ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε.Δ.

Αρ. Yπόθεσης: 20612/2022

 

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ

 

Κατηγορούσα Αρχή

ν.

 

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΣΟΦΟΚΛΗ

Κατηγορούμεvος

 

Ημερομηνία: 24 Νοεμβρίου 2025

Εμφανίσεις:

Για την Κατηγορούσα Αρχή: Ο κ. Ζ. Κούμουρου.

Για τον Κατηγορούμενο: Αυτοπροσώπως.

Κατηγορούμενος: παρών.

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

 

Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τις ακόλουθες τέσσερεις κατηγορίες:

 

(α)      Κατοχή απαγορευμένων μέσων σύλληψης ή θανάτωσης άγριων πτηνών κατά παράβαση των άρθρων 2, 11 (1) (2) (δ) (5), 44 (1), 45 (1), 88, 90 και 100 του περί Προστασίας και Διαχείρισης Άγριων Πτηνών και Θηραμάτων Νόμου του 2003 (Ν. 152(I)/2003) (1^η κατηγορία και 3^η κατηγορία).

 

(β)      Χρήση απαγορευμένων μέσων σύλληψης ή θανάτωσης άγριων πτηνών κατά παράβαση των άρθρων 2, 11 (1) (2) (δ) (5), 88, 90 και 100 του περί Προστασίας και Διαχείρισης Άγριων Πτηνών και Θηραμάτων Νόμου του 2003 (Ν. 152(I)/2003) (2^η κατηγορία και 4^η κατηγορία).

Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 1^ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι στις 30/01/2022 και ώρα 05:50 στην Ορόκλινη της Επαρχίας Λάρνακας είχε στην κατοχή του απαγορευμένα μέσα σύλληψης άγριων πτηνών, δηλαδή 2 δίκτυα.  Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 2^ης κατηγορίας ο κατηγορούμενος στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1^η κατηγορία χρησιμοποίησε απαγορευμένα μέσα σύλληψης άγριων πτηνών, δηλαδή δίκτυα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 3^ης κατηγορίας ο κατηγορούμενος στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1^η κατηγορία είχε στην κατοχή του απαγορευμένα μέσα σύλληψης άγριων πτηνών, δηλαδή 1 ηχοπαραγωγική συσκευή με μιμητικές φωνές άγριων πτηνών.  Τέλος, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 4ης κατηγορίας ο κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1^η κατηγορία χρησιμοποίησε απαγορευμένα μέσα σύλληψης άγριων πτηνών, δηλαδή ηχοπαραγωγικές συσκευές με μιμητικές φωνές άγριων πτηνών.

 

Ο Κατηγορούμενος δήλωσε μη παραδοχή στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει και ως εκ τούτου, η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Για να αποδείξει την υπόθεσή της η πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής κάλεσε 1 μάρτυρα.

 

Μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του Κατηγορουμένου και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του σύμφωνα με το άρθρο 74 (1) (γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί, ο Κατηγορούμενος επέλεξε να τηρήσει το δικαίωμα της σιωπής και δεν κάλεσε οποιοδήποτε άλλο μάρτυρα. Κατατέθηκαν τέλος 6 τεκμήρια.

 

Δεν θα προβώ σε εκτενή και λεπτομερή παράθεση των όσων κατέθεσε ο κάθε μάρτυρας στο Δικαστήριο αφού το σύνολο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της διαδικασίας και το έχω κατά νου. Για σκοπούς πληρότητας θα περιοριστώ σε μια συνοπτική αναφορά στα ουσιώδη σημεία της μαρτυρίας έκαστου μάρτυρα.[1]  Οι αναφορές όλων των μαρτύρων ως επίσης και τα τεκμήρια που κατατέθηκαν αξιολογήθηκαν πλήρως έστω και αν αυτά δεν αναφέρονται ρητά στην απόφαση χωρίς να είναι αναγκαία η καταγραφή του περιεχομένου τους κάτι το οποίο θα γίνει εκεί όπου κριθεί αναγκαίο.[2]

 

Πρώτος μάρτυρας για την κατηγορούσα Αρχή ήταν ο Davide Carisitano (ΜΚ1) ο οποίος κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του την κατάθεση το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε (Τεκμήριο 1). Συνοπτικά, ανέφερε ότι κατάγεται από την Ιταλία και εργάζεται σε κάποιον Οργανισμό που ονομάζεται CABS. Ειδικότερα, ανέφερε ότι η δουλειά του είναι ερευνητής πεδίου ενάντια στη λαθροθηρία. Μεταξύ άλλων τοποθεσιών τις οποίες γνωρίζουν ότι άνθρωποι κυνηγούν παράνομα είναι κοντά στο πάρκο τον "Go Karts" το οποίο βρίσκεται στον δρόμο Ορόκλινης – Τρούλλοι κοντά στο καινούργιο κοιμητήριο της Ορόκλινης. Στις 30/01/22 γύρω στις 3:00 τα ξημερώματα πήγε εκεί με έναν εθελοντή που ονομάζεται Zoi Keeping από την Αγγλία με αυτοκίνητο και στάθμευσαν στον κύριο δρόμο Ορόκλινης – Τρούλλοι. Εκεί σταμάτησαν και άκουσαν για 5 λεπτά μια συσκευή μίμησης πουλιών τζίκλας. Ξεκίνησαν να περπατούν προς τον ήχο ο οποίος τους καθοδήγησε στην κορυφή ενός μικρού λόφου πίσω από το πάρκο των "Go Karts" και είδαν δύο μεγάλα δίχτυα περίπου 20 επί 5 μέτρα. Πλησίασαν τα δίχτυα και είδαν τρία πουλιά παγιδευμένα στα δίχτυα τα οποία ήταν τζίκλες. Τα δίχτυα βρίσκονταν πάνω σε πασσάλους. Περπάτησαν στη γύρω περιοχή για να είναι σίγουροι ότι δεν βρίσκεται κανένας γύρω και πήραν τηλέφωνο την υπηρεσία Θήρας αλλά δεν ήταν διαθέσιμη. Ακολούθως, πήρε τηλέφωνο τον συνάδελφό του με το όνομα Bostion, ήρθε στο σημείο και ζήτησε από τη Zoi να πάρει τηλέφωνο την αστυνομία της Ορόκλινης, πράγμα το οποίο έπραξε. Αυτός και ο Bostion έμειναν στο σημείο και περίμεναν. Γύρω στις 5:30 είδαν ένα πράσινο αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής HBT 704 να πλησιάζει στο σημείο και ένας άντρας περίπου 35 ετών βγήκε από το αυτοκίνητο από τη θέση του οδηγού.  Ήταν μόνος του φορώντας ένα μαύρο κασκόλ, πήγε κατευθείαν στα δίχτυα, έκλεισε τη συσκευή μίμησης πουλιών και άρχισε να τραβάει προς τα κάτω τα δίχτυα. Τότε, τον πλησίασαν και του είπαν να σταματήσει και να περιμένει την αστυνομία αλλά έτρεξε και μπήκε στο αυτοκίνητο και έφυγε. Τότε ήρθε η αστυνομία και μετά επίσης η Θήρα και στην παρουσία της Θήρας ελευθέρωσαν τις τρείς τζίκλες οι οποίες πέταξαν μακριά. Αναγνώρισε τον κατηγορούμενο ως το πρόσωπο που είδε κατά την εν λόγω ημέρα να προβαίνει στις πράξεις που ανέφερε και κατέθεσε ως Τεκμήριο 2 βίντεο από κάμερα σώματος που είχε εκείνη την ημέρα πάνω του και με την οποία βιντεογράφησε το επίδικο περιστατικό. Ανέφερε ότι όταν πλησίασαν τον κατηγορούμενο αυτός ήταν τρομοκρατημένος και ενώ του είπαν να περιμένει έτρεξε στο αυτοκίνητο του και έφυγε.

 

Περαιτέρω, κατατέθηκαν εκ συμφώνου και για την αλήθεια του περιεχομένου τους η κατάθεση του Α/Αστυφύλακα 3736 Σταύρου Βασιλείου (Τεκμήριο 3) και η κατάθεση του ειδικού αστυφύλακα 6148 Χριστάκη Χριστάκη (Τεκμήριο 4). Στο Τεκμήριο 3 αναφέρεται ότι ο Α/Αστυφύλακας 3736 Σταύρος Βασιλείου παρέλαβε από τον ειδικό αστυφύλακα 6148 Χριστάκη Χριστάκη της Υπηρεσίας Θήρας, δύο δίχτυα, δύο μεγάφωνα, ένα μαγνητόφωνο, ένα usb και τέσσερις μεταλλικούς πασσάλους. Στις 2/3/2022 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο στο πλαίσιο της οποίας προέβαλε κάποιους ισχυρισμούς. Στο Τεκμήριο 4 αναφέρεται από τον ειδικό αστυφύλακα 6148 Χριστάκη Χριστάκη ότι στις 30/01/2022 δέχθηκε περί ώρα 6:00 τηλεφώνημα από την ομάδα GAPS ότι στην Ορόκλινη εντόπισαν 2 δίχτυα παγίδευσης πουλιών. Πήγε στην περιοχή όπου παρέλαβε δύο δίχτυα, δύο μεγάφωνα, ένα μαγνητόφωνο, ένα usb και τέσσερις μεταλλικούς πασσάλους και τα παρέδωσε στον Α/Αστυφύλακα 3736 Σταύρο Βασιλείου.

 

Περαιτέρω, δηλώθηκε και εγκρίθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι τα αντικείμενα που λήφθηκαν την επίδικη ημέρα ήτοι, 2 δίχτυα παγίδευσης πουλιών, δύο μεγάφωνα, ένα μαγνητόφωνο, ένα usb και τέσσερις μεταλλικοί πάσσαλοι βρίσκονται στην κατοχή της αστυνομίας.

 

Αποτελεί καλά θεμελιωμένη αρχή ότι, γεγονός που δηλώνεται ως παραδεκτό αποτελεί όχι μόνο μέρος της μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά και αδιαμφισβήτητο γεγονός αναγόμενο ουσιαστικά σε δεδομένο (βλ. Ανδρέα κ.ά. ν. Αστυνομίας (1999) 2 ΑΑΔ 498 και Ihab Im Sbaih v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 188/2014, ημερομηνίας 17.7.2015).

 

Μέσα στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Παρακολούθησα τις αντιδράσεις τους, φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο που απαντούσαν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά τους ή την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν, παράγοντες που, σύμφωνα με τη νομολογία, ενέχουν ιδιαίτερη σπουδαιότητα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας.^[3] Δεν παραγνωρίζω βέβαια ότι τα πιο πάνω στοιχεία μπορούν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία ενός μάρτυρα, αλλά δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας του.^[4] Αξιολόγησα τη μαρτυρία τους λαμβάνοντας υπόψη το περιεχόμενο, την ποιότητα και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία και έχω λάβει καθοδήγηση από σειρά παραγόντων όπως, μεταξύ άλλων, την πειστικότητα, λογική και εσωτερική συνοχή της μαρτυρίας, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων των μαρτύρων, τη λογικοφάνεια και αληθοφάνεια της εκδοχής τους, την ύπαρξη ή μη υπερβολών ή ουσιωδών αντιφάσεων, το βαθμό στον οποίο συνάδει με το περιεχόμενο των διαφόρων εγγράφων που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια όπως επίσης και την ύπαρξη οποιουδήποτε προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης.

 

Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα που κρίθηκε από το Δικαστήριο ως αξιόπιστος.^[5] Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν έχει περιοριστεί μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα ξεχωριστά αλλά την έχω συσχετίσει, αντιπαραβάλει και διερευνήσει με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων, υποβάλλοντας τη στη βάσανο της συνεκτίμησης στο πλαίσιο του συνόλου της μαρτυρίας και υποβάλλοντας επίσης το περιεχόμενο της μαρτυρίας έκαστου μάρτυρα στη βάσανο της λογικής και της ανθρώπινης πείρας με βάση την προσέγγιση που η Νομολογία επιτάσσει στο θέμα αυτό.^[6] Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι η αποδοχή κάποιων μαρτύρων ως αξιόπιστων δεν εξυπακούει πως τα όσα είπαν υπέχουν και ανάλογης αποδεικτικής βαρύτητας αφού η γενικότερη αξιοπιστία των μαρτύρων δεν εναρμονίζεται πάντοτε με την αποδεικτική δύναμη της μαρτυρίας τους.^[7] Τέλος, είχα πάντα κατά νου ότι η αποτίμηση της αξιοπιστίας ενός μάρτυρα είναι έργο διακριτό και εντελώς αποσυναρτημένο από οποιοδήποτε βάρος απόδειξης.^[8]  

 

Η εντύπωση που το Δικαστήριο αποκόμισε από τον ΜΚ1 ήταν  θετική. Εξετάζοντας τη μαρτυρία του συνολικά διαπιστώνω ότι αυτή χαρακτηρίζεται από σαφήνεια, σταθερότητα, συνεκτικότητα και πειστικότητα. Ο ΜΚ1 επεξήγησε με ενάργεια τις ενέργειες στις οποίες προέβη κατά την επίδικη ημέρα ενώ απαντούσε αυθόρμητα και χωρίς αμφιταλαντεύσεις στις ερωτήσεις που τέθηκαν κατά την αντεξέταση του.

 

Αντεξεταζόμενος, όταν του υποβλήθηκε από τον κατηγορούμενο ότι ο λόγος που βγήκε πάνω στο βουνό ήταν επειδή είδε φώτα και υποψιάστηκε ότι μπορεί να είναι κλέφτες και για να μην έχει μπλεξίματα με την αστυνομία διότι υπήρχαν στο παρελθόν θάνατοι σκύλων από φόλες και ότι είχαν φύγει οι σκύλοι του και τους έψαχνε από νωρίς ανέφερε με σταθερότητα και σαφήνεια ότι δεν άκουσε σκύλους να γαβγίζουν, ούτε είδε οποιαδήποτε κλουβιά και ούτε χρησιμοποίησαν οποιαδήποτε φώτα μέχρι τη στιγμή που εμφανίστηκε ο κατηγορούμενος. Όταν του υποβλήθηκε ότι θα μπορούσε να είναι και ο ίδιος που του έβαλε φόλες και για αυτό βγήκε πάνω στο βουνό αφού όπως του υποβλήθηκε τον είχε ειδοποιήσει η κάμερα που έχει στο υποστατικό του ότι απουσίαζαν οι σκύλοι του ανέφερε ότι δεν ισχύουν αυτά που λέει ότι πήγε εκεί επειδή ήταν το μηχάνημα που έβγαζε φωνές πουλιών. Όταν τέλος του υποβλήθηκε ότι οποιοσδήποτε στο σκοτάδι θα φοβόταν ήταν θέση του ότι όλα είναι φαντασίες του μυαλού του.  

 

Εξετάζοντας τη μαρτυρία του συνολικά, διαπιστώνω ότι απαντούσε αυθόρμητα και με ευθύτητα στις ερωτήσεις που του τέθηκαν και δεν έχω διαπιστώσει αντιφάσεις στη μαρτυρία του, η οποία ήταν άμεση, συνεκτική και σταθερή. Ήταν σε θέση να εξηγήσει λογικά και πειστικά με ποιο τρόπο εξελίχθηκαν τα γεγονότα κατά την επίδικη ημέρα και υπό το φως των πιο πάνω διαπιστώσεων μου ο ΜΚ1 κρίνεται αξιόπιστος μάρτυρας και αποδέχομαι την μαρτυρία του στην ολότητα της.

 

Έχω αναφέρει προηγουμένως ότι ο κατηγορούμενος επέλεξε, ως είχε απόλυτο  δικαίωμα, να παραμείνει σιωπηλός χωρίς να προσκομίσει οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία. Η άσκηση του δικαιώματος της σιωπής δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να εκληφθεί εναντίον του αλλά ούτε και μπορεί να έχει οποιαδήποτε επίδραση στην απόφαση του Δικαστηρίου.[9] Παρά το ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να εξαγάγει οποιοδήποτε εύρημα ενοχής από τη σιωπή του κατηγορούμενου, μπορεί να αξιολογήσει το περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεσης, η οποία βρίσκεται κατατεθειμένη ενώπιον του. Θεμελιακή επί του προκειμένου είναι η απόφαση Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας (1989) 2 ΑΑΔ 109, όπου υιοθετηθήκαν οι αρχές της αγγλικής υπόθεσης Findlay Duncan 73 Cnm. App R. 359. Στην απόφαση Κωνσταντίνου (ανωτέρω), υποδείχθηκε ότι μπορεί να αποδοθεί μεγαλύτερη βαρύτητα στο μέρος εκείνο της κατάθεσης, το οποίο συνθέτει παραδοχή στο αδίκημα ή περιέχει δηλώσεις ενάντια στα συμφέροντα του κατηγορουμένου.[10]

 

Στην κατάθεση του ο κατηγορούμενος αναφέρει ότι διαμένει στην Ορόκλινη μαζί με τη συμβία του τα τελευταία 2 χρόνια και έχουν αποκτήσει ένα γιο ηλικίας 8 ετών. Μαζί με τον αδελφό του έχουν ένα μικρό περιβόλι πίσω από τα Go Karts στην Ορόκλινη μέσα στο οποίο έχουν κλουβιά από σκύλους. Το καλοκαίρι του 2021 τους είχαν δηλητηριάσει 3 σκύλους αξίας €2.000 ο ένας ενώ πιο παλιά είχαν κλέψει κι άλλους σκύλους. Μετά την τελευταία δηλητηρίαση τοποθέτησαν κάμερες στα κλουβιά και παρακολουθούν από τα κινητά τους. Το Σάββατο 29/01/2022 γύρω στις 8 το βράδυ ο γιος του είχε πυρετό. Τα ξημερώματα της Κυριακής ξύπνησε ο γιος του γιατί είχε πυρετό και αφού του έδωσαν φάρμακα δεν είχε ύπνο. Όπως χρησιμοποιούσε το κινητό του και ήταν στο διαδίκτυο κοίταξε από τις κάμερες για να δει αν ήταν όλα εντάξει με τους σκύλους. Από τη κάμερα είδε ότι ένα κλουβί ήταν ανοιχτό και ο ένας σκύλος έλειπε από μέσα. Αμέσως ντύθηκε και έπιασε το αυτοκίνητο του διπλοκάμπινο μάρκας Mitsubishi πράσινο. Μόλις έφτασε στο περιβόλι γύρω στις 5:45 περίπου είδε ότι πράγματι έλειπε ο ένας σκύλος και τότε μπήκε στο αυτοκίνητο για να τον αναζητήσει. Είδε ότι ακριβώς από πάνω σε ένα μικρό λόφο υπήρχαν κινήσεις με φώτα μάλλον από φανάρι και πήγε εκεί όπου ανέβηκε το μικρό λόφο και είδε ότι υπήρχαν στημένα δίχτυα και μια μηχανή που έπαιζε δυνατά. Τότε αυτός σταμάτησε τη μηχανή και άρχισε να φωνάζει του σκύλου του με το όνομα Ρόζα για να τον ακούσει. Τότε ήρθαν προς το μέρος του 2 άντρες οι οποίοι του μιλούσαν αγγλικά δεν καταλάβαινε τι του έλεγαν και επειδή αυτός βιαζόταν να βρει τον σκύλο του μπήκε στο αυτοκίνητό του και έφυγε. Περαιτέρω, ανέφερε ότι δεν έχει ιδέα για τα δίχτυα που του αναφέρθηκαν δεν είναι δικά του ούτε ασχολείται με αυτά τα πράγματα. Το περιβόλι του βρίσκεται ακριβώς από πίσω από τον λόφο που ήταν τα δίχτυα και δεν γνωρίζει ούτε σε ποιον ανήκει ο χώρος ούτε ποιος έβαλε τα δίχτυα.

 

Καθίσταται σαφές ότι ο κατηγορούμενος παραδέχεται ότι βρισκόταν στην επίδικη σκηνή και παραδέχεται επίσης ότι πήρε τη συσκευή παραγωγής μιμητικών φωνών την οποία έκλεισε. Δίδει τη δική του εκδοχή σε σχέση με την παρουσία του στον χώρο η οποία όμως για τους λόγους που εξηγούνται στη συνέχεια δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Η αναφορά του ότι ο λόγος που ανέβηκε στον λόφο ήταν επειδή είχε δει φως δεν συνάδει με την ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεκτή μαρτυρία ότι στο μέρος ήταν σκοτάδι και φως χρησιμοποιήθηκε όταν εντοπίστηκε από τον ΜΚ1 ο κατηγορούμενος στη σκηνή. Περαιτέρω, είναι άξιο απορίας πως ενώ ήταν σκοτάδι σύμφωνα με την ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεκτή μαρτυρία ο ίδιος ενώ κατ’ ισχυρισμό δεν ήταν δική του η συσκευή παραγωγής ηχητικών φωνών γνώριζε που ήταν και την πήρε για να την κλείσει όπως ο ίδιος παραδέχεται, ούτε έδωσε οποιαδήποτε πειστική εξήγηση ως προς το για ποιο λόγο έκλεισε τη συσκευή ή για ποιο λόγο άρχισε να τραβάει τα δίχτυα προς τα κάτω όπως προέκυψε από την ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεκτή μαρτυρία, αφού κατ’ ισχυρισμό έψαχνε απλώς τον σκύλο του. Περαιτέρω, μη αποδεκτή κρίνεται και η αναφορά του ότι έφυγε από το μέρος επειδή βιαζόταν να βρει το σκύλο του αφού από την ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεκτή μαρτυρία καθίσταται σαφές ότι ο ίδιος μόλις είδε τον ΜΚ1 μαζί με τον συνεργάτη του τρομοκρατήθηκε και ενώ του ζητήθηκε να περιμένει μέχρι να έρθει η Αστυνομία αυτός έφυγε βιαστικά. Θα αναμενόταν λογικά ότι κάποιο πρόσωπο που δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με τα αντικείμενα που εντοπίστηκαν και το οποίο απλώς έτυχε να βρίσκεται στον χώρο ψάχνοντας τον σκύλο του δεν θα είχε την αντίδραση που είχε ο κατηγορούμενος. Αντίθετα, η αντίδραση του καθιστά σαφή την προσπάθεια διαφυγής του προκειμένου να αποφύγει τις ευθύνες που του αναλογούσαν. Υπό τις πιο πάνω περιστάσεις οι εξηγήσεις του κατηγορούμενου ως προς τους λόγους της παρουσίας του στο μέρος δεν γίνονται αποδεκτές και απορρίπτονται.   

 

Στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης της ενώπιον μου μαρτυρίας προβαίνω στα ακόλουθα ευρήματα σε σχέση με τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση:

 

Στις 30/01/22 γύρω στις 3:00 ο Davide Carisitano (ΜΚ1) ο οποίος κατάγεται από την Ιταλία, είναι ερευνητής πεδίου ενάντια στη λαθροθηρία και εργάζεται στον Οργανισμό που ονομάζεται CABS μαζί με έναν εθελοντή που ονομάζεται Zoi Keeping από την Αγγλία μετέβηκαν με το αυτοκίνητο τους κοντά στο πάρκο των "Go Karts" το οποίο βρίσκεται στον δρόμο Ορόκλινης-Τρούλλοι κοντά στο καινούργιο κοιμητήριο της Ορόκλινης. Σταμάτησαν εκεί και άκουσαν για 5 λεπτά μια συσκευή μίμησης πουλιών. Τότε ξεκίνησαν να περπατούν προς τον ήχο ο οποίος τους καθοδήγησε στην κορυφή ενός μικρού λόφου πίσω από το πάρκο των "Go Karts" όπου είδαν δύο μεγάλα δίχτυα περίπου 20 επί 5 μέτρα τα οποία βρίσκονταν πάνω σε πασσάλους. Πλησίασαν τα δίχτυα και είδαν τρία πουλιά του είδους τσίχλες παγιδευμένα στα δίχτυα. Τότε  πήραν τηλέφωνο την υπηρεσία Θήρας αλλά δεν ήταν διαθέσιμη. Ακολούθως, ο Davide Carisitano πήρε τηλέφωνο τον συνάδελφό του επ’ ονόματι Bostion ο οποίος ήρθε στο σημείο. Τότε ο Davide Carisitano ζήτησε από τη Zoi να πάρει τηλέφωνο την αστυνομία της Ορόκλινης, πράγμα το οποίο έπραξε. Ο Davide Carisitano και ο Bostion έμειναν στο σημείο και περίμεναν. Γύρω στις 5:30 είδαν ένα πράσινο αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής HBT 704 να πλησιάζει στο σημείο και ένα άντρα τον οποίο αναγνώρισε ως τον κατηγορούμενο να βγαίνει από το αυτοκίνητο από τη θέση του οδηγού.  Ήταν μόνος του φορώντας ένα μαύρο κασκόλ και πήγε κατευθείαν στα δίχτυα, έκλεισε τη συσκευή μίμησης πουλιών και άρχισε να τραβάει προς τα κάτω τα δίχτυα. Τότε, τον πλησίασαν και του είπαν να σταματήσει και να περιμένει την αστυνομία αλλά έτρεξε και μπήκε στο αυτοκίνητο και έφυγε. Τη σκηνή βιντεογράφησε ο ίδιος με κάμερα που έφερε στο σώμα του και το σχετικό βίντεο της επίδικης σκηνής το αποθήκευσε σε usb (Τεκμήριο 2). Όταν πλησίασαν τον κατηγορούμενο αυτός ήταν τρομοκρατημένος και ενώ του είπαν να περιμένει έτρεξε στο αυτοκίνητο του και έφυγε. Ακολούθως ήρθε η αστυνομία και στη συνέχεια και η Υπηρεσία Θήρας και στην παρουσία της Θήρας ελευθέρωσαν τις τρείς τσίχλες οι οποίες ήταν παγιδευμένες στα δίχτυα οι οποίες πέταξαν μακριά.

 

Μετά την αξιολόγηση της ενώπιον του Δικαστηρίου τεθείσας μαρτυρίας και στην κατάληξη στα πιο πάνω ευρήματα, θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την ενοχή του κατηγορούμενου στα αδικήματα που αντιμετωπίζει.

 

Tο βάρος απόδειξης της σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων των αδικημάτων που προσάπτονται στον Κατηγορούμενο το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας.^[11] Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου των κατηγοριών που προσάπτονται στον Κατηγορούμενο χωρίς να επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι.^[12] Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής.^[13] 

 

Η πιο πάνω υποχρέωση είναι άσχετη από την απόρριψη ή όχι της εκδοχής του κατηγορουμένου, αφού τυχόν απόρριψη της εκδοχής ενός κατηγορούμενου  καθίσταται μοιραία για την υπεράσπιση μόνο όταν η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής παραμένει ισχυρή στο τέλος, ώστε να οδηγήσει με την απαιτούμενη ασφάλεια σε καταδίκη.[14] Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου (2002) 2 ΑΑΔ 246 επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι:

 

«Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής.»

 

Στην Τούμπας v. Δημοκρατίας (1984) 2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος v. Δημοκρατίας (1985) 2 C.L.R. 97 επισημαίνεται ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας.

 

Σε ότι αφορά το αδίκημα της κατοχής και χρήσης απαγορευμένων μέσων σύλληψης ή θανάτωσης άγριων πτηνών, αυτό κωδικοποιείται στο άρθρο 11 του περί Προστασίας και Διαχείρισης Άγριων Πτηνών και Θηραμάτων Νόμου του 2003 (Ν. 152(I)/2003) το οποίο διαλαμβάνει, στο βαθμό που εδώ ενδιαφέρει, τα ακόλουθα:

 

«11.-(1) Αναφορικά με τη θήρα, σύλληψη και θανάτωση άγριου πτηνού, απαγορεύεται η χρήση οποιουδήποτε μέσου, εγκατάστασης ή μεθόδου μαζικής ή μη επιλεκτικής σύλληψης ή θανάτωσης που μπορεί να προκαλέσει τοπικά την εξαφάνιση οποιουδήποτε είδους άγριου πτηνού ή τη μείωση του αριθμού σε τέτοιο βαθμό που να απειλείται με εξαφάνιση.

 

(2) Χωρίς επηρεασμό της γενικότητας του εδαφίου (1), απαγορεύεται η χρήση των ακόλουθων μέσων σύλληψης ή θανάτωσης:

…

(δ) δίκτυα, παγίδες, δολώματα με δηλητήριο ή αναισθητικό·

…

(στ) (i) ηλεκτρικές συσκευές που εκπέμπουν κελαηδήματα ή φωνές θηραμάτων ή άγριων πτηνών είτε από μόνες τους είτε με τη συνδρομή ή τη χρήση οποιουδήποτε μέσου, όπως μαγνητοταινιοθηκών (κασετών), ψηφιακών δίσκων, ενιαίων σειριακών διαύλων (USB) και καρτών ψηφιακής μνήμης».

 

Όπως προκύπτει από τις ερμηνευτικές διατάξεις του περί Προστασίας και Διαχείρισης Άγριων Πτηνών και Θηραμάτων Νόμου του 2003 (Ν. 152(I)/2003) “άγριο πτηνό” σημαίνει κάθε πτηνό το οποίο ζει εκ φύσεως σε άγρια κατάσταση και περιλαμβάνει θηραματικό πτηνό.

 

Έχοντας κατά νου την ενώπιον μου αποδεκτή μαρτυρία και ευρήματα δυνάμει αυτής καθίσταται σαφές ότι η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την ενοχή του κατηγορούμενου σε όλες τις κατηγορίες που αυτός αντιμετωπίζει. Από την ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεκτή μαρτυρία και ευρήματα δυνάμει αυτής έχει αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε για την ύπαρξη των επίδικων αντικειμένων στην επίδικη τοποθεσία, μετέβη στον χώρο όπου αυτά ήταν τοποθετημένα και έκλεισε τη συσκευή μίμησης πουλιών αρχίζοντας να τραβάει προς τα κάτω τα δίχτυα και συνεπώς έχει καταδειχθεί ότι ο Κατηγορούμενος είχε την κατοχή και χρήση των επίδικων αντικειμένων.

 

Καταληκτικά, ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας σε όλες τις κατηγορίες που αυτός αντιμετωπίζει.  

 

 

(Υπ.) ………………………..

Μ. Λ. Λοΐζου, Ε.Δ.

 

Πιστό Αντίγραφο

 

Πρωτοκολλητής