ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ
ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Πογιατζή, Δ.
Αρ. Αίτησης: 15/2022
Μεταξύ:
Ν.Α., Α.Δ.Τ. […] από Λάρνακα
Αιτητής
-κ α ι-
1. Κ.Κ., Α.Δ.Τ. […..] από Αργάκα-Πάφος
2. D.V.A.G. by N.N. Ltd HE[……] Αργάκα-Πάφος
Καθ’ ων η Αίτηση
------------------------
Αίτηση για παραμερισμό της Αίτησης ημερομηνίας 25/04/2023
Ημερομηνία: 30/06/2025
Εμφανίσεις:
Για Αιτητή։ κ. Μάρκος Οικονόμου για ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ & ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Δ.Ε.Π.Ε.
Για Καθ’ ων η Αίτηση: κα Ιωάννα Κουκούνη
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
(I) ΠΡΟΟΙΜΙΟ-ΕΙΣΑΓΩΓΗ։
1. Στις 17/11/2022 ο Αιτητής καταχώρησε την υπό τον άνω τίτλο και αριθμό αίτηση εναντίον της πρώην συζύγου του, ήτοι της Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 1 διεκδικώντας από αυτήν ποσοστό ή μερίδιο από την συνεισφορά στην αύξηση της περιουσίας της, αλλά και στην βάση καταπιστεύματος εναντίον της Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 2. Ο γάμος των διαδίκων λύθηκε με διάταγμα του Οικογενειακού Δικαστηρίου Πάφου στις 28/01/2019 στα πλαίσια της Αίτησης με αρ. 218/2018 λόγω ισχυρού κλονισμού.
2. Στις 25/04/2023 η Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 2 καταχώρησε την υπό εξέταση ενδιάμεση δια κλήσεως αίτηση με την οποία αξιώνει τις ακόλουθες θεραπείες։
Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να απορρίπτει και/ή να παραμερίζει (set aside) και/ή να αναστέλλει και/ή να ακυρώνει την υπό τον άνω αριθμό και τίτλo αίτηση περιουσιακών διαφορών του αιτητή ημερομηνίας 17/11/2022 εναντίον της καθ’ ης η αίτηση αρ. 2 καθώς επίσης και την επίδοση αυτής προς την καθ’ ης η αίτηση αρ. 2 λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και/ή καθ’ ότι ο αιτητής δεν νομιμοποιείται και/ή δεν δικαιούται και/ή κωλύεται να καταχωρήσει και/ή να προωθήσει την παρούσα αίτηση εναντίον της καθ’ ης η αίτηση αρ. 2 καθ’ ότι δεν αποκαλύπτει οποιονδήποτε δικαίωμα αξίωσης δια Νόμου και/ή δεν καταδεικνύει οποιαδήποτε βάση αξίωσης εναντίον της καθ’ ης η αίτηση αρ. 2 για τυχόν περιουσιακές διαφορές που αφορούν τον Αιτητή και την Καθ’ ης η αίτηση 1 καθ’ ότι έχει επέλθει παραγραφή του δικαιώματος έγερσης της παρούσας Αίτησης δυνάμει του Άρθρου 15 του περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου του 1991 (Ν. 232/1991) και δυνάμει του Άρθρου 24 (στ) του Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου του 2012, αφού ο γάμος του αιτητή με την καθ’ ης η αίτηση 1 λύθηκε στις 28/01/2019 από το Οικογενειακό Δικαστήριο Πάφου στην αίτηση διαζυγίου 218/18 και ως εκ τούτου η οποιαδήποτε αξίωση δυνάμει της παρούσας αίτησης έχει παραγραφεί και/ή είναι εκπρόθεσμη και/ή στερείται νομικού υπόβαθρου, και/ή είναι καταπιεστική και/ή καταχρηστική και θα πρέπει να απορριφθεί.
Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να απορρίπτει και/ή να παραμερίζει (set aside) και/ή να ακυρώνει την υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αίτηση περιουσιακών διαφορών του αιτητή ημερομηνίας 17/11/2022 εναντίον της καθ’ ης η αίτηση αρ. 2 ως καταχρηστική και/ή ως αντικανονική και/ή ως αντιβαίνουσα προς τις πρόνοιες του Περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμο του 1991 (Ν. 232/1991) και/ή διότι ο αιτητής δεν νομιμοποιείται στην καταχώρηση και/ή την προώθηση της παρούσας αίτησης, και/ή λόγω έλλειψης νομικού ερείσματος και/ή νόμιμου δικαιώματος του αιτητή να εγείρει την παρούσα διαδικασία και/ή την αίτηση υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και/ή άλλως πως εναντίον της καθ’ ης η αίτηση αρ. 2 και/ή λόγω του ότι δεν υφίσταται οιονδήποτε καταπίστευμα (Trust) μεταξύ του Αιτητή και της Καθ’ ης η αίτηση αρ. 2.
Γ. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να απορρίπτει και/ή να παραμερίζει (set aside) και/ή να ακυρώνει την υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αίτηση περιουσιακών διαφορών του αιτητή ημερομηνίας 17/11/2022 εναντίον της καθ’ ης η αίτηση αρ. 2 καθ’ ότι στρέφεται λανθασμένα εναντίον της, καθ’ ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε σχέση μεταξύ των οποιωνδήποτε περιουσιακών διαφορών του Αιτητή και της Καθ’ ης η Αίτηση 1 μαζί με την καθ’ ης η αίτηση αρ. 2, η Καθ’ ης η Αίτηση 1 ουδέποτε κατείχε ή κατέχει μετοχικό κεφάλαιο σε αυτήν, ούτε είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου αυτής και περαιτέρω δεν υπάρχει οποιαδήποτε σχέση μεταξύ του Αιτητή και της Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 2, δεν υπάρχει οποιαδήποτε σχέση μεταξύ της Καθ’ ης η Αίτηση 1 και της Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 2 και η Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 2 δεν έχει καμιά νομική και/ή άλλη υποχρέωση απέναντι στον Αιτητή, και/ή η παρούσα αίτηση στρέφεται εναντίον της Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 2 καταχρηστικά και/ή άνευ νομικού υπόβαθρου και ερείσματος αφού ουδεμία συμβατική και/ή νομική και/ή άλλως πως σχέση υφίσταται μεταξύ της Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 2, και της Καθ’ ης η Αίτηση 1 και του Αιτητή.
Δ. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου δια του οποίου η ως άνω αίτηση απορριφθεί και/ή παραμεριστεί και/ή ακυρωθεί και/ή η κάθε διαδικασία σ’ αυτήν ανασταλεί λόγω του ότι δεν αποκαλύπτεται οποιαδήποτε εύλογη και/ή καλή βάση αξίωσης και/ή είναι εκδικητική και/ή επιπόλαια και/ή ενοχλητική (frivolous and vexatious) και/ή αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου (Abuse of court process) και/ή είναι κακόπιστη (Mala Fide) και προωθείται με απώτερο σκοπό να πλήξει τα δικαιώματα της καθ’ ης η αίτηση αρ. 2 και να υποσκάψει τα θεμέλια απονομής της δικαιοσύνης.
Ε. Διάταγμα που να απορρίπτει και/ή παραμερίζει και/ή διαγράφει και/ή ακυρώνει τα Γεγονότα της Αίτησης ως ψευδή και/ή αναληθή και/ή παραπλανητικά και/ή ενοχλητικά προς την καθ’ ης η αίτηση αρ 2 και/ή λόγω του ότι αυτά δεν αφορούν την καθ’ ης η αίτηση αρ. 2 και στερούνται οποιουδήποτε νομικού ερείσματος.
ΣΤ. Διάταγμα που να απορρίπτει και/ή να παραμερίζει και/ή να ακυρώνει την επίδοση της παρούσας αίτησης περιουσιακών διαφορών προς την καθ’ ης η αίτηση αρ. 2 λόγω αντικανονικής επίδοσης και/ή κακής επίδοσης και/ή επίδοσης σε άτομο που δεν είναι αξιωματούχος της καθ’ ης η αίτηση αρ. 2 εταιρείας και/ή σε άτομο που δεν έχει οιανδήποτε σχέση με την καθ’ ης η αίτηση αρ. 2 και/ή κατά παράβαση των προνοιών της Δ.5 Θ. 7 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και/ή των προνοιών του Άρθρου 372 του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113.
Ζ. Την αναστολή της διαδικασίας λόγω κατάχρησης της διαδικασίας και/ή των εξουσιών του Δικαστηρίου.
3. Στις 26/06/2023 ο Αιτητής/Καθ’ ου η Αίτηση στην παρούσα καταχώρησε την ένσταση του προβάλλοντας 16 λόγους ένστασης και με την οποία αξιώνει την απόρριψη της υπό εξέταση Αίτησης.
4. Η ακρόαση της Αίτησης διεξήχθη αποκλειστικά στην βάση των αντίστοιχων ένορκων δηλώσεων που συνοδεύουν την Αίτηση και την ένσταση των διαδίκων. Οι συνήγοροι των διαδίκων αρκέστηκαν σε γραπτές αλλά και συμπληρωματικές γραπτές αγορεύσεις, στις οποίες η κάθε πλευρά υπεραμύνθηκε των θέσεων της με αναφορά σε νομική και ουσιαστική επιχειρηματολογία και τις οποίες έχω μελετήσει με ιδιαίτερη προσοχή και λαμβάνω σοβαρά υπόψη μου.
(II) ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΑΘ’ ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ ΑΡ.2։
5. Η υπό εξέταση Αίτηση βασίζεται μεταξύ άλλων στο Άρθρο 15 του περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου του 1991 (Ν. 232/1991), στο Άρθρο 24 (στ) του Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου του 2012, στο Άρθρο 372 του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 και στους Θεσμούς Περί Πολιτικής Δικονομίας Δ.5 Θ. 7, Δ.16 Θ.9, Δ.48 Θ. 1 – (2)(1) και (3), Δ.19 Θ.1-27, Δ.20 Θ.1-4 και Δ.21 Θ.1-15, Δ.26 Θ.14, Δ.27 Θ.1-4, Δ.64 Θ. 1-2. Συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της δικηγόρου Ιωάννας Κουκούνη ημερομηνίας 25/04/2023, μέσα από την οποία αναλύονται οι λόγοι που δημιουργούν το απαιτούμενο υπόβαθρο για παραμερισμό της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτησης αλλά και των αιτούμενων θεραπειών της.
6. Αρχικά, η ενόρκως δηλούσα υποστηρίζει ότι η Καθ’ ης η αίτηση αρ. 2 είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με έδρα την Αργάκα της Επαρχίας Πάφου και ασχολείται με την παραγωγή και πώληση του παγωτού με την ονομασία «D.V.A.G.» στην Κύπρο και διαθέτει προς τούτο καταστήματα/παγωταρίες με την ονομασία αυτή. Αναφέρει επίσης, ότι ο μοναδικός διευθυντής, γραμματέας και μέτοχος της καθ’ ης η αίτηση αρ. 2 είναι ο κ. Ν.Ν., από την Αργάκα, στον οποίο ανήκει εξ’ ολοκλήρου η Καθ’ ης η αίτηση αρ. 2 και της οποίας έχει εξ’ ολοκλήρου την διαχείριση.
7. Ακολούθως, η ενόρκως δηλούσα ισχυρίζεται ότι στα πλαίσια της διεξαγωγής των εργασιών της επιχείρησης της η Καθ’ ης η αίτηση αρ. 2 συνεργάζεται κατά καιρούς με την μητέρα της Καθ’ ης η αίτηση αρ. 1 που ονομάζεται Κ.Κ. και η οποία διατηρεί μια πολύ μικρή παγωταρία/σημείο πώλησης παγωτού εποχιακά κατά τους καλοκαιρινούς μήνες στον δρόμο απέναντι από το σπίτι της στην Αργάκα. Υποστηρίζει ότι η εν λόγω συνεργασία αφορά κατ’ αποκλειστικότητα την Καθ’ ης η αίτηση αρ. 2 και την μητέρα της Καθ’ ης η αίτηση αρ. 1 κα Κ. και αποτελεί συμφωνία τρίτων που δεν αφορά σε καμία περίπτωση τον Αιτητή και τις οποιεσδήποτε περιουσιακές διαφορές μεταξύ του Αιτητή και της Καθ’ ης η αίτηση 1. Αναφέρει ακόμα ότι, η Καθ’ ης η αίτηση αρ. 1 δεν είχε ποτέ της οποιανδήποτε ανάμειξη στην επιχείρηση αυτή και ουδέποτε έχει αποκομίσει οποιονδήποτε όφελος από την συνεργασία αυτή που ήταν εξ’ ολοκλήρου και κατ’ αποκλειστικότητα μεταξύ της μητέρας της και της Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 2.
8. Η ενόρκως δηλούσα υποστηρίζει ότι οι οποιεσδήποτε τυχόν περιουσιακές διαφορές μεταξύ του Αιτητή και της Καθ’ ης η αίτηση αρ. 1 δεν αφορούν την Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 2 εταιρεία αλλά και ότι αυτή δεν έχει οιανδήποτε σχέση με αυτούς και/ή τις περιουσιακές τους διαφορές. Περαιτέρω, αναφέρει ότι είναι η θέση της Καθ’ ης αίτηση αρ. 2 πως ο Αιτητής δεν προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, χρησιμοποιώντας ψευδείς και ανυπόστατους ισχυρισμούς με απώτερο σκοπό να δημιουργήσει εντυπώσεις και/ή να αποκομίσει όφελος από τρίτους και/ή από την Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 2 που με την οποία ουδέποτε είχε ή/και έχει καμία απολύτως σχέση. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής ουδέποτε συνείσφερε είτε οικονομικά είτε με οιονδήποτε άλλο τρόπο στην δημιουργία ή την σύσταση ή την λειτουργία της Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 2 ως αναληθώς ισχυρίζεται, αλλά και ότι δεν δικαιούται οποιοδήποτε ποσοστό μετοχών της εταιρείας. Αναφέρει ακόμα, ότι ο Αιτητής προσπαθεί να δημιουργήσει μια λανθασμένη εικόνα ύπαρξης και λειτουργίας οικογενειακής επιχείρησης με κέρδη μεταξύ αυτού και της Καθ’ ης η αίτηση αρ. 1 που δεν υφίσταται στην πραγματικότητα και ουδέποτε υφίστατο.
9. Περαιτέρω, η ενόρκως δηλούσα υποστηρίζει ότι, η θέση της Καθ’ ης η αίτηση αρ. 2 είναι ότι η Αίτηση με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, καθώς επίσης και η επίδοση αυτής θα πρέπει να απορριφθεί και/ή να παραμεριστεί και/ να ανασταλεί λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου ως επίσης και επειδή ο Αιτητής δεν νομιμοποιείται και/ή δεν δικαιούται και/ή κωλύεται να καταχωρήσει και/ή να προωθήσει την παρούσα αίτηση εναντίον της Καθ’ ης η αίτηση αρ. 2 καθ’ ότι δεν αποκαλύπτει οποιονδήποτε δικαίωμα αξίωσης δια Νόμου και/ή δεν καταδεικνύει οποιαδήποτε βάση αξίωσης εναντίον της καθ’ ης η αίτηση αρ. 2 για τυχόν περιουσιακές διαφορές που αφορούν τον Αιτητή και την Καθ’ ης η αίτηση αρ. 1 καθ’ ότι έχει επέλθει παραγραφή του δικαιώματος έγερσης της παρούσας Αίτησης δυνάμει του Άρθρου 15 του περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου του 1991 (Ν. 232/1991) αλλά και δυνάμει του Άρθρου 24 (στ) του Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου του 2012.
10. Ειδικότερα, αναφέρει ο γάμος του Αιτητή με την Καθ’ ης η αίτηση αρ.1 λύθηκε στις 28/01/2019 από το Οικογενειακό Δικαστήριο Πάφου στην αίτηση διαζυγίου με αρ. 218/18 και ως εκ τούτου η οποιαδήποτε αξίωση δυνάμει της παρούσας αίτησης έχει παραγραφεί και/ή είναι εκπρόθεσμη και/ή στερείται νομικού υπόβαθρου, και/ή είναι καταπιεστική και/ή καταχρηστική και θα πρέπει να απορριφθεί. Επισυνάπτει ως Τεκμήριο 1 το διάταγμα λύσης του γάμου μεταξύ του Αιτητή και της Καθ’ ης η αίτηση αρ. 1.
11. Επιπρόσθετα, η Καθ’ ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι η εναρκτήρια αίτηση θα πρέπει να παραμεριστεί καθ’ ότι αντιβαίνει προς τις πρόνοιες του Περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμο του 1991 (Ν. 232/1991) αφού ο Αιτητής δεν νομιμοποιείται στην καταχώρηση και/ή την προώθηση της, αλλά και λόγω έλλειψης νομικού ερείσματος και/ή νόμιμου δικαιώματος του Αιτητή να εγείρει την παρούσα διαδικασία, διότι δεν υφίσταται οιονδήποτε καταπίστευμα (Trust) μεταξύ του Αιτητή και της Καθ’ ης η αίτηση αρ. 2.
12. Η ενόρκως δηλούσα τονίζει επίσης, ότι η Αίτηση με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο στρέφεται λανθασμένα εναντίον της Καθ’ ης η αίτηση αρ. 2, καθ’ ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε σχέση μεταξύ των οποιωνδήποτε τυχόν περιουσιακών διαφορών του Αιτητή και της Καθ’ ης η Αίτηση αρ.1 μαζί με την Καθ’ ης η αίτηση αρ. 2. Η Καθ’ ης η Αίτηση αρ.1 ουδέποτε κατείχε ή κατέχει μετοχικό κεφάλαιο στην Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 2 εταιρεία, ούτε είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου της και περαιτέρω δεν υπάρχει οποιαδήποτε σχέση μεταξύ του Αιτητή και της Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 2, ενώ η Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 2 δεν έχει καμιά νομική και/ή άλλη υποχρέωση απέναντι στον Αιτητή. Ως εκ τούτου, θεωρεί ότι η παρούσα αίτηση στρέφεται εναντίον της Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 2 καταχρηστικά και/ή άνευ νομικού υπόβαθρου και ερείσματος, αφού ουδεμία συμβατική και/ή νομική και/ή άλλως πως σχέση υφίσταται μεταξύ της Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 2, της Καθ’ ης η Αίτηση 1 και του Αιτητή. Προς τεκμηρίωση του ισχυρισμού της, παρουσίασε ως Τεκμήριο αρ.2 σχετική έρευνα από το αρχείο της ιστοσελίδας του Εφόρου Εταιρειών στο οποίο επιβεβαιώνεται ότι ο μοναδικός μέτοχος, διευθυντής και γραμματέας της Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 2 είναι ο κ. Ν.Ν. από την ημερομηνία ίδρυσης της εταιρείας, δηλαδή από τις 18/05/2015 μέχρι και σήμερα.
13. Αναφορικά με το ζήτημα της επίδοσης της Αίτησης προς την Καθ’ ης η Αίτηση αρ.2, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση επίδοσης του ιδιώτη επιδότη ημερομηνίας 05/12/2022, αυτή επιδόθηκε στην Κ.Κ. στις 02/12/2022 ως διευθύντρια της Εναγόμενης αρ. 2 στην Αργάκα, ενώ δεν αναφέρεται η διεύθυνση στην οποία έγινε η επίδοση. Η ενόρκως δηλούσα υποστηρίζει ότι το γεγονός αυτό αποτελεί κακή επίδοση καθ’ ότι η Κ.Κ. ουδέποτε υπήρξε διευθύντρια της Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 2, δεν ενεργούσε σε καμμιά περίπτωση ως αντιπρόσωπος της Καθ’ ης η αίτηση αρ. 2 και ούτε έχει οιανδήποτε εξουσιοδότηση από την Καθ’ ης η αίτηση αρ. 2 για να δέχεται επιδόσεις εγγράφων εκ μέρους της. Ως εκ τούτου, υποστηρίζει ότι η επίδοση της Αίτησης προς την Καθ’ ης η αίτηση αρ. 2 έγινε σε λανθασμένο άτομο και/ή σε άτομο χωρίς εξουσιοδότηση και/ή σε άτομο που δεν είναι αξιωματούχος της εταιρείας κατά παράβαση των προνοιών της Δ.5 Θ.7 των Θεσμών Περί Πολιτικής Δικονομίας. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι η επίδοση της αίτησης δεν έγινε σε καμία περίπτωση στην διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της εταιρείας, δηλαδή στην οδό Γ.Δ. 94 Αργάκα, όπως προνοεί το Άρθρο 372 του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113. Στην βάση των πιο πάνω, είναι η θέση της, ότι η επίδοση της αίτησης προς την καθ’ ης η αίτηση αρ. 2 αποτελεί κακή επίδοση και θα πρέπει να παραμεριστεί και/ή να απορριφθεί.
14. Επιπρόσθετα, η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι η εναρκτήρια Αίτηση περιήλθε εις γνώση του διευθυντή της Καθ’ ης η αίτηση αρ. 2 κ. Ν.Ν. σε μεταγενέστερο στάδιο, ένεκα του γεγονότος ότι η Κ.Κ. είναι αδελφή του και είναι επίσης η μητέρα της Καθ’ ης η αίτηση αρ. 1 και συνεργάζεται με την Καθ’ ης η αίτηση αρ. 2. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει περαιτέρω, ότι όπως την έχει πληροφορήσει η ίδια, παρέλαβε την Αίτηση με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και έθεσε την υπογραφή της, μη γνωρίζοντας τι αφορούσε και τις νομικές συνέπειες που συνεπαγόταν η παραλαβή της, αλλά και χωρίς να έχει επίγνωση του γεγονότος ότι η Αίτηση που της επιδόθηκε αφορούσε την Καθ’ ης η αίτηση αρ. 2 με την οποία δεν είχε καμία σχέση και/ή της οποίας ουδέποτε υπήρξε αξιωματούχος, διευθυντής, γραμματέας, ή υπάλληλος και για την οποία δεν είχε εξουσιοδότηση και/ή δεν ήταν σε θέση να παραλάβει οποιανδήποτε Αίτηση εκ μέρους της, αλλά και ένεκα του γεγονότος ότι τελούσε σε πλάνη και δεν γνώριζε ότι παραλάμβανε νομικό έγγραφο εκ μέρους νομικής οντότητας, ήτοι της Καθ’ ης η αίτηση αρ. 2.
15. Περαιτέρω, η ενόρκως δηλούσα υποστηρίζει εν προκειμένω, ότι ο Αιτητής στην υπό εξέταση Αίτηση δεν επεξηγεί οποιονδήποτε λόγο γιατί η Κ.Κ. να είναι ενδεχόμενα το κατάλληλο πρόσωπο για να δεχτεί επίδοση της κυρίως Αίτησης, ούτε διαφαίνεται ο Αιτητής να υπέβαλε οποιαδήποτε αίτηση στο Δικαστήριο για να εξασφαλίσει οποιαδήποτε άδεια για επίδοση της αίτησης στο τρίτο αυτό πρόσωπο.
16. Πέραν τούτων, η ενόρκως δηλούσα πιστεύει ότι η εναρκτήρια αίτηση είναι πραγματικά και νομικά παντελώς αβάσιμη, κακόπιστη, καταχρηστική και αποτελεί κατάφωρη κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Θεωρεί ότι δεν θα έπρεπε να επιτραπεί στον Αιτητή να καταχωρήσει την παρούσα αίτηση η οποία στερείται οποιουδήποτε νομικού δικαιώματος και υποσκάπτει τα θεμέλια της δικαιοσύνης και των θεμελιωδών αρχών του δικαίου, καταστρατηγώντας την νομοθεσία και την νομολογία των κυπριακών Δικαστηρίων. Για αυτό και θεωρεί ότι είναι ορθό, δίκαιο και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης με γνώμονα την διασφάλιση των νόμιμων συμφερόντων της Καθ’ ης αίτηση αρ. 2, όπως το Δικαστήριο απορρίψει και παραμερίσει την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, αλλά και τις αιτούμενες θεραπείες αυτής.
(III) ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤOY AITHTH։
17. Η υπό κρίση ενδιάμεση Αίτηση προσέκρουσε στην Ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης του Αιτητή/Καθ’ ου η Αίτηση στην παρούσα, η οποία καταχωρήθηκε στις 26/06/2023 και στην οποία παρατίθενται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης։
1. Η αίτηση ημερ. 25/04/2023 είναι θνησιγενής και έκθετη σε απόρριψη καθότι καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση και δη 5 μήνες μετά την καταχώρηση της εναρκτήριας αίτησης, έχοντας ως αποτέλεσμα η Αιτήτρια να υπαχθεί στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου.
2. Η αίτηση ημερ. 25/04/2023 είναι νόμω και ουσία βάσιμη καθότι ο χρόνος υποβολής της καταστρατηγεί τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και/ή τη σχετική επί του θέματος Νομολογία.
3. Η Αιτήτρια όφειλε να αιτηθεί άδεια του Δικαστηρίου για καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης υπό διαμαρτυρία και το Δικαστήριο να καθορίσει τον χρόνο εντός του οποίου θα έπρεπε να καταχωρήσει αίτηση δια κλήσεως για εξέταση των ισχυρισμών της.
4. Η Αιτήτρια δεν έλαβε και/ή δεν της χορηγήθηκε άδεια του Δικαστηρίου, σύμφωνα με τη Δ.48,θ.8 (ι) (r1) και τη Δ.16, θ.9, για καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης υπό διαμαρτυρία στις 25/04/2023 μετά από 5 μήνες από την επίδοση της πιο πάνω αριθμό και τίτλο αιτησης, στη βάση της οποίας να της παρεχόταν μετέπειτα το δικαίωμα καταχώρησης της αίτησης ημερ. 25/04/2023.
5. Η ένορκη δήλωση ημερ. 25/04/2023 της κ. Ιωάννας Κουκούνη η οποία συνοδεύει την αίτηση ημερ. 25/04/2023 είναι έκθετη προς απόρριψη και/ή χωρίς υπόσταση καθότι υπογράφεται από τη δικηγόρο η οποία χειρίζεται τη παρούσα υπόθεση.
6. Η ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την αίτηση ημερ. 25/04/2023 είναι παράτυπη και/ή άνευ υπόστασης καθότι σε αυτή εμπεριέχονται διαζευκτικοί ισχυρισμοί και/ή θέσεις.
7. Η αίτηση ημερ. 25/04/2023 είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και/ή δεν πληρούνται οι απαραίτητες προϋποθέσεις από το Νόμο και/ή Νομολογία για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή την έγκριση των επιδιωκόμενων θεραπειών.
8. Η αίτηση ημερ. 25/04/2023 είναι αντικανονική ή άκυρη εξ΄ υπαρχής και κατά παράβαση των σχετικών θεσμών καθότι στηρίζεται επί λανθασμένων διατάξεων του Νόμου και δεν αναφέρει τα άρθρα του Νόμου και τους θεσμούς και παραλείπει τα απαιτούμενα από το Νόμο στοιχεία.
9. Η αίτηση ημερ. 25/04/2023 άπτεται ισχυρισμών και/ή θεμάτων τα οποία θα εξεταστούν κατά την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής.
10. Εν όψει της καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης υπό διαμαρτυρία, άνευ άδειας του Δικαστηρίου και της καταχώρησης της παρούσας αίτησης, η Αιτήτρια έχει δεχθεί και/ή υπαχθεί στην δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου.
11. Καμία προϋπόθεση και οποιοσδήποτε λόγος έχει καταδειχθεί για παραμερισμό και/ή αναστολή και/ή ακύρωση της υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αίτησης περιουσιακών διαφορών ημερομηνίας 17/11/2022 εναντίον της Αιτήτριας και ως τούτου η αίτηση ημερ. 25/04/2023 πρέπει να απορριφθεί.
12. Δεν προβάλλονται σοβαροί και/ή εύλογοι και/ή δικαιολογημένοι και/ή επαρκείς και/ή ικανοποιητικοί λόγοι και/ή αιτίες για παραμερισμό και/ή αναστολή και/ή ακύρωση. Η ένορκη δήλωση της κ. Ιωάννας Κουκούνη στην οποία στηρίζεται η αίτηση ημερ. 25/04/2023 δεν αποκαλύπτει συζητήσιμη υπόθεση και/ή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση.
13. Οι ισχυρισμοί οι οποίοι εμπεριέχονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ημερ. 25/04/2023 δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και/ή είναι παραπλανητικοί και/ή είναι ανυπόστατοι και/ή ανεπαρκείς και/ή αναληθείς και/ή ατεκμηρίωτοι και/ή δεν στηρίζουν τις αιτούμενες θεραπείες.
14. Η Αιτήτρια δεν θα υποστεί οποιαδήποτε ζημιά από την επίδοση της αίτησης. Αντίθετα ο Καθ’ ου η αίτηση θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά σε περίπτωση έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων αφού δεν θα μπορεί να απαιτήσει την απόδοση του μέρους της αύξησης της περιουσίας της Αιτήτριας, η οποία προέρχεται από δική του συμβολή εφόσον η περιουσία της Αιτήτριας έχει αυξηθεί με συμβολή του Καθ΄ ου η αίτηση, ως προνοεί ο περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμος του 1991 (232/1991).
15. Υπάρχει αδυναμία παραμερισμού και/ή αναστολής και/ή ακύρωσης για λόγους που άπτονται της φυσικής δικαιοσύνης και δη του δικαιώματος του διαδίκου να ακουσθεί και/ή να προβάλει τους ισχυρισμούς του ενώπιον του Δικαστηρίου και/ή παραβλάπτονται συνταγματικά δικαιώματα του Καθ΄ ου η αίτηση.
16. Η εναρκτήρια αίτηση έχει καταχωρηθεί εμπρόθεσμα, νομότυπα και σύμφωνα με τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς του Ανώτατου Δικαστηρίου με αριθμούς 4126 – 4128, 4130, 4132, 4139 και 4141.
18. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του ίδιου του Αιτητή ημερομηνίας 26/06/2023 στην οποία εξηγεί τους λόγους που συνηγορούν στην απόρριψη της υπό εξέταση Αίτησης παραμερισμού.
19. Αρχικά, ο Αιτητής αναφέρει ότι στην βάση των όσων τον συμβουλεύουν οι δικηγόροι του, οι ισχυρισμοί οι οποίοι εμπεριέχονται στις παραγράφους 2, 3, 4 και 7 της ένορκης δήλωση της κ. Ιωάννας Κουκούνη, άπτονται ξεκάθαρα θεμάτων που αφορούν την ουσία της εναρκτήριας αίτησης περιουσιακών διαφορών και θα αξιολογηθούν κατά το στάδιο της ακρόασης, όταν το Δικαστήριο θα έχει ενώπιον του την αναγκαία μαρτυρία. Υποστηρίζει, ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί, αποτελούν προσπάθεια της Αιτήτριας και της Καθ΄ ης η αίτηση αρ.1 να παραπλανήσουν το Δικαστήριο με μοναδικό σκοπό να εμποδιστεί από το να αξιώσει την απόδοση του μέρους της αύξησης της περιουσίας της Καθ΄ ης η αίτηση αρ.1, η οποία προέρχεται από την δική του συμβολή, εφόσον η περιουσία της Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 1 έχει αυξηθεί με την οικονομική του συμβολή, όπως προνοεί ο περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμος του 1991 (232/1991).
20. Ο Αιτητής υποστηρίζει ότι η εν λόγω επιχείρηση είναι οικογενειακή τους επιχείρηση η οποία δημιουργήθηκε από τον ίδιο και την Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 1 κατά τη διάρκεια της έγγαμης σχέσης τους με την οικονομική του συμβολή. Ισχυρίζεται ακόμα, ότι ο ίδιος ανέλαβε στην ουσία το στήσιμο της επιχείρησης και ως απόρροια της αμοιβαίας εμπιστοσύνης που είχαν ως συζυγικό ζεύγος με την Καθ΄ ης η αίτηση αρ.1 αποδέχθηκε όπως αυτή αναλάβει την εγγραφή της εταιρείας.
21. Ειδικότερα, ο Αιτητής υποστηρίζει ότι η εν λόγω επιχείρηση αποτελεί μεταφερόμενη κατασκευή με τροχαλίες η οποία τοποθετήθηκε απέναντι από τη συζυγική οικία των διαδίκων στην Αργάκα και δη παραλιακά επί ακινήτου που ανήκει στους γονείς της Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 1. Αναφέρει ότι η εν λόγω μεταφερόμενη κατασκευή με τροχαλίες αγοράστηκε από τον ίδιο στην τιμή των €1.000. Επιπλέον, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι κατέβαλε το ποσό των €1.000 για τον απαραίτητο εξοπλισμό της κινητής κατασκευής, το ποσό των €4.000 για γρασίδια το οποία τοποθετήθηκαν στο εν λόγω σημείο, το ποσό των €4.000 για την αγορά χωμάτων και την μεταφορά τους, καθώς και το ποσό των €1.000 για σίδερα και πέκκα. Επιπρόσθετα, αναφέρει ότι πέραν των εν λόγω χρημάτων που πλήρωσε, εργάστηκε προσωπικά μαζί με τον πατέρα του, για την ολοκλήρωση της επιχείρησης και την διεκπεραίωση όλων των απαραίτητων εργασιών, καταβάλλοντας τεράστιο κόπο καθότι η κινούμενη κατασκευή τοποθετήθηκε παραλιακά, επισυνάπτοντας ως Τεκμήριο 1 σχετικές φωτογραφίες της εν λόγω επιχείρησης.
22. Ακολούθως, ο Αιτητής αναφέρει ότι ο Ν.Ν. ο οποίος είναι αδελφός της μητέρας της Καθ΄ ης η αίτηση αρ.1 και θείος της Καθ΄ ης η αίτηση αρ.1 ήταν το άτομο από το οποίο αγόραζε και τους προμήθευε παγωτά, αφού ο ίδιος είχε την ευθύνη για τις δοσοληψίες με τους εμπόρους, και ουδεμία άλλη σχέση είχε με την οικογενειακή τους επιχείρηση. Υποστηρίζει ακόμα, ότι λειτουργούσε την προαναφερόμενη επιχείρηση και εργάζονταν μαζί με την Καθ΄ ης η αίτηση αρ.1 από το έτος 2018, με τη βοήθεια δύο υπαλλήλων, και λάμβαναν περίπου το ποσό των €5.000 κάθε μήνα ως καθαρά εισοδήματα, τα οποία αποτελούσαν το εισόδημα της οικογένειας τους. Διευκρινίζει ότι κατά τους καλοκαιρινούς μήνες η επιχείρηση επέφερε €200,00 ημερησίως καθαρά εισοδήματα. Η Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 1 λειτουργεί μέχρι και σήμερα την επιχείρηση «D.V.A.G. by N.N LIMITED» η οποία της αποφέρει υψηλά κέρδη.
23. Ο Αιτητής υποστηρίζει ότι η μητέρα της Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 1 κ. Κ.Κ. ουδεμία ανάμειξη ή οικονομική συμβολή είχε στην δημιουργία της επιχείρησης, παρά μόνο βοηθούσε σαν υπάλληλος στην λειτουργία της μερικές ώρες εβδομαδιαίως.
24. Όπως τον συμβουλεύουν οι δικηγόροι του, ο Αιτητής πιστεύει ότι η πιο πάνω υπ’ αριθμό και τίτλο αίτηση έχει καταχωρηθεί εμπρόθεσμα, νομότυπα και σύμφωνα με τους διαδικαστικούς κανονισμούς οι οποίοι εκδόθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο με αριθμούς 4126 – 4128, 4130, 4132, 4139 και 4141, οι οποίοι ανέστειλαν τις προθεσμίες καταχώρησης δικογράφων ή άλλων εγγράφων ή αιτήσεων.
25. Επιπρόσθετα, με βάση τα όσα τον συμβουλεύουν οι δικηγόροι του, ο Αιτητής υποστηρίζει ότι η ένορκη δήλωση ημερομηνίας 25/04/2023 της κ. Ιωάννας Κουκούνη η οποία συνοδεύει την αίτηση της ίδιας ημερομηνίας, είναι έκθετη προς απόρριψη και/ή χωρίς υπόσταση και πάσχει νομικά, διότι υπογράφεται από την δικηγόρο η οποία χειρίζεται τη παρούσα υπόθεση, όπως φαίνεται από το διοριστήριο έγγραφο το οποίο είναι αναρτημένο στο σύστημα ηλεκτρονικής δικαιοσύνης i-justice.
26. Σε σχέση με το ζήτημα της επίδοσης, ο Αιτητής θεωρεί ότι αυτή έγινε καθόλα νόμιμα, αφού η κ. Κ.Κ. αδελφή του κ. Ν.Ν. παρουσιάστηκε στον ιδιώτη επιδότη στις 02/12/2022 ως υπεύθυνη και διευθύντρια της εταιρείας. Σε κάθε περίπτωση, αναφέρει ότι στην παράγραφο αρ.9 της ένορκης δήλωσης της κ. Ιωάννας Κουκούνη που συνοδεύει την αίτηση, αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι η κ. Κ.Κ. λειτουργεί ως αντιπρόσωπος της Αιτήτριας ως εκ τούτου συνάγεται από την δήλωση αυτή που έγινε ενόρκως, ότι είναι εξουσιοδοτημένη να δέχεται επιδόσεις εγγράφων εκ μέρους της Αιτήτριας.
27. Όπως τον συμβουλεύουν οι δικηγόροι του, ο Αιτητής υποστηρίζει ότι όταν εξετάζεται η επίδοση δεν αξιολογείται μόνο ο τρόπος με τον οποίο αυτή επιτεύχθηκε, αλλά και το κατά πόσο τα εναρκτήρια έγγραφα της διαδικασίας, περιήλθαν σε γνώση των προσώπων εναντίον των οποίων στρέφεται η διαδικασία. Με δεδομένη τη δήλωση της κ. Ιωάννας Κουκούνη ότι η κ. Κ.Κ. συνεργάζεται με την Αιτήτρια και η Αιτήτρια έλαβε γνώση της ως άνω υπ’ αριθμό και τίτλο αίτησης κατά εύλογο και ικανοποιητικό τρόπο, δίδοντας σχετικές οδηγίες στη δικηγόρο κ. Ιωάννα Κουκούνη να ενεργεί κατ’ εντολή της.
28. Ακολούθως, ο Αιτητής υποστηρίζει ότι το Δικαστήριο σε κάθε περίπτωση αίτησης παραμερισμού, για να ασκήσει ορθά τη διακριτική του ευχέρεια, λαμβάνει υπόψη του την ύπαρξη ή μη εκ πρώτη όψεως καλής υπεράσπισης, καθώς και την επαρκή αιτιολόγηση. Είναι η θέση του, ότι η αίτηση ημερομηνίας 25/04/2023 απέτυχε να καταδείξει ότι έχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση και δεν παρέθεσε επαρκείς και τεκμηριωμένους λόγους που να φανερώνουν ότι έχει οποιαδήποτε υπεράσπιση και ως εκ τούτου δεν προσέρχεται με καλή πίστη, αλλά με σκοπό την παρέλκυση της διαδικασίας και την δημιουργία καθυστέρησης.
29. Περαιτέρω, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι η αίτηση πάσχει δικονομικά καθότι ο τρόπος που ενήργησε η Αιτήτρια δεν συνάδει με τη Δ.16 θ.9 αλλά ούτε και με την Δ.48, θ.8 (ι) (r1), η οποία δεν περιλαμβάνεται στην νομική βάση της αίτησης της Καθ’ ης η Αίτηση αρ.2. Επίσης, όπως τον συμβουλεύουν οι δικηγόροι του, η αίτηση ημερομηνίας 25/04/2023 είναι θνησιγενής και έκθετη σε απόρριψη καθότι καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση και συγκεκριμένα 5 μήνες μετά την καταχώρηση της εναρκτήριας αίτησης, έχοντας ως αποτέλεσμα η Αιτήτρια να υπαχθεί στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Όπως τον πληροφορούν οι δικηγόροι του, τέτοιες αιτήσεις πρέπει να υποβάλλονται εγκαίρως, ενώ σε αντίθετη περίπτωση αναγνωρίζεται δικαιοδοσία και αποποιούνται των ισχυρισμών τους.
30. Όπως τον συμβουλεύουν οι δικηγόροι του, ο Αιτητής αναφέρει ότι παρά το ότι η Δ.16 θ.9 δεν προνοεί οτιδήποτε περί χρονικών προθεσμιών μέσα στις οποίες οφείλει να αιτηθεί παραμερισμό, καθίσταται ωστόσο αναγκαίο από το ίδιο το Δικαστήριο όταν χορηγεί την αιτούμενη άδεια για καταχώρηση εμφάνισης υπό διαμαρτυρία να καθορίσει τον χρόνο εντός του οποίου πρέπει να καταχωρηθεί η δια κλήσεως αίτηση για παραμερισμό, αφού ένα τέτοιο ζήτημα δεν μπορεί να παραμείνει στην ελεύθερη επιλογή χρόνου από την Καθ’ ης η Αίτηση αρ.2 όπως έγινε στην προκειμένη περίπτωση, η οποία καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση στις 25/04/2023, δηλαδή πέντε μήνες μετά την επίδοση της εναρκτήριας αίτησης η οποία συντελέστηκε στις 02/12/2023. Άρα στην βάση των πιο πάνω και όπως τον πληροφορούν οι δικηγόροι του, η εμφάνιση της Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 2 κατά την δικάσιμο στις 12/01/2023 και η καθυστέρηση καταχώρησης του σημειώματος εμφάνισης στις 25/04/2023 χωρίς να δοθεί προηγούμενη σχετική άδεια για καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης υπό διαμαρτυρία, αποτελεί υπέρμετρη καθυστέρηση με μοναδικό σκοπό τον επηρεασμό των δικαιωμάτων του.
31. Καταληκτικά, ο Αιτητής υποστηρίζει ότι τυχόν παραμερισμός της εναρκτήριας αίτησης θα είναι αντίθετος με την ανάγκη απονομής της δικαιοσύνης. Θεωρεί ότι η Αιτήτρια δεν θα υποστεί οποιαδήποτε ζημιά από την επίδοση της αίτησης. Αντίθετα, ισχυρίζεται ότι ο ίδιος θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά σε περίπτωση έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, αφού δεν θα μπορεί να απαιτήσει την απόδοση του μέρους της αύξησης της περιουσίας της Καθ΄ ης η αίτηση αρ.1, η οποία προέρχεται από την δική του συμβολή εφόσον η περιουσία της Καθ΄ ης η αίτηση αρ.1 έχει αυξηθεί με την συμβολή του, όπως προνοεί ο σχετικός νόμος.
(IV) ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ։
32. Η υπό εξέταση αίτηση εδράζεται μεταξύ άλλων στην Δ.19, Θ.26 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία διαλαμβάνει τα ακόλουθα։
«The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, order to be struck out or amended any matter in any indorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action».
33. Ανασκόπηση της σχετικής νομολογίας, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η Δ.19 Θ.26 χρησιμοποιείται όπου οι ισχυρισμοί στο δικόγραφο τείνουν να εκτροχιάσουν την πορεία της δίκης ή όπου η συμπερίληψη άσχετων ισχυρισμών ή μαρτυρίας μπορεί να προκαλέσει σοβαρή δυσχέρεια στον αντίδικο.
34. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα δραστικό μέτρο που ουσιαστικά επιτρέπει επέμβαση του Δικαστηρίου στα δικόγραφα και των δύο πλευρών και για τούτο θα πρέπει να ασκείται με προσοχή, με φειδώ και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Παράλληλα όμως, συνιστά και ένα χρήσιμο όπλο για την αποφυγή κατάχρησης της διαδικασίας με την προώθηση σκανδαλωδών, άχρηστων ή ενοχλητικών θεμάτων που είναι αντίθετα με την ορθή παρουσίαση των δικογράφων (βλ. Drummond-Jackson v. British Medical Association (1970) 1 All E.R. 1094).
35. Στην απόφαση που εκδόθηκε στην Soboh Petroleum v Hussein Ali Nasrat Abdallah (2013) 1 AAΔ 1520, επισημάνθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι:
«Σύμφωνα δε με το Annual Practice, 1958, σελ. 477-479, η φράση: "Tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action" - («τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς, να προκαλέσουν αμηχανία, ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη της αγωγής») - έχει ερμηνευθεί φιλελεύθερα από τα δικαστήρια, έτσι ώστε απλή πολυλογία να μην προκαλεί αμηχανία. Το Δικαστήριο δεν υποδεικνύει στα μέρη πώς θα διαμορφώσουν την υπόθεσή τους, εφόσον αυτά δεν παραβαίνουν τους κανόνες. Δικόγραφα, έστω και αν δεν είναι απόλυτα σύμφωνα με τους σχετικούς κανόνες, δε διαγράφονται. Το γεγονός ότι δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει σε διαγραφή του, εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο. Εάν, όμως, σε δικόγραφο, περιέχονται ισχυρισμοί παντελώς άσχετοι, από τους οποίους θα προκληθούν έξοδα και καθυστέρηση στην υπόθεση, τότε αυτοί δικαιολογείται να διαγραφούν. Ισχυρισμοί που προβάλλονται για ανεντιμότητα και συμπεριφορά προσβλητική για τον αντίδικο, εφόσον δεν είναι σχετικοί με τα επίδικα ζητήματα, θεωρούνται σκανδαλώδεις».
36. Στην ESQUIRE HOLDING LTD -v- ΤSENTAS DEVELOPERS LTD κ.α, Πoλιτική ΄Εφεση αρ. E191/2015, ημερομηνίας 23/03/2016, επισημάνθηκαν επί του προκειμένου τα ακόλουθα:
«Με βάση τη σχετική νομολογία κάθε αίτημα για διαγραφή δικογράφου είναι εξαιρετικό μέτρο και μέρη από τη δικογραφία μπορούν να διαγραφούν όταν τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς, να προκαλέσουν αμηχανία, ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη της αγωγής. Όπως έχει τεθεί από παλαιά (βλ Annual Practice 1958, σελ.477 κ.ε.) απλή πολυλογία δεν προκαλεί αμηχανία. Το Δικαστήριο δεν υποδεικνύει στα μέρη πώς θα διαμορφώσουν την υπόθεση τους εφόσον αυτά δεν παραβαίνουν τους Κανόνες. Ακόμη και αν ένα δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα τούτο δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει το Δικαστήριο στη διαγραφή του εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο. Η τελευταία αυτή φράση αποτελεί το ουσιώδες στοιχείο ως προς την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου αλλά και ως προς τη συναφή αιτιολογία που πρέπει να δίδεται για τη διαγραφή. Όπως εύστοχα έχει παρατηρηθεί παλαιότερα «though the language of Order 19 Rule 26 is wide, its operation is limited". (βλ. Lavar Shipping Co. Ltd & Another v. Souras Bros Ltd & Another (1972) 4 J.S.C. σελ. 416)».
37. Η υπό κρίση Αίτηση εδράζεται επίσης επί της Δ.27 Θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία προνοεί τα ακόλουθα։
«The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgement to be entered accordingly as may be just».
38. Η Δ.27.Θ.3 προνοεί για διαγραφή οποιουδήποτε δικογράφου για τον λόγο ότι δεν αποκαλύπτει οποιοδήποτε λογικό αγώγιμο δικαίωμα ή στην βάση ότι η αγωγή είναι μηδαμινή ή ενοχλητική ή σκανδαλώδης ή επιπόλαιη και παρέχεται εξουσία στο Δικαστήριο να διατάξει αναστολή ή απόρριψη της. Αποτελεί εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος και αξιολογείται αυτοτελώς με βάση την αντικειμενική υπόσταση του, ανεξάρτητα από την μαρτυρία που το στηρίζει. Έχει συναφώς νομολογηθεί, ότι η άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου για την διαγραφή ενός δικογράφου ασκείται σπάνια και με εξαιρετική φειδώ και μόνο εφόσον διαπιστώνεται ότι το δικόγραφο συνιστά κατάχρηση, δηλαδή χρήση των μέσων του δικαίου για αλλότριους σκοπούς (βλ. In Re Pelmako Developments Ltd, (1991) 1 Α.Α.Δ. 246).
39. Σε μερικές περιπτώσεις, όπως είναι και η υπό εξέταση περίπτωση, η αίτηση στηρίζεται τόσο στις πρόνοιες της Δ.19 Θ.26 όσο και στην Δ.27 θ.3. Αξίζει να διευκρινιστεί ότι οι διατάξεις της Δ.19 θ.26 αφορούν τα δικόγραφα που συντάχθηκαν τόσο παράτυπα ώστε να προκαλούν αμηχανία στην άλλη πλευρά. Από την άλλη, η Δ.27 θ.3 ρυθμίζει το ζήτημα της ανυπόστατης αγωγής που παραπέμπει στην έννοια του ανυπόστατου ή ενοχλητικού δικογράφου («frivolous or vexatious»). Όπως έχει επισημανθεί στο σύγγραμμα Bullen and Leake and Jacob’s Precedents of Pleadings (12η έκδοση) στην σελ. 144։
«A pleading or an action is frivolous when it is without substance or groundless or fanciful and it is vexatious when it lacks bona fides and it is hopeless or oppressive and tends to cause the opposite party unnecessary anxiety, trouble and expense».
40. Παρατηρώ μέσα από τον ηλεκτρονικό φάκελο της υπόθεσης, ότι η Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 2 καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία στις 25/04/2023, ενώ την ίδια ημέρα καταχωρήθηκε και υπό εξέταση αίτηση. Να σημειωθεί ότι στις 11/01/2023 οι συνήγοροι των Καθ’ ων η Αίτηση είχαν ζητήσει την άδεια του Δικαστηρίου για να καταχωρήσουν σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία. Εν προκειμένω, η καταχώριση ενός σημειώματος εμφάνισης υπό διαμαρτυρία διέπεται από τις πρόνοιες της Δ.16 θ.9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, οι οποίες προνοούν τα ακόλουθα꞉
«A defendant before appearing shall be at liberty, without obtaining an order to enter or entering a conditional appearance, to take out a summons to set aside the service upon him of the writ or of notice of the writ, or to discharge the order authorizing such service».
41. Στο σύγγραμμα Annual Practice του 1955, στην σελίδα 130, επισημαίνονται τα ακόλουθα։
"A conditional appearance may be entered to prevent judgment in default, where there is a bona fide intention to apply promptly to set aside the writ or service of the writ on the ground of irregularity of the writ or service or to deny jurisdiction".
42. Ένα από τα κύρια ζητήματα που το Δικαστήριο θα εξετάσει στην παρούσα, αποτελεί και η θέση της Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 2 εταιρείας, ότι η επίδοση που έλαβε χώρα σε αυτήν είναι παράτυπη και αντικανονική. Σύμφωνα με το άρθρο 372 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί: «Έγγραφο δύναται να επιδοθεί σε εταιρεία με την άφεση του ή με την αποστολή του ταχυδρομικώς στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας».
43. Σχετική εν προκειμένω διάταξη που αφορά επιδόσεις σε νομικά πρόσωπα, είναι η Δ.5 θ.7 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία προνοεί τα ακόλουθα:
"In the absence of any statutory provision regulating service of process upon a corporate body, service of an office copy of a writ of summons or other process on the president or other head officer, or on the treasurer or secretary of such body, or delivery of such copy at the office of such body, shall be deemed good service; and in the case of any company not formed in Cyprus, the copy may be left at its place of business in Cyprus, or if there is no such place, with any person in Cyprus who appears to be authorized to transact business for the company in Cyprus, and such leaving of the copy shall be deemed good service unless the Court or a Judge otherwise orders. And where by any law provision is made for the service of any writ of summons or other process on any corporate body or any society or fellowship or any body or number of persons, corporate, unincorporated, the service of the office copy of the writ may be effected accordingly".
44. Όπως καταδεικνύει η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, το νομότυπο ή μη της επίδοσης θα πρέπει να εξετάζεται με γνώμονα τα συγκεκριμένα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, έχοντας πάντα κατά νου το βασικό ερώτημα του κατά πόσο έχει, υπό τις περιστάσεις, ικανοποιηθεί η συνταγματική απαίτηση του άρθρου 30 του Συντάγματος σε σχέση με την «δυνατότητα του ενδιαφερομένου να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους εγκαλείται στο δικαστήριο, αφού τότε μόνο του παρέχεται η δυνατότης να υπερασπισθεί.» (βλ. Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού v. Chr. P. Michaelides (Estates) Ltd (2002) 1 Α.Α.Δ. 43, Nέμιτσας Παναγιώτης ν. Salwa Chaparian, (2011) 1 Α.Α.Δ. 806 και J Z Classic Music Pro Ltd ν. Alkadia Music Land Ltd (2002) 1 ΑΑΔ 1151).
45. Στην καθοδηγητική απόφαση Balm Co. ν. Biochemie Rose (1990) 1 ΑΑΔ 602, υποδείχθηκε ότι αν και το κλητήριο επιδόθηκε σε συγκεκριμένο πρόσωπο στη διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της εταιρείας, η επίδοση κρίθηκε άκυρη εφόσον η εταιρεία, εις γνώση των εκεί εναγόντων, είχε μεταφέρει αλλού τις εργασίες της πριν την επίδοση και το πρόσωπο που παρέλαβε την αγωγή, ήταν άγνωστο στους διαδίκους.
46. Περαιτέρω, στην απόφαση που εκδόθηκε στη υπόθεση Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού v. Chr. P. Michaelides (Estates) Ltd (2002) 1 Α.Α.Δ. 43, όπου και εκεί το κλητήριο αφέθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας σύμφωνα με τις πρόνοιες του αρ.372 Κεφ.113, η επίδοση κρίθηκε άκυρη εφόσον δεν υπήρχε οποιαδήποτε ένδειξη παραλαβής του κλητηρίου και απουσίαζε εντελώς η ιδιότητα του προσώπου στο οποίο αφέθηκε, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ελεγχθεί από το Δικαστήριο το νομότυπο της επίδοσης.
47. Στην Αντωνίου Παναγιώτης και Άλλοι ν. C Poupakis Transport Ltd, (2006) 1 Α.Α.Δ. 651, η επίδοση αγωγής στο εγγεγραμμένο γραφείο εταιρείας και μάλιστα σε έναν εκ των διευθυντών της, κρίθηκε άκυρη λόγω των ιδιαίτερων περιστατικών της υπόθεσης. Αντιθέτως, επίδοση κρίθηκε έγκυρη όταν το κλητήριο παραλήφθηκε ενυπογράφως από μη αξιωματούχο πρόσωπο που βρισκόταν στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας (J Z Classic Music Pro Ltd ν. Alkadia Music Land Ltd (2002) 1 ΑΑΔ 1151).
48. Η αίτηση της Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 2 εδράζεται επίσης στην θέση της ότι το αγώγιμο δικαίωμα του Αιτητή έχει παραγραφεί. Και τούτο διότι υποστηρίζει πως ο γάμος του Αιτητή με την Καθ’ ης η αίτηση αρ.1 λύθηκε στις 28/01/2019 από το Οικογενειακό Δικαστήριο Πάφου στα πλαίσια της αίτησης λύσης γάμου με αρ. 218/18 και ως εκ τούτου η οποιαδήποτε αξίωση δυνάμει της παρούσας αίτησης έχει παραγραφεί.
49. Η υπό εκδίκαση αίτηση παραμερισμού στηρίζεται μεταξύ άλλων, στο άρθρο 15 του Περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμο του 1991 (Ν. 232/1991) αλλά και στο Άρθρο 24 (στ) του Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου του 2012.
50. Το άρθρο 15 του Περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμος του 1991 (Ν. 232/1991) προνοεί ότι: «Η προβλεπόμενη από το άρθρο 14 αξίωση: (α) Παραγράφεται τρία χρόνια μετά τη λύση ή την ακύρωση του γάμου». Περαιτέρω, το άρθρο 24 (στ) του Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου του 2012 αναφέρει ότι: «Οι διατάξεις του παρόντος Νόμου δεν επηρεάζουν: …. (στ) τις ειδικές προθεσμίες που αναφέρονται στο άρθρο 15 του περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου» (η υπογράμμιση είναι δική μου).
51. Το Δικαστήριο δικαιούται να εξετάσει αυτεπαγγέλτως το ζήτημα της παραγραφής, το οποίο άπτεται της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου να επιληφθεί μίας υπόθεσης και που πρέπει να εξετάζεται ως πρώτο θέμα. Σύμφωνα με την νομολογία, όταν από το δικόγραφο της έκθεσης υπεράσπισης του εναγόμενου εγείρεται ζήτημα παραγραφής του δικαιώματος του ενάγοντος σε θεραπεία, αυτό, ως θέμα που άπτεται της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου να εκδικάσει την ουσία της αγωγής, πρέπει να εκδικάζεται προδικαστικά (βλ. Αλέκος Χατζηστυλλής ν Mude C. Papadema κ.α. (2000) 1 Α.Α.∆. 551) και εάν το Δικαστήριο καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το εν λόγω δικαίωμα του ενάγοντος έχει παραγραφεί, δεδομένου ότι, ως έχει προαναφερθεί, η ουσία της υπόθεσης δεν έχει ακουστεί, προχωρεί στην έκδοση διαταγής αναστολής της διαδικασίας της αγωγής αντί απόρριψης της (βλ. Δημήτρης Φεσσα κ. α. ν Ευανθίας Α. Κασάπη (1994) 1 ΑΑΔ 337).
52. Γενικά, οι διατάξεις που αφορούν το υπό κρίση θέμα θεμελιώνονται στο άρθρο 14 του περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου του 1991 (Ν.232/91), όπως τροποποιήθηκε, το οποίο προνοεί τα ακόλουθα:
«14.(1) Σε περίπτωση που ο γάμος λυθεί ή ακυρωθεί, ή σε περίπτωση διάστασης των συζύγων, και η περιουσία του ενός συζύγου έχει αυξηθεί, ο άλλος σύζυγος, εφόσον συνέβαλε με οποιοδήποτε τρόπο στην αύξηση αυτή, δικαιούται να εγείρει αγωγή στο Δικαστήριο και να απαιτήσει την απόδοση του μέρους της αύξησης το οποίο προέρχεται από τη δική του συμβολή.
(2) Η συνεισφορά του ενός συζύγου στην αύξηση της περιουσίας του άλλου τεκμαίρεται ότι ανέρχεται στο ένα τρίτο της αύξησης, εκτός αν αποδειχθεί μεγαλύτερη ή μικρότερη συνεισφορά.
(3) Στην αύξηση της περιουσίας των συζύγων δεν υπολογίζεται ότι αυτοί απέκτησαν:
(α) Από δωρεά, κληρονομιά, κληροδοσία ή άλλη χαριστική αιτία».
(V) ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ։
53. Λαμβάνοντας υπόψη τις πιο πάνω αρχές, προχωρώ στην εξέταση της Αίτησης, με βάση το περιεχόμενο της, τα δικόγραφα των διαδίκων αλλά και των λόγων ένστασης που έχουν προβληθεί.
54. Αρχικά, εξετάζοντας τον 1ο λόγο ένστασης του Αιτητή περί υπέρμετρης και αδικαιολόγητης καθυστέρησης στην προώθηση της παρούσης, αφού αυτή καταχωρήθηκε πέντε μήνες μετά την καταχώρηση της εναρκτήριας αίτησης, οφείλω να επισημάνω τα ακόλουθα։ Δεν έχω διαπιστώσει να προκύπτει οποιαδήποτε υπέρμετρη ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση της υπό εξέταση αίτησης από την πλευρά της Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 2 και η οποία να επηρεάζει δυσμενώς και σε τόσο μεγάλο βαθμό τα συμφέροντα και δικαιώματα του Αιτητή.
55. Έχω διαπιστώσει ότι στις 02/12/2022 επιδόθηκε η εναρκτήρια αίτηση στην μητέρα της Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 1 για την Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 2 εταιρεία. Ακολούθως, στις 25/04/2023 καταχωρήθηκε εκ μέρους της Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 2 εταιρείας σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία, σύμφωνα με την Δ.16 θ.9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Την ίδια ημέρα, ήτοι στις 25/04/2023 καταχωρήθηκε και η υπό εξέταση αίτηση παραμερισμού.
56. Υπό τις περιστάσεις της παρούσης υπόθεσης και των γεγονότων που την περιβάλλουν, κρίνω ότι το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από την επίδοση που έλαβε χώρα στις 02/12/2022 μέχρι και τις 25/04/2023 που καταχωρήθηκε η υπό εξέταση αίτηση, δεν μπορεί αντικειμενικά να θεωρηθεί ως υπέρμετρη καθυστέρηση ικανή να οδηγήσει στην απόρριψη της δίχως άλλο. Θεωρώ ότι η πλευρά της Καθ’ ης η Αίτηση αρ.2 ενήργησε υπό τις περιστάσεις εντός εύλογου χρονικού διαστήματος, αφού καταχώρησε την αίτηση παραμερισμού το συντομότερο δυνατό και δη κατά την ημέρα καταχώρησης του σημειώματος εμφάνισης της.
57. Αναφορικά με τον 5ο λόγο ένστασης του Αιτητή, ότι δηλαδή η ένορκη δήλωση ημερομηνίας 25/04/2023 της κας Ιωάννας Κουκούνη είναι έκθετη σε απόρριψη, διότι υπογράφεται από την ίδια η οποία ταυτόχρονα χειρίζεται την παρούσα υπόθεση, υπό τις περιστάσεις της παρούσης θα διαφωνήσω με την εν λόγω θέση της πλευράς του Αιτητή.
58. Και τούτο, διότι θεωρώ ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί εντελώς και να μην ληφθεί υπόψη η ένορκη δήλωση της κας Κουκούνη ημερομηνίας 25/04/2023, για τον αποκλειστικό λόγο ότι έγινε από την δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση, έχοντας κατά νου ότι τα επίδικα ζητήματα φαίνονται να είναι στην ολότητα τους αμιγώς νομικά ζητήματα και δεν άπτονται ζητημάτων παράθεσης μαρτυρίας γεγονότων από την πλευρά της Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 2 εταιρείας. Συμφωνώ μεν, ότι καταφανώς πρόκειται για ανεπιθύμητη πρακτική, αλλά ταυτόχρονα δεν μπορώ να αποδεχθώ ότι μπορεί να αποτελέσει λόγο απόρριψης του περιεχόμενου της.
59. Είναι κοινά αποδεκτό με βάση την σχετική νομολογία, ότι οι δικηγόροι δεν πρέπει να ορκίζονται αναφορικά με τα γεγονότα της υπόθεσης του πελάτη τους, εκτός όπου τούτο είναι απόλυτα αναγκαίο (βλ. Thanos Hotels Ltd ν. Δημήτρης Ιωάννου (1991) 1 ΑΑΔ 1036). Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου η οποία εκδόθηκε στην υπόθεση INVESTYLIA PUBLIC COMPANY LTD v. ΤΖΟΖΕΦΙΝ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΟΥ (2013) 1 ΑΑΔ 1202, ημερομηνίας 13/6/13, επισημάνθηκαν τα ακόλουθα։
«Όσον αφορά την όμνυση της υποστηρικτικής δήλωσης από δικηγόρο χωρίς να εξηγείται ο λόγος για τον οποίο δεν ορκίστηκε διοικητικός σύμβουλος ή γραμματέας της ίδιας της εφεσείουσας, αναμφίβολα η νομολογία έχει κατ' επανάληψη επισημάνει το ανεπιθύμητο της πρακτικής αυτής, αλλά δεν έχει φθάσει στο σημείο της απαγόρευσης ώστε να αγνοείται ή να απορρίπτεται η ένορκη αυτή δήλωση, (Rybolovlev v. Rybolovleva (2010) 1 Α.Α.Δ. 82). Η απαγόρευση αφορά την όμνυση ένορκης δήλωσης από δικηγόρο, ο οποίος είναι ή στη συνέχεια της διαδικασίας, καθίσταται μάρτυρας γεγονότων οπότε και θεωρείται ασυμβίβαστος ο περαιτέρω εκ μέρους του χειρισμός της υπόθεσης, (In re Efthymiou (1987) 1 C.L.R. 319 και Thanos Hotels Ltd ν. Ιωάννου (1991) 1 Α.Α.Δ. 1036). Επί όλου του θέματος της εκ μέρους δικηγόρου όρκισης ένορκης δήλωσης, σχετική είναι και η εντελώς πρόσφατη απόφαση στην Alexander v. Alexander (2013) 1 Α.Α.Δ. 1093)» (η υπογράμμιση είναι δική μου).
60. Στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης, το πρώτο θέμα το οποίο χρήζει εξέτασης είναι το κατά πόσο έχει γίνει ορθή και κανονική επίδοση της εναρκτήριας αίτησης στην Καθ’ ης η Αίτηση αρ.2 εταιρεία. Ανατρέχοντας στον ηλεκτρονικό φάκελο της παρούσης υπόθεσης στην πλατφόρμα i-justice, εντόπισα την ένορκη δήλωση επίδοσης του ιδιώτη επιδότη κ. Π.Θ. ημερομηνίας 05/12/2022 και την οποία έχω μελετήσει.
61. Διαφαίνεται ξεκάθαρα, ότι η εναρκτήρια αίτηση επιδόθηκε στην κα Κ.Κ. στις 02/12/2022 εκ μέρους της Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 2 υπό την ιδιότητα της ως διευθύντριας της εταιρείας. Παρατηρώ επίσης, ότι δεν αναγράφεται επί αυτής πως η επίδοση έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, όπως αυτή αναγράφεται στον τίτλο της αίτησης, ήτοι στην οδό Γ.Δ. 94 στο χωρίο Αργάκα ή σε οποιανδήποτε ακριβή διεύθυνση, αλλά ότι έγινε γενικά και αόριστα στο χωρίο Αργάκα. Περαιτέρω, μελετώντας το τεκμήριο αρ.2 της ένορκης δήλωσης της Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 2 και το οποίο συνοδεύει την αίτηση ημερομηνίας 25/04/2023, ήτοι σχετικής έρευνας από το ηλεκτρονικό μητρώο του Εφόρου Εταιρειών, διαπιστώνω ότι η κα Κ.Κ. δεν υπήρξε ποτέ διευθυντής της εν λόγω εταιρείας, αλλά και ότι μοναδικός διευθυντής, μέτοχος αλλά και γραμματέας της, ήταν ο κ. Ν.Ν. από την ημερομηνία σύστασης της, ήτοι στις 18/05/2015 μέχρι και σήμερα.
62. Δεν παραβλέπω τον ισχυρισμό του Αιτητή, όπως διατυπώθηκε στις παρ. 14 και 15 της ένορκης δήλωσης η οποία συνοδεύει την ένσταση του, ότι η επίδοση στην Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 2 έγινε καθόλα νόμιμα, αφού η κα Κ.Κ η οποία είναι αδελφή του κ. Ν.Ν. παρουσιάστηκε στον ιδιώτη επιδότη στις 02/12/2022 ως υπεύθυνη και διευθύντρια της εταιρείας. Δεν έχω εντοπίσει όμως μέσα από την ολότητα της μαρτυρίας που παρατέθηκε να τεκμηριώνεται ένας τέτοιος ισχυρισμός. Ούτε βέβαια παραβλέπω, τον ισχυρισμό του Αιτητή ότι στην παράγραφο αρ. 9 της ένορκης δήλωσης της κ. Ιωάννας Κουκούνη που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση, αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι η κ. Κ.Κ. λειτουργεί ως αντιπρόσωπος της Αιτήτριας ως εκ τούτου συνάγεται από την δήλωση αυτή που έγινε ενόρκως, ότι είναι εξουσιοδοτημένη να δέχεται επιδόσεις εγγράφων εκ μέρους της Αιτήτριας. Κάτι τέτοιο δεν έχει τεκμηριωθεί με οποιοδήποτε τρόπο, φαίνεται να αποτελεί συνειρμό και αυθαίρετο συμπέρασμα του ίδιου του Αιτητή και μάλιστα αντικρούεται από την πλευρά των Καθ’ ων η Αίτηση.
63. Επιπρόσθετα, συμφωνώ προκαταρτικά με το γενικότερο πνεύμα της θέσης του Αιτητή, ότι όταν εξετάζεται η εγκυρότητα μίας επίδοσης δεν αξιολογείται μόνο ο τρόπος με τον οποίο τούτη επιτεύχθηκε, αλλά και το κατά πόσο τα έγγραφα της διαδικασίας, περιήλθαν σε γνώση των προσώπων εναντίον των οποίων στρέφεται αυτή η διαδικασία. Λαμβάνοντας υπόψη την δήλωση της κ. Ιωάννας Κουκούνη ότι η κ. Κ.Κ. συνεργάζεται με την Αιτήτρια και ότι η Αιτήτρια έλαβε γνώση της ως άνω υπ’ αριθμό και τίτλο αίτησης κατά εύλογο και ικανοποιητικό τρόπο, δίδοντας σχετικές οδηγίες στη δικηγόρο κ. Ιωάννα Κουκούνη να ενεργεί κατ’ εντολή της. Σε κάθε περίπτωση, αυτό όμως δεν εξυπακούει ότι κάθε αντικανονική και παράτυπη επίδοση σε μία εταιρεία, θα θεραπεύεται και θα θεωρείται έγκυρη από την στιγμή που οι εμπλεκόμενοι λάβουν γνώσιν των εγγράφων που επιδόθηκαν και καταχωρηθεί σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία.
64. Συνεπώς, η θέση που έχει προβληθεί από την πλευρά του Αιτητή, ότι η Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 2 έλαβε γνώσιν της διαδικασίας και διόρισε δικηγόρο δεν βρίσκει σύμφωνο το Δικαστήριο, διότι ακόμα και αν γινόταν αποδεκτή αυτή η πρακτική, ήτοι να γίνονται αποδεκτές επιδόσεις που διενεργήθηκαν πέραν του καθοριζομένου νομικού και νομολογιακού πλαισίου, τούτο θα οδηγούσε στο παράνομο και ανορθόδοξο αποτέλεσμα να διενεργούνται επιδόσεις με τρόπους άλλους από αυτούς που προβλέπει η σχετική νομοθεσία και νομολογία, καθιστώντας ανενεργές, αν όχι και καταργώντας τις πιο πάνω νομοθετικές διατάξεις που ο νομοθέτης εν τη σοφία του θέσπισε, με την αιτιολογία ότι το επηρεαζόμενο μέρος ούτως ή άλλως έλαβε γνώση της δικαστικής διαδικασίας.
65. Είναι η θέση μου, ότι η επίδοση της αίτησης στην Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 2 είναι αντικανονική αφού δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που ορίζουν οι σχετικές διατάξεις, ήτοι η Δ.5 θ.7 αλλά και το άρθρο 372 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113. Δεν έλαβε χώρα η επίδοση ούτε στον πραγματικό διευθυντή της εταιρείας, αλλά σε τρίτο πρόσωπο που δεν έχει καμία σχέση με την εταιρεία, ενώ ούτε αυτή έχει επιδοθεί στην διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της εταιρείας, αλλά σε άγνωστη διεύθυνση. Ούτε βέβαια έχω διαπιστώσει να έγινε η επίδοση σε εξουσιοδοτημένο από την Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 2 εταιρεία πρόσωπο ή από υπεύθυνο πρόσωπο αρμόδιο για να παραλαμβάνει έγγραφα εκ μέρους της εταιρείας.
66. Δεν παραβλέπω ακόμα την θέση που εξέφρασε ο ίδιος ο Αιτητής μέσα από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του, ότι δηλαδή η μητέρα της Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 1 κ. Κ.Κ. δεν είχε οποιαδήποτε ανάμειξη στην δημιουργία της επιχείρησης και ότι βοηθούσε μονάχα σαν υπάλληλος μερικές ώρες εβδομαδιαίως. Συνεπώς, δεν προκύπτει ούτε από τις θέσεις του Αιτητή εν προκειμένω, ότι αυτή ήταν με οποιοδήποτε τρόπο δεόντως εξουσιοδοτημένη από την Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 2 για να λαμβάνει οποιαδήποτε έγγραφα της εταιρείας. Επιπρόσθετα, κρίνω σκόπιμο να επισημάνω ότι δεν έχει ζητηθεί στα πλαίσια εκδίκασης της παρούσης να αντεξεταστεί ούτε ο επιδότης, ούτε οποιοδήποτε άλλο εμπλεκόμενο πρόσωπο.
67. Σε κάθε περίπτωση, θεωρώ ότι η υποχρέωση ορθής και νομότυπης επίδοσης δεν εξαρτάται από τις τυχόν παραστάσεις του προσώπου στο οποίο τελικά επιδόθηκε η αίτηση, ήτοι εν προκειμένω της κας Κ.Κ. Οφείλω να επισημάνω, ότι ο επιδότης επέχει ουσιαστικά θέση λειτουργού του Δικαστηρίου στην βάση των υποχρεώσεων που προνοούνται στην Δ.5Β θ.4, παράρτημα Γ, Μέρος 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η δε άσκηση των καθηκόντων του καθορίζεται στις σχετικές δικονομικές διατάξεις. Συνεπώς, θεωρώ ότι δεν χωρεί οποιαδήποτε παρέκκλιση από τα πιο πάνω, με πρόφαση ότι αυτό ήταν που του ζητήθηκε ή αναφέρθηκε από τον παραλήπτη του δικαστικού εγγράφου που επιδίδεται. Ο αποκλειστικός οδηγός στον τρόπο που θα επιδοθεί μία αίτηση είναι οι σχετικοί θεσμοί και τίποτε πέραν τούτου. Το δε πραγματικό υπόβαθρο, στο ποιο είναι το εγγεγραμμένο γραφείο μίας εταιρείας ή ποιοι είναι οι αξιωματούχοι της, προκύπτει από τους θεματοφύλακες τέτοιων αρχείων και μόνον, ήτοι την αρμόδια αρχή που είναι εν προκειμένω ο Έφορος Εταιρειών.
68. Ως εκ τούτου, λαμβάνοντας υπόψη μου τις πιο πάνω αρχές, καθώς και τα συμπεράσματα που έχουν εξαχθεί από την πιο πάνω αξιολόγηση, κρίνω ότι η επίδοση στην Καθ’ ης η Αίτηση αρ.2 έγινε αντικανονικά και κατά παράβαση της Δ.5 θ.7 αλλά και του άρθρου 372 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 και συνακόλουθα αυτή θα πρέπει να παραμεριστεί.
69. Προχωρώ να εξετάσω και τα υπόλοιπα ζητήματα που έχουν τεθεί από τους διαδίκους και κατά προτεραιότητα το θέμα της παραγραφής της αξίωσης του Αιτητή το οποίο μπορώ να εξετάσω ακόμα και αυτεπαγγέλτως στην βάση της σχετικής Νομολογίας (βλ. Νικολάου ν. Νικολάου Δ.Ο.Δ. (1998) 1 Α.Α.Δ. 1030, ημερομηνίας 20/05/1998).
70. Αρχικά, διαπιστώνω ότι μέσα από την παρ. 2 (Α) της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης της Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 1 τίθεται ως προδικαστική ένσταση, ότι έχει επέλθει η παραγραφή του δικαιώματος έγερσης της παρούσης Αίτησης από την πλευρά του Αιτητή, δυνάμει του άρθρου 15 του Ν.232/91.
71. Στην υπόθεση Νεοφύτου ν. Malak κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. 118/2012 ημερομηνίας 21/06/2018, ECLI:CY:AD:2018:A297 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα:
«Το ζήτημα ενδεχομένως να έχει τώρα διαφοροποιηθεί με τον περί Παραγραφής Αγωγίμων Δικαιωμάτων Νόμο αρ. 66(Ι)/2012, που δημοσιεύθηκε μεταγενέστερα των δεδομένων της παρούσας υπόθεσης και της εκδοθείσας απόφασης ο οποίος με το άρθρο 20 έχει προνοήσει ότι το Δικαστήριο δεν λαμβάνει υπόψη αυτεπάγγελτα την παραγραφή δικαιώματος έγερσης αγωγής. Οι αποφάσεις στην Φεσά ν. Κασάπη (1998) 1 Α.Α.Δ. 341 και Χατζηστυλλή ν. Παπαδήμα (2000) 1 Α.Α.Δ. 551, δίδουν το στίγμα ότι με βάση την πρώτη απόφαση το ζήτημα της παραγραφής πρέπει να εγείρεται στο δικόγραφο από το διάδικο που επιθυμεί να το εγείρει και με τη δεύτερη, το θέμα της παραγραφής είναι, για πολλούς λόγους που δεν είναι του παρόντος να καταγραφούν, καταλυτικό εφόσον άπτεται της ίδιας της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου να επιληφθεί στην ουσία την υπόθεση. Εφόσον είναι δικαιοδοτικό μπορεί να εγερθεί και αυτοβούλως από το Δικαστήριο. Επομένως, ορθά από οποιαδήποτε θεώρηση ήγειρε το θέμα της παραγραφής το πρωτόδικο Δικαστήριο...».
72. Με βάση την σχετική νομολογία, όταν εξετάζονται ζητήματα παραγραφής, τα γεγονότα πρέπει να είναι κοινά παραδεκτά και τα οποία είτε εξάγονται από τα δικόγραφα, δηλαδή την έκθεση απαίτησης, έκθεση υπεράσπισης, απάντηση και ανταπαίτηση όπου υπάρχει, είτε δηλώνονται αυτά από τους διαδίκους, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Liberty Life Insurance Public Co Ltd v. Nada Terzian κ.ά., Πολιτική Έφεση 151/2010 ημερομηνίας 07/03/2014.
73. Πράγματι στην υπό εξέταση υπόθεση, αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι ο γάμος του Αιτητή και της Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 1 λύθηκε στις 28/01/2019 από το Οικογενειακό Δικαστήριο Πάφου στην αίτηση διαζυγίου 218/18. Προκύπτει επίσης, ότι η κυρίως αίτηση καταχωρήθηκε στις 17/11/2022 στο Οικογενειακό Δικαστήριο Πάφου.
74. Αρχικά, προβαίνοντας σε γραμματική ερμηνεία της φράσης του άρθρου 15 (α) του Ν. 232/1991 «μετά την λύση του γάμου» θα πρέπει να θεωρηθεί ότι η προθεσμία παραγραφής προσμετρά από την επομένη ημέρα της έκδοσης του διατάγματος λύσης του γάμου των διαδίκων, ήτοι στις 29/01/2019 και όχι την ημέρα έκδοσης του, δηλαδή στις 28/01/2019. Στην βάση της πιο πάνω διαπίστωσης, η τριετής προθεσμία ή η προθεσμία των 36 μηνών που προνοεί το άρθρο 15(α) του Νόμου θα έληγε υπό κανονικές συνθήκες στις 29/01/2022.
75. Εν τούτοις, στην υπό εξέταση περίπτωση μεσολάβησε κατά τον χρόνο παραγραφής η πανδημία του κορονοϊού, όπου είχαν εκδοθεί έξι σχετικοί διαδικαστικοί κανονισμοί από το Ανώτατο Δικαστήριο, ήτοι οι Δ.Κ. 4127, 4128, 4130, 4132, 4139 και 4141 και οι οποίοι ανέστελλαν την προθεσμία παραγραφής, η οποία συνέχιζε να προσμετρά κανονικά αμέσως μετά την λήξη της ισχύος του κάθε προαναφερόμενου κανονισμού ξεχωριστά.
76. Ειδικότερα, με τον Διαδικαστικό Κανονισμό με αρ. 4127 οι χρονικές προθεσμίες αναστάλθηκαν από την 16/03/2020-05/06/2020, όπου η αναστολή των προθεσμιών ακυρώθηκε με την έκδοση του Διαδικαστικού Κανονισμού με αρ. 4128. Στην συνέχεια, οι προθεσμίες αναστάλθηκαν εκ νέου με τον Διαδικαστικό Κανονισμό με αρ. 4130 από τις 12/11/2020-08/03/2021, όπου η αναστολή των προθεσμιών ακυρώθηκε με τον Κανονισμό με αρ. 4132. Τέλος, εκδόθηκε ο Διαδικαστικός Κανονισμός με αρ. 4139 ο οποίος ανέστειλε τις προθεσμίες από 19/01/2022-18/03/2022 όπου εκδόθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ο Δ.Κ. με αρ. 4141 που ακύρωσε την αναστολή των διαδικασιών.
77. Στην βάση των πιο πάνω διαδικαστικών κανονισμών, έχω προβεί σε υπολογισμό της προθεσμίας παραγραφής της αξίωσης του Αιτητή, ως ακολούθως։
α) 13 μήνες και 15 ημέρες για την χρονική περίοδο από 29/01/2019 μέχρι και τις 16/03/2020 (Δ.Κ. 4127).
β) 5 μήνες και 7 ημέρες για την χρονική περίοδο από 05/06/2020 μέχρι τις 12/11/2020 (Δ.Κ. 4128 και Δ.Κ. 4130).
γ)10 μήνες και 11 ημέρες για την χρονική περίοδο από 08/03/2021 μέχρι τις 19/01/2022 (Δ.Κ. 4132 και Δ.Κ. 4139).
δ) 8 μήνες για την χρονική περίοδο από 18/03/2022 (Δ.Κ. 4141) μέχρι και τις 17/11/2022, όπου και καταχωρήθηκε η κυρίως αίτηση.
78. Συνεπώς, στην βάση των πιο πάνω υπολογισμών, διαπιστώνω ότι η κυρίως αίτηση καταχωρήθηκε 36 μήνες και 33 ημέρες μετά την επομένη της ημερομηνίας έκδοσης του διατάγματος λύσης του γάμου των διαδίκων. Δηλαδή, καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα ήτοι 33 ημέρες μετά την λήξη της προθεσμίας παραγραφής του αγώγιμου δικαιώματος του Αιτητή, όπως ρητά προνοεί το άρθρο 15(α) του Ν.232/1991. Βέβαια, δεν έχω διαπιστώσει να έχει καταχωρηθεί οποιαδήποτε αίτηση για παράταση του χρόνου καταχώρησης της εναρκτήριας αίτησης από την πλευρά του Αιτητή και ούτε εκδόθηκε οποιοδήποτε διάταγμα για επέκταση του χρόνου καταχώρησης της.
79. Στην βάση των πιο πάνω διαπιστώσεων, αλλά και στα πλαίσια άσκησης της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου, αφού η συνέχιση προώθησης της εναρκτήριας αίτησης αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, κρίνω ότι η αξίωση του Αιτητή εναντίον των Καθ’ ων η Αίτηση αρ. 1 και 2 έχει παραγραφεί και συνεπώς δεν έχω πλέον δικαιοδοσία να επιληφθώ της Αίτησης, ενώ θα πρέπει να εκδοθεί και διάταγμα αναστολής της περαιτέρω διαδικασίας, όπως επιτάσσει η σχετική νομολογία.
80. Στην βάση του πιο πάνω ευρήματος, παρέλκει η εξέταση οποιωνδήποτε άλλων ζητημάτων που έχουν προβληθεί τόσο στην Αίτηση της Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 2 εταιρείας, όσο και μέσα από την ένσταση του Αιτητή.
(VI) ΚΑΤΑΛΗΞΗ։
81. Υπό το φως των πιο πάνω διαπιστώσεων και ευρημάτων μου και για τους πιο πάνω λόγους, κρίνω ότι η υπό εξέταση Αίτηση επιτυγχάνει στον βαθμό που έχω ήδη αναλύσει.
82. Καταλήγω ότι η επίδοση στην Καθ’ ης η Αίτηση αρ.2 εταιρεία πάσχει και είναι παράτυπη κατά παράβαση της Δ.5 θ.7 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αλλά και του άρθρου 372 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 και συνακόλουθα θα πρέπει να παραμεριστεί.
83. Επιπρόσθετα, η αξίωση του Αιτητή κρίνεται παραγεγραμμένη με βάση το άρθρο 15 (α) του Ν.232/1991. Ως εκ τούτου, η διαδικασία της κυρίως Αίτησης εναντίον των Καθ’ ων η Αίτηση αρ. 1 και 2 αναστέλλεται (βλ. Φεσσά κ.ά. ν. Κασάπη (1994) 1 Α.Α.Δ. 337).
84. Εν όψει της πιο πάνω κατάληξης, δεν προκύπτει οποιοσδήποτε λόγος ή ιδιαίτερες περιστάσεις, ώστε να αποκλίνω από τον γενικό κανόνα ότι τα έξοδα θα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της διαδικασίας. Συνεπώς, τα έξοδα της υπό εξέταση αίτησης ημερομηνίας 25/04/2023 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Καθ’ ης η Αίτηση αρ. 2 και εναντίον του Αιτητή. Όσον αφορά τα έξοδα της κυρίως αίτησης αυτά επιδικάζονται υπέρ των Καθ’ ων η Αίτηση αρ. 1 και 2 και εναντίον του Αιτητή όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.
Υπ. ……………………………………..
Χ. Πογιατζής, Δ. Οικ. Δ.
ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο