ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ.Χ.Κάιζερ Π.
Αρ. Αίτησης:580/23i
Μεταξύ:
Ε.Π.
Αιτήτριας
και
Δ.Σ.
Καθ’ου η αίτηση
-----------------------------------
Ενδιάμεση αίτηση ημερ. 23/01/2025
-----------------------------------
Ημερομηνία: 19 Ιανουαρίου, 2026
Εμφανίσεις:
Για τον Αιτητή/ Kαθ’ου η αίτηση στην κυρίως:
κος Νικόλας Γ. Νικολάου για Ν.Γ.Νικολάου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.
Για την Καθ’ης η αίτηση/ Αιτήτρια στην κυρίως:
κος Πέτρος Μιχαήλ
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Προτού αναφερθώ στην επίδικη αίτηση κρίνω σημαντικό να θέσω το υπόβαθρο που οδήγησε στην καταχώριση της, αφού αυτό αποτελεί κοινό τόπο, είτε βάσει των ίδιων των αναφορών της Καθ’ης η αίτηση στην επίδικη αίτηση, είτε βάσει του περιεχομένου του φακέλου:
Στις 17/04/2019, η Καθ’ης η αίτηση στην επίδικη αίτηση καταχώρισε την εναρκτήρια αίτηση Γονικής Μέριμνας αρ. 169/19, την οποία εξακολουθεί μέχρι σήμερα να προωθεί. Με την εν λόγω αίτηση επιδιώκει την έκδοση διατάγματος με το οποίο να ακυρώνεται το Διάταγμα ημερομηνίας 27/04/2018 που εκδόθηκε στο πλαίσιο της αίτησης Γονικής Μέριμνας αρ. 279/17 και/ή διαζευκτικώς, την έκδοση διατάγματος τροποποίησης του, δυνάμει του οποίου ο Αιτητής στην παρούσα να ασκεί το δικαίωμα επικοινωνίας με τα ανήλικα τέκνα του υπό την επίβλεψη του Γραφείου Ευημερίας.
Περαιτέρω, στις 14/11/2023, η Καθ’ης η αίτηση, παρά την εκκρεμότητα της ανωτέρω αίτησης Γονικής Μέριμνας αρ. 169/19, την οποία η ίδια καταχώρισε και εξακολουθεί να προωθεί ενώπιον άλλου Δικαστή, καταχώρισε νέα εναρκτήρια αίτηση Γονικής Μέριμνας, η οποία έλαβε τον αριθμό 580/23i (στο πλαίσιο της οποίας καταχωρίστηκε και η υπό κρίση αίτηση). Με την αίτηση αυτή ζητείται η τροποποίηση του διατάγματος του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, το οποίο εκδόθηκε στο πλαίσιο της αίτησης Γονικής Μέριμνας αρ. 279/17 ημερομηνίας 27/04/2018, καθώς και η έκδοση διατάγματος με το οποίο να ανατίθεται στην ίδια η αποκλειστική άσκηση της γονικής μέριμνας των ανήλικων τέκνων των διαδίκων και, περαιτέρω, διατάγματος με το οποίο να αφαιρείται η γονική μέριμνα από τον Αιτητή.
Στο πλαίσιο της αίτησης Γονικής Μέριμνας αρ. 169/19, η Kαθ’ης η αίτηση, στις 05/12/2023, καταχώρισε αίτηση συνένωσης της υπόθεσης με την αίτηση Γονικής Μέριμνας αρ. 580/23i, η οποία, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, απορρίφθηκε από αδελφή Δικαστή με απόφαση ημερομηνίας 04/06/2024.
Αποτελεί βασική θέση του Αιτητή στην επίδικη αίτηση ότι η αίτηση Γονικής Μέριμνας αρ. 580/23i είναι καταχρηστική, καθότι καταχωρίστηκε και εκκρεμεί παράλληλα με την αίτηση Γονικής Μέριμνας αρ. 169/19, με αμφότερες να επιδιώκουν, κατ’ ουσίαν, την τροποποίηση του διατάγματος που εκδόθηκε στο πλαίσιο της αίτησης Γονικής Μέριμνας αρ. 279/17 ημερομηνίας 27/04/2018.
Αντιθέτως, η θέση της Kαθ’ης η αίτηση είναι ότι η αίτηση Γονικής Μέριμνας αρ. 580/23i δεν είναι καταχρηστική, καθότι με αυτήν επιδιώκονται ουσιωδώς διαφορετικές θεραπείες από εκείνες που ζητούνται στο πλαίσιο της αίτησης Γονικής Μέριμνας αρ. 169/19.
Η Kαθ’ης η αίτηση επισημαίνει ότι η αίτηση Γονικής Μέριμνας αρ. 169/2019 καταχωρίστηκε στις 17/04/2019, με σκοπό την ακύρωση και/ή τροποποίηση του Διατάγματος ημερομηνίας 27/04/2018 που εκδόθηκε στο πλαίσιο της υπόθεσης Γονικής Μέριμνας αρ. 279/17, ενώ η αίτηση Γονικής Μέριμνας αρ. 580/2023i αφορά την αφαίρεση της γονικής μέριμνας από τον πατέρα και την αποκλειστική ανάθεσή της στην ίδια. Υποστηρίζει ότι το αντικείμενο και οι αιτούμενες θεραπείες της αίτησης αρ. 580/23i διαφέρουν ουσιωδώς από εκείνες της αίτησης αρ. 169/2019 και, ως εκ τούτου, δεν στοιχειοθετείται οποιαδήποτε καταχρηστική διαδικασία κατά την καταχώριση ή την προώθησή της, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται ο Αιτητής.
Περαιτέρω, όπως υποστηρίζει η Kαθ’ης η αίτηση, η ανάγκη καταχώρισης της αίτησης Γονικής Μέριμνας αρ. 580/23i προέκυψε κατόπιν μεταγενέστερων, σημαντικών νέων γεγονότων, η εκτίμηση των οποίων κρίνεται αναγκαία για την πληρέστερη ενημέρωση του Δικαστηρίου και για την εξέταση του βέλτιστου συμφέροντος των ανήλικων τέκνων των διαδίκων. Ειδικότερα, η καταχώριση της εν λόγω αίτησης έλαβε χώρα μετά τη λήψη των καταθέσεων των ανήλικων τέκνων Κ. και Α., οι οποίες περιέχουν λεπτομερείς αναφορές στη συμπεριφορά και τη στάση του Αιτητή έναντι αυτών. Αντίγραφα των εν λόγω καταθέσεων επισυνάφθηκαν ως Τεκμήρια 1 και 2.
Επιπρόσθετα, όπως αναφέρεται, δεν δύναται να παραγνωριστεί η Έκθεση της Συμβουλευτικής Ψυχολόγου κας Λουΐζας Θεοφάνους, ημερομηνίας 10/04/2023 και 08/09/2023, σύμφωνα με την οποία οι ανήλικες δεν θα πρέπει να έχουν οποιαδήποτε επαφή με τον πατέρα τους, καθόσον, ενόσω διερευνάται η υπόθεση σεξουαλικής κακοποίησης που εκκρεμεί εις βάρος του, οποιαδήποτε επαφή μαζί του τους προκαλεί ενοχές, φόβο και σύγχυση, με αποτέλεσμα την αύξηση του άγχους τους. Αντίγραφο της Έκθεσης ημερομηνίας 10/04/2023 επισυνάφθηκε ως Τεκμήριο 3.
Η ακρόαση, διεξήχθη με τις αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων, χωρίς να υπάρξει αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων.
Μελέτησα την εξεταζόμενη αίτηση και την ένσταση, το περιεχόμενο των αντίστοιχων ένορκων δηλώσεων, καθώς και τα όσα υποστήριξαν με τις αγορεύσεις τους οι δικηγόροι των διαδίκων.
Στο σημείο αυτό να αναφέρω ότι ο πρώτος λόγος ένστασης που προβάλλει η Kαθ’ ης η αίτηση αφορά την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την επίδικη αίτηση, με τον ισχυρισμό ότι αυτή θα πρέπει να αγνοηθεί, καθότι ο ομνύων είναι δικηγόρος και όχι ο ίδιος ο Αιτητής, χωρίς να παρέχεται οποιαδήποτε, ή έστω επαρκής, εξήγηση ως προς τον λόγο για τον οποίο δεν ορκίστηκε ο ίδιος ο Αιτητής. Υπό το πρίσμα αυτό, η Καθ’ ης η αίτηση υποστηρίζει ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ημερομηνίας 23/01/2025 θα πρέπει να διαγραφεί και να μη ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο.
Με κάθε σεβασμό, παρέλκει η ανάγκη εξέτασης του εν λόγω λόγου ένστασης, καθότι τα ζητήματα που κρίνονται ουσιώδη, αποφασιστικά και καθοριστικά για την κρίση της υπό εξέταση αίτησης δεν τελούν υπό αμφισβήτηση, ώστε να καθίσταται αναγκαία η έκδοση οποιασδήποτε απόφασης επί του προβαλλόμενου λόγου ένστασης. Τα ζητήματα αυτά αποτελούν κοινό τόπο και έχουν ήδη εκτεθεί ανωτέρω. Ως εκ τούτου, η ενασχόληση του Δικαστηρίου με το ζήτημα της αποδεκτότητας ή μη της μαρτυρίας που συνοδεύει την αίτηση καθίσταται ακαδημαϊκής φύσεως.
Νομική Πτυχή
Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, τα Κυπριακά Δικαστήρια έχουν την ίδια εξουσία, όπως και τα αγγλικά, να ελέγχουν τις διαδικασίες προς αποφυγή καταχρήσεων της δικαστικής διαδικασίας. Η κατάχρηση της διαδικασίας μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές, ανάλογα ευρεία είναι και η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για την παρεμπόδιση της. Είναι επίσης νομολογημένο (α) ότι η επιδίωξη ομοίων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ενδίκων μέσων, ελέγχεται από το Δικαστήριο, όπως και η πολλαπλότητα των διαδικασιών για επίτευξη του ίδιου στόχου και (β) ότι συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας η έγερση ή η προώθηση περισσότερων της μίας δικαστικών διαδικασιών για επίτευξη στόχων που μπορούν να επιδιωχθούν με μία. (βλ. Constantinides v. Vima Ltd (1983) 1 C.L.R. 348, Α. Μ. Αρχιεπισκοπής Κύπρου v. Χριστάκης Σταύρου Χριστοφόρου (1993) 1 Α.Α.Δ. 243, Διευθυντής των Φυλακών v. Τζενάρο Περέλλα (1995) 1 Α.Α.Δ. 217).
Μέσα στη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου είναι και η διακριτική του εξουσία να αποτρέπει την κατάχρηση των διαδικασιών (Όξυνος κ.ά. v. Ρόλη Λου (2011) 1 Α.Α.Δ. 1066).
Θα ήθελα να υποδείξω στο σημείο αυτό ότι, σε υποθέσεις γονικής μέριμνας, οι διαδικασίες δεν φέρουν αντιπαραθετικό χαρακτήρα, αλλά εξεταστικό (διερευνητικό), με σκοπό τη διακρίβωση των συμφερόντων των ανηλίκων, και δεν στοχεύουν στην απόδοση ευθυνών ή επιβολή κυρώσεων για μεμπτή συμπεριφορά (βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού (1993) 1 Α.Α.Δ. 130, Θ. Κκούφου v. Μ. Κκούφου (1997) 1 Α.Α.Δ. 1588).
Παραθέτω αυτούσια τα αιτήματα της Καθ’ης η αίτηση (Αιτήτρια στην κυρίως) στην αίτηση Γονικής Μέριμνας αρ.169/19, την οποία καταχώρισε στις 17/04/2019 και εξακολουθεί να εκκρεμεί ενώπιον αδελφής δικαστού:
Α.‘‘Διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται το διάταγμα ημερομηνίας 27/04/2018, που εκδόθηκε στην αίτηση γονικής μέριμνας υπ’αρ 279/17.
Διαζευκτικά του ανωτέρω:
B. Διάταγμα που να τροποποιεί το υφιστάμενο διάταγμα ημερομηνίας 27/04/2018 που εκδόθηκε στην αίτηση γονικής μέριμνας υπ’αρ. 279/17 ως ακολούθως:
1. Κάθε 1η και 3ην Τρίτη του μήνα από η ώρα 3:00 μ.μ -5:00 μ.μ στην παρουσία αρμόδιου προσώπου του Γραφείου Ευημερίας και/ή της αιτήτριας, και
2. Κάθε 2η και 4η Παρασκευή επίσης από η ώρα 3:00 μ.μ-5:00 μ.μ στην παρουσία αρμόδιου προσώπου του Γραφείου Ευημερίας και/ή της αιτήτριας,
Γ. Οποιαδήποτε άλλη διαταγή ή περαιτέρω θεραπεία, την οποία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει εύλογη και/ή δίκαιη υπό τις περιστάσεις’’.
Και στην αίτηση Γονικής Μέριμνας 580/23i, την οποία καταχώρισε η Καθ’ης η αίτηση (Αιτήτρια στην κυρίως) στις 14/11/2023 και εκκρεμεί ενώπιον μου:
Α. ‘‘Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να τροποποιείται το Διάταγμα του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λευκωσίας που εκδόθηκε εκ συμφώνου στην αίτηση γονικής μέριμνας 279/2017, αναφορικά με τη φύλαξη και φροντίδα των ανήλικων τέκνων των διαδίκων, Κ. η οποία γεννήθηκε στις 18/06/2010 και Ά. η οποία γεννήθηκε στις 17/12/2011, με το οποίο καθορίστηκε ως τόπος διαμονής των ανηλίκων ο εκάστοτε τόπος διαμονής της Αιτήτριας εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου τούτου και καθορίστηκε η επικοινωνία του Καθ’ου η αίτηση ως ακολούθως :
α) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να αναθέτει στην Αιτήτρια την αποκλειστική άσκηση της γονικής μέριμνας των ανηλίκων Κ.Σ. και Ά.Σ.
β) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να αφαιρεί τη γονική μέριμνα από τον Καθ’ου η αίτηση.
Β Οποιαδήποτε άλλη θεραπείαν και/ή διάταγμα ήθελεν κρίνει ορθό και δίκαιο να εκδώσει το Σεβαστό Δικαστήριο’’.
Πρόκειται, αναμφίβολα, για παράλληλα ένδικα μέσα, τα οποία, παρά τη διαφοροποίηση στη διατύπωση ή στο εύρος των αιτούμενων θεραπειών, επιδιώκουν τον ίδιο ουσιαστικό σκοπό, ήτοι την αναθεώρηση του ισχύοντος διατάγματος γονικής μέριμνας αρ. 279/17 ημερομηνίας 27/04/2018.
Η αντιπαραβολή των αιτούμενων θεραπειών στις δυο αιτήσεις καθιστά πρόδηλο ότι, παρά τη διαφορετική λεκτική διατύπωση και την κλιμάκωση του αιτήματος στη δεύτερη αίτηση (580/23i), το ουσιαστικό αντικείμενο και των δύο διαδικασιών είναι το ίδιο όπως ανέφερα και ανωτέρω, ήτοι η αναθεώρηση, τροποποίηση ή ακύρωση του αρχικού διατάγματος γονικής μέριμνας αρ. 279/17 ημερομηνίας 27/04/2018.
Η ταυτόχρονη διατήρηση και προώθηση των εν λόγω διαδικασιών δεν εξυπηρετεί οποιονδήποτε δικονομικά θεμιτό σκοπό, αλλά, αντιθέτως, δημιουργεί σοβαρά προβλήματα τόσο στη λειτουργία της δικαιοσύνης όσο και στην ουσιαστική εκδίκαση της υπόθεσης.
Η διατήρηση των εν λόγω παράλληλων ένδικων μέσων έχει ως αποτέλεσμα την αξιολόγηση της ίδιας μαρτυρίας από δύο διαφορετικά Δικαστήρια. Συγκεκριμένα, τα δυο Δικαστήρια καλούνται να εξετάσουν και να αποτιμήσουν την ίδια μαρτυρία των διαδίκων, των ψυχολόγων, των ειδικών πραγματογνωμόνων, των λειτουργών ευημερίας (οι οποίοι, αναπόφευκτα, θα κληθούν να ετοιμάσουν δύο χωριστές εκθέσεις), καθώς και άλλων ενδεχόμενων μαρτύρων. Περαιτέρω, δύο διαφορετικοί Δικαστές θα προχωρήσουν, κατ’ ανάγκην, σε χωριστές συνεντεύξεις με τα ανήλικα τέκνα.
Πέραν των ανωτέρω, η χωριστή εκδίκαση των αιτήσεων ενέχει πραγματικό και ουσιώδη κίνδυνο έκδοσης ασυμβίβαστων ή και αντιφατικών αποφάσεων. Ο κίνδυνος αυτός ελλοχεύει λόγω του ότι οι δύο αιτήσεις στηρίζονται σε συμπλεκόμενα και αλληλοεξαρτώμενα πραγματικά περιστατικά, τα οποία καλούνται να αξιολογηθούν από διαφορετικά Δικαστήρια. Ως εκ τούτου, είναι απολύτως πιθανό να προκύψουν διαφορετικά ευρήματα επί των ίδιων γεγονότων, διαφορετική αξιολόγηση της αξιοπιστίας των ίδιων μαρτύρων, καθώς και διαφορετική στάθμιση της εκφρασθείσας γνώμης των ανηλίκων.
Το ενδεχόμενο έκδοσης αντιφατικών αποφάσεων αποτελεί διαχρονικά σοβαρή ανησυχία των Δικαστηρίων, καθώς υπονομεύει την ασφάλεια δικαίου και το κύρος της δικαστικής λειτουργίας. Όπως έχει επισημανθεί και στη νομολογία, το Δικαστήριο οφείλει να αποτρέπει διαδικασίες που δύνανται να οδηγήσουν σε τέτοιο αποτέλεσμα (βλ. Digimed Communication Ltd v. NERA ASA κ.α. (2010) 1 Α.Α.Δ. 625).
Η Kαθ’ ης η αίτηση προβάλλει ότι η ανάγκη καταχώρισης της αίτησης Γονικής Μέριμνας αρ. 580/23i προέκυψε κατόπιν μεταγενέστερων, σημαντικών νέων γεγονότων, η αξιολόγηση των οποίων κρίνεται αναγκαία τόσο για την πληρέστερη ενημέρωση του Δικαστηρίου όσο και για την εξέταση του βέλτιστου συμφέροντος των ανήλικων τέκνων των διαδίκων, όπως αναλυτικά εκτίθεται ανωτέρω στο σημείο όπου καταγράφεται η σχετική θέση της Kαθ’ης η αίτηση προς στήριξη της αναγκαιότητας συνέχισης της προώθησης και της δεύτερης αίτησης.
Το υπό κρίση ζήτημα εγείρεται στο πλαίσιο υπόθεσης ρύθμισης γονικής μέριμνας. Έχει ήδη γίνει αναφορά στη φύση και τον χαρακτήρα των υποθέσεων αυτών, στις οποίες το πρωταρχικό και υπέρτατο κριτήριο είναι το συμφέρον του ανηλίκου. Πρόκειται για υποθέσεις που αφορούν κατεξοχήν προσωπικό θεσμό, στο πλαίσιο του οποίου είναι σύνηθες να μεταβάλλονται οι πραγματικές συνθήκες, είτε αυτές αφορούν τους γονείς είτε τα ίδια τα ανήλικα τέκνα.
Ωστόσο, δεν είναι νοητό, κατά τη διάρκεια εκκρεμοδικίας, κάθε μεταβολή των συνθηκών να οδηγεί στην καταχώριση νέας αίτησης, με αποτέλεσμα τα αρχικά πραγματικά περιστατικά να εκδικάζονται από έναν Δικαστή και τα μεταγενέστερα από άλλον, τη στιγμή που η διαδικασία είναι, κατ’ ουσίαν, μια και ενιαία, η ρύθμιση της γονικής μέριμνας και το κριτήριο παραμένει επίσης ένα και αδιαίρετο, ήτοι το συμφέρον του ανηλίκου. Έχει ήδη αναλυθεί ανωτέρω σε τι οδηγεί μια τέτοια κατάσταση, και για τον λόγο αυτόν δεν κρίνεται σκόπιμο να επαναληφθούν.
Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι η Καθ’ης η αίτηση, η οποία προωθεί αμφότερες τις διαδικασίες, με την καταχώριση της δεύτερης αίτησης Γονικής Μέριμνας αρ. 580/23i έσπευσε (αντιλαμβανόμενη προφανώς το ταυτόσημο και τη συνάφεια των δύο διαδικασιών) να καταχωρίσει, στο πλαίσιο της αίτησης Γονικής Μέριμνας αρ. 169/19, αίτηση συνένωσής τους, η οποία, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, απορρίφθηκε από αδελφή Δικαστή.
Αφής στιγμής η Καθ’ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι τα επικαλούμενα νέα δεδομένα προέκυψαν μετά την καταχώριση της αίτησης Γονικής Μέριμνας αρ. 169/19 και ότι τα δεδομένα αυτά δεν ήταν γνωστά ούτε δυνατόν να εντοπισθούν από την ίδια κατά τον χρόνο εκείνο, σύμφωνα με την πάγια νομολογία, τα νέα αυτά γεγονότα της παρείχαν το κατάλληλο νομικό έρεισμα όχι για την καταχώριση νέας αίτησης, αλλά για την τροποποίηση της ήδη εκκρεμούσας αίτησης.
Η Καθ’ης η αίτηση όφειλε είτε να συνεχίσει την προώθηση της αίτησης Γονικής Μέριμνας αρ. 169/19 και, εφόσον επικαλείται μεταγενέστερα νέα γεγονότα, να επιδιώξει την τροποποίηση της, με την αντίστοιχη αναπροσαρμογή των αιτούμενων θεραπειών (όπως αυτές διατυπώνονται στην αίτηση αρ. 580/23i) και με την υποβολή συμπληρωματικής μαρτυρίας προς στήριξη των νέων πραγματικών περιστατικών, ή, εναλλακτικά, να την αφήσει ως έχει και να θεωρηθεί ότι καλύπτεται από την υπό στοιχείο ‘‘Γ. Οποιαδήποτε άλλη διαταγή ή περαιτέρω θεραπεία, την οποία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει εύλογη και/ή δίκαιη υπό τις περιστάσεις’’ (δεν αποφαίνομαι επί του προκειμένου). Είτε, όφειλε να αποσύρει την αίτηση Γονικής Μέριμνας αρ. 169/19, εφόσον θεωρούσε ότι αυτή δεν εξυπηρετεί πλέον οποιονδήποτε ουσιαστικό ή δικονομικό σκοπό, δεδομένης και της θέσης που η ίδια προβάλλει ότι η αιτούμενη θεραπεία που επιδιώκει είναι εκείνη που ζητείται με την αίτηση αρ. 580/23i.
Oυδέν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ως προς τον λόγο για τον οποίο η Kαθ’ης η αίτηση εξακολουθεί να προωθεί την αίτηση Γονικής Μέριμνας αρ. 169/19, υπό το πρίσμα των ισχυρισμών που η ίδια προβάλλει. Ούτε έχει δοθεί οποιαδήποτε εξήγηση ως προς το ποιο σκοπό εξυπηρετεί για την Kαθ’ ης η αίτηση η διατήρηση της εν λόγω αίτησης, δεδομένου ότι τόσο μέσω της κυρίως αίτησης αρ. 580/23i όσο και μέσω της ένστασης στην παρούσα αίτηση, προβάλλεται ότι τα γεγονότα που προέκυψαν το 2023 επιβάλλουν την πλήρη απομάκρυνση του Αιτητή από τα ανήλικα τέκνα και την ανάθεση της αποκλειστικής άσκησης της γονικής μέριμνας στην ίδια.
Στην πολύ πρόσφατη απόφαση Marfin Investment Group Holdings S.A. v. Αυγουστίνου Παπαθωμά, υπό την ιδιότητα του εκκαθαριστή της υπό εκκαθάριση εταιρείας Cyprus Popular Bank Public Co Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε30/2017, Ε31/2017, 15/12/2025 το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε τα ακόλουθα:
‘‘Μια από τις συνήθεις μορφές με τις οποίες εκδηλώνεται η κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, αποτελεί η περίπτωση της έγερσης ή προώθησης περισσότερων της μιας διαδικασίας για την επίτευξη του ιδίου στόχου, ο οποίος ήταν δυνατόν να επιδιωχθεί ενιαία, σε μια διαδικασία (Διευθυντής Φυλακών ν. Περρέλλα (ανωτέρω), Williams v. Hunt (1905) 1 KB 512). Όπως σημειώνεται, μεταξύ άλλων, στο σύγγραμμα «Κατάχρηση Διαδικασίας στο Κυπριακό Δίκαιο», του Π. Γ. Πολυβίου, ειδικότερα στη σελ. 17 «Η επιδίωξη ίδιων ή παρόμοιων σκοπών με τη υιοθέτηση και έγερση παράλληλων ένδικων μέσων είναι η κλασσική μορφή κατάχρησης διαδικασίας, πρώτον διότι προκαλείται αδικία στον εναγόμενο και δεύτερον διότι είναι αντίθετη προς την αρχή της τελεσιδικίας»’’.
Για όλους τους λόγους που εξήγησα ανωτέρω, η αίτηση 580/23i απορρίπτεται λόγω κατάχρησης της διαδικασίας.
Τα έξοδα ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Καθ’ης η αίτηση.
(Υπ.) ………………………..
Μ.Χ.Κάιζερ, Π.
ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο