ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Ενώπιον:  Α. ΛΟΥΚΑ, Ε.Δ.

                                                                                              Αρ. Αιτ. 329/2025

 

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟ, ΚΕΦ.113

-και-

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ANTIZILOS LIMITED (HE 233786), από τη Λευκωσία

-και-

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ CENTRIC ΣΥΜΜΕΤΟΧΩΝ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ από την Ελλάδα

 

Ημερομηνία: 20/4/2026

 

Εμφανίσεις:

Για Αιτήτρια: κ. Γ. Ζαβρός

Για Καθ’ ης η αίτηση: κα. Μ. Κέστωρος

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

 

H Αιτήτρια αξιώνει διάταγμα εκκαθάρισης της Καθ' ης η Αίτηση. Ως νομική βάση της αίτησης θέτει τα άρθρα 203, 209, 211(ε), 212(a), 213, 214, 226 και 227 του περί Εταιρειών Νόμου, ΚΕΦ. 113.

Τόσο στο σώμα της αίτησης τους όσο και στην ένορκη δήλωση της κας. Δέσποινας Σαμούτη που υποστηρίζει την αίτηση, καταγράφονται τα στοιχεία της Καθ’ ης η αίτηση, όπως το μετοχικό της κεφάλαιο, η ημερομηνία σύστασης, ο αριθμός εγγραφής της και οι κύριοι σκοποί της. Αναλόγως καταγράφονται τα στοιχεία της Αιτήτριας, η οποία είναι ελληνική εταιρεία. Τα ως άνω δεν αμφισβητούνται. Δεν αμφισβητείται επίσης ότι την 5/9/2024 εξεδόθη από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση και ενός φυσικού προσώπου για το ποσό των €244,000 με τόκο από 18/7/2014 μέχρι εξοφλήσεως πλέον έξοδα.

Η κα. Σαμούτη υποστηρίζει ότι την 4/4/2025 επιδόθηκε απαίτηση πληρωμής της Αιτήτρίας ημερομηνίας 31/3/2025  στο εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η Αίτηση. Η σχετική επιστολή επισυνάφθηκε ως Τεκμήριο 5 και η ένορκη δήλωση επίδοσης ως Τεκμήριο 6. Ενώ παρήλθε η προθεσμία των 21 ημερών, η Καθ' ης η Αίτηση δεν έχει καταβάλει στην Αιτήτρια το εξ αποφάσεως χρέος ή οποιοδήποτε μέρος αυτού. Ως εκ τούτου η εν λόγω εκκαθαρισμένη οφειλή παραμένει οφειλόμενη και ληξιπρόθεσμη, κατά την Αιτήτρια και η Καθ' ης η Αίτηση είναι αφερέγγυα και ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της.

Η Καθ’ ης η αίτηση ήγειρε μια σειρά λόγων ένστασης, οι οποίοι δύναται να ομαδοποιηθούν ως εξής: Υποστηρίζει ότι η αίτηση έχει λανθασμένη νομική βάση, η αίτηση γίνεται καταπιεστικά αφού έχει καταχωρηθεί παράλληλα αίτηση από την Αιτήτρια με σκοπό την έκδοση διατάγματος αποπληρωμής του εξ’ αποφάσεως χρέους με δόσεις και καταχωρήθηκε έφεση στην απόφαση που γέννησε το χρέος. Τέλος η Καθ’ ης η αίτηση εγείρει ότι πάσχει η επίδοση της επιστολής απαίτησης πληρωμής αλλά και το περιεχόμενο της.

Στην ένορκη δήλωση του ο κ. Χριστάκης Κιουζέλης μοναδικός διευθυντής και γραμματέας της Καθ’ ης η αίτηση αναφέρει ότι καθώς η σύζυγος του κινείτο σε δρόμο παρακείμενο του γραφείου της, άγνωστο πρόσωπο σε αυτή την προσέγγισε και την ρώτησε εάν γνωρίζει τον κ. Κιουζέλη. Αφού εκείνη απάντησε «ναι», της παρέδωσε ένα έγγραφο, της είπε ότι είναι επιδότης και πρέπει να υπογράψει, υπέγραψε και ο επιδότης έφυγε. Η σύζυγος του, κα Αλεξάνδρα Κιουζέλη, δεν είναι μέτοχος, ούτε αξιωματούχος της Καθ’ ης η αίτηση, ούτε εμπλέκεται καθ’ οιονδήποτε τρόπο με την Καθ’ ης η αίτηση. Τα ως άνω επιβεβαιώνει και η ίδια η κα. Κιουζέλη με δική της ένορκη δήλωση.

Ισχυρίζεται επίσης ότι το Τεκμήριο 5 δεν αποτελεί ειδοποίηση απαίτησης όπως ο νόμος απαιτεί διότι αντί υπογραφής υπάρχει κενό και αντί του πιστωτή υπάρχει άγνωστο πρόσωπο, προφανώς αντιπρόσωπος του πιστωτή. Υποδεικνύει ότι σκοπός της Αιτήτριας είναι να υποβάλει υπέρμετρη πίεση εναντίον της Καθ’ ης η αίτηση και να διεκδικήσει την εκτέλεση της απόφασης με εκβιαστικό τρόπο, αφού είχε καταχωρήσει και παλαιότερα ανάλογη με την παρούσα αίτηση και την απέσυρε.

Με συμπληρωματική του ένορκη δήλωση ο κ. Χριστάκης Κιουζέλης, επισυνάπτει αίτηση που καταχώρησε η Αιτήτρια με σκοπό την έκδοση των κάτωθι διαταγμάτων εναντίον της Καθ’ ης η αίτηση:

(α) Οικονομική εξέταση της Καθ’ ης η αίτηση,

(β) Αποκάλυψη περιουσιακών στοιχείων τα οποία να μπορούν να διατεθούν για πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους,

(γ) Κατάσχεση εις χείρας τρίτου,

(δ) Ακύρωση καταδολιευτικών μεταβιβάσεων,

(ε) Παρουσίαση βιβλίων, εγγράφων, συμβολαίων, καταστάσεων λογαριασμών, αποδείξεων και στοιχείων τα οποία σχετίζονται με απολαβές, εισοδήματα και περιουσία,

(στ) Διάταγμα που να διατάζει την Καθ’ ης η αίτηση να αποπληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος, δια μηνιαίων δόσεων άλλου ποσού.

Έχει την άποψη ότι είναι παράδοξο να ζητείται η ταυτόχρονη εκκαθάριση μίας εταιρείας και η έκδοση διατάγματος μηνιαίων δόσεων. Με την πρώτη υποστηρίζεται ότι η Καθ’ ης η αίτηση είναι ανίκανη να αποπληρώσει το χρέος της και με τη δεύτερη το αντίθετο, ήτοι ότι δύναται η Καθ’ ης η αίτηση να αποπληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος με δόσεις.

Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις. Αναφορά σε αυτές θα γίνεται όπου κριθεί σκόπιμο.

Η διαδικασία της υπό εξέταση αιτησης, ρυθμίζεται από τα άρθρα 211 και 212 του Κεφ. 113. Αυτά τα άρθρα περιλαμβάνονται στη νομική βάση της αίτησης, συνεπώς παρέχεται στο Δικαστήριο δικαιοδοτική βάση^[1] και οι σχετικοί λόγοι ένστασης απορρίπτονται. Σύμφωνα με το άρθρο 211 του Κεφ. 113:

«Εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο αν:

(ε)  η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της.»

 

Σύμφωνα με το άρθρο 212 (α) του περί Εταιρειών Κεφάλαιο 113 (στο εξής):

«Εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της-

 (α)        αν πιστωτής, με εκχώρηση ή διαφορετικά, που του χρωστεί η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις πεντακόσιες λίρες, επέδωσε στην εταιρεία παραδίνοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, απαίτηση υπογραμμένη από αυτόν η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται με τον τρόπο αυτό, και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση  του πιστωτή· ή»

Αναφορικά με τον ισχυρισμό ότι η αίτηση καταχωρήθηκε και προωθείται καταχρηστικά, λόγω της παράλληλης καταχώρησης αίτησης για οικονομικό έλεγχο παρατηρούνται τα εξής: Πράγματι είναι οξύμωρο με δύο διαφορετικές αιτήσεις η Αιτήτρια να υποστηρίζει δύο διαφορετικές εκδοχές για την οικονομική κατάσταση της Καθ’ ης η αίτηση. Τούτη όμως η στάση της δεν οδηγεί αφ’ εαυτής σε συμπέρασμα κατάχρησης και σε απόρριψη της αίτησης. Όπως έχει νομολογηθεί, ο πιστωτής είναι ελεύθερος να κινήσει εναντίον οιουδήποτε οφειλέτη οιανδήποτε νόμιμη διαδικασία[2]. Εν πάση περιπτώσει η επιλογή του πιστωτή να επιδιώξει την εκκαθάριση του οφειλέτη του άπτεται των εσωτερικών ελατηρίων του. Και για το λόγο αυτό η επιλογή αυτή εκφεύγει του δικαστικού ελέγχου[3].

Ως προς το ζήτημα της επίδοσης της επιστολής απαίτησης, είναι επάναγκες να εξηγηθεί λεπτομερώς το τι αναφέρεται στο Τεκμήριο 6 της ένορκης δήλωσης της κας. Σαμούτη, την ένορκη δήλωση επίδοσης. Επί της επιστολής που επιδόθηκε φαίνεται η υπογραφή της κας. Αλεξάνδρας Κιουζέλη, το όνομα της ολογράφως και η ημερομηνία επίδοσης, ήτοι η 4/4/2025, ενώ η επιστολή είναι ημερομηνίας 31/3/2025. Με την ένορκη δήλωση επίδοσης του ο επιδότης ορκίζεται και δηλώνει ότι επέδωσε την επιστολή ημερομηνίας 31/3/2025, στη Λευκωσία, χωρίς να αναγράφει διεύθυνση, χώρο ή οτιδήποτε άλλο που να προσδιορίζει που ακριβώς έγινε η επίδοση αυτή. Η επίδοση, όπως ορκίζεται πάντα ο ιδιώτης επιδότης, έγινε την 4/4/2025, στην κα. Αλεξάνδρα Κιουζέλη, ενώ για την Καθ’ ης η αίτηση αναγράφεται: «τον οποίο δεν βρήκα στο σπίτι ή στον συνηθισμένο τόπο εργασίας του.» Ως προς την ιδιότητα της κας. Κιουζέλη, ο ιδιώτης επιδότης αναφέρει ότι αυτή είναι το «Αρμόδιο πρόσωπο παραλαβής εγγράφων στο εγγεγραμμένο γραφείο.»

Στην αγόρευση της η Αιτήτρια, με παραπομπή σε πρωτόδικη απόφαση, υποστηρίζει ότι επαρκεί η επίδοση της στο διευθυντή της Καθ’ ης η αίτηση, έστω και αν δεν επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο της γραφείο. Με κάθε σεβασμό αυτή η θέση δεν συνάδει με σειρά παλαιότερης και πρόσφατης νομολογίας.

Συγκεκριμένα, οι επί του θέματος αρχές έχουν διαμορφωθεί στην C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd ν.  Εταιρία Σκυροποιΐας «Λεωνικ» Λτδ  [2009] 1 Α.Α.Δ 1457 και συνοψίζονται στις εξής:  το Αρθρο 212 (α) προνοεί ρητά ότι η απαίτηση θα πρέπει να επιδοθεί στην εταιρεία με παράδοση στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας.  Ακόμη και επίδοση στο διευθυντή της εταιρείας, χωρίς να αναφέρεται ότι αυτή έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της, δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ως η δέουσα και η προβλεπόμενη από το Άρθρο 212 (α). Μόνος τρόπος δημιουργίας των προϋποθέσεων για καταχώρηση αίτησης διάλυσης μιας εταιρείας είναι η επίδοση της απαίτησης στο εγγεγραμμένο της γραφείο.

Από το ίδιο το λεκτικό του εν λόγω άρθρου δεν απαιτείται η επίδοση να γίνει σε αξιωματούχο της εταιρείας, αρκεί να γίνει σε εξουσιοδοτημένο πρόσωπο, πάντοτε όμως στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας[4]. Όπως ορθά ανέφερε στην αγόρευση της η Καθ’ ων η αίτηση σχετική είναι και η πρόσφατη Χατζηχάννας v. URBAN KEYS CHARTERED SURVEYORS LIMITED, Πολιτική Έφεση Αρ. 467/2019, 8/9/2025, όπου μάλιστα διευκρινίστηκε πως δεν είναι υποχρέωση της Καθ’ ης η αίτηση να αποδείξει που έγινε η επίδοση, αλλά το σχετικό βάρος απόδειξης φέρει η Αιτήτρια.

Σχετική είναι και η πολύ πρόσφατη απόφαση Μ.Ε.Α. IOANNOU PROPERTIES LIMITED v. OLGA VASILYEVA, Πολιτική Έφεση Αρ. 179/2023, 27/2/2026. Εκεί ξεκαθαρίστηκε ότι επίδοση ακόμα και στον διευθυντή της εταιρείας, χωρίς να αναφέρεται ότι αυτή η επίδοση έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της, δεν μπορεί, υπό κανονικές περιστάσεις, να θεωρηθεί ως η δέουσα και η προβλεπόμενη από το Άρθρο 212(α). Παρά ταύτα εκεί κρίθηκε ότι είχε παραμείνει αναντίλεκτη η μαρτυρία της Αιτήτριας ότι η απαίτηση πληρωμής επιδόθηκε στη διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της οφειλέτριας εταιρείας.

Εν προκειμένω ο ίδιος ο ιδιώτης επιδότης δεν αναφέρει σε ποιο τόπο, σε ποιο χώρο επέδωσε την απαίτηση πληρωμής. H καταγραφή της ιδιότητας της κας. Κιουζέλη, ως Αρμόδια στο εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ’ ης η αιτηση, δεν μπορεί να σημαίνει ότι και η επίδοση έλαβε χώρα εκεί, στο εγγεγραμμένο γραφείο. Η αναφορά δε της ομνύουσας εκ μέρους της Αιτήτριας, σε επίδοση στο εγγεγραμμένο γραφείο, δεν φαίνεται να συνάδει με το λεκτικό της ενόρκου δηλώσεως του επιδότη, Τεκμήριο 6, όπου δεν διευκρινίζεται ο ακριβής τόπος επίδοσης της επιστολής απαίτησης.

Από την άλλη η Καθ’ ης η αίτηση παρουσίασε μαρτυρία συγκεκριμένη, λεπτομερή και από το αρμόδιο πρόσωπο που υπογράφει τη λήψη της επιστολής απαίτησης. Ειδικότερα εξήγησε ότι η επίδοση έγινε στον δρόμο, σε παρακείμενο του γραφείου της κας. Κιουζέλη χώρο και όχι στο εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ’ ης η αίτηση. Μάλιστα η κα. Κιουζέλη υπέγραψε αφού ερωτήθηκε αν είναι η σύζυγος του κ. Χριστάκη Κιουζέλη και όχι υπό την όποια ιδιότητα της ως αξιωματούχος, εργαζόμενη ή υπό την όποια μορφή εκπρόσωπος της Καθ’ ης η αίτηση.

Η μαρτυρία αυτή δεν αμφισβητήθηκε, ούτε η ομνύουσα κα. Κιουζέλη αντεξετάστηκε επ’ αυτής. Η ως άνω θέση δεν έρχεται σε αντίθεση με την ουσία της ενόρκου δηλώσεως του επιδότη, ως προς τον τόπο που έγινε η επίδοση, απλώς διευκρινίζει αυτό τον τόπο. Η σχετική μαρτυρία, λοιπόν, όπως παρουσιάστηκε από την Καθ’ ης η αίτηση γίνεται αποδεκτή. Συνεπώς κρίνεται ότι δεν έχει καταδειχθεί ότι έγινε επίδοση με τον τρόπο που επιτάσσει το άρθρο 212 (α) του Κεφ. 113, ώστε να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για καταχώρηση αίτησης διάλυσης μιας εταιρείας.

Αν και δεν προστίθεται στη νομική βάση άλλη παράγραφος του άρθρου 212 του Κεφαλαίου 113, οφείλω να αναφέρω ότι δεν έχει καταδειχθεί ότι η Καθ’ ης η αίτηση είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της[5]. Καμία σχετική μαρτυρία δεν προσφέρθηκε, το ότι ακόμη δεν αποπληρώθηκε το εξ’ αποφάσεως χρέος δεν μπορεί από μόνο του να καταδείξει τέτοια ανικανότητα, ενώ και η Αιτήτρια, με άλλα δικονομικά της διαβήματα, εισηγείται ότι η Καθ’ ης η αίτηση δύναται να την αποπληρώσει.

 

Στη βάση των πιο πάνω η Αίτηση απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Καθ’ ης η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.

(Υπ.)………………………………

Α. Λουκά Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο

Πρωτοκολλητής