<< Επιστροφή

Αριθμός 886/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές, Αριστείδη Βαγγελάτο, Προεδρεύοντα Αντιπρόεδρο (σύμφωνα με την 1/2025 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου, κωλυομένης της Αντιπροέδρου Δήμητρας Ζώη), Ελπίδα Σιμιτοπούλου, Μαρία-Μάριον Δερεχάνη, Βάϊα Ζαρχανή και Παρασκευή Γρίβα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 4 Φεβρουαρίου 2025, με την παρουσία και της Γραμματέως Ε. Τ., για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Χ. Μ. του Ν., κατοίκου ..., που παραστάθηκε αυτοπροσώπως δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) λόγω της δικηγορικής της ιδιότητας και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσίβλητου: Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣ ΕΥΡΩΤΑ", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στην Σκάλα Λακωνίας και παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) της πληρεξουσίας δικηγόρου Αικατερίνης Φωτάκου, η οποία κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-3-2019 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Σπάρτης. Εκδόθηκαν η 37/2020 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 393/2021 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σπάρτης. Την αναίρεση της τελευταίας, ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 29-11-2023 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγήτρια ορίσθηκε η Αρεοπαγίτης Ελπίδα Σιμιτοπούλου.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την υπό κρίση από 29-11-2023 (αριθ. έκθ. κατάθ. 3/29-11-2023) αίτηση διώκεται η αναίρεση της εκδοθείσας αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών, υπ' αριθ. 393/30-11-2021 απόφασης του (δικάσαντος ως εφετείου) Μονομελούς Πρωτοδικείου Σπάρτης. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553 παρ. 1 περ. β', 556 παρ. 1, 558, 564 παρ. 3 και 566 παρ. 1 ΚΠολΔ), συνεπώς είναι παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).
Κατά τις διατάξεις των άρθρων 1 παρ. 1, 7 παρ. 1, 8, 42 επ. του N. 4194/2013 "Κώδικας περί Δικηγόρων" (ΦΕΚ Α 208/23.9.2013), που είναι ομοίου περιεχομένου με εκείνες του άρθρων 1, 63, 92Α επ. του προϊσχύσαντος Ν.Δ. 3026/1954 "Κώδικας περί Δικηγόρων", ο δικηγόρος είναι δημόσιος λειτουργός και όταν παρέχει με πάγια, ετήσια ή μηνιαία, αμοιβή καθαρώς νομικές εργασίες νομικού συμβούλου ή δικηγόρου, η σύμβαση αυτή παροχής νομικών υπηρεσιών με πάγια ετήσια ή μηνιαία αμοιβή δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο σύμβασης εξαρτημένης εργασίας, δεν εφαρμόζονται επ' αυτής οι γνήσιες διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας, παρά μόνο εφόσον επιτρέπει αυτό ειδικός νόμος ή αναλογικά, αν προσαρμόζονται προς τις διατάξεις του Ν. 4194/2013 και δεν αντίκεινται στο δημόσιο χαρακτήρα του δικηγορικού λειτουργήματος, ρυθμίζεται δε από τις διατάξεις των άρθρων 42 έως 46 του Κώδικα Δικηγόρων (Ν. 4194/2013) και συμπληρωματικά από τις διατάξεις περί εντολής και σύμβασης παροχής ανεξαρτήτων υπηρεσιών (ΟλΑΠ 45/2002, ΑΠ 200/2025, 1479/2024, 1480/2024, 417/2021, 308/2017).

Εξάλλου, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 4 παρ. 1 και 22 παρ. 1 του Ν. 4024/2011, προκύπτει ότι η ισχύς των διατάξεων του Κεφαλαίου Δεύτερου (άρθρα 4 παρ. 1 έως 32) του νόμου αυτού επεκτάθηκε και στους δικηγόρους που απασχολούνται με σχέση έμμισθης εντολής στους φορείς του άρθρου 4 παρ. 1 του ίδιου νόμου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ΟΤΑ Α' και Β' βαθμού, και ότι οι αποδοχές τους καθορίζονται με κοινή υπουργική απόφαση. Σε εφαρμογή του άρθρου 22 παρ. 1 του Ν. 4024/2011 εκδόθηκε η ΚΥΑ οικ.2/17132/0022/28.2.2012 (ΦΕΚ Β 498/28.2.2012), σύμφωνα δε με την παρ. 1 αυτής, στους δικηγόρους που παρέχουν υπηρεσίες με σχέση πάγιας και περιοδικής έμμισθης εντολής, μεταξύ άλλων και, στους ΟΤΑ, καταβάλλεται βασικός μισθός κατά τις αναφερόμενες διακρίσεις μισθολογικών κλιμακίων.

Περαιτέρω, από την 1.1.2016 επαναρρυθμίστηκαν με το Ν. 4354/2015 Κεφ. Β' οι διατάξεις που αφορούν το μισθολόγιο του προσωπικού του Δημοσίου, των ΝΠΔΔ και των ΟΤΑ και με ρητή διάταξη του άρθρου 7 περ. ιη του ίδιου νόμου, υπήχθησαν στις διατάξεις του και οι δικηγόροι που παρέχουν τις υπηρεσίες με σχέση πάγιας έμμισθης εντολής σε ΟΤΑ. Εξάλλου, ο Ν. 3986/2011 (ΦΕΚ Α 152/1.7.2011) "Επείγοντα Μέτρα Εφαρμογής Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012-2015", κατά την αιτιολογική του έκθεση, προβλέπει μέτρα άμεσης εφαρμογής και απόδοσης, λόγω της κρίσιμης δημοσιονομικής κατάστασης της χώρας, και εξυπηρετεί σκοπούς υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος, που συνίστανται στην επίτευξη των μακροοικονομικών στόχων της μέσα σε ένα αρνητικό διεθνή και ευρωπαϊκό συσχετισμό δυνάμεων, με κομβικό σημείο τη βιωσιμότητα και διαχειρισιμότητα του δημοσίου χρέους και την ανατροπή της εδραιωμένης αρνητικής πεποίθησης γύρω από το αξιόχρεο της χώρας. Με το άρθρο 38 του νόμου αυτού, που φέρει τον τίτλο "Δημοσιονομικές Ρυθμίσεις", και ειδικότερα με την παρ. 2 περ. α', όπως ισχύει μετά την τροποποίησή της, αρχικά με την παρ. 11 του άρθρου 24 του Ν. 4002/2011 και στη συνέχεια με την παρ. 5 του άρθρου 40 του Ν. 4144/2013 (ΦΕΚ Α 88/18.4.2013), ορίζεται ότι: "Καθιερώνεται ειδική εισφορά αλληλεγγύης για την καταπολέμηση της ανεργίας. Η εισφορά αυτή υπολογίζεται σε ποσοστό δύο τοις εκατό (2%) επί των τακτικών αποδοχών και πρόσθετων αμοιβών και αποζημιώσεων όλων των μισθοδοτούμενων υπαλλήλων του Δημοσίου, ΝΠΔΔ, ΟΤΑ, καθώς και των υπαλλήλων όλων ανεξαιρέτως των Δημοσίων Επιχειρήσεων και Οργανισμών και των ΝΠΙΔ, συμπεριλαμβανομένων και των Τραπεζών και των θυγατρικών επιχειρήσεων των Τραπεζών ή των συνδεδεμένων με αυτές εταιρειών που ανήκουν στον ίδιο όμιλο με τις Τράπεζες. Από τις διατάξεις των προηγούμενων εδαφίων εξαιρείται το Προσωπικό που καταβάλλει την εισφορά υπέρ κλάδου ανεργίας, που προβλέπεται από την παράγραφο 1 του άρθρου 32 του ν.δ. 2961/1954 (Α' 197), όπως έχει τροποποιηθεί με την παράγραφο 6 του άρθρου 44 του ν. 2084/1992 (Α' 165) και την παράγραφο 9 του άρθρου 44 του παρόντος νόμου". Στην παρ. 2 περ. β' του ίδιου άρθρου ορίζεται ότι: "Καθιερώνεται ειδική εισφορά των ασφαλισμένων του Ταμείου Πρόνοιας των Δημοσίων Υπαλλήλων (ΤΠΔΥ) πέραν των προβλεπομένων, υπέρ του Ταμείου Πρόνοιας των Δημοσίων Υπαλλήλων. Η εισφορά αυτή υπολογίζεται σε ποσοστό ένα τοις εκατό (1 %) επί των τακτικών αποδοχών και πρόσθετων αμοιβών και αποζημιώσεων όλων των δικαιούχων υπαλλήλων του Ταμείου. Για όσους υπαλλήλους του δεύτερου εδαφίου της προηγούμενης περίπτωσης δεν είναι ασφαλισμένοι στο ΤΠΔΥ η εισφορά υπολογίζεται σε ένα τοις εκατό (1%) επί των τακτικών αποδοχών και πρόσθετων αμοιβών και αποζημιώσεων, υπέρ του ΟΑΕΔ, ενώ για το προσωπικό που είναι ασφαλισμένο στα Μετοχικά Ταμεία των Ενόπλων Δυνάμεων, η εισφορά αυτή αποδίδεται υπέρ των εν λόγω Ταμείων. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης μπορεί να ρυθμίζεται ο τρόπος υπολογισμού, είσπραξης και απόδοσης της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης και κάθε άλλο αναγκαίο θέμα για την εφαρμογή της παρούσας παραγράφου". Τέλος, με την παρ. 2 περ. γ' του ίδιου άρθρου, η οποία προστέθηκε με το άρθρο 24 παρ. 3 του Ν.4002/2011, ορίζεται ότι: "Οι ειδικές εισφορές των προηγούμενων περιπτώσεων που αναλογούν στο χρονικό διάστημα από 01.01.2011 έως 31.07.2011 κατανέμονται ισόποσα και συνεισπράττονται με τις εισφορές των επόμενων μηνών του έτους 2011 σύμφωνα με όσα ορίζονται στην κοινή υπουργική απόφαση που εκδίδεται κατ' εξουσιοδότηση της προηγούμενης περίπτωσης". Κατ' εξουσιοδότηση της ως άνω παρ. 2α' του άρθρου 38 του Ν. 3986/2011 εκδόθηκε η υπ' αριθ. 2/57654/0022/22.08.2011 και με τίτλο "Ειδική εισφορά αλληλεγγύης της παρ. 2α του άρθρου 38 του ν. 3986/2011" κοινή απόφαση του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών και του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης (ΦΕΚ Β' 1853/22.8.2011)", με την οποία ορίστηκε ότι: "1. Η προβλεπόμενη από τις διατάξεις της παρ. 2α του άρθρου 38 του ν. 3986/2011 (ΦΕΚ 152 Α') ειδική εισφορά αλληλεγγύης υπολογίζεται σε ποσοστό δύο τοις εκατό (2%) επί του συνόλου των τακτικών αποδοχών και πρόσθετων αμοιβών και αποζημιώσεων όλου του μισθοδοτούμενου προσωπικού του Δημοσίου, των ΝΠΔΔ και ΟΤΑ, καθώς και του προσωπικού όλων ανεξαιρέτως των Δημοσίων Επιχειρήσεων και Οργανισμών και των ΝΠΙΔ, συμπεριλαμβανομένων και των Τραπεζών. Εξαιρείται το προσωπικό που καταβάλλει την εισφορά υπέρ κλάδου ανεργίας, που προβλέπεται από τις διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου 32 του ν.δ. 2961/1954 (ΦΕΚ 197 Α'), όπως έχουν τροποποιηθεί με τις όμοιες της παρ. 6 του άρθρου 44 του ν. 2084/1992 (ΦΕΚ 165 Α') και της παρ. 9 του άρθρου 44 του ν. 3986/2011 (ΦΕΚ 152 Α'). 2. Το ποσό της εισφοράς αλληλεγγύης της προηγούμενης παραγράφου αποτελεί έσοδο του κρατικού προϋπολογισμού και αποδίδεται στον Κωδικό Αριθμό Εσόδων (ΚΑΕ) 0828 "Εσοδα από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης (2%) για την καταπολέμηση της ανεργίας (άρθρο 38 παρ. 2 α.ν. 3986/2011)". 3. Το εν λόγω ποσό παρακρατείται κατά την πληρωμή της τακτικής μισθοδοσίας και των λοιπών πρόσθετων αμοιβών και αποζημιώσεων του μισθοδοτούμενου προσωπικού της παρ. 1 της παρούσας. Η απόδοση αυτού στον οικείο ΚΑΕ του κρατικού προϋπολογισμού γίνεται κάθε μήνα σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται για την απόδοση και των λοιπών κρατήσεων. Ειδικότερα, για τις Δημόσιες Επιχειρήσεις, Οργανισμούς και ΝΠΙΔ, καθώς και τους φορείς του Δημοσίου, ΝΠΔΔ και ΟΤΑ, που δεν έχουν ενταχθεί στο Ενιαίο Σύστημα Πληρωμής της ΕΑΠ, η απόδοση της ανωτέρω κράτησης πραγματοποιείται στο τέλος κάθε μήνα μέσω των Δ.Ο.Υ. 4. Η απόφαση αυτή ισχύει από 1-1-2011. Η ανωτέρω ειδική εισφορά, που αναλογεί στο χρονικό διάστημα από 1-1-2011 έως 31-7-2011, κατανέμεται ισόποσα και συνεισπράττεται με τις εισφορές των επόμενων μηνών του έτους 2011". Οι ανωτέρω διατάξεις του άρθρου 38 παρ. 2 περ. α' και β' του Ν. 3986/2011, που προβλέπουν τις προαναφερόμενες ειδικές εισφορές για την καταπολέμηση της ανεργίας, ενόψει της γενικότητας της διατύπωσής τους και του προεκτεθέντος σκοπού του νόμου, αφορούν το πάσης φύσεως και με οποιαδήποτε σχέση συνδεόμενο με τα αναφερόμενα νομικά πρόσωπα προσωπικό, συμπεριλαμβανομένων και των δικηγόρων που παρέχουν τις υπηρεσίες τους σε ΟΤΑ με σχέση πάγιας έμμισθης εντολής. Η βούληση αυτή του νομοθέτη, δηλαδή να καταλαμβάνεται από τις εν λόγω ρυθμίσεις όλο το μισθοδοτούμενο προσωπικό των αναφερόμενων νομικών προσώπων, ανεξάρτητα από την υπαλληλική ή μη ιδιότητά του, καταδεικνύεται και από το περιεχόμενο της διάταξης της παρ. 2 περ. α' του ανωτέρω άρθρου 38 και δη από την αναφορά περί "όλων των μισθοδοτούμενων υπαλλήλων", εκ των οποίων ο τελευταίος προσδιορισμός ("υπαλλήλων") πλεονάζει, δεδομένου ότι οι υπάλληλοι είναι πάντοτε μισθοδοτούμενοι (ΑΠ 200/2025, 1480/2024, 1479/2024). Εντός δε των ορίων της εξουσιοδοτικής διάταξης του άρθρου 38 παρ. 2 περ. α' του ως άνω νόμου, ήτοι σύμφωνα με τη νομοθετική αυτή βούληση, εκδόθηκε η προαναφερόμενη υπ' αριθ. 2/57654/0022/22.8.2011 Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΟλΣτΕ 3372/2015 σκ.11, ΑΠ 200/2025), η οποία, ορίζοντας τον τρόπο υπολογισμού των καθιερούμενων με το άρθρο αυτό ειδικών εισφορών, αναφέρεται στο "μισθοδοτούμενο προσωπικό" των αναφερόμενων φορέων.

Από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) προκύπτουν τα εξής: Η ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα δικηγόρος άσκησε ενώπιον του Ειρηνοδικείου Σπάρτης την από 19-3-2019 (αριθ. έκθ. κατάθ. 41/2019) αγωγή κατά του εναγομένου και ήδη αναιρεσιβλήτου ΟΤΑ, με την οποία ισχυρίστηκε ότι προσελήφθη από τον τελευταίο, κατόπιν σχετικής απόφασης του Δημάρχου Ευρώτα νομίμως δημοσιευθείσας στο ΦΕΚ Β' 1144/15-11-2017, με σύμβαση έμμισθης εντολής με πάγια αντιμισθία ποσού 1.918 ευρώ μηνιαίως. Ότι ο εναγόμενος, κατ' εφαρμογή των διατάξεων του Ν. 4093/2012, δεν της καταβάλλει επιδόματα εορτών και αδείας, επιπλέον δε, κατ' εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 38 παρ. 2 του Ν. 3986/2011, όπως τούτο τροποποιήθηκε με το άρθρο 24 του Ν. 4002/2011, προβαίνει σε κρατήσεις επί των ως άνω αποδοχών της, οι οποίες (κρατήσεις) ανέρχονται σε ποσοστό 2% για εισφορά αλληλεγγύης και 1% υπέρ του ΟΑΕΔ. Ότι ο εναγόμενος παρανόμως α) δεν της καταβάλλει επιδόματα εορτών και αδείας και β) προβαίνει στις ανωτέρω κρατήσεις, καθόσον αφενός οι διατάξεις του Ν. 4093/2012, με τις οποίες καταργήθηκαν τα επιδόματα εορτών και αδείας, αντίκεινται στις αναφερόμενες στην αγωγή συνταγματικές διατάξεις και διεθνείς συμβάσεις, αφετέρου η εκδοθείσα κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 38 παρ. 2 του Ν. 3986/2011 ΚΥΑ 2/57654/0022/22-8-2011, για την εισφορά αλληλεγγύης και την εισφορά υπέρ του ΟΑΕΔ, αφορά μόνο το υπαλληλικό προσωπικό των φορέων που αναφέρονται στο ως άνω άρθρο 38, άλλως είναι ανίσχυρη ως κείμενη εκτός νομοθετικής εξουσιοδότησης. Ζήτησε δε, να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να της καταβάλει ως αποζημίωση, κατά τα άρθρα 105 και 106 του ΕισΝΑΚ, α) το ποσό των 1.052,08 ευρώ, όπως τούτο αναλύεται στην αγωγή και αντιστοιχεί σε μη καταβληθέντα επιδόματα εορτών και αδείας του χρονικού διαστήματος από 20-11-2017 έως 31-12-2018 και β) το ποσό των 824,74 ευρώ, όπως τούτο, επίσης, αναλύεται στην αγωγή και αντιστοιχεί σε παρακρατηθείσες εισφορές i) αλληλεγγύης από 20-11-2017 έως 31-3-2019 και ii) υπέρ του ΟΑΕΔ από 1-5-2018 έως 31-3-2019, ήτοι ζήτησε να της επιδικαστεί συνολικά το ποσό των (1.052,08 + 824,74 =) 1.876,82 ευρώ με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την υπ' αριθ. 37/2020 απόφασή του, αφού έκρινε ότι οι σχετικές με την κατάργηση των επιδομάτων εορτών και αδείας διατάξεις της περ. 1 της υποπαραγράφου Γ.1 της παραγράφου Γ του άρθρου πρώτου του Ν. 4093/2012 αντίκεινται στις διατάξεις των άρθρων 2 παρ. 1, 4 παρ. 1 και 5, 5 παρ. 1, 22 παρ. 2 και 4, 25 παρ. 1 και 4 του Συντάγματος και 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, δέχθηκε την αγωγή και υποχρέωσε τον εναγόμενο ΟΤΑ να καταβάλει στην ενάγουσα το αιτηθέν ποσό των 1.876,82 ευρώ με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής. Την απόφαση αυτή προσέβαλε ο εναγόμενος με την από 31-7-2020 έφεση, εκδόθηκε δε επ' αυτής η υπ' αριθ. 393/2021 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σπάρτης, με την οποία έγινε τυπικά και κατ' ουσίαν δεκτή η έφεση και, αφού εξαφανίστηκε η εκκαλούμενη απόφαση, δικάστηκε εκ νέου η αγωγή και απορρίφθηκε ως μη νόμιμη. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης, μόνο κατά το απορριπτικό σκέλος της που αφορά την εισφορά αλληλεγγύης και την εισφορά υπέρ του ΟΑΕΔ, ζητεί η ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα με την υπό κρίση αίτησή της.

Η ένδικη αγωγή, με το ως άνω περιεχόμενο, είναι μη νόμιμη ως προς το αίτημα επιδίκασης αποζημίωσης ποσού 824,74 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί σε παρακρατηθείσες εισφορές α) αλληλεγγύης από 20-11-2017 έως 31-3-2019 και β) υπέρ του ΟΑΕΔ από 1-5-2018 έως 31-3-2019, δεδομένου ότι, σύμφωνα με την προηγηθείσα νομική σκέψη, οι διατάξεις του άρθρου 38 παρ. 2 περ. α' και β' του Ν. 3986/2011, που προβλέπουν τις ανωτέρω ειδικές εισφορές για την καταπολέμηση της ανεργίας, ενόψει της γενικότητας της διατύπωσής τους και του προεκτεθέντος σκοπού του νόμου, αφορούν το πάσης φύσεως προσωπικό που συνδέεται με οποιαδήποτε σχέση με τα αναφερόμενα στο άρθρο τούτο νομικά πρόσωπα, στο οποίο (προσωπικό) συμπεριλαμβάνονται και οι δικηγόροι που παρέχουν τις υπηρεσίες τους σε ΟΤΑ με σχέση πάγιας έμμισθης εντολής, εντός δε των ορίων της εξουσιοδοτικής διάταξης του άρθρου 38 παρ. 2 περ. α' του ως άνω νόμου εκδόθηκε η ΚΥΑ 2/57654/0022/22.08.2011. Με το μοναδικό λόγο αναίρεσης προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια του άρθρου 560 αριθ. 1 ΚΠολΔ, για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 38 παρ. 2 του Ν. 3986/2011, της ΚΥΑ 2/57654/0022/22.08.2011, των άρθρων 1 παρ. 1, 7 παρ. 1γ', 8 και 42 έως 46 του Κώδικα Δικηγόρων (Ν. 4194/2013), του Ν.Δ. 2961/1954 (σύσταση ΟΑΕΔ) και του Α.Ν. 1846/1951 (Θεσμικός περί ΙΚΑ νόμος), η οποία είχε ως συνέπεια την απόρριψη της ένδικης αγωγής ως μη νόμιμης κατά το σκέλος της που αφορά την επιδίκαση αποζημίωσης ποσού 824,74 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί σε παρακρατηθείσες εισφορές α) αλληλεγγύης από 20-11-2017 έως 31-3-2019 και β) υπέρ του ΟΑΕΔ από 1-5-2018 έως 31-3-2019.

Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, καθόσον, σύμφωνα με την προηγηθείσα νομική σκέψη, το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την ένδικη αγωγή ως μη νόμιμη κατά το σκέλος της που αφορά την επιδίκαση αποζημίωσης ποσού 824,74 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί σε παρακρατηθείσες εισφορές α) αλληλεγγύης από 20-11-2017 έως 31-3-2019 και β) υπέρ του ΟΑΕΔ από 1-5-2018 έως 31-3-2019, ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε τις διατάξεις του άρθρου 38 παρ. 2 του Ν. 3986/2011, καθώς και τις διατάξεις της ΚΥΑ 2/57654/0022/22.08.2011 και των άρθρων 1 παρ. 1, 7 παρ. 1, 8 και 42 έως 46 του N. 4194/2013 "Κώδικας περί Δικηγόρων", που είναι ομοίου περιεχομένου με εκείνες του άρθρων 1, 63, 92Α επ. του προϊσχύσαντος Ν.Δ. 3026/1954 "Κώδικας περί Δικηγόρων", τις διατάξεις του οποίου (Ν.Δ/τος) επικαλείται η προσβαλλόμενη απόφαση. Κατόπιν αυτών, μη υπάρχοντος άλλου λόγου αναίρεσης προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση στο σύνολό της. Τέλος, πρέπει να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα, λόγω της ήττας της, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσιβλήτου ΟΤΑ, ο οποίος παραστάθηκε και κατέθεσε προτάσεις (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), μειωμένων όμως κατά το άρθρο 281 παρ. 2 του Ν. 3463/2006 "Κύρωση του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων" (ΑΠ 117/2025, 1207/2019, 1061/2018), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 29-11-2023 (αριθ. έκθ. κατάθ. 3/2023) αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθ. 393/2021 απόφασης του (δικάσαντος ως εφετείου) Μονομελούς Πρωτοδικείου Σπάρτης.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των εννιακοσίων (900) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 29 Απριλίου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 27 Μαΐου 2025.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή