<< Επιστροφή

Αριθμός 950/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1 ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασημίνα Υφαντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βρυσηίδα Θωμάτου, Ευτύχιο Νικόπουλο, Βαρβάρα Πάπαρη και Φωτεινή Μηλιώνη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 1η Απριλίου 2024, με την παρουσία και του Γραμματέα Γ. Φ., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ε. Κ. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σωτήριο Λίβα με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Μ. Π. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως λόγω της δικηγορικής του ιδιότητας και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29/12/2010 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3184/2015 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 650/2018 του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 30/6/2021 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο αναιρεσίβλητος ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τις διατάξεις του άρθρου 495 τταρ.1 και 2 ΚΠολΔ, τα ένδικα μέσα, μεταξύ των οποίων και εκείνο της αίτησης αναίρεσης, ασκούνται με δικόγραφο που κατατίθεται στη γραμματεία του δικαστηρίου, το οποίο έχει εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση. Για την κατάθεση συντάσσεται έκθεση. Εξάλλου, κατά το άρθρο 564 παρ.3 ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του ν. 4335/2015 "αν η απόφαση δεν επιδόθηκε, η προθεσμία της αναίρεσης είναι δύο (2) έτη και αρχίζει από τη δημοσίευση της απόφασης που περατώνει τη δίκη". Περαιτέρω, κατά το άρθρο 1 άρθρο ένατο παρ.2 του ίδιου ν. 4335/2015, "οι διατάξεις για τα ένδικα μέσα και τις ειδικές διαδικασίες των άρθρων 591-645 εφαρμόζονται για τα κατατιθέμενα από 1-1-2016 ένδικα μέσα και αγωγές", κατά δε την παρ. 4 του ίδιου άρθρου, "κατά τα λοιπά, εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά σε επιμέρους διατάξεις, η ισχύς του νόμου αυτού αρχίζει από 1-1-2016". Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι επί αίτησης αναίρεσης, η οποία ασκείται με την κατάθεση του σχετικού δικογράφου στη γραμματεία του εκδώσαντος την προσβαλλόμενη απόφαση δικαστηρίου μετά την 1-1-2016 και στρέφεται κατά απόφασης που έχει δημοσιευθεί μετά την 1-1-2016 χωρίς να έχει επιδοθεί, η προθεσμία για την άσκησή της είναι διετής από τη δημοσίευσή της. (ΑΠ 481/2023, ΑΠ 585/2022, ΑΠ 1385/2021, ΑΠ 817/2020).

Εξάλλου, κατά την παρ. 1 του άρθρου 74 του ν. 4690/2020 (ΦΕΚ A` 104/30.5.2020) ορίζεται ότι "1. Το χρονικό διάστημα της επιβολής του μέτρου της προσωρινής αναστολής της λειτουργίας των δικαστηρίων και των εισαγγελιών της Χώρας (13.3.2020 - 31.5.2020) δεν υπολογίζεται στις νόμιμες και δικαστικές προθεσμίες για τη διενέργεια διαδικαστικών και εξώδικων πράξεων, καθώς και άλλων ενεργειών ενώπιον των δικαστηρίων, συμβολαιογράφων ως υπαλλήλων του πλειστηριασμού, υποθηκοφυλακείων, κτηματολογικών γραφείων και άλλων τρίτων προσώπων. Μετά τη λήξη της παραπάνω αναστολής οι προθεσμίες αυτές τρέχουν για όσο χρονικό διάστημα υπολείπεται για να συμπληρωθεί η αντίστοιχη προβλεπόμενη από τον νόμο προθεσμία. Ειδικότερα, οι προθεσμίες της παρ. 2 του άρθρου 215, των παρ. 1 και 2 του 237 και του άρθρου 238 του ΚΠολΔ, καθώς και οι προθεσμίες άσκησης ανακοπών, με εξαίρεση τις προθεσμίες του άρθρου 934 ΚΠολΔ, ένδικων μέσων και πρόσθετων λόγων δεν συμπληρώνονται, αν δεν παρέλθουν επιπλέον τριάντα (30) ημέρες από την προβλεπόμενη λήξη τους", ενώ κατά την παρ.1 του άρθρου 83 του ν. 4790/2021 (ΦΕΚ Α` 48/31.3.2021) ορίζεται ότι "Το χρονικό διάστημα από τις 7.11.2020 έως και την ημερομηνία λήξης της επιβολής του μέτρου της προσωρινής αναστολής της λειτουργίας των δικαστηρίων και των εισαγγελιών της χώρας, δυνάμει της κοινής υπουργικής απόφασης του άρθρου 11 της από 11.3.2020 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου (Α` 55), η οποία κυρώθηκε με το άρθρο 2 του ν. 4682/2020 (Α' 76), δεν υπολογίζεται στις νόμιμες και δικαστικές προθεσμίες για τη διενέργεια διαδικαστικών και εξώδικων πράξεων, καθώς και άλλων ενεργειών ενώπιον των δικαστηρίων, συμβολαιογράφων ως υπαλλήλων του πλειστηριασμού, υποθηκοφυλακείων, κτηματολογικών γραφείων και άλλων τρίτων προσώπων, καθώς και στις προθεσμίες παραγραφής των συναφών αξιώσεων. Μετά τη λήξη του χρονικού διαστήματος του πρώτου εδαφίου, οι προθεσμίες αυτές τρέχουν για όσο χρονικό διάστημα υπολείπεται για να συμπληρωθεί η αντίστοιχη προβλεπόμενη από τον νόμο προθεσμία. Οι προθεσμίες που ανεστάλησαν κατά τα προηγούμενα εδάφια, δεν συμπληρώνονται, εάν δεν παρέλθουν επιπλέον δέκα (10) ημέρες από την προβλεπόμενη λήξη τους".

Περαιτέρω, κατά την ερμηνευτική διάταξη του άρθρου 25 του ν. 4792/2021 (ΦΕΚ A` 54/09.04.2021) ορίζεται ότι "Κατά την αληθή έννοια του άρθρου 83 του ν. 4790/2021 (Α' 48), ως ημερομηνία λήξης της επιβολής του μέτρου της προσωρινής αναστολής της λειτουργίας των πολιτικών δικαστηρίων της χώρας για τον υπολογισμό των νόμιμων και δικαστικών προθεσμιών, λογίζεται η ημερομηνία άρσης της αναστολής των προθεσμιών, η οποία επήλθε με τη λήξη ισχύος της υπό στοιχεία Δ1α/Γ.Π.οικ.18877/26.3.2021 κοινής απόφασης των Υπουργών Οικονομικών, Ανάπτυξης και Επενδύσεων, Προστασίας του Πολίτη, Εθνικής Άμυνας, Παιδείας και Θρησκευμάτων, Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, Υγείας, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Πολιτισμού και Αθλητισμού, Δικαιοσύνης, Εσωτερικών, Μετανάστευσης και Ασύλου, Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Υποδομών και Μεταφορών, Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και του Υφυπουργού στον Πρωθυπουργό "Έκτακτα μέτρα προστασίας της δημόσιας υγείας από τον κίνδυνο περαιτέρω διασποράς του κορωνοϊού COVID-19 στο σύνολο της Επικράτειας για το διάστημα από τη Δευτέρα 29 Μαρτίου 2021 και ώρα 6:00 έως και τη Δευτέρα, 5 Απριλίου 2021 και ώρα 6:00" (Β` 1194), ήτοι η 6η.4.2021" (ΑΠ 686/2024, ΑΠ 811/2023, ΑΠ 1232/2023, ΑΠ 380/2023, ΑΠ 987/2022). Τέλος, στην ερμηνευτική διάταξη του άρθρου 49 του Ν. 4963/2022, υπό τον τίτλο "Πεδίο εφαρμογής της αναστολής των προθεσμιών που εισήχθησαν με το πρώτο και δεύτερο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 74 του ν. 4690/2020 και την παρ. 1 του άρθρου 83 του ν. 4790/2021", ορίζεται ότι: " 1. Κατά την αληθή έννοια του πρώτου εδαφίου της παρ. 1 του άρθρου 74 του ν. 4690/2020 (Α'104) και του πρώτου εδαφίου της περ. α' της παρ. 1 του άρθρου 83 του ν. 4790/2021 (Α'48) ως προθεσμίες άσκησης ενδίκων βοηθημάτων και μέσων που ανεστάλησαν κατά το διάστημα από 13.3.2020 ως 31.5.2020 και από 7.11.2020 έως 5.4.2021, νοούνται και οι προθεσμίες της παρ. 2 του άρθρου 518, της παρ. 5 του άρθρου 545 και της παρ. 3 του άρθρου 564 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας {π.δ. 503/1985 (Α'182), ΚΠολΔ}. 2. Κατά την αληθή έννοια του τρίτου εδαφίου της παρ. 1 του άρθρου 74 του ν. 4690/2020 και του τρίτου εδαφίου της περ. α' της παρ. 1 του άρθρου 83 του ν. 4790/2021 ως προθεσμίες άσκησης ενδίκων μέσων των οποίων παρατείνεται η λήξη νοούνται και οι προθεσμίες της παρ. 2 του άρθρου 518, της παρ. 5 του άρθρου 545 και της παρ. 3 του άρθρου 564 ΚΠολΔ". Σκοπός των ρυθμίσεων των ως άνω άρθρων (74 του Ν. 4690/2020 και 83 του Ν. 4790/2021) ήταν τόσο η διασφάλιση των δικαιωμάτων των διαδίκων, με την παροχή σ' αυτούς ενός εύλογου και επαρκούς χρόνου για την άσκηση των δικονομικών τους δικαιωμάτων και την αποτροπή του αιφνιδιασμού τους σε περίπτωση που κάποια δικονομική προθεσμία θα έληγε σε σύντομο χρονικό διάστημα μετά την άρση εκάστης αναστολής λειτουργίας των δικαστηρίων, όσο και η θεραπεία λόγω δημοσίου συμφέροντος (δημόσιας υγείας), έτσι ώστε με το διαδικαστικό πλαίσιο της επαναλειτουργίας των δικαστηρίων, μετά τις χορηγηθείσες αναστολές, να διασφαλίζεται η αποτροπή, στο μέτρο του εφικτού, του συνωστισμού στις γραμματείες, στις δικαστικές υπηρεσίες και στα ακροατήρια των δικαστηρίων στο διάστημα αμέσως μετά την άρση της αναστολής. Ο νομοθέτης αξιολογώντας διαφορετικά κάθε φορά τα δεδομένα εκάστης αναστολής στα πλαίσια της πανδημίας, στην πρώτη περίπτωση της αναστολής από 13-3-2020 έως 31-5-2020, προέκρινε τη χορήγηση προθεσμίας παράτασης τριάντα (30) ημερών για τις προθεσμίες που θα έληγαν μετά την αναστολή αυτή και στη δεύτερη περίπτωση της αναστολής από 7-11-2020 έως 6-4-2021 επέλεξε τη χορήγηση συντομότερης προθεσμίας παράτασης και δη μόνο αυτή των δέκα (10) ημερών για τις προθεσμίες που θα έληγαν μετά την αναστολή αυτή. Η πρακτική σημασία των παρατάσεων αυτών (30 ημερών και 10 ημερών) εντοπιζόταν για όσες περιπτώσεις δικονομικών προθεσμιών καταλείπετο βραχύ χρονικό περιθώριο ως τη λήξη τους για καθεμία από τις ως άνω χορηγηθείσες αναστολές, ήτοι αφορούσε τις περιπτώσεις κατά τις οποίες το χρονικό σημείο λήξης της προθεσμίας ενέπιπτε σε χρονικό σημείο μετά την άρση εκάστης αναστολής, το οποίο μετατίθεται κατά τριάντα (30) ημέρες στην πρώτη αναστολή και κατά δέκα (10) ημέρες στη δεύτερη αναστολή. Συνακόλουθα, στην περίπτωση που η καταχρηστική διετής προθεσμία της αναίρεσης εκκινήσει πριν την πρώτη χορηγηθείσα αναστολή (από 13-3-2020 έως 31-5-2020) και στη συνέχεια συνεχίσει και καταληφθεί και από το χρονικό διάστημα και της δεύτερης χορηγηθείσας αναστολής (από 7-11-2020 έως 6-4-2021), μετά την οποία και λήγει αυτή, αναφύεται δικονομικό ζήτημα αν για τη δοθείσα παράταση προκειμένου να παραταθεί η λήξη της προθεσμίας της αναίρεσης, θα πρέπει να αθροιστούν οι προθεσμίες των τριάντα (30) ημερών του άρθρου 74 παρ. 1 εδ. γ' Ν. 4690/2020 και των δέκα (10) ημερών του άρθρου 83 παρ. 1 εδ. γ' Ν. 4790/2021, ώστε η προθεσμία αυτή να παραταθεί μετά τη λήξη της για 40 (30 + 10) ημέρες ή αν για την παράταση μετά τη λήξη της προθεσμίας θα ισχύσουν μόνο οι 10 ημέρες του άρθρου 83 παρ. 1 εδ. γ' Ν. 4790/2021. Το Δικαστήριο, με βάση τα ως άνω εκτεθέντα, και λαμβανομένου υπ' όψιν ότι η προθεσμία της αναίρεσης είναι ενιαία και λήγει άπαξ, καθώς και ότι πρόκειται για εξαιρετικές και ειδικές ρυθμίσεις, ώστε κάθε άρθρο από τα προαναφερόμενα έχει διαφορετικό πεδίο εφαρμογής και δη, όπως προαναφέρθηκε, το άρθρο 74 παρ. 1 εδ. γ Ν. 4690/2020 αναφέρεται στις προθεσμίες που ανεστάλησαν αποκλειστικά κατά το διάστημα από 13-3-2020 έως 31-5-2020 και έληγαν μετά από αυτό, ενώ το άρθρο 83 παρ. 1 εδ. γ του Ν. 4790/2021 ρυθμίζει ειδικά τα ζητήματα που ανέκυψαν κατά την περίοδο της αναστολής από 7-11-2020 έως 6-4-2021 και αφορά τις προθεσμίες που έληγαν μετά το ως άνω διάστημα, άγεται στην κρίση ότι στην περίπτωση κατά την οποία η προθεσμία της αναίρεσης δεν έληξε κατά το ενδιάμεσο χρονικό διάστημα που ήταν εντός των ως άνω δύο αναστολών, ήτοι από 1-6-2020 έως 6-11-2020, εφαρμοστέα τυγχάνει αποκλειστικά η διάταξη του άρθρου 83 παρ. 1 εδ. γ' Ν. 4790/2021, ώστε η δοθείσα παράταση για την περίπτωση που η διετής προθεσμία της αναίρεσης λήγει μετά την περίοδο της δεύτερης αναστολής από 7-11-2020 έως 6-4-2021, να είναι αυτή των δέκα (10) ημερών. Η εκδοχή αυτή παρίσταται συνεπέστερη προς τη διαγραφόμενη βούληση του νομοθέτη. Επίσης, το συμπέρασμα αυτό συνάγεται τόσο από τη γραμματική διατύπωση των ως άνω άρθρων (74 παρ. 1 Ν. 4690/2020 και 83 παρ. 1 Ν. 4790/2021), καθένα από τα οποία αναφέρεται σε διαφορετικό χρονικό διάστημα αναστολής, όσο και από την τελολογική τους θεώρηση, καθώς αφενός μεν κατά τον χρόνο ισχύος της διάταξης του άρθρου 74 Ν. 4690/2020 δεν ήταν γνωστό ότι μετά από ορισμένο διάστημα θα ήταν απαραίτητη η θέσπιση νέας αναστολής των δικονομικών προθεσμιών, αφετέρου δε, ενόψει του ότι ο δικονομικός νομοθέτης τελούσε σε γνώση των συνεπειών της ως άνω πρώτης αναστολής, αν ήθελε την άθροιση των ημερών εκάστης παράτασης για την περίπτωση που η προθεσμία της αναίρεσης έληγε μετά την 6-4-2021 (άρση της δεύτερης αναστολής), θα το προέβλεπε ρητά είτε στο άρθρο 83 παρ. 1 Ν. 4790/2021, με το οποίο ρύθμισε τα δικονομικά ζητήματα που ανέκυψαν κατά τη δεύτερη αναστολή, είτε στο άρθρο 49 Ν. 4963/2022, με το οποίο αποσαφήνισε ποιες προθεσμίες καταλαμβάνονται από την αναστολή των δικονομικών προθεσμιών που εισήχθησαν με τα άρθρα 74 παρ. 1 Ν. 4690/2020 και 83 παρ. 1 Ν. 4790/2021.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη από 30.6.2021 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων, εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία, με αριθμό 650/2018 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς, το οποίο έκανε δεκτή την έφεση του εναγομένου και ήδη αναιρεσιβλήτου, εξαφάνισε εν μέρει την απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και διακρατώντας και δικάζοντας επί της αγωγής, δέχθηκε αυτή εν μέρει ως ουσία βάσιμη.

Περαιτέρω, από τα παραδεκτώς επισκοπούμενα (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) έγγραφα της δικογραφίας, προκύπτουν τα ακόλουθα : Η προσβαλλόμενη με αριθμό 650/2018 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς, η οποία δεν επιδόθηκε από κάποιον από τους διαδίκους στον άλλο, δημοσιεύθηκε στις 26.10.2018 και επομένως η διετής καταχρηστική προθεσμία άσκησης της αναίρεσης (άρθρο 564 παρ. 3 ΚΠολΔ) άρχισε στις 27.10.2018, δηλαδή την επομένη της δημοσίευσης της προσβαλλόμενης και θα έληγε κανονικά στις 27.10.2020. Ωστόσο, το χρονικό διάστημα της αναστολής λειτουργίας των δικαστηρίων από 13-3-2020 έως 31-5-2020 (ήτοι 2 μήνες και 18 ημέρες), σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στην ανωτέρω μείζονα σκέψη, δεν υπολογίζεται στην προθεσμία άσκησης της αναίρεσης και έτσι, μετά τη λήξη της παραπάνω αναστολής, η προθεσμία αυτή συνέχισε να τρέχει πάλι από 1-6-2020. Ενδιάμεσα και πριν τη λήξη της, η προθεσμία της αναίρεσης καταλήφθηκε και από τη δεύτερη αναστολή της λειτουργίας των δικαστηρίων από 7-11-2020 έως 6-4-2021 (ήτοι 5 μήνες). Το τελευταίο χρονικό διάστημα επίσης δεν προσμετράται στην προθεσμία του άρθρου 564 παρ. 3 ΚΠολΔ. Έτσι, συνολικά δεν υπολογίζεται στην προθεσμία άσκησης της αναίρεσης λόγω των ως άνω αναστολών και του εξ αυτής μη υπολογισμού των χρονικών διαστημάτων από 13-3-2020 έως 31-5-2020 (2 μήνες και 18 ημέρες) και από 7-11-2020 έως 6-4-2021 (5 μήνες), χρονικό διάστημα 7 μηνών και 18 ημερών, σύμφωνα με τις προεκτεθείσες διατάξεις των άρθρων 74 παρ. 1 εδ. α Ν. 4690/2020 και 83 παρ. 1 εδ. α Ν. 4790/2021. Μετά τη λήξη της τελευταίας αυτής αναστολής, η οποία επήλθε στις 6-4-2021 (άρθρο 25 Ν. 4792/2021), η προθεσμία της αναίρεσης συνέχισε για όσο χρονικό διάστημα υπολειπόταν για να συμπληρωθεί, ενώ η προβλεπόμενη λήξη της μετατέθηκε στις 24.6.2021 (παρέλευση επιπλέον 10 ημερών για τη λήξη της προθεσμίας). Η κρινόμενη αναίρεση ασκήθηκε, με κατάθεση του δικογράφου στη γραμματεία του εκδώσαντος την προσβαλλόμενη απόφαση δικαστηρίου, στις 5.7.2021, δηλαδή μετά την κατά τα ανωτέρω λήξη της προθεσμίας στις 24.6.2021.

Εξάλλου, ως προς τον διαλαμβανόμενο στο αναιρετήριο ισχυρισμό του αναιρεσείοντος, ότι θα πρέπει να αθροιστούν οι προθεσμίες των 30 ημερών του άρθρου 74 παρ. 1 εδ. γ' Ν. 4690/2020 και των 10 ημερών του άρθρου 83 παρ. 1 εδ. γ' Ν. 4790/2021, ώστε η προθεσμία άσκησης της αναίρεσης να παραταθεί μετά τη λήξη της για 40 (30 + 10) ημέρες, λεκτέα τα εξής: Σύμφωνα και με τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη, εφόσον η προθεσμία της αναίρεσης δεν έληξε κατά το ενδιάμεσο χρονικό διάστημα που ήταν εκτός των ως άνω δύο αναστολών, ήτοι από 1-6-2020 έως 6-11-2020, εφαρμοστέα τυγχάνει αποκλειστικά η διάταξη του άρθρου 83 παρ. 1 εδ. γ Ν. 4790/2021, ώστε η δοθείσα παράταση για την προκειμένη περίπτωση που η διετής προθεσμία της αναίρεσης λήγει μετά την περίοδο της δεύτερης αναστολής από 7-11-2020 έως 6-4-2021, να είναι αυτή των 10 ημερών και όχι όπως εσφαλμένα αναφέρει ο αναιρεσείων στο αναιρετήριο για επιπλέον παράταση κατά 30 ακόμη ημέρες, επικαλούμενος αθροιστικά την προθεσμία των 30 ημερών του άρθρου 74 παρ. 1 εδ. γ' Ν. 4690/2020 και των 10 ημερών του άρθρου 83 παρ. 1 εδ. γ' Ν. 4790/2021. Επομένως, η κρινόμενη αναίρεση πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη (εκπροθέσμως ασκηθείσα) και να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος για την άσκηση αυτής παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 του ΚΠολΔ). Τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, που κατέθεσε προτάσεις, πρέπει να επιβληθούν σε βάρος του αναιρεσείοντος, λόγω της ήττας του, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα αυτού (άρθρ. 106, 176, 183, 189 αρ. 1 και 191 αρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ορίζονται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 30.6.2021 αίτηση για αναίρεση της με αριθμό 650/2018 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος παραβόλου.

ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ σε βάρος του αναιρεσείοντος τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Φεβρουαρίου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 2 Ιουνίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή