ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

 

Ενώπιον:      Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου

Αίτηση Αρ.: Κ31/24

Μεταξύ:

 

G.D. COSMETICS & ACCESSORIES LTD (Αρ. Εγγραφής 78537), οδός Σταύρου Βενιζέλου 58, Λατσιά, Λευκωσία 2231

Αιτητών

και

 

ΘΕΟΔΟΥΛΑΣ ΒΡΟΥΛΙΔΟΥ ΨΥΛΛΟΥ, [    ] Λεμεσός

Καθ’ ης η Αίτηση

-------------------------------------------------------------------------------

Αίτηση για έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων

 

12 Φεβρουαρίου 2025

Για τους Αιτητές: κα. Α. Κατσούρη και κα. Γ. Τσιολή για κ.κ. Ζήνων Χρ. Κατσούρης & Συνεργάτες

Για την Καθ’ ης η Αίτηση: κα. Σ. Χριστοφή για κ.κ. Πέτρος Γιάννακας & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.

Ενδιάμεση  Απόφαση

 

Με μονομερή αίτηση ημερομηνίας 7.11.2024, οι Αιτητές στην κυρίως Αίτηση, εξαιτούνται ως ακολούθως:

 

«Α)     Διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται η Καθ’ ης η Αίτηση και/ή οι αντιπρόσωποι και/ή εντολοδόχοι της και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ενεργεί κατ’ εντολήν της και/ή έλκει από αυτήν δικαιώματα, όπως επαναφέρουν την υδροδότηση στο υποστατικό που ευρίσκεται στο ισόγειο στην οδό Σταύρου Βενιζέλου 58, Λατσιά, 2231 Λευκωσία μέχρι τελείας εκδικάσεως της κυρίως αίτησης και/ή μέχρι νεότερης Διαταγής του Δικαστηρίου.

Β)      Διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται η Καθ’ ης η Αίτηση και/ή οι αντιπρόσωποι και/ή εντολοδόχοι της και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ενεργεί κατ’ εντολήν της και/ή έλκει από αυτήν δικαιώματα όπως παύσουν να επεμβαίνουν στην υδροδότηση του υποστατικού που ευρίσκεται στο ισόγειο στην οδό Σταύρου Βενιζέλου 58, Λατσιά, 2231 Λευκωσία μέχρι τελείας εκδικάσεως της κυρίως αίτησης και/ή μέχρι νεότερης Διαταγής του Δικαστηρίου.

Γ)       Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η Καθ’ ης η Αίτηση και/ή οι αντιπρόσωποι και/ή εντολοδόχοι της και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ενεργεί κατ' εντολήν της και/ή έλκει από αυτήν δικαιώματα όπως μετακινήσει τον κάδο απορριμμάτων οικοδομικών και άλλων υλικών (Skip), το οποίο τοποθετήθηκε μπροστά από την είσοδο του υποστατικού που ευρίσκεται στο ισόγειο στην οδό Σταύρου Βενιζέλου 58, Λατσιά, 2231 Λευκωσία μέχρι τελείας εκδικάσεως της κυρίως αίτησης και/ή μέχρι νεότερης Διαταγής του Δικαστηρίου.

Δ)      Διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται η Καθ' ης η Αίτηση και/ή αντιπρόσωποι και/ή εντολοδόχοι και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ενεργεί κατ’ εντολήν της και/ή έλκει από αυτήν δικαιώματα όπως μη επεμβαίνουν στην ειρηνική απόλαυση και/ή ελεύθερη και ανενόχλητη χρήση του υποστατικού που κατέχεται από τους Αιτητές και ευρίσκεται στο ισόγειο στην οδό Σταύρου Βενιζέλου 58, Λατσιά, 2231 Λευκωσία μέχρι τελείας εκδικάσεως της κυρίως αίτησης και/ή μέχρι νεότερης Διαταγής του Δικαστηρίου.

Ε)      Οιανδήποτε περαιτέρω ή άλλη διαταγή ή θεραπεία το Δικαστήριο ήθελε κρίνει εύλογη και δίκαιη υπό τις περιστάσεις.

ΣΤ)     Έξοδα της αίτησης, πλέον ΦΠΑ.»

 

Η υπό εξέταση αίτηση καταχωρίστηκε επί του Εντύπου Αρ. 34 και βασίζεται στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, Ν.23/83 ως αυτός τροποποιήθηκε, άρθρα 2 και 4(1), στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό του 1983, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 4, 5, 7 και 9, στο περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/60, άρθρο 32, στους νέους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας Μέρη 1, 2, 6, 22, 23, 25, 32, 37, 38, 39 και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου.

 

Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του κ. Γιώργου Δρουσιώτη. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ο μοναδικός μέτοχος και Διευθυντής των Αιτητών και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στη δήλωση του. Γνωρίζει πολύ καλά και εξ’ ιδίας αντιλήψεως, τα γεγονότα που αφορούν στην παρούσα υπόθεση.

 

Οι Αιτητές αποτελούν εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη στο Έφορο Εταιρειών, με αριθμό εγγραφής 78537, η οποία εμπορεύεται προϊόντα τα οποία εισάγει, αποθηκεύει και διανέμει στους πελάτες της. Κατά ή περί το Μάρτιο 2014, οι Αιτητές ενοικίασαν αποθήκη επί της οδού Σταύρου Βενιζέλου 58, στα Λατσιά, που αποτελείται από ισόγειο χώρο, συμπεριλαμβανομένων 2 τουαλετών και μιας κουζίνας (εν τοις εφεξής «το επίδικο υποστατικό»). Η περίοδος μισθώσεως ήταν για δύο χρόνια, αρχομένης της ενοικιάσεως την 1^η Μαΐου 2014, το δε μίσθωμα συμφωνήθηκε στα €450.- μηνιαίως. Περί το 2019, το ενοίκιο αυξήθηκε στα €500.- μηνιαίως, κατόπιν προφορικής συμφωνίας με την Καθ' ης η Αίτηση και παραμένει σ’ αυτό το ποσό μέχρι σήμερα.

 

Ο κ. Δρουσιώτης κατέθεσε ότι η Καθ' ης η Αίτηση είναι η ιδιοκτήτρια του επίδικου. Οι Αιτητές είναι σήμερα θέσμιοι ενοικιαστές. Το επίδικο υποστατικό αποτελεί τον ισόγειο χώρο διώροφου κτιρίου, το δε ανώγειο ανήκει επίσης στην και κατέχεται από την Καθ’ ης η Αίτηση. Η Καθ' ης η Αίτηση διαμένει μόνιμα στη Λεμεσό. Η ανώγειος κατοικία περιστασιακά κατοικείται από την ίδια και το σύζυγό της και ενίοτε, από άλλα συγγενικά πρόσωπα.

 

Το επίδικο ανεγέρθηκε και προσφέρθηκε προς ενοικίαση πριν τις 31.12.1999 και βρίσκεται εντός ελεγχόμενης από τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο περιοχής. Μετά τη λήξη της αρχικής ενοικιαστικής περιόδου που όριζε το ενοικιαστήριο έγγραφο, η ενοικίαση συνέχισε κανονικά, μετατράπηκε σε θέσμια και ως τέτοια συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

 

Ο ενόρκως δηλών ανάφερε σε σχέση με την υδροδότηση του επίδικου, ότι τα έξοδα αυτής συμπεριλαμβάνονταν στο ποσό του μηνιαίου ενοικίου, ως εκ τούτου η Καθ' ης η Αίτηση, σε σχετικό αίτημα των Αιτητών κατά την έναρξη της ενοικίασης, τους ανέφερε ότι δεν υπήρχε λόγος για τοποθέτηση ξεχωριστού μετρητή για το υποστατικό τους. Η υδροδότηση του επίδικου, αρχικώς λάμβανε χώρα από σωλήνα τρεχούμενου νερού της Υδατοπρομήθειας. Σε κατοπινό στάδιο και με έναυσμα τις αποκοπές νερού που λάμβαναν χώρα από την Υδατοπρομήθεια, η Καθ' ης η Αίτηση προσέφερε στους Αιτητές πρόσβαση σε υδροδότηση μέσω δεξαμενής υδροδότησης (ντεπόζιτου), η οποία βρισκόταν στην ταράτσα του κτιρίου, με τα σχετικά ρουμπινέτα να βρίσκονται εντός της ανώγειας κατοικίας και υπό τον απόλυτο έλεγχο της Καθ' ης η Αίτηση.

 

Η ενοικίαση κυλούσε ομαλά, μέχρι τη στιγμή που αποφάσισε η Καθ' ης η Αίτηση ότι επιθυμούσε να της παραδώσουν ελεύθερη κατοχή του επίδικου υποστατικού. Με την άρνηση των Αιτητών να το πράξουν, πλέον ξεκίνησε από πλευράς της μια προβληματική συμπεριφορά, η οποία οδήγησε σταδιακά στα γεγονότα που ανάγκασαν τους Αιτητές να καταχωρίσουν τόσο την Κυρίως Αίτηση, όσο και την ενδιάμεση αίτηση.

Ο ενόρκως δηλών εξήγησε ότι, κατά/ή περί τις αρχές Οκτωβρίου 2022, οι Αιτητές έλαβαν επιστολή από τους δικηγόρους της Καθ' ης η Αίτηση, με την οποία, συνοπτικά, μεταφέρονταν στους Αιτητές τα εξής:

 

Α)      Ότι κατ' ισχυρισμόν υφίστατο μεταγενέστερο ενοικιαστήριο έγγραφο μεταξύ των Αιτητών και της Καθ' ης η Αίτηση, το οποίο υπεγράφη περί το 2019.

Β)      Ότι οι Αιτητές κατέχουν το επίδικο υπό την ιδιότητα των θέσμιων ενοικιαστών.

Γ)      Ότι επιθυμεί την ανάκτηση της κατοχής για σκοπούς ιδιοκατοίκησης στη βάση του άρθρου 11(1)(στ) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και ως εκ τούτου,

Δ)      τερματίζεται η ενοικίαση και δίδεται προθεσμία ενός έτους για την παράδοση της κατοχής.

 

Οι Αιτητές ουδέποτε αποδέχθηκαν να παραδώσουν την κατοχή του επίδικου και απάντησαν και γραπτώς, με επιστολή του δικηγόρου τους προς το δικηγόρο της Καθ' ης η Αίτηση, ημερομηνίας 28.7.2023. Επί της ουσίας, οι Αιτητές αρνούνταν ότι υπήρξε έτερο ενοικιαστήριο έγγραφο πλην του ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 25.3.2014, αλλά, σε κάθε περίπτωση, συμφωνούσαν ότι πράγματι αποτελούν θέσμιους ενοικιαστές. Επιπλέον, ανέφεραν ότι δεν θεωρούν γνήσιους τους ισχυρισμούς της Καθ' ης η Αίτηση περί ιδιοκατοίκησης, αλλά προσχηματικούς και ως εκ τούτου, αλλά και για άλλους λόγους, αβάσιμη την αξίωση της.

 

Κατέθεσε ότι ακολούθησε ανταλλαγή περαιτέρω επιστολών, με το δικηγόρο της Καθ' ης η Αίτηση να αποστέλλει επιστολή ημερομηνίας 5.9.2023 συνοδευόμενη από αρχιτεκτονικά σχέδια. Η επιστολή αντιμετωπίστηκε ως έχουσα περιεχόμενο Προδικαστικού Πρωτοκόλλου και ως τέτοια απαντήθηκε από τους δικηγόρους των Αιτητών, με επιστολή ημερομηνίας 11.9.2023. Ακολούθησε απαντητική επιστολή ημερομηνίας 26.10.2023.

 

Η άρνηση των Αιτητών να παραδώσουν την ελεύθερη κατοχή του επίδικου, ήταν η γενεσιουργός αιτία για την εκδήλωση από πλευράς της Καθ' ης η Αίτηση, συμπεριφοράς εκδικητικής και εκφοβιστικής, με απώτερο σκοπό τον εξαναγκασμό των Αιτητών στην παράδοση της κατοχής προς την Καθ' ης η Αίτηση. Η Καθ' ης η Αίτηση ξεκίνησε εκστρατεία δημιουργίας προβλημάτων στους Αιτητές και παρεμπόδισης τους με όλους τους δυνατούς τρόπους, από το να χρησιμοποιούν με ηρεμία το επίδικο υποστατικό. Ο κ. Δρουσιώτης κατέθεσε ότι η Καθ' ης η Αίτηση και ο σύζυγος της, επισκέπτονταν το επίδικο, παρενοχλούσαν τους υπαλλήλους των Αιτητών και προέβαιναν σε απειλές ότι επρόκειτο να προχωρήσουν με τα σχέδια τους για ανακαίνιση, ασχέτως εάν οι Αιτητές βρίσκονταν στο χώρο και ότι επρόκειτο να προχωρήσουν στην τοποθέτηση υλικών κατά τρόπο που να εμποδίζουν την εργασία τους. Επιπλέον, περί τον Απρίλιο 2024, οι Αιτητές βρήκαν σημάνσεις με μπογιά στους εξωτερικούς τοίχους, στα σημεία στα οποία κατ’ ισχυρισμόν θα άνοιγε παράθυρα ή πόρτες κατά την ανακαίνιση.

 

Η Καθ' ης η Αίτηση προέβαινε σε κάθε ευκαιρία σε ψυχολογικό πόλεμο. Παραδείγματος χάριν, έξω από την πόρτα του επίδικου υπήρχαν παλέτα, τα οποία ανήκαν είτε στους Αιτητές, είτε σε πελάτες των Αιτητών και τα οποία χρησιμοποιούνται στις καθημερινές εργασίες των Αιτητών. Η Καθ' ης η Αίτηση τους απειλούσε ότι επρόκειτο να ενημερώσει νεαρούς της γειτονιάς ότι είναι διαθέσιμα για να χρησιμοποιηθούν από αυτούς σε άναμμα φωτιών το Πάσχα. Κατά τις αρχές Μαΐου 2024 και ενώ οι Αιτητές είχαν τοποθετημένες ποντικοπαγίδες περιμετρικά του επίδικου και κολλητά επάνω στους τοίχους, ούτως ώστε να συμμορφώνονται με τις οδηγίες της Υγειονομικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Υγείας, ούσα εταιρεία που εισάγει, ανάμεσα σε άλλα και τρόφιμα, η Καθ' ης η Αίτηση τις αφαίρεσε και τις οικειοποιήθηκε χωρίς την άδεια των Αιτητών. Οι Αιτητές είχαν πάντα τοποθετημένες ποντικοπαγίδες έξω από το επίδικο υποστατικό, από την πρώτη ημέρα που το ενοικίασαν.

 

Επιπλέον, οι Αιτητές είχαν έξω από το υποστατικό, επίπλωση και εξοπλισμό, τον οποίο η Καθ' ης η Αίτηση ή κάποιο πρόσωπο το οποίο ενεργούσε εκ μέρους της, μετακίνησε και κατέστρεψε, αφήνοντας τα σπασμένα κομμάτια. Συγκεκριμένα, κατέστρεψε ένα γραφείο με συρτάρια, γυάλινα δοχεία και ένα παλέτο. Οι Αιτητές απέστειλαν επιστολή ημερομηνίας 16.11.2023 μέσω των δικηγόρων τους, με την οποία καλούσαν την Καθ' ης η Αίτηση όπως απέχει από οποιαδήποτε περαιτέρω παρόμοια ενέργεια, καθότι θα εξαναγκάζονταν σε τέτοια περίπτωση να προβούν σε καταγγελίες και να λάβουν νομικά μέτρα εναντίον της. Μετά από αυτή την επιστολή, η Καθ' ης η Αίτηση επανήλθε με επιστολή του δικηγόρου της, ισχυριζόμενη επιπλέον ότι εστάλη και προηγούμενη επιστολή ημερομηνίας 26.2.2024, με δικαστικό επιδότη. Ο ενόρκως δηλών δήλωσε ότι ουδέποτε παρέλαβαν οι Αιτητές, ούτε μέσω του, ούτε μέσω οποιουδήποτε άλλου προσώπου, τέτοια επιστολή.

 

Ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι από το περιεχόμενο της επιστολής της Καθ’ ης η Αίτηση ημερομηνίας 26.2.2024 και της επιστολής ημερομηνίας 20.5.2024 των δικηγόρων της Καθ’ ης η Αίτηση, ήταν ξεκάθαρη η απόφαση της Καθ' ης η Αίτηση να προβεί σε κάθε είδους εκφοβιστική και εκβιαστική ενέργεια για να εξαναγκάσει τους Αιτητές να της παραδώσουν ελεύθερη κατοχή. Πέραν της παραδοχής της παράνομης οικειοποίησης των ποντικοπαγίδων από πλευράς της Καθ’ ης η Αίτηση, οι απειλές ήταν ξεκάθαρες για τις ενέργειες στις οποίες επρόκειτο να προβεί, ανάμεσα στις οποίες και η διακοπή ηλεκτροδότησης και παροχής νερού και η τοποθέτηση υλικών στον περιμετρικό χώρο του επίδικου υποστατικού. Παρ’ όλα αυτά, οι Αιτητές θεώρησαν ότι δεν επρόκειτο πράγματι να υλοποιήσει όλες αυτές τις απειλές, τις οποίες θεωρούσαν ακραίες.

 

Στη συνέχεια, περί τις αρχές Ιουνίου 2024, αποκόπηκε η υδροδότηση στο επίδικο υποστατικό. Ο κ. Δρουσιώτης επικοινώνησε αμέσως με την Καθ' ης η Αίτηση, η οποία προφορικά του ανέφερε ότι η κόρη της έκλεισε τα ρουμπινέτα, διότι εκνευρίστηκε που εντόπισε ποντικοπαγίδα. Αμέσως μετά, του απέστειλε μήνυμα, λέγοντας του ότι υπήρχε δήθεν διαρροή στην ανώγεια κατοικία και γι’ αυτό έκλεισε το ρουμπινέτο. Του ανέφερε ότι θα διορθωνόταν το ζήτημα από το σύζυγο της δύο μέρες μετά. Η υδροδότηση των Αιτητών σ’ εκείνο το στάδιο, προερχόταν από το ντεπόζιτο του κτιρίου και η υδραυλική εγκατάσταση περνούσε από την ανώγειο κατοικία, όπου βρίσκονταν και τα ρουμπινέτα, απολύτως υπό τον έλεγχο της Καθ' ης η Αίτηση και του συζύγου της.

 

Κατόπιν, πέρασαν κάποιες μέρες και η παροχή νερού προς το επίδικο δεν επανερχόταν. Οι Αιτητές αναγκάστηκαν να προβούν σε καταγγελία στην Αστυνομία για τις ενέργειες αυτές. Ο κ. Δρουσιώτης θυμήθηκε εν τω μεταξύ, ότι αρχικώς υδροδοτούνταν από το τρεχούμενο νερό, το ρουμπινέτο του οποίου βρισκόταν σε εξωτερικό χώρο. Οπότε άνοιξε το ρουμπινέτο και επανήλθε ροή νερού στο επίδικο, λύνοντας τότε το πρόβλημα.

 

Ταυτόχρονα, όταν αποπειράθηκε να καταβάλει το ενοίκιο στην Τράπεζα όπως έκανε κάθε μήνα, αντιλήφθηκε ότι η Καθ' ης η Αίτηση είχε κλείσει το λογαριασμό στον οποίο κατέβαλλαν το ενοίκιο οι Αιτητές. Ο ενόρκως δηλών κατέθεσε ότι προσπάθησε να καταθέσει επιταγή, η οποία επιστράφηκε στις 31.7.2024. Σε κάποια στιγμή επίσης, ενώπιον του πεθερού του, όταν προσπάθησε να δώσει στην Καθ' ης η Αίτηση στο χέρι τις επιταγές των οφειλόμενων ενοικίων, αυτή αρνήθηκε να τις παραλάβει. Ο σύζυγος της Καθ' ης η Αίτηση, ανέφερε στον κ. Δρουσιώτη, ότι επίτηδες έκλεισε η Καθ' ης η Αίτηση το λογαριασμό, ούτως ώστε να μην είναι σε θέση οι Αιτητές να καταβάλλουν ενοίκιο. Απευθύνθηκαν προς την ίδια μέσω επιστολής των δικηγόρων τους ημερομηνίας 25.6.2024, την οποία κοινοποίησαν και στο δικηγόρο της.

 

Δεν υπήρξε απάντηση από πλευράς της, οπότε στις 19.7.2024 απέστειλαν μέσω του δικηγόρου τους νέα επιστολή, την οποία επέδωσαν με επιδότη και μέσω της οποίας την καλούσαν να παραλάβει τα ενοίκια και να επανασυνδέσει την υδροδότηση που είχε αποκόψει. Η Καθ’ ης η Αίτηση όχι μόνο δεν συνετίστηκε, αλλά προχώρησε σε περαιτέρω ενέργειες, με αποτέλεσμα οι Αιτητές μην έχουν άλλη επιλογή από το να αιτηθούν την άμεση παρέμβαση του Δικαστηρίου.

 

Όταν η Καθ’ ης η Αίτηση αντιλήφθηκε πως οι Αιτητές υδροδοτούνταν από το τρεχούμενο νερό και άρα η πίεση που θεωρούσε ότι ασκούσε μ’ αυτό τον τρόπο, δεν ήταν στον υψηλό βαθμό που η ίδια επιθυμούσε, αποφάσισε να κλιμακώσει τις ενέργειες της. Στις 27.10.2024, ημέρα Σάββατο, περνώντας τυχαία από το επίδικο, ο κ. Δρουσιώτης αντιλήφθηκε ότι είχε τοποθετήσει μπροστά από το υποστατικό τους, ένα κάδο απορριμμάτων οικοδομικών και άλλων άχρηστων υλικών (Skip), κατά τρόπο που να εμποδίζεται η πρόσβαση στα παλέτα, με τα οποία μεταφέρονται τα προϊόντα από και προς την αποθήκη, η φορτοεκφόρτωση των παλέτων και των προϊόντων, καθώς και η στάθμευση των αυτοκινήτων. Προέβη σε καταγγελία στην Αστυνομία. Ως αντιλήφθηκε από τις επαφές του με την Αστυνομία και στις δύο περιπτώσεις, η Αστυνομία δεν προτίθεται στο παρόν στάδιο να λάβει οποιαδήποτε μέτρα εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση.

 

Στις 29.10.2024, όταν πήγαν στο επίδικο, συνειδητοποίησαν ότι δεν υπήρχε υδροδότηση. Αντιλήφθηκαν ότι κατά τη διάρκεια του τριημέρου που είχε προηγηθεί, η Καθ' ης η Αίτηση ή πρόσωπο εντεταλμένο από την ίδια, επενέβη στα ρουμπινέτα του τρεχούμενου νερού με τέτοιο τρόπο, ώστε να διασφαλίσει ότι δεν επρόκειτο να έχουν πρόσβαση σε νερό οι Αιτητές για υδροδότηση του επίδικου υποστατικού. Συγκεκριμένα, αφαίρεσε τους μοχλούς που ανοίγουν και κλείνουν τα ρουμπινέτα και σφράγισε τα εν λόγω σημεία. Επιπλέον, τοποθέτησε μπροστά τους μια μηχανή κατασκευής τσιμέντου και κιγκλιδώματα, για να αποκοπεί πλήρως η πρόσβαση σε αυτά.

 

Είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα, ότι από την ημέρα που έχει αποκοπεί πλήρως το νερό, έχει δημιουργηθεί τεράστιο πρόβλημα στην εύρυθμη λειτουργία των εργασιών των Αιτητών. Οι Αιτητές εργοδοτούν 6 άτομα, τα οποία βρίσκονται καθημερινώς στην αποθήκη για πολλές ώρες προς διεκπεραίωση των καθηκόντων τους και των εργασιών των Αιτητών, ήτοι της φορτοεκφόρτωσης, ταξινόμησης και αποθήκευσης των προϊόντων που παραλαμβάνονται και κατόπιν αποστέλλονται στους πελάτες. Το γεγονός ότι δεν υπάρχουν διαθέσιμες τουαλέτες και νερό στην κουζίνα, δημιουργεί τεράστιο πρόβλημα, καθότι διαταράσσεται η εύρυθμη λειτουργία των εργασιών. Οι εργασίες που διεξάγονται στην αποθήκη είναι κυρίως χειρωνακτικής φύσεως και η ανάγκη για ύπαρξη νερού για πλύσιμο και γενικότερο καθαρισμό, είναι απολύτως απαραίτητη. Κυρίως όμως επηρεάζεται η διασφάλιση της προσωπικής υγιεινής και άνεσης των προσώπων που εργοδοτούνται από τους Αιτητές. Οι εργοδοτούμενοι αναγκάζονται να εγκαταλείπουν συχνά τα καθήκοντα τους κατά τη διάρκεια της ημέρας και επικρατεί ήδη πολύ μεγάλος εκνευρισμός. Μια εκ των εργοδοτουμένων των Αιτητών, έχει ήδη εκφράσει πρόθεση να μην επανέλθει στην εργασία της, εάν δεν επιλυθεί άμεσα το ζήτημα της έλλειψης υδροδότησης.

 

Είναι κατεπείγον όπως παύσουν οι επεμβάσεις από την Καθ' ης η Αίτηση και τους αντιπροσώπους της, όπως μετακινηθεί το Skip το οποίο εμποδίζει τους Αιτητές στη φορτοεκφόρτωση και κυρίως, όπως επανέλθει άμεσα η υδροδότηση, καθότι ήδη υφίστανται ζημιές οι Αιτητές από καθυστερήσεις και αδυναμία να διεξαχθούν φυσιολογικά οι εργασίες. Θεωρεί ότι είναι ξεκάθαρο πως οι Αιτητές παθαίνουν ανεπανόρθωτη ζημιά όσο διαρκούν οι επεμβάσεις. Ο κίνδυνος πλήρους παύσης των εργασιών των Αιτητών είναι ορατός. Σε περίπτωση μη έκδοσης των προσωρινών διαταγμάτων και συνεπακόλουθα, καθυστέρησης στην αποκατάσταση της ομαλότητας, οι ζημιές και απώλειες των Αιτητών θα είναι τέτοιες, που δεν θα μπορούν να διορθωθούν με την τυχόν έκδοση τελικών Διαταγμάτων και θεραπειών.

Ο κ. Δρουσιώτης κατέθεσε ότι η έκδοση των αιτουμένων προσωρινών Διαταγμάτων δεν επηρεάζει καθόλου την Καθ' ης η Αίτηση αφού, ουσιαστικά, θα επαναφέρει την πρότερα κατάσταση, η οποία υφίστατο από την ημέρα της ενοικίασης και θα διατηρήσει το status quo που υφίστατο προ των τελευταίων γεγονότων και επεμβάσεων της Καθ' ης η Αίτηση. Αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να μην μπορεί να απονεμηθεί δικαιοσύνη στο μέλλον. Η καταπάτηση του δικαιώματος των Αιτητών στην ειρηνική και ανενόχλητη απόλαυση του υποστατικού το οποίο νομίμως κατέχουν ως θέσμιοι ενοικιαστές, προκαλεί ήδη μεγάλη ταλαιπωρία και τους καταρρακώνει ψυχολογικά και ο κίνδυνος να προκληθεί ακόμη μεγαλύτερη ζημιά, είναι εξαιρετικά πιθανός, εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα.

 

Ένσταση:

Ένσταση από πλευράς της Καθ’ ης η Αίτηση καταχωρήθηκε την 2.12.2024 επί του Εντύπου Αρ. 36 και αυτή στηρίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6 άρθρο 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/60, άρθρα 29, 31 και 32, στους Νέους Κανονισμούς Δικονομίας του 2023, Κ. 23, Κ. 25, Κ. 32, στη σχετική Νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης, είναι οι ακόλουθοι:

 

«1.     Η Αιτήτρια παρέλειψε να προβεί σε αποκάλυψη γεγονότων στο Δικαστήριο εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς έκδοση η μη του προσωρινού διατάγματος ημερ. 11/11/2024.

2.       Η Αιτήτρια έχει αποτύχει να ικανοποιήσει τις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου και πιο συγκεκριμένα:

 

(α)      Δεν αποκαλύπτεται οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα ή βάση της αίτησης εναντίον της Καθ’ ης η Αίτηση

(β)      Η Αιτήτρια δεν αποκαλύπτει και/ή δεν καταδεικνύει οποιοδήποτε σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση.

(γ)      Η Αιτήτρια απέτυχε να καταδείξει ότι εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα και/ή συνεχίσει το ισχύες μονομερές διάταγμα ημερ. 11/11/2024 θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.

 

3.       Η Αιτήτρια παρέλειψε και/ή απέτυχε να αποδείξει και/ή καταδείξει το επείγον του θέματος ή ότι υφίστανται ιδιαίτερες περιστάσεις ούτως ώστε να δικαιολογεί να αποταθεί στο Δικαστήριο μονομερώς.

4.       Η αίτηση είναι δικονομικά αβάσιμη και/ή ανεπίτρεπτη και/ή αντικανονική.

5.       Οι αξιώσεις της Αιτήτριας δεν δύναται να κριθούν στο παρόν στάδιο από το Δικαστήριο αλλά στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας ως τελική θεραπεία σε περίπτωση που την δικαιούται.

6.       Η Αιτήτρια αποκρύπτει ουσιαστικά γεγονότα και προσπαθεί να παραπλανήσει το Δικαστήριο, αφού τα όσα αναφέρει η Καθ’ ης η Αίτηση στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση της δεν αναφέρονται από τους Αιτητές διότι αυτοσκοπός των είναι να τα αποκρύψουν.

7.       Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει προς την απόρριψη της αίτησης και την ακύρωση των εκδοθέντων διαταγμάτων.

8.       Τα αιτούμενα διατάγματα δεν δικαιολογούνται από τα γεγονότα και δεν ικανοποιεί τις προϋποθέσεις των Κανονισμών που επικαλείται η Αιτήτρια.

9.       Η Αιτήτρια δεν αποκάλυψε όλα τα γεγονότα ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου με την Ένορκο Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση.

10.     Η Αιτήτρια εσκεμμένα δεν προβαίνει σε πλήρη και/ή δίκαιη αποκάλυψη των πραγματικών γεγονότων, εν γνώση του ότι με αυτόν τον τρόπο παραπλανεί το Σεβαστό Δικαστήριο.

11.     Δεν στοιχειοθετούνται υπό τις περιστάσεις οι υπό του Νόμου ταχθείσες προϋποθέσεις για χορήγηση θεραπείας.

12.     Τα γεγονότα τα οποία προβάλλονται στην αίτηση δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια.

13.     Η Αιτήτρια παραπλανεί το Σεβαστό Δικαστήριο παραποιώντας και παρασιωπώντας ουσιώδη στοιχεία και γεγονότα.

14.     Η Αιτήτρια διατυπώνει ισχυρισμούς ανυπόστατους και παρουσιάζει αναληθείς ισχυρισμούς ως αληθείς.

15.     Υπάρχει κατάχρηση της Δικαστικής Διαδικασίας.

16.     Η Αιτήτρια προσήλθε στο Δικαστήριο χωρίς καθαρά χέρια (without clean hands) και απέκρυψε ουσιαστικά γεγονότα.

17.     Κατά το στάδιο έκδοσης του Διατάγματος δεν υφίστατο ο δικαιοδοτικός όρος του κατεπείγοντος, δοθέντος του ότι οι ψευδείς και παραπλανητικοί ισχυρισμοί δεν τεκμηριώνουν την ύπαρξη του κατεπείγοντος ζητήματος.»

 

Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση της κας. Θεοδούλας Βρουλλίδου Ψύλλου, από τη Λευκωσία. Η ενόρκως δηλούσα λέγει ότι είναι η Καθ’ ης η Αίτηση και ιδιοκτήτρια του επίδικου ακινήτου που βρίσκεται επί της οδού Σταύρου Βενιζέλου 58, στα Λατσιά και γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα που αφορούν στην παρούσα υπόθεση. To επίδικο υποστατικό ανεγέρθηκε πριν τις 31.12.1999, αλλά ούτε ενοικιαζόταν, ούτε είχε προσφερθεί προς ενοικίαση πριν από αυτή την ημερομηνία. Συγκεκριμένα, το υποστατικό ενοικιάστηκε κατά ή περί τα τέλη του 2007, όταν συνδέθηκε η ηλεκτροδότηση από την Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου.

 

Στις 25.3.2014, υπογράφηκε το ενοικιαστήριο έγγραφο μεταξύ της ιδίας και των Αιτητών, για την μίσθωση του επίδικου υποστατικού, αρχής γενομένης την 1.5.2014, για δύο χρόνια, για το ποσό των €450. Κατά ή περί το 2019, συμφωνήθηκε η αύξηση ενοικίου μεταξύ των διαδίκων για το ποσό των €500.-. Έκτοτε, καμία αύξηση έχει επιβληθεί. Η χρήση του επίδικου υποστατικού ορίστηκε εξ’ αρχής ως αποθήκη και συγκεκριμένα, για την αποθήκευση προϊόντων που εμπίπτουν στην κατηγορία των καλλυντικών και αξεσουάρ. Η Καθ’ ης η Αίτηση ουδέποτε επιθυμούσε την ενοικίαση και/ή αλλαγή χρήσης του υποστατικού, σε οτιδήποτε άλλο πέραν της αποθήκης. Παρ’ όλα αυτά, όπως διαφαίνεται, οι Αιτητές χρησιμοποιούσαν και/ή συνεχίζουν να χρησιμοποιούν την αποθήκη, εν αγνοία της, όχι μόνο ως αποθηκευτικό χώρο ως είχε συμφωνηθεί, αλλά και ως γραφεία και/ή κατάστημα, ενώ ξεκίνησαν να αποθηκεύουν, όχι μόνο καλλυντικά και αξεσουάρ αλλά και τρόφιμα, κάτι για το οποίο δεν ενημερώθηκε ποτέ και εάν ενημερωνόταν, ουδέποτε θα δεχόταν να συνεχίσουν την ενοικίαση.

 

Η κα. Ψύλλου κατέθεσε ότι έδωσε στους Αιτητές ουκ ολίγες φορές, σε προφορική βάση, πολύ πριν το έτος 2022, ειδοποίηση πως πρόκειται να τερματίσει τη συμβατική σχέση και εξήγησε τους λόγους που επιθυμούσε την ανάκτηση. Κατά ή περί τον Οκτώβριο 2022, απέστειλε γραπτή ειδοποίηση με την οποία τερμάτισε την ενοικίαση, με απώτερο σκοπό τη μετατροπή του επίδικου υποστατικού για σκοπούς ιδιοκατοίκησης, σύμφωνα με τα αρχιτεκτονικά σχέδια που υποβλήθηκαν στις αρμόδιες Αρχές.

 

Ανακάλυψε τυχαία ότι οι Αιτητές χρησιμοποιούσαν το επίδικο για αποθήκευση τροφίμων, όταν κατά την επίσκεψη της σ’ αυτό, κατά ή περί τον Απρίλιο 2024, εντόπισε την ύπαρξη μαύρων κουτιών, τοποθετημένων περιμετρικά αυτού αλλά και της προσωπικής της αυλής, όπου και αντιλήφθηκε μέσω ειδικής σήμανσης, ότι επρόκειτο για παγίδες τρωκτικών που περιείχαν μέσα δηλητήριο και/ή άλλα επιβλαβή για τον άνθρωπο και/ή τα ζώα, χημικά και/ή ουσίες. Η Καθ’ ης η Αίτηση επικοινώνησε με την εταιρεία ATOM EXTERMINATORS LTD, η οποία προμήθευσε και τοποθέτησε τις εν λόγω παγίδες στο επίδικο υποστατικό, η οποία την ενημέρωσε ότι οι Αιτητές είναι πελάτες της και πως εδώ και πολλά χρόνια εμπορεύονται τρόφιμα τα οποία αποθηκεύουν εντός της αποθήκης. Έπειτα, επικοινώνησε με αρμόδιο Λειτουργό του Υγειονομείου και επιβεβαίωσε ότι οι Αιτητές εμπορεύονται τρόφιμα, τα οποία και αποθηκεύουν στο επίδικο υποστατικό, χωρίς τη συγκατάθεση της και ότι στο χώρο εργάζονται μόνο 2 άτομα και όχι 6. Είναι η θέση της ότι η αναφορά για 6 εργαζόμενους, είναι ένα τεράστιο ψέμα από πλευράς των Αιτητών, για να παραπλανήσουν το Δικαστήριο.

 

Η Καθ’ ης η Αίτηση κατέθεσε ότι οι Αιτητές επενέβησαν παράνομα στην περιουσία της, εντός αλλά και εκτός των ορίων του επίδικου και τοποθέτησαν παράνομα ποντικοπαγίδες. Προέβη σε σχετική καταγγελία στην Αστυνομία, το Δήμο Λατσιών και στην εταιρεία που τις τοποθέτησε κατ’ εντολήν των Αιτητών, οι οποίοι ισχυρίστηκαν πως ήταν οι ιδιοκτήτες όλου του ακινήτου. Κατόπιν δικής της προτροπής, οι ποντικοπαγίδες μετακινήθηκαν από το χώρο της προς αποφυγή ατυχημάτων και/ή πιθανών δηλητηριάσεων περαστικών και/ή περιπλανώμενων, αδέσποτων ζώων. Ενημέρωσε άμεσα τους Αιτητές και τους κάλεσε να άρουν την παράνομη συμπεριφορά τους, γεγονότα τα οποία επίτηδες αμελούν να αναφέρουν στην αίτηση τους.

 

Μέχρις αυτού του σημείου, η Καθ’ ης η Αίτηση δεν έχει αναφέρει οτιδήποτε το ουσιαστικό το οποίο απεκρύβη από τους Αιτητές κατά το στάδιο της μονομερούς εξέτασης της αίτησης. Κατέθεσε τη δική της θεώρηση και οπτική ορισμένων γεγονότων τα οποία στην ουσία τους, είχαν αναφερθεί και προέβη και σε αναφορές σε εξ’ ακοής μαρτυρία.

 

Κατέθεσε ότι οι Αιτητές οικειοποιήθηκαν ιδιωτικό χώρο στο πίσω μέρος του επίδικου υποστατικού, όπου και τοποθετούσαν άχρηστα αντικείμενα και/ή μπάζα τα οποία ήθελαν να ξεφορτωθούν, δημιουργώντας οχληρία, ακαλαισθησία και κακές συνθήκες υγιεινής. Η κα. Ψύλλου κατέθεσε πως παρά το γεγονός ότι στο ενοικιαστήριο έγγραφο δεν είχε οριστεί ή παραχωρηθεί χώρος στάθμευσης, με καλή της θέληση, επέτρεψε στο διευθυντή των Αιτητών την τοποθέτηση ενός οχήματος στον παρακείμενο χώρο του υποστατικού, τον οποίο όμως οι Αιτητές εκμεταλλεύτηκαν στην ολότητά του, μετατρέποντάς τον σε σκουπιδότοπο. Είναι η θέση της ότι η εκδικητική συμπεριφορά τους επιδεινώθηκε αφού ενημερώθηκαν για τις οικοδομικές εργασίες άνωθεν του επίδικου υποστατικού. Ενημερώθηκαν πολύ νωρίτερα για την τοποθέτηση skip αναγκαστικά, αφού με την κατάσταση που επικρατούσε στην πρόσοψη του επίδικου υποστατικού, ήταν ανέφικτο να τοποθετηθεί οπουδήποτε αλλού, όπως είπε, ενώ η προηγούμενη αναφορά της ήταν για το πίσω μέρος του υποστατικού όχι για την πρόσοψη του. Η Καθ’ ης η Αίτηση παρουσίασε φωτογραφία πώς ήταν ο χώρος όταν ενημέρωσε τους Αιτητές πως θα τοποθετηθεί το skip. Σ’ αυτό το σημείο είχαν τοποθετηθεί και οι προαναφερόμενες παγίδες τρωκτικών. Όταν δε επικοινώνησε με την εταιρεία ATOM EXTERMINATORS LTD, επιβεβαίωσαν ότι κατά λάθος τοποθετήθηκαν ποντικοπαγίδες στον προσωπικό της χώρο και ότι θα έπρεπε να αφαιρεθούν. Η εταιρεία ATOM EXTERMINATORS LTD φαίνεται ότι τελούσε υπό πλάνη, καθότι η τοποθέτηση των ποντικοπαγίδων έγινε κατόπιν υπόδειξης των Αιτητών. Η Καθ’ ης η Αίτηση δεν αναφέρει οτιδήποτε σχετικά με τον ισχυρισμό του διευθυντή των Αιτητών, ότι οι ποντικοπαγίδες είχαν τοποθετηθεί στο επίδικο και διατηρούνταν, από την αρχή της ενοικίασης, προ δεκαετίας.

 

Η κα. Ψύλλου δήλωσε ότι ουδέποτε κατέστρεψε ή έκλεψε οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο των Αιτητών, ως οι τελευταίοι ισχυρίζονται αναφερόμενοι στις ποντικοπαγίδες. Οι Αιτητές ήρθαν στο Δικαστήριο με σκοπό να το παραπλανήσουν, απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα και δεν προσήλθαν με καθαρά χέρια. Ουδέποτε ανέφεραν πως το υποστατικό ενοικιάστηκε ως αποθήκη. Η τελευταία αναφορά ελέγχεται ως λανθασμένη, εφόσον στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση, καταγράφεται καθαρά ότι οι Αιτητές ενοικίασαν αποθήκη (πχ. παρ.5).

 

Περαιτέρω, αναφέρουν πως ο λογαριασμός της υδροδότησης έπρεπε να συμπεριλαμβάνεται, ενώ το συμβόλαιο αναφέρει ρητά πως αυτός πρέπει να πληρώνεται από τους Αιτητές. Η Καθ’ ης η Αίτηση λέγει ότι η υδροδότηση του επίδικου υποστατικού προέρχεται από το μετρητή που υδροδοτεί την άνωθεν κατοικία της και οι Αιτητές δεν έχουν δικό τους μετρητή υδροδότησης, ακριβώς επειδή το υποστατικό ενοικιάστηκε ως αποθήκη. Η κα. Ψύλλου δεν εξηγεί όμως πώς ένα υποστατικό, καίτοι αποθήκη, το οποίο διαθέτει χώρο υγιεινής και κουζίνα, ως ισχυρίζονται οι Αιτητές και δεν το αρνείται, είναι δυνατόν να μην υδροδοτείται ενώ, επιπλέον, το ενοικιαστήριο έγγραφο αναφέρεται σε υδραυλική εγκατάσταση και πληρωμή λογαριασμού νερού. Ισχυρίστηκε ότι οι μόνοι εργαζόμενοι ήταν ο Διευθυντής των Αιτητών και η σύζυγος του και η κατανάλωση ήταν τόσο χαμηλή και αμελητέα, που ουδέποτε απαίτησε την πληρωμή τελών υδροδότησης, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι Αιτητές δεν όφειλαν την πληρωμή τελών υδροδότησης. Σε καμία περίπτωση τα τέλη υδροδότησης περιλαμβάνονταν στο ενοίκιο. Λέγει ότι έχει προβεί στην επανασύνδεση της υδροδότησης και στην τοποθέτηση μετρητή της παροχής προς το υποστατικό που κατέχουν παράνομα οι Αιτητές και επιφυλάσσει τα δικαιώματα της. Εμμέσως πλην σαφώς, η Καθ’ ης η Αίτηση δέχεται ότι είχε διακόψει την υδροδότηση του επίδικου υποστατικού και ουδόλως σχολιάζει ή απαντά, τα όσα κατέθεσε ο κ. Δρουσιώτης σε σχέση με τις ενέργειες της γι’ αυτό το ζήτημα.

 

Είπε ότι οι Αιτητές ενημερώθηκαν από την ίδια ότι θα τοποθετήσει skip διότι θα άρχιζε οικοδομικές εργασίες στον ανώγειο χώρο. Λίγες ημέρες προηγούμενα, γέμισαν το χώρο παλέτα και σκουπίδια, μετατρέποντας το χώρο στάθμευσης σε χωματερή επί σκοπού. Εξ’ ου και η τοποθέτηση του skip στο συγκεκριμένο σημείο, το οποίο δεν εμποδίζει την πρόσβαση τους στο επίδικο υποστατικό.

 

Οι Αιτητές, με επιστολή ημερομηνίας 28.7.2023, αρνήθηκαν την παράδοση κατοχής του επίδικου υποστατικού. Με δεύτερη επιστολή της ημερομηνίας 5.9.2023, η κα. Ψύλλου τους ενημέρωσε ότι εμμένει στην απόφασή της για τερματισμό της ενοικίασης και τους επισήμανε την πρόθεσή της να προχωρήσει σε αλλαγή χρήσης του επίδικου, με σκοπό τη δημιουργία δύο διαμερισμάτων για τη στέγαση των παιδιών της. Στην επιστολή επισύναψε τα αρχιτεκτονικά σχέδια, καθώς και σχετική Βεβαίωση του Αρχιτέκτονα.

 

Είναι η θέση της Καθ’ ης η Αίτηση ότι οι πιο πάνω μετατροπές και/ή εργασίες ήταν αναγκαίο να γίνουν στο πλαίσιο Προγράμματος του Υπουργείου Ενέργειας, Εμπορίου & Βιομηχανίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, Πρόγραμμα «ΘΑΛΕΙΑ 2021 - 2027», Σχέδιο «Εξοικονομώ- Αναβαθμίζω στις Κατοικίες - ΠΡΟΚΥΡΗΞΗ 2023», όπου μετά από Συμφωνία Δημόσιας Χρηματοδότησης, θα λάβει Δημόσια Δαπάνη (Χορηγία) για τις προτεινόμενες αλλαγές/εργασίες (δηλαδή Ενεργειακή Αναβάθμιση) στο κτήριο της, ύψους €60.559.-. Ενημέρωσε τους Αιτητές για το πιο πάνω Πρόγραμμα και την ανάγκη αξιοποίησης του και ότι σε περίπτωση που δεν γίνει ανάκτηση του υποστατικού, δεν θα μπορέσει να υλοποιήσει το Σχέδιο με αποτέλεσμα να απωλέσει τη Χορηγία, λόγω της ημερομηνίας λήξης της. Οι Αιτητές γνωρίζουν πολύ καλά ότι η καθυστέρηση που της προκαλούν θα έχει τεράστιες δυσμενείς συνέπειες στην ίδια, με σημαντική απώλεια οικονομικού οφέλους, ζημιά που στη συνέχεια δεν θα μπορεί να αποκατασταθεί.

 

Η ενόρκως δηλούσα αναφέρθηκε στα όσα κατέγραψαν οι Αιτητές για καταστροφή εξοπλισμού και/ή επίπλωσης από  την ίδια ή κατ’ εντολήν της και είπε ότι όλα είναι ψέματα και κατασκευασμένοι ισχυρισμοί που ενέχουν αλλότριους σκοπούς και το λιγότερο, τραγελαφικά. Τα ισχυριζόμενα αντικείμενα ήταν εγκαταλειμμένα από τους Αιτητές στο εξωτερικό της αποθήκης, σε δικό της χώρο και καταστράφηκαν γιατί ήταν εκτεθειμένα χωρίς προστασία, για μεγάλο χρονικό διάστημα, σε όλες τις καιρικές συνθήκες. Περαιτέρω, οι ίδιοι οι Αιτητές μετακίνησαν τα αντικείμενα ή άτομα που ενεργούσαν κατ’ εντολή τους και προκάλεσαν τις όποιες ζημίες. Οι Αιτητές απέτυχαν να επεξηγήσουν επαρκώς με ποιο τρόπο η Καθ’ ης η Αίτηση επενέβη στην ειρηνική απόλαυση του επίδικου υποστατικού, αφού για όλες τις ενέργειες στις οποίες έπρεπε να προβεί, είχαν ενημερωθεί από πριν γραπτώς, για να υπάρχει ο κατάλληλος χρόνος να προετοιμαστούν. Είναι η θέση της Καθ’ ης η Αίτηση, ότι οι Αιτητές παρεμβαίνουν παράνομα στο υποστατικό της και συνεχίζουν να το κατέχουν ως παράνομοι επεμβασίες.

 

Η Καθ’ ης η Αίτηση δεν αρνείται και δεν σχολιάζει, τον ισχυρισμό του διευθυντή των Αιτητών, ότι, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, δεν αποδέχεται την καταβολή του ενοικίου για το επίδικο υποστατικό.

 

Ιστορικό:

Δικόγραφα:

Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 6.11.2024 και τροποποιημένη την 7.11.2024 και μ’ αυτήν οι Αιτητές εξαιτούνται ως ακολούθως:

 

«1.     Διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται η Καθ’ ης η Αίτηση και/ή οι αντιπρόσωποι και/ή εντολοδόχοι της και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ενεργεί κατ’ εντολήν της και/ή έλκει από αυτήν δικαιώματα, όπως επαναφέρουν την υδροδότηση στο Υποστατικό

 

ή διαζευκτικά

 

2.       Διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται η Καθ’ ης η Αίτηση και/ή οι αντιπρόσωποι και/ή εντολοδόχοι της και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ενεργεί κατ’ εντολήν της και/ή έλκει από αυτήν δικαιώματα όπως παύσουν να επεμβαίνουν στην υδροδότηση του Υποστατικού.

3.       Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η Καθ’ ης η Αίτηση και/ή οι αντιπρόσωποι και/ή εντολοδόχοι της και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ενεργεί κατ’ εντολήν της και/ή έλκει από αυτήν δικαιώματα όπως μετακινήσει τον κάδο απορριμμάτων οικοδομικών και άλλων υλικών (Skip), το οποίο τοποθετήθηκε μπροστά από την είσοδο του Υποστατικού.

4.       Διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται η Καθ’ ης η Αίτηση και/ή αντιπρόσωποι και/ή εντολοδόχοι και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ενεργεί κατ’ εντολήν της και/ή έλκει από αυτήν δικαιώματα όπως παύσουν την οποιουδήποτε είδους επέμβαση στην ειρηνική απόλαυση και/ή ελεύθερη και ανενόχλητη χρήση του Υποστατικού από τους Αιτητές

 

ή διαζευκτικά

 

5.       Διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται η Καθ’ ης η Αίτηση και/ή αντιπρόσωποι και/ή εντολοδόχοι και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ενεργεί κατ’ εντολήν της και/ή έλκει από αυτήν δικαιώματα όπως επιτρέπουν στους Αιτητές την ειρηνική απόλαυση και/ή ελεύθερη και ανενόχλητη χρήση του Υποστατικού που κατέχουν ως θέσμιοι ενοικιαστές.

6.       Ποσόν ύψους €500 ως ειδικές ζημιές τις οποίες υπέστησαν οι Αιτητές εξαιτίας των παρανόμων πράξεων και/ή της καταστροφής από την Καθ’ ης η Αίτηση και/ή των αντιπροσώπων και/ή εντολοδόχων της και/ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου ενεργεί κατ’ εντολήν της περιουσιακών στοιχείων των Αιτητών ήτοι εξοπλισμού και/η επίπλωσης ως κατωτέρω λεπτομερώς αναφέρεται.

7.       Ποσόν ύψους €36 ως ειδικές ζημιές τις οποίες υπέστησαν οι Αιτητές εξαιτίας των παρανόμων πράξεων και/ή οικειοποίησης και/ή κλοπής και/ή καταστροφής από την Καθ’ ης η Αίτηση και/ή των αντιπροσώπων και/ή εντολοδόχων της και/ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου ενεργεί κατ’ εντολήν της περιουσιακών στοιχείων των Αιτητών ήτοι ποντικοπαγίδων ως κατωτέρω λεπτομερώς αναφέρεται.

8.       Γενικές και/ή Τιμωρητικές και/ή Παραδειγματικές Αποζημιώσεις.

9.       Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία την οποία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαια και δικαιολογημένα υπό τις περιστάσεις.

10.     Νόμιμος Τόκος

11.     Έξοδα πλέον Φ.Π.Α. πλέον έξοδα επιδόσεως.»

 

Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι είναι θέσμιοι ενοικιαστές υποστατικού, ήτοι ισόγειας αποθήκης, επί της οδού Σταύρου Βενιζέλου 58, στα Λατσιά, 2231 Λευκωσία, αποτελούμενης από ισόγειο χώρο, συμπεριλαμβανομένων 2 τουαλετών και μίας κουζίνας. Το επίδικο ευρίσκεται εντός ελεγχόμενης περιοχής, ανεγέρθηκε και προσφέρθηκε προς ενοικίασην πριν την 31.12.1999. Οι Αιτητές δικογραφούν ότι ενοικιάζουν το επίδικο για χρήση ως αποθήκη, στα πλαίσια διεξαγωγής των εργασιών τους, που είναι η εισαγωγή και διανομή προϊόντων σε καταστήματα λιανικής πώλησης σ’ όλη την Κύπρο και σ’ αυτό εργάζονται συνολικά έξι υπάλληλοι. Η Καθ’ ης η Αίτηση ενάγεται ως ιδιοκτήτρια του επίδικου υποστατικού.

 

Η Καθ’ ης η Αίτηση καταχώρισε Απάντηση και Ανταπαίτηση την 26.11.2024 και μ’ αυτήν, μεταξύ άλλων, εγείρει προδικαστικές ενστάσεις. Η πρώτη αφορά την καθ’ ύλην αρμοδιότητα του Δικαστηρίου, ενόψει της αυθεντίας Φυσεντζίδη v. K&C Snooker & Pool Entertainment, Πολιτική Έφεση αρ. 30/2919. Η δεύτερη αφορά τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου επειδή το επίδικο είναι αποθήκη και όχι «ακίνητο». Η τρίτη αφορά τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να εκδώσει τα αιτούμενα Διατάγματα και η τέταρτη, ότι οι αξιώσεις των Αιτητών δεν παρουσιάζουν εύλογο αγώγιμο δικαίωμα και/ή εύλογη αιτία αγωγής.

 

Η Καθ’ ης η Αίτηση αρνείται τις αιτούμενες θεραπείες και μεταξύ άλλων, δικογραφεί ότι το επίδικο έχει δύο τουαλέτες αλλά δεν έχει κουζίνα, μόνο ένα νεροχύτη με βρύση. Ανταπαιτεί δε ως ακολούθως:

 

«A.     Απόφαση και/ή Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου για ανάκτηση κατοχής του υποστατικού για σκοπούς ιδιοκατοίκησης και όπως διατάττονται οι Αιτητές προς εκκένωση και παράδοση ελεύθερης κατοχής του επίδικου υποστατικού επί της οδού Σταύρου Βενιζέλου 58 στα Λατσιά, 2231 Λευκωσία.

Β.      Απόφαση και/ή Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει τους Αιτητές την καταβολή του ποσού των €500 μηνιαίως από 01/06/2024 μέχρι παραδόσεως της κατοχής και της ελεύθερης χρήσεως του επίδικου υποστατικού, σαν αποζημιώσεις και/ή ενδιάμεσα κέρδη και/ή άλλως πως.

Γ.       Απόφαση και/ή Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει τους Αιτητές την καταβολή του ποσού των €60.559,00 (Εξήντα Χιλιάδες Πεντακόσια Πενήντα Εννέα Ευρώ) ως αποζημίωση στην περίπτωση που η Καθ’ ης η Αίτηση απωλέσει την κρατική χορηγία ως η παράγραφος Ε (18) ανωτέρω.

Δ.      Γενικές και/ή Τιμωρητικές Αποζημιώσεις.

Ε.      Οποιαδήποτε άλλη απόφαση και/ή θεραπεία θεωρεί το Σεβαστό Δικαστήριο ορθή και δίκαιη κάτω υπό τις περιστάσεις.

ΣΤ.     Νόμιμους Τόκους.

Ζ.       Έξοδα πλέον Φ.Π.Α.»

 

Απάντηση στην Ανταπαίτηση, καταχωρήθηκε την 10.12.2024. Καταχωρήθηκε επίσης αίτηση υπό της Καθ’ ης η Αίτηση, για την εκδίκαση προδικαστικά των ενστάσεων που δικογραφούνται στην Απάντηση και Ανταπαίτηση και για τη διαγραφή της κυρίως Αίτησης.

 

Προσωρινά Διατάγματα:

 Την 11.11.2024, το Δικαστήριο εξέδωσε μονομερώς, προσωρινά, προστακτικά Διατάγματα ως η παράγραφος Α της υπό εξέταση αίτησης, με τη διαφοροποίηση ότι η διαταγή αφορά τη διατήρηση της υδροδότησης στο επίδικο και ως η παράγραφος Γ της υπό εξέταση αίτησης και προσωρινό, απαγορευτικό Διάταγμα ως η παράγραφος Δ της υπό εξέταση αίτησης, ως εξής:

 

«Προσωρινό Διάταγμα διατάττον την Καθ’ ης η Αίτηση και/ή τους αντιπροσώπους και/ή εντολοδόχους της και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ενεργεί κατ’ εντολήν της και/ή έλκει από αυτήν δικαιώματα, όπως διατηρήσουν και διατηρούν την υδροδότηση στο υποστατικό που βρίσκεται στο ισόγειο στην οδό Σταύρου Βενιζέλου 58, Λατσιά, 2231 Λευκωσία, μέχρι τελείας εκδικάσεως της κυρίως Αίτησης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.»

 

«Προσωρινό Διάταγμα διατάττον την Καθ’ ης η Αίτηση και/ή τους αντιπροσώπους και/ή εντολοδόχους της και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ενεργεί κατ’ εντολήν της και/ή έλκει από αυτήν δικαιώματα, όπως μετακινήσουν τον κάδο απορριμμάτων οικοδομικών και άλλων υλικών (Skip), το οποίο τοποθετήθηκε μπροστά από την είσοδο του υποστατικού που ευρίσκεται στο ισόγειο στην οδό Σταύρου Βενιζέλου 58, Λατσιά, 2231 Λευκωσία, μέχρι τελείας εκδικάσεως της κυρίως Αίτησης και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου.»

 

«Προσωρινό Διάταγμα διατάττον την Καθ’ ης ηΑίτηση και/ή τους αντιπροσώπους και/ή εντολοδόχους της και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ενεργεί κατ’ εντολήν της και/ή έλκει από αυτήν δικαιώματα, όπως μη επεμβαίνουν στην ειρηνική απόλαυση και/ή ελεύθερη και ανενόχλητη χρήση του υποστατικού που κατέχεται από τους Αιτητές και ευρίσκεται στο ισόγειο στην οδό Σταύρου Βενιζέλου 58, Λατσιά, 2231 Λευκωσία, μέχρι τελείας εκδικάσεως της κυρίως Αίτησης και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου.»

 

Το Δικαστήριο διέταξε επίσης όπως οι Αιτητές υπογράψουν εγγύηση ύψους €5.000 ώστε να καλυφθούν τυχόν ζημιές της Καθ’ ης η Αίτηση, σε περίπτωση που αποδειχθεί στην πορεία ότι τα Διατάγματα έχουν εκδοθεί λανθασμένα.

 

 

Διαδικασία:

Ερμηνεύοντας τις σχετικές πρόνοιες των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και λαμβάνοντας υπόψην ότι η υπό εξέταση αίτηση δεν αφορά στην ουσία της υπόθεσης, αλλά πρόκειται για ενδιάμεσο αίτημα, έκρινα ότι η παρουσία των Παρέδρων δεν ήταν αναγκαία. Το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση.

 

Πραγματικά γεγονότα:

Τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρικό υλικό και νομικές και πραγματικές θέσεις. Λαμβάνοντας υπόψη ότι σε αιτήσεις της φύσεως της υπό εξέταση αίτησης, το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και ότι η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση και στις ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης ενόρκως δηλούντος (Μέρος 23 και ειδικά Μέρος 23.13 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας 2023) και λαμβάνοντας υπόψη τα δικόγραφα, τους ισχυρισμούς, αρνήσεις και παραδοχές που περιλαμβάνονται σ’ αυτά και στη γραπτή μαρτυρία ενώπιον μου στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης, καθώς και ποιοι από τους ισχυρισμούς παρέμειναν αναντίλεκτοι, βρίσκω, ότι, εκ πρώτης όψεως και για τους σκοπούς της υπό εξέταση αίτησης μόνο, τα πραγματικά γεγονότα είναι τα πιο κάτω:

 

(α)     Η Καθ’ ης η Αίτηση είναι ιδιοκτήτρια μίας αποθήκης επί της οδού Σταύρου Βενιζέλου 58, στα Λατσιά, Λευκωσία, δηλαδή εντός ελεγχόμενης περιοχής εν τη εννοία του άρθρου 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και της Κ.Δ.Π. 519/2007.

(β)     Η αποθήκη αποτελεί το ισόγειο κτιρίου, ενώ το ανώγειο αποτελείται από οικία, η οποία επίσης ανήκει στην Αιτήτρια.

(γ)     Η αποθήκη συμπληρώθηκε πριν την 31.12.1999.

(δ)     Στον ισόγειο χώρο της αποθήκης περιλαμβάνονται δύο τουαλέτες και ένας νεροχύτης με βρύση.

(ε)     Οι Αιτητές έλαβαν κατοχή του επίδικου υποστατικού, από την Καθ’ ης η Αίτηση, ως ενοικιαστές αυτού.

(στ)   Οι Αιτητές ενοικίασαν το επίδικο υποστατικό από τη 1.5.2014, για περίοδο δύο ετών, δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου.

(ζ)     Το πληρωτέο ενοίκιο ανέρχεται σε €500.- μηνιαίως.

(η)     Οι Αιτητές διεξάγουν εργασίες εισαγωγέων και διανομέων προϊόντων σε καταστήματα λιανικής πώλησης.

(θ)     Το επίδικο ενοικιάστηκε ως αποθήκη και χρησιμοποιείται ως αποθήκη.

(ι)      Σ’ αυτό εργάζεται αριθμός ατόμων επί τακτικής χρονικής βάσεως.

(κ)     Στο ενοικιαστήριο έγγραφο μεταξύ των μερών, προνοείται η παροχή πλήρους υδραυλικής εγκατάστασης και η υποχρέωση του ενοικιαστή να πληρώνει το λογαριασμό του νερού.

(λ)     Έχει λήξει η περίοδος ενοικίασης η οποία προνοείτο στο ενοικιαστήριο έγγραφο και οι Αιτητές έχουν παραμείνει σε κατοχή του επίδικου υποστατικού.

(μ)     Περί τον Οκτώβριο 2022, η Καθ’ ης η Αίτηση γνωστοποίησε γραπτώς στους Αιτητές, την πρόθεση της να ανακτήσει την κατοχή του επίδικου για σκοπούς ιδιοκατοίκησης, με παραπομπή στο άρθρο 11(1)(στ) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου.

(ν)     Στην ίδια επιστολή, η Καθ’ ης η Αίτηση ανέφερε ότι οι Αιτητές κατέχουν το επίδικο ως θέσμιοι ενοικιαστές.

(ξ)     Περί το Μάιο 2024, η Καθ’ ης η Αίτηση ή άλλα πρόσωπα κατόπιν αιτήματος της Καθ’ ης η Αίτηση, αφαίρεσαν ποντικοπαγίδες από τον εξωτερικό χώρο του επίδικου, οι οποίες είχαν τοποθετηθεί κατ’ εντολήν των Αιτητών.

(ο)     Περί τις αρχές Ιουνίου 2024, η Καθ’ ης η Αίτηση ή άλλα πρόσωπα κατ’ εντολήν της, απέκοψαν την παροχή νερού προς το επίδικο υποστατικό.

(π)    Αφού η παροχή νερού επαναφέρθηκε με κάποιο τρόπο, από τους Αιτητές, περί το τέλος Οκτωβρίου 2024, η Καθ’ ης η Αίτηση ή τρίτα πρόσωπα κατ’ εντολήν της, απέκοψαν εκ νέου την παροχή νερού προς το επίδικο υποστατικό.

(ρ)     Την ίδια περίοδο, η Καθ’ ης η Αίτηση ή τρίτα πρόσωπα κατ’ εντολήν της, τοποθέτησαν skip στην πρόσοψη του επίδικου υποστατικού.

 

            Σημειώνεται ότι είναι καθήκον του Δικαστηρίου να διαφυλάξει την ειρηνική απόλαυση του μίσθιου (quiet possession) από τον ενοικιαστή, η οποία αποτελεί εξυπακουόμενο όρο σε κάθε ενοικίαση, μέχρι την εκδίκαση της κυρίως Αίτησης και της Ανταπαίτησης και την έκδοση της τελικής ετυμηγορίας του Δικαστηρίου.

 

 

Νομική και δικονομική πτυχή:

Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικοί Κανονισμοί:

Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας τυγχάνουν εφαρμογής σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων δυνάμει του Κανονισμού 12(α)[1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα.

 

Μέρη 23, 25 και 32:

            Το Μέρος 23 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας 2023, περιλαμβάνει τους γενικούς κανόνες για αιτήσεις έκδοσης Δικαστικών Διαταγμάτων, ως το αιτούμενο με την υπό εξέταση αίτηση. Η αίτηση καταχωρίζεται σύμφωνα με το Έντυπο 34 (Μέρος 23.4(6)), ως η υπό εξέταση αίτηση. Η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων και της γραπτής μαρτυρίας τα οποία αναφέρονται στην αίτηση και την ένσταση (Μέρος 23.3(1)).

 

Το Μέρος 25 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας 2023, περιλαμβάνει πρόνοια για την παροχή ενδιάμεσης θεραπείας (Μέρος 25.1(1)(β)). Το Μέρος 32 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας 2023, αφορά στην παροχή μαρτυρίας.

 

Απόκρυψη γεγονότων (non-disclosure):

Η Καθ’ ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές είναι ένοχοι απόκρυψης γεγονότων. Για να καταλήξει το Δικαστήριο στο συμπέρασμα ότι οι Αιτητές είναι ούτως ένοχοι απόκρυψης, αυτό πρέπει να προκύπτει αβίαστα από την ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεκτή μαρτυρία. Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου σε μονομερή αίτηση θεωρείται είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου το οποίο αρνείται να ακούσει πλέον αυτόν που το εξαπάτησε και ακυρώνει τη διαταγή (βλέπετε Global Cruises v. Metro Shipping (1989) 1 (E) Α.Α.Δ. 607 και Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά. (1995) 1 Α.Α.Δ. 248.)

 

Η σημασία της μη αποκάλυψης έγκειται στην αποστέρηση του Δικαστηρίου γνώσης ουσιωδών γεγονότων για την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Ουσιώδες, για τους σκοπούς αυτούς, είναι κάθε γεγονός το οποίο άπτεται και μπορεί εξ’ αντικειμένου να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για τη χορήγηση ή όχι της αιτούμενης θεραπείας (βλέπετε σχετικά Demstar Ltd. v. Zim Israel Navigation Co. Ltd., (1996) Α.Α.Δ. 597, M. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.α. v. Timberland Co. (1997) 1(Γ) AAΔ 1791, Resola v. Χρίστου (1998) 1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Κυρισάββα v. Kύζη (2001) 1 (Β) Α.Α.Δ. 1245, Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.ά. v. Benfleet Enterprises Ltd. κ.ά., (2006) 1(Α) Α.Α.Δ. 280). Η σοβαρότητα της θέματος της απόκρυψης, δεικνύει ακριβώς ότι πρέπει να είναι πολύ σαφές πως διάδικος είναι ένοχος απόκρυψης για να καταλήξει το Δικαστήριο σ’ αυτό το συμπέρασμα.

 

Ενόψει των όσων αναφέρει το Δικαστήριο στο αμέσως προηγούμενο μέρος της Απόφασης περί της ειρηνικής απόλαυσης του μίσθιου, αλλά και των όσων υποδεικνύει και υπογραμμίζει στο μέρος της παράθεσης της μαρτυρίας της Καθ’ ης η Αίτηση, είναι η κρίση μου ότι ο ισχυρισμός περί απόκρυψης ουσιαστικών γεγονότων από πλευράς των Αιτητών, κατά την εξέταση της αίτησης μονομερώς, δεν έχει αποδειχθεί στο βαθμό που απαιτείται σ’ αυτό το στάδιο και δεν είναι βάσιμος.

 

Στοιχείο κατεπείγοντος:

            Στους λόγους ένστασης γίνεται αναφορά στο στοιχείο του κατεπείγοντος για την έκδοση των προσωρινών Διαταγμάτων. Στην αυθεντία Κασπαρή κ.ά. v. Ανδρέου, (2004) 1(Β) Α.Α.Δ. 784, ξεκαθαρίζεται από το Ανώτατο Δικαστήριο πως μετά την καταχώρηση ένστασης, η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου είναι ουσιαστικά διαδικασία έκδοσης προσωρινού διατάγματος δια κλήσεως. Ο προβαλλόμενος λόγος ένστασης που αφορά το στοιχείο του κατεπείγοντος στην έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων, μπορεί να αφορά μόνο τα μονομερώς εκδοθέντα Διατάγματα, τα οποία δυνατόν να προσβληθούν με άλλη διαδικασία. Βλέπετε σχετικά και το Μέρος 23.14 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας 2023.

 

            Εν πάση περιπτώσει, στην υπό εξέταση αίτηση και την ένορκο δήλωση που τη συνοδεύει, εκείνο που προβάλλεται ως κατεπείγον, είναι η διακοπή της παροχής νερού στο επίδικο υποστατικό και η παρεμπόδιση της πρόσβασης σ’ αυτό, τα οποία προέκυψαν στο τέλος του Οκτωβρίου 2024. Η υπό εξέταση αίτηση καταχωρίστηκε την 7.11.2024 και η Καθ’ ης η Αίτηση ουσιαστικά, δεν αρνείται μήτε τη μία ενέργεια μήτε την άλλη.

 

Προστακτικό Διάταγμα (mandatory injunction) και δικαίωμα ειρηνικής απόλαυσης (covenant for quiet enjoyment):

            Το δικαίωμα της ειρηνικής απόλαυσης του μίσθιου (covenant for quiet enjoyment) δύναται να αποτελεί εξυπακουόμενο όρο της συμφωνίας ενοικίασης. Βλέπετε σχετικά τα συγγράμματα Halsbury’s Laws of England, 4^η έκδοση, Τόμος 27, παράγραφοι 320 και 325 και Woodfall Landlord and Tenant, 27^η έκδοση, Τόμος 1, παράγραφος 1305. Ειδικότερα, στην παράγραφο 325 του συγγράμματος Halsbury’s, πιο πάνω, καταγράφονται τα ακόλουθα:

 

«In a formal lease, and in an oral letting or an agreement for a lease which operates as a present demise, there is implied one single covenant for quiet enjoyment, under which the tenant is entitled to be put into possession of the premises which are leased to him at the outset of his tenancy, and to remain quietly in possession of them throughout the term.»

 

Το Δικαστήριο κέκτηται δικαιοδοσίας να εκδώσει προστακτικό διάταγμα σε περιπτώσεις όπου, π.χ. διακόπτεται η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος (βλέπετε σχετικά την Αγγλική αυθεντία Perera v. Vandiyar (1953) 1 W.L.R. 672), εφόσον διαφαίνεται τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως, η παραβίαση συμβατικού όρου και/ή όρου της θέσμιας ενοικίασης, ή να έχει αποδειχθεί με κάποια σιγουριά ότι η συμφωνία ήταν τέτοια, ούτως ώστε να υπάρχει παραβίαση του δικαιώματος για την ειρηνική απόλαυση του μίσθιου.

 

Υπάρχει η δυνατότητα παραβίασης του όρου για την ειρηνική απόλαυση του μίσθιου, στην περίπτωση της διακοπής της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος στο μίσθιο (βλέπετε το σύγγραμμα Woodfall Landlord & Tenant, Release 56, παράγραφος 11.285), αλλά η διακοπή πρέπει να έγινε από τον ιδιοκτήτη, όπως στην αυθεντία Perera v. Vandiyar (πιο πάνω). Κατ’ αναλογίαν και αναφορικά με τη διακοπή της υδροδότησης στο μίσθιο. Στην παράγραφο 321 του συγγράμματος Halsbury’s, πιο πάνω, καταγράφονται τα εξής:

 

«The grant of an injunction to restrain a breach of covenant is discretionary, and the court will consider, among other things, whether the breach produces injury to the party seeking the injunction, and will decline to enforce an oppressive covenant by injunction. As a general rule, however, the court will grant an injunction to restrain a breach of a negative covenant without proof of damage being necessary, provided that the words of the covenant are clear. An interlocutory injunction will be granted in an appropriate case, the deciding factor being the balance of convenience between the parties.»

 

            Δυνατόν να υπάρχει παραβίαση του όρου για την ειρηνική απόλαυση του μίσθιου από πράξεις ή παραλείψεις του ιδιοκτήτη που παρεμποδίζουν την ελευθερία κινήσεων του ενοικιαστή στην άσκηση των δικαιωμάτων του ως ενοικιαστή. Βλέπετε σχετικά την παράγραφο 1327 του συγγράμματος Woodfall, πιο πάνω και την  παράγραφο 328 του συγγράμματος Halsbury’s, πιο πάνω, κάτω από την επικεφαλίδα «Breach of covenant for quite enjoyment». Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα:

 

«The covenant for quiet enjoyment operates according to its terms to secure the tenant, not merely in the possession, but in the enjoyment of the premises for all usual purposes; and where the ordinary and lawful enjoyment of the demised premises is substantially interfered with by the acts or omissions of the landlord or those claiming under him, the covenant is broken, even if neither the title to, nor the possession of, the land is otherwise affected. Whether this interference has taken place is, in each case, a question of fact.

It was once considered that for there to be a breach of covenant there had to be some physical interference with the enjoyment of the demised premises. However, there is modern authority to the effect that the covenant is not confined to direct physical interference but may be broken by any conduct of the landlord or his agents, which interferes with the tenant’s freedom of action in exercising his rights as tenant. [McCall v. Abelesz (1976) 1 All ER 727 at 730, 731]. ….………

Disturbance of enjoyment which is merely temporary and which does not interfere with the title or possession of the tenant is generally not a breach of the covenant. Even where such a disturbance does constitute a breach, an injunction will not be granted where there is no likelihood of repetition, the tenant being left to his remedy of damages.»

           

Ακόμα και πράξεις που λαμβάνουν χώραν εκτός του μίσθιου, όπως η τοποθέτηση κάδου απόρριψης οικοδομικών υλικών (skip) ώστε να εμποδίζεται η απρόσκοπτη πρόσβαση σ’ αυτό, δυνατόν να θεωρηθούν ότι συνιστούν παραβίαση του όρου της ειρηνικής απόλαυσης. Σχετική η παράγραφος 329 του συγγράμματος Halsbury’s, πιο πάνω:

«An act may be a breach of the covenant for quiet enjoyment notwithstanding that it is done off the premises. Even at the time when actual physical interference with the demised premises was considered to be an essential element of any breach of the covenant, an act done off the premises could be a breach if it caused physical interference with the demised premises; for example …….where the landlord …… erected scaffolding in front of the door and windows of a demised shop in such a way as to interfere with the tenant’s trade [Owen v. Gadd (1956) 2 All ER 28]. If however, the disturbance is due to an act done off the premises, there is no breach of covenant unless it was either foreseen in fact, or ought by reasonable care to have been foreseen, that the interruption would follow as a consequence of the act.»

           

Βλέπετε ακόμα Halsbury’s Laws of England, πιο πάνω, παράγραφος 326, σχετικά με την παραβίαση του όρου σε πιο γενική βάση: «The covenant is broken if the landlord or someone claiming under him does anything that substantially interferes with the tenant’s title to or possession of the demised premises or with his ordinary and lawful enjoyment of them.» (Woodfall, πιο πάνω).

 

Είναι η κρίση μου ότι οι Αιτητές έχουν αποδείξει, εκ πρώτης όψεως και για σκοπούς της υπό εξέταση αίτησης, ότι αφενός μεν έχουν δικαίωμα ειρηνικής απόλαυσης και χρήσης του επίδικου υποστατικού και αφετέρου, ότι αυτό παραβιάστηκε από πράξεις και ενέργειες που αποδίδονται στην Καθ’ ης η Αίτηση, η οποία δεν αρνείται αλλά εμμέσως και/ή αμέσως, παραδέχεται την αποκοπή της υδροδότησης του επίδικου και την τοποθέτηση skip στην πρόσοψη του.

 

Η Καθ’ ης η Αίτηση έχει υποχρέωση να προστατέψει τον ενοικιαστή της σε σχέση με την απόλαυση και χρήση του μίσθιου. Ο εξυπακουόμενος αυτός όρος δε θα ετύγχανε ποτέ εφαρμογής εάν οι ιδιοκτήτες απλά αρνούνταν ανάμειξη με οποιεσδήποτε πράξεις ή ενέργειες ή παραλήψεις, που τον παραβιάζουν ή διατράνωναν ότι δεν έχουν οποιαδήποτε πρόθεση να τον παραβιάσουν. Ο ενοικιαστής θα έμενε ακάλυπτος και χωρίς θεραπεία, ενώ υπάρχει η αρχή της Επιείκειας: «Equity will not suffer a wrong to be without a remedy». Το κάθε Δικαστήριο που ασκεί πολιτική δικαιοδοσία εφαρμόζει τις αρχές της Επιείκειας (βλέπετε σχετικά άρθρο 29(1)(γ) του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα).

 

Όσον αφορά τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων να εκδίδει απαγορευτικά διατάγματα, η αυθεντία Ακίνητα Ν. & Α. Αγρότης Λτδ. v. Δημητρίου (1997) 1 Α.Α.Δ. 863, ξεκαθαρίζει ότι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων «έχει εξουσία να αποτρέπει αθέτηση αρνητικής συμβατικής υποχρέωσης … με απαγορευτικό διάταγμα…. Το ίδιο ισχύει και για τέτοια υποχρέωση θετικού περιεχομένου στις περιπτώσεις που εξυπακούεται η ανάληψη υποχρέωσης αρνητικού χαρακτήρα» (σελίδα 868). Η εξουσία αυτή αφορά την έκδοση προσωρινού και διηνεκούς απαγορευτικού ή προστακτικού Διατάγματος, αντλείται από το άρθρο 32(1) του περί Δικαστηρίων Νόμου, 14/60, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα (βλέπετε σχετικά και πιο κάτω) και το Δικαστήριο ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης τοιούτου Διατάγματος, όπου κρίνει ότι είναι δίκαιο ή πρόσφορο, ακόμα και σε περίπτωση που δεν αξιώνεται άλλη θεραπεία.

 

Η άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου να αποτρέπει την αθέτηση συμβατικής υποχρέωσης, εξυπακούει την επίκληση συμβατικών προνοιών, ρητών ή εξυπακουόμενων και τον ισχυρισμό ότι αυτές έχουν παραβιασθεί. Στη θέσμια ενοικίαση, τα μέρη δεσμεύονται από τους όρους του λήξαντος ή τερματισθέντος ενοικιαστηρίου εγγράφου, δυνάμει του άρθρου 27(1)[2] του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83, ως αυτός έχει τροποποιηθεί, στο βαθμό που αυτοί είναι σύμφωνοι με τις διατάξεις του Νόμου. Προς υποστήριξην τη θέσης αυτής, βλέπετε σχετικά την απόφαση του έντιμου Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου, κ. Κ. Κληρίδη, στην αυθεντία Χριστίνα Ροδοσθένους v. Γεωργίνας Οράτη Φουρουκλά, (2010) 1(Β) Α.Α.Δ. 1154, στη σελίδα 1163.

 

Λαμβάνω υπόψην ότι η δυνατότητα θεραπείας δια αποζημιώσεων καθίσταται ακόμα πιο σημαντική σε περιπτώσεις προστατικών διαταγμάτων. Βλέπετε σχετικά το σύγγραμμα Kerr on Injunctions, 6^η έκδοση, σελίδα 40: «But the jurisdiction to grant a mandatory injunction is exercised with caution and is strictly confined to cases where the remedy by damages is inadequate for the purposes of justice, and the restoring things to their former condition is the only remedy which will meet the requirements of the case.» Για τις γενικές αρχές επί των οποίων εκδίδεται προστακτικό διάταγμα βλέπετε τις αυθεντίες Morris v. Redland Bricks Ltd. (1970) A.C. 652, στις σελίδες 665-666 και R.K.B. Leathergoods Ltd. v. Βιργινίας Ευαγγέλου Αγγελίδη (2004) 1 (Β) Α.Α.Δ. 1071, στις σελίδες 1084-1086. Σχετικό και ιδιαίτερα διαφωτιστικό το παρατεθέν απόσπασμα από την απόφαση του έντιμου Δικαστή κ. Μ. Φωτίου του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην αυθεντία Σχίζας v. Αδάμου κ.ά. (2008) 1(Α) Α.Α.Δ. 395, στη σελίδα 404 [3].

 

Προσωρινά διατάγματα – προϋποθέσεις και νομολογία:

Δικαιοδοτικό άρθρο:

Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 32 [4] του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60 ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Για να οριστικοποιηθούν τα εκδοθέντα προσωρινά Διατάγματα, πρέπει να ικανοποιηθώ ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκασην κατά την επ’ ακροατηρίω διαδικασία, ότι υπάρχει πιθανότητα οι Αιτητές να δικαιούνται σε θεραπεία και ότι, εκτός αν οριστικοποιηθούν τα Διατάγματα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.

 

Σύμφωνα με την νομολογία, η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκασην ικανοποιείται από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης. Η πιθανότητα επιτυχίας ικανοποιείται από το αποδεικτικό υλικό του αιτούντος. Τα δύο κριτήρια είναι αλληλένδετα, όμως το πρώτο εξετάζεται σε σχέση με τη νομική θεμελίωση των αξιώσεων και το δεύτερο συσχετίζει τη νομική θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση των αξιώσεων. Αν οι Αιτητές είναι σε θέση να δείξουν κάτι πέρα από την απλή πιθανολόγηση και λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που απαιτείται κατά το τέλος της υπόθεσης, θεωρείται ότι έχουν επιτύχει να ικανοποιήσουν και το δεύτερο κριτήριο. 

 

Προϋποθέσεις επιφύλαξης άρθρου 32:

Η έκδοση προσωρινών Διαταγμάτων επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (βλέπετε Karydas Taxi Co. Ltd. v. Komodikis (1975) 1 C.L.R. 321).  Έχω λάβει υπόψην τόσο την καθαρή γλώσσα της επιφύλαξης του άρθρου 32(1) (πιο πάνω), όσο και την νομολογία που την ερμηνεύει καθώς και σχετικές Αγγλικές αυθεντίες. Βλέπετε: Constantinides v. Makriyiorghou (1978) 1 C.L.R. 585, Attorney General & Another v. Savvides (1979) 1 C.L.R. 349, Odysseos v. Pieris Estates and Others (1982) 1 C.L.R. 557, Acropol Shipping Co. Ltd. and Others v. Rossis (1976) 1 C.L.R. 38, Papastratis v. Petrides (1979) 1 C.L.R. 231, Hadjikyriacos & Co. v. United Biscuits (1979) 1 C.L.R. 689, American Cyanamid Co. v. Ethicon Ltd. (1975) 1 All E.R. 504, Fellowes and Another v. Fisher (1975) 2 All E.R. 829, Jonitexo v. Addidas (1984) 1 C.L.R. 263, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ’’Βασίλη (1989) 1 Α.Α.Δ. 152, Cyprus Sulphur κ.ά. ν. Παραρλάμα κ.ά. (1990) 1 Α.Α.Δ. 1040 και 1051, Πουργουρίδη κ.ά. ν. Μέζου κ.ά. (1994) 1 Α.Α.Δ. 201, Κοσμά v. Χατζηκυπρή κ.ά. (2000) 1(Α) Α.Α.Δ. 169, Χρ. Κούνουνα v. C. & A. Simonos Ltd., (2002) 1(Β) Α.Α.Δ. 1361, Papapetrou Bros Ltd. v. Παπαπέτρου (2003) 1 (Β) Α.Α.Δ. 741, Polyford Holdings Ltd. κ.ά. v. Rosestage Enterprises Ltd. (2007) 1(Β) Α.Α.Δ. 1042, Highgate Primary School Ltd. κ.ά. v. Φυλακτίδη κ.ά. (2009) 1(Α) Α.Α.Δ. 317) και CJSC “TV COMPANY STREAM” κ.ά. v. CONTENT UNION S.A., Πολιτική Έφεση Αρ. Ε34/2018, απόφαση ημερομηνίας 8.4.2021.

 

Υπό το φως των όσων έχει σήμερα ενώπιον του το Δικαστήριο και των όσων μπορεί σ’ αυτό το στάδιο να λάβει υπόψην, καθώς και της πιο πάνω ανάλυσης, κρίνω ότι καταδεικνύεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκασην στην κυρίως Αίτηση και ότι αποκαλύπτεται πιθανότητα οι Αιτητές να δικαιούνται θεραπείας έναντι της Καθ’ ης η Αίτηση.

 

Τρίτη προϋπόθεση:

Η τρίτη προϋπόθεση της επιφύλαξης του άρθρου 32(1), εξετάζεται με το ίδιο σκεπτικό και επί των ιδίων αρχών που έχουν καθιερωθεί στην νομολογία, δηλαδή το κατά πόσο θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Στην αυθεντία Κ. Κυρισάββα κ.α. v. Κύζη, (2001) 1 (Β) Α.Α.Δ. 1245) το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι (στη σελίδα 1253): «Η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρης απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη (βλέπε Παπαστράτης v. Πετρίδης (1979) 1 ΑΑΔ 231)». Το Δικαστήριο αναφέρεται και πιο πάνω, στη δυνατότητα χρηματικής αποζημίωσης.

 

Από όλα όσα λαμβάνει υπόψην και αναλύει το Δικαστήριο, είναι η κρίση μου ότι προκύπτει πως είναι εύλογο και δίκαιο όπως οριστικοποιηθούν τα μονομερώς εκδοθέντα προσωρινά Διατάγματα και ότι το ισοζύγιο του βολικού (balance of convenience) γέρνει υπέρ της οριστικοποίησης των.

 

Είναι περαιτέρω η κρίση μου, ότι δεν υπάρχει η δυνατότητα να αποζημιωθούν με χρήματα οι Αιτητές εάν επιτύχει η κυρίως Αίτηση, σε περίπτωση που εν τω μεταξύ δεν δύνανται να χρησιμοποιούν το μίσθιο το οποίο κατέχουν, ούτως ώστε να είναι δυνατόν να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς να οριστικοποιηθούν τα εκδοθέντα προσωρινά Διατάγματα.

 

Αιτούμενο διάταγμα τελική θεραπεία:

            Στην αυθεντία Κοσμά v. Χατζηκυπρή κ.ά. (πιο πάνω) στη σελίδα 176, ο έντιμος Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου ως ήταν τότε, κ. Δ. Χατζηχαμπής, είπε: «Δεν αποκλείεται βέβαια η έκδοση ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος αντίστοιχου προς τη θεραπεία που ζητείται με την αγωγή (ίδε: Jonitexo Ltd. v. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassler KG (1984) 1 C.L.R. 263). Όπως όμως δείχνει καθαρά η υπόθεση Michael v. Brevinos (1969) 1 C.L.R. 578, εκτός ίσως σε ξεκάθαρες υποθέσεις, αυτό δεν μπορεί να γίνει με τρόπο που να ανατρέπει το status quo ante, και μάλιστα προς ουσιαστική ικανοποίηση της κυρίως θεραπείας που ζητείται με την αγωγή», διότι, ακριβώς, όπως αναφέρει και πιο πάνω στη σελίδα 175 ο έντιμος Δικαστής: «Η έννοια του ενδιάμεσου διατάγματος όμως είναι, υπό συνήθεις συνθήκες, η διατήρηση του status quo ante μέχρι της εκδίκασης της υπόθεσης και όχι η προκατάληψη της έκβασης της υπόθεσης επί της ουσίας.»

 

            Στην παρούσα υπόθεση, η οριστικοποίηση των προσωρινών Διαταγμάτων, έχει σκοπό τη διατήρηση του status quo ante και δεν αποκλείεται η έκδοση και η οριστικοποίηση τους από μόνο το γεγονός ότι αντιστοιχούν σε θεραπείες που ζητούνται με την κυρίως Αίτηση.

 

Απόφαση:

Ως εκ των ανωτέρω, τα εκδοθέντα την 11.11.2024 προσωρινά Διατάγματα, οριστικοποιούνται και καθίστανται απόλυτα. Η παράγραφος Β της υπό εξέταση αίτησης, απορρίπτεται.

 

Ελλείψει ειδικών περιστάσεων, τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα. Η Καθ’ ης η Αίτηση να καταβάλει τα έξοδα των Αιτητών, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα της απαίτησης, ήτοι έως €500.

 

 

(Υπ.) ………………………………….

Λ. Σ. Καμμίτση         

Πρόεδρος                 

Πιστό Αντίγραφο   

 

Γραμματέας

 

ΛΣΚ/ΕΠ