<< Επιστροφή

Αριθμός 982/2025
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μαρία Κουφούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Βενιζελέα, Γεώργιο Σχοινοχωρίτη, Κορνηλία Πανούτσου - Εισηγήτρια και Μιχαήλ Αποστολάκη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Δεκεμβρίου 2024, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Α. Κ. του Α., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Μποζιονέλο. Του αναιρεσιβλήτου: Δ. Λ. του Γ., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Χριστίνα - Αικατερίνη Γεωργαντά.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-1-2020 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο ...ς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2/2021 του ίδιου Δικαστηρίου και 157/2021 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αμαλιάδας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 12-4-2022 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Με την κρινόμενη από 12.4.2022 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα, με αριθμό 157/2021 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αμαλιάδος, η οποία αφού εξαφάνισε τη με αριθμό 2/2021 απόφαση του Ειρηνοδικείου ...ς, το οποίο είχε απορρίψει ως αβάσιμη από ουσιαστική άποψη την από 27.1.2020 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, διακράτησε την υπόθεση προς εκδίκαση και έκανε την αγωγή δεκτή ως βάσιμη κατ' ουσίαν. Η αίτηση αναίρεσης, ασκήθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ.1 ΚΠολΔ) είναι συνεπώς παραδεκτή (αρθ. 577 παρ.1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ.3 ΚΠολΔ).
Ο λόγος αναίρεσης του αρ. 5 του άρθρου 560 ΚΠολΔ (αρ. 8 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ) δίδεται όταν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν, ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής ως "πράγματα" θεωρούνται οι πραγματικοί ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο και άρα στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ένστασης η αντένστασης, ή λόγου έφεσης. Δεν αποτελούν "πράγματα" οι αρνητικοί ισχυρισμοί που συνέχονται με την ιστορική βάση της αγωγής, ένστασης, ή αντένστασης και αποτελούν αιτιολογημένη άρνηση καθεμιάς εξ αυτών, αφού οι τελευταίοι αποκρούονται με την παραδοχή ως βασίμων των θεμελιωτικών τους γεγονότων (ΟλΑΠ 469/1984, ΑΠ 141/2017) ή οι ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου από την εκτίμηση των αποδείξεων, και προβάλλονται προς υποστήριξη των απόψεων των διαδίκων, ούτε οι νομικοί ισχυρισμοί, ή η νομική επιχειρηματολογία του διαδίκου αλλά ούτε και οι απαράδεκτοι ή αβάσιμοι κατά νόμο ισχυρισμοί (ΟλΑΠ 3/1997, ΑΠ 509/2017, ΑΠ 11/2017, ΑΠ 200/2013, ΑΠ 1933/2006). Εξ άλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 560 αρ. 6 ΚΠολΔ (559 αριθ. 19 ΚΠολΔ), αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση, και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσης με την έννοια της ανεπαρκούς αιτιολογίας, αφορά ελλείψεις αναγόμενες αποκλειστικά στη διατύπωση του αιτιολογικού πορίσματος αναφορικά με τη συνδρομή ή μη γεγονότων, που στη συγκεκριμένη περίπτωση συγκροτούν το πραγματικό του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, έτσι ώστε, από την ανεπαρκή ή αντιφατική έκθεσή τους, να μην μπορεί να κριθεί αν η απόφαση στηρίζεται ή όχι νομικώς (ΑΠ 130/2020, ΑΠ 509/2020). Αντιφατικότητα δε αιτιολογιών υπάρχει, όταν εξ αιτίας της δεν προκύπτει ποια πραγματικά περιστατικά δέχθηκε το δικαστήριο για να στηρίξει το διατακτικό, ώστε να μπορεί να ελεγχθεί αν σωστά εφάρμοσε το νόμο (ΑΠ 130/2020). Η ύπαρξη νόμιμης βάσης και η αντίστοιχη έλλειψή της πρέπει να προκύπτουν αμέσως από την προσβαλλόμενη απόφαση, ο δε Άρειος Πάγος διαπιστώνει την ύπαρξη ή την ανυπαρξία του προκειμένου λόγου αναίρεσης, ελέγχοντας μόνο την προσβαλλόμενη απόφαση και το αιτιολογικό της και όχι το περιεχόμενο άλλων εγγράφων ή αποφάσεων σε εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ (ΑΠ 653/2022, ΑΠ 509/2020, ΑΠ 918/2019). Οι οντολογικές διαπιστώσεις της αναιρεσιβαλλομένης, η εκτίμηση δηλαδή, αν αληθεύουν ή όχι τα πραγματικά γεγονότα και η στάθμιση-αξιολόγηση της αποδεικτικής τους σημασίας, όπως και το εξαγόμενο πόρισμα ανήκουν στην αποκλειστική εξουσία του δικαστηρίου της ουσίας, η περί αυτών δε κρίση δεσμεύει τον Άρειο Πάγο, o οποίος περιορίζεται σε έλεγχο νομιμότητος (ΑΠ 1684/2018, ΑΠ 640/2018). Στην ερευνώμενη υπόθεση, με την προσβαλλομένη απόφαση, η οποία παραδεκτώς επισκοπείται για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου (αρθ. 561 παρ. 1 ΚΠολΔ) το Μονομελές Πρωτοδικείο Αμαλιάδας, το οποίο δίκασε ως Εφετείο, δέχθηκε, τα ακόλουθα, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη, ως προς τα πραγματικά περιστατικά κρίση του: " Ο ενάγων είναι κατ' επάγγελμα κτηνοτρόφος, ο δε εναγόμενος διατηρεί στη ... Ηλείας και επί της οδού ..., κατάστημα κτηνοτροφικών εφοδίων. Το χρονικό διάστημα από 11.1.2019 έως 18.3.2019 μεταξύ των διαδίκων συνήφθησαν διαδοχικές συμβάσεις πωλήσεως και συγκεκριμένα, ο εναγόμενος πώλησε και παρέδωσε στον ενάγοντα τα κτηνοτροφικά εφόδια όπως αυτά αναγράφονται λεπτομερώς κατ' είδος, ποσότητα και τιμή μονάδος, στα εκδοθέντα τιμολόγια-δελτία αποστολής, πιστώσεως 30 ημερών, ήτοι... συνολικού ποσού 5.555,11 ευρώ. Ο ενάγων κατέβαλε ποσόν 2.294,47 ευρώ και απέμεινε οφειλόμενο προς τον εναγόμενο υπόλοιπο ποσόν 3.260,64 ευρώ. Στη συνέχεια, κατόπιν προφορικής συμφωνίας καταρτισθείσας εντός του δευτέρου δεκαπενθημέρου του μηνός Μαρτίου 2019 εντός του καταστήματός του, ο εναγόμενος πώλησε στον ενάγοντα τις κάτωθι αναλυτικώς εκτιθέμενες ζωοτροφές, ήτοι ...συνολικής αξίας 3.740 ευρώ, τις οποίες ανέλαβε να του παραδώσει και ο ενάγων να τις παραλάβει το αργότερο εντός προθεσμίας τριών μηνών από την κατάρτιση της ενοχικής συμβάσεως πώλησης. Σε εκτέλεση της άνω συμφωνίας και προς εξυπηρέτηση του εναγομένου, ο οποίος δεν διέθετε τα απαιτούμενα κεφάλαια για να παραγγείλει και να παραλάβει τις ζωοτροφές από την προμηθεύτρια εταιρεία με την επωνυμία "... ΕΠΕ" η οποία εδρεύει στην ... Αχαΐας, και προς εξόφληση και του υπολοίπου οφειλομένου του, εκ των ανωτέρω αναφερομένων συναφθεισών κατά το χρονικό διάστημα από 11.1.2019 έως 13.3.2019 διαδοχικών συμβάσεων πωλήσεως των κτηνοτροφικών εφοδίων ποσού 3.260,64 ευρώ, ο εναγόμενος του ζήτησε κατά το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Μαρτίου 2019 και ο ενάγων εξέδωσε εις διαταγήν του εναγομένου τη με αριθμό ... μεταχρονολογημένη τραπεζική επιταγή με αναγραφόμενη ημερομηνία την 31.10.2019 της Τράπεζας Πειραιώς, ποσού 7.000 ευρώ και την παρέδωσε σ' αυτόν. Ο εναγόμενος αυθημερόν μεταβίβασε την ανωτέρω τραπεζική επιταγή δι' οπισθογραφήσεως στην ανωτέρω εταιρεία "... ΕΠΕ" η οποία την εμφάνισε προς πληρωμή εμπρόθεσμα στις 31.10.2019 και ελλείψει επαρκούς διαθεσίμου υπολοίπου του ενάγοντος στην πληρώτρια τράπεζα σφραγίστηκε, όπως προκύπτει από την από 7.11.2019 βεβαίωση της Εθνικής Τράπεζας (κατάστημα Πατρών 225) εκδοθείσας εν συνεχεία της με αριθμό ... διαταγής πληρωμής του Ειρηνοδίκη ...ς... Ο ενάγων την άνω επιταγή την παρέδωσε υπό τον όρο (αίρεση) της έγκαιρης και εμπρόθεσμης πληρωμής της παροχής του εναγομένου (παράδοση των ζωοτροφών εντός τριμήνου από την ανάληψη της συμβατικής του υποχρέωσης), ο εναγόμενος όμως, ουδέποτε του παρέδωσε, ως είχε υποχρέωση τις ζωοτροφές που συμφώνησαν. Κατόπιν της προαναφερθείσας αντισυμβατικής συμπεριφοράς του εναγομένου, ο ενάγων του κοινοποίησε την 21.1.2020 την από 12.1.2020 εξώδικη όχληση, τάσσοντάς του εύλογη πενθήμερη προθεσμία προς εκπλήρωση της παροχής του, δηλώνοντας ταυτόχρονα ότι μετά την πάροδό της θα αποκρούσει την παροχή υπαναχωρώντας από τη σύμβαση. Ο εναγόμενος όμως, δεν παρέδωσε τις ζωοτροφές και συνεπώς, εφόσον καταργήθηκε η σύμβαση αναδρομικά, ο ενάγων δικαιούται να αξιώσει το ποσό των 3.740 ευρώ (7.000-3.260,64) το οποίο αντιστοιχεί στην αξία των αγορασθεισών από τον ενάγοντα ζωοτροφών, ήτοι να ζητήσει την παροχή που κατέβαλε κατά τις διατάξεις του αδικαιολογήτου πλουτισμού. Ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι ο ενάγων ήδη την 4.3.2019 είχε ανοιχτό υπόλοιπο προς τον εναγόμενο ποσού 7.459,482 ευρώ προς εξόφληση του οποίου αυτός (ενάγων) εξέδωσε στις 7.3.2019 εις διαταγήν του εναγομένου την με αριθμό ... μεταχρονολογημένη τραπεζική επιταγή με αναγραφόμενη ημερομηνία την 31.10.2019 και την παρέδωσε σ'αυτόν. Προς τούτο προσκομίζει την σχετική λογιστική καρτέλα του ενάγοντος-πελάτη στο Δικαστήριο, στην οποία φαίνεται ότι στις 4.3.2019 ο ενάγων είχε ανοιχτό υπόλοιπο προς αυτόν από διάφορες αγορές που πραγματοποίησε εντός του καταστήματός του, ποσού 7.459,482 ευρώ προς εξόφληση του οποίου, του εξέδωσε την ένδικη επιταγή. Πλην όμως, η καρτέλα του πελάτη που προσκομίζεται, στερείται αξιοπιστίας, διότι δεν αποτελεί φορολογικό στοιχείο το οποίο είχε κατατεθεί σε οποιαδήποτε Δημόσια Υπηρεσία, συνεπώς αποτελεί ιδιωτικό έγγραφο, μία βάση δεδομένων σε ηλεκτρονική μορφή, όπου ο διαχειριστής αποθηκεύει τους πελάτες και τους προμηθευτές του και καταγράφει τις συναλλαγές τους και δύναται ανά πάσα στιγμή να προβεί σε επεξεργασία των δεδομένων κατά βούλησή του. Απεναντίας, σε όλα τα ανωτέρω τιμολόγια πώλησης που εξέδιδε ο εναγόμενος και τα οποία παραλάμβανε εις χείρας του ο ενάγων, υπάρχει η ένδειξη "προηγούμενο υπόλοιπο" και "νέο υπόλοιπο" μετά από κάθε συναλλαγή μεταξύ τους. Συγκεκριμένα, το χρονικό διάστημα των επίμαχων συναλλαγών μεταξύ της 6.2.2019 και 18.3.2019 (τελευταία συναλλαγή) προκύπτει ότι την 6.2.2019 ο ενάγων είχε υπόλοιπο 4.559,482 ευρώ, σύμφωνα με το με αριθμό ... τιμολόγιο που εξέδωσε ο εναγόμενος αυθημερόν, την 9.3.2019 (αμέσως επόμενη συναλλαγή) είχε υπόλοιπο 5.041,418 ευρώ ,σύμφωνα με το με αριθμό ... τιμολόγιο πώλησης που εξεδόθη την αυτή της συναλλαγής ημερομηνία, την 13.3.2019 είχε υπόλοιπο ποσού 2.735,049 ευρώ, σύμφωνα με τα με αριθμούς ... τιμολόγια αγοράς εφοδίων την αυτή ημερομηνία και την 19.3.2019 (ημερομηνία τελευταίας συναλλαγής με τον εναγόμενο) το υπόλοιπο του ενάγοντος ήταν 3.260,641 ευρώ σύμφωνα με το με αριθμό ... τιμολόγιο πώλησης, όπως και ο ενάγων ισχυρίζεται με την αγωγή του. Ο εναγόμενος επομένως, αβασίμως ισχυρίζεται ότι ο ενάγων ήδη την 4.3.2019 είχε ανοικτό υπόλοιπο προς τον εναγόμενο ποσού 7.459,482 ευρώ, με βάση τα εκδοθέντα από εκείνον τιμολόγια πώλησης. Σε κανένα τιμολόγιο δεν αναφέρεται το υπόλοιπο 7.459,482 ευρώ της λογιστικής καρτέλας που προσκόμισε ο εναγόμενος. Προς επίρρωση των ανωτέρω αποδειχθέντων, προσκομίζεται από τον εναγόμενο ή από 12.6.2020 αγωγή του (αρ.κατ. ...) κατά του εδώ ενάγοντος, με την οποία αιτείται από αυτόν το ποσό των 3.592,74 ευρώ, λόγω των μεταξύ τους διαδοχικών προφορικών επίσης συμβάσεων πωλήσεως τους μήνες Μάρτιο και Δεκέμβριο του έτους 2019, για τις οποίες εξέδωσε τιμολόγια (εκ των οποίων κάποια συμπίπτουν με τα τιμολόγια της ένδικης αγωγής) ύψους 4.850,48 ευρώ. Συγκεκριμένα, το οφειλόμενο υπόλοιπο και αιτούμενο με την αγωγή ποσό των 3.592,74 ευρώ, αναγράφεται ομοίως στο τελευταίο με αριθμό ...2019 τιμολόγιο πώλησης ως "νέο υπόλοιπο". Σε όλα επομένως τα τιμολόγια πώλησης που εξέδιδε ο εναγόμενος, υπάρχει η ένδειξη "προηγούμενο υπόλοιπο" και "νέο υπόλοιπο" μετά από κάθε συναλλαγή μεταξύ τους, ως αποδεικνύεται και από την προσκομιζόμενη από εκείνον αγωγή του, με την οποία αιτείται το οφειλόμενο υπόλοιπο των 3.592 ευρώ, ως προκύπτει και αναγράφεται στο σχετικό τιμολόγιο πώλησης. Εκ των ανωτέρω αποδεικνύεται ότι οι διάδικοι προφορικώς συμφωνούσαν την πώληση κτηνοτροφικών εφοδίων, και ο εναγόμενος με την παράδοση των εφοδίων, εξέδιδε σχετικώς τιμολόγιο στο οποίο αναγραφόταν το προηγούμενο καθώς και το νέο υπόλοιπο οφειλής του ενάγοντος. Η ως άνω κρίση δεν δύναται να αποδυναμωθεί ούτε από την προσκομισθείσα από τον εναγόμενο λογιστική καρτέλα, ούτε και από τις βεβαιώσεις των μαρτύρων του, ήτοι από την κατάθεση της συζύγου του και του εκπροσώπου της εταιρείας ..., με την οποία ο ενάγων βρίσκεται άλλωστε σε αντιδικία, όπως προαναφέρθηκε. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο που απέρριψε την αγωγή κατ' ουσίαν και δέχθηκε τον ισχυρισμό του εναγομένου περί οφειλής του ενάγοντος στις 4.3.2019 ύψους 7.495,482 ευρώ προς εξόφληση της οποίας εξέδωσε στις 7.3.2019 επιταγή ποσού 7.000 ευρώ, στηριζομένης της κρίσης του κυρίως στη λογιστική καρτέλα πελάτη που προσκόμισε ο εναγόμενος εσφαλμένως τις ενώπιόν του αποδείξεις εκτίμησε γενομένου δεκτού του σχετικού λόγου έφεσης. Επομένως πρέπει να γίνει δεκτή η έφεση και να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη απόφαση στο σύνολό της...να γίνει εν μέρει δεκτή η αγωγή και να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 1.500 ευρώ και να αναγνωριστεί ότι ο εναγόμενος του οφείλει για την ίδια αιτία το ποσό των 2.240 ευρώ νομιμοτόκως από της επομένης της επίδοσης της δήλωσης υπαναχώρησης στις 21.1.2020 η οποία επέχει και θέση όχλησης...". Με τον πρώτο λόγο αναίρεσης ο αναιρεσείων αποδίδει στη προσβαλλομένη την πλημμέλεια από τον αρ. 5 του άρθρου 560 ΚΠολΔ ,αιτιώμενη ότι το Εφετείο "δεν έλαβε υπόψη του "πράγματα. αυτοτελείς δηλαδή ισχυρισμούς που αποδείκνυαν την ουσιαστική αβασιμότητα της αγωγής του αναιρεσιβλήτου". Συγκεκριμένα, ότι δεν έλαβε υπόψη, ότι, από κανένα στοιχείο της δικογραφίας δεν αποδεικνυόταν ότι ο αναιρεσίβλητος είχε καταβάλει στον ίδιο προ της 7ης Μαρτίου 2019 (ημερομηνία παράδοσης εκ μέρους του της επίμαχης επιταγής) ποσό 2.294,47 ευρώ, ενώ αντίθετα στην πραγματικότητα αυτός, πριν από την παράδοση της επιταγής όφειλε συνολικά 7.459,48 ευρώ, ότι δέχθηκε κατάρτιση σύμβασης πώλησης το δεύτερο 15νθήμερο του Μαρτίου 2019, χωρίς παράδοση των πωληθέντων, ενώ η αλήθεια είναι ότι αυτά παραδόθηκαν σ'αυτόν αυθημερόν, και ότι τέλος, δέχθηκε ότι ο αναιρεσίβλητος του παρέδωσε την επίμαχη μεταχρονολογημένη επιταγή στις 7.3.2019, ενώ η κρίσιμη σύμβαση πώλησης, για την οποία η προσβαλλομένη δέχεται ότι εκδόθηκε προς εξόφληση του εξ αυτής τιμήματος, έλαβε χώρα αργότερα και δη το δεύτερο 15νθήμερο του μηνός Μαρτίου 2019, ώστε δεν είχε ακόμη καταρτισθεί η σύμβαση για την δήθεν εξόφληση του τιμήματος της οποίας, εκδόθηκε η εν λόγω επιταγή. Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, καθόσον οι παραπάνω ισχυρισμοί δεν συνιστούν "πράγματα" κατά την έννοια του άρθρου 560 αρ. 5 ΚΠολΔ (αρθ. 559 αρ. 8 ΚΠολΔ) όπως αυτή προπαρατέθηκε, αλλά αρνητικούς της ιστορικής βάσης της αγωγής ισχυρισμούς, η οποία αποκρούστηκε από το Εφετείο, με την παραδοχή ως βασίμων των θεμελιωτικών περιστατικών της. Με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης, ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλομένη την πλημμέλεια από τον αρ. 6 του άρθρου 560 ΚΠολΔ (αρ.19 αρθ. 559 ΚΠολΔ), για το λόγο ότι όπως αποδεικνύεται από τον συνδυασμό των προσκομιζομένων τιμολογίων εκδόσεώς του και την μηχανογραφική καρτέλα παρακολούθησης των δοσοληψιών του με τον αναιρεσίβλητο, το ορθό υπόλοιπο της οφειλής του αναιρεσιβλήτου ανήλθε στο ποσό των 7.459,482 ευρώ, προς εξόφληση του οποίου ο τελευταίος εξέδωσε εις διαταγήν του (αναιρεσείοντος) την επίμαχη τραπεζική επιταγή, και ψεύδεται αυτός, ισχυριζόμενος, ότι δεν παρέλαβε από τον ίδιο (αναιρεσείοντα) τις πωληθείσες το β' 15νθήμερο του Μαρτίου ποσότητες εμπορευμάτων .Ο λόγος αυτός ελέγχεται ομοίως ως απαράδεκτος, προεχόντως εξ αιτίας της αοριστίας του, καθόσον ο αναιρεσείων δεν παραθέτει τις συγκεκριμένες νομικές διατάξεις που φέρεται να παραβιάστηκαν εκ πλαγίου από τις παραδοχές του Εφετείου, αλλά και διότι με την κατ' επίφαση επίκλησή του, ο αναιρεσείων, ο οποίος στα πλαίσια αυτού αναλύει και σχολιάζει το αποδεικτικό υλικό, εκθέτοντας ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου όλα τα συνιστώντα αιτιολογημένη άρνηση της αγωγής του αντιδίκου του περιστατικά, επιχειρεί την κατ' ουσίαν επανάκριση της υπόθεσης, και συνεπώς, απαραδέκτως πλήττει την εκτίμηση από το Εφετείο των συνιστώντων την ουσία αυτής πραγματικών περιστατικών, η οποία, ως προεκτέθηκε, δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου. Κατ'ακολουθία των ανωτέρω και μη υφισταμένου άλλου λόγου προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης στο σύνολό της , να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου που κατέθεσε ο αναιρεσείων στο Δημόσιο Ταμείο (αρθ. 495 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων λόγω της ήττας του (αρθ. 176,183,191 παρ. 2 ΚΠολΔ) στη πληρωμή της δικαστικής δαπάνης του αναιρεσιβλήτου, κατά τα στο διατακτικό οριζόμενα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 12.4.2022 αίτηση αναίρεσης κατά της με αριθμό 157/2021 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αμαλιάδος, το οποίο δίκασε ως Εφετείο.
Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη πληρωμή της δικαστικής δαπάνης του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.-
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 24 Φεβρουαρίου 2025.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 3 Ιουνίου 2025.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή