<< Επιστροφή

Αριθμός 928/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αγάπη Τζουλιαδάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιφιγένεια Ματσούκα, Φωτεινή Μηλιώνη, Ευαγγελία Στεργίου και Κωνσταντία Π. Εμμανουηλίδου-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Δεκεμβρίου 2024, με την παρουσία και του Γραμματέα Π. Μ., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Σ. Ζ. του Ν. και 2) ... Ζ. του Ν., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ελευθέριο-Γεώργιο Πάσσο (ΑΜ ΔΣΡ 457) με την από 2-12-2024 δήλωσή του κατ' άρθρο 242§2 ΚΠολΔ, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσίβλητου: Σ. Τ. του Φ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε μετά της πληρεξουσίας δικηγόρου του Μαρίας Πετρά (ΑΜ ΔΣΡ 411), που κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την με αρ. κατ. 395/16-7-2019 αγωγή των νυν αναιρεσειόντων και την με αρ. κατ. ...-2019 ανταγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ρόδου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 33/2021 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4/2023 του Μονομελούς Εφετείου Δωδεκανήσου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την με αρ. κατ. 21/17-5-2023 αίτηση.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται ανωτέρω.

Η πληρεξούσια δικηγόρος του αναιρεσίβλητου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στην δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Οι αναιρεσείοντες με την με αρ.κατ. 395/16-7-2019 αγωγή τους ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου, στρεφόμενοι κατά του νυν αναιρεσιβλήτου, ζήτησαν την αναγνώριση του δικαιώματος κυριότητάς τους κατά ποσοστό 50% εκάστου εξ αδιαιρέτου επί του με κτηματολογικά στοιχεία (του Κτηματολογικού Γραφείου Ρόδου) τόμος ..., φύλλο ..., μερίδα ... και φάκελος ... γαιών ..., ακινήτου- αγρού, νομικής φύσης μούλκ, έκτασης 5520 τμ, την οποία απέκτησαν με παράγωγο τρόπο και δη με αγορά το 1990 και την απόδοση σε αυτούς τμήματος του ανωτέρω, εμβαδού 1950 τμ, που κατέλαβε ο αναιρεσίβλητος το 2019. Ο τελευταίος με την με αρ. κατ. ...-2019 ανταγωγή του ζήτησε να αναγνωρισθεί κύριος με χρησικτησία κατ' άρθρο 63 του Κτηματολογικού Κανονισμού Δωδεκανήσου τμήματος του ανωτέρω ακινήτου εμβαδού 2640 τμ, το οποίο νέμεται με διάνοια κυρίου από το 1997. Εκδόθηκαν οι α) 33/2021 οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου αντιμωλία των διαδίκων, που κήρυξε ματαιωμένη την συζήτηση της ανταγωγής και απέρριψε την αγωγή ως ουσιαστικά αβάσιμη και β) 4/9-1-2023 τελεσίδικη αντιμωλία απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Δωδεκανήσου, που δέχθηκε τυπικά και απέρριψε κατ' ουσίαν την έφεση των εναγόντων δεχόμενο την ένσταση ιδίας κυριότητας του αναιρεσίβλητου. Η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης με αρ. κατ. 21/17-5-2023 των ηττηθέντων εναγόντων, με την οποία προσβάλλεται η προρρηθείσα απόφαση του Εφετείου, που ουδόλως επιδόθηκε, είναι παραδεκτή (άρθρα 577§1 ΚΠολΔ), διότι ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα εντός διετίας από την δημοσίευσή της (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564§3, 566§1 ΚΠολΔ). Πρέπει επομένως να ερευνηθούν οι λόγοι της (άρθρο 577§3 ΚΠολΔ).

ΙΙ.α Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11γ' ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης, αν το Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Με τη διάταξη αυτή, που αποτελεί εκδήλωση της αρχής της συζήτησης (άρθρο 106 ΚΠολΔ), διασφαλίζεται η συμμόρφωση του Δικαστηρίου της ουσίας προς τις διατάξεις των άρθρων 335, 338 έως 340 και 346 ΚΠολΔ, ώστε αυτό, προκειμένου να σχηματίσει δικανική πεποίθηση για τη βασιμότητα των πραγματικών ισχυρισμών των διαδίκων που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, να λάβει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που προσκομίστηκαν νομίμως είτε για άμεση απόδειξη είτε για έμμεση -συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, εφόσον γίνεται σαφής και ορισμένη επίκλησή τους από τους διαδίκους (ΟλΑΠ 23/2008, ΑΠ 350/2024). Μεταξύ των ως άνω αποδεικτικών μέσων περιλαμβάνεται και η ομολογία, η οποία μπορεί να είναι δικαστική ή εξώδικη. Ειδικότερα, από τις διατάξεις του άρθρου 352 ΚΠολΔ προκύπτει ότι εξώδικη ομολογία, η οποία εκτιμάται ελεύθερα από το Δικαστήριο, είναι κάθε άλλη ομολογία που γίνεται ενώπιον άλλου Δικαστηρίου στο πλαίσιο άλλης δίκης (πολιτικής ή ποινικής), ακόμα δε και εκείνη που έγινε ενώπιον του ίδιου Δικαστηρίου, αλλά όχι στη συγκεκριμένη δίκη στην οποία γίνεται επίκληση της ομολογίας ως αποδεικτικού μέσου, καθώς και εκείνη που περιέχεται σε έγγραφα εκδιδόμενα από το διάδικο (ΑΠ 1080/2022, ΑΠ 271/2021). Για να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο, όμως, πρέπει να είναι ρητή, σαφής και συγκεκριμένη, αλλιώς δεν είναι ομολογία με την ανωτέρω έννοια (ΑΠ 1538/2001) και επιπλέον να έγινε σαφής και ορισμένη επίκλησή της από τον αντίδικο του ομολογήσαντος κατά την συζήτηση, επί της οποίας εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλομένη (ΑΠ 661/2009, ΑΠ 894/2008, ΑΠ 2225/2007).

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον μοναδικό λόγο της αίτησης αναίρεσης, οι αναιρεσείοντες προσάπτουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την από τον αριθ. 11γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, πλημμέλεια, με την αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του και δεν συνεκτίμησε με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα, την εξώδικη ομολογία του αντιδίκου που περιέχεται στο κατατεθέν την 17-6-2020 στον Πταισματοδίκη Ρόδου "υπόμνημα παροχής εξηγήσεων" του αναιρεσιβλήτου, στο πλαίσιο διαταχθείσης προκαταρκτικής εξέτασης μετά την υποβολή κατ' αυτού μήνυσης εκ μέρους των αναιρεσειόντων, σε σχέση με τον χρόνο έναρξης της νομής του στην όμορη μερίδα 217, η οποία (νομή) προηγήθηκε, κατά τους ισχυρισμούς του, της έναρξης της νομής του επί του επιδίκου, στο οποίο("υπόμνημα παροχής εξηγήσεων")- κατά τους ισχυρισμούς των αναιρεσειόντων- "αναφέρει ότι το 1979 η επιχείρηση "ΣΙΔΕΡΑ Τ. ΕΠΕ" προμήθευε τον Η. ... τον σιδηρούν οπλισμό που χρησιμοποιούσε στην ανέγερση οικοδομών του, αυτός δε για το ποσό των 300.000 δρχ. που όφειλε στην εταιρεία πούλησε στους αδελφούς του αναιρεσιβλήτου την ΚΜ 217, ότι το 1996 συμφώνησε με τους αδελφούς του να [του] μεταβιβασθεί το ακίνητο που απέκτησαν το 1979 άτυπα από τον Η. ... και του οποίου εκκρεμούσε μόνον η μεταγραφή της απόφασης χρησικτησίας, να περιέλθει σε αυτόν μετά τον συμψηφισμό των μεταξύ τους οφειλών και εξόφληση του υπολοίπου προς τους αδελφούς του, οφειλή την οποία εξόφλησε το 2016, προς απόδειξη δε του ισχυρισμού του αυτού προσκόμισε αποδείξεις εξόφλησης, η χρονολογικά πρώτη από τις οποίες, ποσού 4.000 €, εκδόθηκε την 11-05-2006, σύμφωνα δε με αυτήν ο αναιρεσίβλητος κατέβαλε το ποσό αυτό στον αδελφό του Ε. Τ. ως προκαταβολή για την "αγορά οικοπέδου στην περιοχή ...... τ.μ.2000".". Το ανωτέρω έγγραφο υπόμνημα μετά των συννημένων αποδείξεων πληρωμής οι αναιρεσείοντες νομίμως είχαν προσκομίσει και επικαλεστεί, με τις από 11-11-2022 έγγραφες προτάσεις τους στο δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, οι οποίες παραδεκτά επισκοπούνται κατ' άρθρο 561 § 2 ΚΠολΔ για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, προς υποστήριξη της έφεσής τους και συγκεκριμένα, προς ανταπόδειξη της ένστασης ιδίας κυριότητας με χρησικτησία κατ' άρθρο 63 του Κτημ. Κανονισμού Δωδεκανήσου που προέβαλε ο εναγόμενος ισχυριζόμενος ότι κατέλαβε και νέμεται το επίδικο από το 1997. Πλην όμως στις ως άνω προτάσεις τους ουδόλως γίνεται επίκληση εξώδικης ομολογίας του αναιρεσιβλήτου ως ξεχωριστού αποδεικτικού μέσου, αλλά η επίκληση περιορίζεται στο έγγραφο, από το οποίο κατά τους ισχυρισμούς τους συνάγονται δικαστικά τεκμήρια για το ότι αυτός κατέλαβε και νέμεται το επίδικο από 11-5-2006. Επομένως ο σχετικός αναιρετικός λόγος κρίνεται απορριπτέος ως απαράδεκτος. Επιπρόσθετα, ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος και ως αβάσιμος, διότι το ως άνω έγγραφο ελήφθη υπόψη από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο για τη διαμόρφωση της αποδεικτικής του κρίσης, όπως συνάγεται αναμφίβολα από τη ρητή βεβαίωση στο προοίμιο του σκεπτικού του ότι "από την προσήκουσα εκτίμηση όλων ανεξαιρέτως των εγγράφων που προσκομίζουν και επικαλούνται νόμιμα οι διάδικοι, τα οποία λαμβάνονται υπόψη είτε προς άμεση απόδειξη είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων ..." αλλά και από το όλο περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης του και επιπλέον διότι από το εκτιθέμενο κατά τα ανωτέρω περιεχόμενο του εγγράφου υπομνήματος δεν συνάγεται ρητή, σαφής και συγκεκριμένη ομολογία του αναιρεσιβλήτου των αγωγικών ισχυρισμών, από δε την επιτρεπτή επισκόπηση αυτού, που προσκομίζουν οι αναιρεσείοντες για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, ο αναιρεσίβλητος επανειλημμένα αναφέρει σε αυτό ότι κατέχει και νέμεται το επίδικο από το 1997, τότε το περιέφραξε, ενώ το 2002 εναπόθεσε σε αυτό τα "μπάζα" από κτίσμα, που βρίσκονταν στην όμορη ιδιοκτησία 217 και κατεδάφισε ο ίδιος.

ΙΙΙ. Κατόπιν τούτων πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου, που κατέθεσαν οι αναιρεσείοντες (άρθρο 495 παρ. 3 εδ. τελ. του ΚΠολΔ) και να καταδικαστούν οι τελευταίοι στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου που κατέθεσε προτάσεις, κατά παραδοχή του νόμιμου αιτήματός του (άρθρα 106, 176, 183, 191 παρ. 2 του ΚΠολΔ), κατά τα στο διατακτικό οριζόμεν...

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την με αρ. κατ. 21/17-5-2023 αίτηση για αναίρεση της 4/2023 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Δωδεκανήσου.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου, που κατέθεσαν οι αναιρεσείοντες.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 21 Μαΐου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 29 Μαΐου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή