<< Επιστροφή

Αριθμός 1106/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Ελπίδα Σιμιτοπούλου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (σύμφωνα με την 100/2025 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Μαρία-Μάριον Δερεχάνη, Βάϊα Ζαρχανή, Παρασκευή Γρίβα και Στυλιανό Κακαβιά, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 29 Απριλίου 2025, με την παρουσία και της Γραμματέως Ε. Τ., για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Μ. Π. του Ι., κατοίκου ..., που παραστάθηκε μετά της πληρεξουσίας δικηγόρου Αριάδνης Νούκα, η οποία δεν κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΑΘΗΝΑΪΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ-ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ Α.Ε.(Α.Π.Ε.-Μ.Π.Ε. Α.Ε.)", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στην Αθήνα και παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου Παρασκευά Ζούρντου, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5-4-2018 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν η 1497/2020 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 3647/2022 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας, ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 21-9-2022 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγήτρια ορίσθηκε η Αρεοπαγίτης Βάϊα Ζαρχανή. Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στα δικαστικά έξοδα.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Με την από 21-9-2022 (αριθ. εκθ. κατάθ. 7224/796/2022) αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η υπ' αριθ. 3647/2022 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών (εργατικών) διαφορών. Με την ως άνω απόφαση έγινε τυπικά και κατ' ουσίαν δεκτή η έφεση της εναγομένης και ήδη αναιρεσίβλητης κατά της υπ' αριθ. 1497/2020 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε γίνει εν μέρει δεκτή η από 5-4-2018 (αριθ. έκθ. κατάθ. 39423/1292/2018) αγωγή της, μετά δε την εξαφάνιση της εκκαλούμενης απόφασης, απορρίφθηκε κατ' ουσίαν η αγωγή. Η εν λόγω αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 552, 553 παρ. 1β', 556, 558, 564 παρ. 1, 566 παρ. 1 και 147 παρ. 2 ΚΠολΔ), καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση επιδόθηκε στην αναιρεσείουσα στις 28-7-2022, όπως ισχυρίζεται αυτή με την κρινόμενη αίτησή της, χωρίς να αμφισβητείται τούτο από την αναιρεσίβλητη, συνεπώς είναι παραδεκτή (άρθρ. 577 παρ. 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ. 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

ΙΙ. Κατά το άρθρο 559 αριθμ.11 περίπτ.γ του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και εάν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Από δε τις διατάξεις των άρθρων 335, 338 έως 340 και 346 του ιδίου Κώδικα προκύπτει ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να διαγνώσει την αλήθεια των πραγματικών ισχυρισμών που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λάβει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα που νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι. Από τις παραπάνω διατάξεις συνάγεται ότι από τον αριθμό 11γ` του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας παρέλειψε να λάβει υπόψη του, για τη διαμόρφωση της αποδεικτικής του κρίσης, υποστατά και αναλόγως έγκυρα αποδεικτικά μέσα, που παραδεκτά επικαλέσθηκε ο αναιρεσείων και νόμιμα προσκόμισε ο ίδιος ή οποιοσδήποτε από τους λοιπούς διαδίκους (ΑΠ 774/1996) προς άμεση ή έμμεση απόδειξη ή ανταπόδειξη κρισίμων γεγονότων ή λυσιτελών ισχυρισμών, δηλαδή νόμιμων ισχυρισμών, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, διαμορφώνοντας το διατακτικό της απόφασης (ΟλΑΠ 42/2002), το οποίο θα ήταν διαφορετικό χωρίς τη σχετική παράλειψη (ΑΠ 2061/2022, ΑΠ 2034/2022). Για την πληρότητα αυτού του αναιρετικού λόγου, πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο: α) το φερόμενο ως μη ληφθέν υπόψη αποδεικτικό μέσο, κατά τρόπο, που να προκύπτει η ταυτότητά του. β) Ότι ο αναιρεσείων επικαλέσθηκε και προσκόμισε το αποδεικτικό αυτό μέσο στο δικαστήριο της ουσίας. γ) Ο ισχυρισμός προς απόδειξη ή ανταπόδειξη, του οποίου αυτό προσκομίσθηκε και το περιεχόμενό του, ώστε να είναι δυνατό να κριθεί, αν αυτός είναι ουσιώδης και το αποδεικτικό μέσο ήταν κρίσιμο για την απόδειξη ή ανταπόδειξη αυτού. δ) Το περιεχόμενο του αποδεικτικού μέσου και, ε) ο νόμιμος τρόπος, που αυτό προσκομίσθηκε στο δικαστήριο της ουσίας (ΟλΑΠ 1990/1982, ΑΠ 1277/2019, AΠ 1091/2019). Για την ίδρυση του παραπάνω λόγου απαιτείται να έχει επικαλεστεί ο αναιρεσείων νόμιμα στο δικαστήριο της ουσίας το συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο, επίκληση που είναι αναγκαία ακόμα και αν το αποδεικτικό μέσο έπρεπε να ληφθεί υπόψη αυτεπαγγέλτως (π.χ ομολογία) [ΟλΑΠ 498/1978, ΑΠ 352/2023, 53/2022, 845/2022], ενώ για τον έλεγχο της ουσιαστικής βασιμότητας του λόγου αυτού πρέπει ο αναιρεσείων να προσκομίσει στον Άρειο Πάγο τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία αφορά η εν λόγω αναιρετική αιτίαση, προκειμένου να διακριβωθεί το επικαλούμενο περιεχόμενο αυτών, με το οποίο θα ελεγχθεί η μη λήψη τους υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας (ΑΠ 145/2024, 1320/2021, 172/2020).

Με τον μοναδικό λόγο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, η αναιρεσείουσα αποδίδει στο Εφετείο την πλημμέλεια από τον αριθ. 11γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, συνισταμένη στο ότι δεν έλαβε υπόψη του και δεν συνεκτίμησε, με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα, α) την από 22-4-2015 έγγραφη καταγγελία της σύμβασης εργασίας της, β) το μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που απέστειλε στην ηλεκτρονική της διεύθυνση ο Γ. Κ., δημοσιογράφος εργαζόμενος στην αναιρεσίβλητη ανώνυμη εταιρεία, στο οποίο αναφέρεται μια λίστα με έργα (βίντεο) που είχαν πραγματοποιήσει η αναιρεσίβλητη και οι συνάδελφοί της κατά τα έτη 2013 και 2014, τα τρία εκ των οποίων, με τίτλο "Ο Αυτοσχεδιασμός ως απάντηση στην οικονομική κρίση", "Νέοι άνθρωποι στην Ελλάδα αναλαμβάνουν το ρίσκο και ιδρύουν καινοτόμες επιχειρήσεις" και "Θέατρο και ελληνική κρίση" αντίστοιχα, πραγματοποιήθηκαν από την ίδια, και γ) τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης που περιέχουν τις καταθέσεις των μαρτύρων απόδειξης και ανταπόδειξης και τη δική της ανωμοτί κατάθεση, τα οποία (έγγραφα) νομίμως επικαλέστηκε και προσκόμισε η εκκαλούσα και ήδη αναιρεσείουσα με τις κατ' έφεση προτάσεις της, προς απόδειξη του, ασκούντος ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, αγωγικού ισχυρισμού της, ότι η καταγγελία της σύμβασης εργασίας της είναι καταχρηστική, καθόσον έγινε για λόγους εκδίκησης και εμπάθειας προς το πρόσωπό της, η ως άνω δε αναιρετική πλημμέλεια είχε ως συνέπεια να καταλήξει το Εφετείο στο εσφαλμένο αποδεικτικό πόρισμα ότι η ένδικη καταγγελία δεν είναι καταχρηστική και συνακόλουθα να απορρίψει την αγωγή της ως αβάσιμη κατ' ουσίαν, δεχόμενο ότι μοναδικός λόγος καταγγελίας ήταν η μειωμένη απόδοση της αναιρεσείουσας, η πλημμελής εκτέλεση των καθηκόντων της και η εν γένει αντισυμβατική συμπεριφορά της, η οποία κλόνισε την εμπιστοσύνη της εργοδότριας εταιρείας προς το πρόσωπο της αναιρεσείουσας, μη επιτρέποντας οποιαδήποτε περαιτέρω συνεργασία. Ωστόσο, η αναιρεσείουσα δεν προσκομίζει στον Άρειο Πάγο τα παραπάνω αποδεικτικά μέσα, όπως έχει υποχρέωση, προκειμένου να διακριβωθεί το επικαλούμενο περιεχόμενο αυτών, με το οποίο θα ελεγχθεί η μη λήψη τους υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας, σύμφωνα και με όσα διαλαμβάνονται στην προηγηθείσα νομική σκέψη, και συνεπώς ο πιο πάνω αναιρετικός λόγος είναι αβάσιμος.

ΙΙΙ. Κατόπιν αυτών και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση στο σύνολό της. Τέλος, πρέπει να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα, λόγω της ήττας της, στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, που παραστάθηκε και κατέθεσε προτάσεις, κατά παραδοχή νόμιμου σχετικού αιτήματος αυτής (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 21-9-2022 (αριθ. εκθ. κατάθ. 7224/796/ 2022) αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθ. 3647/2022 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 17 Ιουνίου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 26 Ιουνίου 2025.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή