Επί τοις αφορώσι τον Χάρη Φωτίου, Αίτηση: 37/25, 14/10/2025
print
Τίτλος:
Επί τοις αφορώσι τον Χάρη Φωτίου, Αίτηση: 37/25, 14/10/2025

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ

Δικαιοδοσία Επικύρωσης Διαθηκών

ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χατζηγεωργίου, Α.Ε.Δ.

                                                                                                      Αίτηση: 37/25

 

Επί τοις αφορώσι τον Χάρη Φωτίου, Α.Δ.Τ. [   ], τέως από την Πάφο

 

Αποβιώσαντα

και

 

Επί τοις αφορώσι την αίτηση δια περιορισμένη παραχώρηση εγγράφων διαχειρίσεως της περιουσίας του Χάρη Φωτίου Α.Δ.Τ. [   ], τέως από την Πάφο.

 

Ημερομηνία: 14 Οκτωβρίου, 2025

 

Εμφανίσεις:

Για Αιτήτρια: Ηλιάδης & Κυριάκου Δ.Ε.Π.Ε.

Για Καθ’ ων η αίτηση - Κληρονόμους: κος Αλ. Αλεξάνδρου

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Με την υπό κρίση αίτηση, η αιτήτρια αιτείται την έκδοση Διατάγματος για την παραχώρηση Περιορισμένων Εγγράφων Διαχείρισης της περιουσίας του ως άνω αποβιώσαντα στον Δημήτρη Τσίγκη, Σύμβουλο Αφερεγγυότητας, από την Λευκωσία ή σε άλλο πρόσωπο το Δικαστήριο κρίνει κατάλληλο για σκοπούς συνέχισης και/ή διεκπεραίωσης της, με βάση των Περί Υποθηκεύσεως και Μεταβιβάσεως Νόμο του 1965 μέχρι 2014 διαδικασίας, αναφορικά με την δια δημοσίου πλειστηριασμού πώλησης ενυπόθηκων ακινήτων.

 

            Η αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στα άρθρα 17, 19 και 58 του Κεφ. 189 και στους σχετικούς Κανονισμούς του 1955, Κανονισμούς 1 - 9, 28, 31 και 33.

           

Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του κου Γ. Σιεκκερή, υπαλλήλου στην εταιρεία Themis Portfolio Management Ltd η οποία διαχειρίζεται δάνεια και/ή πιστωτικές διευκολύνσεις της εταιρείας Themis Portfolio (S1) Management Holdings Ltd, αιτήτρια στην υπό κρίση αίτηση, στην οποία μεταβιβάστηκε η πιστωτική διευκόλυνση η οποία αφορά την αίτηση. Σύμφωνα με τον ομνύον, οι λογαριασμοί δανείου της εταιρείας Fotiou Bros Shipping Ltd, τυγχάνουν διαχείρισης από την ως άνω εταιρεία. Ένας εκ των διευθυντών και εγγυητών της ως άνω πρωτοφειλέτιδας εταιρείας ήταν και ο αποβιώσαντας – τεκμήριο 3, εναντίον του οποίου εκδόθηκε απόφαση στα πλαίσια της αγωγής 1430/2010 στις 9.4.21 – τεκμήριο 1. Προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων της ως άνω εταιρείας, η Χρυστάλλα Κυριάκου Δημήτρη υποθήκευσε προς όφελος της τράπεζας ακίνητη ιδιοκτησία για το ποσό των ΛΚ. 160.000 – τεκμήριο 2. Ένας εκ των εγγυητών του δανείου, Χάρης Φωτίου, απεβίωσε στις 22.10.21 αφήνοντας κληρονόμους την μητέρα του και τα δύο αδέλφια του – τεκμήριο 4. Μέχρι σήμερα δεν έχει καταχωρηθεί αίτηση διαχείρισης της περιουσίας του εν λόγω αποβιώσαντα. Η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος είναι απαραίτητη προκειμένου οι αιτητές να προωθήσουν την ανάκτηση των οφειλομένων δια της διαδικασίας πλειστηριασμού, η οποία απαιτεί την ενημέρωση όλων των ενδιαφερόμενων μερών. Έτσι οι κληρονόμοι του αποβιώσαντα θα ενημερωθούν για την εν λόγω οφειλή και οποιοδήποτε ποσό εισπραχθεί και δεν διατεθεί προς εξόφληση της οφειλής θα διατεθεί προς όφελος της Χρυστάλλας Κυριάκου Δημήτρη. Ο προτεινόμενος διαχειριστής αποδέχεται την παραχώρηση περιορισμένου παραχωρητηρίου, ως το τεκμήριο 5 το οποίο κατατέθηκε.

 

            Στην αίτηση καταχωρήθηκε ένσταση, με την οποία υποστηρίζεται ότι δεν δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος, η αιτήτρια δεν παρουσιάζει επαρκή μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι ο κος Τσίγκης είναι το πλέον κατάλληλο πρόσωπο να διοριστεί διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος, τυχόν έκδοση του διατάγματος θα προκαλέσει τεράστια και ανεπανόρθωτη ζημιά στους κληρονόμους, η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη, εσφαλμένη και παράτυπη, η αιτήτρια δεν νομιμοποιείται στην καταχώρηση της αίτησης καθότι το δάνειο ήταν εξασφαλισμένο με ασφάλεια ζωής η οποία σε περίπτωση θανάτου θα εξοφλείτο το δάνειο.

 

            Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση του κου Μ. Φωτίου, ενός εκ των κληρονόμων του αποβιώσαντα, με την οποία επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και το αίτημα των κληρονόμων για να απορριφθεί η αίτηση.

 

            Κατά την ακρόαση της αίτησης, η πλευρά της αιτήτριας κατέθεσε γραπτή αγόρευση με την οποία υποστήριξε τις θέσεις της, ενώ η πλευρά των κληρονόμων αγόρευσαν προφορικά υιοθετώντας και επαναλαμβάνοντας τους λόγους ένστασης.

 

Στο άρθρο 17 του Κεφ. 189 γίνεται αναφορά στα πρόσωπα τα οποία δύναται να διοριστούν διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντα και στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου σχετικά με τα πρόσωπα που δύναται να διοριστούν ως τέτοιοι, ως ακολούθως:

 

«17. Κατά τη χορήγηση διαχείρισης το ∆ικαστήριο λαµβάνει υπόψη τα δικαιώµατα κάθε προσώπου που έχει συµφέρον στην κληρονοµιά του αποθανόντος ή στο προϊόν της πώλησης αυτής, και ειδικότερα διαχείριση µε επισυνηµµένη διαθήκη δύναται να χορηγηθεί σε κληροδόχο, και οποιαδήποτε τέτοια διαχείριση δύναται να περιορίζεται µε οποιοδήποτε τρόπο ως το ∆ικαστήριο ήθελε κρίνει σκόπιµο:

 

Νοείται ότι—

 

(α)................

 

(β) αν λόγω της αφερεγγυότητας της κληρονοµιάς του αποθανόντος ή λόγω οποιωνδήποτε άλλων ειδικών περιστάσεων, φαίνεται στο ∆ικαστήριο αναγκαίο η πρόσφορο να διορίσει ως διαχειριστή πρόσωπο άλλο από το πρόσωπο το οποίο, ελλείψει της διάταξης αυτής, θα δικαιούτο κατά νόµο στη χορήγηση της διαχείρισης, το ∆ικαστήριο δύναται κατά τη διακριτική του εξουσία, ανεξάρτητα από οποιαδήποτε διάταξη του Νόµου αυτού, να διορίσει ως διαχειριστή πρόσωπο το οποίο κρίνει κατάλληλο, και οποιαδήποτε διαχείριση που χορηγήθηκε δυνάµει της διάταξης αυτής δύναται να περιορίζεται µε οποιοδήποτε τρόπο ως το ∆ικαστήριο ήθελε κρίνει σκόπιµο.»

 

 Το άρθρο 19 του Κεφ. 189 δίνει εξουσία στο Δικαστήριο για την παραχώρηση εγγράφων περιορισμένης διαχείρισης, υπό τις ακόλουθες πρόνοιες:

 

«19. Παραχωρητήρια δυνατό να περιέχουν χρονικούς περιορισµούς σχετικά µε περιουσία, ή να αφορούν ειδικό σκοπό, και τηρουµένων των διατάξεων του Νόµου αυτού και των Κανονισµών, το ∆ικαστήριο ή οι πρωτοκολλητές, κατά την έκδοση των εν λόγω παραχωρητηρίων, ακολουθούν την πρακτική επικύρωσης διαθηκών που επικρατεί εκάστοτε στην Αγγλία.»

 

Παραπέμπω επίσης στους Περί Διαχειρίσεων Κληρονομιών Κανονισμούς του 1955 (The Administration of Estates Rules, 1955) και ειδικότερα στους Κανονισμούς 28 και 33, όπου σύμφωνα με τον Καν. 33,  τέτοια έγγραφα περιορισμένης διαχείρισης παραχωρούνται στις περιπτώσεις κατά τις οποίες πρόσωπα τα οποία έχουν δικαίωμα να τους παραχωρηθούν έγγραφα διαχείρισης δεν καθιστούν τους εαυτούς τους ως προσωπικούς αντιπρόσωπους της περιουσίας του αποβιώσαντα.

 

 Η παραχώρηση εγγράφων περιορισμένης διαχείρισης δυνάμει του Άρθρου 19 του Κεφ. 189, γίνεται στις περιπτώσεις ειδικού σκοπού και περιορίζεται μόνο για τον σκοπό αυτό και με την ολοκλήρωση του οποίου παύει να ισχύει.

 

Σχετική με το θέμα της χορήγησης περιορισμένου παραχωρητηρίου εγγράφων διαχείρισης για συγκεκριμένο σκοπό, είναι, μεταξύ άλλων, η υπόθεση Ανδρομάχη Μηνά ν. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ κ.ά., Πολιτική Έφεση ΑΡ. 376/2011, ημερομηνίας 17/11/2017, ECLI:CY:AD:2017:A406, στην οποία λεχθήκαν τα ακόλουθα:

 

«Η εξουσία για τη χορήγηση από το Δικαστήριο περιορισμένου παραχωρητηρίου εγγράφων διαχείρισης παρέχεται από το άρθρο 19 του περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμου, Κεφ. 189.  Παραθέτουμε αυτούσιο το άρθρο.

 

«Παραχωρητήρια με περιορισμούς

 

19.  Παραχωρητήρια δυνατό να περιέχουν χρονικούς περιορισμούς σχετικά με περιουσία, ή να αφορούν ειδικό σκοπό, και τηρουμένων των διατάξεων του Νόμου αυτού και των Κανονισμών, το Δικαστήριο ή οι πρωτοκολλητές, κατά την έκδοση των εν λόγω παραχωρητηρίων, ακολουθούν την πρακτική επικύρωσης διαθηκών που επικρατεί εκάστοτε στην Αγγλία.»

 

Το άρθρο 58 του ίδιου Νόμου προβλέπει ότι για οποιονδήποτε θέμα πρακτικής ή διαδικασίας για το οποίο δεν υπάρχει πρόνοια στο δικό μας Νόμο ή τους Κανονισμούς εφαρμόζεται η εκάστοτε πρακτική και διαδικασία της Αγγλίας.  Η εξουσία χορήγησης περιορισμένου παραχωρητηρίου προβλέπεται και στην Αγγλική Νομοθεσία.  Ειδικά για τη χορήγηση περιορισμένου παραχωρητηρίου για συνέχιση δικαστικής διαδικασίας στο σύγγραμμα Tristram and Coote's Probate Practice, 30η έκδοση, στις σελ. 520 και 521 κάτω από το Κεφάλαιο ΜISCELLANEOUS Grant limited to aclaim αναφέρονται τα εξής:

 

«............................

 

11.358

 

Where it is necessary for the personal representative of a deceased person to be made a party to legal proceedings (e.g. an claim by or against the estate of the deceased), but the executors or other persons entitled to obtain a grant will not constitute themselves as personal representatives, application may be made for a grant of administration to a nominee, limited to bringing, defending or being a party to the claim or proceedings in question.  The grant will in no case be a general grant.  The claim or proceedings must be identified in the oath so far as possible and will be specified in the grant.

.................................

 

11.359

 

For example, where a deceased person against whom a cause of action survives under s 1 of the Law Reform (Miscellaneous Provisions) Act 1934, dies insolvent and no grant has been taken in his estate, application may be made for a grant to be made to a nominee of the claimant, or such other person as may be considered expedient, limited to defending the specified claim.

.................................

 

11.361

 

Αpplication for a grant limited to a claim should be made without notice to the district judge or registrar under the provisions of s 116 of the Supreme Court Act (1981) paras. 25.94 ff.  The grant should be for a "nil": estate (see paras 4.216 and 4.217)."

 

Ενόψει των πιο πάνω είναι φανερό ότι η εξουσία του διαχειριστή με περιορισμένο παραχωρητήριο, ο διορισμός του οποίου προκύπτει από την εφαρμογή του άρθρου 19,  περιορίζεται στο συγκεκριμένο σκοπό για τον οποίο χορηγήθηκαν τα έγγραφα διαχείρισης…

 

Ο διαχειριστής της περιουσίας με περιορισμένο παραχωρητήριο δεν εξομοιώνεται με ένα συνηθισμένο διαχειριστή της περιουσίας αποβιώσαντα ώστε να υπέχει ευθύνη για τον τρόπο διαχείρισης της περιουσίας.  Σχετική με το θέμα είναι η υπόθεση Pratt v. London Passenger Transport Board (1937) 1 All ER. 473, 474, όπου αναφέρθηκε ότι ο διαχειριστής που διορίζεται με περιορισμένο παραχωρητήριο (ad litem) ενόψει του ότι δεν υπέχει τις υποχρεώσεις και τα καθήκοντα ενός συνήθη διαχειριστή περιουσίας αποβιώσαντα, θα πρέπει να εξασφαλιστεί ως προς τα έξοδα που θα προκύψουν.  Δεν μπορεί επίσης να κριθεί υπεύθυνος επίδειξης αμέλειας.  Απλά, όπως αναφέρεται στην απόφαση,  θα αντικαταστήσει τον αποβιώσαντα και θα προχωρήσει δικαστικά εναντίον της Ασφαλιστικής εταιρείας, που αφορούσε η περίπτωση.

 

Ενδεικτικό επίσης της διαφορετικής αντιμετώπισης που τυγχάνει ένας διαχειριστής ad litem που σκοπό έχει την αντιπροσώπευση αποβιώσαντα σε εκκρεμούσα αγωγή με ένα συνήθη διαχειριστή, είναι ότι ως εκ της ιδιάζουσας θέσης του δεν απαιτείται η οποιαδήποτε δέσμευση η παροχή εγγύησης σε σχέση με τη διαχείριση της περιουσίας, εφόσον το παραχωρητήριο χορηγείται για μηδέν περιουσία (βλ. σύγγραμμα Tristram (ανωτέρω).  Ο διορισμός του διαχειριστή σε τέτοια περίπτωση αφορά μόνο στην εκπροσώπιση της περιουσίας ως απλά διαδίκου.»

 

Στην προκειμένη περίπτωση, η έκδοση περιορισμένου παραχωρητηρίου επιζητείται για ειδικό σκοπό, ο οποίος συγκεκριμενοποιείται στην αίτηση και συγκεκριμένα για να μπορέσει να προωθηθεί η διαδικασία πλειστηριασμού που αφορά ενυπόθηκο ακίνητο το οποίο παραχωρήθηκε προς εξασφάλιση δανείου, το οποίο εγγυήθηκε με άλλο πρόσωπο ο αποβιώσαντας. Σύμφωνα δε με την σχετική νομοθεσία η οποία διέπει την πώληση ενυπόθηκου ακινήτου, σύμφωνα με τον ενόρκως δηλών στην αίτηση, θα πρέπει να ενημερωθούν όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, περιλαμβανομένου του αποβιώσαντα εγγυητή. Για να γίνει όμως αυτό θα πρέπει να διοριστεί διαχειριστής της περιουσίας του και εφόσον οι κληρονόμοι του δεν έχουν μέχρι σήμερα προχωρήσει σε διαδικασία διορισμού διαχειριστή, τότε, όπως η αιτήτρια διατείνεται, για να προχωρήσει η διαδικασία του πλειστηριασμού θα πρέπει να παραχωρηθούν έγγραφα περιορισμένης διαχείρισης στον προτεινόμενο διαχειριστή.  Συνεπώς η αιτήτρια έχει καταδείξει τον περιορισμένο σκοπό για τον οποίο απαιτείται ο διορισμός διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντα.

 

Παρά τον περιορισμένο σκοπό για τον οποίο ένα πρόσωπο διορίζεται ως διαχειριστής υπό τις παρούσες περιστάσεις, αυτός θα πρέπει να είναι ουδέτερος και ανεξάρτητος (βλ. Terzian κ.ά v. Terzian κ.ά. (2003) 1Β Α.Α.Δ. 1252), αλλά και σε θέση να προωθεί και να προστατεύει τα συμφέροντα της περιουσίας του αποβιώσαντα. Τέτοια υποχρέωση και καθήκον δεν δύναται να επιβληθεί σε κάποιον που δεν το επιθυμεί και δεν συγκατατίθεται προς τούτο.

 

Στην προκειμένη περίπτωση, ο προτεινόμενος διαχειριστής έχει δώσει την συγκατάθεση του για παραχώρηση σ’ αυτόν εγγράφων περιορισμένης διαχείρισης. Από την άλλη, αν και οι κληρονόμοι διατείνονται ότι η αιτήτρια δεν έχει καταδείξει ότι ο κος Τσίγκης είναι το πλέον κατάλληλο πρόσωπο, οι ίδιοι τους δεν προτείνουν κάποιο άλλο πρόσωπο, ούτε όμως επεξηγούν για ποιο λόγο δεν είναι κατάλληλος. Ο προτεινόμενος διαχειριστής, αν και έχει προταθεί από την αιτήτρια, ενυπόθηκο δανειστή, είναι αδειοδοτημένος Σύμβουλος Αφερεγγυότητας, χωρίς να έχει διαφανεί κάποια σύνδεση ή σχέση του με την αιτήτρια. Η έλλειψη οποιασδήποτε μαρτυρίας που θα μπορούσε να καταδείξει ότι ο κος Τσίγκης συνδέεται με την αιτήτρια σε συνδυασμό με όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι καθιστούν το ως άνω πρόσωπο κατάλληλο υπό τις περιστάσεις για να διοριστεί ως διαχειριστής για τον περιορισμένο σκοπό που αναφέρεται στην αίτηση. Άλλωστε δεν έχει διαφανεί ότι οι κληρονόμοι του αποβιώσαντα ενδιαφέρονται για την εκπροσώπηση της περιουσίας του αποβιώσαντα.

 

  Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω, κρίνω ότι ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 19 του Κεφ. 189, δεδομένου ότι μέχρι σήμερα οι κληρονόμοι του αποβιώσαντα δεν έχουν προχωρήσει με το διορισμό αντιπροσώπου της περιουσίας και αυτό θα ήταν άδικο για την αιτήτρια να εμποδιστεί στην λήψη των αναγκαίων διαβημάτων για να εισπράξουν το εξ αποφάσεως χρέος ως ο Νόμος προβλέπει.  Από την άλλη, δεν έχει καταδειχθεί ότι ο διορισμός τέτοιου διαχειριστή θα ζημιώσει την περιουσία του αποβιώσαντα και τους κληρονόμους. Θα πρέπει στο σημείο αυτό να προσθέσω ότι εις ότι αφορά τον λόγο ένστασης με τον οποίο οι κληρονόμοι υποστηρίζουν ότι το δάνειο θα έπρεπε να είχε εξοφληθεί από ασφάλεια ζωής την οποία διατηρούσε ο αποβιώσαντας, στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής δεν δύναται να εξεταστεί τέτοιο ζήτημα, ούτε και έχει παρουσιαστεί κάποιο στοιχείο που θα μπορούσε να καταδείξει ότι η όποια ασφάλεια ζωής του αποβιώσαντα εγγυητή  θα μπορούσε να διατεθεί προς εξόφληση χρέους της πρωτοφειλέτιδας εταιρείας ή πως μία τέτοια ασφάλεια ζωής θα μπορούσε να συσχετιστεί με την υποθήκη.

 

Σημειώνεται ότι στον προτεινόμενο διαχειριστή, θα παραχωρηθούν έγγραφα περιορισμένης διαχείρισης μόνο για το συγκεκριμένο σκοπό για να μπορέσει η αιτήτρια να προχωρήσει με την διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου προς εξόφληση ή μείωση  του οφειλόμενου χρέους και δεν θα έχει δικαίωμα να διαχειριστεί ή να διανέμει την περιουσία του αποβιώσαντα.

 

Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι η διακριτική μου ευχέρεια θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της αίτησης και περαιτέρω κρίνω ότι συντρέχουν ειδικές περιστάσεις για το διορισμό του προτεινόμενου διαχειριστή  για να εκπροσωπήσει την περιουσία για τον αιτούμενο ειδικό σκοπό.

 

Ουδείς εκ των λόγων ένστασης κρίνεται βάσιμος.

 

 Κατά συνέπεια, εκδίδεται διάταγμα χορήγησης περιορισμένου παραχωρητηρίου εγγράφων διαχείρισης (limited grant of letters of administration) της περιουσίας του αποβιώσαντα Χάρη Φωτίου Α.Δ.Τ. [   ], τέως από την Πάφο, στον κο Δημήτρη Τσίγκη, ΑΔΤ [   ], για τον περιορισμένο σκοπό της εκπροσώπησης του αποβιώσαντα και/ή της περιουσίας του σε όλα τα στάδια της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου κτήματος με αρ. Υποθήκης Υ1263/07 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου, δυνάμει του Νόμου 9(Ι)/65.  

 

            Διαπιστώνω ότι στην αίτηση αλλά και με την αγόρευση της αιτήτριας, δεν ζητούνται έξοδα. Συνεπώς, δεν εκδίδεται οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα.

 

 

 

                                                                        (Υπ.) …………………………………...

                                                                                      Χρ. Χατζηγεωργίου, Α.Ε.Δ.

 

 

ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ

 

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο