<< Επιστροφή

Αριθμός 938/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρουλιώ Δαβίου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βρυσηίδα Θωμάτου, Ευτύχιο Νικόπουλο, Βαρβάρα Πάπαρη - Εισηγήτρια και Μαρία Πετσάλη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 18 Νοεμβρίου 2024, με την παρουσία και του Γραμματέα Γ. Φ., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα, και ήδη από την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων, που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Σοφία Μπίκου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ρ. Μ. του Α., συζύγου Β. Ψ., 2) Σ. - Α. Ψ. του Β., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Αναστασία Γρίβα και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17/7/2017 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Νάξου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 85/2018 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 61/2021 του Τριμελούς Εφετείου Αιγαίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 5/9/2021 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Με την από 5.09.2021 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η με αριθ. 61/2021 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αιγαίου, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία, και δέχθηκε μεν τύποις, αλλά απέρριψε κατ` ουσίαν την έφεση του τότε εκκαλούντος-ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος, κατά της εκδοθείσας κατά την αυτή διαδικασία με αριθ. 85/2018 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Νάξου, με την οποία είχε απορριφθεί η αγωγή διάρρηξης της αναφερόμενης σ'αυτή καταδολιευτικής δικαιοπραξίας ως αόριστη. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553,556,558, 564, 566 παρ.1 ΚΠολΔ). Είναι, επομένως, παραδεκτή (άρθρ. 577 παρ.1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ. 577 παρ.3 ΚΠολΔ).

2. Ο Εμπορικός Νόμος (β.δ. της 19.04/01.05.1835) όριζε στο άρθρο 22 ότι: "Οι ομόρρυθμοι συνεταίροι, οι αναφερόμενοι εις το καταστατικόν της εταιρίας έγγραφον, υπόκεινται αλληλεγγύως εις όλας τας υποχρεώσεις της εταιρείας, αν και υπογεγραμμένας παρ' ενός μόνου των συνεταίρων, υπό την εμπορικήν όμως επωνυμίαν" και στο άρθρο 23 ότι: "Ετερόρρυθμος εταιρεία είναι η συσταινομένη μεταξύ ενός ή πολλών συνεταίρων, αλληλεγγύως υπευθύνων, και ενός ή πολλών συνεταίρων, απλών χρηματοδοτών, οι οποίοι ονομάζονται ετερόρρυθμοι, ή καθ' ετερορρυθμίαν συνεταίροι. Η εταιρία αύτη διευθύνεται υπό εταιρικήν επωνυμίαν, φέρουσαν κατ' ανάγκην το όνομα ενός ή και πολλών αλληλεγγύως υπευθύνων συνεταίρων". Τα ανωτέρω άρθρα κατηργήθησαν με το άρθρο 294 του ν. 4072/2012 (Α ' 86), ενώ στο άρθρο 249 ορίζεται ότι: "1. Ομόρρυθμη είναι η εταιρεία με νομική προσωπικότητα που επιδιώκει εμπορικό σκοπό και για τα χρέη της οποίας ευθύνονται παράλληλα όλοι οι εταίροι απεριόριστα και εις ολόκληρον. 2. Εφόσον δεν υπάρχει ειδική ρύθμιση στο παρόν κεφάλαιο, εφαρμόζονται στην ομόρρυθμη εταιρεία οι διατάξεις του αστικού κώδικα για την εταιρεία, με εξαίρεση τις διατάξεις των άρθρων 758 και 761 του Αστικού Κώδικα", στην παρ. 1 του άρθρου 258 ότι: "Συμφωνία για περιορισμό ή αποκλεισμό της ευθύνης των εταίρων κατά την παράγραφο 1 του άρθρου 249 δεν ισχύει έναντι των τρίτων" και στο άρθρο 271 του ίδιου νόμου ορίζεται ότι: "1. Ετερόρρυθμη εταιρεία είναι η εταιρεία με νομική προσωπικότητα, που επιδιώκει εμπορικό σκοπό και για τα χρέη της οποίας ένας τουλάχιστον από τους εταίρους ευθύνεται περιορισμένα (ετερόρρυθμος εταίρος), ενώ ένας άλλος τουλάχιστον από τους εταίρους ευθύνεται απεριόριστα (ομόρρυθμος εταίρος). 2. Εφόσον δεν υπάρχει ειδική ρύθμιση στο παρόν κεφάλαιο, στην ετερόρρυθμη εταιρεία εφαρμόζονται οι διατάξεις για την ομόρρυθμη εταιρεία". Από τις ανωτέρω διατάξεις του Εμπορικού Νόμου και τις αντίστοιχες του ν. 4072/2012, συνάγεται ότι για τις υποχρεώσεις του νομικού προσώπου της ετερόρρυθμης εταιρείας προς τρίτους ευθύνονται με την ατομική τους περιουσία απεριορίστως και εις ολόκληρον οι ομόρρυθμοι εταίροι αυτής (πρβλ. ΑΠ 973/2020).

Ειδικότερα, καθένας από τους δανειστές έχει το δικαίωμα να απαιτήσει την οφειλόμενη αξίωση από οποιονδήποτε εκ των ομορρύθμων εταίρων, χωρίς να επιδιώξει πρώτα την ικανοποίησή του από την εταιρεία, διότι η ευθύνη των εταίρων αυτών είναι αυτοτελής (ΑΠ 223/2005).

Ακριβώς επειδή στην ομόρρυθμη εταιρία απουσιάζει νομοθετική πρόβλεψη εξασφαλιστική του κεφαλαίου της ΟΕ και συνακολούθως η έλλειψη κρατικής εποπτείας. καθιερώθηκε η ευθύνη και άλλων πλην της εταιρείας προσώπων για τα εταιρικά χρέη. Η διάταξη είναι αναγκαστικού δικαίου με συνέπεια, οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ των εταίρων για τον αποκλεισμό και εν γένει διαφοροποίησή της εις βάρος των εταιρικών δανειστών να είναι άκυρη. Οι συμφωνίες μεταξύ των εταίρων δεν είναι βέβαια άνευ αντικειμένου. Τα αποτελέσματά τους όμως περιορίζονται να αναπτύσσουν την ισχύ τους στην εσωτερική σχέση των εταίρων που τις συνήψαν, καθώς η προς τους τρίτους ευθύνη των εταίρων παραμένει ανεξάρτητη από τις εν λόγω συμφωνίες. Η έξοδος ή άλλως η αποχώρηση του ομορρύθμου εταίρου όπως και η λύση της ΟΕ δεν μεταβάλλει κατ ' αρχήν την ευθύνη του εταίρου αυτού για τα ήδη υπάρχοντα - γεγεννημένα εταιρικά χρέη κατά την εποχή που υφίστατο η ιδιότητά του ως ομορρύθμου εταίρου (ΟλΑΠ 31/1997). Τυχόν συμφωνία μεταξύ του εξερχόμενου εταίρου και των παραμενόντων εταίρων, με την οποία οι τελευταίοι αναλαμβάνουν μόνοι αυτοί τις μέχρι της εξόδου του πρώτου υποχρεώσεις της εταιρείας είναι μη δεσμευτική για τους εταιρικούς δανειστές (ΑΠ 1205/2001). Προσέτι, κατά τις ίδιες διατάξεις, η απεριόριστη εις ολόκληρον ευθύνη του ομορρύθμου εταίρου με το νομικό πρόσωπο της ομόρρυθμης εταιρείας εξακολουθεί να υπάρχει και μετά την αποχώρησή του από την εταιρεία για τα πριν την αποχώρησή του εταιρικά χρέη, εφ' όσον, πάντως, η σχετική αξίωση, κατά της εταιρείας, γεννήθηκε πριν την αποχώρηση του εταίρου από την εταιρεία (ΣτΕ 359/2018, 1202/2009). Κρίσιμος δε είναι ο χρόνος γενέσεως της οφειλής και όχι ο χρόνος ταμειακής βεβαιώσεως αυτής (πρβλ. ΣτΕ 359/2018).

Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 939 έως 942 ΑΚ προκύπτει, ότι για τη γέννηση της αξίωσης προς διάρρηξη καταδολιευτικής δικαιοπραξίας απαιτείται η συνδρομή των κατωτέρω προϋποθέσεων : α) απαίτηση του δανειστή κατά του οφειλέτη, γεννημένη κατά το χρόνο που ο τελευταίος επιχειρεί την απαλλοτρίωση, β) απαλλοτρίωση από τον οφειλέτη περιουσιακού στοιχείου, γ) πρόθεση βλάβης των δανειστών, δ) γνώση του τρίτου υπέρ του οποίου η απαλλοτρίωση, και ε) αφερεγγυότητα του οφειλέτη, η οποία συντρέχει όταν η υπολειπόμενη εμφανής περιουσία τούτου δεν επαρκεί για την ικανοποίηση του δανειστή. Τα ανωτέρω στοιχεία, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 216 ΚΠολΔ, πρέπει να αναφέρονται στην αγωγή για να είναι ορισμένο το δικόγραφο αυτής. Ακόμη, μεταξύ των στοιχείων, που πρέπει να περιέχει η αγωγή διαρρήξεως για να είναι ορισμένη, περιλαμβάνονται το ποσό της απαίτησης του ενάγοντος δανειστή και η αξία του περιουσιακού στοιχείου που απαλλοτριώθηκε κατά το χρόνο άσκησης της αγωγής, διότι η διάρρηξη δεν είναι αναγκαίως ολική, αλλά επέρχεται μόνον κατά το μέρος που ζημιώνεται ο δανειστής, αν δε το απαλλοτριωθέν έχει μεγαλύτερη αξία από την απαίτηση του δανειστή, η διάρρηξη είναι μερική και εκφράζεται σε ποσοστό αντίστοιχο με την αξία της απαιτήσεως του δανειστή προς την αξία του απαλλοτριωθέντος (ΟλΑΠ 15/2012).

Εξάλλου, η ανεπάρκεια των εκτιθέμενων στην αγωγή ή στην ένσταση πραγματικών περιστατικών, σε σχέση με αυτά που απαιτούνται από το νόμο για τη θεμελίωσή τους, χαρακτηρίζεται ως νομική αοριστία και ελέγχεται αναιρετικά με τον λόγο από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ ως παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, εφόσον το δικαστήριο της ουσίας έκρινε τελικά ως ορισμένη την αγωγή ή την ένσταση, αρκούμενο σε λιγότερα ή διαφορετικά στοιχεία από αυτά που απαιτεί ο νόμος. Με τον ίδιο λόγο ελέγχεται και το σφάλμα του δικαστηρίου της ουσίας να κρίνει ως αόριστη την αγωγή ή την ένσταση, αξιώνοντας για τη θεμελίωσή τους περισσότερα στοιχεία από όσα απαιτεί ο νόμος για τη θεμελίωση του αντίστοιχου δικαιώματος. Πρόκειται και πάλι για παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου ως προς τη διαπίστωση νομικής δήθεν αοριστίας της αγωγής ή της ενστάσεως. Επομένως νομική είναι η αοριστία που συνδέεται με τη νομική εκτίμηση του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου(ΑΠ 223/2022). Αντίθετα η έλλειψη εξειδίκευσης των πραγματικών περιστατικών που θεμελιώνουν κατ' αρχήν το ασκούμενο με την αγωγή ή την ένσταση ουσιαστικό δικαίωμα και αποτελούν την προϋπόθεση εφαρμογής του αντίστοιχου κανόνα ουσιαστικού δικαίου χαρακτηρίζεται ως ποσοτική αοριστία της αγωγής ή της ένστασης, ενώ η επίκληση απλώς των στοιχείων του νόμου χωρίς αναφορά πραγματικών περιστατικών χαρακτηρίζεται ως ποιοτική αοριστία της αγωγής ή της ένστασης και ελέγχονται και οι δύο αναιρετικά με λόγο από τον αριθ. 8 ή αναλόγως 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ (ΑΠ 158/2023, ΑΠ 223/2022, ΑΠ 192/2016).

3. Στην προκείμενη περίπτωση, από την επισκόπηση του δικογράφου της ένδικης αγωγής, στην οποία προβαίνει ο Άρειος Πάγος, σύμφωνα με το άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, για την έρευνα της βασιμότητας των αναιρετικών λόγων, προκύπτει ότι το ενάγον και ήδη αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο, ζήτησε τη διάρρηξη, ως καταδολιευτικής, της αναφερομένης σ' αυτή δικαιοπραξίας, με βάση το ακόλουθο ιστορικό: "....ότι με βάση εντολή ελέγχου της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων, διενεργήθηκε στις 29.5.2013 από το ΣΔΟΕ Περιφερειακής Διεύθυνσης Αττικής έλεγχος στην ετερόρρυθμη εταιρεία με την επωνυμία "Β. Ψ. και Σία Ε.Ε." για την φορολογική περίοδο από 1.1.2009 έως και 31.12.2012 κατά τον οποίο διαπιστώθηκαν και καταλογίστηκαν παραβάσεις μη έκδοσης αποδείξεων λιανικής πώλησης και ανακριβούς έκδοσης τέτοιων αποδείξεων (α.λ.π.) και εκδόθηκε Υπηρεσιακό Σημείωμα ελέγχου από το ΣΔΟΕ, που παραλήφθηκε στις 8.7.2013 από τον εκπρόσωπο της εταιρείας, ακολούθησε δε η σύνταξη της από 5.9.2013 έκθεσης ελέγχου με παραβολή δεδομένων από τις Τράπεζες και αναλυτική περιγραφή των παραβάσεων, που έλαβε αριθ. πρωτ. της ΔΟΥ Σύρου ... και, στη συνέχεια, εκδόθηκε η με αριθ. ....2013 απόφαση επιβολής προστίμου του Προϊσταμένου της ΔΟΥ Σύρου για την διαχειριστική περίοδο από 1.1.2011 έως 31.12.2011, ποσού 313.402,60 ευρώ, που επιδόθηκε στην ελεγχθείσα εταιρεία στις 10.12.2013. Ότι η εταιρεία αυτή είχε συσταθεί στις 7.10.2008 με την επωνυμία "Μ. Ρ. και Σια ΕΕ", τον διακριτικό τίτλο "Santia Jewels Gallery", ομόρρυθμη εταίρο και διαχειρίστρια την πρώτη εναγομένη (πρώτη αναιρεσίβλητη) και ετερόρρυθμο εταίρο τον Β. Ψ., σύζυγο αυτής, ενώ με την από 25.2.2011 τροποποίηση του καταστατικού της, που κατατέθηκε στη ΔΟΥ Θήρας και δημοσιεύθηκε νομότυπα στα οικεία βιβλία του Πρωτοδικείου Νάξου στις 22.3.2011, με αριθ. 70, η επωνυμία της τροποποιήθηκε σε "Ψ. Β. & Σια ΕΕ", με ομόρρυθμο πλέον εταίρο τον Β. Ψ. και ετερόρρυθμη εταίρο την πρώτη εναγομένη και, τέλος, λύθηκε με ιδιωτικό συμφωνητικό που κατατέθηκε στη ΔΟΥ Θήρας με αριθμό ....2014 και καταχωρίστηκε στο Επιμελητήριο Κυκλάδων στη μερίδα της εταιρείας με αριθ. ....2014 Γενικού Εμπορικού Μητρώου (ΓΕΜΗ) και με αριθ. καταχώρησης ... Ότι στην πρώτη εναγομένη κοινοποιήθηκε η με αριθ. πρωτ. ....2016 Ατομική Ειδοποίηση Καταβολής - Υπερημερίας, με την οποία κλήθηκε να καταβάλει για τις παραπάνω αιτίες το συνολικό ποσό των 2.716.383,61 ευρώ (από το οποίο 2.250,071,28 € για "Ληξιπρόθεσμο Υπόλοιπο Βασικής Οφειλής" και 466.311,73€ για "Προσαυξήσεις / Τόκους / Πρόστιμα Εκπροθέσμου Καταβολής), ενώ με τον από 19.5.2017 (επικαιροποιημένο) πίνακα της ΔΟΥ Σύρου ("Φορολογούμενος με χρέη") η απαίτηση του Ελληνικού Δημοσίου κατά της άνω εταιρείας ανέρχεται στο ποσό των 3.253.788,70 €, όπως τα δύο αμέσως παραπάνω έγγραφα έχουν ενσωματωθεί και αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της αγωγής. Ότι η πρώτη εναγομένη, όντας ομόρρυθμη εταίρος της άνω εταιρείας κατά το χρονικό διάστημα 2008 - 2011, ευθύνεται απεριόριστα και εις ολόκληρον με την εταιρεία για τις υποχρεώσεις της του άνω χρονικού διαστήματος, κατ' άρθρο 22 του ΕΝ. Ότι η ανωτέρω απέκτησε την κυριότητα της περιγραφόμενης στο αγωγικό δικόγραφο κάθετης ιδιοκτησίας μετά της επ' αυτής διώροφης οικοδομής με υπόγειο (τύπου "μεζονέτας") εντός του οικισμού της Μεσσαριάς Θήρας, με το με αριθ. ..., νόμιμα μεταγραμμένο, πωλητήριο συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Θήρας Χ. Β. - Γ., την οποία μεταβίβασε με το με αριθ. ....2013, νόμιμα μεταγραμμένο, συμβόλαιο γονικής παροχής της ίδιας συμβολαιογράφου στον δεύτερο εναγόμενο(δεύτερο αναιρεσίβλητο) γιο της, τότε ακόμη ανήλικο και ήδη ενήλικο, αντικειμενικής αξίας κατά το χρόνο της μεταβίβασης 185.258,18 ευρώ, μολονότι αποτελούσε το μόνο περιουσιακό της στοιχείο και ενώ ήδη η ετερόρρυθμη εταιρεία είχε κληθεί με την από 8.7.2013 κλήση προς ακρόαση στο ΣΔΟΕ και ο τότε διαχειριστής εταίρος Β. Ψ. είχε υποβάλει την από 17.7.2013 αίτηση να παραταθεί η προθεσμία για την υποβολή υπομνήματος. Ότι η εν λόγω μεταβίβαση για χαριστική αιτία του μοναδικού περιουσιακού στοιχείου της πρώτης εναγομένης συνιστά καταδολιευτική δικαιοπραξία, προκειμένου να ματαιώσει την ικανοποίηση της χρηματικής απαίτησης του ενάγοντος και ότι για το λόγο αυτό έχει το δικαίωμα να απαιτήσει τη διάρρηξή της κατ' άρθρο 939 του ΑΚ. Ότι, επικουρικά, συνεπεία της παράνομης, υπαίτιας και αντίθετης προς τα συναλλακτικά ήθη συμπεριφοράς της πρώτης εναγομένης, αυτό ζημιώθηκε κατά το άνω χρηματικό ποσό των 3.253.788,70 ευρώ και πρέπει να υποχρεωθεί η πρώτη εναγομένη να του αποκαταστήσει την επιγενόμενη ζημία...".Η αγωγή, ως προς το κύριο αίτημά της , με το ανωτέρω περιεχόμενο, είναι αόριστη, διότι δεν περιέχει ακριβή περιγραφή της σε βάρος της πρώτης εναγομένης-πρώτης αναιρεσίβλητης απαίτησης του ενάγοντος-αναιρεσείοντος. Ειδικότερα, κατά τα αναφερόμενα στο αγωγικό δικόγραφο, η πρώτη εναγομένη ήταν ομόρρυθμη εταίρος της οφειλέτριας ετερόρρυθμης εταιρείας έως τις 22.3.2011, οπότε δημοσιεύθηκε η τροποποίηση του καταστατικού της, με την οποία έπαυσε να είναι ομόρρυθμη και έγινε ετερόρρυθμη εταίρος (με συνακόλουθη αλλαγή και της επωνυμίας της εταιρείας) και, συνεπώς, δεν ευθύνεται για οφειλές της εταιρείας προς το ενάγον από την εν λόγω ημερομηνία και μετά. Ωστόσο, η αγωγή περιέχει με τους ενσωματωμένους σ' αυτήν πίνακες της ΔΟΥ Σύρου και την ενσωματωμένη επίσης "Ατομική ειδοποίηση καταβολής - υπερημερίας" το σύνολο της απαίτησης του ενάγοντος κατά της ετερόρρυθμης εταιρείας για τα έτη 2009 έως και 2012, έτσι ώστε δεν προσδιορίζει σαφώς την απαίτησή του κατά της πρώτης εναγομένης έως το χρόνο που η τελευταία κατέστη ετερόρρυθμη από ομόρρυθμη εταίρος, η οποία (απαίτηση) δεν ταυτίζεται βέβαια με τη συνολική απαίτηση του ενάγοντος κατά της οφειλέτριας εταιρείας και, ως εκ τούτου, δεν περιέχει το ακριβές ύψος της οφειλής της πρώτης εναγομένης ως ομόρρυθμης εταίρου της οφειλέτριας εταιρείας προς το ενάγον, όπως θα έπρεπε. Περαιτέρω, δεν προσδιορίζεται στο αγωγικό δικόγραφο και η αξία του ακινήτου που μεταβίβασε η πρώτη εναγομένη-πρώτη αναιρεσίβλητη λόγω γονικής παροχής στον δεύτερο εναγόμενο-δεύτερο αναιρεσίβλητο ήδη ενήλικο γιο της κατά τον χρόνο άσκησης της υπό κρίση αγωγής, αλλά μόνο της αντικειμενικής του αξίας κατά τον χρόνο της μεταβίβασης. Όμως, λαμβανομένου υπόψη ότι ο χρόνος της απαλλοτρίωσης και ο χρόνος άσκησης της αγωγής δεν ταυτίζονται, καθώς το συμβόλαιο γονικής παροχής της πρώτης προς τον δεύτερο των εναγομένων κατά τα εκτιθέμενα στην αγωγή καταρτίστηκε στις 8.8.2013 (με μεταγραφή του στις 9.8.2013), ενώ η αγωγή ασκήθηκε στις 18.7.2017 (ημερομηνία κατάθεσης αυτής), δηλαδή τέσσερα χρόνια μετά, έπρεπε στην αγωγή να αναφέρεται η αγοραστική αξία του απαλλοτριωθέντος ακινήτου κατά το χρόνο έγερσης της αγωγής. Επομένως, το Εφετείο, που απέρριψε την αγωγή ως αόριστη για τους παραπάνω λόγους, δεν αξίωσε για τη νομική θεμελίωσή της περισσότερα στοιχεία από εκείνα, που απαιτούν οι διατάξεις των άρθρων 939 έως 942 ΑΚ για τη γένεση του ασκηθέντος δικαιώματος διάρρηξης. Κατά συνέπεια, δεν υπέπεσε στη νομική πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, γι` αυτό και ο στηριζόμενος στη διάταξη αυτή μοναδικός λόγος της αίτησης αναίρεσης είναι αβάσιμος.

4. Κατ` ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης, και να καταδικαστεί το αναιρεσείον που ηττήθηκε στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, που κατέθεσαν προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημά τους (άρθρα 176, 183,189 αριθ.1, 191 αριθ.2 ΚΠολΔ),μειωμένα κατ` άρθρο 22 παρ. 1, 3 Ν. 3693/1957, όπως ορίζονται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

-Απορρίπτει την από 5-9-2021 αίτηση, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 61/2021 τελεσίδικης απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αιγαίου.

-Καταδικάζει το αναιρεσείον στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων, που ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 3 Απριλίου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 29 Μαΐου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή