ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
Δικαιοδοσία Διατροφής
Ενώπιον: Σ. Νεοφύτου, Δ.
Αρ. Αίτησης: 251/2025
Μεταξύ:
Χ.Σ.
Αιτήτρια
και
Χ.Χ.
Καθ’ ου η αίτηση
Αίτηση χωρίς ειδοποίηση Καθ’ ου η αίτηση ημερομηνίας 16.10.2025
Ημερομηνία: 29 Μαΐου 2026
Εμφανίσεις:
Για την Αιτήτρια – Καθ’ ης η αίτηση: Κος. Δημήτριος Παυλίδης για Δημήτριος Α. Παυλίδης και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.
Καθ’ ου η αίτηση - Αιτητής : Αυτοπροσώπως
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Οι διάδικοι είναι σύζυγοι και από τον γάμο τους απέκτησαν μία θυγατέρα, την Ε. Με εναρκτήρια αίτηση που καταχώρισε η Αιτήτρια, αξιώνει την έκδοση διατάγματος με το οποίο να καθορίζεται η συνεισφορά του Καθ’ ου η αίτηση στα έξοδα διατροφής και συντήρησης της ανήλικης E. Παράλληλα καταχώρισε και αίτηση χωρίς ειδοποίηση για την έκδοση προσωρινού διατάγματος διατροφής, η οποία μετά από οδηγίες του Δικαστηρίου επιδόθηκε στον Καθ΄ ου η αίτηση.
Ο Καθ’ ου η αίτηση στην εναρκτήρια αίτηση και Αιτητής στην παρούσα (εφεξής Αιτητής), καταχώρισε την υπό εξέταση αίτηση με την οποία αιτείται:
« Α. Διάταγμα και/ή Απόφαση και/ή Αυτεπάγγελτο Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται και/ή να αποκλείεται η εξέταση και προώθηση της Διαδικασίας στην Κυρίως και Ενδιάμεση Αίτηση στην παρούσα 251/2025 Αίτηση Διατροφής μέχρι την ύπαρξη Προσωρινού ή Τελικού Διατάγματος είτε στην Αίτηση Γονικής Μέριμνας 372/2025 είτε στην Γενική Αίτηση 1/2025, είτε σε οποιαδήποτε άλλη Αίτηση που περιλαμβάνει δικαιοδοσία Γονικής Μέριμνας ή και Κηδεμονίας.
Β. Διάταγμα και/ή Απόφαση και/ή Παρεμπίπτον Διάταγμα και/ή Αυτεπάγγελτο Διάταγμα συνένωσης όλων των μεταξύ των διαδίκων εκκρεμουσών και σχετικών μελλοντικών αιτήσεων ιδίως της παρούσας Αίτησης Διατροφής 251/2025, Αίτησης Γονικής Μέριμνας 272/2025 (sic) και Γενικής Αίτησης 1/2025 υπό την Δικαιοδοσίας (sic) της Γενικής Αίτησης 1/2025 και/ή υπό την δικαιοδοσία που το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε καθορίσει με τον καθορισμό της κατάλληλης σειράς εκδίκασης εκάστης Αίτησης και/ή Ενδιάμεσης Αίτησης.
Γ. Διάταγμα και/ή Απόφαση και/ή Αυτεπάγγελτο Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου για Διαγραφή της Ενδιάμεσης Αίτησης ημερ.17/7/2025 στο πλέσιο (sic) της παρούσας Κυρίως Αίτησης 251/2025 για Προσωρινό Διάταγμα Διατροφής ως πρόωρο, καταχρηστικό, ότι παρεμποδίζει την δίκαιη διεκπεραίωση της διαδικασίας και/ή χωρίς την ύπαρξη προηγουμένως Τελικού ή Προσωρινού Διατάγματος Ανάθεσης Αποκλειστικής ή/και μερικής Ανάθεσης Γονικής Μέριμνας πέραν της δια Νόμου Ανάθεσης και στους δυο Διαδίκους.»
Η παρούσα αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή, διά της οποίας προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η Αιτήτρια – Καθ’ ης η αίτηση στην παρούσα διαδικασία (εφεξής «η Καθ’ ης η αίτηση») δεν νομιμοποιείται να αξιώνει διατροφή υπέρ της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων, καθότι δεν έχει εξασφαλίσει διάταγμα γονικής μέριμνας, προσωρινό ή τελικό, δυνάμει του οποίου να της ανατίθεται, αποκλειστικώς ή μερικώς, η άσκηση της γονικής μέριμνας της ανήλικης.
Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι το ανήλικο τέκνο διαμένει στην συζυγική οικία των διαδίκων και τα έξοδα διατροφής της ήδη τα επωμίζονται από κοινού αναλόγως των δυνάμεων τους.
Περαιτέρω, ο Αιτητής επεξηγεί ότι ενώπιον του Δικαστηρίου εκκρεμούν πολλαπλά αιτήματα, στο πλαίσιο όλων των εκκρεμουσών διαδικασιών μεταξύ των διαδίκων, αναφορικά με τη συνεκδίκαση αυτών και τον καθορισμό της δικονομικής σειράς εκδίκασης τους. Υπό το φως των ανωτέρω, υποστηρίζει ότι η αποσπασματική προώθηση της παρούσας αίτησης, προ της επίλυσης των ως άνω ζητημάτων, καθίσταται επιζήμια για την ομαλή και εύρυθμη διεξαγωγή των λοιπών διαδικασιών.
Περαιτέρω, αναφέρει ότι αιτείται τη συνένωση της παρούσας αίτησης και της αίτησης γονικής μέριμνας υπ’ αρ. 372/25 με τη Γενική Αίτηση υπ’ αρ. 1/25, την οποία ο ίδιος καταχώρισε, προς σκοπούς οικονομίας δικαστικού χρόνου και εξόδων, καθότι οι εν λόγω διαδικασίες αφορούν τις σχέσεις των διαδίκων και της ανήλικης θυγατέρας τους και εγείρουν κοινά νομικά και πραγματικά ζητήματα.
Είναι, τέλος, η θέση του ότι η προώθηση της παρούσας αίτησης, χωρίς να ληφθούν υπόψη τα πραγματικά περιστατικά και η υφιστάμενη κατάσταση πραγμάτων, δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα ουδενός εκ των εμπλεκομένων και ιδίως της ανήλικης.
Περαιτέρω, υποστηρίζει ότι μεταξύ των διαδίκων υφίσταται συμφωνία αναφορικά με τη σίτιση της ανήλικης στο ιδιωτικό σχολείο στο οποίο φοιτά, καθώς και ως προς τον τρόπο κάλυψης των λειτουργικών εξόδων της οικίας στην οποία διαμένουν οι διάδικοι με την ανήλικη.
Τέλος, υποστηρίζει ότι η Αιτήτρια επιδιώκει την έκδοση διατάγματος διατροφής καταχρηστικώς και όχι προς εξυπηρέτηση πραγματικών αναγκών της ανήλικης, αλλά προς άσκηση πίεσης επί του ιδίου και προς εξασφάλιση δικονομικού και ουσιαστικού πλεονεκτήματος, ιδίως σε σχέση με τις μεταξύ των διαδίκων περιουσιακές διαφορές και τα ζητήματα που άπτονται της λύσης του γάμου τους.
Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση της Καθ’ ης η αίτηση η οποία ήγειρε έξι λόγους προς απόρριψη του αιτήματος του Αιτητή. Συνοπτικά αποδιδόμενοι οι λόγοι ένστασης αφορούν σε θέσεις περί λανθασμένου τίτλου και παρατυπίας της αίτησης (fundamentally regularity), ότι η αίτηση είναι αντινομική και βρίσκεται σε σύγκρουση με το άρθρο 33 (1), (2), (3) του Ν.216/90 και ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκο δήλωση της Καθ’ ης η αίτηση, η οποία επαναλαμβάνει έναν προς έναν τους λόγους ένστασης και περαιτέρω υποστηρίζει ότι ο Αιτητής με την παρούσα αίτηση επιδιώκει να αποκλείσει το δικαίωμα διατροφής της ανήλικης. Επισημαίνει ότι στη Γενική αίτηση με αρ. 1/25 που αναφέρεται ο Αιτητής, έχει ήδη επιφυλαχθεί απόφαση ακριβώς για το ίδιο θέμα, δηλαδή την αναστολή και/ή αποκλεισμό εξέτασης της παρούσας αίτησης διατροφής και της αίτησης γονικής μέριμνας με αριθμό 372/25. Θεωρεί ότι η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και ότι προκαλεί σύγχυση στους διαδίκους και στο Δικαστήριο, είναι ενοχλητική και αποσκοπεί στην καθυστέρηση της διαδικασίας.
Η Καθ’ ης η αίτηση απορρίπτει τον ισχυρισμό του Αιτητή ότι απαιτείται προηγουμένως η εξασφάλιση διατάγματος γονικής μέριμνας, προκειμένου να δύναται να αξιώνει διατροφή υπέρ του ανήλικου τέκνου των διαδίκων, και εκφράζει την έκπληξή της αναφορικά με τη θέση που προωθεί ο Αιτητής, διά της οποίας αξιώνει όπως η ίδια καταβάλλει διατροφή προς αυτόν.
Περαιτέρω, επεξηγεί ότι, από τον χρόνο της διάστασης των διαδίκων, η ίδια διαμένει μετά της ανήλικης στον επάνω όροφο της οικογενειακής οικίας, ενώ ο Αιτητής διαμένει στο ισόγειο, με ξεχωριστή είσοδο, ώστε, ως εκ των πραγμάτων, η φύλαξη και καθημερινή φροντίδα της ανήλικης να ασκείται ήδη από την ίδια.
Ως προς το αίτημα του Αιτητή για συνεκδίκαση όλων των εκκρεμουσών αιτήσεων, η Καθ’ ης η αίτηση υποδεικνύει ότι, κατόπιν νομικής συμβουλής που έλαβε, δεν υφίσταται εν ισχύι Κανονιστική Διοικητική Πράξη η οποία να παρέχει σχετική δυνατότητα ή να επιτρέπει την αιτούμενη διαδικασία.
Τέλος, αρνείται όλους τους λοιπούς ισχυρισμούς του Αιτητή και αιτείται την απόρριψη της παρούσας Αίτησης.
Για την ολοκλήρωση της ακρόασης της αίτησης, ο συνήγορος της Καθ’ ης η αίτηση καταχώρισε γραπτή αγόρευση, ο δε Αιτητής αρκέστηκε στο να υιοθετήσει το περιεχόμενο της αίτησης και της ένορκης δήλωσης που την υποστηρίζει.
Η Καθ’ ης η αίτηση προβάλλει ως λόγο ένστασης ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθότι στον τίτλο της αίτησης και της ένορκης δήλωσης αναγράφονται αντίστροφα τα ονόματα των διαδίκων. Πράγματι, από το περιεχόμενο του δικογράφου προκύπτει ότι στον τίτλο της αίτησης και της ένορκης δήλωσης ο Καθ’ ου η Αίτηση εμφανίζεται ως Αιτητής, ενώ η Αιτήτρια ως Καθ’ ης η Αίτηση.
Το Δικαστήριο έχει γενική εξουσία να εκδώσει διάταγμα διόρθωσης διαδικαστικού σφάλματος στην βάση του Κ.3.8. των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023, ο οποίος προβλέπει τα ακόλουθα։
«3.8. Γενική εξουσία του δικαστηρίου για διόρθωση θεμάτων όταν υπήρξε διαδικαστικό σφάλμα
(1) Όταν υπήρξε διαδικαστικό σφάλμα, όπως παράλειψη συμμόρφωσης με κανονισμό:
(α) το σφάλμα δεν ακυρώνει οποιοδήποτε βήμα στη διαδικασία εκτός αν κάτι τέτοιο διαταχθεί από το δικαστήριο· και
(β) το δικαστήριο δύναται να εκδώσει διάταγμα διόρθωσης του σφάλματος.
(2) Δικαστήριο δεν εκδίδει διάταγμα ακύρωσης οποιουδήποτε βήματος εκτός αν ικανοποιηθεί ότι:
(α) το διαδικαστικό σφάλμα ήταν σοβαρό· και
(β) τέτοιο διάταγμα είναι αναγκαίο προς το συμφέρον της δικαιοσύνης, λαμβάνοντας υπόψη τον πρωταρχικό σκοπό».
Στην απόφαση Ελευθέριος Θεοδώρου ν. Κωνσταντίνος Μαλλούπα κ.α., Πολ. Εφ. αρ. 62/2018, ημερομηνίας 05/04/2024, λέχθηκαν τα ακόλουθα αναφορικά με το τι συνιστά διαδικαστικό σφάλμα:
«Το Μέρος 3.8 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023, παρέχει γενική εξουσία στο Δικαστήριο για διόρθωση θεμάτων όταν διαπιστωθεί διαδικαστικό σφάλμα. Καθορίζεται στο Μέρος 3.8 (1) ότι η ύπαρξη διαδικαστικού σφάλματος δεν ακυρώνει οποιοδήποτε βήμα στη διαδικασία εκτός αν διαταχθεί κάτι τέτοιο από το Δικαστήριο και ότι το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει διάταγμα διόρθωσης του σφάλματος. Επιπλέον, όπως προβλέπεται στο Μέρος 3.8 (2), το Δικαστήριο δεν εκδίδει διάταγμα ακύρωσης της διαδικασίας εκτός αν ικανοποιηθεί ότι το εν λόγω διαδικαστικό σφάλμα ήταν σοβαρό και ότι η έκδοση τέτοιου διατάγματος ακύρωσης, είναι αναγκαία προς το συμφέρον της δικαιοσύνης, λαμβάνοντας πάντοτε υπόψη τον πρωταρχικό σκοπό των Κανονισμών του 2023».
Στην υπό κρίση περίπτωση, παρά το γεγονός ότι η αίτηση του Αιτητή φέρει εσφαλμένο τίτλο, κρίνω ότι το σχετικό σφάλμα δεν είναι τέτοιας φύσεως ή βαρύτητας ώστε να καθίσταται αναγκαία η ακύρωση της αίτησης προς εξυπηρέτηση των σκοπών της δικαιοσύνης.
Δεν διαπιστώνω ότι προκλήθηκε οποιοσδήποτε δυσμενής επηρεασμός ή αδικία εις βάρος της Καθ’ ης η Αίτηση, η οποία είχε τη δυνατότητα να προβάλει εκτενώς και αναλυτικώς τις θέσεις της μέσω της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένστασή της. Ούτε προκύπτει στοιχείο κακοπιστίας ή πρόθεση υπονόμευσης της διαδικασίας εκ μέρους του Αιτητή.
Λαμβάνοντας υπόψιν τον Πρωταρχικό Σκοπό των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, τη φύση της παρούσας διαδικασίας, καθώς και το γεγονός ότι, με την παροχή των κατάλληλων οδηγιών, η θεραπεία της παρατυπίας δεν επιφέρει οποιονδήποτε δυσμενή επηρεασμό στην άλλη πλευρά, ασκώ τη διακριτική μου ευχέρεια και αίρω την εν λόγω παρατυπία τόσο ως προς την αίτηση όσο και ως προς την υποστηρικτική ένορκη δήλωση του Αιτητή (βλ. επίσης Miltiades Neophytou Civil Engineering Contractors & Developers Ltd ν. Δήμου Πάφου, Πολ. Έφ. αρ. Ε5/2018, ημερ. 16.01.2024).
Κρίνεται περαιτέρω σκόπιμο να επισημανθεί ότι η Γενική Αίτηση υπ’ αρ. 1/25, στην οποία αναφέρεται ο Αιτητής και σε σχέση με την οποία επιδιώκει τη συνένωση της παρούσας διαδικασίας (βλ. αιτητικό Β της αίτησης), έχει ήδη απορριφθεί με απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 28.01.2026. Ως εκ τούτου, το σχετικό αίτημα έχει καταστεί άνευ αντικειμένου και οποιαδήποτε περαιτέρω εξέτασή του παρέλκει.
Τα αιτητικά Α και Β της αίτησης θα εξεταστούν από κοινού, καθότι, όπως έχουν διατυπωθεί, αλληλοκαλύπτονται, με επίκεντρο τον ισχυρισμό περί απουσίας διατάγματος γονικής μέριμνας που να αναθέτει στην Καθ’ ης η Αίτηση την άσκηση της γονικής μέριμνας της ανήλικης.
Ο Αιτητής επιδιώκει την αναστολή και/ή τη μη εξέταση της εναρκτήριας αίτησης, καθώς και τη διαγραφή της ενδιάμεσης αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος, ως πρόωρης και καταχρηστικής, μέχρι την έκδοση είτε προσωρινού είτε τελικού διατάγματος γονικής μέριμνας στην Αίτηση υπ’ αρ. 372/25, την οποία έχει καταχωρίσει η Καθ’ ης η Αίτηση ή στην Γενική Αίτηση 1/25 που ως αναφέρθηκε έχει απορριφθεί.
Σύμφωνα με το άρθρο 33 (1) του Περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Νόμος 216/90) οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του. Καθιερώνεται έτσι η αρχή της υποχρέωσης και των δύο γονέων για την από κοινού διατροφή των ανήλικων τέκνων τους, αναλόγως των δυνάμεων τους (Π. Μαρκουλίδη v. Α. Μαρκουλίδη κ.α (1998) 1 ΑΑΔ 1386).
Στην απόφαση Γ.Μ. v. Β.Σ, Έφ. Αρ. 23/2022, ημερομηνίας 1.6.2023, η οποία παραπέμπει σε απόσπασμα από το σύγγραμμα Απ. Γεωργιάδη, Οικογενειακό Δίκαιο, Γ΄ έκδοση σελ. 622, υπό τον τίτλο «Αξιώσεις διατροφής τέκνου», αναφέρθηκαν τα εξής σχετικά με το υπό εξέταση ζήτημα:
«Η Α.Κ. 1516§2, όπως αντικαταστάθηκε με τον ν. 4800/2021, ορίζει ότι στις περιπτώσεις διακοπής της συμβίωσης των γονέων, διαζυγίου ή ακύρωσης του γάμου τους, καθώς και όταν πρόκειται για τέκνο γεννημένο χωρίς γάμο των γονέων του, κάθε γονέας μπορεί να ασκεί τις αξιώσεις διατροφής που έχει το τέκνο κατά του άλλου γονέα ή του τρίτου. Επομένως, νομιμοποιείται πλέον ενεργητικά να τις ασκεί οποιοσδήποτε από τους γονείς, ανεξάρτητα από το ποιος έχει την επιμέλεια του τέκνου ή με ποιόν διαμένει αυτό. Η εύστοχη αυτή τροποποίηση αποσκοπεί εμφανώς στην αποτελεσματικότερη προστασία των συμφερόντων του τέκνου.» Αναφέρει περαιτέρω με παραπομπή στην Μιχελάκης ν. Μιχελάκη, Εφ. Αρ.12/20 ημερ. 22/4/2021, πως δικαιούχος σε διατροφή είναι ο ίδιος ο ανήλικος, την αγωγή δε για λογαριασμό του ασκεί αυτός που έχει τη γονική μέριμνα ή έστω την επιμέλεια του και αν δεν την έχει κανείς, το πρόσωπο με το οποίο διαμένει το παιδί (Απ. Γεωργιάδη, Οικογενειακό Δίκαιο, Β΄έκδοση σελ. 677), για να αιτιολογήσει την ορθότητα της απόφασης του, περί ύπαρξης δικαιώματος του εφεσείοντα να αξιώσει συνεισφορά από την εφεσίβλητη.
Η εν λόγω αρχή, η οποία ήταν βασισμένη στο ανωτέρω σύγγραμμα, παρουσίασε μια διαφοροποίηση στην Γ΄ έκδοση του 2022, μετά την αντικατάσταση της AΚ 1516 §2, στην οποίαν στη σελ. 622 αναφέρεται υπό τον τίτλο «Αξιώσεις διατροφής τέκνου» ότι «.νομιμοποιείται πλέον ενεργητικά να τις ασκεί οποιοσδήποτε από τους γονείς, ανεξάρτητα από το ποιος έχει την επιμέλεια του τέκνου ή με ποιόν διαμένει αυτό. Η εύστοχη αυτή τροποποίηση αποσκοπεί εμφανώς στην αποτελεσματικότερη προστασία των συμφερόντων του τέκνου.»
Υπό το φως των ανωτέρω, κρίνεται ότι η Καθ’ ης η αίτηση νομιμοποιείται ενεργητικά να αξιώνει την έκδοση διατάγματος διατροφής εκ μέρους της ανήλικης από τον Αιτητή, είτε ως τελική θεραπεία, είτε ως προσωρινό μέτρο, μέχρι την εκδίκαση της ουσίας της διαφοράς. Το γεγονός ότι δεν έχει ακόμη εκδοθεί διάταγμα που να ρυθμίζει την άσκηση της γονικής μέριμνας και/ή τον τόπο διαμονής της ανήλικης δεν συνιστά νομικό κώλυμα για την καταχώριση και προώθηση της παρούσας αίτησης. Η θέση του Αιτητή ότι το μέτρο που έλαβε η Καθ’ ης η αίτηση είναι πρόωρο δεν ευσταθεί.
Αντιθέτως, το άρθρο 17Β(1) του περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμου του 1990, Ν. 23/90, παρέχει ρητώς τη δυνατότητα επιδίωξης προσωρινών διαταγμάτων σε ζητήματα οικογενειακού δικαίου, περιλαμβανομένων και θεμάτων διατροφής ανηλίκων. Περαιτέρω, ενόψει της εκ του νόμου απορρέουσας υποχρέωσης των γονέων να συνεισφέρουν στη διατροφή των τέκνων τους, η επιδίωξη της Αιτήτριας για έκδοση σχετικού διατάγματος προς εκπλήρωση της εν λόγω υποχρέωσης δεν δύναται, υπό οποιεσδήποτε περιστάσεις, να χαρακτηρισθεί ως καταχρηστική, ως ισχυρίζεται ο Αιτητής.
Σημειώνεται, επιπλέον, ότι το υπό εξέταση αίτημα του Αιτητή βρίσκεται σε αντίφαση με τη δική του δικονομική στάση, καθότι ο ίδιος, διά της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης του, προωθεί αντίστοιχη αξίωση διατροφής εναντίον της Καθ’ ης η Αίτηση, χωρίς προηγουμένως να έχει εξασφαλίσει διάταγμα γονικής μέριμνας.
Τέλος και αναφορικά με τους ισχυρισμούς του Αιτητή, ότι οι διάδικοι έχουν καταλήξει σε μεταξύ τους διακανονισμό ως προς τον τρόπο κάλυψης των λειτουργικών εξόδων της οικίας που διαμένουν με την ανήλικη και/ή ότι η ανήλικη θα σιτίζεται στο σχολείο που φοιτά, επισημαίνεται ότι η παρούσα διαδικασία δεν είναι η κατάλληλη να αποφασιστούν. Το Δικαστήριο θα ασχοληθεί με την ουσία της διαφοράς κατά την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης, όπου θα κριθούν και θα αξιολογηθούν οι εκατέρωθεν ισχυρισμοί των διαδίκων.
Με βάση όλα τα ανωτέρω, η αίτηση απορρίπτεται.
Τα έξοδα ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας στην Εναρκτήρια αίτηση και Καθ’ ης η αίτηση στην παρούσα, και εναντίον του Καθ’ ου η αίτηση στην εναρκτήρια αίτηση και Αιτητή στην παρούσα.
Υπ.)…………………….
Σ. Νεοφύτου, Δ.
ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο