ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου
Αίτηση Αρ.: Κ26/24
(i-justice)
Μεταξύ:
1. VIOFIRM MANUFACTURING COMPANY LIMITED, HE 2104, εξ’ Ανδρέα Λασκαράτου, 6Δ, 1045, Λευκωσία, Κύπρος
2. Αθανάσιου Τσώκου, Α.Δ.Τ. [ ], Ανθούπολη
Αιτητών
και
Έλλης Αμπίζα, Α.Δ.Τ. [ ], Λευκωσία, Κύπρος
Καθ' ης η Αίτηση
----------------------------------------------------------------------------------------------
Αναστολή εκτέλεσης Απόφασης
7 Μαρτίου 2025
Για τους Αιτητές 1 και 2: κ. Χ.Γ. Τσίγκης
Για την Καθ’ ης η Αίτηση: κ. Χρ. Κογκορόζης για κ.κ. Χρίστος Κογκορόζης & Σία Δ.Ε.Π.Ε.
Ενδιάμεση Απόφαση
Με μονομερή αίτηση ημερομηνίας 14.10.2024, οι Αιτητές 1 και 2 στην κυρίως Αίτηση, εξαιτούνται ως ακολούθως:
«α) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου δια του οποίου διατάσσεται όπως η εκτέλεση της Δικαστικής Αποφάσεως ημερομηνίας 18.04.2024 η οποία εκδόθηκε στην υπ' αρ. Ε111/23 (ijustice) αίτηση του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας, εναντίον των πιο πάνω Αιτητών 1, ανασταλεί μέχρι την τελική και πλήρη εκδίκαση της Αίτησης υπ' αρ. Κ26/2024 που έχει καταχωριστεί κατά της εν λόγω απόφασης και έκδοσης τελικής απόφασης σε αυτήν.
β) Οποιονδήποτε άλλο Διάταγμα, Οδηγία ή θεραπεία ήθελε κρίνει εύλογη και δίκαιη το Δικαστήριο υπό τις περιστάσεις.
γ) Τα έξοδα της παρούσας Αίτησης.»
Η υπό εξέταση αίτηση στηρίζεται στους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας Μέρος 13, Κ. 13.4(2), Κ. 13.4(3), Κ. 13.4(4), Κ. 13.4(5), Μέρος 23, Κ. 23.2, Κ. 23.3, Κ. 23.4, Κ. 23.5, Κ. 23.6, Κ. 23.9 και Κ. 23.13, στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό του 1983, 2/1983, Καν. 5, 6, 7 και 8 και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου.
Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του κ. Αθανάσιου Τσώκου. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ο Αιτητής 2 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από τους Αιτητές 1, όπως προβεί στη δήλωση του. Έχει δε προσωπική γνώση των γεγονότων.
Κατέθεσε ότι, η Καθ' ης η Αίτηση είναι, όπως η ίδια, ισχυρίζεται ιδιοκτήτρια του ακινήτου υπ' αρ. εγγρ. 1642, Δήμος Λευκωσίας, ήτοι του ισόγειου διπλού καταστήματος το οποίο ευρίσκεται στην οδό Ανδρέα Λασκαράτου (πρώην Γεράσιμου Λασκαράτου) αρ. 6Β. Το εν λόγω ακίνητο, ενοικίαζε από το 1981 και επί σειρά ετών, ο πατέρας του Αιτητή, κ. Κ.Τ. Η Αίτηση υπ' αρ. E111/2023 του παρόντος Δικαστηρίου, καταχωρήθηκε εναντίον της εταιρείας VIOFIRM MANUFACTURING COMPANY LIMITED, από την Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα.
Ήταν ο ισχυρισμός της Καθ' ης η Αίτηση στην παράγραφο Α, ότι το επίδικο κατάστημα ενοικιαζόταν από την εταιρεία VIOFIRM MANUFACTURING COMPANY LIMITED. Στην παράγραφο Γ, αναφέρει ότι το επίδικο κατάστημα ενοικιαζόταν από τον κ. Κ.Τ., τον οποίο η Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα, αναφέρει ως τότε Διευθυντή της πιο πάνω εταιρείας. Ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι ουδέποτε το εν λόγω πρόσωπο υπήρξε Διευθυντής της εταιρείας VIOFIRM MANUFACTURING COMPANY LIMITED. Διευθυντής, κατά πάντα ουσιώδη χρόνο, ήταν και είναι ο ίδιος, ο κ. Αθανάσιος Τσώκος. Επιπλέον, η εταιρεία VIOFIRM MANUFACTURING COMPANY LIMITED, ουδέποτε υπήρξε ενοικιαστής του επίδικου καταστήματος.
Από το 2010 μέχρι σήμερα, το εν λόγω υποστατικό, ενοικιάζεται από τον Αιτητή 2, βάσει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 1.11.2010. Το έγγραφο υπεγράφη από τον ίδιο και την Καθ' ης η Αίτηση. Η Αίτηση Ε111/2023 του επιδόθηκε, όμως κατόπιν επανειλημμένων και σαφών διαβεβαιώσεων από την Καθ' ης η Αίτηση καθώς και από το λογιστή της, κ. Μιχάλη Λουκά, ο οποίος τυγχάνει στενό συγγενικό πρόσωπο της Καθ' ης η Αίτηση και χειρίζεται και θέματα που την αφορούν, περιλαμβανόμενης και της παρούσης υποθέσεως, προς τον κ. Τσώκο να μη λάβει υπόψην την πιο πάνω Αίτηση και ότι το όλο θέμα θεωρείται λήξαν και διευθετηθέν, αφού είχαν ήδη συνεννοηθεί και συμφωνήσει περί του τρόπου πληρωμής και εξόφλησης των κατά τον ουσιώδη χρόνο οιωνδήποτε τυχόν οφειλόμενων ενοικίων, δεν αποτάθηκε στους δικηγόρους του. Η Καθ' ης η Αίτηση εκμεταλλεύτηκε την εμπιστοσύνη την οποία επέδειξε ο κ. Τσώκος, αποτάθηκε στο Δικαστήριο και εξασφάλισε απόφαση εναντίον της εταιρείας VIOFIRM MANUFACTURING COMPANY LIMITED. Παρατηρώ ότι η οφειλή ενοικίων κατά το χρόνο καταχώρησης ή εκκρεμοδικίας της Αίτησης Ε111/23, γίνεται έμμεσα παραδεκτή.
Ο ενόρκως δηλών κατέθεσε ακόμα ότι η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρισε αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρησης Σημειώματος Εμφάνισης και Απάντησης και έλαβε απόφαση την 18.4.2024 εναντίον της ως άνω εταιρείας. Η Υπεράσπιση των Αιτητών στην παρούσα, συνίσταται στο ότι:
(α) Απορρίπτουν κατηγορηματικά το περιεχόμενο της Αίτησης Ε111/23 ως μη ανταποκρινόμενο προς την πραγματικότητα και τα αληθή γεγονότα. Είναι δε ο ισχυρισμός τους ότι ουδόλως οφείλουν το αξιούμενον ποσόν ως η Καθ' ης η Αίτηση αναφέρει στην εν λόγω Αίτηση της και έχουν στην κατοχή τους αποδείξεις στις οποίες φαίνεται ότι τα ενοίκια σχετικά με το επίδικο υποστατικό, καταβάλλονταν και καταβάλλονται κανονικώς προς την Καθ' ης η Αίτηση.
(β) Ενοικιαστής του επίδικου υποστατικού ήταν και είναι ο κ. Αθανάσιος Τσώκος και ουδέποτε η εταιρεία VIOFIRM MANUFACTURING COMPANY LIMITED.
Ως εκ των ανωτέρω, καταχωρήθηκε η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, με την οποία οι Αιτητές εξαιτούνται την έκδοση Διατάγματος με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται η απόφαση ημερομηνίας 18.4.2024 η οποία εκδόθηκε στην Αίτηση Ε111/23 εναντίον των Αιτητών 1 στην παρούσα, συνεπεία παράλειψης εμφανίσεως την 18.4.2024 στην ακρόαση της σχετικής αίτησης απόφασης και καταχώρησης Απάντησης. Ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται πως είναι προφανές ότι η παρούσα αίτηση καθίσταται επείγουσας φύσεως, καθότι τυχόν εκτέλεση της απόφασης ημερομηνίας 18.4.2024, θα έχει δυσμενείς συνέπειες για τους Αιτητές, αφού θα εξαναγκαστούν στην καταβολή των επιδικασθέντων ποσών χωρίς ωστόσο να μπορέσουν να προβάλουν την Υπεράσπιση τους. Η αναστολή εκτέλεσης της επίδικης απόφασης δεν θα επιφέρει ουσιώδες πρόσκομμα στην εύρυθμη λειτουργία της Δικαιοσύνης, εφόσον σε καμία περίπτωση δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε δυσμενής επίπτωση στην Καθ' ης η Αίτηση. Τουναντίον, θα δοθεί η ευκαιρία στους Αιτητές να παραθέσουν στο Δικαστήριο τους λόγους για τους οποίους αιτούνται τον παραμερισμό της επίδικης απόφασης και σε περίπτωση που εξασφαλίσουν τέτοιο Διάταγμα, να καταθέσουν την Υπεράσπιση τους ενώπιον του Δικαστηρίου.
Σε περίπτωση που η επίδικη απόφαση εκτελεσθεί και η παρούσα αίτηση απορριφθεί, τότε η εναρκτήρια Αίτηση Κ26/2024, καθίσταται άνευ αντικειμένου, με όλες τις δυσμενείς για τους Αιτητές 1 και 2, συνέπειες.
Ένσταση:
Ένσταση από πλευράς της Καθ’ ης η Αίτηση, καταχωρίστηκε την 21.11.2024 και αυτή βασίζεται στο Μέρος 1, 2, 3, 23, 25, 32 και 39 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών του 2023, στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό του 1983, 2/1983, Καν. 2, 3, 4, 5, 7, 8, 12, 13, στην Νομολογία του Ανώτατου Δικαστηρίου, στο Κοινοδίκαιο, στις Αρχές της Επιείκειας, στις συμφυείς εξουσίες και τη γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι:
«1. Η Αίτηση είναι καταχρηστική.
2. Η Αίτηση είναι κακόπιστη.
3. Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η Αίτηση είναι ψευδή.»
Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκες δηλώσεις της κας. Έλλης Αμπίζα, από τη Λευκωσία και του κ. Μιχάλη Λουκά. Η κα. Αμπίζα λέγει ότι είναι η Καθ’ ης η Αίτηση στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση και γνωρίζει καλά τα γεγονότα. Διαφωνεί δε πλήρως με το περιεχόμενο της κυρίως Αίτησης.
Το επίδικο υποστατικό μεταβιβάστηκε στη θυγατέρα της, κα. Γ.Α., τον Ιανουάριο 2024. Συνεπώς, δεν είναι πλέον ιδιοκτήτρια αλλά έχει κρατήσει την επικαρπία. Η γραπτή συμφωνία μεταξύ της ιδίας και του κ. Κ.Τ., ξεκίνησε την 4.6.1983, με ισχύ για δύο χρόνια. Μετά την αποχώρηση του κ. Κ.Τ. από την Αιτήτρια 1 εταιρεία, η κα. Αμπίζα και η Αιτήτρια 1, κατά ή περί την 1.11.2010, προχώρησαν μέσω του νέου εκπρόσωπου και Διευθυντή της, Αιτητή 2, σε προφορική συμφωνία ενοικίασης από μήνα σε μήνα. Υπήρξαν προσχέδια γραπτής συμφωνίας, τα οποία όμως ουδέποτε υπέγραψαν, με δύο μάρτυρες, όπως ορίζει ο Νόμος.
Περαιτέρω, η οποιαδήποτε ανάμειξη του Αιτητή 2 αφορούσε την εκπροσώπηση της Αιτήτριας 1 ως Διευθυντή της και ουδέποτε συμβλήθηκε με την Καθ’ ης η Αίτηση με την προσωπική του ιδιότητα. Όλες οι πληρωμές των ενοικίων γίνονταν πάντα με επιταγή από τον τραπεζικό λογαριασμό της Αιτήτριας 1, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι αντισυμβαλλόμενη ήταν η εταιρεία και όχι ο Διευθυντής της, Αιτητής 2, όπως υποβάλλει η ενόρκως δηλούσα.
Είναι η θέση της Καθ’ ης η Αίτηση, πως η παρούσα αίτηση και η εναρκτήρια Αίτηση, καταχωρίστηκαν και προωθούνται καταχρηστικά και κακόπιστα, για να μην καταβάλλει τα οφειλόμενα ενοίκια η Αιτήτρια 1 εταιρεία, αλλά και για να κερδίσει περισσότερο χρόνο χρήσης του επίδικου υποστατικού, καταστρατηγώντας και παραβιάζοντας το εκδοθέν Διάταγμα έξωσης ημερομηνίας 18.4.2024. Απόδειξη αποτελεί το γεγονός ότι η Αιτήτρια 1 δεν έχει καταβάλει οποιοδήποτε ποσό για το επίδικο υποστατικό από τον Ιανουάριο 2024.
Η Αίτηση Ε111/23, δεν επιδόθηκε στον Αιτητή 2 όπως ψευδώς ισχυρίζεται, αλλά στον έτερο Διευθυντή της Αιτήτριας 1, κ. Χ.Π., στις 17.10.2023. Περαιτέρω, ο αναφερόμενος κ. Μιχάλης Λουκά, δεν είναι λογιστής της κας. Αμπίζα και ουδέποτε την εκπροσώπησε απέναντι στους Αιτητές. Η ενόρκως δηλούσα κατέθεσε ότι δεν έχει εταιρεία, ούτε είναι επιχειρηματίας για να χρειάζεται λογιστή. Ο κ. Λουκά είναι γαμπρός της και συγκεκριμένα, σύζυγος της θυγατέρας της κας. Π.Α. και απλά διαμένει δίπλα από το επίδικο υποστατικό. Ο Αιτητής 2, για ευκολία, του έδινε επιταγές για τα ενοίκια, κάποτε στον κ. Λουκά και κάποτε στην ίδια, ανάλογα πως τον βόλευε. Ούτε ο κ. Λουκά, ούτε η Καθ’ ης η Αίτηση, ήρθαν σε οποιαδήποτε συμφωνία με τους Αιτητές, ούτε τους καθησύχασαν να μη λάβουν υπόψην την Αίτηση Ε111/23, επειδή δήθεν το θέμα θεωρήθηκε λήξαν και διευθετηθέν. Όλα αυτά που αναφέρει ο Αιτητής 2, είναι εκ των υστέρων σκέψεις, στην προσπάθεια των Αιτητών να ακυρώσουν το εκδοθέν Διάταγμα έξωσης, να μην πληρώνουν ενοίκια και να παραμένουν παρανόμως στο επίδικο υποστατικό.
Η ενόρκως δηλούσα υποστηρίζει ότι τα όσα αναφέρουν οι Αιτητές αποτελούν ισχυρισμούς που όφειλαν να προωθήσουν στην Αίτηση Ε111/23, καταχωρώντας Εμφάνιση και Απάντηση. Αφού επέλεξαν να μην εμπλακούν στην εν λόγω διαδικασία, κωλύονται τώρα από το να τα προωθούν την παρούσα ενδιάμεση αλλά και την κυρίως Αίτηση, παραβιάζοντας το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 18.4.2024.
Ο κ. Μιχάλης Λουκά, κατέθεσε ότι είναι γαμπρός της Καθ’ ης η Αίτηση, έχει προσωπική γνώση για τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και επιθυμεί να προβεί στην ένορκο δήλωση του, λόγω του ότι τον ενέπλεξαν οι Αιτητές στην παρούσα υπόθεση. Διαφωνεί πλήρως με το περιεχόμενο της κυρίως Αίτησης. Είναι λογιστής στο επάγγελμα, αλλά ουδέποτε υπήρξε λογιστής της Καθ' ης η Αίτηση, καθότι ούτε επιχειρήσεις έχει, ούτε εταιρείες. Ουδέποτε την εκπροσώπησε απέναντι στους Αιτητές. Ο κ. Λουκά είναι γαμπρός της Καθ' ης η Αίτηση, αφού είναι νυμφευμένος με τη θυγατέρα της, κα. Π.Α. και διαμένουν δίπλα από το επίδικο υποστατικό. Ο Αιτητής 2, για δική του ευκολία, έδινε επιταγές στον κ. Λουκά με σκοπό να τις δώσει στην πεθερά του, για τα ενοίκια του επίδικου υποστατικού. Κάποιες φορές έδινε επιταγές και στην ίδια την Καθ' ης η Αίτηση, ανάλογα πως τον βόλευε.
Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι ουδέποτε ήρθαν σε οποιαδήποτε συμφωνία με τους Αιτητές, ούτε τους καθησύχασαν να μη λάβουν υπόψην την Αίτηση Ε111/23, επειδή δήθεν το θέμα θεωρήθηκε λήξαν και διευθετηθέν. Όλα όσα αναφέρονται και στις δύο Αιτήσεις, είναι ψέματα. Γνωρίζει και δηλώνει ότι οι Αιτητές εδώ και πολλά χρόνια, δεν είναι συνεπείς στην καταβολή των ενοικίων και συχνά αφήνουν πολλούς μήνες πίσω. Όπως τον ενημέρωσε η πεθερά του, φέτος δεν έχουν πληρώσει ακόμα ενοίκιο.
Ιστορικό:
Η υπό εξέταση αίτηση καταχωρίστηκε μονομερώς την 14.10.2024 και την 22.10.2024, το Δικαστήριο διέταξε την επίδοση της, καθότι κρίθηκε ότι εξέλιπε το στοιχείο του κατεπείγοντος, ώστε να εκδοθεί Διάταγμα μονομερώς.
Δικόγραφα:
Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, καταχωρίστηκε την 30.8.2024 και μ’ αυτήν οι Αιτητές 1 και 2, εξαιτούνται Διατάγματος του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται η απόφαση ημερομηνίας 18.4.2024, η οποία εκδόθηκε στην υπ’ αρ. Ε111/2023 Αίτηση του παρόντος Δικαστηρίου, εναντίον της Αιτήτριας 1, συνεπεία παράλειψης εμφάνισης στην ακρόαση της σχετικής αίτησης απόφασης και καταχώρισης Απάντησης.
Οι Αιτητές δικογραφούν ότι η Καθ’ ης η Αίτηση είναι ιδιοκτήτρια ενός ακινήτου με αρ. εγγραφής 1642, στην οδό Ανδρέα Λασκαράτου, (πρώην Γεράσιμου Λασκαράτου) αρ. 6Β, στη Λευκωσία, το οποίο είναι διπλό κατάστημα που ενοικιαζόταν από το 1981 στον πατέρα του Αιτητή 2. Από το 2010, ενοικιάζεται από τον Αιτητή 2 και όχι από την Αιτήτρια 1. Η Αίτηση Ε111/2023 επιδόθηκε στον Αιτητή 2, αλλά λόγω διαβεβαιώσεων της Καθ’ ης η Αίτηση και του κ. Μιχάλη Λουκά, ο Αιτητής 2 δεν αποτάθηκε στους δικηγόρους του και η Καθ’ ης η Αίτηση εξασφάλισε απόφαση εναντίον της Αιτήτριας 1, την 18.4.2024.
Η Καθ’ ης η Αίτηση καταχώρισε Απάντηση την 4.11.2024, με την οποία, μεταξύ άλλων, λέγει ότι το επίδικο υποστατικό μεταβιβάστηκε στη θυγατέρα της τον Ιανουάριο 2024 και ότι η ίδια έχει διατηρήσει την επικαρπία. Μετά την αποχώρηση του πατέρα του Αιτητή 2 από το επίδικο, ενοικιαστή του από το 1983, η Καθ’ ης η Αίτηση προχώρησε σε προφορική συμφωνία ενοικίασης από μήνα σε μήνα, την 1.11.2010, με τον Αιτητή 2 ως Διευθυντή και εκπρόσωπο της Αιτήτριας 1 εταιρείας. Οι πληρωμές των ενοικίων γίνονταν πάντοτε από τον τραπεζικό λογαριασμό της Αιτήτριας 1. Η Αιτήτρια 1 δεν έχει καταβάλει οποιοδήποτε ποσό για το επίδικο υποστατικό από τον Ιανουάριο 2024. Ο κ. Μιχάλης Λουκά είναι γαμπρός της Καθ’ ης η Αίτηση και ουδέποτε την εκπροσώπησε. Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε καταχρηστικά.
Διαδικασία:
Δεν αντεξετάστηκαν οι ενόρκως δηλούντες και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι ανήρτησαν τις γραπτές αγορεύσεις τους στον ηλεκτρονικό φάκελο της υπόθεσης, την 24.1.2025. Ερμηνεύοντας τις σχετικές πρόνοιες του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και επειδή η υπό εξέταση αποτελεί αίτηση προ της εκδίκασης της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση.
Νομική και δικονομική πτυχή:
Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικοί Κανονισμοί:
Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας τυγχάνουν εφαρμογής σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων, δυνάμει του Κανονισμού 12(α)[1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Η αναφορά σήμερα παραπέμπει στους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας 2023, οι οποίοι τυγχάνουν εφαρμογής σε αστικές διαδικασίες, από την 1.9.2023.
Κανονισμοί Πολιτικής Δικονομίας:
Μέρη 13 και 23:
Το Μέρος 13 των Κανονισμών, αφορά την έκδοση απόφασης ερήμην. Απόφαση ερήμην εκδόθηκε, σύμφωνα με την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, στην Αίτηση Ε111/23, υπό της Καθ’ ης η Αίτηση στην παρούσα εναντίον της Αιτήτριας 1 στην παρούσα. Ειρήσθω εν παρόδω, η εν λόγω απόφαση δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στην έγγραφη μαρτυρία. Στην νομική βάση της υπό εξέταση αίτησης, γίνεται ειδική παραπομπή στο Μέρος 13.4(2),(3),(4)(5). Είναι η κρίση μου ότι οι εν λόγω Κανονισμοί δεν προσφέρουν το αναγκαίο υπόβαθρο για την υπό εξέταση αίτηση.
Το Μέρος 23, περιλαμβάνει τους γενικούς κανόνες για αιτήσεις έκδοσης Δικαστικών Διαταγμάτων. Η αίτηση καταχωρίζεται σύμφωνα με το Έντυπο 34 (Μέρος 23.4(6)), ως η υπό εξέταση αίτηση. Η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων και της γραπτής μαρτυρίας τα οποία αναφέρονται στην αίτηση και την ένσταση (Μέρος 23.3(1)).
Το Μέρος 25 προνοεί για την παροχή ενδιάμεσης θεραπείας, ως η υπό εξέταση αίτηση. Όμως, δεν γίνεται επίκληση αυτού του Κανονισμού στην υπό εξέταση αίτηση και σύμφωνα με το Μέρος 23.4(1)(β) των Κανονισμών (η αντίστοιχη πρόνοια στους παλαιούς Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας ήταν η Δ.48 θ.2(1)) και την Νομολογία (βλέπετε ενδεικτικά τις αυθεντίες Μαχλουζαρίδη v. Ιωαννίδη (1990) 1 Α.Α.Δ. 965 και Bank for Foreign Trade of Russian Federation v. ICC Chemicals (UK) Ltd., (1999) 1(Γ) Α.Α.Δ. 1728), είναι όρος απαράβατος του δικονομικού μέτρου η αναφορά στο άρθρο και τον θεσμό που στοιχειοθετούν το νομικό υπόβαθρο της αιτήσεως.
Το ίδιο ισχύει και σε σχέση με το Μέρος 47, το οποίο αφορά στην εκτέλεση, το άρθρο 32(1) του περί Δικαστηρίων Νόμου για την έκδοση προσωρινών Διαταγμάτων και το άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου για την έκδοση Διατάγματος χωρίς ειδοποίηση, εφόσον η υπό εξέταση αίτηση καταχωρίστηκε μονομερώς.
Άρθρα 6 και 15 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου:
O περί Ενοικιοστασίου Νόμος, Ν. 23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, προνοεί ρητά τις περιπτώσεις στις οποίες δυνατόν να ακυρωθεί, αναθεωρηθεί ή τροποποιηθεί προηγούμενη απόφαση του Δικαστηρίου, τι πρέπει να αποδειχθεί και ποιες συνέπειες ή δικαιώματα απορρέουν από την ακύρωση, ή αναθεώρηση. Σύμφωνα με την αυθεντία Μιχαηλίδου v. Μακρίδη (1995) 1 Α.Α.Δ. 679, το άρθρο 6 καλύπτει την περίπτωση αναθεώρησης ή τροποποίησης διατάγματος ανάκτησης κατοχής, ενώ ακόμα ο ενοικιαστής κατέχει το μίσθιο. Όταν υλοποιηθεί η έξωση και επιδιώκεται αποζημίωση για ζημιά του ενοικιαστή λόγω της έξωσης, τότε πρέπει να γίνει επίκληση του άρθρου 15. Όταν ζητείται ακύρωση διατάγματος έξωσης πριν την παράδοση της κατοχής, ο Αιτητής πρέπει να αποδείξει απάτη, ψευδείς παραστάσεις ή ουσιώδες λάθος, ενώ όταν επιζητείται μετά την παράδοση, ψευδείς παραστάσεις ή απόκρυψη ουσιαστικών γεγονότων (βλέπετε σελίδες 684, 685).
Οι Αιτητές πρέπει να καταδείξουν ότι έχουν καλή υπόθεση επί τη βάσει ενός ή περισσοτέρων από τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 6 του Ν. 23/83. Με την κυρίως Αίτηση τους, οι Αιτητές δεν αποκαλύπτουν επί ποιου εδαφίου και αντίστοιχου λόγου επικεντρώνονται και βασίζονται. Η διαπίστωση αυτή αποφέρει κύριο πλήγμα στην υπόθεση τους.
Τονίζω ιδιαιτέρως, ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να λειτουργήσει ως Εφετείο του εαυτού του. Η αναστολή μέτρων εκτέλεσης δεν δύναται να καταλήγει στη μετατροπή του Δικαστηρίου σε Εφετείο του εαυτού του για τον έλεγχο της ορθότητας της απόφασης του και/ή την εξέταση ισχυρισμών που έπρεπε να είχαν εγερθεί ως υπεράσπιση (βλέπετε σχετικά σύγγραμμα Halsbury’s Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 17, παράγραφος 451, πιο πάνω). Ο σκοπός του άρθρου 6 είναι η αναθεώρηση, τροποποίηση ή ακύρωση απόφασης του Δικαστηρίου από το ίδιο το Δικαστήριο, σε περίπτωση που αποδεικνύονται τα όσα αναφέρονται σε ένα τουλάχιστον από τα εδάφια του άρθρου.
Περαιτέρω, σε Αιτήσεις για αναθεώρηση αποφάσεων ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, ουδόλως λαμβάνεται υπόψη εάν ο Καθ’ ου η Αίτηση στην πρώτη υπόθεση, δηλαδή η Αιτήτρια 1 στην παρούσα, έχει ή όχι καλή υπεράσπιση.
Πραγματική βάση:
Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι η απόφαση εναντίον της Αιτήτριας 1, στην Ε111/2023, η οποία είχε εκδοθεί ερήμην της, πρέπει να ακυρωθεί και γ’ αυτό ζητείται η αναστολή εκτέλεσης της, μέχρι την εκδίκαση της κυρίως Αίτησης παραμερισμού και/ή ακύρωσης.
Ουδεμία πρόσθετη μαρτυρία προσκομίστηκε για να υποστηρίξει τους ισχυρισμούς των Αιτητών. Η ένορκος δήλωση του Αιτητή 2, δεν περιλαμβάνει οποιοδήποτε Τεκμήριο, ούτε καν τα έγγραφα στα οποία ο ίδιος αναφέρεται. Δεν έχει προσκομιστεί καν αυτή τούτη η απόφαση, η αναστολή εκτέλεσης της οποίας ζητείται. Επιπρόσθετα, η μαρτυρία της πλευράς της Καθ’ ης η Αίτηση, η οποία αντικρούει τη μαρτυρία του Αιτητή 2, έχει παραμείνει αναντίλεκτη και οι δύο ενόρκως δηλούντες για την πλευρά της, δεν έχουν αντεξεταστεί. Τέλος, ο Αιτητής 2, εμμέσως πλην σαφώς, αναφέρεται σε οφειλή ενοικίων για το επίδικο υποστατικό, κατά το χρόνο καταχώρησης και επίδοσης της Αίτησης Ε111/2023.
Είναι η κρίση μου, ότι η υπό εξέταση αίτηση αποτυγχάνει πλήρως, τόση επί της νομικής βάσης, όσο και επί της πραγματικής της βάσης.
Απόφαση:
Για όλους τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω, η ένσταση επιτυγχάνει και η υπό εξέταση αίτηση απορρίπτεται.
Τα έξοδα της υπό εξέταση αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Καθ’ ης η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών 1 και 2, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα της απόφασης στην Αίτηση Ε111/2023.
(Υπ.) ………………………………….
Λ. Σ. Καμμίτση
Πρόεδρος
Πιστό Αντίγραφο
Γραμματέας
ΛΣΚ/ΕΠ
[1] «12 (α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμού αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.»
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο