήρωσης των Εργασιών που επισύναψε η Αιτήτρια στην συμπληρωματική της ένορκη δήλωση δεν υπάρχει η όποια αναφορά σε υγρασίες. Επιπλέον τονίζει ότι η Καθ’ ης η Αίτηση ήταν και παραμένει μία δρώσα και κερδοφόρα εταιρεία η οποία ασκεί ενεργή επιχειρηματική δραστηριότητα και ουδέποτε τέθηκε ζήτημα εκκαθάρισης της πράγμα καλά γνωστό στην Αιτήτρια. Προς επίρρωση των ως άνω παρουσίασε αντίγραφο των οικονομικών καταστάσεων της Καθ’ ης η Αίτηση για το έτος 2022 (Τεκμήριο 8).

Οι συνήγοροι των μερών καταχώρησαν εμπεριστατωμένες αγορεύσεις, αναφορά στις οποίες θα γίνεται όπου κριθεί σκόπιμο.

Προς σκιαγράφηση των επιδίκων οι θέσεις των μερών αυτές έχουν ως εξής. Η Αιτήτρια αιτιάται ότι ενώ δεν έχει ξεκαθαριστεί, διευκρινιστεί συγκεκριμένη διαφορά της με την Καθ’ ης η αίτηση, την οποία να δύναται να αποφασίσει ο Αρχιτέκτονας και στη συνέχεια διαιτητές, δεν συνάδει με τους όρους της σύμβασης των μερών η παραπομπή σε διαιτησία. Προς τούτο επιζητεί την απαγόρευση διεξαγωγής της διαιτησίας με τα δεδομένα που έθεσε. Στον αντίποδα η Καθ’ ης η αίτηση αφενός εισηγείται ότι υφίσταται διαφορά και η Αιτήτρια την γνωρίζει και αφετέρου ότι η διαφορά των μερών δύναται να καθοριστεί και από τους διαιτητές. Πέραν τούτου η Καθ’ ης η αίτηση εγείρει μετ’ επιτάσεως το ζήτημα της απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων.

Προς υποστήριξη της θέσεως τους για την έννοια της διαφοράς και το πως αυτή καθορίζεται οι δικηγόροι της Αιτήτριας παρέπεμψαν σε κυπριακή νομολογία και βιβλιογραφία. Στην κυπριακή νομολογία ορίζεται ότι για να υπάρχει "διαφορά" αυτή πρέπει να αφορά είτε στα γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν την ευθύνη, ή την υποχρέωση, είτε στις νομικές επιπτώσεις των εν λόγω γεγονότων[5]. Η ρήτρα διαιτησίας, εκφράζοντας τη συμφωνία των μερών, έχει μόνο τέτοια και τόση έκταση όση της δίδουν οι όροι της και όχι άλλη ή περισσότερη[6]. Η ύπαρξη διαφοράς προϋποθέτει κάποιο βαθμό επικοινωνίας μεταξύ των μερών. Πρέπει δηλαδή να τεθεί το θέμα στο άλλο μέρος και να συναντήσει την αντίρρηση του, έστω και εμμέσως. Η άρνηση από μόνη της όμως, χωρίς να παρέχεται δικαιολογία, δεν μπορεί να θεωρηθεί τελειωτικά ότι ισοδυναμεί με την ύπαρξη διαφοράς γιατί μπορεί να οφείλεται σε κάποιο άλλο λόγο, ο οποίος δεν συνιστά διαφορά[7].

Οι ως άνω νομολογιακές αρχές, όμως, αφορούσαν αιτήσεις για αναστολή της διαδικασίας και παραπομπή σε διαιτησία. Εδώ αμφισβητούμενο είναι αν η διαφορά δύνατο να καθοριστεί και από τον διαιτητή. Τούτο είναι το κύριο, κατά την άποψη μου, επίδικο, της κυρίως αίτησης. Ο Κανονισμός 44.2 (1) (β) (iii) των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας περιλαμβάνει ως ζήτημα που δύναται το Δικαστήριο να αποφασίσει σε αιτήσεις διαιτησίας το «ποια θέματα έχουν υποβληθεί σε διαιτησία, δυνάμει συμφωνίας διαιτησίας». Προς τούτο στην Beaufort Developments (NI) Ltd v Gilbert-Ash (NI) Ltd [1998] 2 All ER 778 καταγράφονται τα ακόλουθα:

«The whole question as to the extent of his powers rests upon contract. So it is necessary that the agreement should set out all the powers which he is to have in order that he may determine all the matters which are in dispute. But it is not to be thought that by conferring powers on the arbitrator the parties are limiting the ordinary powers of the court to determine their rights and obligations under the contract. »

Τα ως άνω καταγράφονται ώστε να σκιαγραφηθούν τα επίδικα ζητήματα και της κυρίως αίτησης. Παρά το ότι στις αγορεύσεις των μερών τα ως άνω θέματα αναλύονται διεξοδικά, δεν είναι σε τούτη την αίτηση που θα αποφασιστούν, παρά μόνο, καταγράφονται εδώ ώστε να δύναται το Δικαστήριο να αποφασίσει την ενώπιον του Αίτηση. Απόφανση επί των ως άνω, άλλωστε, σε αυτό το στάδιο, θα καταστρατηγούσε την αρχή ότι εδώ δεν επιλύονται ούτε αποφασίζονται αντικρουόμενα πραγματικά ζητήματα ή δύσκολα νομικά σημεία, για τα οποία θα ακολουθήσει λεπτομερής επιχειρηματολογία και ώριμη εξέταση στα πλαίσια της ακρόασης της ουσίας της αίτησης^[8].

Κατά προτεραιότητα θα εξεταστεί ο ισχυρισμός των Καθ’ ων η αίτηση για απόκρυψη γεγονότων από του Αιτητές. Η σχετική αρχή ορίζει ότι: δεν είναι η κάθε παράλειψη που οδηγεί στην ακύρωση διατάγματος που εκδόθηκε ex parte. Το γεγονός που δεν αποκαλύφθηκε πρέπει να είναι ουσιώδους σημασίας ώστε να δικαιολογείται η ακύρωση. Το κριτήριο είναι κατά πόσο η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων συνιστά, εξ αντικειμένου, ουσιώδους σημασίας στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, οπόταν, στην απουσία του, αυτή τούτη η απόφαση του δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής^[9]. Η μη αποκάλυψη είτε αθώα, είτε εσκεμμένη, θεωρείται είδος εξαπάτησης γι’ αυτό και προκαλεί τόσο σοβαρές συνέπειες, όπως την ακύρωση του διατάγματος χωρίς την εξέταση της ουσίας της αίτησης^[10]. Είναι δε άσχετο αν η παράλειψη αποκάλυψης ήταν εσκεμμένη ή έγινε χωρίς πρόθεση εξαπάτησης^[11]. Η μη αποκάλυψη, όμως, θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του δικαστηρίου, το οποίο αρνείται πλέον να ακούσει αυτόν που τον εξαπατά[12]. Η υποχρέωση της πλήρους αποκάλυψης δεν καλύπτει μόνο ουσιώδη γεγονότα που είναι γνωστά στον αιτητή αλλά και εκείνα που μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογη έρευνα^[13]. Η υποχρέωση αποκάλυψης εκτείνεται και σε εκείνα τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία η άλλη πλευρά, αν λάμβανε μέρος στη διαδικασία, εύλογα να έφερνε σε γνώση του δικαστηρίου[14].

Εκ των ως άνω προκύπτουν ουσιώδη στοιχεία και γεγονότα τα οποία δεν αποκαλύφθηκαν ως εξής.

1.    Η μη αποκάλυψη του Πιστοποιητικού Έμπρακτης Συμπλήρωσης ημ. 19/3/2025 και του επισυνημμένου Κατάλογου με τις εργασίες στις οποίες όφειλε να προβεί η Καθ’ ης η αίτηση (snagging list) (Τεκμήριο 2 στην Ένορκη Δήλωση του κ. Αχιλλέως) άπτεται σαφώς ουσιώδους ζητήματος. Συγκεκριμένα όπως ορθά εξηγείται από την Καθ’ ης η αίτηση, το άρθρο 16 (2) του Συμβολαίου των μερών ορίζει ότι ο εργολάβος είναι υπόχρεος να προβεί σε επιδιόρθωση όλων όσων περιλαμβάνονται στον Κατάλογο. Η μη αποκάλυψη του εν λόγω Καταλόγου, άπτεται άμεσα των επίδικων ζητημάτων, αφού δεν προκύπτει να τέθηκε στον Κατάλογο ως εργασία στην οποία έπρεπε να προβεί ο Εργολάβος, η επιδιόρθωση υγρασιών. Το μπογιάτισμα συγκεκριμένου δωματίου, κρίνεται ότι δεν αποτελεί ταυτόσημη εργασία με αυτή που ζητούσε ο Αρχιτέκτονας, όπως προκύπτει από απλή ανάγνωση του Τεκμηρίου 2 στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας. Έτσι καθίστατο ως αμφισβητούμενο αν ο Εργολάβος, η Καθ’ ης η αίτηση, φέρει ευθύνη για την επιδιόρθωση τυχόν υγρασιών, αν δηλαδή οι υγρασίες προέκυψαν λόγω υλικών ή τεχνουργίας μη Συμφώνων με το Συμβόλαιο, ως το άρθρο 16 (3) αυτού ορίζει.

 

Δεν ήταν δεδομένο λοιπόν, όπως το παρουσίαζε στο μονομερές στάδιο η Αιτήτρια, ότι η Καθ’ ης η αίτηση είχε ευθύνη να επιδιορθώσει τις εργασίες και δεν το έπραξε. Η μη συμπερίληψη των εργασιών στον Κατάλογο, ήταν ουσιώδης καθώς θα έπρεπε να αποφασιστεί από τον Αρχιτέκτονα ότι το εν λόγω πρόβλημα προέκυψε λόγω υλικών ή τεχνουργίας μη Συμφώνων με το Συμβόλαιο, ώστε να υποχρεώνεται η Καθ’ ης η αίτηση να το επιδιορθώσει. Τουναντίον, στην επιστολή του Τεκμήριο 3 στην ε/δ της Αιτήτριας ο ίδιος ο Αρχιτέκτονας αναφέρει ότι η υγρασία οφείλεται στον επαγγελματικό καθαρισμό της κατοικίας και όχι σε ενέργειες της Καθ’ ης η αίτηση. Ούτε η διαρροή νερού προκύπτει να οφείλεται σε ενέργειες της Καθ’ ης η αίτηση, ως πάντα ο Αρχιτέκτονας αναφέρει στο Τεκμήριο 3, αλλά σε διαρροή από συγκεκριμένο σωλήνα.

 

Η αποκάλυψη λοιπόν του Καταλόγου (snagging list), ήταν ουσιώδης, καίριας σημασίας, αφού επηρέαζε τις υποχρεώσεις της Καθ’ ης η αίτηση προς την Αιτήτρια. Τις επηρεάζει σε βαθμό που επενεργεί και στην περαιτέρω σχέση μεταξύ των δύο, αφού εκκρεμεί η πληρωμή του τελικού λογαριασμού (βλ. άρθρο 31 του Συμβολαίου), ενώ η Αιτήτρια διακήρυττε ότι θα θεωρούσε το κόστος των επιδιορθώσεων ως «χρέη του εργολάβου» (Τεκμήριο 7 της ε/δ της). Κυρίως όμως επηρεάζει ως προς το πως διαμορφώνεται η όποια διαφορά των μερών. Διαφορά που κατά την Αιτήτρια δεν υφίσταται, αλλά, όπως εξηγείται, ανωτέρω, ο Κατάλογος (snagging list), επηρεάζει τη συμβατική σχέση των μερών και συνακόλουθα τις εκατέρωθεν απαιτήσεις από τον αντισυμβαλλόμενο τους.

 

2.    Ουσιώδης κρίνεται και η μη αποκάλυψη του ηλεκτρονικού μηνύματος του διαιτητή κ. Κωνσταντίνου Μέσσιου, ημερομηνίας 16/10/2025 (Τεκμήριο 5 στην ένορκη δήλωση του κ. Αχιλλέως). Εκεί ο κ. Μέσσιος εξηγεί ότι στην πρώτη συνάντηση με τους διαιτητές θα καθοριζόταν η διαδικασία και τα μέρη θα είχαν την ευκαιρία να εγείρουν «οποιαδήποτε άλλα θέματα ήθελαν». Μάλιστα ο κ. Μέσσιος εξηγεί ότι θα ακολουθήσει η αποστολή «σχεδίου συμφωνίας διαιτησίας».

 

Το εν λόγω ηλεκτρονικό μήνυμα, καθίσταται ουσιώδες, για μια σειρά από λόγους. Η πλευρά της Αιτήτριας, είχε ρητώς αναφέρει ότι το ζήτημα της ύπαρξης, της κοινοποίησης της οποιασδήποτε διαφοράς θα το έθετε στους διαιτητές (Τεκμήριο 22 της ε/δ της Αιτήτριας). Ο διαιτητής, κ. Μέσσιος, με ηλεκτρονικό του μήνυμα 38 λεπτά μετά αναφέρει ότι στην πρώτη συνάντηση θα καθοριστεί η διαδικασία και τα μέρη θα έθεταν τα όποια ζητήματα επιθυμούσαν. Το εν λόγω ηλεκτρονικό μήνυμα προκύπτει ότι κοινοποιείται και στο δικηγόρο της Αιτήτριας.

 

Εκ των ως άνω είναι σαφές ότι οι διαιτητές ήταν πρόθυμοι και θα εξέταζαν τις όποιες ανησυχίες της Αιτήτριας, ως προς την διευκρίνιση ή την κοινοποίηση της διαφοράς ή ακόμα και ως προς τη μη τήρηση των σταδίων που το άρθρο 36 του Συμβολαίου προνοεί. Η όποια σχετική τους απόφαση, θα μπορούσε άλλωστε να προσβληθεί με τη διαδικασία που ο Κανονισμός 44 ορίζει. Χωρίς δηλαδή να εικάζω για την απόφαση των διαιτητών, αυτοί ήταν έτοιμοι να αποφασίζουν για όποιο ζήτημα θα ήγειρε η Αιτήτρια, ακόμα και αν υπήρχε διαφορά να εκδικάσουν ή αν τηρήθηκαν όσα το Συμβόλαιο προβλέπει για να προβούν σε εκδίκαση της διαφοράς. Η ίδια άλλωστε, μέσω των δικηγόρων της είχε αναφέρει ότι θα εγείρει στους διαιτητές συγκεκριμένα ζητήματα. Τουναντίον η πλευρά της Αιτήτριας επέλεξε να μην αποκαλύψει στο Δικαστήριο αυτή την προσέγγιση των διαιτητών, την ετοιμότητα τους δηλαδή να εξετάσουν τα ζητήματα που επιθυμούσε να εγείρει. Τούτη η μη αποκάλυψη της είναι σαφώς καίρια και επενεργεί στον τρόπο που το Δικαστήριο αντιμετώπισε μονομερώς της αίτηση. Η Αιτήτρια παρουσίασε ότι η διαδικασία διαιτησίας ήταν έτοιμη να ξεκινήσει και να ολοκληρωθεί με δυσμενείς και ανεπίστρεπτες για την ίδια συνέπειες (παρ. 38 της ε/δ της Αιτήτριας), προεξοφλώντας ότι όποιο θέμα έθετε θα αποφασιζόταν εις βάρος της, χωρίς να αποκαλύψει ότι ο ίδιος ο διαιτητής διεμήνυε την ετοιμότητα του να ακούσει όποιο ζήτημα επιθυμούσαν τα μέρη, ενώ τυχόν διαφωνία της με απόφαση του θα της έδιδε την ευχέρεια υποβολής αίτησης στο Δικαστήριο, δυνάμει του Κανονισμού 44.

 

Η Αιτήτρια είχε εις γνώση της τα ως άνω καίρια, για την απόφανση επί της αιτήσεως της, έγγραφα. Στη συμπληρωματική ένορκη της δήλωση δεν δικαιολογεί την μη αποκάλυψη τους, ούτε εισηγείται ότι δεν τα κατείχε. Κρίνεται λοιπόν ότι η ως άνω απόκρυψη έγινε σκόπιμα, συνεπώς το Δικαστήριο οφείλει να προχωρήσει στην άμεση ακύρωση του διατάγματος[15], όπως εκδόθηκε μονομερώς.

 

Αν και η νομολογιακή αρχή προνοεί ότι το Δικαστήριο αρνείται πλέον να ακούσει αυτόν που το εξαπατά, ακόμα και αν εξεταστεί το αιτητικό (Α), για το οποίο δεν εκδόθηκε διάταγμα μονομερώς, αυτό είναι ταυτόσημο με το αιτητικό (Α) της κυρίως αίτησης. Το ζήτημα παροχής ταυτόσημων θεραπειών με την αγωγή, δεν αποκλείεται. Το ζήτημα πάντοτε εξετάζεται ως προς τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και αποτελεί ζήτημα ειδικών περιστάσεων^[16]. Επίσης είναι ορθό ότι δεν χορηγείται ουσιαστική θεραπεία από το ενδιάμεσο αυτό στάδιο, και κάτω από τον μανδύα της αίτησης για προσωρινό μέτρο[17]. Όταν τυχόν έκδοση τους επιφέρει ουσιαστικά και τον τερματισμό διαφοράς μεταξύ των διαδίκων ή του ενδιαφέροντος τους να συνεχίσουν με την ταχύτατη εκδίκαση της κυρίως αίτησης, σε συνάρτηση πάντοτε με το ισοζύγιο της ευχέρειας, δεν πρέπει να παραχωρούνται[18]. Εξουσία, υπέρ της έκδοσης τέτοιων διαταγμάτων, πρέπει να ασκείται με ιδιαίτερη φειδώ και εκεί όπου η ανάγκη και η φύση της υπόθεσης επιβάλλει[19].

 

Εν προκειμένω οι αξιούμενες ενδιάμεσες θεραπείες είναι διατυπωμένες με τέτοιο τρόπο ώστε η απόφαση να επηρεάζει δραστικά την διαφορά μεταξύ των διαδικών, αν συνυπολογιστεί ότι σε ένα περίπου μήνα ολοκληρώνεται η Περίοδος Ευθύνης, γεννάται η ευθύνη έκδοσης Τελικού Πιστοποιητικού και η συμβατική σχέση μεταξύ των μερών, θα μεταλλαχθεί ουσιαστικά. Έτσι δεν θα υπάρχει ευχέρεια, με την όποια απαγόρευση της διεξαγωγής διαιτησίας, να επιλυθούν οι όποιες διαφορές τους, σε στάδιο του Συμβολαίου που να το επιτρέπει.

 

Στην βάση των ως άνω, τα εκδοθέντα την 19/11/2025 διατάγματα ακυρώνονται. Η Αίτηση αναφορικά με το αιτητικό (Α) απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα εναντίον της Αιτήτριας και υπέρ της Καθ’ ης η αίτηση. Το ποσό καθορίζεται στα €800 πλέον ΦΠΑ ως ο συνοπτικός υπολογισμός στον οποίο προέβη το Δικαστήριο (Βλ. Θεσμό 39.4 (1) (α) και 39.7). Λαμβάνεται επίσης υπόψη ότι οι διάδικοι δεν καταχώρησαν σχετικό κατάλογο ως ήταν καθήκον τους και ο Θεσμός 39.9 ορίζει. Η κυρίως αίτηση ορίζεται την 25/2/2026, στις 9:00, για οδηγίες. Ένσταση να καταχωρηθεί μέχρι τότε.

 

 

(Υπ.)………………………………

Α. Λουκά Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο

Πρωτοκολλητής