ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ - ΑΠΟΦΑΣΗ 874/2025 (ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ - Γ)
print
Τίτλος:
ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ - ΑΠΟΦΑΣΗ 874/2025 (ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ - Γ)
ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ - ΑΠΟΦΑΣΗ 874/2025 (ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ - Γ)
Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 874 / 2025    (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 874/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αγάπη Τζουλιαδάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιφιγένεια Ματσούκα, Φωτεινή Μηλιώνη, Ευαγγελία Στεργίου και Κωνσταντία Π. Εμμανουηλίδου-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Δεκεμβρίου 2024, με την παρουσία και του Γραμματέα Π. Μ., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της καλούσας- καθολικής διαδόχου του αναιρεσείοντος: Ε.- Κ. Σ. του Α., κατοίκου ..., ατομικά και ως ασκούσας τη γονική μέριμνα των ανηλίκων τέκνων της α) Ν. Β. του Δ. και β) Ε. Β. του Δ., όλων ως εκ διαθήκης κληρονόμων του ήδη αποβιώσαντος αναιρεσείοντος Α. Σ. του Κ., η οποία παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου της Δ. Β. (ΑΜ ΔΣΑ 14529), που κατέθεσε προτάσεις.

Των καθ' ων η κλήση- αναιρεσίβλητων: 1) ΟΤΑ με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣ ΖΑΚΥΝΘΟΥ", με έδρα στη Ζάκυνθο, νομίμως εκπροσωπούμενου από τον Δήμαρχο αυτού Γ. Σ. και 2) ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΙΟΝΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ", με έδρα την Κέρκυρα, νομίμως εκπροσωπούμενου από τον Πρύτανη αυτού Α. Φ., ως οιονεί καθολικού διαδόχου του "Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος Ιονίων Νήσων", που παραστάθηκαν δια του πληρεξουσίου τους δικηγόρου Κωνσταντίνου Αϊβαλιώτη (ΑΜ ΔΣΑ 21952) που κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την με αρ. κατ. 60/5-7-2016 αίτηση προσωρινής ρύθμισης κατάστασης του αναιρεσείοντος Α. Σ. του Κ. κατά του νυν πρώτου αναιρεσίβλητου και του "ΤΕΙ Ιονίων Νήσων", που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Ζακύνθου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 33/2017 μη οριστική, που κήρυξε απαράδεκτη την συζήτηση και 73/2017 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1/2019 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ζακύνθου (Διαδικασία Ασφαλιστικών Μέτρων) ως εφετείου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων Α. Σ. με την με αρ. κατ.1/14-4-2021 αίτηση, που προσδιορίσθηκε να συζητηθεί στις 17-11-2021, οπότε και ματαιώθηκε. Με την με αρ. κατ. 175/7-10-2022 κλήση ενώπιον του Αρείου Πάγου η Ε.-Κ. Σ. γνωστοποίησε τον από ... θάνατο του αναιρεσείοντος και ζήτησε τον ορισμό νέας δικασίμου για συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, οπότε και ορίσθηκε η 7-2-2024, κατά την οποία αναβλήθηκε κατόπιν αιτήματος του 2ου αναιρεσιβλήτου για την δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας. Επιπλέον η Ε.-Κ. Σ. κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου και τους με αρ. κατ. 168/31-10-2024 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης και των πρόσθετων λόγων αυτής, που εκφωνήθηκαν από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται ανωτέρω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 286 εδ. α`, 287 και 290 του ΚΠολΔ, που εφαρμόζονται κατά το άρθρο 573 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα και στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση, συνάγεται, ότι η δίκη διακόπτεται αν, μετά την άσκηση της αίτησης αναίρεσης και έως ότου τελειώσει η προφορική συζήτηση, μετά την οποία εκδίδεται η οριστική απόφαση, συντρέξει κάποιος από τους περιοριστικά αναφερόμενους στη διάταξη αυτή λόγους. Το αποτέλεσμα της διακοπής και της επανάληψης της δίκης επέρχεται, μόνον εφόσον τόσο το διακοπτικό γεγονός, λ.χ. θάνατος του διαδίκου κ.λ.π., όσο και η κατά νόμιμο τρόπο γνωστοποίησή του, επισυμβούν το βραδύτερο μέχρι την προφορική συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο. Ο θάνατος του διαδίκου επιφέρει βίαιη διακοπή της δίκης. Η διακοπή αυτή επέρχεται από τη γνωστοποίηση του λόγου αυτής προς τον αντίδικο, με επίδοση δικογράφου ή με τις προτάσεις (μετά την τροποποίηση του άρθρου 287 με το ν.4335/2015) ή με προφορική δήλωση στο ακροατήριο, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης προς συζήτηση ή εκτός του ακροατηρίου, κατά την επιχείρηση διαδικαστικής πράξης, από εκείνον που έχει το δικαίωμα να επαναλάβει τη δίκη ή και από εκείνον που μέχρι την στιγμή της επέλευσης του λόγου της διακοπής (όπως του θανάτου κάποιου διαδίκου) ήταν πληρεξούσιος αυτού, οπότε, εφόσον δεν υπάρξει αμφισβήτηση, ως προς την ιδιότητα εκείνου, που δικαιούται να επαναλάβει τη δίκη, ακολουθεί παραδεκτά, άμεση συζήτηση της υπόθεσης. Ως διάδικος, υπέρ του οποίου επήλθε η διακοπή της δίκης, στην περίπτωση θανάτου του αρχικού διαδίκου, νοείται ο καθολικός του διάδοχος (κληρονόμος του), ο οποίος και έχει δικαίωμα να επαναλάβει τη δίκη, η οποία δήλωση περί επανάληψης μπορεί να γίνει και σιωπηρά (Ολ. ΑΠ 22/2000, ΑΠ 5/2024, ΑΠ 712/2020, ΑΠ 575/2020).

Στην προκείμενη περίπτωση, η Ε.- Κ. Σ., καθολική διάδοχος του αναιρεσείοντος (Α. Σ.) με την με αρ. κατ. 175/7-10-2022 κλήση της ενώπιον του Αρείου Πάγου, που επιδόθηκε στους αναιρεσίβλητους, γνωστοποίησε ότι ο αναιρεσείων και πατέρας της απεβίωσε στις .... Κατά την σημερινή δικάσιμο δήλωσε ότι συνεχίζει την ως άνω δίκη ατομικά ως καθολικός του διάδοχος, αλλά και για λογαριασμό των ανηλίκων τέκνων της Ν. Β. (γεν. ...) και Ε. Β. (γεν. ...), ιδιότητα που ουδόλως αμφισβητήθηκε, κατέθεσε δε το με χαρακτηριστικό ασφαλείας ... απόσπασμα ληξιαρχικής πράξης θανάτου του Ληξιάρχου Γλυφάδας, το ... πρακτικό δημοσίευσης του Ειρηνοδικείου Αθηνών της από 22-1-2021 ιδιόγραφης διαθήκης του αναιρεσείοντος, με την οποία κατέλειπε το επίδικο περιουσιακό στοιχείο (ναυαγισμένο πλοίο) στην κόρη του Ε.- Κ. Σ. και στους εγγονούς του Ν. και Ε. Β., το 25492/2024 πιστοποιητικό του Πρωτοδικείου Αθηνών περί μη αμφισβήτησης κληρονομικού δικαιώματος, το 1841/2024 πιστοποιητικό περί μη αποποίησης κληρονομίας και το από 7-8-2021 πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης του Δ. Β. Η γνωστοποίηση του θανάτου - που συνέβη μετά την άσκηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης - του διαδίκου αυτού είναι νόμιμη, όπως και η δήλωση επανάληψης της δίκης, οπότε διακόπτεται βιαίως η δίκη και επαναλαμβάνεται άμεσα από τους καθολικούς διαδόχους του αναιρεσείοντος. Σημειωτέον, ότι όσον αφορά την διαδοχή στο πρόσωπο του 2ου αναιρεσιβλήτου (ΝΠΔΔ ΤΕΙ Ιονίων Νήσων) μετά την συγχώνευσή του με το ΝΠΔΔ "ΙΟΝΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ", κατ' άρθρο 5 §4 εδ.β του ν. 4485/2017 "Οι εκκρεμείς δίκες συνεχίζονται αυτοδικαίως από το νέο Α.Ε.Ι., χωρίς να απαιτείται ειδική διαδικαστική πράξη συνέχισης για καθεμία από αυτές."

ΙΙ. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 699 και 734 παρ. 3 ΚΠολΔ (μετά την τροποποίηση με το ν.4335/2015 και πριν την τροποποίηση με το ν.5134/2024), η πρώτη από τις οποίες ορίζει, ότι αποφάσεις που δέχονται ή απορρίπτουν αιτήσεις ασφαλιστικών μέτρων ή αιτήσεις για ανάκληση ή για μεταρρύθμιση των μέτρων αυτών δεν προσβάλλονται με κανένα ένδικο μέσο, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά, η δε δεύτερη, που αφορά αποκλειστικά τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων σε κάθε είδους υποθέσεις νομής ή κατοχής, ότι κατά της απόφασης του ειρηνοδικείου επιτρέπεται έφεση μέσα σε δέκα ημέρες από την επίδοσή της, η οποία δικάζεται κατά την ίδια διαδικασία, εφαρμόζονται όμως και τα άρθρα 226 και 652 παρ. 3 ΚΠολΔ, προκύπτει, ότι κατά της απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου, που δικάζει ως Εφετείο, η οποία εκδόθηκε κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων σε διαφορά περί νομής ή κατοχής, δεν συγχωρείται το ένδικο μέσο της αναίρεσης (ΑΠ 1185/2013, ΑΠ 888/2013, ΑΠ 97/2010, ΑΠ 1821/2009, ΑΠ 53/2001). Με τα δεδομένα αυτά, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης κατά της 1/2019 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ζακύνθου- Διαδικασία Ασφαλιστικών Μέτρων, η οποία εκδόθηκε επί έφεσης του ήδη αναιρεσείοντος κατά της 73/2017 απόφασης του Ειρηνοδικείου Ζακύνθου, που απέρριψε την με αρ. κατ. 60/5-7-2016 αίτηση προσωρινής ρύθμισης κατάστασης του αναιρεσείοντος Α. Σ. του Κ. αναφορικά με το "Ναυάγιο" της Ζακύνθου, που επικαλείτο ότι του ανήκε η συγκυριότητα και συννομή (του ναυαγισμένου πλοίου), πρέπει, κατά την αυτεπάγγελτη από το παρόν Δικαστήριο έρευνα (άρθρο 577 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ), να απορριφθεί ως απαράδεκτη.

ΙΙΙ. Ομοίως, απαράδεκτοι και, συνεπώς, απορριπτέοι τυγχάνουν και οι μετά της αίτησης αναίρεσης συνεκδικαζόμενοι (άρθρα 246, 573 παρ.1 του ΚΠολΔ) κατ' άρθρο 569 παρ. 2 του ΚΠολΔ ασκηθέντες με το με αρ. κατ. 168/31-10-2024 δικόγραφο πρόσθετοι λόγοι αυτής, διότι η άσκησή τους προϋποθέτει παραδεκτή άσκηση αίτησης αναίρεσης (ΑΠ 1256/2022).

ΙV. Κατόπιν τούτων πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου, που κατέθεσε ο αναιρεσείων (άρθρο 495 παρ. 3 εδ. τελ. του ΚΠολΔ) και να καταδικαστούν οι καθολικοί διάδοχοι αυτού, που επανέλαβαν την δίκη, στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, που παραστάθηκαν με τον αυτό πληρεξούσιο δικηγόρο με έμμισθη εντολή και κατέθεσαν προτάσεις, κατά παραδοχή του νόμιμου αιτήματός των (άρθρα 106, 176, 183, 191 παρ. 2 του ΚΠολΔ), κατά τα στο διατακτικό οριζόμενα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την με αρ. κατ.1/14-4-2021 αίτηση για αναίρεση της 1/2019 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ζακύνθου, δικάζοντος ως εφετείου και τους πρόσθετους λόγους αυτής, που περιέχονται στο με αρ. κατ. 168/31-10-2024 δικόγραφο.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου, που κατέθεσε ο αναιρεσείων.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους καθολικούς διαδόχους του αναιρεσείοντος, που επαναλαμβάνουν την δίκη, στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσίβλητων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 21 Μαΐου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 23 Μαΐου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή