ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ
Ενώπιον: Φ. Τιμοθέου, Π.Ε.Δ.
Aίτηση Έφεση Αρ.: 279/2025 (i-justice)
Επί τοις Αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 και επι τοις Αφορώσι και τον Περί Ακίνητου Περιουσίας Διακατοχή Νόμο Κεφ.224 ως και τις τροποποιήσεις τους
Μεταξύ:
ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
Αιτητή - Εφεσείοντα
και
ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ
Καθ’ ης η Αίτηση - Εφεσίβλητη
Ημερομηνία: 19/12/2025
Για Αιτητή - Εφεσείοντα: κ. Ν. Χρίστου.
Για Καθ’ ης η Αίτηση - Εφεσίβλητη: κ. Ν. Νικήτας για ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ Δ.Ε.Π.Ε.
ΑΠΟΦΑΣΗ
Προκειμένου να γίνουν αντιληπτά τα όσα θα λεχθούν κατωτέρω κρίνεται σκόπιμο στην παρούσα όπως παρατεθεί εξ αρχής αυτούσια η υπό κρίση Αίτηση.
ΑΙΤΗΣΗ ΥΠΟ: ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, εκ Πάφου
Καλούνται όλα τα ενδιαφερόμενο μέρη όπως παρουσιασθούν ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου κατά την........../.............../2025 και ώρα 8.30 π.μ. δια την Ακρόαση της παρούσας Αίτησης - Έφεσης , δια της οποίας η ως άνω Εφεσείουσα / Αιτήτρια (στο εξής «η Αιτήτρια») εφεσιβάλλει την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» και εξαιτείται από το Δικαστήριο τα ακόλουθα:
Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται η ως άνω αναφερόμενη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ»
Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να ακυρώνει τον σκοπούμενο πλειστηριασμό του ενυπόθηκου ακινήτου ο οποίος είναι ορισμένος στις 22/12/2025 και ώρα 10:00 π.μ ένεκα της ακυρότητας ή του παραμερισμού της ως άνω αναφερόμενης
Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να αναστέλλετε η διαδικασία που προβλέπεται στο ΜΕΡΟΣ VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν. 9/65) ως αυτός έχει τροποποιηθεί ένεκα της ακυρότητας ή του παραμερισμού της επίδικης Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ»
Δ. Οποιανδήποτε θεραπεία κρίνει δίκαια το Δικαστήριο υπό τις περιστάσεις
5) Περί τις 08/10/2025 παρέλαβα δια ιδιωτικής επίδοσης ειδοποίηση τύπος ΙΑ την οποία επισυνάπτω ως Τεκμήριο 1.
6) Τότε κατόπιν συμβουλής από τον Δικηγόρο μου καταχωρήσαμε την παρούσα Αίτηση - Έφεση
7) Είναι η θέση μου σύμφωνα πάντοτε και με την συμβουλή της Δικηγόρου μου, ότι οι επίδικες ειδοποιήσεις τύπου («ΙΑ» είναι άκυρες και δέον όπως ακυρωθούν ή παραμεριστούν από το Δικαστήριο για τους ακόλουθους λόγους:
8.1) Η όλη διαδικασία όπως προβλέπεται στο Μέρος VΙA του Ν.9/65, ως έχει τροποποιηθεί δεν έχει ξεκινήσει σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου, καθότι:
α) Οι Ειδοποιήσεις Τύπου Θ και «I» δεν έχουν επιδοθεί καθόλου και/ή δεν έχουν επιδοθεί δεόντως σε εμένα και σε όλα τα ενδιαφερόμενο πρόσωπα καταστρατηγώντας της πρόνοιες του παρόντα Νόμου.
β) Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΒ» η οποία σηματοδοτεί την έναρξη της διαδικασίας πλειστηριασμού δεν έχει επιδοθεί δεόντως και/ή καθόλου σε εμένα και όλα τα ενδιαφερόμενο πρόσωπα.
8.2 Η ειδοποίηση ΙΑ έχει επιδοθεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τους Καθ' ων καθότι:
α) Οι ειδοποιήσεις τύπου I δεν έχουν επιδοθεί νομότυπα σε όλα τα ενδιαφερόμενο πρόσωπα και/ή καθόλου σε εμένα.
Ως με ενημερώνει ο δικηγόρος μου οι εδοποιήσεις τυπου I έπρεπε να αποσταλούν σε εμένα με συστημένο ταχυδρομείο και αν αυτό δεν ήτο εφικτό τότε να προχωρήσουν με ιδιωτική επίδοση, κάτι το οποίο δεν έπραξαν.
β) Οι ειδοποιήσεις τύπου I είναι εσφαλμένες.
8.3. Το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» είναι λανθασμένο και/ή αντίκειται και/ή είναι κατά παράβαση των διατάξεων του ΜΕΡΟΥΣ VIA του Ν.9/65, ως έχει τροποποιηθεί και/ή είναι κατά παράβαση του Τύπου και του περιεχομένου του ως αυτός εκτίθεται στο Δεύτερο Παράρτημα του Ν.9/65, ως έχει τροποποιηθεί καθότι:.
Α) Δεν αναφέρονται τα εμπράγματα βάρη με τα οποία βαρύνεται το ακίνητο , ως ρητά προνοείται από τον παρόντα Νόμο.
Β) Δεν υπάρχει υπογραφή και/ή σφραγίδα του ενυπόθηκου δανειστή, αλλά 1 μεταίωρη υπογραφή χωρίς να αναγράφεται οιαδήποτε όνομα και/ή ταυτότητα και ιδιότητα, και δεν υπογράφουν 2 άτομα για την εταιρεία καταστρατηγώντας τις πρόνοιες του παρόντα Νόμου.
Γ) η διευθηνση μου είναι εσφαλμένη
περιεχομένου του ως αυτός εκτίθεται στο Δεύτερο Παράρτημα του Ν.9/65, ως έχει τροποποιηθεί.
4) Η προσβληθείσα Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» δεν έχει δεόντως επιδοθεί στον Αιτήτη και σε όλα τα ενδιαφερόμενο πρόσωπα καθότι:
Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η παρούσα Αίτηση εμφαίνονται εις την επισυνημμένη ένορκο δήλωση του κ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
Η παρούσα αίτηση έγινε από τον κ. Νεόφυτο Χρίστου δικηγόρο Αιτήτη - Εφεσείοντα.
Περαιτέρω, στην ένορκη δήλωση του Αιτητή που υποστηρίζει την Αίτηση, στην πρώτη και στην τρίτη σελίδα γίνεται αναφορά σε γεγονότα ενώ η δεύτερη σελίδα αναγράφει νομική βάση και 3 λόγους έφεσης. Το τελευταίο προκύπτει από το ότι πριν την παράθεση αυτών αναφέρεται «Ο Αιτητής εφεσιβάλλει και εξαιτείται την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό της ως άνω αναφερόμενης Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» διότι:».
Kατά την αγόρευση του, ο συνήγορος του Αιτητή δήλωσε ότι από τους λόγους έφεσης προωθεί μόνο αυτόν που αφορά το ότι δεν επιδόθηκε δεόντως η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα και ειδικότερα στην ενυπόθηκη οφειλέτη.
Η Εφεσίβλητη (στο εξής «η Καθ’ ης η Αίτηση») καταχώρησε ένσταση, υποστηριζόμενη από ένορκη δήλωση της Μάρθας Γεωργίου, υπαλλήλου της εταιρείας DOVALUE CYPRUS LIMITED, η οποία έχει συνάψει συμφωνία διαχείρισης και ρύθμισης δανείων με την Καθ’ ης η Αίτηση.
Κατά τη δική της αγόρευση η συνήγορος της Καθ’ ης η Αίτηση δήλωσε ουσιαστικά ότι δεν προωθεί τον λόγο ένστασης υπ’ αριθμό 1. Μετά τις πιο πάνω δηλώσεις των συνηγόρων, απομένουν προς εξέταση οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης (δεν τίθενται με την αρίθμηση που αναγράφονται στην ένσταση):
1. Η Αίτηση είναι θνησιγενής και/ή παράτυπη και/ή άλλως πως, καθότι δεν υπάρχει νομική βάση, δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση και/ή ορθή ένορκη δήλωση και/ή έγκυρη και το Τεκμήριο που επισυνάπτεται δεν επισυνάπτεται μέσω ένορκης δήλωσης.
2. Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» έχει νόμιμα και δεόντως επιδοθεί στον Αιτητή και/ή σε όλα τα ενδιαφερόμενο πρόσωπα.
3. Η Αίτηση δεν στηρίζεται από επαρκή μαρτυρία ούτως ώστε να δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενών διαταγμάτων.
4. Η Αίτηση είναι πραγματικά και νομικά αβάσιμη και δεν συντρέχουν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
Νομική πτυχή
Προτού προχωρήσω στα ζητήματα που εγείρονται στο πλαίσιο της υπό κρίση Αίτησης κρίνω αναγκαίο όπως προβώ σε μια συνοπτική αναφορά της σχετικής διαδικασίας που προβλέπεται από το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965. Να υπομνησθεί κατ’ αρχάς ότι το υπό αναφορά Μέρος του Νόμου, εισήχθη με τον τροποποιητικό Νόμο 142(Ι)/2014. Ως προκύπτει από την Αιτιολογική Έκθεση του σχετικού Νομοσχεδίου (βλ. Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας (ΕΕΔ), Παράρτημα Έκτο, ημερ. 5.11.2014) η εισαγωγή του αποτελεί μνημονιακή προϋπόθεση και σκοπό είχε την επιτάχυνση των διαδικασιών εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων από τους ενυπόθηκους δανειστές, χωρίς την παρέμβαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου. Μετά δε την εισαγωγή του το εν λόγω Μέρος τροποποιήθηκε με μεταγενέστερους Νόμους.
Σύμφωνα με το άρθρο 44Α, οι διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου εφαρµόζονται σε κάθε περίπτωση σύµβασης υποθήκης, η οποία ενεγράφη στο κτηµατικό µητρώο πριν από την ηµεροµηνία έναρξης της ισχύος του Νόµου ή η οποία εγγράφεται στο κτηµατικό µητρώο µετά την ηµεροµηνία έναρξης της ισχύος του ίδιου Νόµου. Καµία δε διάταξη του Μέρους VI δεν απαγορεύει σε ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει µε την εφαρµογή της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύµφωνα µε τις διατάξεις του Μέρους VIA όπως και το αντίστροφο. Περαιτέρω καμία διάταξη του Μέρους VIA δεν αποκλείει το δικαίωµα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει µε την έγερση πολιτικής αγωγής για την εξασφάλιση διατάγµατος για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Η εξασφάλιση δε τέτοιου διατάγµατος ή η έναρξη διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάµει του εν λόγω διατάγµατος, είτε πριν είτε µετά την ηµεροµηνία έναρξης της ισχύος του Τροποποιητικού Νόµου 87(Ι)/2018, δεν επηρεάζει το δικαίωµα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει µε την εφαρµογή της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα µε τις διατάξεις του Μέρους VIA.
Σύμφωνα με το άρθρο 44Β(1) του Νόμου, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στη διαδικασία που προβλέπει το Μέρος VIA, σε περίπτωση υπερημερίας κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 27, ως αποτέλεσµα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερηµερία αφορά σε περίοδο όχι µικρότερη των 120 ηµερών από την ηµεροµηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο, δυνάµει των όρων της σύµβασης ή των διατάξεων του ίδιου Νόµου.
Η διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή αρχίζει με την επίδοση στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόµενο πρόσωπο, έγγραφης Ειδοποίησης κατά τον Τύπο «I» του Δεύτερου Παραρτήµατος του Νόμου. Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, οποιαδήποτε ειδοποίηση ως προς παρατηρηθείσα υπερηµερία ή απαίτηση για πληρωµή του ενυπόθηκου χρέους, συνοδεύεται από Ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Θ». Δεν υπάρχει δε υποχρέωση αποστολής της Ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Θ», εάν ο ενυπόθηκος δανειστής έχει εξασφαλίσει δικαστική απόφαση εναντίον του ενυπόθηκου οφειλέτη ή εάν υπάρχει κατατεθειμένη αίτηση πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VI. Εν πάση περιπτώσει η Ειδοποίηση Τύπου «Ι» συνοδεύεται από κατάσταση λογαριασµού του απαιτούμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του, καλώντας το πρόσωπο στο οποίο απευθύνεται όπως εξοφλήσει το ποσό, σύµφωνα µε την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασµού, τάσσοντας σε αυτό προθεσµία όχι µικρότερη των σαράντα πέντε (45) ηµερών από την ηµεροµηνία επίδοσης της Ειδοποίησης προς εξόφληση του απαιτούµενου ποσού. Περαιτέρω με την εν λόγω Ειδοποίηση ενηµερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση µη εξόφλησης του οφειλόµενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωµά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου µε βάση τις διατάξεις του Μέρους VIA.
Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης του ενυπόθηκου οφειλέτη ή οποιουδήποτε ενδιαφερόµενου προσώπου µε τις απαιτήσεις της Ειδοποίησης Τύπου «Ι», ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει σε αυτόν και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόµενο πρόσωπο, Ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» του Δευτέρου Παραρτήµατος του Νόμου, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί µε πλειστηριασµό. Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» επιδίδεται, εντός περιόδου όχι µικρότερης των σαράντα πέντε (45) ηµερών από την καθορισµένη ηµέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου (άρθρο 44Γ(2).
Ακολούθως, σύμφωνα με το άρθρο 44Δ (με τον πλαγιότιτλο «Διαδικασία εκτίµησης ενυπόθηκου ακινήτου») διορίζονται δύο (2) εκτιµητές, ένας εκ µέρους του ενυπόθηκου δανειστή και ένας εκ µέρους του ενυπόθηκου οφειλέτη για τη διενέργεια, ταυτόχρονα, ανεξάρτητων εκτιµήσεων του ενυπόθηκου ακινήτου για σκοπούς υπολογισµού της αγοραίας αξίας αυτού. Σύμφωνα δε με το εδάφιο (2) του ίδιου άρθρου, ο ενυπόθηκος δανειστής επιδίδει Ειδοποίηση στον ενυπόθηκο οφειλέτη, κατά τον Τύπο «ΙΒ», η οποία δύναται να επιδίδεται είτε πριν από, είτε µετά από, είτε ταυτόχρονα µε την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», αναφέροντας σε αυτήν ότι εντός δέκα (10) ηµερών από την επίδοση της Ειδοποίησης θα προχωρήσει στον διορισµό εκτιµητή. Σε περίπτωση που για οποιοδήποτε λόγο ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν προβεί στον διορισµό εκτιµητή εντός της καθορισµένης προθεσµίας, ο ενυπόθηκος δανειστής προχωρεί στον διορισµό δύο (2) εκτιµητών για τον καθορισµό της αγοραίας αξίας του ενυπόθηκου ακινήτου.
Τέλος, σύμφωνα με το εδάφιο (3) του άρθρου 44Γ, ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόµενο µέρος δύναται, εντός σαράντα πέντε (45) ηµερών από την ηµεροµηνία παραλαβής της Ειδοποίησης, σύµφωνα µε το εδάφιο (2), δηλαδή της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», να καταχωρίσει Έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο μόνο για συγκεκριμένους λόγους που καθορίζονται εξαντλητικά στην ίδια διάταξη (βλ. Αναφορικά με την Αίτηση της Παπακόκκινου, Πολ. Έφεση Αρ. 110/2019, ημερ. 18/02/2020). Εξετάζοντας την Έφεση το Δικαστήριο δύναται να παραμερίσει την Ειδοποίηση της σκοπούµενης πώλησης, στην περίπτωση που στοιχειοθετείται ένας ή περισσότεροι από τους υπό αναφορά λόγους, οι οποίοι είναι οι ακόλουθοι:
(α) Η επιδοθείσα Ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούµενες κατά τον προβλεπόµενο τύπο και περιεχόµενο, προϋποθέσεις·
(β) Η Ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί·
(γ) Η Ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσµίας για καταβολή της πληρωµής προς τον ενυπόθηκο δανειστή·
(δ) Έχει εκδοθεί παρεµπίπτον απαγορευτικό διάταγµα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύµφωνα µε το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόµου·
(ε) Ο ενυπόθηκος οφειλέτης είναι επιλέξιµος οφειλέτης και το αδειοδοτηµένο ίδρυµα, παρά το ότι είχε υποχρέωση δυνάµει του περί της Σύστασης και Λειτουργίας Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηµατοοικονοµικής Φύσεως Νόµου, δεν έχει προσέλθει σε διαµεσολάβηση δυνάµει των διατάξεων του Μέρους VIA του εν λόγω Νόµου.
(στ) Έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγµα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάµει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωµής και Διατάγµατα Απαλλαγής Οφειλών) Νόµου ή εκκρεµεί ενώπιον Δικαστηρίου αίτηση για έκδοση τέτοιου προστατευτικού διατάγµατος·
(ζ) Έχει εγκριθεί η συμμετοχή του ενυπόθηκου οφειλέτη στο σχέδιο «ΕΣΤΙΑ» για αντιµετώπιση των µη εξυπηρετούµενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών οµάδων ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης και αυτός αποδέχεται και τηρεί την συµφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο ή εκκρεµεί σχετική αίτηση.
(η) (i) Η ειδοποίηση αφορά ακίνητο το οποίο αποτελεί κύρια κατοικία, ως αυτή ορίζεται στο Σχέδιο «Ενοίκιο Έναντι Δόσης», σε σχέση µε το οποίο, έχει εγκριθεί αίτηση για ένταξη στο εν λόγω Σχέδιο· ή
(ii) Η ειδοποίηση αφορά ακίνητο το οποίο αποτελεί κύρια κατοικία, ως αυτή ορίζεται στο Σχέδιο «Ενοίκιο Έναντι Δόσης», σε σχέση µε το οποίο, έχει υποβληθεί και εκκρεµεί αίτηση ή ένσταση για ένταξη στο εν λόγω Σχέδιο, αναφορικά µε την οποία- (αα) ο αιτητής για ένταξη στο Σχέδιο ή οποιοδήποτε µέλος της οικογένειάς του, ως αυτή ορίζεται στο Σχέδιο, πληροί τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στον όρο 2.2.2 του Σχεδίου ή (ββ) ο αιτητής για ένταξη στο Σχέδιο, πληροί τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στον όρο 2.5 του Σχεδίου:
Αναφορικά με τα πιο πάνω βλ. και Μυλωνάς ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολ. Έφεση Αρ.Ε176/2019, ημερ. 10/12/2019 και Χατζησωφρονίου ν. Gordian Holdings Ltd, Αρ. Αίτησης 4/2023, ημερ. 21/11/2024.
Εξέταση της Αίτησης
Στην προκειμένη, κατά την ακρόαση της υπόθεσης, αμφότερες οι πλευρές αρκέστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις, υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους με παραπομπή σε αποφάσεις πρωτόδικων αλλά και Ανώτερων Δικαστηρίων.
Ο συνήγορος του Αιτητή στην αγόρευση του ανέφερε ότι εκ παραδρομής, κατά την καταχώρηση της Αίτησης, η δεύτερη σελίδα της Αίτησης και η δεύτερη σελίδα της ένορκης δήλωσης τυπώθηκαν και ανέβηκαν στο σύστημα λανθασμένα, δηλαδή μπερδεύτηκε η δεύτερη σελίδα της Αίτησης με τη δεύτερη σελίδα της ένορκης δήλωσης. Ανέφερε δε ότι η νομική βάση της Αίτησης βρίσκεται στην ένορκη δήλωση. Σε ερώτηση του Δικαστηρίου πως διορθώνεται αυτό, ανέφερε ότι επειδή πρόκειται για καλόπιστο λάθος, που έγινε εκ παραδρομής, ζητά άρση του. Όταν το Δικαστήριο ζήτησε από το συνήγορο να τοποθετηθεί πως μπορεί να γίνει αυτό δικονομικά, ενόψει και του ότι το θέμα εγείρεται στην αγόρευση της Καθ’ ης η Αίτηση, ο κ. Χρίστου δεν εξήγησε αλλά ούτε και επέμεινε στο θέμα. Ήταν τελικά ουσιαστικά η θέση του ότι η Αίτηση μπορεί να εξετασθεί ως έχει. Στο πλαίσιο αυτό δήλωσε ότι τελικά προωθείται μόνο ένας λόγος έφεσης και δη ότι δεν επιδόθηκε δεόντως η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» στην ενυπόθηκη οφειλέτη και ότι αυτό καλύπτεται από την Αίτηση στο σημείο υπ’ αριθμό 4 στην τρίτη σελίδα και από την ένορκη δήλωση στο σημείο υπ’ αριθμό 8.4 στη σελίδα 3.
Το ως άνω θέμα καλύπτεται από τους λόγους ένστασης και με δεδομένο ότι αφορά την εγκυρότητα της υπό κρίση Αίτησης κρίνεται ότι θα πρέπει να εξετασθεί πριν το Δικαστήριο εισέλθει στην ουσία αυτής.
Είναι ως προς τούτο η θέση της Καθ’ ης η Αίτηση ότι, ως προκύπτει από το ίδιο το σώμα της Αίτησης και την ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει, η Αίτηση είναι παράτυπη καθότι δεν υπάρχει νομική βάση και δεν συνοδεύεται από ορθή και/ή έγκυρη ένορκη δήλωση και ως εκ των άνω η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί ως εξ υπαρχής άκυρη.
Με αναφορά στον Κανονισμό 7 των περί Ακίνητου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμών του 1956 και το σημείο «(c)» του Τύπου 2 στο Παράρτημα των ίδιων Κανονισμών, η Καθ’ ης η Αίτηση προβάλλει ότι είναι επιτακτικό όπως στην Αίτηση - Έφεση παρατίθενται οι λόγοι έφεσης ξεχωριστά και ολοκληρωμένα. Επισημαίνει δε ότι αυτό είναι ουσιώδες εφόσον το Δικαστήριο δύναται να εξετάσει αποκλειστικά και μόνο τους συγκεκριμένους λόγους έφεσης και όχι οτιδήποτε άλλο πέραν από αυτούς και σίγουρα όχι οτιδήποτε εγείρεται με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει τέτοια Αίτηση και δεν καλύπτεται από τους εγειρόμενους στην Αίτηση λόγους.
Είναι περαιτέρω η θέση της Καθ’ ης η Αίτηση ότι, ως προκύπτει από το σημείο «(b)» του Τύπου 2 στο Παράρτημα των ίδιων Κανονισμών, απαιτείται στην Αίτηση - Έφεση να παρατίθεται και η νομική βάση επί της οποίας αυτή στηρίζεται, κάτι που ελλείπει στην υπό κρίση Αίτηση. Πρόκειται, σύμφωνα με την ίδια θέση, για μη θεραπεύσιμη παρατυπία αφού συνιστά ουσιώδη παράλειψη, η οποία επηρεάζει την εγκυρότητα του δικονομικού πλαισίου της Αίτησης.
Ως προς τα ως άνω δέον όπως λεχθούν τα ακόλουθα;
Με την υπό κρίση Αίτηση, ως φαίνεται από το σώμα αυτής, επιδιώκεται η ακύρωση και/ή ο παραμερισμός Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», στο πλαίσιο του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/65. Δικαίωμα για τέτοια έννομη θεραπεία παρέχει το άρθρο 44Γ(3) του εν λόγω Νόμου, σύμφωνα με το οποίο, ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόµενο µέρος δύναται, εντός 45 ηµερών από την ηµεροµηνία παραλαβής τέτοιας Ειδοποίησης, να καταχωρίσει Έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για συγκεκριμένους και ρητά καθορισμένους από την ίδια διάταξη λόγους.
Εδώ να υπομνησθεί ότι η ως άνω διάταξη εμπίπτει στο Μέρος VIA του Νόμου 9/1965, το οποίο εισήχθη με τον τροποποιητικό Νόμο 142(Ι)/2014. Μετά δε την εισαγωγή του το εν λόγω Μέρος τροποποιήθηκε με μεταγενέστερους Νόμους.
Μέχρι τις 13/07/2018 (που τέθηκε σε ισχύ ο τροποποιητικός Νόμο 87(Ι)/2018 που το κατάργησε) στο ίδιο μέρος περιλαμβανόταν το άρθρο 44ΙΓ, το οποίο, με τον πλαγιότιλτο «Εφέσεις», προέβλεπε ότι ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, του οποίου τα έννοµα συµφέροντα παραβλάπτονταν από οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πράξη, στα πλαίσια του Μέρους VIA , εδικαιούτο εντός 30 ημερών να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο. Υπήρχε δε στο ίδιο άρθρο πρόνοια για κατ’ αναλογία εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 80 και 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίµηση) Νόµου. Μετά την κατάργηση του εν λόγω άρθρου, δεν υπήρξε άλλη ειδική πρόνοια στο Μέρος VIA του Νόμου.
Παραμένει όμως η προγενέστερη του Μέρους VIA πρόνοια του άρθρου άρθρο 51 του Νόμου, σύμφωνα με την οποία:
«Παν πρόσωπον ούτινος τα νόμιμα συμφέροντα παραβλάπτονται εξ οιασδήποτε διαταγής, γνωστοποιήσεως ή αποφάσεως του Διευθυντού δυνάμει του παρόντος Νόμου, δύναται εντός τριάκοντα ημερών από της κοινοποιήσεως εις αυτόν των άνω να υποβάλη έφεσιν τω Επαρχιακώ Δικαστηρίω· επί τούτω αι διατάξεις των άρθρων 80 και 81 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Νόμου και των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Κανονισμών θα τυγχάνωσι, τηρουμένων των αναλογιών, εφαρμογής επί της τοιαύτης εφέσεως ως και επί εφέσεως ασκηθείσης δυνάμει των διατάξεων του ειρημένου Νόμου:
Νοείται ότι το Ανώτατον Δικαστήριον δύναται να εκδώση Κανονισμούς δι’ οιονδήποτε ζήτημα ή διαδικασίαν αγομένην ενώπιον οιουδήποτε δικαστηρίου δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου.»
Παρά την αναφορά στην εν λόγω πρόνοια σε «διαταγή, γνωστοποίηση ή απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου» αυτό που προκύπτει από το ιστορικό της είναι ότι καλύπτει κατ’ αναλογία και άλλες εφέσεις που προνοούνται από το προαναφερόμενο Νόμο περιλαμβανομένης αυτής του άρθρου 44Γ(3) του ίδιου Νόμου. Στη βάση λοιπόν του άρθρου 51 σε τέτοιες εφέσεις τυγχάνουν εφαρμογής, τηρουµένων των αναλογιών, τα άρθρα 80 και 81 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίµησις) Νόµου, Κεφ. 224 και των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίµησις) Κανονισµών του 1956, ως έχουν τροποποιηθεί. Παρατίθενται στη συνέχεια οι σχετικές διατάξεις των εν λόγω Κανονισμών:
«Proceedings by summons
5.-(1) Except as hereinbefore in these Rules or by Law otherwise expressed, all appeals and applications to the Court under the Law shall be made by summons in Form 2, with such variations as circumstances may require, and shall be supported by affidavit or affidavits of the facts relied upon, and filed with the Registrar together with a copy of the Director's order, notice or decision appealed against.
Grounds of appeal, etc
7. Every summons (Form 2) originating an appeal or application under these rules shall state the grounds of such appeal or application. No grounds other than those so stated shall (except with the leave of the Court hearing the appeal or application and on such terms as the Court may think just) be allowed to be taken by the applicant at the hearing of the appeal or application.
Procedure not expressly provided
17. Matters of practice and procedure not expressly provided for in these Rules shall be governed by the Civil Procedure Rules in force for the time being, in so far as they may be applicable».
Σύμφωνα λοιπόν με τον Κανονισμό 5, τέτοιες Εφέσεις πρέπει (η χρήση της λέξης «shall» καταδεικνύει ότι είναι επιτακτικό) να γίνονται δια κλήσεως, σύμφωνα με τον Τύπο 2 των Κανονισμών, με τις προσαρμογές που μπορεί να χρειαστεί ανάλογα με τις περιστάσεις και πρέπει να υποστηρίζονται από μια ή περισσότερες ένορκες δηλώσεις γεγονότων.
Αναφορικά δε με τους λόγους έφεσης υπάρχει ειδική πρόνοια και δη ο Κανονισμός 7, ο οποίος προβλέπει ότι κάθε τέτοια Έφεση πρέπει (γίνεται και πάλι η χρήση της λέξης «shall») να αναφέρει τους λόγους έφεσης και ότι κανένας άλλος λόγος εκτός από τους αναφερόμενους σε αυτήν δεν θα επιτρέπεται να εγείρεται από τον Αιτητή, εκτός κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου.
Στους ίδιους Κανονισμούς προβλέπεται, στο Παράρτημα αυτών, ο Τύπος 2, με τον οποίο ως προαναφέρθηκε πρέπει να συμμορφώνεται τέτοια Έφεση. Παρατίθεται το μέρος αυτού που μας αφορά στην προκειμένη:
«FORM 2.
APPEAL/APPLICATION BY SUMMONS.
(Rule 5).
………………………………………………………………………………...………….…………....
The appeal/application is based on (b) ..…………….……………….………..……..……………
The grounds of appeal/application and the reasons therefor are (c) ……………..…..………...
The facts relied upon are set out in the accompanying affidavit of A.B. of ………….……….. dated the day of ……………………, 19……
…………………………………………..…..………………………..…………………………………
(a) Set out order, notice or decision of the Director appealed against, or order or direction applied for.
(b) Set out specific section of Law or specific Rule of Court.
(c) Each ground and the reasons therefor should be stated separately and fully (cf. Rule 7).
(d) State name and address of person to be served with the summons; and on form filed in Court give names and addresses of every such person».
Από τα πιο πάνω προκύπτει σαφώς ότι τέτοιες Αιτήσεις Εφέσεις διέπονται από συγκεκριμένους Κανονισμούς που καθορίζουν τη διαδικασία και τους Τύπους που πρέπει να τηρούνται. Για θέματα πρακτικής και διαδικασίας που δεν προβλέπονται ρητά από τους εν λόγω Κανονισμούς, ο Κανονισμός 17 παραπέμπει στους Παλαιούς περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς («Civil Procedure Rules in force for the time being», η υπογράμμιση του Δικαστηρίου) και όχι στους «εκάστοτε» εν ισχύ Διαδικαστικούς Κανονισμούς ώστε να τυγχάνουν, σύμφωνα με τον Κανονισμό 60 αυτών, οι περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικοί Κανονισμοί του 2023.
Σε σχέση με παρατυπία που υπάρχει σε τέτοιες Αιτήσεις εφαρμογή έχουν λοιπόν οι Παλαιοί Θεσμοί και συγκεκριμένα η Δ.64 αυτών. Σύμφωνα με τη σχετική νομολογία, η αναφορά στα άρθρα και στους Θεσμούς που στοιχειοθετούν το νομικό υπόβαθρο μιας αίτησης, με βάση το οποίο αυτή αποφασίζεται αποτελεί απαράβατο όρο της εγκυρότητας του δικονομικού πλαισίου της. Η αναφορά όμως στην αίτηση, σε λανθασμένη νομική βάση ή η ελλιπής αναφορά της νομικής βάσης, σύμφωνα με τη Δ.64, δεν αποτελεί θεμελιώδη παραβίαση αλλά απλά μη συμμόρφωση (παρατυπία) με τους Θεσμούς και συγκεκριμένα με τη Δ.48 Κ.1. Τέτοια παρατυπία μπορεί να θεραπευθεί με τον τρόπο και τη διαδικασία που προβλέπεται από τη Δ.64, η οποία είναι διατυπωμένη έτσι ώστε να παρέχει στο Δικαστήριο την ευρύτερη δυνατή εξουσία να απονέμει Δικαιοσύνη (βλ. Wunderlich κ.α. ν. Παναγιώτου (1999) 1A Α.Α.Δ. 366). Ως αναφέρθηκε στην Koza κ.ά. v. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Πολ. Έφεση Αρ. 208/2012, ημερ. 24/11/2017, όπου επαναλαμβάνεται ουσιαστικά η Wunderlich, το Δικαστήριο διατηρεί τη διακριτική ευχέρεια, στην κατάλληλη περίπτωση, να προβεί ακόμη και το ίδιο, αυτεπαγγέλτως, στη θεραπεία της παρατυπίας. Στην άσκηση της διακριτικής του αυτής ευχέρειας, λαμβάνονται υπόψη παράγοντες όπως ο δυσμενής επηρεασμός της άλλης πλευράς, η πρόκληση αδικίας στον διάδικο που ευθύνεται για την παρατυπία και το μέγεθος της παρατυπίας (βλ. Wunderlich ανωτέρω και Μιχαήλ ν. Ττουνιά (2004) 1Α Α.Α.Δ. 113). Υπάρχει βέβαια και η νομολογία, σύμφωνα με την οποία, σε τέτοια περίπτωση η αίτηση δεν μπορεί να διασωθεί κατόπιν αυτεπάγγελτης άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, αλλά μόνο μετά από λήψη δικονομικών μέτρων από πλευράς του αιτητή για θεραπεία αυτής (βλ. Dasaki Entertainment Co Ltd v. Ιερού Ναού Παναγίας Χρυσελεούσης Στροβόλου (Αρ. 2) (2009) 1Α Α.Α.Δ. 356).
Στην προκειμένη, ως έχει προαναφερθεί, ο συνήγορος του Αιτητή, παρά το ότι έθεσε το θέμα, τελικά δεν επέμενε στη διόρθωση της όποιας παρατυπίας. Σε κάθε περίπτωση όμως το Δικαστήριο διατηρεί διακριτική εξουσία να το εξετάσει αυτεπάγγελτα και να εάν κρίνει με βάση τις πιο πάνω αρχές ότι πρόκειται για κατάλληλη περίπτωση θεραπεύσιμης παρατυπίας, να προβεί το ίδιο σε θεραπεία.
Στο πλαίσιο αυτό εκείνο που πρέπει να εξετασθεί πρώτο στην προκειμένη, εφόσον είναι και το ουσιώδες, είναι κατά πόσο η όποια παραβίαση των σχετικών Κανονισμών είναι θεραπεύσιμη. Ως έχει προαναφερθεί, σύμφωνα με τη σχετική νομολογία, η αναφορά σε αίτηση, σε λανθασμένη νομική βάση ή η ελλιπής αναφορά της νομικής βάσης, δεν αποτελεί θεμελιώδη παραβίαση αλλά απλά μη συμμόρφωση (παρατυπία) με τους Θεσμούς, η οποία κατ’ επέκταση μπορεί να θεραπευθεί. Στην προκειμένη όμως δεν έχουμε αυτή την περίπτωση. Από την υπό κρίση Αίτηση ελλείπει παντελώς η νομική της βάση, η ύπαρξη της οποίας είναι επιτακτική, σύμφωνα και με τους προαναφερόμενους σχετικούς Κανονισμούς. Το γεγονός ότι αυτή έχει τεθεί στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, δεν μεταβάλλει το πιο πάνω. Οι ένορκες δηλώσεις πρέπει να περιέχουν μαρτυρία ως προς γεγονότα και όχι νομικούς ισχυρισμούς, πόσο μάλλον τη νομική βάση που έπρεπε να βρίσκεται στο σώμα της Αίτησης.
Ως έχει προαναφερθεί, η αναφορά στα άρθρα και στους Θεσμούς που στοιχειοθετούν το νομικό υπόβαθρο μιας αίτησης, με βάση το οποίο αυτή αποφασίζεται, αποτελεί απαράβατο όρο της εγκυρότητας του δικονομικού πλαισίου της. Συνεπώς στην υπό κρίση περίπτωση δεν βρισκόμαστε μπροστά σε μια απλή μη συμμόρφωση (παρατυπία), η οποία θα ήταν θεραπεύσιμη στη βάση της Δ.64 των Παλαιών Θεσμών και της σχετικής νομολογία. Αντίθετα η παντελής έλλειψη νομικής βάσης, που αποτελεί επιταγή για την εγκυρότητα του δικονομικού πλαισίου της Αίτησης, αποτελεί θεμελιώδη παραβίαση, η οποία δεν θεραπεύσιμη.
Ως εκ των άνω κρίνεται ότι δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου έγκυρη Αίτηση. Αυτό κρίνει μοιραία την τύχη της Αίτησης και δεν επιτρέπει περαιτέρω εξέταση αυτής.
Κατάληξη
Καταληκτικά, η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ’ ης η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.
(Υπ.) .…...…..……...…...……………
Φ. Τιμοθέου, Π.Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο