ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

 

Ενώπιον:      Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου

Αίτηση Αρ.: Ε9/25

Μεταξύ:

 

Thelpa Developers Ltd, HE 25363, Αγίας Ελένης 2, 2^ος 1060 Λευκωσία

Αιτητών

και

 

1.    MIKE OTHELLOS FRANCHISORS LTD, HE 459138, εκ Λακωνίας 9A Λακατάμια 2115, Λευκωσία Κύπρος

2.    Μιχαλάκης Παντελή, Α.Δ.Τ. [   ], [   ], Λευκωσία

3.    Αντώνης Ιωάννου, Α.Δ.Τ. [   ], [   ], Αγλαντζιά

Καθ’ ων η Αίτηση

------------------------------------------------------------------------------------------

Αίτηση για την έκδοση Απαγορευτικού Διατάγματος

 

13 Ιουνίου 2025

Για τους Αιτητές: κ. Δ. Παπαχρυσοστόμου για κ.κ. Δημήτρης Παπαχρυσοστόμου Δ.Ε.Π.Ε.

Για τους Καθ’ ων η Αίτηση: κ. Μ.Ι. Βιολάρης για κ.κ. M. VIOLARES LLC

 

Ενδιάμεση  Απόφαση

 

Με μονομερή αίτηση ημερομηνίας 17.1.2025, οι Αιτητές στην κυρίως Αίτηση, εξαιτούνται απαγορευτικού Διατάγματος εναντίον των Καθ’ ων η αίτηση 1 και 2, MIKE OTHELLOS FRANCHISORS LTD, HE 459138, εκ Λακωνίας 9 A Λακατάμια 2115, Λευκωσία Κύπρος και Μιχαλάκης Παντελή, Α.Δ.Τ. [   ], [    ] Λευκωσία, Κύπρος με το οποίο να απαγορεύεται σε αυτούς ή/και υπαλλήλους τους ή / και αντιπροσώπους τους όπως τροποποιήσουν ή/και επέμβουν ή/και μετακινήσουν ή/και αφαιρέσουν ή/και καθ' οιονδήποτε τρόπο επέμβουν επί της τοιχοποιίας, των φουγάρων, των θυρών, του ταβανιού, του πατώματος, της ηλεκτρικής και υδραυλικής εγκατάστασης, του σταθερού εξοπλισμού, τους πάγκους, της κουζίνας, των ειδών υγιεινής, του συστήματος κλιματισμού, του συστήματος εσωτερικής παρακολούθησης και ανίχνευσης καπνού, του συστήματος μετάδοσης μουσικής, των ηλεκτρικών τεντών και τις εξωτερικές και εσωτερικές θερμάστρες και γενικώς να αλλοιώσουν τις οποιοσδήποτε υφιστάμενες κατασκευές στο ενοικιαζόμενο κατάστημα που λειτουργεί σαν εστιατόριο επί των οδών Αγίας Ελένης και Στασάνδρου 4Ε, ενορία Τρυπιώτη στην Λευκωσία (Ακίνητα Θ. Σπυριδάκι) με την ονομασία «Το Παραδοσιακό».

 

Η αίτηση βασίζεται επί του άρθρου 32 του Νόμου 14/1960, του άρθρου 9 του Κεφ. 6, των άρθρων 2, 5, 16, 29 και 31 του Ν. 23/1983, του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού του 1983, 2/1983, Κανονισμοί 2, 3, 4, 5, στους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας 2023, Μέρος 23 12.4(6), Μέρος 23.6(1)(α), Μέρος 23.9 και στις γενικές Αρχές του Δικαίου της Επιείκειας.

 

Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του κ. Δημήτρη Παπαχρυσοστόμου, από τη Λευκωσία. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι ο Εναγόμενος 2 ήταν και εξακολουθεί να είναι ο μοναδικός Διευθυντής της Εναγόμενης 1 εταιρείας και είναι το πρόσωπο που εκπροσωπούσε την εταιρεία. Η Ενάγουσα εταιρεία, με ενοικιαστήριο συμβόλαιο ημερομηνίας 24.5.2024, ενοικίασε στον Εναγόμενο 1, κατάστημα επί της διασταυρώσεως των οδών Αγίας Ελένης και Στασάνδρου 4 Ε στη Λευκωσία, Δήμος Λευκωσίας, Ενορία Τρυπιώτης (Ακίνητα Θ. Σπυριδάκι), με δικαίωμα χρήσης ενός χώρου στάθμευσης μικρού αυτοκινήτου εντός του κοινόχρηστου χώρου της αυλής στο πίσω μέρος του κτηρίου (εν τοις εφεξής «το επίδικο κατάστημα»).

 

Για το επίδικο κατάστημα, είχε εκδοθεί Πολεοδομική Άδεια με αριθμό 9997, για χρήση αυτού ως εστιατόριο και είχαν γίνει οι κατάλληλες διαρρυθμίσεις για χρήση αυτού ως εστιατόριο. Οι Εναγόμενοι 2 και 3 υπέγραψαν επί του ενοικιαστηρίου εγγράφου ως εγγυητές του ενοικιαστή, Εναγόμενου 1, για την πιστή τήρηση από αυτόν όλων των όρων και υποχρεώσεων που απορρέουν από το ενοικιαστήριο. Προ της ενοικιάσεως του επιδίκου καταστήματος στον Εναγόμενο 1, τούτο ήταν ενοικιασμένο στον Α.Α. και τρία άλλα άτομα, εναντίον των οποίων η Ενάγουσα εταιρεία κινήθηκε νομικά για έξωση και στις 4.4.2024, το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας, εξέδωσε Διάταγμα, στην Ε7/2024.

 

Ο μάρτυρας κατέθεσε πως ο Α.Α., ήρθε σε επαφή με τους Εναγόμενους 1 και 2 και στις 24.5.2024 υπογράφτηκε συμφωνία. Όπως προνοείται στη συμφωνία αυτή, οι Εναγόμενοι 1 και 2 συμμορφώθηκαν με τους όρους της ευθύς αμέσως και μετά υπογράφτηκε το προαναφερθέν ενοικιαστήριο έγγραφο. Όλα αυτά έλαβαν χώρα στο γραφείο του Εναγόμενου 2. Κατά την 24.5.2024, αμέσως που υπογράφηκε το ενοικιαστήριο έγγραφο, τα περιγραφόμενα στο Τεκμήριο 2, υπήρχαν στο επίδικο κατάστημα.

 

Όταν το επίδικο κατάστημα ενοικιάστηκε στις 24.5.2024 στον Εναγόμενο 1, τούτο παρελήφθη ευθύς αμέσως από τον τελευταίο, ο οποίος είχε δικαίωμα να προβεί σε οποιεσδήποτε προσθήκες ή και τροποποιήσεις σ’ αυτό, με αποκλειστικά δική του δαπάνη και έξοδα, με τη συμφωνία ότι οι προσθήκες ή και τροποποιήσεις, θα παραμείνουν προς όφελος του ιδιοκτήτη, χωρίς πληρωμή οποιαδήποτε αποζημίωσης. Τούτο προβλέπεται στις παραγράφους 1 και 2 (Γενικοί Όροι) του Τεκμηρίου 1. Επίσης, ο Εναγόμενος 1 είχε υποχρέωση να επιδιορθώνει κάθε βλάβη ή φθορά οποιασδήποτε φύσης και να παραδώσει το υποστατικό στον ιδιοκτήτη με τη λήξη της σύμβασης ή και τον τερματισμό της, σε καλή και λειτουργήσιμη κατάσταση. Τούτο προνοείται στις παραγράφους 4 και 5 (Γενικοί Όροι) του Τεκμηρίου 1.

 

Ο κ. Παπαχρυστοστόμου κατέθεσε ότι ο Εναγόμενος 1 – ενοικιαστής, προέβη σε ριζικές αλλαγές εντός του επίδικου καταστήματος. Δημιούργησε, μεταξύ άλλων, σε άλλο χώρο, νέα αποχωρητήρια ανδρών και γυναικών, άλλαξε τα πατώματα, δημιούργησε ψευδοτάβανα, έκαμε νέες εγκαταστάσεις, έκαμε τροποποιήσεις σχετικά με τα υδραυλικά και αποχετευτικά του καταστήματος, την υδατοπρομήθεια, το κεντρικό σύστημα κλιματισμού, το σύστημα εσωτερικής παρακολούθησης και ανίχνευσης καπνού, τις εσωτερικές και εξωτερικές σόμπες και τέντες και γενικά, διαρρύθμισε κατά τη δική του κρίση, νέους εσωτερικούς χώρους στο κατάστημα.

 

Σύμφωνα με την παράγραφο 7 (Γενικοί Όροι) του Τεκμηρίου 1, είχε συμφωνηθεί ο τρόπος και ο τόπος αποστολής και παραλαβής ειδοποιήσεων ή και Δικαστικών εγγράφων, μεταξύ του Ενάγοντα και του Εναγόμενου 1. Επειδή υπήρχαν καθυστερημένα ενοίκια, ο Ενάγοντας στις 5.9.2024, απέστειλε στον Εναγόμενο 1, ηλεκτρονικό μήνυμα. Δεν υπήρξε ανταπόκριση πληρωμής ενοικίων. Τουναντίον, ο Εναγόμενος 1, απέστειλε ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 6.9.2024, το οποίο απαντήθηκε με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 10.9.2024. Στο τελευταίο, στην πρώτη γραμμή, η ημερομηνία 5.9.2024 είναι γραφικό σφάλμα, το ορθό είναι 6.9.2024. Ο μάρτυρας επισυνάπτει, εκτός από τα προαναφερθέντα, την ανταλλαγείσα ηλεκτρονικά, αλληλογραφία, μεταξύ Αιτητών και Καθ’ ων η Αίτηση 1. Παρέπεμψε το Δικαστήριο στην επιστολή ημερομηνίας 7.10.2024, με την οποία ο Εναγόμενος 1 τερμάτισε το ενοικιαστήριο συμβόλαιο, την απάντηση του Ενάγοντα ημερομηνίας 8.10.2024 και την επιστολή ημερομηνίας 14.10.2024, με την οποία δίδεται η πληροφόρηση στον ενάγοντα ότι: «είμαστε υποχρεωμένοι να δούμε τη βιωσιμότητά μας για να μπορούμε να ανταποκρινόμαστε στις υποχρεώσεις μας και έτσι θα μεταφέρουμε όλο τον εξοπλισμό μας σε πλησιέστερο κατάστημα πιο φιλικό και με χαμηλότερο ενοίκιο. Σας διαβεβαιώ ότι θα σας παραδώσουμε το κατάστημα στην ημερομηνία που μας προαναφέρατε εντελώς άδειο και καθαρό».

 

Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι, στη βάση των γεγονότων αυτών, έχει κάθε λόγο να πιστεύει, ότι ο Εναγόμενος 1, προτού παραδώσει ελευθέρα κατοχή του επίδικου καταστήματος, θα επέμβει στις εγκαταστάσεις που υπάρχουν εντός αυτού, αφαιρώντας τες για να τις μεταφέρει, όπως ο ίδιος ισχυρίζεται, σε πλησιέστερο κατάστημα, πιο φιλικό και με χαμηλότερο ενοίκιο. Ο ενόρκως δηλών πιστεύει ότι ο Εναγόμενος 1 μιλά για εξοπλισμό και είναι βέβαιος πως εννοεί «εξοπλισμό», οτιδήποτε έχει δημιουργηθεί από τον ίδιο μέσα στο κατάστημα, από τα νέα αποχωρητήρια, ηλεκτρικές εγκαταστάσεις, υδραυλικές εγκαταστάσεις, κεντρικό σύστημα κλιματισμού, σύστημα εσωτερικής παρακολούθησης και ανίχνευσης καπνού, εξωτερικές και εσωτερικές σόμπες, τέντες και όλα τα άλλα που συνιστούν προσθήκες και τροποποιήσεις, τα οποία, σύμφωνα με τον όρο 2 του Τεκμηρίου 1, παραμένουν προς όφελος του ιδιοκτήτη. Σύμφωνα με τον όρο 5, ο ενοικιαστής υποχρεούται να παραδώσει το υποστατικό σε καλή και λειτουργήσιμη κατάσταση, εξαιρούμενης φυσικής φθοράς και χρήσεως.

 

Ο μάρτυρας είναι εγγεγραμμένος δικηγόρος από τον Ιούλιο 1965 και έκτοτε μέχρι σήμερα, ασκεί ανελλιπώς το λειτούργημα του δικηγόρου. Η Ενάγουσα εταιρεία ήταν και παραμένει οικογενειακή. Βεβαιώνει το Δικαστήριο ότι έχει αρίστη βάση αγωγής εναντίον του Εναγόμενου 1 και γενικά, των Εναγόμενων 2 και 3 και περαιτέρω, βεβαιώνει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκασην κατά την επ’ ακροατηρίω συζήτηση, ο δε Ενάγοντας δικαιούται στις αιτούμενες θεραπείες, όπως καταγράφονται στο σώμα της κυρίως Αίτησης, το περιεχόμενο της οποίας υιοθετεί. Εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα, θα είναι δύσκολο, ίσως και αδύνατον να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αφού θα είναι δύσκολος αν μη αδύνατος, ο υπολογισμός της ζημιάς από κτηριακής πλευράς, αλλά και από την καταστροφή της λειτουργικότητας του καταστήματος σαν επιχείρηση εστιατορίου. Εκείνο που ζητεί ο Ενάγων, είναι να παραμείνει η κατάσταση ως έχει, δηλαδή να παρεμποδιστεί ο Εναγόμενος 1 από το να προβεί σε κατεδαφίσεις εντός του επίδικου καταστήματος, να αφαιρέσει εγκαταστάσεις που έχουν σχέση με τις παροχές ηλεκτρισμού, υδατοπρομήθειας, συστήματα κλιματισμού, συστήματα εσωτερικής παρακολούθησης και ανίχνευσης καπνού, εξωτερικές και εσωτερικές σόμπες, τέντες και γενικές εγκαταστάσεις εντός του καταστήματος. Με την έκδοση του Διατάγματος, ουδεμία ζημιά θα υποστεί ο εναγόμενος 1. Ο μάρτυρας δηλώνει έτοιμος να προσφέρει οποιεσδήποτε εγγυήσεις ζητηθούν από το Δικαστήριο.

 

Ιστορικό:

Δικόγραφα:

Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 16.1.2025 και μ’ αυτήν η Αιτήτρια εταιρεία εξαιτείται ως ακολούθως:

 

«1.     Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον Καθ’ ου η αίτηση 1 όπως εκκενώσει και παραδώσει στον Αιτητή, κενή και ελευθέρα κατοχή του καταστήματος που βρίσκεται στη διασταύρωση των οδών Αγίας Ελένης και Στασάνδρου 4Ε, στην Λευκωσία, Δήμος Λευκωσίας ενορία Τρυπιώτη (Ακίνητα Θ. Σπυριδάκι), αμέσως μετά την επίδοση σε αυτόν του σχετικού διατάγματος.

2.       Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στον Καθ’ ου η αίτηση 1 και/ή σε οποιοδήποτε διευθυντή και/ή σε οποιονδήποτε υπάλληλο και/ή αντιπρόσωπο του και/ή οποιονδήποτε τρίτον κατ’ εξουσιοδότηση του καθ’ ου η αίτηση 1 από το να κατέχει και/η να χρησιμοποιεί το επίδικο κατάστημα.

3.       Απαγορευτικό διάταγμα εναντίον των Καθ’ ων η αίτηση 1 και 2, MIKE OTHELLOS FRANCHISORS LTD, ΗΕ 459138, εκ Λακωνίας 9 Α Λακατάμια 2115, Λευκωσία Κύπρος και Μιχαλάκης Παντελή, Α.Δ.Τ. [   ], [    ], Λευκωσία Κύπρος με το οποίο να απαγορεύεται σε αυτούς ή / και υπαλλήλους τους ή / και αντιπροσώπους τους όπως τροποποιήσουν ή / και επέμβουν ή / και μετακινήσουν ή / και αφαιρέσουν ή / και καθ’ οιονδήποτε τρόπο επέμβουν επί της τοιχοποιίας, των φουγάρων, των θυρών, του ταβανιού, του πατώματος, της ηλεκτρικής και υδραυλικής εγκατάστασης, του σταθερού εξοπλισμού, τους πάγκους, της κουζίνας, των ειδών υγιεινής, του συστήματος κλιματισμού, του συστήματος εσωτερικής παρακολούθησης και ανίχνευσης καπνού, του συστήματος μετάδοσης μουσικής, των ηλεκτρικών τεντών και τις εξωτερικές και εσωτερικές θερμάστρες και γενικώς να αλλοιώσουν τις οποιεσδήποτε υφιστάμενες κατασκευές στο ενοικιαζόμενο κατάστημα που λειτουργεί σαν εστιατόριο επί των οδών Αγίας Ελένης και Στασάνδρου 4Ε, ενορία Τρυπιώτη στην Λευκωσία. (Ακίνητα Θ. Σπυριάκι) με την ονομασία «Το Παραδοσιακό».

4.       Απόφαση ή και διάταγμα του Δικαστηρίου εναντίον όλων των καθ’ ων η αίτηση 1, 2 και 3 ομού και κεχωρισμένως όπως καταβάλουν στον Αιτητή το ποσό των €12.500,00 το οποίο αντιστοιχεί σε καθυστερημένα ενοίκια από 1.9.2024 μέχρι 31.1.2025.

5.       Απόφαση ή και διάταγμα του Δικαστηρίου εναντίον όλων των καθ’ ων η αίτηση 1, 2 και 3 ομού και κεχωρισμένως όπως καταβάλουν στον Αιτητή ενδιάμεσα κέρδη από 1.2.2025 προς €2500,00 μηνιαίως μέχρι τελείας παραδόσεως του καταστήματος στον Αιτητή.

6.       Νόμιμο τόκο.

7.       Τα έξοδα της παρούσας πλέον Φ.Π.Α. και έξοδα επίδοσης.»

 

Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δια μετοχών και είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του καταστήματος που καλύπτεται από την εγγραφή 25/4225 Δήμος Λευκωσίας και βρίσκεται στη διασταύρωση των οδών Αγίας Ελένης και Στασάνδρου 4Ε στην Λευκωσία, Δήμος Λευκωσίας ενορία Τρυπιώτη (Ακίνητα Θ. Σπυριδάκι). Το επίδικο βρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων της Λευκωσίας, κτίστηκε τη δεκαετία του 1970 και έκτοτε, ενοικιάζεται ανελλιπώς. Τη δε 31.12.1999, ήταν ενοικιασμένο.

 

Οι Αιτητές δικογραφούν ότι το επίδικο κατάστημα ενοικιάστηκε με γραπτή συμφωνία την 24.5.2024 για περίοδο 10 χρόνων, από 1.7.2024 μέχρι 30.6.2034 και γι’ αυτό είχε εκδοθεί Πολεοδομική Άδεια με αριθμό 9997 για χρήση ως εστιατόριο. Ως μηνιαίο ενοίκιο συμφωνήθηκε το ποσό των €2.500 από 1.7.2024 μέχρι 30.6.2026, €2.700 από 1.7.2026 μέχρι 30.6.2028 και από 1.7.2028, θα αυξάνεται κατά 5% ετησίως επί του πληρωνόμενου ενοικίου, μέχρι παράδοσης της κατοχής. Το ενοίκιο είναι πληρωτέο προκαταβολικά.

 

Ο Καθ’ ου η Αίτηση 2 ενάγεται ως ο μοναδικός Διευθυντής της Καθ’ ης η Αίτηση 1 και εγγυητής αυτής μετά του Καθ’ ου η Αίτηση 3, για την πιστή τήρηση των όρων του ενοικιαστηρίου εγγράφου. Πριν την ενοικίαση του επίδικου καταστήματος, σ’ αυτό υπήρχαν εγκαταστάσεις ηλεκτρισμού, υδατοπρομήθειας, κεντρικό σύστημα κλιματισμού, σύστημα εσωτερικής παρακολούθησης και ανίχνευσης καπνού, σύστημα μετάδοσης μουσικής, εξωτερικές και εσωτερικές σόμπες, τέντες, διαμορφωμένα αποχωρητήρια για αναπήρους, άντρες και γυναίκες και ψευδοτάβανο με φωτισμό. Οι Αιτητές δικογραφούν ότι η Καθ’ ης η Αίτηση 1 έχει προβεί σε ουσιαστικές τροποποιήσεις και αλλαγές στο επίδικο κατάστημα και στις 7.10.2024, απέστειλε ηλεκτρονικά στους Αιτητές, ειδοποίηση τερματισμού του συμβολαίου και παράδοσης της κατοχής σε 6 μήνες. Παράλληλα, η Καθ’ ης η Αίτηση 1 συστηματικά καθυστερούσε την καταβολή των ενοικίων.

 

Οι Καθ’ ων η Αίτηση 1 και 2, δεν έχουν καταχωρίσει Απάντηση μέχρι σήμερα.

 

Προσωρινό Διάταγμα:

 Την 24.1.2025, το Δικαστήριο εξέδωσε μονομερώς, προσωρινό, απαγορευτικό Διάταγμα ως εξής:

 

«Απαγορευτικό διάταγμα εναντίον των Καθ’ ων η Αίτηση 1 και 2, MIKE OTHELLO FRANCHISORS LTD, ΗΕ 459138, εκ Λακωνίας 9 Α Λακατάμια 2115, Λευκωσία Κύπρος και Μιχαλάκης Παντελή, Α.Δ.Τ. [   ], [   ] Λευκωσία Κύπρος με το οποίο απαγορεύει σε αυτούς ή/και υπαλλήλους τους ή/και αντιπροσώπους τους όπως τροποποιήσουν ή/και επέμβουν ή/και μετακινήσουν ή/και αφαιρέσουν ή/και καθ’ οιονδήποτε τρόπο επέμβουν επί της τοιχοποιίας, των φουγάρων, των θυρών, του ταβανιού, του πατώματος, της ηλεκτρικής και υδραυλικής εγκατάστασης, του σταθερού εξοπλισμού, τους πάγκους, της κουζίνας, των ειδών υγιεινής, τους συστήματος κλιματισμού, του συστήματος εσωτερικής παρακολούθησης και ανίχνευσης καπνού, του συστήματος μετάδοσης μουσικής, των ηλεκτρικών τεντών και τις εξωτερικές και εσωτερικές θερμάστρες και γενικώς να αλλοιώσουν τις οποιεσδήποτε υφιστάμενες κατασκευές στο ενοικιαζόμενο κατάστημα που λειτουργεί σαν εστιατόριο επί των οδών Αγίας Ελένης και Στασάνδρου 4 Ε, ενορία Τρυπιώτη στην Λευκωσία. (Ακίνητα Θ. Σπυριδάκι) με την ονομασία ‘Το Παραδοσιακό’».

 

Το Δικαστήριο διέταξε επίσης όπως οι Αιτητές υπογράψουν εγγύηση ύψους €10.000 ώστε να καλυφθούν τυχόν ζημιές των Καθ’ ων η Αίτηση 1 και 2, σε περίπτωση που αποδειχθεί στην πορεία ότι το Διάταγμα έχει εκδοθεί λανθασμένα.

 

Διαδικασία:

Ερμηνεύοντας τις σχετικές πρόνοιες των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και λαμβάνοντας υπόψην ότι η υπό εξέταση αίτηση δεν αφορά στην ουσία της υπόθεσης, αλλά πρόκειται για ενδιάμεσο αίτημα, έκρινα ότι η παρουσία των Παρέδρων δεν ήταν αναγκαία. Το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση.

Δεν αντεξετάστηκαν ενόρκως δηλούντες και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι καταχώρισαν γραπτές αγορεύσεις με την ανάρτηση τους στον ηλεκτρονικό φάκελο της υπόθεσης.

 

Ένσταση:

            Ένσταση εκ μέρους των Καθ’ ων η Αίτηση 1 και 2, καταχωρήθηκε την 7.4.2025 και αυτή βασίζεται στους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας 2023, Μέρος 16 Καν. 16.13, Μέρος 25 Καν. 25.1, 25.6 και 25.7, Μέρος 32 Καν. 32.2 και 32.7, Μέρος 39 Καν. 39.2 και 39.5, στον περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ. 9, άρθρο 3,  στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/60, άρθρα 21, 22, 29(1) 30, 31 και 32, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 4, 5, 7, 9, 82-90, 91Α, 91Β και 91Γ, στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο 1983, Ν. 23/1983, στους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 1983, Κ. 2/1983, στο Αγγλικό σύγγραμμα White Book του 2023, στις αρχές του Δικαίου της Επιείκειας, στις Αρχές του Κοινοδικαίου, στην νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι:

 

«[Α]    Δεν πληρούνται και/ή δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που σωρευτικά θέτει ο νόμος και η νομολογία και/ή οι Προϋποθέσεις του Αρ. 32 του Ν. 14/1960 για την έκδοση ενδιάμεσων Προστακτικών και/ή Απαγορευτικών Διαταγμάτων και/ή του Αιτούμενου Διατάγματος και/ή δεν δικαιολογείται η οριστικοποίηση του Χωρίς Ειδοποίηση / Μονομερός εκδοθέντος Διατάγματος ημερ. 24 Ιανουάριου 2025, και συγκεκριμένα, οι Αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν και/ή να αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό:

 

i.        Ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την επ’ ακροατηρίου Διαδικασία και/ή καλή βάση Αγωγής εναντίον των Καθ’ ου η Αίτηση 1 και/ή 2.

ii.       Ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην Κυρίως Αίτηση.

iii.      Ότι εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.

iν.      Ότι είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθεί το Αιτούμενο Διάταγμα και/ή ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της έκδοσης του Αιτούμενου Διατάγματος.

 

[Β]     Επιπλέον και/ή Χωρίς επηρεασμό του [Α] ανωτέρω, οι Αιτητές δεν έχουν αποδείξει ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης Δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο άμα τη μη έκδοση του Αιτούμενου Διατάγματος και/ή χωρίς την οριστικοποίηση του Διατάγματος ημερ. 24 Ιανουάριου 2025 διότι ακόμα και στην περίπτωση εκείνη που οι Αιτητές επιτύχουν την Απαίτηση τους επί της ουσίας [Αιτητικό Υπ’ Αρ. (3) της Κυρίως Αίτησης] η όποια επικείμενη ζημιά τους δύναται εύκολα να αποτιμηθεί σε χρήμα αφού αυτή μεταξύ άλλων θα αποτελεί την αξία των αντικειμένων (φουγάρα, πάγκοι κουζίνας, είδη υγιεινής, συστήματος κλιματισμού, συστήματος εσωτερικής παρακολούθησης και ανίχνευσης καπνού κ.ο.κ ως αυτά κατονομάζονται στο Διάταγμα ημερ. 24 Ιανουάριου 2025) και/ή την εκτιμημένη/αποτιμημένη σε χρήμα εργασία/κόστος για επιδιόρθωση/επαναφορά των όποιων επεμβάσεων επί του ακινήτου (τοιχοποιία, ηλεκτρική και υδραυλική εγκατάσταση ως το Διάταγμα ημερ. 24 Ιανουάριου 2025).

 

[Γ]      Επιπλέον και/ή Χωρίς επηρεασμό του [Α] και/ή [Β] ανωτέρω, το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της απόρριψης της Χωρίς Ειδοποίηση Αίτησης ημερ. 17 Ιανουάριου 2025 και/ή του Χωρίς Ειδοποίηση/Μονομερώς εκδοθέντος Διατάγματος ημερ. 24 Ιανουάριου 2025 καθότι η οριστικοποίηση του Μονομερώς εκδοθέντος Διατάγματος ημερ. 24 Ιανουάριου 2025 και/ή η απόδοση της όποιας θεραπείας στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας θα διαταράξει και/ή θα αποσταθεροποιήσει την σημερινή επικρατούσα κατάσταση «Status quo» προς ουσιαστική επίλυση της διαφοράς καθότι οι Αιτητές καταπιάνονται με τα επί της ουσίας θέματα της διαφοράς με αποτέλεσμα επικείμενη οριστικοποίηση του Μονομερώς εκδοθέντος Διατάγματος ημερ. 24 Ιανουάριου 2025 να προκαταβάλει την ουσία της υπόθεσης και/ή να επιλύσει ουσιαστικά την διαφορά των μερών και/ή να τερματίσει στην ουσία την διαφορά σε πρώιμο στάδιο.

 

[Δ]     Οι Αιτητές έχουν αποκρύψει τα πραγματικά γεγονότα και/ή το πλήρες φάσμα αυτών και/ή δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια αφού παραπλανώντας το Σεβαστό Δικαστήριο ισχυρίζονται ότι έχουν δικαίωμα στην όποια προσθήκη και/ή μετατροπή και/ή επένδυση έγινε από πλευράς Καθ’ ων η Αίτηση επί του επίδικου υποστατικού και/ή στο σύνολο του εξοπλισμού που βρίσκεται εντός αυτού και/ή επέλεξαν να μην αποκαλύψουν την με την μαρτυρία τους την επίγνωση τους στην «Συμφωνίας Αγοραπωλησίας Εξοπλισμού και Εγκαταστάσεων Εστιατορίου» που υπογράφτηκε μεταξύ του κ. Α.Α. και των Καθ’ ων η Αίτηση και αποτέλεσε το εφαλτήριο για την μετέπειτα σύσταση του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου [Τεκμ. 1 στην Ε.Δ. που συνοδεύει την Αίτηση],

 

[Ε]     Λαμβανομένων υπόψη όλων των γεγονότων της παρούσας διαφοράς δεν είναι πρόσφορο όπως ούτε δίκαιο να εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα και/ή οποιοδήποτε εξ’ αυτών.»

 

Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του κ. Μιχαλάκη Παντελή, από τη Λευκωσία. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ο Καθ’ ου η Αίτηση 2 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, ενώ κατά τον επίδικο χρόνο, αποτελούσε τον ιδιοκτήτη του συνόλου του μετοχικού κεφαλαίου και μοναδικό αξιωματούχο των Καθ’ ου η Αίτηση 1. Έχει αναγνώσει την κυρίως Αίτηση και την υπό εξέταση αίτηση και απορρίπτει πλήρως το περιεχόμενο και των δύο, ενώ υιοθετεί την ένσταση. Ο κ. Παντελή έχει προσωπική εμπλοκή στα θέματα και γνώση των γεγονότων στα οποία αναφέρεται, ενώ σε αντίθετη περίπτωση, αποκαλύπτει την πηγή γνώσης του.

 

Οι Καθ’ ων η Αίτηση 1 αποτελούν εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, με δικαίωμα εκμετάλλευσης και προώθησης [Franchisors] της αλυσίδας «Το Παραδοσιακό». Αρχικά, οι Καθ’ ων η Αίτηση δραστηριοποιήθηκαν σε υποστατικό επί της Λεωφόρου 28^ης Οκτωβρίου, στη Μακεδονίτισσα, το οποίο μέχρι και σήμερα εξακολουθούν να λειτουργούν. Ακολούθως, ο ενόρκως δηλών αποφάσισε να επεκτείνει τις δραστηριότητες των Καθ’ ων η Αίτηση 1 και έτσι, ξεκίνησε να ψάχνει για υποστατικά προς ενοικίαση στον πυρήνα της πρωτεύουσας. Τότε γνώρισε τον κ. Α.Α., τον προηγούμενο ενοικιαστή, ο οποίος είχε εκφράσει την επιθυμία του να πωλήσει την επιχείρηση εστιατορίου που διατηρούσε στο επίδικο κατάστημα.

 

Ο Α.Α. ζήτησε αρχικά το ποσό των €130.000,00 το οποίο απέρριψε ο κ. Παντελή. Ακολούθως, αποκάλυψε στον τελευταίο, ότι ο ιδιοκτήτης του υποστατικού από τον οποίον ενοικίαζε, είχε προωθήσει τη διαδικασία έξωσης του, οπόταν εάν ο κ. Παντελή συμφωνούσε με τον Ιδιοκτήτη να ενοικιαστεί το ακίνητο στη δική του εταιρεία, ο Α.Α. ήταν διατεθειμένος να του πωλήσει τον Εξοπλισμό του και τις Εγκαταστάσεις που διατηρούσε εντός του υποστατικού, προς €50.000,00. Ο ενόρκως δηλών επικοινώνησε με τον κ. Παπαχρυσοστόμου, Διευθυντή των Αιτητών, με τον οποίο συμφωνήθηκαν οι όροι της ενοικίασης. Την 24.5.2024, έλαβαν χώραν τα ακόλουθα:

 

i.          Απαριθμήθηκε ο υφιστάμενος Εξοπλισμός και Εγκαταστάσεις που βρίσκονταν εντός υποστατικού που ανήκαν στον κ. Α.Α. και αγοράστηκαν από τους Καθ’ ων η Αίτηση 1 μέσω της σύστασης του «Συμφωνητικού Αγοραπωλησίας Εξοπλισμού και Εγκαταστάσεων Εστιατορίου».

ii.         Εν συνεχεία, υπογράφτηκε το Ενοικιαστήριο Έγγραφο.

iii.        Το δε έγγραφο Τεκμήριο 3 στην ένορκο δήλωση του κ. Παπαχρυσοστόμου, ετοιμάστηκε μετά την υπογραφή του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου από τον ίδιο τον κ. Παπαχρυσοστόμου, για να δικαιολογήσει ο τελευταίος την είσπραξη του ποσού των €25.000,00 από τις €50.000,00 που ο κ. Παντελή είχε δώσει στον κ. Α.Α., στα πλαίσια της μεταξύ των συμφωνίας.

iν.      Ο κ. Παντελή δεν πλήρωσε «εμπορική εύνοια», αφού, ούτως ή άλλως, τη δεδομένη στιγμή ήταν σε όλους γνωστό ότι εναντίον του Α.Α. είχε ήδη εκδοθεί Διάταγμα Έξωσης.

 

Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι μόλις έλαβαν κατοχή του επίδικου υποστατικού, ξεκίνησαν ανακαινίσεις για διαμόρφωση του χώρου σύμφωνα με τις προδιαγραφές του αντιπροσώπου τους [Franchisee], ούτως ώστε να στεγαστεί εκεί η επιχείρηση τους. Στην πορεία, κατά ή περί το Σεπτέμβριο 2024 και αφότου πραγματοποιήθηκε μεγάλη επένδυση από πλευράς τους εντός του επιδίκου καταστήματος, διαπίστωσαν αρκετά προβλήματα με τα πρώτα πρωτοβρόχια. Μεταξύ άλλων, υπήρχε εισροή νερού στο επίδικο, ενώ οι αποχετεύσεις ήταν βουλλωμένες και κακώς συντηρημένες, πράγμα το οποίο τους ανάγκασε να ανοίξουν εκ νέου κανάλια στο πάτωμα, με επιπλέον κόστος κεραμικών, εργατικών κοκ. Προς τούτο, ενημέρωσε τον κ. Παπαχρυσοστόμου με την επιστολή του ημερομηνίας 6.9.2024. Η αντίδραση και τα όσα επακολούθησαν, είναι εμφανή από το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 6 και 7 στην ένορκο δήλωση του κ. Παπαχρυσοστόμου. Ένεκα ρήξης στις μεταξύ των σχέσεις, ο κ. Παντελή απέστειλε στους Αιτητές, ειδοποίηση παράδοσης κατοχής μέσω της επιστολής ημερομηνίας 7.10.2024, την οποία αποδέχθηκαν οι Αιτητές με την απαντητική τους επιστολή ημερομηνίας 8.10.2024.

 

Κατέθεσε επίσης, ότι πέραν του ποσού που δόθηκε στους Αιτητές και το οποίο θα απαιτηθεί σε επικείμενη Ανταπαίτηση, για εξαγορά χώρων στάθμευσης, ουδέν άλλο ποσό δόθηκε και ουδεμία προσθήκη ή τροποποίηση έγινε από πλευράς των Καθ’ ων η Αίτηση, για σκοπούς συμμόρφωσης με την Πολεοδομική Άδεια με Αρ. 9997. Ο εξοπλισμός που βρίσκεται εντός του επιδίκου, αγοράστηκε εξ’ ολοκλήρου από τους Καθ’ ων η Αίτηση 1. Μέρος του εξοπλισμού αγοράστηκε προ της ενοικίασης, από τον κ. Α.Α., ενώ το υπόλοιπο μέρος από τρίτους. Πέραν των ανωτέρω, δαπανήθηκε και μεγάλο χρηματικό ποσό για διαμόρφωση του χώρου στη σημερινή του κατάσταση, ούτως ώστε να συμμορφωθούν οι Καθ’ ων η Αίτηση με τη συμφωνία που έχουν με τους αντιπροσώπους τους [Franchisees] και ιδιοκτήτες της αλυσίδας «Το Παραδοσιακό».

 

Είναι η θέση του ότι κατάληξη σ’ αυτή την εκκρεμοδικία, αποτελεί απότοκο της άρνησης των Αιτητών να αποδεχτούν την ευθύνη τους για διασφάλιση ειρηνικής και απρόσκοπτης κατοχής του επίδικου υποστατικού από τους ενοικιαστές τους, δηλαδή να μην αποδεχθούν ότι την ευθύνη για την εισροή νερού στο επίδικο, την έχουν αυτοί και ουδείς άλλος. Αυτό οδήγησε στην απόφαση των Καθ’ ων η Αίτηση να αποστείλουν ειδοποίηση παράδοσης κατοχής, την οποία οι Αιτητές αποδέχθηκαν. Η αποδοχή τους επηρεάζει και τον ούτως καλούμενο τερματισμό της ενοικίασης που μεταγενέστερα απέστειλαν.

 

Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι, απ’ εκεί και πέρα, το τι γράφτηκε από τον ίδιο στην επιστολή του ημερομηνίας 14.10.2024, είναι ξεκάθαρο και δεν χωρεί οποιαδήποτε διαφορετική ερμηνεία. Ανέφερε ότι θα μεταφέρει τον εξοπλισμό τους σε πλησιέστερο κατάστημα, πιο φιλικό και με χαμηλότερο ενοίκιο. Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο. Στη συνέχεια, ο Καθ’ ου η Αίτηση 3 προσέφερε εκ μέρους των Καθ’ ων η Αίτηση, όλα τα οφειλόμενα από τους Καθ’ ων η Αίτηση ποσά, στον κ. Παπαχρυσοστόμου, με μεταχρονολογημένες επιταγές, τις οποίες εν τέλει δεν παρέδωσαν αφού ο κ. Παπαχρυσοστόμου τους ενημέρωσε ότι είχε ήδη εξασφαλίσει το προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 24.1.2025. Στη συνέχεια, οι επιταγές δόθηκαν στους δικηγόρους των Καθ’ ων η Αίτηση, με οδηγίες να παραδοθούν στον κ. Παπαχρυσοστόμου, νοουμένου ότι με την παράδοση του υποστατικού, θα παραλάμβαναν τις δικές τους προσθήκες και εξοπλισμό, τον εξοπλισμό που οι ίδιοι αγόρασαν και τους ανήκει και τις προσθήκες που οι ίδιοι πλήρωσαν.

 

Ο μάρτυρας τυγχάνει νομικής συμβουλής, ότι οι Αιτητές αδυνατούν να αποδείξουν στον απαιτούμενο βαθμό, ότι η απαίτηση τους, σε σχέση πάντοτε με το αιτητικό υπ’ αρ. (3) της κυρίως Αίτησης, έχει ορατές πιθανότητες επιτυχίας. Αντιθέτως, η ύπαρξή του Συμφωνητικού Αγοραπωλησίας Εξοπλισμού και Εγκαταστάσεων Εστιατορίου, σε συνάρτηση με την ορθή ερμηνεία του όρου 2 του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 24.5.2024, ότι δηλαδή προς όφελος του Ιδιοκτήτη παραμένουν οι προσθήκες/τροποποιήσεις «...προς τον σκοπό συμμόρφωσης [του] με τους όρους της Πολεοδομικής Άδειας και Άδειας Οικοδομής» και μόνο, καταδικάζει την επί της ουσίας Απαίτηση, σε απόρριψη εκ προοιμίου.

 

Επιπλέον, τα αναφερόμενα στο προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 24.1.2025 αντικείμενα, ήτοι: (i) φουγάρα, (ii) θύρες, (iii) πάγκοι κουζίνας, (iν) είδη υγιεινής, (ν) σύστημα κλιματισμού, (νi) σύστημα παρακολούθησης, (vii) σύστημα μετάδοσης μουσικής, (vii) ηλεκτρικές τέντες και (ix) εσωτερικές/εξωτερικές θερμάστρες, έχουν αξία και η αξία αυτή αποτιμάται σε χρήμα. Ενδεικτικά, οι Καθ’ ων η Αίτηση κατέβαλαν στον προηγούμενο ενοικιαστή, το ποσό των €50.000,00. Επικείμενη επέμβαση, εκτός των προβλέψεων της Συμφωνίας Ενοικίασης, στην τοιχοποιία, στο πάτωμα ή στην ηλεκτρική και υδραυλική εγκατάσταση, επιδέχεται επιδιόρθωσης, με το κόστος επιδιόρθωσης επίσης να αποτιμάται σε χρήμα.

 

Ο κ. Παντελή κατέθεσε ότι, στην περίπτωση που οι Αιτητές, για σκοπούς συζήτησης και μόνο, επιτύχουν την Απαίτηση τους, η όποια επικείμενη ζημιά τους δύναται, με τη βοήθεια ειδικού, να αποτιμηθεί σε χρήμα. Επομένως, δεν υφίσταται ο παραμικρός κίνδυνος μη απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την οριστικοποίηση/ύπαρξη ενδιάμεσου προληπτικού Διατάγματος.

 

Από την άλλη, εάν το προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 24.1.2025, οριστικοποιηθεί και συνεχίσει η απαγόρευση προς τους Καθ’ ων η Αίτηση 1 να απομακρύνουν «...οποιοσδήποτε υφιστάμενες κατασκευές στο ενοικιαζόμενο κατάστημα...», τότε θα επέλθει ουσιαστική κακοδικία. Οι Καθ’ ων η Αίτηση δαπάνησαν μεγάλα χρηματικά ποσά για αγορά εξοπλισμού και διαμόρφωση του χώρου. Σε περίπτωση που οι Αιτητές λάβουν κατοχή του επιδίκου και το ενοικιάσουν σε τρίτους (επιστολή 8.10.2024: «δεν έχουμε άλλη επιλογή από το αναζητήσουμε άλλο ενοικιαστή...»), οι Καθ’ ων η Αίτηση θα απωλέσουν εξ’ ολοκλήρου την επένδυση τους. Η οριστικοποίηση επομένως του προσωρινού Διατάγματος ημερομηνίας 24.1.2025, θα προκαταβάλει, τερματίζοντας ουσιαστικά τη διαφορά σε πρώιμο στάδιο.

 

Ο ενόρκως δηλών υποστήριξε ότι οι Αιτητές, μέσω της λανθασμένης και κατά το δοκούν, ερμηνείας που δίδουν στον όρο 2 του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου, επιχειρούν να ιδιοποιηθούν του συνόλου της επένδυσης των Καθ’ ων η Αίτηση 1. Είναι ξεκάθαρο από όλα τα πιο πάνω, ότι οι Αιτητές δεν έχουν κανένα απολύτως δικαίωμα στα όσα οι Καθ’ ων η Αίτηση δαπάνησαν στο επίδικο υποστατικό.

 

Πραγματικά γεγονότα:

Τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρικό υλικό και νομικές και πραγματικές θέσεις. Λαμβάνοντας υπόψην ότι σε αιτήσεις της φύσεως της υπό εξέταση αίτησης, το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και ότι η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση και στις ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης ενόρκως δηλούντος (Μέρος 23 και ειδικά Μέρος 23.13 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας 2023) και λαμβάνοντας υπόψη τα δικόγραφα, τους ισχυρισμούς, αρνήσεις και παραδοχές που περιλαμβάνονται σ’ αυτά και στη γραπτή μαρτυρία ενώπιον μου στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης, καθώς και ποιοι από τους ισχυρισμούς παρέμειναν αναντίλεκτοι, βρίσκω, ότι, εκ πρώτης όψεως και για τους σκοπούς της υπό εξέταση αίτησης μόνο, τα πραγματικά γεγονότα είναι τα πιο κάτω:

 

(α)     Οι Αιτητές είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, εγγεγραμμένη στην Κυπριακή Δημοκρατία.

(β)     Οι Καθ’ ων η Αίτηση 1 είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης εγγεγραμμένη στην Κυπριακή Δημοκρατία.

(γ)     Οι Καθ’ ων η Αίτηση 1 έχουν το δικαίωμα εκμετάλλευσης και προώθησης (Franchisors) της αλυσίδας «Το Παραδοσιακό».

(δ)     Οι Αιτητές είναι ιδιοκτήτες ενός καταστήματος με αρ. 6 και μεσοπάτωμα αρ. 5, σε κτίριο της οδού Στασάνδρου, εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Λευκωσίας, στην Ενορία Τρυπιώτη (Ακίνητα Θ. Σπυριδάκι) (Τεκμήριο 1 στην ένορκο δήλωση του κ. Παπαχρυσοστόμου, ημερομηνίας 17.1.2025).

(ε)     Το επίδικο κατάστημα κείται εντός ελεγχόμενης περιοχής εν τη εννοία του άρθρου 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και της Κ.Δ.Π. 519/2007.

(στ)   Το κατάστημα αποτελεί μέρος κτιρίου το οποίο συμπληρώθηκε τη δεκαετία 1970.

(ζ)     Το επίδικο κατάστημα ήταν υπό ενοικίαση ή προσφερόταν προς ενοικίαση, κατά την 31.12.1999.

(η)     Οι Αιτητές ενοικίασαν το επίδικο κατάστημα με δικαίωμα χρήσης ενός χώρου στάθμευσης μικρού αυτοκινήτου εντός του κοινόχρηστου χώρου της αυλής στο πίσω μέρος του κτηρίου, στους Καθ’ ων η Αίτηση 1, δυνάμει ενοικιαστηρίου συμβολαίου ημερομηνίας 24.5.2024 (Τεκμήριο 1 στην ένορκο δήλωση του κ. Παπαχρυσοστόμου, ημερομηνίας 17.1.2025).

(θ)     Η περίοδος ενοικίασης ήταν 10 χρόνια, από 1.7.2024 μέχρι 30.6.2034. Σύμφωνα με το ενοικιαστήριο έγγραφο, ο ενοικιαστής έχει το δικαίωμα να παραδώσει κενή και ελευθέρα κατοχή του επίδικου, αφού δώσει γραπτή ειδοποίηση της πρόθεσης του στον ιδιοκτήτη, τουλάχιστον έξι καθαρούς μήνες προηγουμένως και παραδώσει την κατοχή με τη λήξη των έξι μηνών.

(ι)      Οι Καθ’ ων η Αίτηση 2 και 3 υπέγραψαν επί του ενοικιαστηρίου εγγράφου ως εγγυητές των Καθ’ ων η Αίτηση 1.

(κ)     Κατά τον ουσιώδη χρόνο, ο Καθ’ ου η Αίτηση 2 ήταν ο μοναδικός μέτοχος και αξιωματούχος των Καθ’ ου η Αίτηση 1.

(λ)     Οι Καθ’ ων η Αίτηση 1 έλαβαν την κατοχή του επίδικου καταστήματος ως ενοικιαστές αυτού, την οποία διατηρούν μέχρι σήμερα.

(μ)     Το ενοικιαστήριο έγγραφο, προνοεί, μεταξύ άλλων,

(ν)     Αναφορικά με το επίδικο κατάστημα, είχε εκδοθεί Πολεοδομική Άδεια με αριθμό 9997, για τη χρήση του ως εστιατόριο (Τεκμήριο 1 στην ένορκο δήλωση του κ. Παπαχρυσοστόμου, ημερομηνίας 17.1.2025). Στο ενοικιαστήριο έγγραφο προνοείται ότι: «Στο κατάστημα έχουν γίνει οι κατάλληλες διαρρυθμίσεις για χρήση αυτού ως εστιατόριο» και στον όρο 1, ότι ο ενοικιαστής θα το χρησιμοποιεί σύμφωνα με τους όρους της Πολεοδομικής Άδειας και της Άδειας Οικοδομής που θα εκδοθεί μελλοντικά.

(ξ)     Οι όροι 2, 5 και 6 του ενοικιαστηρίου εγγράφου, προνοούν:

 

«2. Ο ενοικιαστής θα δικαιούται να προβαίνει σε οποιεσδήποτε προσθήκες ή και τροποποιήσεις επί του ενοικιαζόμενου καταστήματος προς το σκοπό της συμμόρφωσης του με τους όρους της Πολεοδομικής Άδειας και Άδειας Οικοδομής. Όλες οι προσθήκες ή και τροποποιήσεις που θα γίνονται από τον ενοικιαστή θα γίνονται με αποκλειστικά δική του δαπάνη και έξοδα και θα παραμείνουν προς όφελος του ιδιοκτήτη χωρίς να πληρώσει οποιαδήποτε αποζημίωση στον ενοικιαστή.»

 

«5. Κάθε βλάβη ή φθορά του υποστατικού οποιασδήποτε φύσης επιβαρύνει αποκλειστικά τον Ενοικιαστή ο οποίος υποχρεούται μετά τη λήξη ή τον τερματισμό της ενοικίασης να παραδώσει το υποστατικό σε καλή και λειτουργήσιμη κατάσταση, εξαιρουμένης φυσικής φοράς και χρήσεως. Ο Ενοικιαστής υποχρεούται με δικά του έξοδα να επιδιορθώνει όλες τις βλάβες, στην ηλεκτρική, υδραυλική ή και αποχετευτική εγκατάσταση του καταστήματος, ο δε Ιδιοκτήτης ουδεμία ευθύνη θα φέρουν για οποιεσδήποτε επιδιορθώσεις του καταστήματος.»

 

«6. Ο Ενοικιαστής οφείλει με δικά του έξοδα να διατηρεί τις υδραυλικές, αποχετευτικές και ηλεκτρικές και γενικά όλες τις εγκαταστάσεις του υποστατικού σε καλή και λειτουργήσιμο κατάσταση και να καταβάλλει όλα τα τέλη, φόρους και δικαιώματα και ή άλλως που έχουν σχέση με την κατοχή και λειτουργία του υποστατικού συμπεριλαμβανομένων και των φόρων σκυβάλων. Όλες οι εγκαταστάσεις ηλεκτρισμού, υδατοπρομήθειας, κεντρικό σύστημα κλιματισμού, σύστημα εσωτερικής παρακολούθησης και ανίχνευσης καπνού, εξωτερικές και εσωτερικές σόμπες, τέντες και γενικά οι εγκαταστάσεις εντός του καταστήματος θα συντηρούνται και θα επισκευάζονται αποκλειστικά από τον ενοικιαστή. Ο ιδιοκτήτης ουδεμία ευθύνη θα έχει.»

 

(ο)     Πριν την ενοικίαση του επίδικου στους Καθ’ ων η Αίτηση 1, αυτό ήταν ενοικιασμένο σε άλλα πρόσωπα και χρησιμοποιείτο ως εστιατόριο.

(π)    Εναντίον των εν λόγω προσώπων, είχε κινηθεί διαδικασία έξωσης ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου (Τεκμήριο 2 στην ένορκο δήλωση του κ. Παπαχρυσοστόμου, ημερομηνίας 17.1.2025).

(ρ)     Στο επίδικο κατάστημα υπήρχαν εγκαταστάσεις και εξοπλισμός κατά την ανάληψη της κατοχής από τους Καθ’ ων η Αίτηση 1.

(σ)     Ένας εκ των προηγούμενων ενοικιαστών (Α.Α.), ήλθε σε επαφή με τους Καθ’ ων η Αίτηση 1 και 2 και την 24.5.2024, υπέγραψε με τους Καθ’ η Αίτηση 1, Συμφωνητικό Αγοραπωλησίας Εξοπλισμού και Εγκαταστάσεων Εστιατορίου, τα οποία διατηρούσαν εντός του επίδικου καταστήματος (Τεκμήριο 1 στην ένορκο δήλωση του κ. Παντελή, ημερομηνίας 7.4.2025).

(τ)      Η συμφωνία υπεγράφη αμέσως πριν την υπογραφή του ενοικιαστηρίου εγγράφου μεταξύ των Αιτητών και των Καθ’ ων η Αίτηση 1.

(υ)     Ο Α.Α. δήλωσε και εγγυήθηκε στο Συμφωνητικό, ότι ήταν ο νόμιμος κάτοχος του εξοπλισμού και των εγκαταστάσεων.

(φ)     Ο εξοπλισμός και οι εγκαταστάσεις, περιγράφονταν ως περιλαμβάνοντα: έπιπλα και τραπέζια εστιατορίου, επαγγελματικά μαγειρικά σκεύη και συσκευές, ψυγεία, καταψύκτες και άλλες ηλεκτρικές συσκευές, σκεύη σερβιρίσματος και κουζινικά, διακοσμητικά στοιχεία και πινακίδες, κλιματιστικά, ηλεκτρικές θερμοσόμπες, ηλεκτρομηχανολογική εγκατάσταση, σύστημα ήχου και σύστημα εξαερισμού, σύστημα συναγερμού και βιντεοκάμερες παρακολούθησης και άλλος εξοπλισμός (Τεκμήριο 1 στην ένορκο δήλωση του κ. Παντελή, ημερομηνίας 7.4.2025).

(χ)     Τόσο οι προηγούμενοι ενοικιαστές, όσο και οι Αιτητές, έλαβαν χρηματικό ποσό από τους Καθ’ ων η Αίτηση 1, πριν την υπογραφή του ενοικιαστηρίου εγγράφου για το επίδικο κατάστημα (Τεκμήριο 3 στην ένορκο δήλωση του κ. Παπαχρυσοστόμου, ημερομηνίας 17.1.2025).

(ψ)    Οι Καθ’ ων η Αίτηση 1 προέβησαν σε περαιτέρω αγορές εξοπλισμού για το επίδικο κατάστημα (Τεκμήριο 2 στην ένορκο δήλωση του κ. Παντελή ημερομηνίας 7.4.2025).

(ω)    Το πληρωτέο ενοίκιο για το επίδικο κατάστημα ανέρχεται σήμερα σε €2.500.- μηνιαίως.

(ια)    Αποτέλεσε κοινό έδαφος ότι οι Καθ’ ων η Αίτηση 1 προέβησαν σε αλλαγές και τροποποιήσεις στο επίδικο, ώστε να λειτουργήσουν σ’ αυτό την επιχείρηση τους.

(ιβ)    Οι Καθ’ ων η Αίτηση 1 λειτουργούν επιχείρηση εστιατορίου στο επίδικο κατάστημα.

(ιγ)    Οι Καθ’ ων η Αίτηση 1 οφείλουν αριθμό μηνιαίων ενοικίων. Δήλωσαν προθυμία να τα καταβάλουν.

(ιδ)    Οι Καθ’ ων η Αίτηση 1, στις 7.10.2024, απέστειλαν στους Αιτητές, ειδοποίηση τερματισμού του συμβολαίου και παράδοσης της κατοχής σε 6 μήνες. Οι Αιτητές εμμέσως την αποδέχθηκαν, με επιστολή τους ημερομηνίας 8.10.2024 (Τεκμήριο 7 στην ένορκο δήλωση του κ. Παπαχρυσοστόμου, ημερομηνίας 17.1.2025).

 

Νομική και δικονομική πτυχή:

Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικοί Κανονισμοί:

Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας τυγχάνουν εφαρμογής σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων δυνάμει του Κανονισμού 12(α)[1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα.

 

Μέρη 23, 25 και 32:

            Το Μέρος 23 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας 2023, περιλαμβάνει τους γενικούς κανόνες για αιτήσεις έκδοσης Δικαστικών Διαταγμάτων, ως το αιτούμενο με την υπό εξέταση αίτηση. Η αίτηση καταχωρίζεται σύμφωνα με το Έντυπο 34 (Μέρος 23.4(6)), ως η υπό εξέταση αίτηση. Η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων και της γραπτής μαρτυρίας τα οποία αναφέρονται στην αίτηση και την ένσταση (Μέρος 23.3(1)).

 

Το Μέρος 25 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας 2023, περιλαμβάνει πρόνοια για την παροχή ενδιάμεσης θεραπείας (Μέρος 25.1(1)(β)). Το Μέρος 32 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας 2023, αφορά στην παροχή μαρτυρίας.

 

Απόκρυψη γεγονότων (non-disclosure):

Οι Καθ’ ων η Αίτηση ισχυρίζονται, μεταξύ άλλων, ότι οι Αιτητές είναι ένοχοι απόκρυψης γεγονότων. Για να καταλήξει το Δικαστήριο στο συμπέρασμα ότι οι Αιτητές είναι ούτως ένοχοι απόκρυψης, αυτό πρέπει να προκύπτει αβίαστα από την ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεκτή μαρτυρία. Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου σε μονομερή αίτηση θεωρείται είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου το οποίο αρνείται να ακούσει πλέον αυτόν που το εξαπάτησε και ακυρώνει τη διαταγή (βλέπετε Global Cruises v. Metro Shipping (1989) 1 (E) Α.Α.Δ. 607 και Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά. (1995) 1 Α.Α.Δ. 248.)

 

Η σημασία της μη αποκάλυψης έγκειται στην αποστέρηση του Δικαστηρίου γνώσης ουσιωδών γεγονότων για την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Ουσιώδες, για τους σκοπούς αυτούς, είναι κάθε γεγονός το οποίο άπτεται και μπορεί εξ’ αντικειμένου να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για τη χορήγηση ή όχι της αιτούμενης θεραπείας (βλέπετε σχετικά Demstar Ltd. v. Zim Israel Navigation Co. Ltd., (1996) Α.Α.Δ. 597, M. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.α. v. Timberland Co. (1997) 1(Γ) AAΔ 1791, Resola v. Χρίστου (1998) 1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Κυρισάββα v. Kύζη (2001) 1 (Β) Α.Α.Δ. 1245, Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.ά. v. Benfleet Enterprises Ltd. κ.ά., (2006) 1(Α) Α.Α.Δ. 280). Η σοβαρότητα της θέματος της απόκρυψης, δεικνύει ακριβώς ότι πρέπει να είναι πολύ σαφές πως διάδικος είναι ένοχος απόκρυψης για να καταλήξει το Δικαστήριο σ’ αυτό το συμπέρασμα.

 

Οι Αιτητές αποκάλυψαν το Τεκμήριο 3 στην ένορκο δήλωση του κ. Παπαχρυσοστόμου, το οποίο αφορά στην πληρωμή του συνολικού ποσού των €50.000 από τους Καθ’ ων η Αίτηση 1 και τον επιμερισμό του μεταξύ των Αιτητών και του προηγούμενου ενοικιαστή. Δεν αποκάλυψαν όμως το σχετικό με το εν λόγω Τεκμήριο 3, Συμφωνητικό Αγοραπωλησίας Εξοπλισμού και Εγκαταστάσεων Εστιατορίου (Τεκμήριο 1 στην ένορκο δήλωση του κ. Παντελή ημερομηνίας 7.4.2025). Καίρια, δεν αποκάλυψαν ούτε αυτή τούτη την ύπαρξη τέτοιου Συμφωνητικού μεταξύ του προηγούμενου ενοικιαστή και των Καθ’ ων η Αίτηση 1 και/ή, εάν η ύπαρξη του αυτή καθ’ αυτή, δεν ήταν σε γνώση των Αιτητών, τουλάχιστον το λόγο για τον οποίο έλαβαν χρηματικό ποσό από τους Καθ’ ων η Αίτηση 1, τόσο οι ίδιοι όσο και ο Α.Α., ο οποίος είχε ήδη εξωθεί από το επίδικο με βάση Διάταγμα Δικαστηρίου.

 

Το έγγραφο είναι ουσιώδες, διότι δεικνύει εκ πρώτης όψεως, ότι οι Καθ’ ων η Αίτηση 1 είναι ιδιοκτήτες δυνάμει αγοράς, εξοπλισμού και εγκαταστάσεων στο επίδικο κατάστημα, τα οποία περιλαμβάνονται και/ή κατονομάζονται, στο αιτούμενο Διάταγμα και στο προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 24.1.2025, όπως αυτό έχει εκδοθεί.

 

Ενόψει των πιο πάνω, είναι η κρίση μου ότι ο ισχυρισμός περί απόκρυψης ουσιαστικών γεγονότων από πλευράς των Αιτητών, κατά την εξέταση της αίτησης μονομερώς, έχει αποδειχθεί στο βαθμό που απαιτείται σ’ αυτό το στάδιο και είναι βάσιμος.

 

Προσωρινά διατάγματα – προϋποθέσεις και νομολογία:

Δικαιοδοτικό άρθρο:

Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 32 [2] του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60 ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Για να οριστικοποιηθεί το εκδοθέν προσωρινό Διάταγμα, πρέπει να ικανοποιηθώ ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκασην κατά την επ’ ακροατηρίω διαδικασία, ότι υπάρχει πιθανότητα οι Αιτητές να δικαιούνται σε θεραπεία και ότι, εκτός αν οριστικοποιηθεί το Διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.

Σύμφωνα με την νομολογία, η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκασην ικανοποιείται από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης. Η πιθανότητα επιτυχίας ικανοποιείται από το αποδεικτικό υλικό του αιτούντος. Τα δύο κριτήρια είναι αλληλένδετα, όμως το πρώτο εξετάζεται σε σχέση με τη νομική θεμελίωση των αξιώσεων και το δεύτερο συσχετίζει τη νομική θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση των αξιώσεων. Αν οι Αιτητές είναι σε θέση να δείξουν κάτι πέρα από την απλή πιθανολόγηση και λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που απαιτείται κατά το τέλος της υπόθεσης, θεωρείται ότι έχουν επιτύχει να ικανοποιήσουν και το δεύτερο κριτήριο. 

 

Όσον αφορά τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων να εκδίδει απαγορευτικά διατάγματα, η αυθεντία Ακίνητα Ν. & Α. Αγρότης Λτδ. v. Δημητρίου (1997) 1 Α.Α.Δ. 863, ξεκαθαρίζει ότι το παρόν Δικαστήριο «έχει εξουσία να αποτρέπει αθέτηση αρνητικής συμβατικής υποχρέωσης … με απαγορευτικό διάταγμα…. Το ίδιο ισχύει και για τέτοια υποχρέωση θετικού περιεχομένου στις περιπτώσεις που εξυπακούεται η ανάληψη υποχρέωσης αρνητικού χαρακτήρα» (σελίδα 868). Η εξουσία αυτή αφορά την έκδοση προσωρινού και διηνεκούς απαγορευτικού ή προστακτικού Διατάγματος, αντλείται από το άρθρο 32(1) του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα (πιο πάνω) και το Δικαστήριο ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης τοιούτου Διατάγματος, όπου κρίνει ότι είναι δίκαιο ή πρόσφορο, ακόμα και σε περίπτωση που δεν αξιώνεται άλλη θεραπεία.

 

Η άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου να αποτρέπει την αθέτηση συμβατικής υποχρέωσης, εξυπακούει την επίκληση συμβατικών προνοιών, ρητών ή εξυπακουόμενων και τον ισχυρισμό ότι αυτές έχουν παραβιασθεί. Στη θέσμια ενοικίαση, τα μέρη δεσμεύονται από τους όρους του λήξαντος ή τερματισθέντος ενοικιαστηρίου εγγράφου, δυνάμει του άρθρου 27(1)[3] του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83, ως αυτός έχει τροποποιηθεί, στο βαθμό που αυτοί είναι σύμφωνοι με τις διατάξεις του Νόμου. Προς υποστήριξην τη θέσης αυτής, βλέπετε σχετικά την απόφαση του έντιμου Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου, κ. Κ. Κληρίδη, στην αυθεντία Χριστίνα Ροδοσθένους v. Γεωργίνας Οράτη Φουρουκλά, (2010) 1(Β) Α.Α.Δ. 1154, στη σελίδα 1163.

 

Προϋποθέσεις επιφύλαξης άρθρου 32(1):

Η έκδοση προσωρινών Διαταγμάτων επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (βλέπετε Karydas Taxi Co. Ltd. v. Komodikis (1975) 1 C.L.R. 321).  Έχω λάβει υπόψην τόσο την καθαρή γλώσσα της επιφύλαξης του άρθρου 32(1) (πιο πάνω), όσο και την νομολογία που την ερμηνεύει καθώς και σχετικές Αγγλικές αυθεντίες. Βλέπετε: Constantinides v. Makriyiorghou (1978) 1 C.L.R. 585, Attorney General & Another v. Savvides (1979) 1 C.L.R. 349, Odysseos v. Pieris Estates and Others (1982) 1 C.L.R. 557, Acropol Shipping Co. Ltd. and Others v. Rossis (1976) 1 C.L.R. 38, Papastratis v. Petrides (1979) 1 C.L.R. 231, Hadjikyriacos & Co. v. United Biscuits (1979) 1 C.L.R. 689, American Cyanamid Co. v. Ethicon Ltd. (1975) 1 All E.R. 504, Fellowes and Another v. Fisher (1975) 2 All E.R. 829, Jonitexo v. Addidas (1984) 1 C.L.R. 263, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ’’Βασίλη (1989) 1 Α.Α.Δ. 152, Cyprus Sulphur κ.ά. ν. Παραρλάμα κ.ά. (1990) 1 Α.Α.Δ. 1040 και 1051, Πουργουρίδη κ.ά. ν. Μέζου κ.ά. (1994) 1 Α.Α.Δ. 201, Κοσμά v. Χατζηκυπρή κ.ά. (2000) 1(Α) Α.Α.Δ. 169, Χρ. Κούνουνα v. C. & A. Simonos Ltd., (2002) 1(Β) Α.Α.Δ. 1361, Papapetrou Bros Ltd. v. Παπαπέτρου (2003) 1 (Β) Α.Α.Δ. 741, Polyford Holdings Ltd. κ.ά. v. Rosestage Enterprises Ltd. (2007) 1(Β) Α.Α.Δ. 1042, Highgate Primary School Ltd. κ.ά. v. Φυλακτίδη κ.ά. (2009) 1(Α) Α.Α.Δ. 317) και CJSC “TV COMPANY STREAM” κ.ά. v. CONTENT UNION S.A., Πολιτική Έφεση Αρ. Ε34/2018, απόφαση ημερομηνίας 8.4.2021.

 

Η κυρίως Αίτηση αφορά σε έξωση λόγω καθυστερημένων ενοικίων. Το προσωρινό Διάταγμα, αντικατοπτρίζεται σε ένα εκ των αιτητικών στις θεραπείες στην κυρίως Αίτηση και δεν αποτελεί τη μόνη θεραπεία την οποία εξαιτούνται οι Αιτητές.

 

Υπό το φως των όσων έχει σήμερα ενώπιον του το Δικαστήριο και των όσων μπορεί σ’ αυτό το στάδιο να λάβει υπόψην, καθώς και της πιο πάνω ανάλυσης, κρίνω ότι καταδεικνύεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκασην στην κυρίως Αίτηση και ότι αποκαλύπτεται πιθανότητα οι Αιτητές να δικαιούνται θεραπείας έναντι των Καθ’ ων η Αίτηση 1 και 2.

 

Τρίτη προϋπόθεση:

Η τρίτη προϋπόθεση της επιφύλαξης του άρθρου 32(1), εξετάζεται με το ίδιο σκεπτικό και επί των ιδίων αρχών που έχουν καθιερωθεί στην νομολογία, δηλαδή το κατά πόσο θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Στην αυθεντία Κ. Κυρισάββα κ.α. v. Κύζη, (2001) 1 (Β) Α.Α.Δ. 1245) το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι (στη σελίδα 1253): «Η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρης απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη (βλέπε Παπαστράτης v. Πετρίδης (1979) 1 ΑΑΔ 231)».

 

Ο ισχυρισμός των Καθ’ ων η Αίτηση 1 και 2, ότι δεν θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εάν δεν οριστικοποιηθεί το μονομερώς εκδοθέν προσωρινό Διάταγμα, επειδή η όποια ζημιά των Αιτητών δύναται να αποτιμηθεί σε χρήμα αφού αφορά στην αξία αντικειμένων και/ή σε κόστος επιδιόρθωσης ή επαναφοράς τυχών επεμβάσεων επί της τοιχοποιίας και των εγκαταστάσεων του επίδικου καταστήματος, ελέγχεται ως ορθός.

 

Λαμβάνω υπόψην την αρχή ότι το άρθρο 32 δίδει ευρύτατη εξουσία στο Δικαστήριο να εκδίδει οποιοδήποτε παρεμπίπτον, απαγορευτικό ή προστακτικό διάταγμα, όταν κριθεί δίκαιο ή πρόσφορο, χωρίς να τίθεται οποιοσδήποτε περιορισμός (βλέπετε APB Holdings v. Κιταλίδη κ.ά. (Αρ. 2), (πιο πάνω, στη σελίδα 699). Σημειώνω επίσης ότι: «Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του» (βλέπετε T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd. v. Microsoft Corporation, (2002) 1 (Γ) Α.Α.Δ. 1802, στη σελίδα 1809).

 

Είναι η κρίση μου ότι, εφόσον δεν θα είναι δύσκολο ούτε αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εάν δεν οριστικοποιηθεί το μονομερώς εκδοθέν προσωρινό Διάταγμα, δεν είναι εύλογο ούτε δίκαιο όπως αυτό οριστικοποιηθεί και το ισοζύγιο του βολικού (balance of convenience) γέρνει υπέρ της μη οριστικοποίησης του.

 

            Όπως σημειώνω πιο πάνω, το προσωρινό Διάταγμα αντιστοιχεί σε μία εκ των αιτουμένων με την κυρίως Αίτηση, θεραπειών. Στην αυθεντία Κοσμά v. Χατζηκυπρή κ.ά. (πιο πάνω) στη σελίδα 176, ο έντιμος Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου ως ήταν τότε, κ. Δ. Χατζηχαμπής, είπε: «Δεν αποκλείεται βέβαια η έκδοση ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος αντίστοιχου προς τη θεραπεία που ζητείται με την αγωγή (ίδε: Jonitexo Ltd. v. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassler KG (1984) 1 C.L.R. 263). Όπως όμως δείχνει καθαρά η υπόθεση Michael v. Brevinos (1969) 1 C.L.R. 578, εκτός ίσως σε ξεκάθαρες υποθέσεις, αυτό δεν μπορεί να γίνει με τρόπο που να ανατρέπει το status quo ante, και μάλιστα προς ουσιαστική ικανοποίηση της κυρίως θεραπείας που ζητείται με την αγωγή», διότι, ακριβώς, όπως αναφέρει και πιο πάνω στη σελίδα 175 ο έντιμος Δικαστής: «Η έννοια του ενδιάμεσου διατάγματος όμως είναι, υπό συνήθεις συνθήκες, η διατήρηση του status quo ante μέχρι της εκδίκασης της υπόθεσης και όχι η προκατάληψη της έκβασης της υπόθεσης επί της ουσίας.»

 

            Είναι λεπτή η γραμμή μεταξύ της διατήρησης του status quo ante και της ουσιαστικής ικανοποίησης της κυρίως θεραπείας. Στην παρούσα υπόθεση, η οριστικοποίηση του προσωρινού Διατάγματος, κρίνεται ότι θα ανατρέψει το status quo ante. Φαίνεται ότι μεταξύ των μερών υπάρχει διάσταση απόψεων, όχι ουσιαστικά ως προς το ποιο ήταν το casus belli, αλλά ως προς το ποια ήταν η επικρατούσα κατάσταση (status quo), η οποία δέον να διατηρηθεί. Φρονώ ότι το status quo ante, ήταν το καθεστώς που επικρατούσε πριν την αποστολή της ειδοποίησης των Καθ’ ων η Αίτηση 1, ότι θα εγκαταλείψουν το επίδικο κατάστημα. Μετά από αυτό το γεγονός, οι σχέσεις των μερών συνέχισαν να διολισθαίνουν και καταχωρίστηκε η παρούσα υπόθεση και η υπό εξέταση αίτηση. Τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των μερών, θα διαγνωστούν με λεπτομέρεια και τελικώς, με την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης.

 

Στο παρόν πρώιμο στάδιο, το Δικαστήριο κρίνει ότι οι Καθ’ ων η Αίτηση 1 δέον όπως διατηρήσουν την ειρηνική απόλαυση και απρόσκοπτη κατοχή του επίδικου μέχρι της έκδοσης άλλης διαταγής του Δικαστηρίου και όπως έχουν την ευκαιρία να υπερασπισθούν την εναντίον τους υπόθεση, τηρουμένων πάντοτε των προνοιών του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και εντός των πλαισίων αυτού. Οι δε Αιτητές, δέον όπως έχουν την ευκαιρία να προωθήσουν την υπόθεση τους το συντομότερο δυνατό και, εάν και εφόσον αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους, να εξασφαλίσουν τις αιτούμενες θεραπείες ή κάποιες από αυτές. Εφόσον διαπιστώνεται ότι η χρηματική αποζημίωση δυνατόν να είναι επαρκής για τους Αιτητές και εφόσον διαπιστώνεται ότι η κυριότητα των εγκαταστάσεων και εξοπλισμού στο επίδικο, αμφισβητείται και δεν έχει ξεκαθαρίσει, κρίνεται ότι η μη οριστικοποίηση του μονομερούς προσωρινού Διατάγματος, είναι η ορθή και δίκαιη οδός.

 

Απόφαση:

Ως εκ των ανωτέρω, οι λόγοι ένστασης επιτυγχάνουν, το εκδοθέν την 24.1.2025 προσωρινό Διάταγμα ακυρούται και η αίτηση ημερομηνίας 17.1.2025, απορρίπτεται.

 

Ελλείψει ειδικών περιστάσεων, τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα. Οι Αιτητές να καταβάλουν τα έξοδα των Καθ’ ων η Αίτηση 1 και 2, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα της απαίτησης, ήτοι €10.000 - €50.000 και να πληρωθούν στο τέλος της διαδικασίας.

 

 

(Υπ.) ………………………………….

Λ. Σ. Καμμίτση         

Πρόεδρος                 

Πιστό Αντίγραφο   

 

Γραμματέας

 

ΛΣΚ/ΕΠ