Γιώργου Κοντού ν. Μάριου Ευσταθίου, Αίτηση Αρ.: Κ35/24, 15/5/2025
print
Τίτλος:
Γιώργου Κοντού ν. Μάριου Ευσταθίου, Αίτηση Αρ.: Κ35/24, 15/5/2025

ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

 

Ενώπιον:      Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου

Αίτηση Αρ.: Κ35/24

Μεταξύ:

Γιώργου Κοντού

Αιτητή

και

 

Μάριου Ευσταθίου

Καθ’ ου η Αίτηση

------------------------------------------------------------------------------

Αίτηση για αναστολή εκτέλεσης της Απόφασης

 

15 Μαΐου 2025

Για τον Αιτητή: κ. Λ. Περικλέους για κ.κ. Λ. Περικλέους Δ.Ε.Π.Ε.

Για τον Καθ’ ου η Αίτηση: κ.κ. Π. Σπανός και Ε. Νικολάου για κ.κ. Μάρκος Π. Σπανός & Σία Δ.Ε.Π.Ε.

Ενδιάμεση  Απόφαση

 

            Με αίτηση χωρίς ειδοποίηση ημερομηνίας 30.12.2024, ο Αιτητής στην κυρίως Αίτηση, εξαιτείται ως ακολούθως:

 

«(Α)    Απόφαση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου επιτρέπον και/ή διατάττον την αναστολή εκτέλεσης της εκδοθείσας Απόφασης και/ή Διατάγματος ημερομηνίας 09/12/2024 και/ή την αναστολή όλων των μετέπειτα διαδικασιών και/ή μέτρων εκτέλεσης που βασίζονται στην Απόφαση και/ή στο Διάταγμα ημερομηνίας 09/12/2024 επί της Αίτησης Ε82/2024 μέχρι την πλήρη εκδίκαση της Αίτησης ακύρωσης και/ή παραμερισμού καταχωρισθείσας στις 30/12/2024 και/ή μέχρι νεοτέρας Διαταγής του Σεβαστού Δικαστηρίου.

(Β)     Απόφαση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου επιτρέπον και/ή διατάττον την απαγόρευση λήψης κάθε μελλοντικής διαδικασίας και/ή μελλοντικού μέτρου εκτέλεσης της Απόφασης και/ή Διατάγματος ημερομηνίας 09/12/2024 επί της Αίτησης Ε82/2024 μέχρι την πλήρη εκδίκαση της Αίτησης ακύρωσης και/ή παραμερισμού καταχωρισθείσας στις 30/12/2024 και/ή μέχρι νεοτέρας Διαταγής του Δικαστηρίου.

(Γ)      Απόφαση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον και/ή κηρύττον την επίδοση ημερομηνίας 18/12/2024 της απόφασης ημερομηνίας 09/12/2024 επί της Αίτησης Ε82/2024 άκυρη και/ή άνευ ισχύος και/ή άνευ εννόμου αποτελέσματος λόγω ουσιαστικού λεκτικού σφάλματος.»

 

ΥΠΑΛΛΑΚΤΙΚΑ

(ΓΓ)    Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η επίδοση ημερομηνίας 18/12/2024 της απόφασης ημερομηνίας 09/12/2024 επί της Αίτησης Ε82/2024 είναι άκυρη και/ή άνευ ισχύος και/ή άνευ εννόμου αποτελέσματος λόγω ουσιαστικού λεκτικού σφάλματος.

(Δ)     Απόφαση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την διόρθωση και/ή την επανασύνταξη της απόφασης ημερομηνίας 09/12/2024 επί της Αίτησης Ε82/2024 λόγω ουσιαστικού λεκτικού σφάλματος.

 

ΥΠΑΛΛΑΚΤΙΚΑ

(ΔΔ)   Απόφαση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την απάλειψη της φράσης «του Καθ' ου η Αίτηση μη εμφανισθέντα αν και δεόντως ειδοποιηθέντα» από το λεκτικό της απόφασης ημερομηνίας 09/12/2024 επί της Αίτησης Ε82/2024 και την επανασύνταξη της εν λόγω απόφασης λόγω ουσιαστικού λεκτικού σφάλματος.

(Ε)     Απόφαση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου επιτρέπον και/ή διατάττον την αναστολή εκτέλεσης της εκδοθείσας Απόφασης και/ή Διατάγματος ημερομηνίας 09/12/2024 και/ή την αναστολή όλων των μετέπειτα διαδικασιών και/ή μέτρων εκτέλεσης που βασίζονται στην Απόφαση και/ή στο Διάταγμα ημερομηνίας 09/12/2024 επί της Αίτησης Ε82/2024 μέχρι την επίδοση της διορθωμένης απόφασης επί της Αίτησης Ε82/2024 και/ή μέχρι νεοτέρας Διαταγής του Δικαστηρίου.

(ΣΤ)    Απόφαση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου επιτρέπον και/ή διατάττον την απαγόρευση λήψης κάθε μελλοντικής διαδικασίας και/ή μελλοντικού μέτρου εκτέλεσης της Απόφασης και/ή Διατάγματος ημερομηνίας 09/12/2024 επί της Αίτησης Ε82/2024 μέχρι την επίδοση της διορθωμένης απόφασης επί της Αίτησης Ε82/2024 και/ή μέχρι νεοτέρας Διαταγής του Δικαστηρίου.

(Ζ)      Οιανδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε το Σεβαστό Δικαστήριο κρίνει δίκαιη και/ή εύλογη υπό τις περιστάσεις.

(Η)     Έξοδα συν ΦΠΑ.»

 

Η υπό εξέταση αίτηση στηρίζεται στους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας, Μέρη 1, 2, 3, 13, 17, 23, 25, 38, 39 και 47 και ειδικότερα και χωρίς περιορισμό, στους Κ.Κ 3.1(2)(στ) και (μ), 38.5, 47.1(7)(β) και 47.1(11), στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο του 1983, Ν.23/1983 και ειδικότερα και χωρίς περιορισμό, στο άρθρο 11(5) αυτού, στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό 1983, 2/1983 και ειδικότερα και χωρίς περιορισμό, στους Κ.Κ. 3(ε)-(στ), 7(α), 9 και 12(α)-(γ) αυτού, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 1960, Ν.14/60 και ειδικότερα και χωρίς περιορισμό, στο άρθρο 29 αυτού, στα Άρθρα 6 και 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στα Άρθρα 19 και 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στις Αρχές του Κοινοδικαίου (common law) και της Επιείκειας (equity), στην Νομολογία, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και στην πρακτική του Δικαστηρίου.

 

Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του κ. Γιώργου Κοντού, από τη Λευκωσία. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ο Αιτητής στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση και έχει προσωπική γνώση των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης. Στις 24.9.2024, του επιδόθηκε η κυρίως Αίτηση (αντιλαμβάνομαι από το σύνολο του κειμένου, ότι αναφέρεται στην Ε82/2024) και συναντήθηκε με τους δικηγόρους του, δίδοντας τους οδηγίες να τη χειριστούν, καταχωρώντας πέραν από Απάντηση και Ανταπαίτηση, για θεραπείες και αποζημιώσεις που δικαιούται από τον Καθ’ ου η Αίτηση. Έχει έλθει σε γνώση του, ότι στις 9.12.2024, το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση στην κυρίως Αίτηση, υπέρ του Καθ’ ου η Αίτηση, μετά από σχετική μονομερή αίτηση λόγω μη καταχώρησης Απάντησης από μέρους του Αιτητή. Η απόφαση του επιδόθηκε στην 18.12.2024.

 

Ο κ. Κοντός κατέθεσε ότι αιτήθηκε την παραμερισμό της απόφασης στην κυρίως Αίτηση. Είναι καλόπιστα που δεν κατέστη δυνατόν να καταχωριστεί Απάντηση και Ανταπαίτηση εντός της τιθέμενης προθεσμίας. Η παράλειψη δεν οφείλεται σε αμέλεια από μέρους του και είναι, υπό τις περιστάσεις, δικαιολογημένη και θεραπεύσιμη. Χρειάστηκε να προηγηθεί μεγάλη αναζήτηση για ανεύρεση αυτών των στοιχειών που θα καταδείξουν καθαρά και αδιαμφησβήτητα στο Δικαστήριο, ότι καμία αξίωση του Καθ’ ου η Αίτηση δεν θα μπορούσε να επιτύχει και ότι δεν δικαιούται σε ανάκτηση κατοχής του επίδικου μίσθιου, ως και κάποιος αναγκαίος χρόνος έπειτα, για κατάρτιση της υπερασπιστικής γραμμής του Αιτητή και καταχώριση Απάντησης και Ανταπαίτησης. Ο λόγος είναι διότι δεν υπάρχει γραπτή σύμβαση για την επίδικη μίσθωση, ενώ περαιτέρω, υπάρχει και μεγάλη αναντιστοιχία σε έγγραφα που αφορούν την καταβολή του μηνιαίου μισθώματος.

 

Ο Αιτητής κατέθεσε ότι τα δεδομένα αυτά και/ή οι περιστάσεις αυτές, είναι αποτέλεσμα της δόλιας συμπεριφοράς που εξ’ υπαρχής της επίδικης μίσθωσης και διαχρονικά, επιδεικνύει ο Καθ’ ου η Αίτηση στο πλαίσιο της μεταξύ τους συμβατικής σχέσης. Είναι με τον ίδιο δόλο και αποκρύπτοντας από το Δικαστήριο το ουσιωδέστερο γεγονός μη ύπαρξης οποιασδήποτε οφειλής προς το πρόσωπο του, αλλά και τα έγγραφα στοιχεία που το καταδεικνύουν και παραπλανώντας περί του αντιθέτου, που ο Καθ’ ου η Αίτηση εξασφάλισε μονομερώς την επίδικη Δικαστική απόφαση. Ο κ. Κοντός κατέθεσε ότι κατά το χρόνο καταχώρησης της κυρίως Αίτησης, είχε ήδη προπληρώσει τον Καθ’ ου η Αίτηση τρία και ένα τρίτο μηνιαία μισθώματα, ήτοι αυτά που αφορούν τους μήνες Οκτώβριο, Νοέμβριο και Δεκέμβριο 2024 και το ένα τρίτο του μισθώματος για το μήνα Ιανουάριο 2025.

 

Πέραν από τα πιο πάνω, δεν έλαβε σύννομη προειδοποιητική επιστολή απαίτησης από τον Καθ’ ου η Αίτηση, ουδέποτε τερματίστηκε σύννομα η συμφωνία μίσθωσης του επίδικου ακινήτου και ούτε έλαβε τη δέουσα δικονομική, προδικαστηριακή επιστολή απαίτησης. Οι επιστολές ημερομηνίας 2.11.2023, 2.4.2024 και 3.6.2024, δεν είναι οι δέουσες και/ή απαιτούμενες, διότι δεν πληρούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις και ειδικότερα, επειδή κατά τη λήψη τους, ουδέν μίσθιο όφειλε στον Καθ’ ου η Αίτηση.

 

Ο Αιτητής υποδεικνύει ότι το λεκτικό της επίδικης απόφασης, περιλαμβάνει αναφορά ότι ειδοποιήθηκε για την ορισθείσα ακρόαση του αιτήματος για έκδοση απόφασης λόγω μη καταχώρισης Απάντησης και δεν εμφανίστηκε. Το αίτημα προωθήθηκε μονομερώς και γι’ αυτό δεν εμφανίστηκε. Δίδεται η εντύπωση, εσφαλμένα, ότι είναι με δια κλήσεως ενδιάμεση διαδικασία που εκδόθηκε η επίδικη απόφαση, ενώ ήταν με μονομερή διαδικασία. Η εκδοθείσα απόφαση είναι και γι’ αυτό το λόγο εσφαλμένη και παράτυπη και κατ’ επέκτασην, μη δεκτική εκτέλεσης, μέχρι να τροποποιηθεί ή επανασυνταχθεί και/ή διορθωθεί και γίνει εκ νέου επίδοση της με το ορθό περιεχόμενο. Συνακόλουθα, το έγγραφο που του επιδόθηκε στις 18.12.2024, δεν συνιστά έγκυρη δικαστική απόφαση και/ή δικαστική απόφαση που να επιφέρει έννομα αποτελέσματα.

 

Ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι το Δικαστήριο κέκτηται διακριτικής ευχέρειας να αναστείλει την εκτέλεση της εκδοθείσας απόφασης εναντίον του και να απαγορεύσει τη λήψης κάθε άλλης σχετικής διαδικασίας και/ή μέτρου εκτέλεσης, μέχρι την εκδίκαση της Αίτησης Παραμερισμού. Η Αίτηση Παραμερισμού έχει πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας, καθώς, ο ίδιος έχει πολύ καλή υπεράσπιση στα όσα αξίωσε ο Καθ’ ου η Αίτηση δια της κυρίως Αίτησης. Είναι δε εύλογο και δίκαιο να ανασταλεί η εκτέλεση της απόφασης, ούτως ώστε να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα του δικαιώματος του Αιτητή να αιτηθεί τον παραμερισμό της. Εάν δεν εκδοθούν οι αιτούμενες θεραπείες και παραμεριστεί αργότερα η επίδικη απόφαση, δεν θα είναι δυνατή η απονομή της δικαιοσύνης. Σε περίπτωση δε, μη αναστολής της εκτέλεσης, ο ίδιος θα υποστεί αλυσιδωτές, δυσμενείς και καταστροφικές για την επιχείρηση και την προσωπική του ζωής, συνέπειες, καθότι θα μείνει η επιχείρηση του χωρίς στέγη και ο ίδιος χωρίς εισόδημα.

 

Εάν ανασταλεί η εκτέλεση, ο Καθ’ ου η Αίτηση δεν θα υποστεί οποιαδήποτε βλάβη ως αποτέλεσμα, σε κάθε περίπτωση, μη δυνάμενη να αποζημιωθεί σε χρήμα, ενώ η έννοια της Δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σ’ αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των πολιτών.

 

Ο Αιτητής καταχώρισε και συμπληρωματική ένορκο δήλωση, στην οποία μεταξύ άλλων, γίνεται αναφορά σε γεγονότα τα οποία είχαν προκύψει κατά το χειρισμό και διεκπεραίωση της Ε82/2024. Κατέθεσε ότι η επίδικη ενοικίαση ξεκίνησε τον Ιούνιο 2015. Ο ίδιος, ο πρώην συνέταιρος, ο Καθ’ ου η Αίτηση και ο συνέταιρος του, συναντήθηκαν το Μάιο 2014 και συμφώνησαν προφορικά τους όρους της ενοικίασης. Μεταξύ άλλων, συμφώνησαν όπως αποκτήσουν κατοχή του επίδικου ακινήτου και η ενοικίαση ξεκινήσει, από την 1.6.2015, ότι το ενοίκιο θα ανέρχεται €500.- μηνιαίως και θα καθίσταται πληρωτέο στο τέλος κάθε μήνα της ενοικίασης. Συμφώνησαν επίσης όπως η συμφωνία καταστεί γραπτή.

 

Ο κ. Κοντός είπε ότι συνεπεία των πιο πάνω, απέκτησαν κατοχή τις πρώτες μέρες του Ιουνίου 2015 και η ενοικίαση ξεκίνησε κατά τον ίδιο χρόνο. Τον πρώτο μήνα δεν λειτούργησαν την επιχείρηση τους, καθώς διεξήγαγαν κάποιες εργασίες, απαραίτητες για διαμόρφωση του ενοικιαζόμενου ακινήτου και για να μπορέσουν να λειτουργήσουν. Κατά και/ή περί την 10.6.2015, έδωσαν προσωπικά στον Καθ' ου η Αίτηση, γραπτώς, τους όρους που συμφώνησαν προφορικά για την ενοικίαση, σε έγγραφο ίδιας ημερομηνίας, το οποίο συνέταξε ο Αιτητής με το συνέταιρο του. Ο Καθ' ου η Αίτηση αρνήθηκε να υπογράψει γραπτή συμφωνία, λέγοντας ότι δεν θέλει συμβόλαιο και ότι η υπογραφή συμβολαίου ενοικίασης θα του προκαλέσει δυσκολία στη δήλωση των εισοδημάτων του.

 

Παρά την άρνηση του, επέμειναν στην κατάρτιση γραπτής συμφωνίας ενοικίασης και στις 18.6.2015, συνάντησαν ξανά τον Καθ' ου η Αίτηση και του έδωσαν δεύτερο έγγραφο με τους μεταξύ τους συμφωνημένους όρους, ίδιας ημερομηνίας. Ο Καθ' ου η Αίτηση εξέφρασε άρνηση να υπογράψει γραπτή συμφωνία ενοικίασης. Κατέβαλαν το πρώτο ενοίκιο για τον μήνα Ιούνιο 2015 και ο Καθ' ου η Αίτηση εξέδωσε απόδειξη είσπραξης του, με καταγεγραμμένη ημερομηνία 23.6.2015 και σημείωση ότι η πληρωμή που εισπράχθηκε αφορά τον εν λόγω μήνα.

 

Ο ενόρκως δηλών κατέθεσε ότι δέχθηκε να αυξηθεί το ενοίκιο από το Σεπτέμβριο 2019, στα €600.- μηνιαίως. Επίσης και παρά το ότι αρχικά αρνείτο διότι αδυνατούσε οικονομικά, δέχθηκε όπως, από το Φεβρουάριο 2021, το ενοίκιο αυξηθεί στα €800.- για κάθε μήνα, υπό την αίρεση όμως ότι, ο Καθ’ ου η Αίτηση, θα στέλνει από το συνεργείο του αυτοκίνητα πελατών του για να πλένει ο Αιτητής, αξίας τουλάχιστον €200.- σε υπηρεσίες και στην τιμή των €7.- το κάθε αυτοκίνητο, για να του χρηματοδοτεί ο Αιτητής την αύξηση που ήθελε.

 

Από τον Αύγουστο 2023, που ο Καθ’ ου η Αίτηση σταμάτησε να πληρώνει τον Αιτητή, για τις υπηρεσίες πλύσης στα αυτοκίνητα που του έστελνε, αλλά και που σταμάτησε να του φέρνει αυτοκίνητα για πλύσιμο τουλάχιστον €200.- ανά μήνα, σταμάτησε να είναι υπόχρεος να πληρώνει €800.- ως ενοίκιο για κάθε μήνα και, με το που του υποδείχθηκε αυτό από το δικηγόρο του τον Ιούνιο 2024, ο Αιτητής σταμάτησε να καταβάλλει αυτό ποσό. Έκτοτε, καταβάλλει το ορθό, υπό τα μεταξύ των συμφωνημένα και τις περιστάσεις, ενοίκιο, ήτοι το ποσό των €600.- για κάθε μήνα. Ο Αιτητής παρουσίασε αποδεικτικά των πληρωμών στις οποίες προχώρησε για όλα τα ενοίκια των μηνών από τον Ιούνιο 2015 έως το Σεπτέμβριο 2024, συμπεριλαμβανομένου, καθώς και Κατάστασης. Η πλειοψηφία των αποδεικτικών, είναι αποδείξεις είσπραξης που εξέδιδε ο Καθ’ ου η Αίτηση, καθότι μέχρι τις 6.11.2023, ο Αιτητής τον πλήρωνε σε μετρητά και δεν κρατούσε ο ίδιος οποιοδήποτε γραπτό αποδεικτικό, μόνο αντίγραφο της απόδειξης είσπραξης του Καθ’ ου η Αίτηση, όποτε του έδινε. Από την 6.11.2023, πληρώνει τον Καθ' ου η Αίτηση με τραπεζική επιταγή. Διευκρίνισε επίσης, ότι για τους τρεις μήνες ενοικίασης Μάρτιο, Απρίλιο και Μάιο 2020, είχαν συμφωνήσει να μην πληρώσει ενοίκιο και ουδέποτε ο Καθ' ου η Αίτηση απαίτησε ή διαμαρτυρήθηκε.

Κατέθεσε ότι από την αρχή της ενοικίασης και μέχρι την καταχώριση της Αίτησης Ε82/2024 στις 23.9.2024, όλα τα ενοίκια ήταν πληρωμένα. Κατά το χρόνο καταχώρισης της Αίτησης Ε82/2024, ουδένα ενοίκιο όφειλε στον Καθ' ου η Αίτηση, καθώς το ενοίκιο Σεπτεμβρίου ήταν προπληρωμένο. Το είχε ήδη πληρώσει στις 30.7.2024 και μέχρι την καταχώριση της Αίτησης, είχε επίσης προπληρωθεί και περί το 1/3 του ενοικίου για το μήνα Οκτώβριο 2024. Συνολικά, έως την ημερομηνία καταχώρισης της Αίτησης Ε82/2024, τα ενοίκια για τους μήνες που παρήλθαν από την αρχή της ενοικίασης συμποσούνταν σε €66.300.- και είχε πληρώσει στον Καθ' ου Αίτηση μεγαλύτερο ποσό, ήτοι €66.705,31.

 

Ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι μέχρι δέκα περίπου μήνες πριν την καταχώριση της Αίτησης Ε82/2024, μετά από 8 1/2 χρόνια ενοικίασης και αδιαμαρτύρητης είσπραξης του ενοικίου σε διάφορους χρόνους, άρχισε ο Καθ' ου η Αίτηση να ισχυρίζεται ότι δήθεν του οφείλει ενοίκια και καθυστερεί συστηματικά. Για μερικούς μήνες πριν την καταχώριση της Αίτησης Ε82/2024, παράλληλα με τις αβάσιμες γραπτές οχλήσεις του για καθυστέρηση ενοικίου, ο Καθ' ου η Αίτηση ξεκίνησε εσκεμμένα να καταγράφει, σε γνώση του, στις αποδείξεις είσπραξης που εξέδιδε, ότι εισέπραττε τα ενοίκια σε μεταγενέστερη ημερομηνία από αυτή που τον πλήρωνε ο Αιτητής.

 

Επιπλέον, από την ημέρα που καταχωρίστηκε η Αίτηση Ε82/2024, ο Αιτητής απέκοψε από την κάθε επόμενη πληρωμή ενοικίου που ακολουθεί, τα ποσά που τον αναγκάζει, όπως είπε, ο Καθ' ου η Αίτηση να επωμίζεται, ώστε να συνεχίσει η επιχείρηση του να έχει ηλεκτρικό ρεύμα, φοβούμενος ότι υπό τα τρέχοντα δεδομένα, δε θα καταφέρει ποτέ να ανακτήσει τα ποσά που υπερπλήρωσε. Ενώ είχαν εξ' υπαρχής συμφωνήσει όπως ο καθένας τους πληρώνει το 50% του εκάστοτε λογαριασμού, ο Καθ' ου η Αίτηση αρνείται να πληρώνει το μερίδιο του και αναγκάζεται ο Αιτητής να πληρώνει το λογαριασμό στο σύνολο του. Μέχρι την καταχώριση της Αίτησης Ε82/2024, κατέβαλε συνολικά €3.412,39 από τα οποία το 50%, ήτοι τα €1.706,195 αναλογούν στον Καθ' ου η Αίτηση.

 

Ο Καθ' ου η Αίτηση του έχει και στο παρελθόν αποσπάσει μεγαλύτερα ποσά για το λογαριασμό ηλεκτρικού ρεύματος από το ποσό που του αναλογεί βάσει της συμφωνίας τους. Είναι η θέση του ότι όλα τα ποσά που υπερπλήρωσε στον Καθ' ου η Αίτηση για ηλεκτρισμό, δικαιούται να θεωρηθούν ως προκαταβολικά ενοίκια.

Ένσταση:

Ένσταση από πλευράς του Καθ’ ου η Αίτηση, καταχωρήθηκε την 13.2.2025 και αυτή βασίζεται στους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας, Μέρη 13, 23, 25, 32.15, 32.17, 47.1(7)(β), 47.1(11), στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/1960, άρθρα 29 και 32, στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο 1983, άρθρα 6, 11(1)(α) και 11(5), στους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς 1983, Καν. 3(ε) και (στ), 4(α), 7, 8 και 12(α), στην πρακτική, τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, τις γενικές αρχές του Νόμου και της Νομολογίας. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι:

 

«1.     Η Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και/ή αστήρικτη και/ή αδικαιολόγητη και/ή αντικανονική και/ή παράτυπη.

2.       Η ένορκη δήλωση του Αιτητή που συνοδεύει την Αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή θα πρέπει να αγνοηθεί.

3.       Η Αίτηση στερείται νομικής βάσης και/ή η νομική βάση της Αίτησης πάσχει και/ή είναι ελλιπής και/ή δεν αναφέρεται το συγκεκριμένο άρθρο του Νόμου επί του οποίου βασίζεται και/ή η νομική βάση της Αίτησης δεν δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή δεν παρέχει το δικαιοδοτικό υπόβαθρο για την έκδοση αυτών.

4.       Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπει το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60, για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.

5.       Ο Αιτητής δεν έχει καταδείξει την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση και/ή συζητήσιμης υπόθεσης στην κυρίως Αίτηση του.

6.       Ο Αιτητής δεν έχει καταδείξει την ύπαρξη πιθανότητας επιτυχίας στην κυρίως Αίτηση του και/ή δεν έχει καταδείξει οιανδήποτε πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία στην κυρίως Αίτηση του.

7.       Ο Αιτητής δεν έχει προσκομίσει ικανοποιητική μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι είναι δύσκολο και/ή αδύνατον να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο ή ότι θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά από τη μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.

8.       Υπό το πρίσμα του ισοζυγίου της ευχέρειας (balance of convenience) δεν είναι δίκαιο και/ή εύλογο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα.

9.       Δεν συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.

10.     Οι ισχυρισμοί που προβάλλονται δια της ένορκης δήλωσης του Αιτητή είναι αναληθείς και/ή γενικοί και/ή αόριστοι και/ή παντελώς ατεκμηρίωτοι και/ή αστήρικτοι.

11.     Ο Αιτητής εξαιτείται την αναστολή και/ή ακύρωση και/ή διόρθωση και/ή επανασύνταξη απόφασης και/ή διατάγματος το οποίο δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου.

12.     Τυχόν έγκριση των αιτούμενων διαταγμάτων, θα έχει ως αποτέλεσμα ο Καθ’ ου η Αίτηση να αποστερηθεί τους καρπούς της επιτυχίας του.

13.     Η απόφαση και/ή το διάταγμα που εκδόθηκε στην υπόθεση Ε82/2024 εκδόθηκε καθόλα νόμιμα και/ή νομότυπα λόγω μη καταχώρισης Απάντησης εκ μέρους του Αιτητή και/ή λόγω της μη καταβολής οφειλόμενων ενοικίων και/ή λόγω της συστηματικής καθυστέρησης στην καταβολή των ενοικίων.

14.     Η απόφαση και/ή το διάταγμα που εκδόθηκε στην Αίτηση Ε82/2024 είναι ορθά διατυπωμένο.

15.     Ο Αιτητής δεν έχει καταδείξει ότι έπραξε ότι ήταν δυνατόν για να εμφανιστεί και/ή εκπροσωπηθεί εμπρόθεσμα στην υπόθεση Ε82/2024 και/ή να εξοφλήσει την οφειλή του.

16.     Ο Αιτητής δεν έχει καταδείξει ότι ήταν παντελώς αδύνατο ή εξαιρετικά δύσκολο να λάβει μέτρα και/ή να προνοήσει για την εμφάνιση και/ή εκπροσώπησή του και/ή την εξόφληση της οφειλής του.

17.     Ο Αιτητής επέδειξε παντελή αδιαφορία για την υπόθεση Ε82/2024 και/ή ουδέποτε αιτήθηκε οιανδήποτε παράταση χρόνου για καταχώρηση Απάντησης πριν την έκδοση της απόφασης και/ή του διατάγματος, και/ή η οιαδήποτε αίτηση υπεβλήθη εκ μέρους του στην υπόθεση Ε82/2024, υπεβλήθη με υπέρμετρη και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση.

18.     Τόσο η παρούσα Αίτηση όσο και η κυρίως Αίτηση προωθούνται κακόπιστα και/ή καταχρηστικά από τον Αιτητή και/ή με αλλότρια κίνητρα και/ή με μοναδικό σκοπό ο Αιτητής να αποφύγει την αποπληρωμή της οφειλής του και να συνεχίσει να εκμεταλλεύεται την κατοχή του ακινήτου.

19,     Ο Αιτητής καλεί το Δικαστήριο να ενεργήσει ως Εφετείο του εαυτού του.»

 

Στα γεγονότα στα οποία στηρίζεται ο Καθ’ ου η Αίτηση, περιλαμβάνονται τα ακόλουθα:

 

Η ένορκος δήλωση του Αιτητή ημερομηνίας 24.12.2024, η οποία συνοδεύει την ενδιάμεση αίτηση ημερομηνίας 31.12.2024, είναι προγενέστερη της κυρίως Αίτησης. Το περιεχόμενο της συναρτάται με ανύπαρκτη διαδικασία και/ή με άλλη διαδικασία και δεν μπορεί να αποτελέσει το πραγματικό υπόβαθρο προς υποστήριξη της υπό κρίση αίτησης και/ή θα πρέπει να αγνοηθεί. Στην νομική βάση της αίτησης ημερομηνίας 31.12.2024, δεν περιλαμβάνεται το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου και ως εκ τούτου, δεν παρέχεται στο Δικαστήριο το απαραίτητο δικαιοδοτικό υπόβαθρο για έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων. Η ένορκος δήλωση του Αιτητή ημερομηνίας 24.12.2024, δεν συμμορφώνεται με τους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας και/ή το Έντυπο 53. Το Διάταγμα του οποίου ο Αιτητής επιζητεί την αναστολή και/ή ακύρωση και/ή διόρθωση και/ή επανασύνταξη, δεν ετέθη ενώπιον του Δικαστηρίου στην παρούσα υπόθεση, αλλά ούτε και το περιεχόμενο αυτού.

 

Την ένσταση συνοδεύει επίσης ένορκος δήλωση του κ. Μάριου Ευσταθίου από τη Λευκωσία. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ο Καθ’ ου η Αίτηση στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτηση Παραμερισμού της απόφασης στην Αίτηση Ε82/2024. Προβαίνει στη δήλωση του αναφορικά με γεγονότα για τα οποία έχει προσωπική γνώση.

 

Η υπό εξέταση αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθότι, από το περιεχόμενο και το αποδεικτικό υλικό της ενόρκου δηλώσεως του Αιτητή, προκύπτει ότι δεν πληρούνται οι απαραίτητες προϋποθέσεις για έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων. Η ίδια η ένορκος δήλωση του Αιτητή δεν μπορεί να ληφθεί υπόψιν από το Δικαστήριο προς υποστήριξη της αίτησης, διότι είναι προγενέστερη της καταχώρισης της κυρίως Αίτησης και από την παράγραφο 1, προκύπτει ότι αυτή αφορά άλλη διαδικασία από την παρούσα, ήτοι την Ε82/2024. Αναφορικά με το περιεχόμενο της, όλοι οι ισχυρισμοί του Αιτητή που προβάλλονται δι' αυτής, είναι γενικοί και αόριστοι, χωρίς ίχνος αποδεικτικού στοιχείου.

 

Η υπόθεση Ε82/2024 όντως καταχωρήθηκε υπό του Καθ’ ου η Αίτηση, επιδόθηκε στον Αιτητή την 24.9.2024 και, ακολούθως, εκδόθηκε απόφαση την 9.12.2024, ένεκα του γεγονότος ότι ο Αιτητής παρέλειψε να καταχωρίσει Απάντηση. Η απόφαση ημερομηνίας 9.12.2024, επιδόθηκε στον Αιτητή την 18.12.24. Ο κ. Ευσταθίου κατέθεσε ότι στην αναφερόμενη υπόθεση, αιτήθηκε και εξασφάλισε, μεταξύ άλλων, Διάταγμα έξωσης του Αιτητή από το ακίνητο που του ενοικίασε, λόγω παράλειψης πληρωμής οφειλόμενων ενοικίων, μέρος των οποίων αναφέρονται στο Τεκμήριο 4 επί της ενόρκου δηλώσεως του Αιτητή, αλλά και λόγω συστηματικής καθυστέρησης στην πληρωμή των οφειλόμενων ενοικίων.

 

Είναι η θέση του ότι ο Αιτητής επιχειρεί να δικαιολογήσει την παντελή αδιαφορία που επέδειξε για την εκπροσώπηση του στην υπόθεση Ε82/2024, προβάλλοντας διάφορους γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς. Ισχυρίζεται ότι χρειάστηκε να προηγηθεί μεγάλη αναζήτηση για να εξευρεθούν αποδείξεις και έγγραφα σχετικά με την υπερασπιστική του γραμμή, χωρίς να συγκεκριμενοποιεί σε κανένα σημείο ποια είναι αυτά τα έγγραφα και τι δείχνουν. Επιπρόσθετα, δεν έχει παρουσιάσει τα εν λόγω κατ’ ισχυρισμόν έγγραφα στην αίτηση του για να μπορεί το Δικαστήριο να αξιολογήσει, αφενός, κατά πόσον αυτά θα μπορούσαν με εύλογη επιμέλεια να εξευρεθούν εντός της προθεσμίας των 14 ημερών που είχε ο Αιτητής να καταχωρίσει Απάντηση και, αφετέρου, τη σημασία των εν λόγω εγγράφων σε σχέση με τα επίδικα θέματα της Ε82/2024. Περαιτέρω, σε κανένα σημείο της ενόρκου δηλώσεως του Αιτητή, δεν δικαιολογείται η παράλειψη του να ζητήσει, έστω, παράταση χρόνου για καταχώριση της Απάντησης στην Ε82/2024. Ο Αιτητής έμεινε άπραγος για 2 ½ μήνες μέχρι την έκδοση απόφασης στην Ε82/2024, διότι προφανώς δεν είχε καμία βάσιμη ή ουσιαστική υπεράσπιση να προβάλει στην εν λόγω υπόθεση και τώρα απλώς επιδιώκει να καθυστερήσει την έξωση του από το ακίνητο. Ο Καθ’ ου η Αίτηση ουδέποτε συμπεριφέρθηκε με δόλιο τρόπο έναντι του Αιτητή. Οι εν λόγω γενικές, αόριστες και ατεκμηρίωτες αναφορές του Αιτητή, είναι παντελώς ψευδείς και προβάλλονται καθαρά για σκοπούς εντυπώσεων.

 

Ο κ. Ευσταθίου κατέθεσε ότι ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι ο πρώτος απέκρυψε γεγονότα από το Δικαστήριο, είναι παντελώς αναληθής και ανεδαφικός. Ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι κατά την καταχώριση της Αίτησης του είχε ήδη προπληρώσει μέχρι και μέρος του μισθώματος Ιανουάριου 2025, είναι παντελώς αναληθής και ατεκμηρίωτος. Δια της παραγράφου 13 της ενόρκου δηλώσεως του, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι, δήθεν, ουδέποτε τερματίστηκε νόμιμα η συμφωνία ενοικίασης, ισχυρισμός παντελώς ανυπόστατος. Τα Τεκμήρια 2, 3 και 4 της ενόρκου δηλώσεως του Αιτητή στα οποία γίνεται αναφορά στην εν λόγω παράγραφο, αποδεικνύουν τη συστηματική καθυστέρηση του στην καταβολή των ενοικίων και το γεγονός ότι κατά την εν λόγω περίοδο, ο Αιτητής, εάν δεν παραλάμβανε επιστολή από τους δικηγόρους του Καθ’ ου η Αίτηση, δεν πλήρωνε οποιοδήποτε ποσό για το ενοίκιο. Ο Καθ’ ου η Αίτηση, στα πλαίσια της υπόθεσης Ε82/2024, είχε προσκομίσει στο Δικαστήριο όλες τις σχετικές αποδείξεις πληρωμής αναφορικά με τα ποσά που του κατέβαλλε κατά καιρούς ο Αιτητής, οι οποίες αποδείκνυαν το οφειλόμενο ποσό για το οποίο εκδόθηκε απόφαση, καθώς επίσης και τη συστηματική καθυστέρηση του Αιτητή.

 

Είναι η θέση του Καθ’ ου η Αίτηση πως ο μοναδικός σκοπός του Αιτητή είναι η καθυστέρηση της διαδικασίας για να συνεχίσει να εκμεταλλεύεται εις βάρος του πρώτου, την κατοχή του ακινήτου αναφορικά με το οποίο διατάχθηκε η έξωσή του. Τυχόν αναστολή της απόφασης ημερομηνίας 9.12.2024 και τυχόν απαγόρευση μελλοντικών μέτρων εκτέλεσης δυνάμει αυτής, θα έπληττε τα δικαιώματα του Καθ’ ου η Αίτηση για επίλυση της διαφοράς με λογική ταχύτητα. Περαιτέρω, κάθε μέρα που παραμένει ο Αιτητής στο ακίνητο, προκαλείται στον Καθ’ ου η Αίτηση περαιτέρω ζημιά, καθότι εξακολουθεί να εκμεταλλεύεται το ακίνητο χωρίς να καταβάλλει ολόκληρο το συμφωνηθέν ενοίκιο, αφού εξακολουθεί να επιμένει ότι εσφαλμένα κατέβαλλε το ενοίκιο που κατέβαλλε για τόσα χρόνια. Υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, το ισοζύγιο της ευχέρειας (balance of convenience), κλίνει υπέρ της απόρριψης της υπό κρίση αίτησης.

 

Περαιτέρω, ο παραμερισμός και/ή η αναθεώρηση Διαταγμάτων ή Αποφάσεων του παρόντος Δικαστηρίου, είναι επιτρεπτή μόνο σε πολύ συγκεκριμένες περιπτώσεις. Η ένορκη δήλωση του Αιτητή, δεν έχει καταδείξει ούτε στο ελάχιστο ότι η παρούσα υπόθεση εμπίπτει σε κάποια εξ’ αυτών. Δεν υπάρχει καμία πιθανότητα επιτυχίας της κυρίως Αίτησης και/ή αναθεώρησης και/ή παραμερισμού της απόφασης στην Αίτηση Ε82/2024, ώστε να δικαιολογείται η έκδοση Διατάγματος για αναστολή εκτέλεσης της.

 

Ο κ. Ευσταθίου καταχώρησε συμπληρωματική ένορκο δήλωση, ως και ο Αιτητής. Υπέδειξε ότι, ως προκύπτει από το Τεκμήριο 5 της συμπληρωματική ένορκης δήλωσης του Αιτητή, η κυρίως Αίτηση Ε82/2024 επιδόθηκε σε αυτόν την 24.9.2024. Η απόφαση εναντίον του εκδόθηκε την 9.12.2024. Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι καταχώρισε αίτηση για παράταση χρόνου καταχώρισης Απάντησης στην Ε82/2024, την 6.12.2024. Προς τούτο, ο Αιτητής επισυνάπτει το Τεκμήριο 7. Αυτό αξιολογήθηκε τη Δευτέρα 9.12.2024, δηλαδή περίπου την ίδια ώρα που εκδίδετο απόφαση εναντίον του στην Ε82/2024. Ελλείψει οιασδήποτε αναφοράς ως προς το περιεχόμενο της κατ’ ισχυρισμόν καταχωρηθείσας αίτησης και δη ως προς τους λόγους που επικαλείτο ο Αιτητής προς υποστήριξή της, δεν μπορούν να εξαχθούν οποιαδήποτε συμπεράσματα ως προς την έκβασή της. Ο Αιτητής θεωρεί ότι η έγκριση του αιτήματος του για παράταση χρόνου για καταχώριση Απάντησης στην Ε82/2024, θα ήταν αυτόματη. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Σε κανένα σημείο όμως ο Αιτητής δεν δικαιολογεί ούτε στο ελάχιστο τον λόγο για τον οποίο έμεινε άπραγος για 2 ½ μήνες από την επίδοση της κυρίως Αίτησης Ε82/2024 μέχρι την υποβολή του αιτήματος του για παράταση χρόνου.

 

Μέχρι σήμερα, ήταν αποδεκτό γεγονός μεταξύ των μερών, ότι η ενοικίαση ξεκίνησε την 1.4.2015. Ουδέποτε υπήρξε οποιαδήποτε πρόθεση για συνομολόγηση γραπτής συμφωνίας για την ενοικίαση. Η συμφωνία του Καθ’ ου η Αίτηση με τον Αιτητή, ήταν εξ’ αρχής ότι η ενοικίαση θα ήταν επί τη βάσει της προφορικής τους συμφωνίας. Ουδέποτε παρουσιάστηκαν έγγραφα στον Καθ’ ου η Αίτηση, είτε για υπογραφή, είτε για επιβεβαίωση των μεταξύ των συμφωνηθέντων.

 

Ο μάρτυρας κατέθεσε πως ο Αιτητής κατασκεύασε τα Τεκμήρια 9 και 10 επί της συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως του, εκ των υστέρων και για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, με σκοπό να υποστηρίξει τον αναληθή ισχυρισμό του ότι συμφώνησαν να καταβάλει το 50% του λογαριασμού του ρεύματος αντί τα 2/3 (μειωμένου του ΦΠΑ). Τα Τεκμήρια διαψεύδουν τον ίδιο τον Αιτητή, καθότι κατέγραψε σ’ αυτά ότι το ενοίκιο συμφωνήθηκε στα €600.- μηνιαίως από την αρχή της ενοικίασης, αλλά ταυτόχρονα ισχυρίζεται ότι το ενοίκιο στην αρχή της ενοικίασης ήταν €500.- μηνιαίως. Εν τω μεταξύ, το ενοίκιο ήταν προπληρωτέο και συμφωνήθηκε να καταβάλλεται την 1η ημέρα εκάστου μηνός. Κατά παράβαση της συμφωνίας, ο Αιτητής ήταν διαχρονικά ασυνεπής με τις υποχρεώσεις του. Από το σημείο 44 του Τεκμηρίου 12 της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του Αιτητή, φαίνεται ότι την 1.1.2019 ήταν και η μοναδική φορά που ο Αιτητής πλήρωσε το ενοίκιο στην ώρα του, αναγνωρίζοντας έτσι και ότι καθίστατο πληρωτέο την 1η ημέρα του μηνός. Η εν λόγω απόδειξη δεικνύει το τι συμφωνήθηκε μεταξύ του Καθ’ ου η Αίτηση και του Αιτητή, καθότι κανείς δεν πληρώνει το ενοίκιο του πρώτου μήνα πριν αυτό καταστεί πληρωτέο.

 

Το ενοίκιο μέχρι τα τέλη του 2020, ανερχόταν σε €600.- και ο Αιτητής είχε υποχρέωση να πλένει μέχρι 50 αυτοκίνητα πελατών του Καθ’ ου η Αίτηση, μηνιαίως, χωρίς οποιαδήποτε χρέωση. Η κανονική χρέωση του Αιτητή για πλύσιμο αυτοκινήτου, ήταν €7. Για το πλύσιμο πέραν των 50 αυτοκινήτων, ο Καθ’ ου η Αίτηση θα πλήρωνε στον Αιτητή το ποσό των €7.- για κάθε αυτοκίνητο. Δηλαδή, η συνολική αξία του ενοικίου ανερχόταν σε €950 μηνιαίως (€600 σε χρήμα + €350 υπό μορφή πλυσίματος αυτοκινήτων). Περί τον Ιανουάριο 2021, ο Αιτητής ανέφερε στον Καθ’ ου η Αίτηση, ότι η διευθέτηση που είχαν μέχρι τότε, δεν τον συνέφερε. Ακολούθως, συμφώνησαν όπως το μηνιαίο ενοίκιο καθοριστεί σε €800.- το μήνα, χωρίς οποιαδήποτε υποχρέωση για δωρεάν πλύσιμο αυτοκινήτων. Ως εκ τούτου, ο Καθ’ ου η Αίτηση πλήρωνε κανονικά €7.- για κάθε αυτοκίνητο που έστελνε στον Αιτητή για πλύσιμο και, πλέον, το πλύσιμο αυτοκινήτων ήταν ανεξάρτητη συνεργασία μεταξύ των. Ουδέποτε συμφωνήθηκε με τον Αιτητή ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση θα ήμουν υπόχρεος να αποστέλλει οποιοδήποτε αριθμό αυτοκινήτων για πλύσιμο. Ο εν λόγω ισχυρισμός του Αιτητή, εκτός από αναληθής είναι και παράλογος.

Ο Καθ’ ου η Αίτηση κατέθεσε ότι, μετά το καλοκαίρι του 2023, σταμάτησε να χρησιμοποιεί τις υπηρεσίες πλυσίματος αυτοκινήτων του Αιτητή. Εν πάση περιπτώσει, από τον Ιανουάριο 2021 μέχρι και σήμερα, το μηνιαίο ενοίκιο καθορίστηκε στα €800.- και οι ισχυρισμοί του Αιτητή περί του αντιθέτου αποτελούν κακόπιστες εκ των υστέρων σκέψεις, με σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο και να αποφύγει να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις του. Την 2.11.2023, ο Καθ’ ου η Αίτηση απέστειλε μέσω των δικηγόρων του, επιστολή στον Αιτητή δια της οποίας ζητούσε την εξόφληση των ενοικίων για την περίοδο Αυγούστου - Νοεμβρίου 2023, τα οποία συμποσούνταν στο ποσό των €3.200, δηλαδή 4 ενοίκια εκ €800.- έκαστο. Την 6.11.2023, ο Αιτητής κατέβαλε το ποσό των €2.400, αποστέλλοντας τραπεζική επιταγή, συνοδευόμενη από επιστολή των τότε δικηγόρων του της ίδιας ημερομηνίας, δια της οποίας εξηγούσε ότι το ποσό των €2.400 αφορούσε 3 από τα 4 καθυστερημένα ενοίκια των €800.- έκαστο καθ’ ότι το 4ο ενοίκιο, κατά τους ισχυρισμούς του, δεν είχε ακόμα καταστεί οφειλόμενο. Την 9.1.2024, ο Αιτητής κατέβαλε το ποσό των €1.600 αναφορικά με τα ενοίκια Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου 2023, ανεπιφύλακτα και χωρίς οποιανδήποτε αμφισβήτηση ως προς το ύψος του ενοικίου.

 

Ο κ. Ευσταθίου κατέθεσε ότι δεν απέκρυψε οτιδήποτε από το Δικαστήριο και ότι πριν τον Αύγουστο 2023, δεν υπάρχει τίποτα σχετικό, είτε σε σχέση με τις αξιώσεις του στην Ε82/2024, είτε σε σχέση με την αμφισβήτηση αυτών από τον Αιτητή. Εάν ήθελε ο Αιτητής να υπερασπιστεί τον εαυτό του στην Ε82/2024 και να εξηγήσει γιατί αμφισβητεί τις αξιώσεις του Καθ’ ου η Αίτηση, ήταν αρκετό να επικαλεστεί τις πληρωμές στις οποίες προέβη από την 6.11.2023 μέχρι και την καταχώριση της κυρίως Αίτησης Ε82/2024. Το μοναδικό πραγματικό γεγονός που προκύπτει από τη μαρτυρία του Αιτητή, είναι η παραδοχή του ότι συστηματικά καθυστερούσε την πληρωμή των ενοικίων.

 

Εν τω μεταξύ, ο Αιτητής, σταμάτησε να καταβάλλει οποιοδήποτε ποσό για τον λογαριασμό του ρεύματος, αναγκάζοντας τον Καθ’ ου η Αίτηση να πληρώνει ολόκληρο το ποσό, μέχρι το σημείο που δεν είχε πλέον την οικονομική δυνατότητα να το πράττει. Ακολούθως, ο Αιτητής αποφάσισε να πληρώνει μόνος του το λογαριασμό του ρεύματος, για να προβαίνει στους αυθαίρετους και παράνομους υπολογισμούς του αναφορικά με το ύψος του ενοικίου, διασφαλίζοντας έτσι ότι θα υπήρχε παροχή ρεύματος στο ακίνητο. Παρά την αντίρρηση του Καθ’ ου η Αίτηση στην αποκοπή οποιουδήποτε μέρους του ενοικίου, για σκοπούς υπολογισμού της οφειλής του Αιτητή στην αίτηση για Απόφαση στην Ε82/2024, είχαν πιστωθεί όλες οι πληρωμές στις οποίες προέβη ο Αιτητής, εις ένδειξην και της εκ μέρους του Καθ’ ου η Αίτηση, καλοπιστίας στις μεταξύ των διαφορές.

 

Ιστορικό:

Υπό εξέταση αίτηση:

Η υπό εξέταση αίτηση καταχωρίστηκε χωρίς ειδοποίηση, επί του Εντύπου Αρ. 34, την 31.12.2024, συνοδευόμενη από ένορκο δήλωση του Αιτητή, ημερομηνίας 24.12.2024, η οποία αναρτήθηκε στο σύστημα i-justice την 31.12.2024. Η αίτηση ορίστηκε την 8.1.2025, αλλά το Δικαστήριο επιλήφθηκε την 13.1.2025, καθότι απουσίαζε με άδεια ασθενείας.

 

Το Δικαστήριο σημείωσε ότι η κυρίως Αίτηση αλλά και τα επόμενα διαβήματα, περιλαμβανομένης της υπό εξέταση αίτησης, είχαν καταχωρηθεί με λανθασμένο τίτλο, εφόσον τα μέρη φαίνονταν με την ίδια σειρά ως στον τίτλο της υπόθεσης Ε82/2024. Περαιτέρω, πέραν της αυστηρής ή μη συμμόρφωσης με τον Τύπο 2 των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών, την οποία υπέδειξε το Δικαστήριο, η εναρκτήρια Αίτηση περιλαμβάνει, λανθασμένα, νομική βάση, η οποία χωρεί σε ενδιάμεσες αιτήσεις και όχι σε εναρκτήρια διαβήματα. Το Δικαστήριο διαπίστωσε επίσης ότι εξέλειπε το στοιχείο του κατεπείγοντος, ώστε να επιληφθεί της αίτησης μονομερώς και διέταξε την επίδοση της, καθιστώντας την δια κλήσεως.

 

Δικόγραφα:

            Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση Παραμερισμού, καταχωρίστηκε την 30.12.2024 και τροποποιημένη την 23.1.2025. Μ’ αυτήν ο Αιτητής εξαιτείται ως ακολούθως:

 

«1.     Απόφαση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου επιτρέπον και/ή διατάττον την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό (set aside) προηγούμενης εκδοθείσας υπ’ αυτού Απόφασης και/ή Διατάγματος ημερομηνίας 9/12/2024 στην Αίτηση αρ. Ε82/2024.

2.       Απόφαση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου επιτρέπον και/ή διατάττον την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό (set aside) την επίδοση ημερομηνίας 18/12/2024 της απόφασης ημερομηνίας 09/12/2024 επί της Αίτησης Ε82/2024 και/ή κηρύττον την επίδοση αυτή άκυρη και/ή άνευ ισχύος και/ή άνευ εννόμου αποτελέσματος λόγω ουσιαστικού λεκτικού σφάλματος.

3.       Άδεια και/ή Απόφαση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου επιτρέπον και/ή διατάττον τον Αιτητή να απαντήσει και/ή να καταχωρίσει Απάντηση στην Αίτηση αρ. Ε82/2024, με τέτοιους όρους που το Δικαστήριο κρίνει ορθούς και/ή δίκαιους.

1.       Οιανδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε το Δικαστήριο κρίνει δίκαιη και/ή εύλογη υπό τις περιστάσεις.

2.       Έξοδα πλέον ΦΠΑ.»

 

            Το Δικαστήριο διαπίστωσε και σημείωσε, ότι η κυρίως Αίτηση δεν συνάδει με τον Τύπο 2 των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών (βλέπετε σχετικά και πιο πάνω). Ο Αιτητής δικογραφεί ότι ήταν κατά πάντα ουσιώδη χρόνο και/ή είναι από 1.6.2015, μισθωτής μέρους του ακινήτου στη Λεωφόρο Στροβόλου 266, 2048, Στρόβολος, Λευκωσία και συγκεκριμένα, του μέρους του εν λόγω ακινήτου που αποτελείται από χώρους και/ή υποστατικά διαμορφωμένα ως πλυντήριο αυτοκινήτων και άλλων οχημάτων, χώρο υποδοχής και εξυπηρέτησης πελατών, γραφειακό χώρο, αποχωρητήρια, συνεργείο αλλαγής ελαστικών, συνεργείο ανύψωσης αυτοκινήτων, την πισινή κύρια είσοδο του ακινήτου, υπαίθριους και/ή ακάλυπτους χώρους, συμπεριλαμβανομένων μερών του ακινήτου που βρίσκονται έναντι των προαναφερόμενων χώρων και/ή υποστατικών και περιλαμβάνουν εξοπλισμό και εγκαταστάσεις.

 

            Δικογραφεί ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση στην παρούσα, δόλια, με ψευδείς, παραπλανητικούς και ανυπόστατους ισχυρισμούς, εσκεμμένα και ενεργά απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα, εξαπάτησε και παραπλάνησε το Δικαστήριο, για να εκδώσει μονομερώς απόφαση στην Ε82/2024. Η καθυστέρηση και τελικά η παράλειψη, στην καταχώρηση Απάντησης στην Ε82/2024 από τον Αιτητή στην παρούσα, δεν οφείλεται σε αμέλεια ή παράλειψη εκ μέρους του, αλλά είναι ατυχής, συνεπεία δυσκολίας ανεύρεσης όλων των απαιτούμενων υπό τις περιστάσεις αποδείξεων πληρωμής και στοιχείων για καταχώριση Απάντησης εμπρόθεσμα. Ο Αιτητής έχει καλή υπεράσπιση στην Ε82/2024.

 

            Ο Καθ’ ου η Αίτηση καταχώρισε Απάντηση την 24.2.2025 και, μεταξύ άλλων, μ’ αυτήν εγείρει προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής δεν αποκαλύπτει εύλογη αιτία έγερσης της υπό κρίση Δικαστικής διαδικασίας και/ή η Αίτηση συνιστά κατάχρηση της Δικαστικής διαδικασίας. Η Αίτηση δεν έχει πραγματική προοπτική επιτυχίας, καθότι τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται και/ή προβάλλει ο Αιτητής, είναι αβάσιμα και/ή ανυπόστατα και δεν εμπίπτουν σε οποιανδήποτε των περιπτώσεων που παρατίθενται στο άρθρο 6 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου.

 

Διαδικασία:

Δεν αντεξετάστηκαν οι ενόρκως δηλούντες και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι ανήρτησαν τις γραπτές αγορεύσεις τους στον ηλεκτρονικό φάκελο της υπόθεσης, την 27.3.2025. Ερμηνεύοντας τις σχετικές πρόνοιες του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και επειδή η υπό εξέταση αποτελεί αίτηση προ της εκδίκασης της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση.

 

Νομική και δικονομική πτυχή:

Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικοί Κανονισμοί:

Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας τυγχάνουν εφαρμογής σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων, δυνάμει του Κανονισμού 12(α)[1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Η αναφορά σήμερα παραπέμπει στους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας 2023, οι οποίοι τυγχάνουν εφαρμογής σε αστικές διαδικασίες, από την 1.9.2023.

 

Κανονισμοί Πολιτικής Δικονομίας:

Μέρη 13 και 23:

            Το Μέρος 13 των Κανονισμών, αφορά την έκδοση απόφασης ερήμην. Απόφαση ερήμην εκδόθηκε, σύμφωνα με την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, στην Αίτηση Ε82/2024, υπό του Καθ’ ου η Αίτηση στην παρούσα, εναντίον του Αιτητή στην παρούσα.

Το Μέρος 23, περιλαμβάνει τους γενικούς κανόνες για αιτήσεις έκδοσης Δικαστικών Διαταγμάτων. Η αίτηση καταχωρίζεται σύμφωνα με το Έντυπο 34 (Μέρος 23.4(6)), ως η υπό εξέταση αίτηση. Η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων και της γραπτής μαρτυρίας τα οποία αναφέρονται στην αίτηση και την ένσταση (Μέρος 23.3(1)). Το Μέρος 25 προνοεί για την παροχή ενδιάμεσης θεραπείας, ως η υπό εξέταση αίτηση. Το Μέρος 47 αφορά στην εκτέλεση.

 

Από την νομική βάση της υπό εξέταση αίτησης, απουσιάζουν το άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου για την έκδοση Διατάγματος χωρίς ειδοποίηση (η αίτηση καταχωρίστηκε χωρίς ειδοποίηση) και το άρθρο 32(1) του περί Δικαστηρίων Νόμου, για την έκδοση προσωρινών Διαταγμάτων, τα οποία οριοθετούν το δικαιοδοτικό πλαίσιο για την παροχή ενδιάμεσης θεραπείας ως η αιτούμενη και παρεμπιπτόντων Διαταγμάτων ως τα αιτούμενα. Απουσιάζουν επίσης τα άρθρα 6 και 15 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, τα οποία αφορούν στον παραμερισμό και/ή αναθεώρηση και/ή τροποποίηση Διαταγμάτων και Αποφάσεων του παρόντος Δικαστηρίου.

 

Σύμφωνα με το Μέρος 23.4(1)(β) των Κανονισμών (η αντίστοιχη πρόνοια στους παλαιούς Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας ήταν η Δ.48 θ.2(1)) και την Νομολογία (βλέπετε ενδεικτικά τις αυθεντίες Μαχλουζαρίδη v. Ιωαννίδη (1990) 1 Α.Α.Δ. 965 και Bank for Foreign Trade of Russian Federation v. ICC Chemicals (UK) Ltd., (1999) 1(Γ) Α.Α.Δ. 1728), είναι όρος απαράβατος του δικονομικού μέτρου η αναφορά στο άρθρο και τον θεσμό που στοιχειοθετούν το νομικό υπόβαθρο της αιτήσεως.

 

Άρθρα 6 και 15 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου:

            O περί Ενοικιοστασίου Νόμος, Ν. 23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, προνοεί ρητά τις περιπτώσεις στις οποίες δυνατόν να ακυρωθεί, αναθεωρηθεί ή τροποποιηθεί προηγούμενη απόφαση του Δικαστηρίου, τι πρέπει να αποδειχθεί και ποιες συνέπειες ή δικαιώματα απορρέουν από την ακύρωση, ή αναθεώρηση. Σύμφωνα με την αυθεντία Μιχαηλίδου v. Μακρίδη (1995) 1 Α.Α.Δ. 679, το άρθρο 6 καλύπτει την περίπτωση αναθεώρησης ή τροποποίησης διατάγματος ανάκτησης κατοχής, ενώ ακόμα ο ενοικιαστής κατέχει το μίσθιο. Όταν υλοποιηθεί η έξωση και επιδιώκεται αποζημίωση για ζημιά του ενοικιαστή λόγω της έξωσης, τότε πρέπει να γίνει επίκληση του άρθρου 15. Όταν ζητείται ακύρωση διατάγματος έξωσης πριν την παράδοση της κατοχής, ο Αιτητής πρέπει να αποδείξει απάτη, ψευδείς παραστάσεις ή ουσιώδες λάθος, ενώ όταν επιζητείται μετά την παράδοση, ψευδείς παραστάσεις ή απόκρυψη ουσιαστικών γεγονότων (βλέπετε σελίδες 684, 685).

 

            Ο Αιτητής πρέπει να καταδείξει ότι έχει καλή υπόθεση επί τη βάσει ενός ή περισσοτέρων από τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 6 του Ν. 23/83. Με την κυρίως Αίτηση του, ο Αιτητής δεν αποκαλύπτει επί ποιου εδαφίου και αντίστοιχου λόγου επικεντρώνεται και βασίζεται. Η διαπίστωση αυτή αποφέρει κύριο πλήγμα στην υπόθεση του.

 

            Τονίζω ιδιαιτέρως, ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να λειτουργήσει ως Εφετείο του εαυτού του. Η αναστολή μέτρων εκτέλεσης δεν δύναται να καταλήγει στη μετατροπή του Δικαστηρίου σε Εφετείο του εαυτού του για τον έλεγχο της ορθότητας της απόφασης του και/ή την εξέταση ισχυρισμών που έπρεπε να είχαν εγερθεί ως υπεράσπιση (βλέπετε σχετικά σύγγραμμα Halsbury’s Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 17, παράγραφος 451, πιο πάνω). Ο σκοπός του άρθρου 6 είναι η αναθεώρηση, τροποποίηση ή ακύρωση απόφασης του Δικαστηρίου από το ίδιο το Δικαστήριο, σε περίπτωση που αποδεικνύονται τα όσα αναφέρονται σε ένα τουλάχιστον από τα εδάφια του άρθρου.

 

Περαιτέρω, σε Αιτήσεις για παραμερισμό και/ή αναθεώρηση αποφάσεων ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, ουδόλως λαμβάνεται υπόψη εάν ο Καθ’ ου η Αίτηση στην πρώτη υπόθεση, δηλαδή ο Αιτητής στην παρούσα, έχει ή όχι καλή υπεράσπιση.

 

Το Δικαστήριο λειτουργεί εντός δικαιοδοτικού πλαισίου και εξετάζει ενώπιον του τεθέντα γεγονότα, ώστε να διαπιστώσει εάν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου για την απόδοση θεραπείας. Δεν λειτουργεί στο κενό και η επίκληση της δικαιοδοσίας και της διακριτικής του ευχέρειας, χωρίς οτιδήποτε άλλο, ουδόλως την ενεργοποιεί.

 

Πραγματική βάση:

Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι η απόφαση εναντίον του στην Ε82/2024, η οποία είχε εκδοθεί ερήμην του, πρέπει να ακυρωθεί και γ’ αυτό ζητείται η αναστολή εκτέλεσης της, μέχρι την εκδίκαση της κυρίως Αίτησης παραμερισμού και/ή ακύρωσης.

Η μαρτυρία του Αιτητή δεν αποκαλύπτει το λόγο της αναθεώρησης και παραμερισμού της Απόφασης στην Ε82/2024. Δεν καταχώρισε Απάντηση για κάποιους λόγους, της οποίας η καταχώριση αφενός μεν δεν επιτρέπεται αυτόματα από τον Νόμο αλλά υπάρχουν ορισμένες προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν, αφετέρου δεν αποτελεί υπεράσπιση εκ της καταχωρίσεως της εάν δεν αποκαλύπτει ουσιαστικά υπεράσπιση. Δεν φαίνεται να είχαν ληφθεί έγκαιρα διαβήματα παράτασης του χρόνου καταχώρησης Απάντησης, ενώ ο αυτός τούτος ο χρόνος, προβάλλεται ως καίριος. Επιπρόσθετα, η μαρτυρία της πλευράς του Καθ’ ου η Αίτηση, η οποία αντικρούει τη μαρτυρία του Αιτητή αναφορικά με την ουσία του πράγματος, δηλαδή την οφειλή του κατά τους ουσιώδεις χρόνους, έχει παραμείνει αναντίλεκτη. Τέλος, ο ίδιος ο Αιτητής, εμμέσως πλην σαφώς, αναφέρεται σε οφειλή ενοικίων για το επίδικο υποστατικό, κατά το χρόνο καταχώρησης και επίδοσης της Αίτησης Ε82/2024, την οποία προσπάθησε να δικαιολογήσει με την ετοιμασία Κατάστασης Λογαριασμού και αποκοπής ποσών για διάφορους λόγους.

 

Είναι η κρίση μου, ότι η υπό εξέταση αίτηση αποτυγχάνει πλήρως, τόσο επί της νομικής βάσης, όσο και επί της πραγματικής της βάσης.

 

Απόφαση:

Για όλους τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω, η ένσταση επιτυγχάνει και η υπό εξέταση αίτηση απορρίπτεται.

 

Τα έξοδα της υπό εξέταση αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Καθ’ ου η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα της απόφασης στην Αίτηση Ε82/2024.                                                    

 

(Υπ.) ………………………………….

                                                                              Λ. Σ. Καμμίτση               

                                                                        Πρόεδρος                 

Πιστό Αντίγραφο

 

            Γραμματέας

ΛΣΚ/ΕΠ



[1] «12 (α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμού αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.»

 


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο