ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ

Ενώπιον:   Μ. Σωκράτους, Ε.Δ.

Αίτηση - Έφεση Αρ: 281/2025 (i-justice)

Επί τοις αφορώσι τον περί Μεταβίβασης και Υποθήκευσης Ακινήτων Νόμο  9/65 όπως τροποποιήθηκε

Και

Επί τοις αφορώσι τις ειδοποιήσεις «Τύπος ΙΑ» ημερομηνίας έκδοσης την 15/9/2025 σύμφωνα με τις πρόνοιες των Άρθρων 44Γ(2) και Κανονισμό 4 αντίστοιχα του νόμου Ν.9/1965 όπως τροποποιήθηκε με τον νόμο Ν.142(Ι)/2014, τον Νόμο 87(Ι)2018 και τον νόμο Ν.212(Ι)/2020, Ν.61(Ι)/2020, Ν.185(Ι)/2021 και τον νόμο Ν.98(Ι)/2021 Ν.82(Ι)/2022, Ν.204(Ι)/2022, Ν.147(Ι)/2022 και τροποποιητικούς νόμους Ν.65(Ι)/2023, Ν.155(Ι) του 2023 και Ν.4(Ι)/2024.

Μεταξύ:

ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΝΕΣΤΩΡΑΣ, από την Πάφο

                                                              Αιτητής - Εφεσείων

και

 

ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΙΜΙΤΕΔ,

από τη Λευκωσία

     Καθ΄ ης η Αίτηση – Εφεσίβλητη

 

Ημερομηνία: 16 Δεκεμβρίου 2025

Εμφανίσεις:

Για τον Αιτητή - Εφεσείοντα: κ. Χρίστος Πουτζιουρής για κ.κ. Χρίστος Πουτζιουρής & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.

Για την Καθ’ ης η αίτηση - Εφεσίβλητη: κ.κ. ΚΑΛΛΗΣ & ΚΑΛΛΗΣ Δ.Ε.Π.Ε.

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 I.      Εισαγωγή

1.    Ο Αιτητής – Εφεσείων έχει καταχωρίσει στις 24.11.2025 την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση - Έφεση επιδιώκοντας να παραμερίσει την Ειδοποίηση Τύπου “ΙΑ” ημερομηνίας 15.09.2025 και να ακυρώσει την προτιθέμενη πώληση μέσω ηλεκτρονικού πλειστηριασμού των περιγραφόμενων εκεί ακινήτων που βρίσκονται στην [  ], στην επαρχία Πάφου, (τα «Ακίνητα»). Τα Ακίνητα προτίθενται να πωληθούν από την Καθ’ ης η Αίτηση – Εφεσίβλητη, υπό την ιδιότητα της ως ενυπόθηκος δανειστής, μέσω εκποίησης της Υποθήκης Υ5483/2007 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου, (η «Υποθήκη»), δυνάμει της διαδικασίας που προβλέπεται στο Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965, Ν. 9/1965, (ο «Ν. 9/1965») ως έχει τροποποιηθεί.

 

2.    Ο Αιτητής – Εφεσείων, (ο «Εφεσείων»), στηρίζει την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος σε οκτώ λόγους έφεσης που στηρίζονται, όπως κατηγοριοποιήθηκαν και αναπτύχθηκαν στη γραπτή αγόρευση των ευπαίδευτων συνηγόρων του, στη μη δέουσα επίδοση των Ειδοποιήσεων Τύπου Θ και ΙΑ, στην κατάχρηση δικαστικής διαδικασίας, στην παράλειψη συμμόρφωσης της προσβαλλόμενης Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ με τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις, καθώς και στην παραβίαση του άρθρου 30 του Συντάγματος. Η Αίτηση – Έφεση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του υιού του Εφεσείοντος, όπου προβάλλονται διάφοροι ισχυρισμοί και επισυνάπτονται τεκμήρια προς απόδειξη των θέσεων του.

 

3.    Η Καθ’ ης η αίτηση – Εφεσίβλητη, (η «Εφεσίβλητη»), αντέδρασε στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και καταχώρισε την 5.12.2025 ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης, με την οποία προβάλει 15 λόγους οι οποίοι

 

συνηγορούν, ως η εισήγηση της, στην απόρριψη της παρούσας Αίτησης - Έφεσης. Ειδικότερη αναφορά στους λόγους ένστασης θα γίνεται κατωτέρω όπου αυτό κρίνεται απαραίτητο. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Ανδρέα Ανδρέου, λειτουργού της εταιρείας DOVALUE CYPRUS LIMITED, εταιρεία η οποία ενεργεί, δυνάμει σχετικής συμφωνίας, δια λογαριασμό της Εφεσίβλητης και της Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, (ΣΕΔΙΠΕΣ), και έχει αναλάβει τη διαχείριση αριθμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων, συναφών συμφωνιών εξασφαλίσεων, εγγυήσεων και άλλων. Η ένορκη δήλωση παραθέτει τα γεγονότα και τις θέσεις της Εφεσίβλητης προς υποστήριξη της ένστασης της και συνοδεύεται από αριθμό τεκμηρίων.

 

4.    Δεν χρειάζεται να επαναληφθεί το σύνολο της ένορκης μαρτυρίας, καθώς κάτι τέτοιο θα ήταν απρόσφορο. Η ένορκη μαρτυρία και ισχυρισμοί που έχουν προσκομιστεί και προβληθεί εκ μέρους του Εφεσείοντος και της Εφεσίβλητης είναι υπόψιν του Δικαστηρίου και ειδική αναφορά θα γίνεται όπου αυτό κρίνεται απαραίτητο κατά την εξέταση των Λόγων Έφεσης ή λόγων ένστασης.

 

5.    Η ακρόαση της Αίτησης – Έφεσης διεξήχθη στη βάση των υποστηρικτικών ενόρκων δηλώσεων, χωρίς άσκηση από οποιανδήποτε πλευρά του δικαιώματος της για αντεξέταση ή προσκόμιση συμπληρωματικής μαρτυρίας. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων ανέπτυξαν μέσω εμπεριστατωμένων γραπτών αγορεύσεων την εκατέρωθεν επιχειρηματολογία προς υποστήριξη των θέσεων τους. Το περιεχόμενο των αγορεύσεων έχει συνεκτιμηθεί από το Δικαστήριο στο σύνολό του και ειδική αναφορά σε επιμέρους θέσεις ή επιχειρήματα θα γίνεται όπου αυτό κρίνεται απαραίτητο για την ανάπτυξη της συλλογιστικής του Δικαστηρίου.

 

 

II.        Νομική Πτυχή

6.        Το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρεί με την πώληση δια πλειστηριασμού ενυπόθηκων ακινήτων, αφού ακολουθήσει συγκεκριμένη διαδικασία, περιλαμβάνεται στο Μέρος VIA του Ν. 9/1965, το οποίο εισήχθηκε με τον Νόμο 142(Ι)/2014, ως αυτό τροποποιήθηκε μεταγενέστερα.

 

7.      Σύμφωνα με το άρθρο 44(Β)(1) το δικαίωμα αυτό προκύπτει στην περίπτωση υπερημερίας κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 27 του Ν.9/1965, ως αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία αφορά σε περίοδο όχι μικρότερη των εκατόν είκοσι (120) ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο, δυνάμει των όρων της σύμβασης ή των διατάξεων του παρόντος Νόμου.

 

8.      Η οποιαδήποτε ειδοποίηση υπερημερίας ως προς παρατηρηθείσα υπερημερία ή απαίτηση για πληρωμή του ενυπόθηκου χρέους, η οποία αποστέλλεται από τον ενυπόθηκο δανειστή, όταν αυτός είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή εγγυητή σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος, συνοδεύεται από την ειδοποίηση που αναφέρεται στον Τύπο «Θ» του Δεύτερου Παραρτήματος και εμπεριέχει τυποποιημένη πληροφόρηση κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 44Β(2). Δεν απαιτείται η αποστολή τέτοιας ειδοποίησης στην περίπτωση που ο ενυπόθηκος δανειστής έχει εξασφαλίσει δικαστική απόφαση εναντίον του ενυπόθηκου οφειλέτη ή εάν υπάρχει κατατεθειμένη αίτηση πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VI του ιδίου Νόμου.

 

9.      Η έναρξη της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου που προβλέπεται από το Μέρος VIA του Νόμου, διενεργείται με την επίδοση στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «I» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των σαράντα πέντε (45) ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού (βλ. άρθρο 44Γ(1)).

 

10.   Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου (1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό· η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «ΙΑ» του Δεύτερου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των σαράντα πέντε (45) ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου, (βλ. άρθρο 44Γ(2)).

 

11.   Το άρθρο 44Γ(3) του Ν. 9/1965 προβλέπει το δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη καθώς και οποιουδήποτε ενδιαφερόμενου μέρους να αποταθεί στο Δικαστήριο εντός 45 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της πιο πάνω ειδοποίησης για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης. Οι λόγοι που μπορεί να προβάλει καθορίζονται εξαντλητικά από το Νόμο και είναι οι ακόλουθοι:

(α)   Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις·

(β)   η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί·

(γ)   η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή·

(δ)   έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου·

(ε)   ο ενυπόθηκος οφειλέτης είναι επιλέξιμος οφειλέτης και το αδειοδοτημένο ίδρυμα, παρά το ότι είχε υποχρέωση δυνάμει του περί της Σύστασης και Λειτουργίας Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου, δεν έχει προσέλθει σε διαμεσολάβηση δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VIA του εν λόγω Νόμου^.

(στ) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου ή εκκρεμεί ενώπιον Δικαστηρίου αίτηση για έκδοση τέτοιου προστατευτικού διατάγματος·

(ζ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιοδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο ή εκκρεμεί σχετική αίτηση·

(η) η ειδοποίηση αφορά ακίνητο το οποίο αποτελεί κύρια κατοικία, ως αυτή ορίζεται στο Σχέδιο[1], σε σχέση με το οποίο, (α) έχει εγκριθεί αίτηση για ένταξη στο Σχέδιο, ή (β) έχει υποβληθεί και εκκρεμεί αίτηση ή ένσταση για ένταξη στο Σχέδιο, νοουμένου ότι πληρούνται στην τελευταία υπό στοιχείο (β) περίπτωση συγκεκριμένες προϋποθέσεις που αναφέρονται σε όρους του Σχεδίου.

 

12. Περαιτέρω και σύμφωνα με το άρθρο 44Δ(1) διενεργείται ο διορισμός δύο εκτιμητών για τον υπολογισμό της αγοραίας αξίας του ακινήτου, ένας από τον ενυπόθηκο δανειστή και ένας από τον ενυπόθηκο οφειλέτη. Σύμφωνα με το άρθρο 44Δ(2) του Ν. 9/1965 και τηρουμένων του εδαφίου (1), ο ενυπόθηκος δανειστής επιδίδει ειδοποίηση στον ενυπόθηκο οφειλέτη, κατά τον Τύπο «ΙΒ» του Δεύτερου Παραρτήματος, η οποία δύναται να επιδίδεται είτε πριν από είτε μετά από είτε ταυτόχρονα με την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», αναφέροντας σε αυτήν ότι εντός δέκα (10) ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης θα προχωρήσει στο διορισμό εκτιμητή. Σε περίπτωση που για οποιοδήποτε λόγο ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν έχει προβεί στον διορισμό εκτιμητή εντός της καθορισμένης προθεσμίας, ο ενυπόθηκος δανειστής προχωρεί στον διορισμό δύο (2) εκτιμητών για τον καθορισμό της αγοραίας αξίας του ενυπόθηκου ακινήτου.

 

III.        Εξέταση Αίτησης - Έφεσης

13. Προτού το Δικαστήριο ενασχοληθεί με τους προβαλλόμενους Λόγους Έφεσης, κρίνεται αναγκαίο όπως εξεταστεί κατά προτεραιότητα η εισήγηση της Εφεσίβλητης ότι, η παράλειψη επίδοσης της Αίτησης – Έφεσης στην εταιρεία Bank of Cyprus Public Co Ltd, ως ενδιαφερόμενο πρόσωπο που έχει δικαίωμα στο εκπλειστηρίασμα της πώλησης των Ακινήτων, καταδικάζει την Αίτηση - Έφεση σε αποτυχία, (βλ. Λόγος Ένστασης 4).

 

14. Δυνάμει του άρθρου 51 του Ν.9/1969 το οποίο ρυθμίζει τις εφέσεις που ασκούνται εναντίον αποφάσεων του Διευθυντή του Κτηματολογίου, και κατ’ αναλογία τις εφέσεις που ασκούνται εναντίον της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ που εκδίδεται και επιδίδεται από τον ενυπόθηκο δανειστή δυνάμει του άρθρου 44Γ (2) (3) του Νόμου, οι περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Κανονισμοί του 1956, 622/1956, τυγχάνουν, τηρουμένων των αναλογιών, εφαρμογής.

 

15. Ο κανονισμός 5, εδάφιο 2 των πιο πάνω Κανονισμών προβλέπει τα ακόλουθα:

 

    "(2) All interested parties shall be joined as parties to the proceedings: Provided that, unless otherwise directed by the Court, the Director shall not be joined as a party except in proceedings under sections 41, 43, 58, 59, 68, 69 and 69A of the Law.".

 

     (έμφαση παρόντος Δικαστηρίου)

 

16. Ως η πιο πάνω πρόνοια έχει ερμηνευθεί στην Γεωργιάδου v. Γεωργιάδη (1999) 1 ΑΑΔ 1210, η συνένωση στην αίτηση – έφεση όλων των ενδιαφερομένων μερών είναι επιτακτική. Αυτό εξάγεται, όπως υπογράμμισε  το Ανώτατο Δικαστήριο, από τη χρησιμοποίηση της λέξης "shall" όπως έχει ερμηνευθεί από τη νομολογία.

 

17.       Η πιο πάνω απόφαση επανέλαβε την καλά εδραιωμένη νομολογιακή αρχή, ότι σε διαδικασίες που έχουν ως αντικείμενο ακίνητη ιδιοκτησία πρέπει να συνενώνονται ως διάδικοι όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, διαφορετικά η όλη διαδικασία θα είναι θνησιγενής και άκυρη, (βλ. HjiSavva and Others v. Loizou (1982) 1 C.L.R. 218, Τιτσινίδης ν. Ρεσιάτ (1993) 1 Α.Α.Δ. 429, Hadjipetrou v. Petsoloucas (1985) 1 C.L.R. 83, Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου (1998) 1 A.A.Δ. 579, Κωνσταντίνου κ.ά. ν. Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας (2012) 1(Γ) Α.Α.Δ. 1990, Παπαχριστοφόρου ν. Χαραλάμπους (1991) 1 ΑΑΔ 906, Αναφορικά με την αίτηση της Bank of Cyprus Public Company Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. 68/2019, απόφαση ημερομηνίας 08.05.2020, ECLI:CY:AD:2020:A144).

 

18. Στην υπόθεση Γεωργιάδου (ανωτέρω) το Ανώτατο Δικαστήριο παραμέρισε την πρωτόδικη απόφαση με την οποία ακυρώθηκε η απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου να προχωρήσει σε αναγκαστική διανομή οικοπέδου, καθώς δεν βρίσκονταν ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι – ενδιαφερόμενα μέρη. Συγκεκριμένα, δύο εκ των συνιδιοκτητών του ακινήτου το οποίο ο Διευθυντής του Κτηματολογίου καταναγκαστικά διένειμε δεν ήσαν διάδικοι στη διαδικασία ούτε συνενώθηκαν στην αίτηση – έφεση.

 

19. Οι πιο πάνω αποφάσεις αφορούσαν αιτήσεις – εφέσεις που καταχωρούνται δυνάμει των άρθρων 80 και 81 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Νόμου, Κεφ. 224 και διέπονται από τους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Κανονισμούς του 1956, 622/1956. Πρόνοιες οι οποίες εφαρμόζονται και σε αιτήσεις – εφέσεις που καταχωρούνται δυνάμει του Ν.9/1965, σύμφωνα με το άρθρο 51[2] αυτού. Δεν διαπιστώνεται να υπάρχει οποιαδήποτε αντίθετη κανονιστική ή νομοθετική διάταξη ή να συντρέχει οποιοσδήποτε νομολογιακά αναγνωρισμένος αποχρών λόγος που να δικαιολογεί απόκλιση από τα ανωτέρω. Σχετικές είναι και οι πρωτόδικες αποφάσεις στις υποθέσεις Marios Petinos Constructions & Developers Ltd κ.ά. v. Gordian Holdings Limited, Γενική Αίτηση/Έφεση Αρ. 286/2020, Ε.Δ. Λεμεσού, ημερ. 13.01.2021, Μαρία Ηλία Μιχαήλ Φάκα ν. Gordian Holdings Limited, Αίτηση/Έφεση Αρ. Αρ. 135/2023, Ε.Δ. Λευκωσίας,  ημερ. 03.04.2023 και C & M Varnavas Enterprises Ltd κ.ά. ν. Gordian Holdings Limited, Αίτηση/Έφεση Αρ. Αρ. 1/2021, Ε.Δ. Αμμοχώστου,  ημερ. 23.02.2021, με τις οποίες το παρόν Δικαστήριο συμφωνεί και υιοθετεί την αντίστοιχη προσέγγιση.

 

20. Οι περί Πώλησης Ενυπόθηκου Ακινήτου σύμφωνα με το Μέρος VIA  του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Κ.Δ.Π. 185/2015 και το περί Πώλησης Ενυπόθηκου Ακινήτου μέσω Ηλεκτρονικού Συστήματος Πλειστηριασμού Διάταγμα, Κ.Δ.Π. 346/2019, κανονισμοί στους οποίους αναφέρθηκαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι του Εφεσείοντος ρυθμίζουν τη διαδικασία διεξαγωγής του φυσικού και ηλεκτρονικού πλειστηριασμού, αντίστοιχα. Όχι, όμως, και τη διαδικασία η οποία θα διεξάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου σε περίπτωση καταχώρισης έφεσης σύμφωνα με το άρθρο 44Γ (3) για παραμερισμό της ειδοποίησης Τύπου ΙΑ. Το άρθρο 44ΙΓ που καταργήθηκε με τον τροποποιητικό Νόμο 87(Ι)/2018 αφορούσε το δικαίωμα καταχώρισης έφεσης από τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο του οποίου τα έννομα συμφέροντα παραβλάπτονταν εναντίον οποιασδήποτε ειδοποίησης ή πράξης, στα πλαίσια του Μέρους VIA. Με την κατάργηση του άρθρου 44ΙΓ, το δικαίωμα προσβολής με έφεση εναντίον ειδοποιήσεων που εκδίδονται από τον ενυπόθηκο δανειστή περιορίστηκε στις περιπτώσεις και για τους λόγους που προβλέπονται ειδικά στον Νόμο. Δεν εισήχθησαν, όμως, διαφορετικοί διαδικαστικοί κανονισμοί που να ρυθμίζουν την καταχώριση και εκδίκαση των αιτήσεων – εφέσεων που έχουν αντικείμενο την προσβολή ειδοποιήσεων που εκδίδονται και αποστέλλονται από τον ενυπόθηκο δανειστή δυνάμει του Μέρους VIA του Ν.9/1965. Ως εκ τούτου, εύλογα συνάγεται ότι τυγχάνουν κατ’ αναλογίαν εφαρμογής οι Κανονισμοί 622/1956.

 

21. Σε κάθε περίπτωση, κατ’ εφαρμογήν της νομολογιακής αρχής που τέθηκε ανωτέρω και επαναλήφθηκε στην Bank of Cyprus Public Company Ltd (ανωτέρω), κρίνεται πως δεν μπορεί να αγνοηθεί το γεγονός ότι η παρούσα διαδικασία, με αντικείμενο την εκποίηση ενυπόθηκης ακίνητης ιδιοκτησίας, δυνατόν να επηρεάζει άμεσα τα δικαιώματα τρίτων ενδιαφερόμενων προσώπων στα οποία θα πρέπει να δοθεί το δικαίωμα να ακουστούν.    

 

22. Εν προκειμένω, ο Νόμος ορίζει ρητά ποια είναι αυτά τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, στα οποία μάλιστα πρέπει να επιδίδονται όλες οι προβλεπόμενες ειδοποιήσεις δυνάμει του Μέρους VIA. Τα εν λόγω πρόσωπα έχουν μάλιστα και δικαίωμα καταχώρισης έφεσης εναντίον της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ και εναντίον της ειδοποίησης περί προτεινόμενης διάθεσης του προϊόντος της πώλησης. Το άρθρο 44ΙΕ του Ν.9/1965 ορίζει ως «ενδιαφερόμενο πρόσωπο» οποιοδήποτε πρόσωπο έχει δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος της πώλησης, όπως αυτό προκύπτει από έρευνα στα μητρώα του Κτηματολογίου και περιλαμβάνει οποιουσδήποτε εγγυητές σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος.

 

23. Σύμφωνα με την έρευνα στα μητρώα του Κτηματολογίου που προσκόμισε η Εφεσίβλητη, (βλ. Τεκμήριο Γ στην Ένσταση), η εταιρεία Bank of Cyprus Public Company Ltd εμφανίζεται ως δικαιούχος των εμπράγματων βαρών υπό τύπου ΜΕΜΟ με αριθμό ΕΒ2340/2015 και ΕΒ2341/2015. Σύμφωνα, δε, με το άρθρο 44Ι (4)(iv) του Ν.9/1965, το εν λόγω νομικό πρόσωπο, ως κάτοχος μεταγενέστερων, από την Υποθήκη (που εκτελέστηκε το 2007), εμπράγματων βαρών, θα δικαιούται σε περίπτωση πώλησης των Ακινήτων τυχόν υπόλοιπο του προϊόντος πώλησης που θα απομένει μετά την αφαίρεση των δαπανών και ποσών που προηγούνται ιεραρχικά. Συνιστά, επομένως, ενδιαφερόμενο πρόσωπο του οποίου τα δικαιώματα επηρεάζονται άμεσα από την διαδικασία. Υπό αυτή του την ιδιότητα, η Εφεσίβλητη είχε επιδώσει στο εν λόγω νομικό πρόσωπο τόσο την προσβαλλόμενη Ειδοποίηση όσο και την Ειδοποίηση Ι, (βλ. Τεκμήρια Δ και Στ που συνοδεύουν την ένσταση).

 

24. Υπό το φως των πιο πάνω, η παράλειψη του Εφεσείοντος να επιδώσει την Αίτηση - Έφεση στην εταιρεία Bank of Cyprus Public Company Ltd ως ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έχει καταλυτικές συνέπειες για την τύχη της υπό εξέταση Αίτησης – Έφεσης και οδηγεί αναπόφευκτα σε απόρριψη αυτής, χωρίς ανάγκη ενασχόλησης με τους προβαλλόμενους Λόγους Έφεσης ή τους υπόλοιπους λόγους ένστασης.

 

25. Παρά την ως άνω κατάληξη, για σκοπούς πληρότητας της παρούσας απόφασης, το Δικαστήριο έχει προχωρήσει και εξετάσει τους Λόγους Έφεσης που έχουν προωθηθεί από τους ευπαίδευτους συνήγορους του Εφεσείοντος και δεν έχει ικανοποιηθεί ότι κάποιος εξ αυτών μπορούσε να υποστηρίξει επιτυχώς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Παρακάτω παρατίθεται το σκεπτικό του Δικαστηρίου αναφορικά με τους Λόγους Έφεσης, όπως αυτοί περιορίστηκαν, κατηγοριοποιήθηκαν και με τη σειρά που αναπτύχθηκαν στη γραπτή αγόρευση των συνηγόρων του Εφεσείοντος.

 

(α) Μη δέουσα επίδοση των Ειδοποιήσεων Θ και ΙΑ

26. Ο Εφεσείων προωθεί ως λόγο έφεσης τη μη δέουσα επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου «Θ». Είναι η εισήγηση της Εφεσίβλητης ότι παρόμοιες αιτιάσεις δεν εμπίπτουν στους εξαντλητικά προβλεπόμενους λόγους παραμερισμού της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 44Γ(3) του Ν. 9/1965 και δεν θα πρέπει να τύχουν εξέτασης. Το Δικαστήριο θα συμφωνήσει με την εισήγηση των συνηγόρων της Εφεσίβλητης. Η διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου άρχεται με την επίδοση ειδοποίησης Τύπου «Ι» σύμφωνα με τις πρόνοιες του εδαφίου (1) του άρθρου 44Γ. Η Ειδοποίηση Τύπου «Θ» συνοδεύει, δυνάμει του άρθρου 44Β (2), οποιαδήποτε ειδοποίηση ως προς παρατηρηθείσα υπερημερία ή απαίτηση για πληρωμή του ενυπόθηκου χρέους, η οποία αποστέλλεται από τον ενυπόθηκο δανειστή, όταν αυτός είναι αδειοδοτημένο ίδρυμα κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 44ΙΕ. Ζητήματα που αφορούν την επίδοση ή τον τύπο της εν λόγω ειδοποίησης δεν εμπίπτουν στους λόγους παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» που εξαντλητικά καταγράφονται στο άρθρο 44Γ (3).

 

27. Σε κάθε περίπτωση, δεν ευσταθεί η θέση των συνηγόρων του Εφεσείοντος όπως τέθηκε στη γραπτή αγόρευση τους ότι η αποστολή της Ειδοποίησης Τύπου «Θ» με απλό ταχυδρομείο δεν αποτελεί δέουσα επίδοση αυτής. Η Ειδοποίηση Τύπου Θ αποστέλλεται και δεν επιδίδεται. Ο Νομοθέτης ρητά επέλεξε να κάνει χρήση του όρου «αποστολή»[3] αναφορικά με την παράδοση της Ειδοποίησης Τύπου «Θ» στο άρθρο 44Β(2). Εάν πρόθεση του ήταν η εν λόγω Ειδοποίηση να επιδίδεται, με τον τρόπο που καθορίζεται στο ερμηνευτικό άρθρο 44ΙΕ, τότε θα έκανε χρήση του όρου «επίδοση» ή «επιδίδω» όπως σαφώς πράττει για τις Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι», «ΙΑ» και «ΙΒ». Συνεπώς, η Ειδοποίηση Τύπου «Θ» δεν υπόκειται στους περιοριστικά προβλεπόμενους τρόπους παράδοσης που καθορίζει το άρθρο 44ΙΕ και  μπορεί να αποστέλλεται και μέσω απλού ταχυδρομείου.

 

28. Η Ειδοποίηση Τύπου «Θ» στάλθηκε προς την τελευταία γνωστή διεύθυνση του Εφεσείοντος και δεν επιστράφηκε πίσω, σύμφωνα με την μαρτυρία που προσκομίστηκε από την Εφεσίβλητη και η οποία δεν αντικρούστηκε, (βλ. παράγραφο 8(β) της ένορκης δήλωσης Ανδρέου Ανδρέου). Επισημαίνεται, δε, ότι δεν αμφισβητήθηκε σε κανένα στάδιο η ορθότητα της διεύθυνσης στη [  ] στην οποία απευθύνθηκαν οι ειδοποιήσεις Τύπου «Θ», «Ι» και «ΙΑ».

 

29. Αναφορικά με την προσβαλλόμενη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» είναι η θέση του Εφεσείοντος ότι δεν δύναται το Δικαστήριο να καταλήξει με ασφάλεια περί του χρόνου επίδοσης και πως δεν έχει αντικρουστεί ποτέ η αναφορά του ενόρκως δηλούντα εκ μέρους του Εφεσείοντος ότι η εν λόγω ειδοποίηση δεν επιδόθηκε προσωπικά στον Εφεσείοντα, αλλά ο τελευταίος την βρήκε στην αυλή του χωρίς την παρουσία επιδότη.

 

30. Προκύπτει μέσα από το μαρτυρικό υλικό και δεν αμφισβητείται από τον Εφεσείοντα, ότι η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» παραλήφθηκε από το Ταχυδρομείο [  ], όπου διαμένει ο Εφεσείων, στις 26.9.2025 και στις 2.10.2025 καταχωρίστηκε στο σχετικό ιστορικό διακίνησης η ένδειξη «Item refused by adressee Item returned to sender». Στις 3.10.2025 η συστημένη επιστολή επιστράφηκε πίσω στο Ταχυδρομείο Λευκωσίας για να επιστραφεί πίσω στον αποστολέα της. (Σχετικό είναι το Τεκμήριο Στ που συνοδεύει την Ένσταση). Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» επιδόθηκε στον Εφεσείοντα μέσω ιδιωτικής επίδοσης στις 10.10.2025. Όπως αναφέρει η ένορκη δήλωση του ιδιώτη επιδότη Ανδρέα Αδάμου, αυτός στις 10.10.2025 επέδωσε την Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ και το Δελτίο Ειδοποίησης Ηλεκτρονικού Πλειστηριασμού στον Εφεσείοντα προσωπικά, ο οποίος την παρέλαβε αλλά αρνήθηκε να την υπογράψει, (βλ. Τεκμήριο Ζ που συνοδεύει την Ένσταση). Το Δικαστήριο δεν θεωρεί ότι η αναφορά του ενόρκως δηλούντα Ανδρέα Ανδρέου ότι τα πιο πάνω έγγραφα επιδόθηκαν στον Εφεσείοντα στις 13.10.2025 αφαιρεί οτιδήποτε από την αποδεικτική αξία της ένορκης δήλωσης του ιδιώτη επιδότη, μέσα από την οποία αποδεικνύεται η διενέργεια της επίδοσης στις 10.10.2025 και η όρκιση της προβλεπόμενης ένορκης δήλωσης στις 13.10.2025. Προφανώς πρόκειται για εκ παραδρομής λάθος ή αβλεψία και όχι ουσιώδη παρατυπία ή αντίφαση. Μέσα από την ένορκη δήλωση του ιδιώτη επιδότη αποδεικνύεται επαρκώς και ο νόμιμος τρόπος επίδοσης των εν λόγω εγγράφων προσωπικά στον Εφεσείοντα και όχι μέσω άφεσης στην αυλή του, όπως υπάρχει σχετικός ισχυρισμός στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση – Έφεση. Η μαρτυρία του ιδιώτη επιδότη δεν αντικρούστηκε με οποιονδήποτε τρόπο από τον Εφεσείοντα. Απομένει να εξεταστεί το κατά πόσον ορθά η Εφεσίβλητη προχώρησε με ιδιωτική επίδοση της προσβαλλόμενης Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ».

 

31. Στην απόφαση Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ v. Παντέλα, Πολιτική Έφεση Αρ. 159/2021, απόφαση ημερομηνίας 01.12.2023, αποσαφηνίστηκε με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο η ενδεικνυόμενη διαδικασία και σειρά επίδοσης των Ειδοποιήσεων που προβλέπονται στο Μέρος VIA του Ν. 9/1965.

      «Στην προκειμένη περίπτωση ο σκοπός του Νομοθέτη είναι ξεκάθαρος. Θέλησε να ιεραρχήσει τον τρόπο επίδοσης, δίδοντας επιτακτικό προβάδισμα στη συστημένη επιστολή. Μόνον όταν η επίδοση με αυτόν τον τρόπο είναι ανέφικτη, διανοίγεται ο δρόμος εναλλακτικά για ιδιωτική επίδοση, συμφώνως των Κανονισμών  Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης, κατόπιν βεβαία σχετικού διατάγματος του Δικαστηρίου.

            (έμφαση του παρόντος Δικαστηρίου)

32. Όπως αναφύεται από τη Νομολογία, η αποστολή των Δικαστηρίων, σε ξεκάθαρες περιπτώσεις, περιορίζεται στο να διαγιγνώσκουν, μέσα από τη συνήθη και φυσική έννοια των λέξεων, τον δεδηλωμένο σκοπό του Νομοθέτη. Η υποκειμενική άποψη του Δικαστηρίου επί του ορθολογισμού ή μη του δεδηλωμένου σκοπού, δεν δικαιολογεί ερμηνευτική εκτροπή. Ακόμη και εάν η κρίση του Δικαστηρίου είναι ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή ενδιαφερόμενο πρόσωπο λαμβάνει επιβεβαιωμένα και άμεσα γνώση της διαδικασίας πλειστηριασμού μέσω της ιδιωτικής επίδοσης  και μπορεί να λάβει κάθε ένδικο μέσο προς υπεράσπιση του, αυτό δεν δικαιολογεί διαφορετική ερμηνεία του Νόμου από αυτήν που προκύπτει από τη συνήθη και φυσική έννοια των λέξεων. Υιοθετώντας την νουθεσία του Εφετείου στην πιο πάνω απόφαση:

«Εναπόκειται στον Νομοθέτη - εν τη σοφία του - να νομοθετεί κατά τρόπο που διευκολύνει, παρά να δυσχεραίνει διαδικασίες και καταστάσεις. 

33. Εν’ όψει των πιο πάνω, κρίνεται ότι η Εφεσίβλητη όφειλε πρώτα να επιχειρήσει να επιδώσει την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» με συστημένη επιστολή και μόνο εάν αυτό ήταν ανέφικτο να προχωρήσει με την ιδιωτική επίδοση αυτής. Το «ανέφικτο» της επίδοσης μέσω συστημένου ταχυδρομείου συνιστά ζήτημα πραγματικό και κρίνεται υπό το φως των συγκεκριμένων κάθε φορά περιστάσεων, λαμβανομένων υπόψιν όλων των σχετικών παραγόντων. Το βάρος, δε, απόδειξης του εν λόγω «ανέφικτου» φέρει κάθε φορά η Εφεσίβλητη – ενυπόθηκος δανειστής, η οποία φέρει και την σχετική υποχρέωση επίδοσης και είναι γνώστης των πραγματικών συνθηκών υπό τις οποίες διενεργήθηκαν οι προσπάθειες επίδοσης.

 

34. Εν προκειμένω, είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι η Εφεσίβλητη απέσεισε το βάρος απόδειξης που έφερε και απέδειξε ότι η επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» μέσω συστημένου ταχυδρομείου είχε καταστεί ανέφικτη στις 2.10.2025 με την άρνηση του Εφεσείοντος να την παραλάβει. Ως εκ τούτου, ορθώς η Εφεσίβλητη προχώρησε με ιδιωτική επίδοση στις 10.10.2025.

 

35. Συνεπώς, ο Λόγος Έφεσης περί μη δέουσας επίδοσης της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» και «Θ» στον Εφεσείοντα απορρίπτεται ως αβάσιμος.

 

(β) Κατάχρηση δικαστικής διαδικασίας

36. Ως προς τον Λόγο Έφεσης περί κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας, παρατηρείται ότι δεν έχει τεθεί οιοσδήποτε συγκεκριμένος ισχυρισμός, πέραν γενικών και αόριστων αναφορών, ικανός να καταδείξει την ύπαρξη καταχρηστικότητας στην άσκηση εκ μέρους της Εφεσίβλητης του δικαιώματος έναρξης της διαδικασίας εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων δυνάμει του Μέρους VIA του Ν.9/1965. Ο Εφεσείων προβάλλει ότι η Εφεσίβλητη επέλεξε να μην καταχωρίσει ποτέ αγωγή, μολονότι επικαλείται τερματισμό της συμφωνίας δανείου το 2010, (βλ. Τεκμήριο 3 που συνοδεύει την Αίτηση – Έφεση). Η προηγούμενη καταχώριση αγωγής, όμως, δεν αποτελεί προαπαιτούμενο για την έναρξη της διαδικασίας εκποίησης, αλλά ούτε και κώλυμα σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 44 Α του Ν.9/1965. Ως εκ τούτου, η παράλειψη καταχώρισης αγωγής από την Εφεσίβλητη για ανάκτηση του χρεωστικού υπολοίπου του δανείου, σε σχέση με το οποίο παρασχέθηκε η Υποθήκη ως εξασφάλιση, δεν επηρεάζει, καθ’ οιονδήποτε τρόπο, την διαδικασία εκποίησης. 

 

37. Είναι, επίσης, ο ισχυρισμός της πλευράς του Εφεσείοντος ότι η Εφεσίβλητη έκλεψε μεγάλα ποσά από τον Εφεσείοντα. Προκύπτει ότι με επιστολή  ημερομηνίας 9.8.2021 ο Εφεσείοντας είχε ενημερωθεί ότι υπερχρεώθηκε ο λογαριασμός δανείου του με ποσό των €54.072,03, (βλ. Τεκμήριο 4 της Αίτησης – Έφεσης). Από την ίδια επιστολή προκύπτει ότι η προκάτοχος της Εφεσίβλητης, ήτοι η ΣΕΔΙΠΕΣ, ενημέρωνε τον Εφεσείοντα ότι θα προχωρούσε σε πίστωση του πιο πάνω ποσού. Η Εφεσίβλητη παραδέχεται το λάθος που έγινε και ισχυρίζεται ότι το πιο πάνω ποσό πιστώθηκε στον λογαριασμό του Εφεσείοντος, κάτι το οποίο δεν αντικρούστηκε από την πλευρά του Εφεσείοντος.

 

38. Λαμβανομένων υπόψη όλων των δεδομένων της συγκεκριμένης περίπτωσης, δεν διαπιστώνεται να έχει πληγεί ανεπίτρεπτα οποιοδήποτε δικαίωμα του Εφεσείοντος από την έγερση της παρούσας διαδικασίας εκποίησης. Σύμφωνα με το εδάφιο (3) του άρθρου 44Β, ο Εφεσείων είχε στη διάθεση του και μπορούσε να ασκήσει κάθε ένδικο μέσο ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου, με βάση οποιουσδήποτε άλλους εν ισχύι νόμους και Κανονισμούς, αμφισβητώντας το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να κινεί τις διαδικασίες και να επιζητεί τις θεραπείες που προβλέπονται από τις διατάξεις του Μέρους VIA. Επέλεξε να καταχωρίσει έφεση εναντίον της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» δυνάμει του άρθρου 44Γ(3), δικαίωμα το οποίο άσκησε εμπρόθεσμα και η παρούσα Αίτηση–Έφεση τυγχάνει εξέτασης πριν από την ορισμένη ημέρα και ώρα του πλειστηριασμού. Δεν έχει προβληθεί οτιδήποτε συγκεκριμένο που να δύναται να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι η έναρξη της διαδικασίας εκποίησης των Ακινήτων μολύνεται από αλλότρια κίνητρα ή αποβλέπει στην απόκτηση περεμφερούς πλεονεκτήματος, ώστε να καθίσταται αναγκαία η καταστολή της, δυνάμει της σχετικής νομολογίας, (βλ. Constantinides v. Vima Ltd (1983) 1 CLR 348, Διευθυντής των Φυλακών v. Τζεννάρο Περέλλα (1995) 1 ΑΑΔ 217).     

 

(γ) Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» δεν πληροί τις απαιτούμενες, κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις

39. Με την αγόρευση τους, οι συνήγοροι του Εφεσείοντος έχουν εξειδικεύσει την ισχυριζόμενη παρατυπία στην καταγραφή των εξόδων ως μηδενικών, ήτοι «€0,00». Το σχετικό μέρος της προσβαλλόμενης Ειδοποίησης παρατίθεται κατωτέρω για σκοπούς καλύτερης κατανόησης:

 

«Το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάμει της πιο πάνω Υποθήκης ανέρχεται στο ποσό των €114.020,48, πλέον τόκος €2.841,26, πλέον έξοδα €0,00, περιλαμβανομένου των εξόδων της ειδοποίησης αυτής.»

 

40. Οι συνήγοροι του Εφεσείοντος παραπέμπουν προς επίρρωση της θέσης τους στις αποφάσεις Michael Tyrimos Constructions Ltd v. Κυπριακή Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, Πολιτική Έφεση Αρ. 237/2019, ημερ. 30.4.2025 και στην Ιακώβου v. Gordian Holdings Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. 83/2019, ημερομηνίας 11.06.2024. Στην Michael Tyrimos (ανωτέρω) κρίθηκε ότι θα πρέπει να γίνεται συγκεκριμενοποίηση του ποσού των εξόδων. Στην υπό εξέταση εκεί Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», όμως, δεν είχε αναφερθεί οποιοδήποτε ποσό εξόδων. Αναφερόταν συγκεκριμένα ««Το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάμει της πιο πάνω Υποθήκης ανέρχεται στο ποσό των €788.935,05, πλέον τόκος, €2.350,50, πλέον έξοδα, περιλαμβανομένου των εξόδων της ειδοποίησης αυτής». Γινόταν δηλαδή μια γενική και αόριστη αναφορά σε έξοδα, σε αντίθεση με την παρούσα περίπτωση όπου η αναφορά είναι συγκεκριμένη και συνίσταται σε μηδενικό ποσό. Η παρούσα περίπτωση διαφοροποιείται και από τα περιστατικά στην απόφαση στην Ιακώβου (ανωτέρω). Στην τελευταία περίπτωση, το Εφετείο, κατά πλειοψηφία, αποφάσισε πως η περιγραφή καθορισμού του οφειλόμενου τόκου, χωρίς συγκεκριμενοποίηση ποσού, αποτελούσε μη συμμόρφωση με τον τύπο και αποτελούσε λόγο παραμερισμού της Ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ». Εν προκειμένω, δεν υπάρχει περιγραφή τρόπου καθορισμού των εξόδων αλλά συγκεκριμενοποίηση αυτών σε μηδενικό ποσό.

 

41. Σε κάθε περίπτωση, από απλή αντιπαραβολή της προσβαλλόμενης Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» με τον αντίστοιχο τύπο που παρατίθεται στο Δεύτερο Παράρτημα του Ν. 9/1965, καταδεικνύεται ότι αυτή συντάχθηκε στον ορθό τύπο και με το προβλεπόμενο περιεχόμενο.

 

42. Οι συνήγοροι του Εφεσείοντος αναφέρονται στη γραπτή τους αγόρευση και στο περιεχόμενο των Ειδοποιήσεων Τύπου Θ και Ι όπου δεν καταγράφονται και αναλύονται ορθά, ως είναι η εισήγηση τους, οι τόκοι, το κεφάλαιο και τα έξοδα. Στον αντίποδα, είναι η εισήγηση των συνηγόρων της Εφεσίβλητης ότι τέτοιες αιτιάσεις δεν περιλαμβάνονται στους εξαντλητικά προβλεπόμενους λόγους για τους οποίους μπορεί να παραμεριστεί η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» σύμφωνα με το άρθρο 44Γ(3).

 

43. Το Δικαστήριο συμφωνεί με την θέση της Εφεσίβλητης. Όπως έχει αποσαφηνιστεί και από δεσμευτική νομολογία, οι λόγοι παραμερισμού της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» απαριθμούνται εξαντλητικά στο άρθρο 44Γ(3) του Ν.9/1965, (βλ. Σωφρονίου Χρίστου Χατζησωφρονίου v. Gordian Holdings Ltd, Αρ. Αίτησης 4/2023, ημερ. 21.11.2024 και Μυλωνάς ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε176/2019, ημερ. 10.12.2019, ECLI:CY:AD:2019:A519). Η αμφισβήτηση από τον Εφεσείοντα της ορθότητας της ανάλυσης του κεφαλαίου, των τόκων και των εξόδων, μέσω της παρούσας Αίτησης–Έφεσης, δεν δύναται να εγερθεί παραδεκτά ως λόγος παραμερισμού της υπό εξέταση Ειδοποίησης, σύμφωνα με τις υποπαραγράφους (3) (α) έως (η) του εν λόγω άρθρου. Θα μπορούσε, όμως, ο Εφεσείων να κινήσει τη διαδικασία υποβολής παραπόνου στον Χρηματοοικονομικό Επίτροπο για το ποσό το οποίο δηλώνει ο ενυπόθηκος δανειστής στην Ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» του Δεύτερου Παραρτήματος ως απαιτούμενο, σύμφωνα με το εδάφιο (4) του άρθρου 44Γ. Μία τέτοια διαδικασία μπορεί, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, να οδηγήσει και σε αναστολή της διαδικασίας σκοπούμενης πώλησης ενός ενυπόθηκου ακινήτου μέχρι την έκδοση απόφασης από αρμόδιο Δικαστήριο που θα αποφασίσει για το ύψος του νόμιμα απαιτητού ποσού.  Υπάρχει ακόμα και το δικαίωμα του Εφεσείοντος να ασκήσει το δικαίωμά του να προχωρήσει με ένδικα μέσα ενώπιον Επαρχιακού Δικαστηρίου με βάση οποιουσδήποτε άλλους εν ισχύι νόμους και Κανονισμούς αμφισβητώντας το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να κινεί τις διαδικασίες και να επιζητεί τις θεραπείες που προβλέπονται από τις διατάξεις του Μέρους VIA, σύμφωνα με το άρθρο 44Β (3).

 

(δ) Παραβίαση άρθρου 30 του Συντάγματος και αρχής της διάκρισης των εξουσιών

44. Τα πιο πάνω απαντούν ικανοποιητικώς και στην εισήγηση του Εφεσείοντος περί αντισυνταγματικότητας της έκτασης της πρόνοιας του άρθρου 44Γ(3) σε περιοριστική αναφορά των λόγων παραμερισμού. Το Δικαστήριο υιοθετεί τα όσα εναργώς ανέφερε ο  Δαυίδ Π.Ε.Δ. σχετικά με παρόμοιες εισηγήσεις στην υπόθεση Κούλα κ.ά. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αίτ./Έφ. 108/18, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ημερομηνίας 18.07.2019:

 

«Με κάθε σεβασμό προς τις εισηγήσεις της ευπαίδευτου συνηγόρου των αιτητών - εφεσειόντων, η εισαγωγή του μέρους VIA στο σχετικό νομοθέτημα, δεν φαίνεται από μόνη της να προκαλεί οποιαδήποτε αλλοίωση ή επέμβαση στα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα των εφεσειόντων ως προβάλλεται από την πλευρά τους.  Στην υπό συζήτηση περίπτωση, οι ιδιοκτήτες των ενυπόθηκων ακινήτων που περιγράφονται στις Υποθήκες με αρ. Υ17751/2007, Υ17752/2007 και Υ7979/2009, Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας, διέθεσαν τη συγκεκριμένη ακίνητη τους περιουσία, ως ενυπόθηκη εγγύηση προς εξασφάλιση της τράπεζας για την παραχώρηση από την τελευταία συγκεκριμένων πιστωτικών διευκολύνσεων. Ότι ρυθμίζεται μέσω της συγκεκριμένης  τροποποίησης, είναι θέματα διαδικασίας που άπτονται της μεθόδου αξιοποίησης των ως άνω από μακρού χρόνου ενυπόθηκων ακινήτων, προς ικανοποίηση του ενυπόθηκου χρέους, το οποίο, στη βάση όσων έχουν τεθεί υπόψη του δικαστηρίου, έχει ήδη καταστεί υπερήμερο. Η ενσωμάτωση των συγκεκριμένων προνοιών στο νόμο, δεν διαφοροποιεί ούτε επηρεάζει οποιαδήποτε δικαιώματα των ιδιοκτητών όπως αυτά είχαν συμφωνηθεί και   καθοριστεί με την αποδοχή από μέρους τους της παραχώρησης των ως άνω ακινήτων τους για εγγραφή υποθήκης προς εξασφάλιση των σχετικών πιστωτικών διευκολύνσεων. Ούτε βεβαίως οποιοδήποτε κεκτημένα δικαιώματα των εφεσειόντων.  […] Είχα την ευκαιρία σε υποθέσεις του είδους να υποδείξω, (βλ. μεταξύ άλλων Αρ. Αίτησης - Έφεσης 437/2018 απόφαση ημερ. 21.03.2019, Ε.Δ. Λευκωσίας και  Αρ. Αίτησης - Έφεσης 275/2018 απόφαση ημερ. 18.09.2018, Ε.Δ. Λευκωσίας) όπως και άλλοι αδελφοί μου δικαστές, ως εντοπίστηκε τούτο από την ευπαίδευτη συνήγορο που εμφανίζεται για την εφεσίβλητη τράπεζα, θέση που επαναλαμβάνω και στα πλαίσια της παρούσας, ότι μέσω άρθρων που ενσωματώθηκαν στο μέρος VIA του Ν.9/1965, προστίθεται ακόμα ένας «διαδικαστικός διάδρομος» για την εκποίηση των ακινήτων που με την ελεύθερη βούληση των ιδιοκτητών τους έχουν ήδη υποθηκευτεί προς εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων. Πρόκειται για νομοθέτημα που ουσιαστικά αφορά διαδικαστικά ζητήματα, χωρίς να πλήττονται ή να διαφοροποιούνται στην ουσία και τον πυρήνα τους, αναγνωρισμένα από το Σύνταγμα και το νόμο δικαιώματα, ως ειδικότερα προκρίνει η πλευρά των εφεσειόντων στην υπό συζήτηση περίπτωση.

 

      […] Οι συμβαλλόμενοι ενυπόθηκοι οφειλέτες δηλαδή, ευθύς εξ αρχής συνομολόγησαν, γνώριζαν και προφανώς αποδέχονταν τη δυνατότητα της τράπεζας να προβεί σε πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων αν το επιθυμεί και απευθείας, χωρίς οποιαδήποτε προειδοποίηση προς τους ίδιους.  Συνακόλουθα, η προώθηση της διαδικασίας πώλησης των ενυπόθηκων δυνάμει του μέρους VIA μέσω ιδιωτικής πώλησης απευθείας χωρίς την εμπλοκή του κτηματολογίου, φαίνεται εξ αρχής να είναι απόλυτα σύμφωνη με τους όρους των υποθηκών που οι εφεσείοντες  ενυπόθηκοι οφειλέτες παραχώρησαν. 

 

Η προβαλλόμενη θέση περί παραβίασης του άρθρου 30 του Συντάγματος με την εισαγωγή των σχετικών άρθρων δεν μπορεί να υιοθετηθεί.   Πολλαπλά δικονομικά μέσα και διαβήματα παρέχονται στους εφεσείοντες επιτρέποντας τους να επιζητήσουν ενώπιον των δικαστηρίων θεραπείες σε σχέση με τα ζητήματα που τους απασχολούν στα πλαίσια της όποιας διαφοράς έχουν με την τράπεζα.  […]  Ομοίως, η ενσωμάτωση των ως άνω άρθρων στο μέρος VIA του Ν.9/1965, υπό το σύνολο όλων όσων έχουν τεθεί υπόψη του δικαστηρίου, δεν φαίνεται να προσβάλλει τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα που διασφαλίζονται στα άρθρα 23 και 28 του Συντάγματος, ενώ η προβαλλόμενη θέση περί παραβίασης της αρχής της διάκρισης των εξουσιών, κατά τον τρόπο που εισηγείται τούτο η πλευρά των εφεσειόντων, δεν μπορεί επίσης να υιοθετηθεί.  Έχοντας κατά νου τις σχετικές πρόνοιες του νόμου, η θέση πως με τη θέσπιση τους η Βουλή των Αντιπροσώπων παρεμβαίνει στις αρμοδιότητες της δικαστικής εξουσίας, κατά τον γενικό έστω τρόπο που εισηγούνται οι εφεσείοντες, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή.»

 

     (υπογράμμιση του παρόντος Δικαστηρίου)

 

45. Λαμβάνοντας υπόψη όσα έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου στην παρούσα περίπτωση, σε συνάρτηση με τις αρχές που διέπουν το ζήτημα, το Δικαστήριο καταλήγει ότι η αναφορά της λέξης «μόνο» στο άρθρο 44Γ(3) δεν επιδρά καθ' οιονδήποτε τρόπο αρνητικά στην απόλαυση των συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων του Εφεσείοντος ούτε συνιστά διάκριση των εξουσιών, μέσω νομοθετικού περιορισμού της δικαστικής εξουσίας, όπως εισηγούνται οι συνήγοροι του Εφεσείοντος. Περαιτέρω, το Δικαστήριο δύναται να εξετάσει, στο πλαίσιο άλλων δικαστικών διαδικασιών, τυχόν άλλα επιχειρήματα ή λόγους παραμερισμού της διαδικασίας εκποίησης, πέραν εκείνων που απαριθμούνται στο άρθρο 44Γ(3) του Ν.9/1965, νοουμένου φυσικά ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή ενδιαφερόμενο πρόσωπο ασκήσουν το σχετικό ένδικο μέσο.  

 

IV.        Κατάληξη

46.        Έχοντας υπόψη όλα τα ανωτέρω, η Αίτηση - Έφεση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται.

 

47.  Έχοντας υπόψη το αποτέλεσμα, δεν διαπιστώνεται να συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος που να δικαιολογεί απόκλιση από τον γενικό κανόνα επιδίκασης εξόδων υπέρ του επιτυχόντος διαδίκου και έτσι επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Εφεσίβλητης και εναντίον του Εφεσείοντος όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.

 

 

                                                                            (Υπ.) ………………………………..

                                                                                         Μ. Σωκράτους, Ε.Δ.