<< Επιστροφή

Αριθμός 825/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μαρία Κουφούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Βενιζελέα, Γεώργιο Σχοινοχωρίτη - Εισηγητή, Κορνηλία Πανούτσου και Μιχαήλ Αποστολάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Δεκεμβρίου 2024, με την παρουσία και της γραμματέως Θ. Π., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "Σ. Ρ. ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ" και τον διακριτικό τίτλο "S. R. LTD", που εδρεύει στη Νέα Μάκρη Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Φλώρα Τριανταφύλλου - Αλμπανίδου, η οποία ανακάλεσε την από 6-12-2024 δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ. και παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Της αναιρεσιβλήτου: μονοπρόσωπης εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "PROGRESSIVEPR M. Ε.Π.Ε." Δημόσιες Σχέσεις - Διαφημίσεις, που εδρεύει στο Παλαιό Ψυχικό Αττικής, εκπροσωπείται νόμιμα και δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-6-2018 ανακοπή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 309/2020 του ίδιου Δικαστηρίου και 5232/2021 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 4-2-2022 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσείουσα, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την υπ'αριθ. ...-2023 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Ι. Χ., που προσκομίζει και επικαλείται η αναιρεσείουσα, προκύπτει ότι ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για τη δικάσιμο της 9-10-2023 επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσίβλητη. Κατά τη δικάσιμο εκείνη η υπόθεση δεν εισήχθη προς συζήτηση λόγω των Αυτοδιοικητικών εκλογών της 8ης-10-2023 και προσδιορίστηκε εκ νέου αυτεπαγγέλτως για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της απόφασης, ότε και εγγράφηκε στο πινάκιο, της εγγραφής αυτής ισχύουσας ως κλήτευσης όλων των διαδίκων (άρθ. 260 § 4 ΚΠολΔ). Κατά την τελευταία αυτή δικάσιμο δεν εμφανίστηκε η αναιρεσίβλητη όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου και συνεπώς η υπόθεση θα συζητηθεί παρά την απουσία της (άρθ. 576 § 2 ΚΠολΔ). Με την υπό κρίση, από 4-2-2022 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η εκδοθείσα, αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των άρθ. 614 επ. ΚΠολΔ, υπ' αριθ. 5232/2021 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία έγινε δεκτή η από 11-6-2020 έφεση της ήδη αναιρεσίβλητης κατά της αναιρεσείουσας και της υπ'αριθ. 309/2020 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, εξαφανίστηκε αυτή και απορρίφθηκε η από 18-6-2018 ανακοπή της ήδη αναιρεσείουσας κατά της υπ'αριθ. 8229/2018 διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών με την οποία διατάχθηκε αυτή (ανακόπτουσα/αναιρεσείουσα) να καταβάλει στην καθής η ανακοπή/αναιρεσίβλητη το ποσό των 22.500 ευρώ πλέον ΦΠΑ εκ ποσού 5.400 ευρώ και συνολικά 27.900 ευρώ πλέον τόκων και εξόδων, για απαίτηση προερχόμενη από τη συναφθείσα μεταξύ τους από 2-5-2017 έγγραφη σύμβαση παροχής υπηρεσιών προώθησης και προβολής των καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων της αναιρεσείουσας. Η αίτηση αναιρέσεως, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθ. 552, 553,556, 558, 564 § 3 ΚΠολΔ), καθόσον δεν προκύπτει επίδοση της προβαλλόμενης απόφασης, η οποία δημοσιεύθηκε στις 20-12-2021 , ενώ η αίτηση για την αναίρεσή της κατατέθηκε στη Γραμματεία του αρμοδίου δικαστηρίου στις 7-2-2022 μαζί με το παράβολο των 450 ευρώ. Είναι, επομένως, παραδεκτή (άρθ. 577 § 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθ. 577 § 3 ΚΠολΔ). Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ο προβλεπόμενος στην διάταξη αυτή αναιρετικός λόγος, αναφέρεται σε ακυρότητες από το δικονομικό δίκαιο (ΟΑΠ 1/2019, ΑΠ 34/2023, ΑΠ 480/2020), εκείνες δηλαδή οι οποίες ανάγονται στη διαδικασία και είναι συνέπεια εφαρμογής δικονομικών διατάξεων, σχετίζονται δε με τα εισαγωγικά της δίκης έγγραφα (αγωγές, ανακοπές κ.λ.π.) ή δημιουργούνται κατά την ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας διαδικασία (ΟλΑΠ 1/2019, ΟλΑΠ 25/2008, ΑΠ 1383/2021) και δεν αφορά σε ακυρότητες από την παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, οι οποίες ελέγχονται μέσω του προβλεπομένου από τον αριθ. 1 του ιδίου άρθρου λόγου αναίρεσης (ΑΠ 99/2020, ΑΠ 1371/2020). Κατά το άρθρο 623 ΚΠολΔ "Κατά τις διατάξεις των άρθρων 624 έως 634 αυτού, μπορεί να ζητηθεί η έκδοση διαταγής πληρωμής για χρηματικές απαιτήσεις ή απαιτήσεις παροχής χρεογράφων, εφόσον πρόκειται για ιδιωτικού δικαίου διαφορά και η απαίτηση, καθώς και το οφειλόμενο ποσό, αποδεικνύονται με δημόσιο ή ιδιωτικό έγγραφο ή με απόφαση ασφαλιστικών μέτρων...", κατά δε το άρθρο 626 § 3 του ιδίου Κώδικα "στην αίτηση για την έκδοση διαταγής πληρωμής, πρέπει να αναφέρονται και να επισυνάπτονται και όλα τα έγραφα από τα οποία προκύπτει η απαίτηση και το ποσό της". Από τις παραπάνω διατάξεις σε συνδυασμό με τις διατάξεις του άρθρου 624 ΚΠολΔ προκύπτει ότι μεταξύ των ουσιαστικών και διαδικαστικών προϋποθέσεων, με τη συνδρομή των οποίων, μπορεί να ζητηθεί η έκδοση διαταγής πληρωμής, είναι αφενός μεν η ύπαρξη χρηματικής απαίτησης του αιτούντος, αφετέρου δε η απαίτηση αυτή και το ποσό της να αποδεικνύονται άμεσα από δημόσιο ή ιδιωτικό έγγραφο ή από συνδυασμό τέτοιων εγγράφων. Τίθεται έτσι η έγγραφη απόδειξη της απαίτησης ως ειδική διαδικαστική προϋπόθεση για την έκδοση γι' αυτήν, διαταγής πληρωμής (ΑΠ 1413/2022, ΑΠ 694/2022). Εάν η απαίτηση ή το ποσό της δεν αποδεικνύονται από τα έγγραφα που επισυνάφθηκαν στην αίτηση για την έκδοση της διαταγής πληρωμής, ο δικαστής οφείλει, κατ' άρθρο 628 ΚΠολΔ, να μην εκδώσει διαταγή πληρωμής, εάν δε, παρά την έλλειψη της διαδικαστικής αυτής προϋπόθεσης, εκδοθεί διαταγή πληρωμής, τότε αυτή ακυρώνεται ύστερα από ανακοπή του οφειλέτη, κατά τα άρθρα 632 και 633 ΚΠολΔ, καθόσον λόγους ανακοπής μπορούν να αποτελέσουν είτε n έλλειψη των διαδικαστικών (τυπικών) προϋποθέσεων, που απαιτούνται, σύμφωνα με τα άρθρα 623 επ. ΚΠολΔ, για την έκδοση διαταγής πληρωμής, είτε ενστάσεις κατά της απαιτήσεως, ήτοι τη βασιμότητα ή το ύψος αυτής (ΑΠ 637/2024, ΑΠ 123/2023, ΑΠ 1414/2022, ΑΠ 1972/2022). Η ακύρωση της διαταγής πληρωμής, για τον λόγο αυτό, απαγγέλλεται, λόγω διαδικαστικού απαραδέκτου, ανεξαρτήτως της ύπαρξης και της δυνατότητας απόδειξης της απαίτησης με άλλα μέσα (ΟλΑΠ 10/1997, ΑΠ 694/2022, ΑΠ 341/2021).

Στην περίπτωση αυτή το δικαστήριο της ουσίας, ερευνώντας τον σχετικό λόγο της ανακοπής πρέπει να δεχθεί την ανακοπή και να ακυρώσει τη διαταγή πληρωμής (άρθ.628 § 1α, 629 ΚΠολΔ), διαφορετικά υποπίπτει στην εκ του άρθρου 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ αναιρετική πλημμέλεια (ΟλΑΠ 10/1997, ΑΠ 62/2024, ΑΠ 34/2023, ΑΠ 88/2021).

Εξάλλου, κατά το άρθρο 443 ΚΠολΔ, για να έχει αποδεικτική δύναμη ιδιωτικό έγγραφο πρέπει να έχει την ιδιόχειρη υπογραφή του εκδότη, ως εκδότης δε, κατά την έννοια του άρθρου αυτού, θεωρείται εκείνος, ο οποίος αναλαμβάνει υποχρέωση από το έγγραφο. Έτσι, τα τιμολόγια, τα οποία στις συναλλαγές εκδίδονται από τους εμπόρους για φορολογικούς, κυρίως, λόγους, δεν έχουν αποδεικτική δύναμη για εκείνον στο όνομα του οποίου έχουν εκδοθεί, καθόσον δεν φέρουν την υπογραφή του. Με μόνα, λοιπόν, τα τιμολόγια, δεν είναι δυνατή η έκδοση διαταγής πληρωμής διότι δεν αποδεικνύεται από αυτά η κατάρτιση της συμβάσεως που αποτελεί τη γενεσιουργό αιτία της χρηματικής απαιτήσεως. Όμως, η διαταγή πληρωμής μπορεί να εκδοθεί και με το συνδυασμό περισσότερων εγγράφων, εφόσον με αυτά αποδεικνύεται η χρηματική απαίτηση (ΑΠ 933/2011, ΑΠ 1305/2009). Αν το δικαστήριο της ουσίας, εκτιμώντας τα επισυναπτόμενα στην αίτηση για την έκδοση της διαταγής πληρωμής έγγραφα, βεβαιώνει ότι από τα έγγραφα αυτά αποδεικνύεται η απαίτηση και το ποσό της, η απόφασή του δεν ελέγχεται αναιρετικά ως προς την σχετική κρίση της, εφόσον αυτή είναι επαρκώς αιτιολογημένη, αφού τότε πρόκειται για κρίση περί τα πράγματα η οποία, σύμφωνα με το άρθρο 561 § 1 ΚΠολΔ, διαφεύγει του αναιρετικού ελέγχου (ΑΠ 62/2024, ΑΠ 1413/2022,ΑΠ 299/2003).
Από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλομένης αποφάσεως, προκύπτει ότι αυτή διέλαβε, κατά το ενδιαφέρον τον αναιρετικό έλεγχο μέρος της, τα ακόλουθα: "Δυνάμει του από 2-5-2017 ιδιωτικού συμφωνητικού που συνήφθη μεταξύ της καθ' ης η ανακοπή μονοπρόσωπης εταιρείας με την επωνυμία "PROGRESSIVEPR Μ. ΕΠΕ" Δημόσιες Σχέσεις- Διαφημίσεις, αντικείμενο της επιχειρηματικής δραστηριότητας της οποίας είναι η παροχή υπηρεσιών δημοσίων σχέσεων, ο σχεδιασμός και η υλοποίηση προωθητικών ενεργειών και λοιπών ενεργειών δημοσίων σχέσεων, και της ανακόπτουσας εταιρείας με την επωνυμία "Σ. Ρ. ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ" και το διακριτικό τίτλο "S. R. LTD", που διαχειρίζεται και εκμεταλλεύεται τα πάσης φύσεως δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, συγγενικά δικαιώματα, αλλά και δικαιώματα επί της εικόνας, του ονόματος και των λοιπών στοιχείων της προσωπικότητας του καλλιτέχνη (Αναστασίου) Σ. Ρ., η τελευταία ανέθεσε στην καθ' ης τη συμβουλευτική επικοινωνία, τον σχεδιασμό και υλοποίηση ολοκληρωμένου προγράμματος ανάπτυξης σχέσεων με τα ΜΜΕ, την οργάνωση και καθημερινή λειτουργία γραφείου τύπου, τη διαχείριση, ανανέωση και διαφήμιση του ως άνω καλλιτέχνη. Η διάρκεια της σύμβασης ορίστηκε από 1-5-2017 έως 30-9-2017. Επιπλέον, με τον όρο 3.2 του ως άνω συμφωνητικού συνομολογήθηκε ότι "Η αμοιβή για τις υπηρεσίες, τον σχεδιασμό και υλοποίηση προγράμματος δημοσίων σχέσεων και άλλων προωθητικών ενεργειών που θα παρέχει η PROGRESSIVE για τις μουσικές εμφανίσεις ή και συναυλίες, συμμετοχές και παρουσιάσεις τηλεοπτικών παραγωγών-προγραμμάτων στην Αθήνα και σε διάφορες πόλεις της Ελληνικής Επικράτειας και του εξωτερικού συμφωνείται σε ποσοστό 10% επί της αμοιβής του καλλιτέχνη από τις εν λόγω εμφανίσεις (μη συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ)". Στο πλαίσιο της παραπάνω σύμβασης επιτεύχθηκε από την καθ' ης η ανακοπή η συμμετοχή του καλλιτέχνη Σ. Ρ. στο τηλεοπτικό ψυχαγωγικό πρόγραμμα "The Voice of Greece 2". Τα γυρίσματα του παραπάνω ψυχαγωγικού προγράμματος ανήλθαν συνολικά σε 20 και πραγματοποιήθηκαν κατά το χρονικό διάστημα από 20-9-2017 έως 20-12-2017 ενώ η συνολική αμοιβή του καλλιτέχνη ανήλθε στο συνολικό ποσό των 225.000 ευρώ. Σε ακολουθία των παραπάνω η καθ' ης η ανακοπή ζήτησε την έκδοση της προσβαλλόμενης διαταγής πληρωμής για την αμοιβή της, ύψους 22.500 ευρώ (225.000 Χ10%), κατά τον παραπάνω συμφωνηθέντα όρο. Προς απόδειξη της σύναψης της ως άνω σύμβασης, των συμφωνημένων υπηρεσιών και της συμφωνημένης αμοιβής, η καθ' ης επικαλέστηκε και προσκόμισε ενώπιον του εκδόσαντος την προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής δικαστή, τα ακόλουθα έγγραφα : 1) την από 2-5-2017 έγγραφη σύμβαση παροχής υπηρεσιών, από την οποία προκύπτει η ανατεθείσα υπηρεσία, οι όροι εκτέλεσής της και ο τρόπος προσδιορισμού της αμοιβής της καθ' ης η ανακοπή, 2) το υπ' αριθμόν ...-2017 τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών εκδόσεώς της καθ' ης, ποσού 27.900 ευρώ, το οποίο δεν φέρει την υπογραφή του υπόχρεου για την πληρωμή του (δηλαδή του νομίμου εκπροσώπου της ανακόπτουσας), 3) την από 15-3-2018 εξώδικη δήλωση της καθ' ης προς την ανακόπτουσα, με την οποία την καλούσε να παραλάβει το ως άνω τιμολόγιο και να το καταχωρήσει στα λογιστικά της βιβλία (βλ. την υπ' αριθμόν ...-2018 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Αθηνών Γ. Κ.) και 4) την από 19-3-2018 εξώδικη δήλωση της ανακόπτουσας, στην οποία αρνείται το αιτούμενο από την καθ' ης και αναγραφόμενο στο εκδοθέν τιμολόγιο ποσό (22.500 ευρώ), με την αιτιολογία ότι αυτό "αφορούσε ποσοστό 10% επί του συνόλου της αμοιβής της εταιρείας μας (ανακόπτουσας) για τη συμμετοχή του κ. Σ. Ρ. στο τηλεοπτικό πρόγραμμα "The Voice of Greece 2"". Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι η βάση για την έκδοση της προσβαλλόμενης διαταγής πληρωμής δεν ήταν το επίδικο τιμολόγιο, που εκδόθηκε για την τιμολόγηση της σύμβασης, αλλά η ίδια η σύμβαση παροχής υπηρεσιών, βάσει της οποίας ο καλλιτέχνης συμμετείχε στο ως άνω πρόγραμμα "The Voice of Greece 2" μετά από τις συμφωνηθείσες ενέργειες της καθ' ης η ανακοπή. Το δε συμφωνηθέν και οφειλόμενο ποσό προκύπτει από την εξώδικη δήλωση της ανακόπτουσας, στην οποία αναφέρει ότι το ποσό των 22.500 ευρώ αφορά στο ποσοστό 10% επί του συνόλου της αμοιβής του καλλιτέχνη. Από το συνδυασμό των παραπάνω εγγράφων αποδεικνύονται άμεσα τα ως άνω στοιχεία της σύμβασης παροχής υπηρεσιών της καθ' ης η ανακοπή αναφορικά με την εκπλήρωση των συμφωνημένων υπηρεσιών από μέρους της με τη σύναψη της σχετικής σύμβασης για τη συμμετοχή του καλλιτέχνη στο ως άνω πρόγραμμα καθώς και το ύψος της επίδικης απαίτησης. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που ακύρωσε την ανακοπτόμενη διαταγή πληρωμής και την κάτωθι αυτής επιταγή προς πληρωμή, δεχόμενο ως κατ' ουσία βάσιμο τον πρώτο λόγο ανακοπής για έλλειψη διαδικαστικής προϋποθέσεως και συγκεκριμένα για το λόγο ότι δεν αποδεικνυόταν εγγράφως η απαίτηση από τα προσκομιζόμενα ιδιωτικά έγγραφα, επειδή το επίδικο τιμολόγιο δεν έφερε την υπογραφή του νομίμου εκπροσώπου της ανακόπτουσας, έσφαλε κατά την εφαρμογή του νόμου και την εκτίμηση των αποδείξεων, κατά παραδοχή του σχετικού λόγου της έφεσης, με τον οποίο υποβάλλεται παράπονο για την πλημμέλεια αυτή, ως βάσιμου κατ' ουσία. Κατόπιν αυτών, πρέπει να εξαφανισθεί η εκκαλούμενη απόφαση, να διαταχθεί η επιστροφή του καταβληθέντος από την εκκαλούσα παράβολου στην ίδια, να κρατηθεί η υπόθεση στο Δικαστήριο αυτό (άρθρο 535 παρ. 1 ΚΠολΔ) και στη συνέχεια, αφού απορριφθεί ο πιο πάνω λόγος της ανακοπής του εφεσίβλητου ως κατ' ουσίαν αβάσιμος, να εξετασθεί η ανακοπή, ως προς το παραδεκτό και βάσιμο του δεύτερου και τελευταίου λόγου αυτής, για τον οποίο ζητείται η ακύρωση της διαταγής πληρωμής και ο οποίος δεν εξετάσθηκε από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο". Έτσι που έκρινε το Εφετείο και δεχόμενο τον πρώτο λόγο έφεσης της αναιρεσίβλητης απέρριψε τον πρώτο λόγο της ανακοπής, δεχόμενο περαιτέρω ότι η αξίωση της καθής η ανακοπή αποδεικνυόταν από συνδυασμό εγγράφων ήτοι τόσον από το από 2-5-2017 ιδιωτικό έγγραφο, όπου αποδεικνυόταν το περιεχόμενο της σύμβασης ήτοι η ανατεθείσα υπηρεσία, οι όροι εκτέλεσής της, ο τρόπος προσδιορισμού της αμοιβής του καλλιτέχνη και οι όροι της αμοιβής του, όσον και από την συμπροσκομισθείσα από 19-3-2018 εξώδικη δήλωση της ανακόπτουσας/αναιρεσείουσας, όπου αποδεικνυόταν η παροχή των υπηρεσιών και το ποσό της αμοιβής, εξέφερε κρίση περί τα πράγματα, η οποία είναι αναιρετικά ανέλεγκτη και δεν υπέπεσε στην παράβαση εκ του αριθ. 14 του άρθ. 559 ΚΠολΔ. Επομένως, ο πρώτος λόγος αναίρεσης με τον οποίο η αναιρεσείουσα υποστηρίζει τα αντίθετα, είναι αβάσιμος. Κατά το άρθ.559 αριθ. 20 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου, δεχόμενο πραγματικά γεγονότα εντελώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής παραμόρφωση υπάρχει, όταν το δικαστήριο της ουσίας υποπίπτει σε διαγνωστικό λάθος (εσφαλμένη ανάγνωση), αποδίδει δηλ. σε ορισμένο αποδεικτικό έγγραφο, με την έννοια των άρθ. 339 και 432 επ. ΚΠολΔ, περιεχόμενο προφανώς διαφορετικό εκείνου που πραγματικά έχει, εξαιτίας του οποίου καταλήγει σε επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα πόρισμα ως προς πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, όχι, όμως, και όταν το δικαστήριο, εκτιμώντας το έγγραφο ως αποδεικτικό μέσο, προβαίνει σε εκτίμηση του αληθινού περιεχομένου του που έχει διαγνωσθεί σωστά, δηλ. σε αποδεικτική αξιολόγησή του, και συνάγει, έστω και εσφαλμένα, αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό εκείνου που θεωρεί ορθό ο αναιρεσείων, διότι πράγματι στην τελευταία αυτήν περίπτωση πρόκειται για αιτίαση αναφερομένη στην εκτίμηση πραγμάτων, η οποία δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο (άρθ.561§1 ΚΠολΔ), για την θεμελίωση δε του λόγου αυτού πρέπει το δικαστήριο να μόρφωσε την γνώμη του αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο από το περιεχόμενο του εγγράφου, που κατά την σχετική αιτίαση του αναιρεσείοντος φέρεται ότι παραμόρφωσε, προϋπόθεση που δεν συντρέχει, όταν το έγγραφο αυτό εκτιμήθηκε μαζί με τα άλλα αποδεικτικά μέσα, χωρίς να εξαίρεται η σημασία του σε σχέση με το αποδεικτικό πόρισμα του δικαστηρίου (ΟλΑΠ 2/2008, ΑΠ 132/2016, ΑΠ 757/2015). Εξάλλου, η παραμόρφωση μπορεί να γίνει θετικά, με την μεταβολή του κειμένου του εγγράφου ή αρνητικά, με την παράλειψη κρίσιμων περικοπών, πρέπει δε να αναφέρεται σε ουσιώδη πραγματικό ισχυρισμό (ΑΠ 947/2014).
Με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης, κατά το πρώτο αυτού σκέλος, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθ. 20 του άρθ. 559 συνισταμένη στο ότι το Εφετείο, ενώ δέχθηκε ότι η μεταξύ της αναιρεσείουσας και της αναιρεσίβλητης σύμβαση, που αποτυπώνεται στο από 2-5-2017 ιδιωτικό συμφωνητικό, λύθηκε στις 30-9-2017, εντούτοις διέγνωσε την υποχρέωση της πρώτης να καταβάλει την αμοιβή της δεύτερης, όπως αυτή καθορίζεται στο άρθρ. 3.2 του άνω ιδιωτικού συμφωνητικού, το οποίο εξαίρει η προσβαλλομένη ως αποδεικνύον τους όρους , μεταξύ άλλων, της αμοιβής της αναιρεσείουσας, διότι, κατά την κρίση του, για τη λήψη της αρκούσε μόνη η συμβολή της στην εξασφάλιση της συμμετοχής του καλλιτέχνη Σ. Ρ. στο τηλεοπτικό ψυχαγωγικό πρόγραμμα "The Voice of Greece 2", χωρίς να αναγνώσει ολόκληρο το ανωτέρω ιδιωτικό συμφωνητικό, στο οποίο αν είχε αναγνώσει ολόκληρο το άρθρο 1 αυτού, και μάλιστα εκείνα τα σημεία στα οποία περιγράφεται το αντικείμενο της επίμαχης σύμβασης και στο οποίο αναφέρονται με λεπτομερή τρόπο και με εξειδίκευση οι υπηρεσίες που είχε αναλάβει δυνάμει του άνω ιδιωτικού συμφωνητικού η αναιρεσίβλητη, θα είχε καταλήξει σε διαφορετικό αποδεικτικό πόρισμα. Ειδικότερα δε αν είχε αναγνώσει τις κρίσιμες περικοπές του άνω ιδιωτικού συμφωνητικού, με τα στοιχεία Α-Ζ, δεν θα είχε καταλήξει στο εσφαλμένο πόρισμα ότι δηλαδή η αμοιβή της καθ' ης ανακοπή/αναιρεσίβλητης αφορούσε στην κατάρτιση της σύμβασης, βάσει της οποίας συνομολογήθηκε η εμφάνιση του καλλιτέχνη σε όλη τη διάρκεια του προγράμματος "The Voice of Greece 2" και όχι και στην παροχή πρόσθετων υπηρεσιών δημοσίων σχέσεων και προγράμματος συμβουλευτικής στον καλλιτέχνη με την εταιρεία παραγωγής του εν λόγω προγράμματος "ACUNMEDYA ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ" και συνεπώς ότι θεμελιώνεται η υποχρέωση της ανακόπτουσας/αναιρεσείουσας να καταβάλει τη συμφωνηθείσα για την κατάρτιση της σύμβασης αυτής αμοιβή, αφού η καθ ' ης/αναιρεσίβλητη συνέβαλε στην σύναψή της. Ο λόγος αναίρεσης είναι παραδεκτός ,καθόσον αναφέρεται σ'αυτόν ότι το δικαστήριο μόρφωσε την γνώμη του κατά κύριο λόγο από το περιεχόμενο του κρισίμου εγγράφου, το οποίο παραθέτει ολόκληρο, που κατά την σχετική αιτίαση της αναιρεσείουσας φέρεται ότι παραμόρφωσε το Εφετείο. Από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης αποφάσεως προκύπτει ότι αυτή διέλαβε, αναφορικά με το ενδιαφέρον την αναιρετική διαδικασία μέρος της, τα ακόλουθα: "Με το δεύτερο λόγο ανακοπής, που συνέχεται με τον πρώτο λόγο αυτής, η ανακόπτουσα ισχυρίζεται ότι η καθ' ης δεν δικαιούται να λάβει το επιδικασθέν με την προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής ποσό, διότι η αιτούμενη αμοιβή δεν αφορούσε μόνο τη μεσολάβηση της καθ' ης για τη σύναψη της σχετικής σύμβασης συνεργασίας αλλά και τη διαρκή και συνεχόμενη παροχή υπηρεσιών επικοινωνίας, δημοσίων σχέσεων και υλοποίησης προωθητικών ενεργειών σχετικά με τη συμμετοχή του κ. Ρ. στα τηλεοπτικά αυτά προγράμματα, οι οποίες παρεσχέθηκαν μόνο κατά το χρονικό διάστημα από 20-9-2017 έως 19-10-2017, εντός του οποίου πραγματοποιήθηκαν 6 γυρίσματα του τηλεοπτικού προγράμματος σε σύνολο 20 γυρισμάτων, που πραγματοποιήθηκαν μέχρι τις 20-12-2017, οπότε ολοκληρώθηκε το εν λόγω πρόγραμμα. Ο λόγος αυτός, είναι απορριπτέος ως κατ' ουσία αβάσιμος, διότι, σύμφωνα με τα ανωτέρω αποδειχθέντα, η μεταξύ των διαδίκων σύμβαση πράγματι λύθηκε στις 19-10-2017 και μέχρι τότε είχαν ολοκληρωθεί 6 γυρίσματα, όμως η αμοιβή της καθ' ης ανακοπή αφορούσε στην κατάρτιση της σύμβασης, βάσει της οποίας συνομολογήθηκε η εμφάνιση του καλλιτέχνη σε όλη τη διάρκεια πρόγραμμα του (ενν. του προγράμματος) "The Voice of Greece 2" και όχι και στην παροχή πρόσθετων υπηρεσιών δημοσίων σχέσεων και προγράμματος συμβουλευτικής στον καλλιτέχνη με την εταιρεία παραγωγής του εν λόγω προγράμματος "ACUN MEDYA ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ" σε κάθε επιμέρους επεισόδιο, ώστε να μην γίνεται διαχωρισμός και επιμερισμός της αμοιβής της καθ' ης ανά επεισόδιο. Από την υπογραφή της εν λόγω σύμβασης η προβολή, προώθηση και επιμέλεια της εκπομπής (προγράμματος) ανήκει στον τηλεοπτικό σταθμό και στην παραγωγό εταιρεία. Για το λόγο αυτό άλλωστε η καθ' ης εξέδωσε το εν λόγω τιμολόγιο μετά την ολοκλήρωση των εμφανίσεων του καλλιτέχνη. Σε αντίθετη περίπτωση, τα διάδικα μέρη θα είχαν αποτυπώσει συμφωνία για επιπρόσθετη παροχή υπηρεσιών και αντίστοιχη αμοιβή στο επίδικο συμφωνητικό, όπως είχε προηγηθεί σε προηγούμενα μεταξύ τους καταρτισθέντα συμφωνητικά (βλ. τις από 4-1-2016 και 2-1- 2017 συμβάσεις). Επομένως, η λύση της σύμβασης των διαδίκων, που έλαβε χώρα μετά την εξασφάλιση της συμμετοχής του καλλιτέχνη στο πρόγραμμα "The Voice of Greece 2", δεν αναιρεί την υποχρέωση της ανακόπτουσας να καταβάλει τη συμφωνηθείσα για την κατάρτιση της σύμβασης αυτής αμοιβή, αφού η καθ' ης συνέβαλε στην σύναψή της". Κατόπιν τούτου η προσβαλλομένη απόφαση απέρριψε τον δεύτερο λόγο ανακοπής. Από την παραδεκτή κατ' άρθρο 561 § 1 ΚΠολΔ επισκόπηση του άνω εγγράφου, εφόσον πρόκειται για λόγο αναίρεσης εκ του άρθρου 559 αριθ. 20 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι αυτό, κατά το κρίσιμο περιεχόμενό του έχει ως εξής: "Ο "Πελάτης" για την προβολή και προώθηση των καλλιτεχνικών και επαγγελματικών του δραστηριοτήτων, αναθέτει στην "PROGRESSIVE" - κύριο αντικείμενο της επιχειρηματικής δραστηριότητας της οποίας είναι η παροχή υπηρεσιών δημοσίων σχέσεων και ο σχεδιασμός και υλοποίηση προωθητικών ενεργειών και λοιπών ενεργειών δημοσίων σχέσεων - να λειτουργήσει ως σύμβουλος δημοσίων σχέσεων, να σχεδιάσει και να υλοποιήσει ολοκληρωμένο πρόγραμμα επικοινωνίας και δημοσίων σχέσεων για την επαγγελματική προβολή του "Πελάτη". Η "PROGRESSIVE" διαθέτει την απαραίτητη τεχνογνωσία, ειδίκευση, εμπειρία και τα τεχνικά μέσα και το αναγκαίο έμψυχο δυναμικό και δεσμεύεται να συμβάλλει με κάθε νόμιμο τρόπο στην προώθηση της επαγγελματικής και καλλιτεχνικής σταδιοδρομίας του "Καλλιτέχνη", πιο συγκεκριμένα δε, αποδέχεται να αναλάβει την εκπόνηση και εκτέλεση των παρακάτω προγραμμάτων: Α. Συμβουλευτική Επικοινωνίας Β. Σχεδιασμός και υλοποίηση ολοκληρωμένου προγράμματος ανάπτυξης Σχέσεων με τα Μ.Μ.Ε. Γ. Οργάνωση και καθημερινή λειτουργία γραφείου τύπου με όλες τις απαιτούμενες ενέργειες: Επιμέλεια επικοινωνιακού υλικού για τα ΜΜΕ, Δημιουργία λίστας εκπροσώπων τύπου ανά θέμα/ενέργεια/μέσο/τίτλο μέσου/θέση εκπροσώπου, Επιμέλεια υλικού για άμεση ανταπόκριση στα ΜΜΕ, Αξιολόγηση των πληροφοριών και των ενεργειών, ώστε να επισημαίνονται και να αξιοποιούνται για τη μεγιστοποίηση της δημοσιότητας, Σύνταξη κειμένων - δελτίων τύπου/ άρθρων/συνεντεύξεων, διοχέτευση στα ΜΜΕ και επιμέλεια του ύφους δημοσίευσης ανά μέσο, Επιμέλεια όλων των δημοσιογραφικών ενεργειών και αποστολών που απαιτούνται για την υλοποίηση του προγράμματος επικοινωνίας, Συντονισμός των εξειδικευμένων συνεργατών όπως φωτογραφήσεις, βιντεοσκοπήσεις κ.λ.π., Απολογισμός δράσης των αποτελεσμάτων δημοσιότητας και του προγράμματος ανάπτυξης των σχέσεων με τα ΜΜΕ σε μηνιαία βάση, Δ. Τακτική επικοινωνία, όπου απαιτείται, με όλους τους εμπλεκόμενους συνεργάτες του "Καλλιτέχνη" (Δισκογραφική εταιρεία, δικηγόρος, δημιουργική ομάδα κλπ), Ε. Διαχείριση, συντήρηση, ανανέωση και διαφήμιση του website του Καλλιτέχνη, με υλικό ενημερωτικό και προωθητικό των δραστηριοτήτων του. Το υλικό που κάθε φορά θα "τοποθετείται" στον server θα τυγχάνει τις προηγούμενης έγκρισης του "Πελάτη" και του "Καλλιτέχνη". Όλο το περιεχόμενο του site, συμπεριλαμβανομένων εικόνων, γραφικών, φωτογραφιών, σχεδίων, κειμένων, των παρεχομένων υπηρεσιών και γενικά όλων των αρχείων αυτού του ιστότοπου, αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία του Πελάτη. Ζ. Το δικαίωμα χρήσης της εικόνας του "Καλλιτέχνη" και της εν γένει παρουσίας του, στα πλαίσια συγκεκριμένων εκδηλώσεων τις οποίες θα ανευρίσκει και θα προτείνει η "PROGRESSIVE" στον "Πελάτη" και στον "Καλλιτέχνη", και θα εγκρίνονται από αυτούς. 2. ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ. Η διάρκεια του παρόντος ισχύει από την 1η Μαΐου 2017 και λήγει την 30 Σεπτεμβρίου 2017 . 3. ΑΜΟΙΒΗ-ΕΞΟΔΑ 3.1 Η αμοιβή για τις υπηρεσίες του γραφείου τύπου και για τον σχεδιασμό και υλοποίηση προγράμματος δημοσίων σχέσεων σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 1 του παρόντος που θα παρέχει η "PROGRESSIVE" στο πλαίσιο της εκτέλεσης του μ έργου συμφωνείται στο ποσόν των πέντε χιλιάδων ευρώ (5.000,00) μηνιαίως (μη συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α.) και θα καταβάλλεται εντός 30 ημερών κατόπιν εκδόσεως του σχετικού τιμολογίου. Σε περίπτωση που οι απαιτήσεις του "Πελάτη" τροποποιηθούν κατά τη διάρκεια της παρούσας σύμβασης και απαιτηθούν πρόσθετες υπηρεσίες της "PROGRESSIVE", πλέον όσων έχουν από κοινού συμφωνηθεί, τα μέρη θα επανακαθορίσουν από κοινού το ύψος της αμοιβής για τις πρόσθετες αυτές υπηρεσίες. Η αμοιβή της "PROGRESSIVE" για τις περαιτέρω ενέργειες που δεν περιλαμβάνονται στο συμφωνητικό θα χρεώνεται ξεχωριστά κατόπιν συμφωνίας και εγκρίσεως από τον "Πελάτη" και θα βασίζεται σε εγκεκριμένο προϋπολογισμό δαπανών. 3.2 Η αμοιβή για τις υπηρεσίες, τον σχεδιασμό και υλοποίηση προγράμματος δημοσίων σχέσεων και άλλων προωθητικών ενεργειών που θα παρέχει η "PROGRESSIVE" για τις μουσικές εμφανίσεις ή και συναυλίες, συμμετοχές και παρουσιάσεις τηλεοπτικών παραγωγών-προγραμμάτων στην Αθήνα και σε διάφορες πόλεις της Ελληνικής επικράτειας και του εξωτερικού συμφωνείται σε ποσοστό 10% επί της αμοιβής του "Καλλιτέχνη" από τις εν λόγω εμφανίσεις (μη συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α.)...". Ενόψει του περιεχομένου αυτού του ιδιωτικού συμφωνητικού, το οποίο προσκομίζεται με επίκληση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, σαφώς προκύπτει ότι η αξίωση της αναιρεσίβλητης εκ ποσοστού 10% επί της αμοιβής του καλλιτέχνη Α. Ρ. από τις εμφανίσεις του σε συναυλίες, συμμετοχές και παρουσιάσεις τηλεοπτικών παραγωγών-προγραμμάτων κλπ. (αρθ. 3.2 σύμβασης) διαφοροποιείτο από τις λοιπές προωθητικές ενέργειες και γενικά υπηρεσίες προς την αναιρεσείουσα στα πλαίσια των δημοσίων σχέσεων, που θα ήταν αμειβόμενες εφόσον είχαν πραγματοποιηθεί εντός του χρονικό διαστήματος ισχύος της συμβάσεως, αφού γι' αυτές είχε συνομολογηθεί μηνιαία αμοιβή εκ ποσού 5.000 ευρώ (όρος 3.1 της σύμβασης). Το Εφετείο με όσα ανωτέρω δέχθηκε ως προκύπτοντα εξ αυτού, δεν παραμόρφωσε το περιεχόμενο του εν λόγω εγγράφου, αλλά ορθά το ανέγνωσε κατά τα κρίσιμα σημεία του , κατέληξε δε σε ορθό αποδεικτικό πόρισμα, με συνέπεια ο δεύτερος λόγος αναίρεσης, κατά το πρώτο αυτού σκέλος να είναι αβάσιμος.
Κατά το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναίρεσης της απόφασης, και όταν το δικαστήριο της ουσίας παραβίασε ευθέως κανόνα ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ειδικότερα, το δικαστήριο παραβιάζει τους ερμηνευτικούς κανόνες των δικαιοπραξιών, που εισάγουν οι διατάξεις των άρθρων 173 και 200 ΑΚ, όταν, καίτοι ανελέγκτως διαπιστώνει έστω και εμμέσως, την ύπαρξη κενού ή ασάφειας στις δηλώσεις βούλησης των δικαιοπρακτούντων και εντεύθεν την ανάγκη συμπλήρωσης ή ερμηνείας αυτών, παραλείψει να προσφύγει, για τη συμπλήρωση ή ερμηνεία τους, στις διατάξεις των άρθρων 173 και 200 ΑΚ, που ορίζουν η πρώτη ότι κατά την ερμηνεία της δήλωσης βουλήσεως αναζητείται η αληθινή βούληση χωρίς προσήλωση στις λέξεις και η δεύτερη ότι οι συμβάσεις ερμηνεύονται όπως απαιτεί η καλή πίστη, αφού ληφθούν υπόψη και τα συναλλακτικά ήθη ή προσφεύγει στην εφαρμογή των διατάξεων αυτών, και στη συμπλήρωση ή ερμηνεία της δικαιοπραξίας, καίτοι δέχεται, επίσης ανελέγκτως, ότι η δικαιοπραξία είναι πλήρης και σαφής και δεν έχει ανάγκη συμπλήρωσης ή ερμηνείας (ΑΠ 2197/2007) ή ότι παρόλο που προσέφυγε σ'αυτές προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή τους, διότι το ερμηνευτικό πόρισμα, στο οποίο κατέληξε, δεν είναι σύμφωνο με την καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη (ΑΠ 617/2019, ΑΠ 1129/2004). Από τις ανωτέρω διατάξεις συνάγεται ότι αντικείμενο ερμηνείας είναι η δικαιοπρακτική δήλωση βούλησης στην κανονιστική της μόνο διάσταση, ως φορέα ενός νομικώς κρισίμου νοήματος, ενώ η ύπαρξη των χαρακτηριστικών στοιχείων της συγκεκριμένης δικαιοπραξίας, ως εμπειρικώς διαπιστώσιμων φαινομένων, αποτελεί μόνον αντικείμενο απόδειξης (ΑΠ 1544/2022, ΑΠ 1215/2010, ΑΠ 2219/2014). Για να είναι δε ορισμένος ο λόγος αναίρεσης για παραβίαση των ερμηνευτικών κανόνων των δικαιοπραξιών των άρθρων 173 και 200 ΑΚ πρέπει να αναγράφεται στο αναιρετήριο, ότι το δικαστήριο της ουσίας, ενώ είχε διαπιστώσει αμέσως ή εμμέσως την ύπαρξη κενού ή αμφιβολίας, δεν προσέφυγε στους ερμηνευτικούς αυτούς κανόνες ή καίτοι δεν είχε διαπιστώσει κενό, παρά ταύτα προσέφυγε στους ανωτέρω ερμηνευτικούς κανόνες, αλλιώς είναι αόριστος και πρέπει να απορριφθεί. (ΑΠ 73/2024, ΑΠ 1544/2022, ΑΠ 354/2022, ΑΠ 1286/2021, ΑΠ 1350/2018). Πρέπει δε να σημειωθεί ότι τα επιχειρήματα ή οι κρίσεις του δικαστηρίου, που σχετίζονται με την εκτίμηση απλώς των αποδείξεων, δεν συνιστούν παραδοχές διαμορφωτικές του αποδεικτικού πορίσματός του και επομένως αιτιολογία της απόφασης ικανή να ελεγχθεί αναιρετικά με τον παραπάνω λόγο για ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα, ούτε ιδρύεται ο λόγος αναίρεσης από τον αριθ. 19 του άρθ. 559 ΚΠολΔ, αν το δικαστήριο της ουσίας δεν ανέλυσε ιδιαιτέρως ή διεξοδικά τα επιχειρήματα των διαδίκων που δεν συνιστούν αυτοτελείς ισχυρισμούς τους (ΑΠ 1266/2011).

Με το δεύτερο σκέλος του δεύτερου λόγου αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθ. 1 και κατ'εκτίμηση από τον αριθ. 19 του άρθ. 559 ΚΠολΔ συνισταμένη στο ότι το Εφετείο παραβίασε τους ερμηνευτικούς κανόνες των άρθρων 173 και 200 ΑΚ προσφεύγοντας σε ερμηνεία των όρων της σύμβασης προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα χωρίς να εφαρμόσει τις ως άνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις, τις οποίες παραβίασε με τη μη ορθή ερμηνεία της σύμβασης. Ωστόσο, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, οι παραδοχές της οποίας έχουν ήδη εκτενώς αναπτυχθεί, δεν διαπίστωσε κενό ή αμφιβολία ως προς τη δικαιοπρακτική βούληση των συμβαλλομένων μερών, που περιέχεται στον προαναφερόμενο επίμαχο όρο, για το ύψος, το απαιτητό και ληξιπρόθεσμο της επίδικης αμοιβής της αναιρεσίβλητης και συνακόλουθα δεν προέβη σε ερμηνεία των δηλώσεων βουλήσεως των διαδίκων, αλλά αντιθέτως, εκτιμώντας το περιεχόμενο του όρου αυτού, δέχθηκε σαφώς, όπως προαναφέρθηκε, α)ότι η αμοιβή της αναιρεσίβλητης/καθ' ης ανακοπή αφορούσε στην κατάρτιση της σύμβασης, βάσει της οποίας συνομολογήθηκε η εμφάνιση του καλλιτέχνη Α.Ρ. σε όλη τη διάρκεια του προγράμματος "The Voice of Greece 2" και όχι και στην παροχή πρόσθετων υπηρεσιών δημοσίων σχέσεων και προγράμματος συμβουλευτικής στον καλλιτέχνη με την εταιρεία παραγωγής του εν λόγω προγράμματος "ACUN MEDYA ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ" σε κάθε επιμέρους επεισόδιο, ώστε να μην γίνεται διαχωρισμός και επιμερισμός της αμοιβής της καθ' ης/αναιρεσίβλητης ανά επεισόδιο, β) ότι η λύση της σύμβασης μεταξύ των διαδίκων, που έλαβε χώρα μετά την εξασφάλιση της συμμετοχής του ως άνω καλλιτέχνη στο πρόγραμμα "The Voice of Greece 2", δεν αναιρεί την υποχρέωση της αναιρεσείουσας/ανακόπτουσας να καταβάλει τη συμφωνηθείσα για την κατάρτιση της σύμβασης αυτής αμοιβή, αφού αποδείχθηκε ότι η καθ' ης συνέβαλε στην σύναψή της, αιτιολογώντας την κρίση της αυτή με επιχειρήματα βάσει προγενέστερων πραγματικών περιστατικών και λογικών επιχειρημάτων. Με βάση δε το κείμενο της μεταξύ τους συμφωνίας, το οποίο εκτέθηκε ανωτέρω στα πλαίσια της έρευνας του πρώτου σκέλους του παρόντος λόγου αναίρεσης, καθίσταται σαφές ότι το Εφετείο δεν ερμήνευσε εσφαλμένα την αποτυπωθείσα σ'αυτό (συμφωνητικό) δικαιοπρακτική βούληση των μερών και συνεπώς ουδόλως παραβίασε, έστω και εκ πλαγίου τις ως άνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις. Επομένως, ο προκείμενος δεύτερος λόγος αναιρέσεως κατά το δεύτερο αυτού σκέλος , από τους αριθ. 1 και 19 του άρθ. 559 ΚΠολΔ , με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια για ευθεία και εκ πλαγίου παραβίαση των ερμηνευτικών κανόνων των δικαιοπραξιών των άρθρων 173 και 200 ΑΚ, είναι αβάσιμος. Μη υπάρχοντος άλλου λόγου αναίρεσης, πρέπει να απορριφθεί αυτή, να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο δημόσιο ταμείο λόγω της ήττας της αναιρεσείουσας, ενώ δεν θα υπάρξει διάταξη περί δικαστικής δαπάνη ελλείψει αιτήματος της νικήσασας αναιρεσίβλητης λόγω της απουσίας της (άρθ. 106 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 4-2-2022 αίτηση της εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "Σ. Ρ. ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ" για την αναίρεση της υπ' αριθ. 5232/2021 τελεσίδικης απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο δημόσιο ταμείο.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 17 Μαρτίου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 13 Μαΐου 2025.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή