ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Πεύκου, Ε.Δ.
Αρ. Υπόθεσης: 6076/2025
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ
v.
1. ΝΙΚΟΛΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ
2. ΕΡΜΗΣ ΤΟΥΡΑΛΗ
Κατηγορουμένων
Ημερομηνία: 3 Οκτωβρίου 2025
Εμφανίσεις:
Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Σ. Παπαλαζαρου
Για Κατηγορούμενο 1: κος Η. Σατολιάς
Κατηγορούμενος 1: Παρών
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
(αίτημα κράτησης κατηγορουμένου 1)
Ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει στην παρούσα υπόθεση τις ακόλουθες κατηγορίες μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και 24/9/2025:
i. Η 1η κατηγορία αφορά συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση του Άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154.
ii. Η 2η και 3η κατηγορία αφορούν παράνομη κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, ήτοι κοκαΐνη βάρους 15g κατά παράβαση του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, Ν. 29/1977 (εφεξής «ο Ν. 29/1977») αντίστοιχα.
iii. Η 4η και 5η κατηγορία αφορούν παράνομη κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, ήτοι κάνναβη βάρους 62,5g κατά παράβαση του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, Ν. 29/1977 (εφεξής «ο Ν. 29/1977») αντίστοιχα.
iv. Η 6η και 7η κατηγορία αφορούν παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, ήτοι 2 ζυγαριές ακριβείας στις οποίες ανιχνεύθηκαν ίχνη κάνναβης και ένα μεταλλικό σκεύος καπνίσματος στο οποίο ανιχνεύθηκαν ίχνη κάνναβης αντίστοιχα, κατά παράβαση του ως άνω Ν. 29/1977.
v. Η 8η κατηγορία αφορά παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, ήτοι ένα χειροποίητο, μισοκαπνισμένο τσιγάρο μήκους 4 εκατοστών εντός του οποίου υπάρχει ποσότητα βιομηχανοποιημένου καπνού αναμεμειγμένος με ίχνη κάνναβης, κατά παράβαση του ως άνω Ν. 29/1977.
vi. Η 9η κατηγορία αφορά παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, ήτοι ένα μεταλλικό σπαστήρα στον οποίο ανιχνεύθηκαν ίχνη κάνναβης, κατά παράβαση του ως άνω Ν. 29/1977.
vii. Η 10η κατηγορία αφορά την εν γνώσει του κατηγορουμένου 1 νομιμοποίηση εσόδου προερχόμενου από παράνομες δραστηριότητες, ήτοι χρηματικού ποσού ύψους €285,00 κατά παράβαση του περί της Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από παράνομες δραστηριότητες Νόμου, Ν. 188(Ι)/2007.
viii. Η 11η κατηγορία αφορά σε παράνομη χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, ήτοι κάπνισε κάνναβη στις 24/9/2025 κατά παράβαση οικείων προνοιών του Ν. 29/1977.
H εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής αξίωσε την κράτηση του κατηγορουμένου 1 επί τη βάσει του κινδύνου μη προσέλευσής του ενώπιον του Δικαστηρίου και στον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων στο μεταξύ. Όσα εξέθεσε, καταγράφονται στα πρακτικά του Δικαστηρίου. Μεταξύ άλλων, προς υποστήριξη των 2 κινδύνων, η Κατηγορούσα Αρχή προσήγαγε μαρτυρικό υλικό και στοιχεία τα οποία συναπαρτίζουν το ΤΕΚΜΗΡΙΟ «Α».
Αναφορικά με τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου σε ό,τι αφορά τον κίνδυνο φυγοδικίας, η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε πως ο κατηγορούμενος 1 δεν έχει σταθερή διεύθυνση και κοιμάται σε ένα αυτοκίνητο διότι έχει οικογενειακά ζητήματα, ήτοι δεν μένει με την οικογένειά του, και στην περίπτωση που δεν δεσμευτεί με κράτηση, τώρα που ο κατηγορούμενος γνωρίζει το κατηγορητήριο και τις ποινές που επισύρουν, είναι η άποψη της Κατηγορούσας Αρχής πως δεν θα προσέλθει στο Δικαστήριο για να δικαστεί και θα είναι δύσκολο να εντοπιστεί αφού δεν έχει σταθερή εργασία και σταθερό τόπο διαμονής. Είναι η θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι φαίνεται πως υπάρχει δυναμική καταδίκης του κατηγορούμενου, υπάρχει κίνδυνος φυγοδικίας διότι ο ίδιος δεν έχει σταθερό εισόδημα, δεν έχει σταθερή οικία.
Όπως έθεσε η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής σε ό,τι αφορά τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων, εκκρεμούν 3 υποθέσεις οι οποίες αφορούν ίδια αδικήματα που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει στην παρούσα υπόθεση πλέον προηγούμενη καταδίκη ως και επιβληθέν Διάταγμα Κηδεμονίας επί τη βάσει άλλης υπόθεσης. Είναι η θέση της Κατηγορούσας Αρχής πως από το 2021 και μέχρι το 2025, παρατηρείται μια στάση και μια συμπεριφορά τέτοιας φύσεως από τον κατηγορούμενο, η οποία τείνει στη διάπραξη αδικημάτων που αφορούν ναρκωτικά. Καταλήγει προς τούτο πως «Με αυτά τα δεδομένα, αναμφισβήτητα κατά την άποψη της Κατηγορούσας Αρχής, ο Κατηγορούμενος έχει τάση και είναι επιρρεπής στη διάπραξη αδικημάτων αυτής της φύσεως, κατοχής και χρήσης ναρκωτικών και προμήθειας ναρκωτικών. Ο ίδιος δε, αναφέρεται ότι είναι χρήστης, κάτι το οποίο κατά την άποψή μας τον κάνει πιο ευάλωτο στη διάπραξη αδικημάτων».
Το αίτημα της Δημοκρατίας προσέκρουσε στην ένσταση του συνηγόρου του κατηγορουμένου. Αρχικά, απέρριψε τον κίνδυνο φυγοδικίας θέτοντας πως «μέσα στην αίθουσα είναι η γυναίκα του, μετά που συνελήφθηκε και ενημερώθηκε, επέστρεψε πάει κάθε μέρα και τον βλέπει, μεταφέρει τα 3 ανήλικα τέκνα του, το οποίο μάλιστα η κόρη του είναι μόλις 1,5 ετών στα κρατητήρια ούτως ώστε να τον βλέπουν και οι σχέσεις τους αποκαταστάθηκαν πλήρως. Η διεύθυνση του θα είναι σταθερή σε περίπτωση αποφυλάκισης του και θα είναι η διεύθυνση που γνωρίζει η Αστυνομία ότι διαμένει», «να εξηγήσω ότι πρόκειται για ένα πρόσωπο που σήμερα είναι ηλικίας 34 ετών, μέχρι και σήμερα δεν έχει διαφύγει από τη Δημοκρατία, δεν ξέρει άλλο χώρο εκτός από την Κύπρο, δεν έχει δεσμούς με άλλη χώρα εκτός από την Κύπρο».
Αναφορικά με τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων, έθεσε πως «όλες οι αποφάσεις που αναφέρθηκε η πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής έχουν μια ιδιαιτερότητα διαφορετική από την παρούσα, αφορούσαν όλες ανεξαιρέτως είτε αδικήματα κατά περιουσίας, είτε όπως η Mohammad αδικήματα κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας άλλων προσώπων. Είναι ένα ιδιαίτερο περιστατικό και κατά της ζωής, αλλά και κατά της περιουσίας που λαμβάνεται δέοντος υπόψη από το Δικαστήριο, για να εξετάσει την ισχυρή εντύπωση. Αν μη τι άλλο, είναι κοινός γνωστό, πόσο μάλλον στα Δικαστήρια που χειρίζονται πληθώρα υποθέσεων με κατοχή και χρήση ναρκωτικών ουσιών, ότι ο εξαρτημένος εάν δεν έχει τη βοήθεια που πρέπει θα ξανά διαπράξει το αδίκημα της κατοχής και χρήσης, είναι γεγονός, γι' αυτό είναι εξαρτημένος και δεν είναι απλά ένας περιστασιακός χρήστης, αν μη τι άλλο οποιονδήποτε πρόσωπο κάνει χρήση, δεν έχει κίνδυνο ισχυρό να διαπράξει ξανά τη χρήση, είναι βοήθεια που θέλει το συγκεκριμένο άτομο, δεν μπορούμε να το χρησιμοποιούμε εναντίον του συνέχεια. Ο κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων, με τα όσα ανάφερε η Κατηγορούσα Αρχή, ανέφερε μόνο υποθέσεις που αφορούν κατά της περιουσίας αδικήματα ή κατά της ζωής και της σωματικής ακεραιότητας, όχι εξαρτημένους» και ακολούθως «κάθε φορά όπως διαφαίνεται με τις εκκρεμούσες υποθέσεις τα προβλήματα του είναι μόνο η κατοχή και χρήση ναρκωτικών ουσιών, όσες εκκρεμούσες υποθέσεις υπάρχουν μετά την καταδίκη του, αυτό αφορούν, τίποτε άλλο». Ακόμη, ο συνήγορος έθεσε «αλλά θα παραπέμψω και στην υπόθεση που αντιμετωπίζει την 3174/24. Αυτή η υπόθεση αφορά πέραν των άλλων, τέσσερα αδικήματα, κατοχή, χρήση και λόγω της ποσότητας έβαλαν και τον σκοπό της προμήθειας. Η συγκεκριμένη περίπτωση, υπήρχε προηγούμενη καταδίκη, υπήρχε εκκρεμούσα υπόθεση η 7579/22, γνωρίζουν οι αρχές ότι είναι χρήστης ο συγκεκριμένος, φαίνεται και μέσα από το μαρτυρικό υλικό, έβαλαν με σκοπό τη προμήθεια». Καταλήγει πως ο κατηγορούμενος δεν πρέπει να παραμείνει υπό κράτηση.
Έχοντας συνυπολογίσει αμφότερες τις ανωτέρω θέσεις, θέτω ότι:
Εν πρώτοις, σε κάθε αίτημα κράτησης υποδίκου, έναυσμα για το Δικαστήριο αποτελεί η πάγια αρχή πως η ελευθερία του ατόμου είναι κατοχυρωμένη συνταγματικά και η κράτηση χωρίς την επιβολή ποινής αποτελεί μέτρο κατ' εξαίρεση (σχετική η υπόθεση Χαράλαμπος Κυριάκου Σιακαλλή v. Δημοκρατίας (1997) 2 Α.Α.Δ. 130) συνεπεία του τεκμηρίου αθωότητας που διαφυλάττεται από το Άρθρο 12 του Συντάγματος. Συνάμα, ως το Άρθρο 157 (1) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 προνοεί, η απόλυση του υποδίκου με εγγύηση εμπίπτει στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου.
Εν προκειμένω, η διαταγή για κράτηση ενός υποδίκου δύναται να επιβληθεί κατόπιν πλήρωσης ενός εκ των κριτηρίων που καθορίστηκαν νομολογιακά (σχετική η υπόθεση Φώτος Χ’’Δημητρίου v. Δημοκρατίας (1997) 2 Α.Α.Δ 45) αφού δεν απαιτείται να συντρέχουν:
i. ο κίνδυνος της μη προσέλευσης στο δικαστήριο
ii. ο κίνδυνος της διάπραξης στο μεταξύ άλλων αδικημάτων
iii. ο κίνδυνος επηρεασμού μαρτύρων.
Σύμφωνα με πάγιες νομολογιακές αρχές, ο κίνδυνος φυγοδικίας αποτιμάται στη βάση αντικειμενικών κριτηρίων, ήτοι της σοβαρότητας του αδικήματος, της πιθανότητας της καταδίκης και της αυστηρότητας της επιβαλλόμενης ποινής. Όπως επαναλήφθηκε στην υπόθεση Γενικού Εισαγγελέα v. Γ. Ν., Ποινική Έφεση Αρ. 145/2023, απόφαση, ημερ. 21/7/2023 «Το κίνητρο φυγοδικίας αυξάνεται αναλόγως της σοβαρότητας του αδικήματος. Όσο σοβαρότερο είναι το αδίκημα τόσο μεγαλύτερο είναι το κίνητρο του κατηγορουμένου να διαφύγει» και κατ’ επίκληση σε αυτήν, της υπόθεσης Θεοχάρους v. Δημοκρατίας (2002) 2 Α.Α.Δ. 48, σημειώθηκε ότι «η σοβαρότητα του αδικήματος σε συνδυασμό προς την πιθανότητα καταδίκης και επιβολής αυστηρής ποινής αποτελούν τους βασικούς δείκτες σε σχέση με την πιθανότητα προσέλευσης των κατηγορουμένων κατά τη δίκη τους». Η πιθανότητα της καταδίκης οράται δυνητικά από το ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρικό υλικό και την ισχύ του η οποία εξετάζεται περιοριστικά στην όψη της αφού το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται σε οποιαδήποτε αξιολόγηση μαρτυρίας. Ωστόσο, τούτος ο κίνδυνος φυγοδικίας συνεκτιμάται σε συνάρτηση έτι υποκειμενικών δεδομένων αφορώντων, μεταξύ άλλων, τις προσωπικές περιστάσεις του υποδίκου και τους δεσμούς του με την Κύπρο. Στην υπόθεση Α.Κ. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 74/2023, απόφαση, ημερ. 10/5/2023, επισημάνθηκε ότι «Η σημασία, βεβαίως, της ύπαρξης δεσμών με τη χώρα στην οποία διώκεται ένας Κατηγορούμενος, έγκειται στο ότι μπορεί να λειτουργήσει αποτρεπτικά στο ενδεχόμενο διαφυγής του στο εξωτερικό για να μην εμφανιστεί στη δίκη. Οι δεσμοί αυτοί από μόνοι τους δεν επενεργούν, ωστόσο, ως ασπίδα για τον Κατηγορούμενο ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα του αδικήματος στο οποίο εμπλέκεται. Ό,τι εξετάζεται είναι πάντοτε η επίπτωση που δυνατόν να έχουν οι προσωπικές αυτές συνθήκες επί του κριτηρίου του κινδύνου μη προσέλευσης του Κατηγορούμενου στο Δικαστήριο για να αντιμετωπίσει τη δίκη του (Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας (2002) 2 Α.Α.Δ. 48, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σιδερένιου κ.ά. (2008) 2 Α.Α.Δ. 319 και Κρασοπούλης κ.ά. ν. Δημοκρατίας (2012) 2 Α.Α.Δ. 450)».
Σχετικά με τον κίνδυνο της φυγοδικίας, τίθεται αρχικά πως τα αδικήματα που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει είναι σοβαρά όπως τούτο αντικατοπτρίζεται με ενάργεια από την προβλεπόμενη στο Νόμο ποινή. Ειδικότερα, σε ό,τι αφορά το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος ως η 1η κατηγορία, προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι 7 χρόνια. Ως προς το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, ήτοι η 2η κατηγορία, προβλέπεται ορίζεται ποινή φυλάκισης μέχρι 12 χρόνων ή επιβολή χρηματικής ποινής ή αμφότερες των ποινών. Το αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και Β με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, ήτοι η 3η και 5η κατηγορία, ο Νομοθέτης προβλέπει την επιβολή ποινής φυλάκισης μέχρι και διά βίου ή την επιβολή χρηματικής ποινής ή αμφότερες τις ποινές. Αναφορικά με το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, ήτοι η 4η 6η, 7η, 8η, 9η κατηγορία, ορίζεται ποινή φυλάκισης μέχρι 8 χρόνων ή επιβολή χρηματικής ποινής ή αμφότερες των ποινών. Το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομη δραστηριότητα, το οποίο ενέχει το στοιχείο της γνώσης του προσώπου σχετικά με την πηγή των εσόδων, ήτοι η 10η κατηγορία, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης 14 ετών ή με χρηματική ποινή των €500.000 ή αμφότερες των ποινών. Το αδίκημα της παράνομης χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β’, ως η 11η κατηγορία, ο Νομοθέτης προβλέπει την επιβολή ποινής φυλάκισης μέχρι και διά βίου ή την επιβολή χρηματικής ποινής ή αμφότερες τις ποινές. Μάλιστα, όπως ελέχθη δε στην υπόθεση Γλυκερία Ιωάννου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 112/2025, απόφαση, ημερ. 2/5/2025, «Το είδος και η ποσότητα των ναρκωτικών ουσιών επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την ποινή που ενδεχομένως να επιβληθεί σε περίπτωση καταδίκης (βλ. Χριστοδούλου κ.ά. ν. Αστυνομίας (2004) 2 Α.Α.Δ. 538, Νικήτα κ.ά. ν. Δημοκρατίας (2011) 2 Α.Α.Δ. 54, Ευαγγέλου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 143/24, ημερ. 27.6.2024)».
Σε ό,τι αφορά την πιθανολόγηση της καταδίκης του κατηγορουμένου, στην υπόθεση Smaisam v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 224/2023, απόφαση, ημερ. 6/12/2023, επαναλήφθηκε ως προς την ισχύ της μαρτυρίας πως κατά την εξέταση αιτήματος κράτησης δεν εξετάζεται η ύπαρξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης αλλά μόνο το ενδεχόμενο καταδίκης. Αποφασίζεται μόνο αν η υπόθεση της Δημοκρατίας εν προκειμένω έχει τόση δύναμη, ήτοι ουδόλως πτωχή, ώστε να πιθανολογείται καταδίκη. Όπως ελέχθη δε στην υπόθεση Χ. Χ. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 127/2025, απόφαση, ημερ. 10/6/2025, «Ως πολλάκις έχει νομολογηθεί ό,τι εξετάζεται στο στάδιο αυτό είναι κατά πόσον η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής έχει τόση δύναμη ώστε να πιθανολογείται καταδίκη, έστω και αν διαπιστώνεται εύλογη προσδοκία αθώωσης [βλ. Τσεκκούρα ν. Δημοκρατίας (2010) 2 Α.Α.Δ. 32, Κουτσούδης κ.ά. ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 131/2020 κ.ά., ημερ. 20.8.20, Dydi κ.ά. ν. Δημοκρατίας, (ανωτέρω)]».
Από το ενώπιον μου μαρτυρικό υλικό, εν πρώτοις στην ανακριτική κατάθεση, ημερ. 24/9/2025, του κατηγορουμένου 1, ο τελευταίος δήλωσε, μεταξύ άλλων, πως «Σε σχέση με τα πράγματα που ανευρέθηκαν στο αυτοκίνητο μου, τα ναρκωτικά είναι δικά μου και τα έχω για προσωπική χρήση, η ποσότητα είναι μεγάλη καθότι καθημερινά κάνω χρήση περίπου εφτά γραμμάρια και έτσι την αγοράζω πιο φτηνά», «Η τελευταία φορά που έκανα χρήση κάνναβης ήταν εχτές 24/09/2025 όταν καθόμουν μόνος μου στο αυτοκίνητο μου στην Έμπα» και ερωτηθείς «Ποιος συσκεύασε τις συσκευασίες με την πράσινη ξηρή φυτική ύλη που εντοπίστηκαν στην κατοχή σου καθώς και στο όχημα σου;» απάντησε «Εγώ».
Επίσης, σύμφωνα με την κατάθεση του Αστυφ. 3486 Α. Μαλεκκίδης, κατά το χρόνο που ο κατηγορούμενος 1 ανεκόπη από τον Α/Αστ. 2140 Β. Αιμιλίου, κατευθυνόμενος προς την έξοδο περιπτέρου, ο Αστ. 3742 Α. Γεωργίου πρόσεξε πως στη θέση του συνοδηγού του οχήματος με αρ. εγγραφής [ ] (το οποίο κατά την ως άνω ανακριτική κατάθεση του κατηγορουμένου 1, οδηγείται μόνο από τον τελευταίο) καθόταν ένα πρόσωπο το οποίο μόλις αντιλήφθηκε την παρουσία των αστυνομικών, πέταξε κάτι στο έδαφος από το παράθυρό του και προσπάθησε να διαφύγει (ο οποίος πρόκειται για τον κατηγορούμενο 2) το οποίο συνιστά ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, κάνναβης. Ο Α/Αστ. 2140 εντόπισε στο εσωτερικό του εν λόγω οχήματος, μεταξύ της θέσης του οδηγού και συνοδηγού, στο σημείο όπου βρίσκεται το χειρόφρενο του οχήματος, μια νάιλον διαφανή τσάντα χρώματος κόκκινου εντός της οποίας υπάρχει ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης και σε θήκη στην πόρτα του οδηγού, ένα μεταλλικό κυλινδρικό σπαστήρα, χρώματος χρυσό μάρκας CHAMP HIGH εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης. Εντόπισε ακόμη, σε τσαντάκι μέσης που ο κατηγορούμενος 1 είχε στην κατοχή του, ένα νάιλον διαφανές σακούλι εντός του οποίου υπάρχει ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, κάνναβης, ένα τεμάχιο νάιλον διαφανές σακούλι δεμένο κόμπο εντός του οποίου υπάρχει ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, κάνναβης, μία ζυγαριά ακριβείας χρώματος μαύρου μάρκας USA WEIGH εντός της οποίας υπάρχουν ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, κάνναβης, ένα μεταλλικό κυλινδρικό σπαστήρα χρώματος κίτρινου, πράσινο και ασημί, πάνω στον οποίο αναγράφεται «COOL MEN RAGGA» εντός του οποίου υπάρχουν ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, κάνναβης, ένα χειροποίητο μισοκαπνισμένο τσιγάρο εντός του οποίου υπάρχει ποσότητα βιομηχανοποιημένου καπνού αναμεμειγμένη με ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, κάνναβης και μία μεταλλική πίππα (σκεύος) καπνίσματος χρώματος μπλε, ασημί και μωβ εντός της οποίας υπάρχουν ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Εντοπίστηκε περαιτέρω σε πορτοφόλι στο τσαντάκι του κατηγορουμένου 1, το ποσό των €285. Στο εσώρουχο του ως άνω κατηγορουμένου 2 (ο οποίος εντοπίστηκε κατά τα ως άνω μαζί με τον κατηγορούμενο 1), εντοπίστηκε ένα νάιλον διαφανές σακούλι δεμένο κόμπο εντός του οποίου υπάρχει ποσότητα άσπρης σκόνης για την οποία ο κατηγορούμενος 2 δήλωσε πως «εν κοκαΐνη, εν δική μου» ενώ ο κατηγορούμενος 1 δεν έδωσε οποιαδήποτε απάντηση ως και μία ζυγαριά ακριβείας χωρίς κάλυμμα πάνω στην οποία υπάρχουν ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης.
Θέτω συμπληρωματικά ότι στο παρόν στάδιο, το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στη βασιμότητα της εκδοχής του κάθε μάρτυρα ή των πιθανών υπερασπίσεων του, τούτο ένεκα των τοποθετήσεων του συνηγόρου του κατηγορουμένου 1 ενώπιον του Δικαστηρίου ειδικά σε ό,τι αφορά την χρήση και το μαχητό τεκμήριο της προμήθειας [βλ. σχετικά Smaisam v. Δημοκρατίας (ανωτέρω)].
Υπό το πρίσμα που οράται τούτο το αντικειμενικό κριτήριο σε συνάρτηση με το καθήκον του Δικαστηρίου να εξετάζει το ενώπιον του μαρτυρικό υλικό στην όψη του περιοριστικά δίχως την εξαγωγή συμπερασμάτων επί της αποδεκτότητας της μαρτυρίας ή την εξαγωγή συμπερασμάτων, είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι διαφαίνεται πιθανότητα καταδίκης του κατηγορούμενου 1 σε όλες τις κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζει εκ σύνδεσης ή εμπλοκής αυτού, τούτου λεχθέντος δίχως αξιολόγηση της μαρτυρίας αφού αποτελεί δικανική διεργασία κατά την εκδίκαση κατ’ ουσίαν της υπόθεσης, και δίχως να αποκλείεται εύλογη προσδοκία για αθώωσή του.
Έτι, σε περίπτωση καταδίκης του, οι προς επιβολή ποινές από το Δικαστήριο θα είναι οι αυστηρές.
Στην υπόθεση Νικόλας Στυλιανού v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 78/2024, απόφαση, ημερ. 8/4/2024, τονίστηκε ότι «Εάν κατόπιν συνεκτίμησης των αντικειμενικών και υποκειμενικών δεδομένων, ο κίνδυνος φυγοδικίας δεν μπορεί ευλόγως να αντιμετωπιστεί με την επιβολή κατάλληλων όρων εγγύησης, δικαιολογείται η κράτηση του υποδίκου».
Το Δικαστήριο στρέφει την προσοχή του ως προς τα υποκειμενικά δεδομένα που δέον εξετάσει, ήτοι κατά πόσο οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου 1 και οι δεσμοί του με την Κυπριακή Δημοκρατία είναι τέτοιας φύσεως ώστε συνηγορούν υπέρ της απόρριψης του αιτήματος κράτησής του.
Ο κατηγορούμενος 1, ων πολίτης της Δημοκρατίας, έχει 3 ανήλικα τέκνα ηλικίας 1,5 ετών, 13 και 15 ετών ως αποτελεί κοινό αποδεκτό γεγονός. Ενώ η Κατηγορούσα Αρχή ανέφερε ενώπιον του Δικαστηρίου, προκειμένου για την περαιτέρω στοιχειοθέτηση του αιτήματός της, πως ο κατηγορούμενος διαμένει στο αυτοκίνητό του και είναι άνεργος, λεχθέντα του ιδίου στην ως άνω ανακριτική κατάθεσή του που συναποτελεί το ΤΕΚΜΗΡΙΟ «Α», ο ευπαίδευτος συνήγορός του διαφοροποίησε τη συνθήκη της διαμονής του, αφού ως υποστήριξε, σε παρόντα χρόνο η σύζυγος του κατηγορουμένου 1 τον επισκέπτεται και ευρισκόταν στο Δικαστήριο κατά την τεθείσα δικάσιμο και η Αστυνομία εκ της καταγραφής της διευθύνσεως του κατηγορουμένου επί του κατηγορητηρίου, γνωρίζει πού διαμένει. Αποτελεί αναντίρρητο γεγονός πως ο κατηγορούμενος δεν διαθέτει δεσμούς με το εξωτερικό. Εν προκειμένω, αναμφισβήτητα ο κατηγορούμενος 1 είναι άνεργος και εν πάση περιπτώσει, δεν ετέθη πως τα παιδιά μένουν και είναι υπό την επιμέλεια και φροντίδα του κατηγορουμένου 1 ή περιοριστικά του κατηγορουμένου 1. Αντίθετα, ως παρέμεινε αναντίρρητο, κατά την περίσταση διαφωνίας με τη σύζυγό του που ανέκυψε σε προηγούμενο χρόνο, η σύζυγος έμεινε με τα παιδιά (σχετική η αναφορά στην ανακριτική κατάθεσή του στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ «Α» πως «αφού το ενοικιαστήριο του σπιτιού που διαμένει με τα μωρά μας είναι στο όνομα μου») και ο κατηγορούμενος διέμενε μόνος του στο όχημα που αυτός οδηγεί περιοριστικά.
Η παρούσα δεν είναι η περίπτωση στην υπόθεση Παναγιώτης Τσολιάς v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 113/2025, απόφαση, ημερ. 22/5/2025, κατά την οποία η παρουσία του Εφεσείοντος διασφαλίστηκε με την επιβολή όρων. Ο εφεσείων αντιμετώπιζε κατηγορίες συνωμοσίας, διαφθοράς, ενεργού δωροληψίας οικείων δημόσιων αξιωματούχων, δεκασμού δημόσιου λειτουργού, κατάχρησης εξουσίας, αθέμιτης απόκτησης περιουσιακού οφέλους, και νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Το Εφετείο σημείωσε πως «δόθηκε υπέρμετρη σημασία στη σοβαρότητα των αδικημάτων με γνώμονα τις δια νόμου προβλεπόμενες ποινές (7 - 14 έτη φυλάκισης), χωρίς αυτά να υπαχθούν καταλλήλως στις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης. Χωρίς να παραγνωρίζεται η απαξία των αδικημάτων για τα οποία κατηγορείται ως δεσμοφύλακας, η αυστηρότητα της επιβληθησόμενης ποινής, δεν είναι τέτοιας φύσης και έκτασης που θα ωθούσε κάποιο να φυγοδικήσει ή να καθιστά αδύνατη την εξασφάλιση της παρουσίας του στη δίκη με κατάλληλους όρους εγγύησης. Ούτε φαίνεται να συνεκτιμήθηκαν στον απαιτούμενο βαθμό, οι ισχυροί δεσμοί του Εφεσείοντος με τη Δημοκρατία και δη ότι είναι μονογονιός. Προσέτι, ο Εφεσείων, ο οποίος είναι Κύπριος πολίτης ηλικίας 59 ετών, δεν έχει οποιουσδήποτε δεσμούς με χώρα του εξωτερικού». Στην προκειμένη, ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει ορισμένως κατηγορίες που τιμωρούνται με αυστηρότερες διά νόμου, ποινές.
Αντίθετα, στην υπόθεση Χρίστος Γιάγκου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ., 140/2025, απόφαση, ημερ. 16/6/2025, ο (εκεί) Εφεσείων ήταν Κύπριος υπήκοος, νυμφευμένος και πατέρας μιας ενήλικης θυγατέρας, η οποία είναι φοιτήτρια και εργαζόταν ως διευθυντής σε ψησταριά. Δεν αμφισβητήθηκε ότι δεν έχει δεσμούς με τρίτη χώρα. Όπως επεσήμανε το Εφετείο, «Τούτο όμως, κατόπιν συστάθμισης των υποκειμενικών και αντικειμενικών παραγόντων, εκρίθη ως μη ικανό να εξαλείψει τον κίνδυνο φυγοδικίας, εν όψει της αντικειμενικής σοβαρότητας των αδικημάτων τα οποία αντιμετωπίζει και της πολυετούς ποινής φυλάκισης η οποία ενδέχεται να του επιβληθεί σε περίπτωση καταδίκης (βλ. Νικολάου ν. Αστυνομίας (2008) 2 Α.Α.Δ. 790, Νικήτα ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω), Γενικού Εισαγγελέα ν. Γ.Ν. (ανωτέρω), Παπεττίδης ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 251/24, ημερ. 22.10.2024, Ιωάννου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 112/2025, ημερ. 2.5.2025)». Ο Εφεσείων αντιμετώπιζε κατηγορίες σχετικές με ναρκωτικά, ήτοι προμήθεια από άγνωστο πρόσωπο, κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 6Kg και 700g κάνναβης.
Εν προκειμένω, σταθμίζοντας τις συνθήκες που περιβάλλουν τον κατηγορούμενο 1, κρίνεται πως όσα έχουν αναδυθεί ανωτέρω ενώπιον του Δικαστηρίου δεν κατέχουν τέτοια ισχύ που αποτρέπουν τη δημιουργία σκέψεων στον κατηγορούμενο 1 να φυγοδικήσει όταν ευρίσκεται αντιμέτωπος με τέτοιας φύσεως σοβαρές κατηγορίες που επισύρουν δυνητικά πολυετή ποινή φυλάκισης. Υπενθυμίζουμε προς τούτο, είναι βασική αρχή πως όσο πιο σοβαρή είναι τυχόν η προς επιβολή ποινή τόσο πιο δυνητικά πραγματοποιήσιμος είναι ο κίνδυνος διαφυγής [Ανδρέας Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 1/2024, απόφαση, ημερ. 2/2/2024]. Σύμφωνα με νομολογιακή αρχή, ακόμη και στις περιπτώσεις όπου υφίστανται ισχυρότεροι δεσμοί που διέπουν ένα κατηγορούμενο, δεν υπερφαλαγγίζουν τη σοβαρότητα του αδικήματος σύμφωνα με τη νομολογία (βλ. Β.Τ.Τ. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 111/2023, απόφαση, ημερ. 23/6/2023). Εκ των ανωτέρω προσωπικών περιστάσεων που εξετέθησαν αναφορικά με τον κατηγορούμενο 1, δεν υφίσταται τέτοια κατάσταση πραγμάτων που κατά τη λογική εκτίμηση να αποκλείει το ενδεχόμενο όπως φυγοδικήσει προς αποφυγή ενδεχόμενων συνεπειών από μία σοβαρή υπόθεση. Οι όποιοι δεσμοί διατηρεί ένας κατηγορούμενος με τη χώρα στην οποία διώκεται, δεν είναι ικανοί από μόνοι τους, να επενεργήσουν ως ασπίδα προκειμένου να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα του αδικήματος στο οποίο εμπλέκεται. Δεν θεωρώ πως οι υποκειμενικές περιστάσεις του κατηγορουμένου 1 είναι ικανές να γείρουν υπέρ της πλάστιγγας περί απόλυσής του εκ της σοβαρότητας των αδικημάτων που αντιμετωπίζει και της πιθανότητας καταδίκης ιδωμένου του μαρτυρικού υλικού στην όψη του.
Συνεπώς, επί τη βάσει των ανωτέρω, είναι η κρίση του Δικαστηρίου πως πληρούται ο παράγοντας του κινδύνου φυγοδικίας του κατηγορουμένου 1 ώστε να μην προσέλθει στο Δικαστήριο κατά τη δίκη του.
Ακολούθως, το Δικαστήριο προχωρά να εξετάσει την πλήρωση ή μη του παράγοντα του κινδύνου διάπραξης άλλων αδικημάτων.
Εντός του ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ «Α», εκτίθενται, προκειμένου για υποστύλωση εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής, του εν λόγω κινδύνου, εν εκκρεμοδικεία υποθέσεις και προηγούμενες καταδίκες του κατηγορουμένου. Συγκεκριμένα:
1. Στην ποινική υπόθεση υπ’ αριθμόν 7579/2022 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει τις ακόλουθες κατηγορίες αναγόμενες μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και 22/1/2021:
i. Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, δηλαδή είχε στην κατοχή του κάνναβη βάρους 1,27g κατά παράβαση του Ν. 29/1977.
2. Στην ποινική υπόθεση υπ’ αριθμόν 3174/2024 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει τις ακόλουθες κατηγορίες αναγόμενες στις 3/8/2023:
i. Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, δηλαδή είχε στην κατοχή του κάνναβη βάρους 58,65g κατά παράβαση του Ν. 29/1977.
ii. Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, δηλαδή είχε στην κατοχή του κάνναβη βάρους 58,65g με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, κατά παράβαση του Ν. 29/1977.
iii. Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, δηλαδή είχε στην κατοχή του 2 ζυγαριές ακριβείας στις οποίες ανιχνεύθηκαν ίχνη κάνναβης, κατά παράβαση του Ν. 29/1977.
iv. Παράνομη χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, δηλαδή κάπνισε κάνναβη.
i. Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, δηλαδή κάνναβη βάρους 1,4746g κατά παράβαση του Ν. 29/1977.
ii. Παράνομη χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, δηλαδή κάπνισε κάνναβη, κατά παράβαση του Ν. 29/1977.
Αναφορικά με προηγούμενες καταδίκες του κατηγορουμένου 1, εκτίθενται τα ακόλουθα:
1. Στις 16/9/2024, [ήτοι 1 χρόνο προηγουμένως (για ό,τι ενδιαφέρει)] εξεδόθη από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στα πλαίσια της υπόθεσης υπ’ αριθμόν 8864/2023, επί του κατηγορουμένου 1, Διάταγμα Κηδεμονίας με όρους κοινοτικής εργασίας χωρίς αμοιβή κατά τρόπο που ο κατηγορούμενος 1 εισήλθε σε καθεστώς επιτήρησης και κηδεμονίας για περίοδο 12 μηνών (ήτοι έληξε στις 15/9/2025, λίγες μέρες προ των επίδικων στην παρούσα αδικημάτων). Ο κατηγορούμενος 1 αντιμετώπισε τις ακόλουθες κατηγορίες γενόμενες στις 4/2/2023:
i. Παράνομη κατοχή και χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α, δηλαδή κοκαΐνης συνολικού βάρους 0,20g.
ii. Παράνομη κατοχή και χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, δηλαδή κάνναβης συνολικού βάρους 26,99g.
2. Στις 27/7/2018, από το Μόνιμο Κακουργιοδικείο Λάρνακας στην υπόθεση υπ’ αριθμόν 4272/2017 επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο 1 συντρέχουσες ποινές φυλάκισης στις ακόλουθες κατηγορίες:
i. Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα κατά παράβαση του Ν. 29/1977 (ποινή φυλάκισης 6 ετών)
ii. Επίθεση κατά οργάνου τήρησης της τάξης κατά παράβαση του Κεφ. 154 (ποινή φυλάκισης 6 μηνών)
iii. Νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες (ποινή φυλάκισης 6 ετών)
Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω παρατεθέντων στοιχείων, τίθενται τα ακόλουθα:
Διαφωτιστική ως προς θεώρηση του κρινόμενου συνίσταται η υπόθεση Ε.Α.Β.Ο. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 133/2024, απόφαση, ημερ. 11/7/2024. Παρατίθεται αυτούσιο το απόσπασμα:
«Είναι παγίως νομολογημένο ότι η πρώτη επιλογή του Δικαστηρίου κατά την εξέταση αιτήματος κράτησης κατηγορούμενου προσώπου είναι η απόλυση του υπό όρους, απόρροια του συνταγματικώς κατοχυρωμένου δικαιώματος της προσωπικής ελευθερίας του ατόμου. Η κράτηση αποτελεί μέτρο κατ΄εξαίρεση. Ο κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων είναι ένας από τους τρεις αναγνωρισμένους αυτοτελείς κινδύνους οι οποίοι δικαιολογούν την κράτηση υποδίκου. Εκτενής αναφορά στη σχετική νομολογία γίνεται, μεταξύ άλλων, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Γ.Ν., Ποιν. Έφ. 145/23, ημερ. 21.7.2023.
Οι αρχές οι οποίες διέπουν τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων συγκεφαλαιώνονται στο κάτωθι απόσπασμα από τη Σιακαλλή ν. Δημοκρατίας (2007) 2 Α.Α.Δ. 130:
«Για κατάληξη σε συμπέρασμα για την ύπαρξη πιθανότητας διάπραξης άλλου αδικήματος δεν απαιτείται ακριβής μαρτυρία. Αρκεί αν με βάση όλα τα ενώπιον του δικαστηρίου στοιχεία δημιουργείται η ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει η πιθανότητα. Πλήρης απόδειξη της πιθανότητας διάπραξης άλλου αδικήματος δεν είναι εξ άλλου ούτε και θεωρητικά δυνατή. Διερωτάται κανένας πώς μπορεί να αποδειχθεί μία πιθανολόγηση. Το δικαστήριο μπορεί, τηρώντας πάντα ορισμένους κανόνες, να καταλήξει σε συμπεράσματα ως προς την πιθανότητα διάπραξης αδικήματος, αλλά σίγουρα δεν μπορεί να αναμένεται ότι η πιθανότητα διάπραξης αδικήματος στο μέλλον μπορεί να αποδειχθεί με την αυστηρή έννοια του όρου. Η πιθανολόγηση αναφέρεται σε τάση για συγκεκριμένη συμπεριφορά του κατηγορούμενου στο μέλλον, για την οποία το δικαστήριο μπορεί να καταλήξει σε κάποια συμπεράσματα βασιζόμενο μεταξύ άλλων, στο ιστορικό του ή σε διάφορες άλλες περιστάσεις.»
(βλέπε επίσης Χατζηδημητρίου ν. Δημοκρατίας (1997) 2 Α.Α.Δ. 45, Ιωάννου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 25/22, ημερ. 4.2.2022, ECLI:CY:AD:2022:B50, Σάρρου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 81/23, ημερ. 10.5.2023).
Συμφώνως της νομολογίας στην εκτίμηση του κινδύνου διάπραξης άλλων αδικημάτων το Δικαστήριο δύναται να λάβει υπόψη εκκρεμούσες ποινικές υποθέσεις αφορώσες αδικήματα ίδιας ή παρόμοιας φύσης ή ανάλογης σοβαρότητας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Κυριάκου (2001) 2 Α.Α.Δ. 373, Αριστοδήμου ν. Αστυνομίας (2009) 2 Α.Α.Δ. 567, Γενικός Εισαγγελέας ν. Γ.Ν., Ποιν. Έφ. 145/23, ημερ. 21.7.2023, Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 271/23, ημερ. 24.1.2024, Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 42/74, ημερ. 11.3.2024).
Στη Νικολάου ν. Δημοκρατίας (2013) 2 Α.Α.Δ. 227 λέχθηκαν τα ακόλουθα:
"Είναι γεγονός ότι, όπως υποδεικνύεται στη νομολογία, η ύπαρξη πιθανότητας διάπραξης άλλων αδικημάτων στον ενδιάμεσο χρόνο μέχρι τη δίκη από τον εφεσείοντα, μπορεί να στοιχειοθετηθεί είτε από στοιχεία που αφορούν σε προηγούμενη καταδίκη ή προηγούμενες καταδίκες, είτε ακόμα και από το γεγονός ότι εναντίον του εφεσείοντα εκκρεμούν προς εκδίκαση ή προς καταχώρηση, άλλες υποθέσεις σε σχέση με διάπραξη παρόμοιων αδικημάτων. [Βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Κυριάκου κ.ά. (2001) 2 Α.Α.Δ. 373, Σιακαλλής ν. Δημοκρατίας (1997) 2 Α.Α.Δ. 130]. Το γεγονός της εκκρεμότητας άλλων υποθέσεων σε σχέση με διάπραξη παρόμοιων αδικημάτων μπορεί, υπό τις κατάλληλες περιστάσεις, να θεωρηθεί ότι αναδεικνύει μια συμπεριφορά και τάση του εφεσείοντα η οποία κλίνει προς την πιθανότητα διάπραξης νέων αδικημάτων αν αυτός αφεθεί ελεύθερος. [Βλ. Αριστοδήμου ν. Δημοκρατίας (2009) 2 Α.Α.Δ. 567] .»
[…]
Ωσαύτως, πέραν των εκκρεμουσών ποινικών υποθέσεων στην εκτίμηση του υπό αναφορά κινδύνου μπορούν να ληφθούν υπόψη στοιχεία προερχόμενα από την ίδια την υπόθεση την οποία ο υπόδικος αντιμετωπίζει (βλ. Matznetter v. Austria (1969) Αίτηση 2178/66, ημερ. 1011.1969, Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας (1997) 2 Α.Α.Δ. 109, Χριστούδια ν. Αστυνομίας (2001) 2 Α.Α.Δ. 689, Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 271/23, ημερ. 24.1.2023, Παναγή ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 152/24, ημερ. 25.6.2024).
[…]
Η πιθανολόγηση του κινδύνου διάπραξης άλλων αδικημάτων βάσει ποινικών υποθέσεων οι οποίες εκκρεμούν εναντίον του υποδίκου ή στοιχείων προερχόμενων από την υπόθεση την οποία αντιμετωπίζει, δεν αντίκειται στο τεκμήριο της αθωότητας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Κυριάκου (2001) 2 Α.Α.Δ. 373). Η εν λόγω αρχή επιβεβαιώθηκε πολύ πρόσφατα στις υποθέσεις Δημοκρατία ν. Θεμιστοκλέους (ανωτέρω) και Παναγή ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 152/24, ημερ. 25.6.2024, όπου γίνεται εκτενής ανασκόπηση της νομολογίας, περιλαμβανομένης αυτής του ΕΔΑΔ».
(η έμφαση του παρόντος Δικαστηρίου για σκοπούς σχετικότητας)
Όπως δε ελέχθη στην ως άνω υπόθεση, «Τα αποφασισθέντα στις υποθέσεις Ν.Ι και Δ.Α., ανωτέρω, δεν αποκλίνουν από την καθιερωμένη θέση της νομολογίας ότι η πιθανολόγηση διάπραξης νέων αδικημάτων μπορεί να βασιστεί σε εκκρεμούσες ποινικές υποθέσεις για ομοειδή αδικήματα ή άλλα αδικήματα ανάλογου βαθμού σοβαρότητας». (η έμφαση του παρόντος Δικαστηρίου)
Συναφής δε θεωρείται (και) η υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Ιφιγένειας Κίτσιου, Ποινική Έφεση 111/2025, απόφαση, ημερ. 29/5/2025, στα πλαίσια της οποίας η (εκεί) Εφεσείουσα βαρυνόταν με προηγούμενες καταδίκες ενώ εκκρεμούσαν δύο ποινικές υποθέσεις για παρόμοια αδικήματα με την εξετασθείσα (εκεί) υπόθεση:
«Ό,τι απασχολεί κατά την εξέταση της ύπαρξης κινδύνου διάπραξης άλλων αδικημάτων είναι το κατά πόσον από τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία δημιουργείται η ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα (βλ. Σιακαλλή ν. Δημοκρατίας (1997) 2 Α.Α.Δ. 130 και Δημοκρατία ν. Χαρίτου Θεμιστοκλέους, Ποιν. Έφ. 84/24, ημερ. 16.4.2024).
Η ύπαρξη επτά προηγούμενων καταδικών για αδικήματα παρόμοιας φύσης με αυτά της παρούσας υπόθεσης, σε κάποιες εκ των οποίων είχαν μάλιστα ληφθεί υπόψη και άλλες υποθέσεις παρόμοιας φύσης, καθώς και η εκκρεμότητα άλλων δύο υποθέσεων επίσης για παρόμοια αδικήματα, αναμφίβολα δημιουργούσε τέτοια ισχυρή εντύπωση (Γενικός Εισαγγελέας ν. Κυριάκου κ.ά. (2001) 2 Α.Α.Δ. 373). Στην Αριστοδήμου ν. Δημοκρατίας (2009) 2 Α.Α.Δ. 567 αποφασίστηκε ότι αρκούσε η ύπαρξη δύο άλλων υποθέσεων για την πιθανότητα επανάληψης της ίδιας εγκληματικής δραστηριότητας. Στην Αρέστη ν. Αστυνομίας (2016) 2 Α.Α.Δ. 1 λέχθηκε ότι:
«.οι υποθέσεις που εκκρεμούν εναντίον του Εφεσείοντα αλλά και τα προηγούμενα του, έστω και αν είναι παλαιά, θεμελίωναν επαρκώς την πιθανότητα διάπραξης νέων αδικημάτων και δικαιολογούσαν, κατά την κρίση μας, την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του πρωτόδικου Δικαστηρίου κατά τον τρόπο που ασκήθηκε, με διαταγή δηλαδή για κράτηση του Εφεσείοντα.».
(η έμφαση του παρόντος Δικαστηρίου για σκοπούς σχετικότητας)
Κρίνεται ωστόσο σκόπιμο να επισημανθεί πως στην υπόθεση Χρίστος Παναγή v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 152/2024, απόφαση, ημερ. 25/6/2024, καθορίστηκε πως «Πέραν τούτου με κάθε σεβασμό είμαστε της γνώμης ότι δεν προκύπτει παραβίαση του τεκμηρίου της αθωότητας από την εκτίμηση του κινδύνου διάπραξης άλλων ποινικών αδικημάτων στη βάση εκκρεμουσών ποινικών υποθέσεων, καθότι το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε οποιαδήποτε οριστικά συμπεράσματα ή κρίση επί της ενοχής ή αθωότητας του κατηγορουμένου».
Η υπόθεση την οποία ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου σε συνάρτηση με τις εναντίον του εν εκκρεμοδικεία ποινικές υποθέσεις, εισέτι και με το ιστορικό του το οποίο έγκειται σε προηγούμενη καταδίκη του σε ποινή φυλάκισης [άπτεται αδικήματος κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα], πλέον εκδοθέν σχετικό Διάταγμα Κηδεμονίας με όρους κοινοτικής εργασίας χωρίς αμοιβή [άπτεται αδικήματος κατοχής και χρήσης ελεγχόμενων φαρμάκων Τάξεως Α και Β] συνθέτουν μια εικόνα επαναλαμβανόμενης εγκληματικής συμπεριφοράς του κατηγορούμενου 1 και δη πως αντιμετωπίζει ομοειδή ή παρόμοιας φύσης αδικήματα. Ορώμενες οι υποθέσεις μεταξύ των, διαφαίνεται μια τάση προς αδικήματα τα οποία ερείδονται σε ελεγχόμενα φάρμακα Τάξεως Α και Β κατά παράβαση του Ν. 29/1977. Δεν δύναται να διαφύγει της προσοχής ή να απωλέσει την όποια ενδεχομένως σχετική σημασία ενέχει η περίσταση, από το πρόσφατο ιστορικό του κατηγορουμένου 1, πως, άμα τη λήξει της ισχύος του Διατάγματος Κηδεμονίας, έχει προσαχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου για αδικήματα τα οποία τού καταλογίζονται γενόμενα μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και 24/9/2025.
Συναφώς, στην υπόθεση Γεώργιος Γεωργίου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 240/2023, απόφαση, ημερ. 19/1/2024 ελέχθη πως «Θεωρούμε ότι η κρίση του Κακουργοδικείου, ως προς την πιθανότητα διάπραξης νέων αδικημάτων είναι ορθή. Η ύπαρξη προηγούμενης καταδίκης έστω και αν χρονολογείται από το 2019 για αδικήματα που διαπράχθηκαν το 2014, θεμελίωνε κίνδυνο διάπραξης νέων αδικημάτων λαμβάνοντας υπόψη ότι παρήλθαν μόνο 17 μήνες από τη λήξη της τριετούς αναστολής που επεβλήθη σ΄ αυτόν, κατά την επιβολή της εν λόγω ποινής (βλ. Αρέστη ν. Αστυνομίας (2016) 2 Α.Α.Δ. 1)».
Ορωμένων πάντων των ανωτέρω, επί τη βάσει του ιστορικού του κατηγορουμένου 1 και των εκκρεμουσών υποθέσεων εναντίον του, δεν αποτρέπεται στο Δικαστήριο να καταλήξει πως υφίσταται τάση για συγκεκριμένη συμπεριφορά του ώστε να αποκλειστεί η πιθανότητα διάπραξης νέων αδικημάτων στο μέλλον. Αντίθετα, θεμελιώνεται ισχυρή εντύπωση περί τούτου.
Η προστασία του κοινωνικού συνόλου είναι άρρηκτα συνυφασμένη με το δημόσιο συμφέρον στην πρόληψη του εγκλήματος κατά τρόπο που το δημόσιο συμφέρον στην πρόληψη του εγκλήματος δικαιολογεί την κράτηση του υποδίκου εφόσον υπάρχουν καλοί λόγοι κατά τα ανωτέρω να πιστεύεται πως εάν απολυθεί είναι πιθανόν να διαπράξει άλλα αδικήματα (βλ. σχετικά Ε.Α.Β.Ο. v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 133/2024, απόφαση, ημερ. 11/7/2024).
Στην υπόθεση Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας (1997) 2 Α.Α.Δ. 109 λέχθηκε ότι:
«από τη στιγμή που διαπιστώνεται η πιθανότητα διάπραξης νέων αδικημάτων και η πιθανότητα επηρεασμού μαρτύρων δεν παρέχεται πεδίο εξέτασης της εξασφάλισης της παρουσίας του κατηγορουμένου με εγγυήσεις. Η διασφάλιση της απρόσκοπτης πορείας της δικαιοσύνης και η αποτροπή διάπραξης νέων αδικημάτων αποτελούν ζητήματα υψίστου δημοσίου συμφέροντος έναντι των οποίων πρέπει να υποχωρούν τα συμφέροντα των κατηγορουμένων περιλαμβανομένου και εκείνου της ατομικής ελευθερίας».
Με γνώμονα πάντα τα ανωτέρω, είναι η κρίση του Δικαστηρίου πως η κράτηση του κατηγορουμένου 1 μέχρι τη δίκη δικαιολογείται επί της πλήρωσης των κριτηρίων περί της μη προσέλευσης στο δικαστήριο και της διάπραξης άλλων αδικημάτων στο μέλλον.
(Υπ.) _________________
Ε. Πεύκου, Ε.Δ.
Πιστόν Αντίγραφον
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο