<< Επιστροφή

Αριθμός 1260/2025
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασημίνα Υφαντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βρυσηίδα Θωμάτου, Ευτύχιο Νικόπουλο, Βαρβάρα Πάπαρη και Φωτεινή Μηλιώνη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 15 Απριλίου 2024, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα, και ήδη από την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα και στην προκειμένη περίπτωση και από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Ιωαννίνων, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Νικολέτα Παπαρούνη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.
Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Σοφία Καραχάλιου και κατέθεσε προτάσεις
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30/10/2015 ανακοπή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσπρωτίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 57/2017 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 79/2020 του Μονομελούς Εφετείου Κέρκυρας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 11/5/2022 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια της αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Με την κρινόμενη από 11.5.2022 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία με αριθμό 79/2020 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Κέρκυρας, το οποίο έκανε δεκτή την έφεση του ανακόπτοντος και ήδη αναιρεσείοντος, εξαφάνισε την απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου ως προς το μέρος που είχε απορρίψει την ανακοπή του αναιρεσείοντος κατά του υπ' αριθ. 11.789/2015 πίνακα κατάταξης δανειστών του Συμβολαιογράφου Ηγουμενίτσας Φ. Ν., ως μη νόμιμη, και διακρατώντας και δικάζοντας επί της ανακοπής, δέχθηκε αυτή εν μέρει ως ουσία βάσιμη. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε εμπρόθεσμα και νομότυπα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ.3, 566 παρ.1 του ΚΠολΔ). Είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 3 του ΚΠολΔ). Κατά το άρθρο 61 παρ. 1 εδ. α του ΝΔ/τος 356/1974 (ΚΕΔΕ) " 1. Το Δημόσιον κατατάσσεται εν αναγκαστική εκτελέσει κινητού ή ακινήτου διά τας ληξιπροθέσμους μέχρι της ημέρας του πλειστηριασμού απαιτήσεις αυτού εκ πάσης αιτίας, μετά των πάσης φύσεως προσαυξήσεων και τόκων και εν τη υπ` αριθ. 5 σειρά του άρθρου 975 του Κώδικος Πολιτικής Δικονομίας". Με το εδ. β` του ιδίου ως άνω άρθρου, που προστέθηκε με την παρ. 2 του άρθρου 33 ν.4141/2013 (ΦΕΚ Α` 81/5-4-2013) και ισχύει στην προκειμένη περίπτωση, ως εκ του χρόνου σύνταξης του προσβαλλομένου πίνακα κατάταξης, κατά τα εκτιθέμενα κατωτέρω: "Κατ` εξαίρεση, για τις ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις του από φόρο προστιθέμενης αξίας, με τις πάσης φύσεως προσαυξήσεις, το Δημόσιο κατατάσσεται στην υπ` αριθ. 2 σειρά του ίδιου άρθρου και πριν από την ικανοποίηση των απαιτήσεων του άρθρου 976 ΚΠολΔ". Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι με τη νέα νομοθετική ρύθμιση προβλέπεται ειδικά για τις ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις του Δημοσίου από Φ.Π.Α. η αναβάθμιση της προνομιακής κατάταξης του Δημοσίου στη δεύτερη σειρά του άρθρου 975 ΚΠολΔ (γενικά προνόμια) και η ικανοποίηση αυτών πριν από την ικανοποίηση των απαιτήσεων του άρθρου 976 (ειδικά προνόμια), κατά παρέκκλιση των προβλεπομένων στην παρ. 1 του άρθρου 977 ΚΠολΔ (συρροή γενικών και ειδικών προνομίων), ενώ οι λοιπές ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις του εξακολουθούν να ικανοποιούνται στην πέμπτη σειρά. Η ισχύς της ως άνω νέας νομοθετικής διάταξης αρχίζει από 5-4-2013 (ημερομηνία δημοσίευσης του νόμου στο ΦΕΚ) και καταλαμβάνει τις περιπτώσεις πινάκων διανομής που συντάσσονται κατά την ως άνω ημερομηνία και μετά, δεδομένου ότι οι νόμοι που ρυθμίζουν τη σειρά ικανοποίησης των απαιτήσεων των δανειστών στη διαδικασία της κατάταξης δεν αφορούν στις ίδιες τις απαιτήσεις, ούτε στα εμπράγματα δικαιώματα τα οποία τις εξασφαλίζουν, αλλά στη σχέση των απαιτήσεων μεταξύ τους και στον τρόπο που θα ικανοποιηθούν από την ομάδα περιουσίας, η οποία υπάρχει κατά το χρόνο της κατάταξης, λόγω του ότι συντρέχουν περισσότεροι δανειστές (ΟλΑΠ 21/1994). Για το λόγο αυτό τα προνόμια που καθιερώνονται κρίνονται σύμφωνα με το νόμο που ίσχυε κατά τον προαναφερόμενο χρόνο της κατάταξης (ΑΠ 1098/2021, ΑΠ 1056/2020, ΑΠ 724/2017, ΑΠ 1441/2017). Η ανωτέρω νομοθετική ρύθμιση, με την οποία αναβιβάσθηκε το προνόμιο του Δημοσίου μόνο για τις ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις του από Φ.Π.Α., όχι όμως και από άλλες αιτίες, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση του ν.4141/2013, θεωρήθηκε αναγκαία, καθόσον κρίθηκε ότι παρά τις μεγάλες δημοσιονομικές ανάγκες της χώρας, η ικανοποίηση των απαιτήσεων του Δημοσίου κατά τη ρευστοποίηση των περιουσιακών στοιχείων των οφειλετών του, ιδίως κατά τα τελευταία χρόνια, κινείται σε πολύ χαμηλά επίπεδα, διότι προηγούντο της κατάταξης των απαιτήσεων του Δημοσίου απαιτήσεις άλλων πιστωτών με ισχυρότερο προνόμιο, όπως ασφαλιστικών ταμείων, δικηγόρων, εργαζομένων κ.λ.π. (ΑΠ 1098/2021, ΑΠ 1056/2020).
Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 παρ.1 εδ. α` του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Εξάλλου, ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή εάν εφαρμοσθεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και εάν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε ως ψευδής ερμηνεία του κανόνα δικαίου, όταν το δικαστήριο της ουσίας προσέδωσε στο νόμο έννοια διαφορετική από την αληθινή, είτε ως κακή εφαρμογή, όταν το δικαστήριο της ουσίας έκανε εσφαλμένη υπαγωγή των περιστατικών της ένδικης υπόθεσης σε διάταξη, στο πραγματικό της οποίας δεν υπάγονται και, έτσι, κατέληξε σε εσφαλμένο συμπέρασμα, με τη μορφή του διατακτικού. Με τον λόγο αυτό αναίρεσης ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου της ουσίας κατά την εκτίμηση της νομικής βασιμότητας της αγωγής ή των ισχυρισμών (ενστάσεων, αντενστάσεων) των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα του δικαστηρίου της ουσίας κατά την αξιοποίηση των ουσιαστικών παραδοχών, δηλαδή, αποκλειστικά, των πραγματικών περιστατικών, που ανελέγκτως δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας ότι αποδείχθηκαν ή δεν αποδείχθηκαν, καθώς και της υπαγωγής αυτών στο νόμο. Ιδρύεται δε ο παραπάνω αναιρετικός λόγος, αν οι πραγματικές παραδοχές του δικαστηρίου καθιστούν φανερή την ως άνω παραβίαση (Ολ.ΑΠ 2/2021, Ολ.ΑΠ 3/2020, ΑΠ 23/2023, ΑΠ 257/2020, ΑΠ 38/2020, ΑΠ 319/2017). Στην προκειμένη περίπτωση, το αναιρεσείον, με τον μοναδικό λόγο αναίρεσης, αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ισχυριζόμενο ότι το Εφετείο παραβίασε ευθέως τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις του άρθρου 975 ΚΠολΔ, σε συνδυασμό με εκείνες του άρθρου 61 παρ. 1 του Κ.Ε.Δ.Ε., όπως ίσχυαν μετά την τροποποίησή τους με την παρ. 2 του άρθρου 33 του Ν. 4141/2013, δεχόμενο εσφαλμένα ότι οι αναγγελθείσες ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις του από Φόρο Προστιθέμενης Αξίας (Φ.Π.Α.), συνολικού ποσού 257.619,29 ευρώ, κατατάσσονται προνομιακά στην υπ' αριθ. 5 σειρά των γενικών προνομίων του άρθρου 975 του ΚΠολΔ, ενώ έπρεπε να δεχθεί ότι οι άνω απαιτήσεις του, σύμφωνα με τις ισχύουσες, κατά τον χρόνο σύνταξης του προσβαλλόμενου πίνακα κατάταξης δανειστών, ως άνω διατάξεις, κατατάσσονται, κατ' εξαίρεση, στη δεύτερη σειρά των γενικών προνομίων του άρθρου 975 ΚΠολΔ και προηγούνται της ικανοποίησης των απαιτήσεων του άρθρου 976 ΚΠολΔ. Από την παραδεκτή, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, προκύπτει ότι έγιναν δεκτά, κατά το ενδιαφέρον την προκείμενη αναιρετική διαδικασία μέρος, τα ακόλουθα: "Με επίσπευση της εφεσίβλητης - καθ ης η ανακοπή ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε." εκπλειστηριάστηκε με την υπ' αριθμ. με αρ. 11.739/17-06-2015 έκθεση αναγκαστικού πλειστηριασμού ακινήτου του Συμβολαιογράφου Ηγουμενίτσας, Φ. Ν., ακίνητη περιουσία της οφειλέτριας εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε." και συγκεκριμένα, μία ξενοδοχειακή μονάδα με την ονομασία "...", ευρισκόμενη στη θέση "..." της ΤΚ Πέρδικας του Δήμου Ηγουμενίτσας, όπως αναλυτικώς περιγράφεται στην ως άνω έκθεση. Η επίσπευση του πλειστηριασμού έγινε από την καθ' ης, ανώνυμη τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία "... Α.Ε.", σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 53 επ. του ν.δ 17.7/13-08-1923 "Ειδικές διατάξεις (προνόμια) επί τινών Α.Ε.", δυνάμει και σε εκτέλεση της από 18-03-2015 επιταγής προς πληρωμή της εν λόγω τράπεζας, για την ικανοποίηση ενυπόθηκης απαίτησης της, ως καθολικής διαδόχου της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "...", ποσού 2.215.881,50 €, πλέον τόκων υπερημερίας και εξόδων. Υπερθεματίστρια αναδείχθηκε η ως άνω επισπεύδουσα τράπεζα, αντί πλειστηριάσματος ποσού 4.666.667,00 €. Επειδή το πλειστηρίασμα ποσού 4.666.667,00 ευρώ δεν επαρκούσε για την ικανοποίηση των απαιτήσεων συνετάγη από τον επί του πλειστηριασμού υπάλληλο ανωτέρω συμβολαιογράφο, ο υπ' αριθμ. 11.789/2015 πίνακας κατάταξης. Ο ως άνω συμβολαιογράφος μετά την προαφαίρεση των εξόδων εκτέλεσης, συνολικού ποσού 22.144,92 €, διένειμε το εναπομείναν πλειστηριασμό, ποσού 4.644.522,08 €, ως εξής: Αφού προέβη σε πλήρη ικανοποίηση του συνόλου της ενυπόθηκης απαίτησης της επισπεύδουσας Τράπεζας Πειραιώς, ποσού 2.274.695,38 €, κατ' επίκληση των διατάξεων των άρθρων 61 και 62 του ν.δ 17.7/13-08-1923, στη συνέχεια, στο εναπομείναν ποσό πλειστηριάσματος ύψους 2.369.826,70 € κατέταξε το Ελληνικό Δημόσιο για τις ληξιπρόθεσμες από Φόρο Προστιθέμενης Αξίας (Φ.Π.Α.) αναγγελθείσες απαιτήσεις του και συγκεκριμένα, για ποσό 257.619,29 €, το Ι.Κ.Α. Ηγουμενίτσας οριστικά, για ποσό 2.108.739,07 € και τον εργαζόμενο Σ. Τ. τυχαία, για ποσό 3.468,34 €. Οι ως άνω διατάξεις των άρθρων 61 και 62 του ν.δ 17.7/13-08-1923 σύμφωνα με τα εκτεθέντα στη μείζονα σκέψη της παρούσας, χωρίς να θεσπίζουν προνόμια υπέρ των ανωνύμων εταιριών και τραπεζών, εισάγουν παρεκκλίσεις από τις αντίστοιχες γενικές διατάξεις των άρθρων 1004 επόμ. του Κ.Πολ.Δ. για διευκόλυνση της ταχύτερης πληρωμής και εκκαθάρισης των ασφαλισμένων με υποθήκη χρηματικών απαιτήσεων των ανωνύμων εταιριών και τραπεζών και ως εκ τούτου στην προκειμένη περίπτωση που υπερθεματιστής αναδείχθηκε η ενυπόθηκη δανείστρια τράπεζα συμψηφίζει το ύψος της απαίτησής της που πρέπει να ικανοποιηθεί και το τυχόν υπόλοιπο καταθέτει δικαστικώς και ο υπάλληλος του πλειστηριασμού πρέπει να διανείμει το πλειστηρίασμα σύμφωνα με τις γενικές διατάξεις των άρθρων. Με τα δεδομένα αυτά, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στη μείζονα σκέψη της παρούσας κατά το άρθρο 975 ΚΠολΔ που ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο που καταρτίστηκε ο πίνακας κατάταξης (ήτοι πριν την τροποποίησή του με το ν. 4335/2015 αφού ο τελευταίος ισχύει από 1.1.2016) (α) από το επιτευχθέν πλειστηρίασμα (4.666.667 ευρώ), αφαιρούνται τα έξοδα εκτελέσεως, ποσού 22.144,92 € ευρώ -σύμφωνα με τη μη ανακοπτόμενη διάταξη του προσβαλλόμενου πίνακα- (ήτοι 4.666.667 - 22.144,92 € = 4.644.522,08 ευρώ), (β) από το απομένον υπόλοιπο των 4.644.522,08 ευρώ, αφαιρούνται οι ανωτέρω προνομιούχες απαιτήσεις του Ι.Κ.Α. Ηγουμενίτσας για ποσό 2.108.739,07 € όπου και κατατάσσεται προνομιακά για το ποσό αυτό και του εργαζόμενου Σ. Τ. για ποσό 3.468,34 € για το οποίο κατατάσσεται τυχαία ήτοι συνολικά 2.112.227,41 (για τα οποία δεν υπάρχουν λόγοι ανακοπής) και έτσι απομένει υπόλοιπο 2.532.314,67 ευρώ. Το τελευταίο ποσό διαιρείται σε 1/3 και 2/3, ήτοι σε 844.104,89 ευρώ και 1.688.209,78 ευρώ. Στο πρώτο ποσό (1/3) θα καταταγούν οι προνομιακές απαιτήσεις του Ελληνικού Δημοσίου του άρθρου 975 ΚΠολΔ και στο δεύτερο ποσό (2/3) θα καταταγούν οι έχουσες ειδικά προνόμια απαιτήσεις του άρθρου 976 σε συνδυασμό με το άρθρο 1007 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα (ήτοι οι εμπραγμάτως εξασφαλισμένες). Στην προκειμένη περίπτωση, το ανακόπτον Ελληνικό Δημόσιο έχει αναγγελθεί, στον υπάλληλο του πλειστηριασμού, Συμβολαιογράφο Ηγουμενίτσας Φ. Ν. νόμιμα και εμπρόθεσμα, ως γενικός προνομιούχος δανειστής, κατ' άρθρο 61 του ΚΕΔΕ, δια του προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Ιωαννίνων με την με αρ. ειδικού βιβλίου 106/15-06-2015 αναγγελία χρεών για συνολική ληξιπρόθεσμη απαίτηση του, κατά τις διατάξεις των άρθρων 5 , 6 και 61 του ΚΕΔΕ, κατά της ως άνω οφειλέτριας εταιρείας, ποσού 2.479.270,23 €, όπως αυτό αναλύεται στους συνημμένους στην αναγγελία, πίνακες χρεών της ανωτέρω Δ.Ο.Υ. Η απαίτηση αυτή κατατάσσεται προνομιακά και οριστικά στην 5η τάξη των προνομίων του άρθρου 975 του ΚΠολΔ, σύμφωνα με το άρθρο 61 του ΚΕΔΕ, κατά τα προεκτεθέντα στην οικεία νομική σκέψη. Επομένως, κατατάσσεται προνομιακά και οριστικά στο 1/3 του πλειστηριάσματος, μετά την ικανοποίηση των ως άνω απαιτήσεων του ΙΚΑ και του ως άνω εργαζόμενου κατά το άρθρο 975 όπως ίσχυε κατά το χρόνο της σύνταξης του εν λόγω πίνακα ήτοι για ποσό 844.104,89 ευρώ, προς μερική ικανοποίηση της αναγγελθείσας απαίτησής του, συνολικού ύψους 2.479.270,23 ευρώ. Στον επίδικο πλειστηριασμό αναγγέλθηκε επίσης η καθής ανώνυμη τραπεζική εταιρεία για το συνολικό ποσό των 2.274.695,38 ευρώ, ως ενυπόθηκη δανείστρια, η οποία θα καταταγεί για τα 2/3 του πλειστηριάσματος, ήτοι για ποσό 1.688.209,78 ευρώ. Από το ποσό των 844.104,89 ευρώ πρέπει να αφαιρεθεί το ποσό των 257.619,29 για το οποίο έχει ήδη καταταγεί το Δημόσιο, ήτοι θα πρέπει να καταταγεί το Δημόσιο για επιπλέον ποσό 586.485,6 ευρώ από το οποίο και πρέπει να αποβληθεί αντιστοίχως η καθής η ανακοπή. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή η υπό κρίση ανακοπή ως βάσιμη και κατ' ουσίαν και να μεταρρυθμιστεί ο προσβαλλόμενος πίνακας, να καταταγεί το Ελληνικό Δημόσιο (και ειδικότερα τη Δ.Ο.Υ. Ιωαννίνων) προνομιακά και οριστικά επιπλέον του ποσού των 257.619.29 ευρώ που έχει ήδη καταταγεί και για το ποσό 586.485,6 ευρώ (1/3 του πλειστηριάσματος), στο οποίο κατατάχθηκε η καθής η οποία και πρέπει να αποβληθεί κατά το ως άνω ποσό και η καθής για το ποσό των 1.688.209,78 ευρώ (2/3 του πλειστηριάσματος)...". Κατόπιν τούτων, το Εφετείο έκανε δεκτή την έφεση του ανακόπτοντος και ήδη αναιρεσείοντος, εξαφάνισε την υπ' αριθ. 57/2017 εκκαλουμένη απόφαση, κατά το μέρος που είχε απορρίψει την υπ' αριθ. καταθ. 198/2015 ανακοπή του αναιρεσείοντος ως μη νόμιμη, και διακρατώντας και δικάζοντας επί της ανακοπής, δέχθηκε εν μέρει αυτή ως ουσία βάσιμη, μεταρρύθμισε εν μέρει τον προσβαλλόμενο υπ' αριθ. 11.789/2015 πίνακα κατάταξης δανειστών του Συμβολαιογράφου Ηγουμενίτσας Φ. Ν. και κατέταξε το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο (και ειδικότερα τη Δ.Ο.Υ. Ιωαννίνων), προνομιακά και οριστικά, επιπλέον του ποσού των 257.619.29 που είχε ήδη καταταγεί και για το ποσό των 586.485,6 ευρώ (1/3 του πλειστηριάσματος), στο οποίο είχε καταταγεί η καθ' ης και ήδη αναιρεσίβλητη, αποβληθείσας αντιστοίχως αυτής κατά το ως άνω ποσό (των 586.485,6 ευρώ) και την καθ' ης για το ποσό των 1.688.209,78 ευρώ (2/3 του πλειστηριάσματος). Έτσι που έκρινε το Εφετείο, παραβίασε ευθέως τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις του άρθρου 975 ΚΠολΔ, σε συνδυασμό με εκείνες του άρθρου 61 παρ. 1 του ΝΔ 356/1974 (Κ.Ε.Δ.Ε.), όπως ίσχυαν μετά την προσθήκη του δευτέρου εδαφίου με την παρ. 2 του άρθρου 33 του Ν. 4141/2013 (ΦΕΚ Α 81/5.4.2013). Και τούτο διότι, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στη μείζονα σκέψη και τα ως άνω ανελέγκτως δεκτά γενόμενα ως αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά, οι άνω αναγγελθείσες ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις του αναιρεσείοντος από Φόρο Προστιθέμενης Αξίας (Φ.Π.Α.), συνολικού ποσού 257.619,29 ευρώ, σύμφωνα με τις ισχύουσες κατά τον χρόνο σύνταξης του προσβαλλόμενου πίνακα κατάταξης ως άνω διατάξεις, δεν κατατάσσονται προνομιακά στην υπ' αριθ. 5 σειρά των γενικών προνομίων του άρθρου 975 του ΚΠολΔ (όπου κατατάσσονται σύμφωνα με την προσβαλλόμενη οι λοιπές αναγγελθείσες απαιτήσεις του αναιρεσείοντος), αλλά κατατάσσονται, κατ' εξαίρεση, στην υπ' αριθ. 2 σειρά του ιδίου άρθρου και πριν από την ικανοποίηση των απαιτήσεων του άρθρου 976 σε συνδυασμό και με το άρθρο 1007 του ΚΠολΔ (ειδικά προνόμια), κατά παρέκκλιση των προβλεπομένων στην παράγραφο 1 του άρθρου 977 ΚΠολΔ (συρροή γενικών και ειδικών προνομίων). (βλ. ΠΟΛ. 1115/23.5.2013). Επομένως, το Εφετείο, με την προαναφερθείσα κρίση του, παραβίασε, με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή, τις ανωτέρω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις του άρθρου 975 ΚΠολΔ, σε συνδυασμό με εκείνες του άρθρου 61 παρ. 1 του Κ.Ε.Δ.Ε. και, ιδίως, αυτή της παρ. 2 του άρθρου 33 του Ν. 4141/2013 (ΦΕΚ Α 81/5.4.2013), που ενώ έπρεπε να εφαρμόσει, στην προκειμένη περίπτωση, δεν εφάρμοσε, και υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια από τον αριθ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ και ως εκ τούτου είναι βάσιμος ο μοναδικός λόγος της αναίρεσης. Κατ` ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος της που δέχθηκε ότι οι αναγγελθείσες ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις του αναιρεσείοντος από Φόρο Προστιθέμενης Αξίας (Φ.Π.Α.), συνολικού ποσού 257.619,29 ευρώ, κατατάσσονται κατά τον αναφερόμενο σ' αυτή τρόπο και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλον δικαστή, κατά την παρ. 3 του άρθρου 580 ΚΠολΔ. Τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημά του, πρέπει να επιβληθούν σε βάρος της αναιρεσίβλητης, λόγω της ήττας της (άρθρα 176, 183, 189 παρ. 1, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), μειωμένα, όμως, σύμφωνα με το άρθρο 22 ν. 3693/1957, όπως ορίζονται στο διατακτικό. Σημειώνεται, τέλος, ότι το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο δεν υποχρεούται, κατ` άρθρο 19 παρ. 1 του Δ/τος της 26-6/10-7-1944 σε συνδυασμό με άρθρο 36 ΠΔ της 28.7.1931 (ΦΕΚ 239/1931), σε κατάθεση του προβλεπομένου από το άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ παραβόλου για την άσκηση αναίρεσης, γι` αυτό και δεν διαλαμβάνεται σχετική διάταξη στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΝΑΙΡΕΙ την υπ` αριθ. 79/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Κέρκυρας, κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος της.
ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο ως άνω Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από δικαστή άλλον από αυτόν που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Μαρτίου 2025.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 15 Ιουλίου 2025.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
και ταύτης καθώς και της αμέσως αρχαιότερης Αρεοπαγίτου αποχωρησασών από την Υπηρεσία, ο αρχαιότερος της συνθέσεως Αρεοπαγίτης

<< Επιστροφή