ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Φυλακτού, A.Ε.Δ.
Αρ. Αίτησης ΠΣΑ: 76/2023 (iJustice)
Αναφορικά με τον περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμο του 2025
Αναφορικά με τον Μιχαλάκη Ζαμπά
Χρεώστης
Ημερομηνία: 18/12/2025
Για αιτητές - πιστωτές: κα Χλόη Καγιάτου για ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε
Για καθ΄ ου η αίτηση - χρεώστη: κ. Νίκος Τσιαπαλής.
ΑΠΟΦΑΣΗ
Στην υπό εκδίκαση αίτηση ημερ. 09/08/2024 οι αιτητές - πιστωτές (οι αιτητές) ζητούν την έκδοση διατάγματος με το οποίο να ακυρώνεται το Διάταγμα ημερομηνίας 17/07/2024 το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια της υπό τον ως αριθμό και τίτλο αίτηση και δια του οποίου επιβάλλεται στους αιτητές το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής (ΠΣΑ) το οποίο απέρριψαν σε σχέση με τον καθ΄ ου η αίτηση – χρεώστη (ο καθ΄ ου η αίτηση).
Μαρτυρικό υπόβαθρο της αίτησης αποτέλεσε η ένορκη δήλωση του κ. Κώστα Κεφάλα. Σε αυτήν αρχικά κάνει αναφορά στα καθήκοντα του στην υπηρεσία των αιτητών, την ιδιότητα των αιτητών και στη γνώση του ως προς τα γεγονότα της παρούσας και της εξουσιοδότησης του να προβεί στην ένορκη του δήλωση. Ακολούθως προβαίνει σε μια καταγραφή των χρεών του καθ΄ ου η αίτηση, τις σχετικές εξασφαλίσεις που δόθηκαν για αυτά και τις Δικαστικές διαδικασίες που έλαβαν χώρα σε σχέση με αυτά.
Το προτεινόμενο υπό του Συμβούλου Αφερεγγυότητας (ΣΑ) ΠΣΑ τέθηκε για ψηφοφορία στους πιστωτές στις 23/02/2024 το οποίο έχει καταψηφιστεί και προς τούτο επισύναψε το Τεκμήριο 3. Επισύναψε δε ως Τεκμήριο 4 το Διάταγμα ημερομηνίας 09/07/2024 που αφορά ΠΣΑ της συζύγου του αιτητή και το οποίο τυγχάνει κοινής διαχείρισης. Στις 01/08/2024 επιδόθηκε στους αιτητές το ως άνω αναφερόμενο Διάταγμα ημερομηνίας 17/07/2024 επισυνάπτοντας προς τούτο το Τεκμήριο 5. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι το έτος 2020 έχει καταχωρηθεί ένσταση στην επικύρωση και/ή έναρξη της ισχύος του ΠΣΑ 28/20 που αφορούσε τον χρεώστη, η οποία είχε κατάληξη υπέρ των αιτητών και προς τούτο επισύναψε το Τεκμήριο 6, λέγοντας ότι η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε καταχρηστικά και επί του ότι δεν έχουν πληρωθεί τα έξοδα της προηγούμενης διαδικασίας.
Είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι ο χρεώστης δεν παρουσίασε επαρκή μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη του λόγω χειροτέρευσης της οικονομικής του κατάστασης ως αποτέλεσμα γεγονότων ή καταστάσεων εκτός του ελέγχου του με αποτέλεσμα την ουσιαστική μείωση του εισοδήματος του, λέγοντας ότι ο χρεώστης αδυνατούσε να τα αποπληρώσει πριν από την οικονομική κρίση και ότι κινήθηκαν Δικαστικές διαδικασίες εναντίον του από το 2010.
Είναι επίσης η θέση του ότι δεν αποδεικνύεται ότι ο χρεώστης αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη του λόγω ουσιαστικής μείωσης του εισοδήματος του κατά τουλάχιστον 25% μέχρι και πριν την αίτηση του για ΠΣΑ, ήτοι το 2023 και προς τούτο επισύναψε τα Τεκμήρια 7 και 8 (φορολογικές δηλώσεις και καταστάσεις εισοδημάτων) και που σύμφωνα με τη θέση του, με εξαίρεση τα έτη 2014 – 2016 όταν ο χρεώστης ήταν άνεργος και τα εισοδήματα του ήταν μηδενικά, τα εισοδήματα του τα έτη 2011, 2013, 2017 – 2024 παρουσιάζονται εμφανώς αυξημένα σε σύγκριση με το 2009 προβαίνοντας σε λεπτομερή αναφορά αυτών. Πρόσθεσε δε ότι το επίδικο ΠΣΑ είναι «επιτηδευμένο» επειδή ο χρεώστης δεν πληρώνει τα χρέη του από επιλογή και όχι λόγω αδυναμίας ή αφερεγγυότητας και αυτό προκύπτει, κατά τον ίδιο, από το γεγονός ότι ο χρεώστης σταμάτησε να πληρώνει από το 2016 όταν τα εισοδήματα του έχουν αυξηθεί και προς τούτο επισύναψε το Τεκμήριο 9.
Επί του περιεχομένου του ΠΣΑ, είναι η θέση του ότι ο ΣΑ επιλέγει να χειριστεί την αποπληρωμή μέρους του εξασφαλισμένου χρέους ύψους €337,000 με δύο τρόπους, ήτοι το ποσό των €120,000 θα καταβληθεί εφ’ άπαξ σε τρεις μήνες προς μερική εξόφληση και για το υπόλοιπο ποσό των €217,000 προνοεί μηνιαίες πληρωμές.
Είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι για το ποσό των €120,000 δεν παρατίθεται οποιαδήποτε εξήγηση για την προέλευση του ή οποιαδήποτε εγγύηση ότι αυτό θα καταβληθεί εντός του πιο πάνω χρονικού διαστήματος. Τονίζει ότι τόσο ο χρεώστης, όσο και η σύζυγος του, δεν διατηρούν οποιεσδήποτε καταθέσεις σύμφωνα με την ΚΠΟΣ ύψους €120,000 και σύμφωνα με τη θέση του αυτό συνεπάγεται ότι είτε αυτό το ποσό θα δοθεί από τρίτο πρόσωπο του οποίου η συγκατάθεση δεν έχει παρουσιαστεί ή ο χρεώστης διατηρεί καταθέσεις τις οποίες δεν έχει παρουσιάσει και σε κάθε περίπτωση με αυτά τα στοιχεία δεν καταδεικνύεται το βιώσιμο της εν λόγω αποπληρωμής και ότι ο χρεώστης θα είναι φερέγγυος σε 5 έτη.
Είναι περαιτέρω η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι ο ΣΑ δεν λαμβάνει υπόψη του ότι οι αποπληρωμές για το εξασφαλισμένο χρέος επεκτείνονται μέχρι το 76ο έτος της ηλικίας του χρεώστη ο οποίος σήμερα είναι 61 ετών και που δεν παρατίθεται οποιαδήποτε εξήγηση ή εγγύηση για τη βιωσιμότητα του ΠΣΑ, αλλά και τη δυνατότητα αποπληρωμής των ποσών των €1650 μετά τη συνταξιοδότηση του, η οποία θα γίνει εντός των 5 ετών ισχύος του ΠΣΑ.
Σε σχέση δε με τη βιωσιμότητα του ΠΣΑ, είναι περαιτέρω η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι μεγάλο μέρος της αποπληρωμής στηρίζεται σε συνεισφορά της συζύγου του χρεώστη ύψους €850 η οποία προέρχεται από είσπραξη ενοικίου. Σημειώνει δε ότι παρόλο που παρουσιάστηκε ενοικιαστήριο συμβόλαιο με ισχύ μέχρι τις 15/03/2025, εν τούτοις αυτό δεν είναι αρκετή, ως η θέση του, απόδειξη για τη συνεχή καταβολή ενοικίου ύψους €850 για 15 έτη και κατ΄ επέκταση δεν αποδεικνύεται η βιωσιμότητα του ΠΣΑ.
Σε σχέση με τα οικονομικά δεδομένα του χρεώστη, είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι ο χρεώστης δεν προβαίνει σε αναφορά σε σχέση με τυχόν μερίσματα που αυτός κατέχει σε συγκεκριμένες εταιρείες, μια εκ των οποίων φαίνεται να είναι δρώσα.
Ακολούθως ο ενόρκως δηλών επεξηγεί και αναλύει τη θέση του γιατί το ΠΣΑ δεν θέτει τους αιτητές στην ίδια ή σε καλύτερη θέση εάν η περιουσία του χρεώστη διατίθετο με βάση την πτωχευτική νομοθεσία.
Ο καθ΄ ου η αίτηση – χρεώστης καταχώρησε ένσταση και προέβαλε 6 λόγους ένστασης. Με βάση αυτούς ο χρεώστης προβάλλει τη θέση ότι η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, καταχρηστική και κακόπιστη, ότι οι ισχυρισμοί που υπάρχουν στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση είναι γενικοί και αόριστοι και ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την επιβολή και εφαρμογή του ΠΣΑ.
Μαρτυρικό υπόβαθρο της ένστασης αποτέλεσε η ένορκη δήλωση του καθ΄ ου η αίτηση - χρεώστη. Σε αυτήν προβαίνει σε άρνηση των θέσεων των αιτητών, υπεραμύνεται της θέσης του ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις έτσι ώστε το ΠΣΑ θα πρέπει να επιβληθεί, να εφαρμοστεί και ότι αυτό είναι βιώσιμο, στηρίζοντας τη θέση του ότι ουσιαστικά οι θέσεις των αιτητών σε σχέση με τα πραγματικά δεδομένα της παρούσας είναι αβάσιμες και ερμηνεύουν λανθασμένα τόσο τα δεδομένα της παρούσας, όσο και τις πρόνοιες της νομοθεσίας. Είναι περαιτέρω η θέση του ότι δεν έχει ενημερωθεί ποτέ για τα έξοδα της προηγούμενης Δικαστικής διαδικασίας και σε κάθε περίπτωση αυτά δεν έχουν συμπεριληφθεί στην επαλήθευση χρέους.
Σε σχέση με την προέλευση του πιο πάνω αναφερόμενου ποσού των €120,000, αναφέρει ότι αυτό προέρχεται από τα ενήλικα παιδιά του τα οποία είναι οικονομικά ανεξάρτητα και δεν περιλαμβάνονται, ούτε αποτελούν μέρος του ΠΣΑ. Αποδέχεται ότι δεν γίνεται πρόνοια για την προέλευση τους, αναφέρει όμως ότι δεν ζητήθηκαν ποτέ οποιεσδήποτε διευκρινίσεις.
Σε σχέση με τη βιωσιμότητα του ΠΣΑ, ουσιαστικά είναι η θέση του ότι αυτό κρίνεται κατά τον χρόνο υποβολής του και ότι υπάρχει η δυνατότητα με βάση τη νομοθεσία όπως αυτό αναθεωρηθεί σε μεταγενέστερο στάδιο.
ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ – ΕΝΣΤΑΣΗΣ
Κατ΄ αρχήν θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσο η υπό εξέταση αίτηση είναι νομότυπη, έτσι ώστε να δύναται να προχωρήσει η εξέταση της. Προσεκτική μελέτη της αίτησης, του χρόνου καταχώρησης, του Τύπου και του περιεχομένου της, το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι αυτές είναι νομότυπη και πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 24 του περί Αφερεγγυότητας Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Διαδικαστικού Κανονισμού του 2016.
Το Δικαστήριο κρίνει ορθό και δίκαιο όπως εξετάσει πρώτα τη θέση των αιτητών περί ύπαρξης δεδικασμένου και λαμβάνοντας υπόψη τις πρόνοιες του άρθρου 34 του Νόμου 65(Ι)/2015. Με βάση τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και συγκεκριμένα μέσα από το Τεκμήριο 6 που συνοδεύει την ένσταση, το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στα πλαίσια της αίτησης με αριθμό 28/20 με απόφαση του ημερομηνίας 26/05/2022, το ΠΣΑ που προτάθηκε από τον ΣΑ στις 23/10/2020 και που σχετίζεται με τον χρεώστη και που οι αιτητές στην παρούσα έφεραν ένσταση σε εκείνη τη διαδικασία, αποφασίστηκε ότι το ΠΣΑ δεν είναι βιώσιμο. Ως προς τούτο δέον όπως τεθεί αυτούσιο το περιεχόμενο του άρθρου 34 του Ν.65(Ι)/2015.
«Χρεώστης δύναται να συμμετέχει ως καθορισμένος χρεώστης, κατά την έννοια του παρόντος Νόμου, σε Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής μόνο μία (1) φορά σε περίοδο είκοσι (20) ετών.»
Η έννοια του καθορισμένου χρεώστη δίδεται στο άρθρο 2 του πιο πάνω Νόμου το οποίο έχει ως ακολούθως:
«καθορισμένος χρεώστης» σε σχέση με προστατευτικό διάταγμα, σημαίνει χρεώστη σε σχέση με τον οποίο εκδίδεται προστατευτικό διάταγμα, σύμφωνα με τις διατάξεις του Κεφαλαίου 2 του Τρίτου Μέρους, το οποίο βρίσκεται σε ισχύ, και, σε σχέση με Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής, χρεώστη, μέρος σε τέτοιο σχέδιο που εγκρίνεται ή επιβάλλεται από το δικαστήριο σύμφωνα με τις διατάξεις του Κεφαλαίου 2 του Τρίτου Μέρους και το οποίο βρίσκεται σε ισχύ·»
Προσεκτική μελέτη των πιο πάνω άρθρων και των όσων έχουν απασχολήσει το Δικαστήριο στην πιο πάνω αναφερόμενη υπόθεση, το Δικαστήριο κρίνει ότι ο χρεώστης δεν ήταν στην εν λόγω υπόθεση καθορισμένος εν τη εννοία του πιο πάνω άρθρου και συνεπώς αυτή η θέση των αιτητών δεν βρίσκει έρεισμα με βάση τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του.
Σε σχέση με τους λόγους ένστασης του χρεώστη, ότι δηλαδή η αίτηση είναι καταχρηστική και/ή κακόπιστη και ότι οι ισχυρισμοί που περιέχονται στην αίτηση είναι γενικοί και αόριστοι, θα πρέπει να επισημανθούν τα εξής:
Η θέση του χρεώστη περί κατάχρησης και κακοπιστίας, το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτή η θέση είναι γενική και αόριστη και σε κάθε περίπτωση το Δικαστήριο δεν έχει εντοπίσει οποιοδήποτε στοιχείο από τα ενώπιον του δεδομένα που να υποστηρίζει αυτήν τη θέση και συνεπώς αυτοί οι λόγοι είναι έκθετοι προς απόρριψη.
Ως προς τη θέση του χρεώστη ότι οι ισχυρισμοί που περιέχονται στην αίτηση είναι γενικοί και αόριστοι, το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτή είναι αβάσιμη. Αυτό καθότι ο ενόρκως δηλών που υποστηρίζει την αίτηση προβαίνει σε μια λεπτομερή και πλήρη περιγραφή των θέσεων του και προς τούτο το Δικαστήριο δεν έχει εντοπίσει οποιοδήποτε στοιχείο που να υποστηρίζει τη θέση αυτή του χρεώστη και συνεπώς ο σχετικός λόγος είναι έκθετος προς απόρριψη.
Το Δικαστήριο προχωρεί με την ουσία της αίτησης και να κρίνει το βάσιμο αυτής και προς τούτο κρίνει ορθό και δίκαιο να κρίνει πρώτα κατά πόσο το επίδικο ΠΣΑ είναι βιώσιμο, λαμβάνοντας υπόψη τις πρόνοιες των άρθρων 35(1)(γ) και 72(1)(στ)(ιι) του Νόμου 65(Ι)/2015.
Από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, προκύπτουν τα ακόλουθα:
Το επίδικο ΠΣΑ προνοεί για καταβολή από τον χρεώστη του ποσού των €1650 τον μήνα για να σωθεί η κύρια του κατοικία. Το σύνολο των μηνιαίων εισοδημάτων χρεώστη και συνεισφορών ανέρχονται στο ποσό των €2900 και γίνεται πρόνοια για μηνιαίες αποκοπές €225, σύνολο λογικών εξόδων διαβίωσης €1125 και περιορισμός εξόδων διαβίωσης €100. Γίνεται επίσης πρόνοια ότι για το εξασφαλισμένο ποσό, θα καταβληθεί εφ΄ άπαξ ποσό €120,000 σε περίοδο 3 μηνών και το οποίο θα δοθεί από τα ενήλικα παιδιά του ως έχει διευκρινιστεί. Για δε το υπόλοιπο ποσό των €227,000, προτείνεται πρώτα πληρωμή με 12 μηνιαίες δόσεις των €650 και παράλληλα εντός της εν λόγω περιόδου θα καταβάλλεται το ποσό των €1000 για την κάλυψη των εξόδων, δαπανών και αμοιβής του ΣΑ. Ακολούθως θα καταβάλλεται το ποσό των €1650 τον μήνα με χρονικό ορίζοντα μέχρι το 76ο έτος της ηλικίας του χρεώστη ο οποίος σήμερα είναι 61 ετών.
Το ερώτημα που τίθεται είναι εάν το πιο πάνω ΠΣΑ με τις πιο πάνω αναφερόμενες πρόνοιες είναι βιώσιμο.
Η απάντηση στο ερώτημα είναι αρνητική και το Δικαστήριο εξηγεί. Με βάση τα οικονομικά δεδομένα και δυνατότητες του χρεώστη ως αυτές έχουν εκτεθεί ανωτέρω, την ηλικία του χρεώστη, του μηνιαίου ποσού που προτείνεται να καταβάλλει μηνιαίως, καθίσταται πρόδηλο ότι αυτό δεν είναι βιώσιμο ακόμα και από αυτό το στάδιο, πόσο μάλλον δε όταν ο χρεώστης φθάσει στην ηλικία της συνταξιοδότησης του (65ο έτος ή νωρίτερα από το 63ο έτος) οπόταν αναμφίβολα οι οικονομικές δυνατότητες του θα περιοριστούν.
Πέραν τούτου, από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, γίνεται αναφορά ότι για την καταβολή του πιο πάνω ποσού μηνιαίως εκ €1650 λαμβάνεται υπόψη το ποσό των €850 ως ενοίκια και για το οποίο έγινε αναφορά σε σύμβαση ενοικίασης, η οποία όμως έληξε το τρέχον έτος και δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε νέα σύμβαση ενοικίασης ή ανανέωσης της, καθιστώντας έτσι ακόμα πιο επισφαλής και αβέβαιη την καταβολή του εν λόγω ποσού κατά τη διάρκεια του πιο πάνω ΠΣΑ.
Για δε την καταβολή του χρηματικού ποσού των ποσό €120,000 σε περίοδο 3 μηνών, ο χρεώστης αναφέρει ότι αυτό θα προέλθει από τα ενήλικα παιδιά του. Ως προς τούτο δέον να σημειωθεί ότι τέτοιος τρόπος προνοείται ρητά από το άρθρο 47(2)(α) του Ν. 65(Ι)/2015. Από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν διαπιστώνεται με θετικό τρόπο, με βεβαιότητα και ασφάλεια ότι τα εν λόγω πρόσωπα, όχι μόνο προτίθενται και επιθυμούν να καταβάλουν το εν λόγω ποσό, αλλά έχουν και τη δυνατότητα να το πράξουν και να αποκαλύψουν την προέλευση του εν λόγω ποσού, καθιστώντας έτσι ακόμα πιο επισφαλής και αβέβαιη την καταβολή του εν λόγω ποσού κατά τη διάρκεια του πιο πάνω ΠΣΑ.
ΚΑΤΑΛΗΞΗ
Ως εκ των άνω, το επίδικο ΠΣ κρίνεται ως μη βιώσιμο και παρέλκει η εξέταση των υπολοίπων θεμάτων που οι αιτητές προβάλλουν στην υπό εξέταση αίτηση. Ουδείς δε εκ των λόγων ένστασης ευσταθεί.
Συνεπώς, θα πρέπει να παραμεριστεί και παραμερίζεται το Διάταγμα ημερομηνίας 17/07/2024 το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια της υπό τον ως αριθμό και τίτλο αίτησης και δια του οποίου επιβλήθηκε στους αιτητές το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής (ΠΣΑ) το οποίο απέρριψαν σε σχέση με τον καθ΄ ου η αίτηση – χρεώστη.
Ο καθ΄ ου η αίτηση χρεώστης να καταβάλει τα έξοδα στους αιτητές, ως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.
(Υπ.) …………………………………...
Α. Φυλακτού, Α.Ε.Δ
Πιστόν αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο