<< Επιστροφή

Αριθμός 1331/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μαρία Μουλιανιτάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρουλιώ Δαβίου, Γ. Καλαμαρίδη, Αθανάσιο Θεοφάνη, Ευαγγελία Στεργίου-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 7 Φεβρουαρίου 2024, με την παρουσία και του Γραμματέα Π. Μ., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ζ. Λ. του Θ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Στέργιο Λυμπερδόπουλο, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Γ. Τ. του Ι. και της Μ., 2) Μ. συζ. Ι. Τ., το γένος Γ. Δ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γ. Σινέλη, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7-12-2012 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Βόλου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 38/2015 μη οριστική, 29/2018 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 85/2019 μη οριστική, 13/2022 του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 30-6-2022 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.- Με την αίτηση αναίρεσης, της εν μέρει ηττηθείσας ενάγουσας- αναιρείουσας, προσβάλλεται, κατά το ενδιαφέρον την αναιρετική δίκη μέρος, η υπ' αρ. 13/2022 αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας το οποίο, επιληφθέν συνεκδίκασε έφεση των εναγομένων-αναιρεσιβλήτων, μετά των πρόσθετων λόγων αυτής, κατά της υπ' αρ. 29/2018 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Βόλου, με την οποία έγινε δεκτή εν μέρει, ως ουσιαστικά βάσιμη, η αγωγή αρνητική κυριότητας της ενάγουσας-αναιρεσείουσας κατά των εναγομένων-αναιρεσιβλήτων, απέρριψε τους πρόσθετους λόγους και έκανε δεκτή ως ουσιαστικά βάσιμη την έφεση, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, κράτησε την υπόθεση και δίκασε αυτή στην ουσία της, και στη συνέχεια έκανε δεκτή εν μέρει, ως ουσιαστικά βάσιμη, την αγωγή, υποχρέωσε τους εναγομένους- αναιρεσίβλητους, να άρουν και να μην επαναλάβουν στο μέλλον την προσβολή επί του ακινήτου της ενάγουσας και να προβούν στην αποκατάσταση των ζημιών, που το Εφετείο έκρινε ότι δεν είχαν αποκατασταθεί από τους εναγομένους - αναιρεσιβλήτους στο ακίνητο της ενάγουσας- αναιρεσείουσας,, τις οποίες προκάλεσαν σε αυτό με τις παράνομες ενέργειές τους, όπως αυτές αναλυτικά αναφέρονται στην απόφαση, επ' απειλή χρηματικής ποινής και προσωπικής κράτησης, επιδικάζοντας επιπλέον, υπέρ της τελευταίας, αποζημίωση ποσού 2.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης που υπέστη από την διατάραξη της κυριότητάς της στο επίδικο ακίνητο. Η αίτηση αυτή αναιρέσεως ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553 § 1 στοιχ. β`, 556 § 1, 558 εδάφ. α`, 564 § 3, 566 § 1 Κ.Πολ.Δ.). Επομένως, είναι παραδεκτή (άρθρο 577 § 1 Κ.Πολ.Δ.) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς τους λόγους της (άρθρο 577 § 2 Κ.Πολ.Δ.).

2.- Κατά το άρθρο 8 του β.δ.της 9/21.4.1836 "περί εκτελέσεως του σχεδίου της πόλεως Αθηνών" η ισχύς του οποίου επεκτάθηκε και στις λοιπές πόλεις, κώμες και χωριά με το β.δ. της 8.5/25.6.1842 και του ν. ΣΚΒ/1867, "το μεταξύ των δύο οικιών μεσότοιχον θέλει οικοδομείσθαι καθ`ημίσειαν επί αμφοτέρων των οικοπέδων της δι` αυτό δαπάνης βαρυνούσης εξ ημισείας τους ομόρους ιδιοκτήτας απαγορευομένης της επ` αυτού ανοίξεως θύρας ή άλλου ανοίγματος". Κατά δε το άρθρο 11 παρ. 6 του π.δ. της 3/25.4.1929 "περί Γενικού Οικοδομικού Κανονισμού του Κράτους" εκδοθέντος κατ` εξουσιοδότηση των άρθρων 9 και 28 του ν.δ. της 17.6./16.8.1923 "περί σχεδίων πόλεων, κωμών κλπ." "μεσότοιχος ή κοινός τοίχος καλείται ο τοίχος ο ανεγειρόμενος επί του κοινού ορίου των δύο ομόρων ιδιοκτησιών και καταλαμβάνων μέρος εξ εκατέρας τούτων". Από τις διατάξεις αυτές, προκύπτει ότι ο τοίχος μεταξύ δύο οικιών που ανεγέρθηκε υπό το καθεστώς της ισχύος των προσλαμβάνει το χαρακτήρα του μεσότοιχου υπό την άνω έννοια και από μόνο το γεγονός της ανεγέρσεώς του επί κοινού εδάφους των όμορων ιδιοκτησιών, τις οποίες διαχωρίζει. Και ναι μεν με επακολουθήσασες διατάξεις (άρθρ. 50 παρ. 1 εδάφ. Β του β.δ. 9.8/30-9-1955 περί Γεν. Οικοδ. Κανονισμού του κράτους, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρ. 4 παρ. 1 του β.δ. της 26.7/19.8.1959) θεσπίστηκαν διαφορετικές διατυπώσεις για τη σύσταση μεσότοιχου (συμφωνία των ιδιοκτητών συναπτόμενη με συμβολαιογραφικό έγγραφο και υποβαλλόμενη σε μεταγραφή) πλην οι διατάξεις αυτές δεν εφαρμόζονται επί τοίχων που απέκτησαν την ιδιότητα του μεσότοιχου πριν από την ισχύ των (Α.Π. 176/2020, 223/2012, 36/1994). Όταν ο τοίχος που διαχωρίζει τα δύο όμορα ακίνητα έχει κτισθεί σε επαφή με το κοινό όριο των ιδιοκτησιών επί εδάφους όμως εξ ολοκλήρου της μιας ή της άλλης απ` αυτές τότε δεν πρόκειται περί μεσοτοίχου αλλά τοίχου που ανήκει αποκλειστικά στον κύριο του εδάφους ο οποίος έχει και το δικαίωμα της αποκλειστικής του χρήσης, αφού το δικαίωμα της σύγχρησης είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την κυριότητα και δεν μπορεί να γίνει αντικείμενο χωριστής διάθεσης εκτός αν με εμπράγματη σύμβαση σύστασης πραγματικής δουλείας ο κύριος παραχωρήσει δικαίωμα χρήσης και στο γείτονα (Α.Π. 176/2020, ΑΠ 1641/2018, ΑΠ 723/2016, ΑΠ 223/2012, ΑΠ1350/2005).

3.- Περαιτέρω, ο Κτιριοδομικός Κανονισμός [3046/ 304/30.1.1989 απόφαση του Αν. Υπουργού ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. (Δ` 59), όπως τροποποιήθηκε με τις αποφάσεις του Υπουργού ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. 18738/134/1990 (Δ` 160) και 10256/1926/1997 (Δ` 329)] στο άρθρο 5 (άρθ. 348 του Κ.Β.Π.Ν.) ορίζει ότι "... 3.6. Σε περίπτωση ανέγερσης νέου κτιρίου τηρείται απόσταση από γειτονικά κτίρια (του ιδίου ή των ομόρων οικοπέδων), τέτοια ώστε αυτό να μη δέχεται ή να μεταβιβάζει φορτία σε κτίρια, που υπάρχουν ή που πρόκειται να ανεγερθούν. Ο κενός χώρος μεταξύ των κτιρίων αποτελεί σεισμικό αρμό, όταν κατασκευάζεται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος άρθρου σε συνδυασμό με τις σχετικές διατάξεις του Νέου Ελληνικού Αντισεισμικού Κανονισμού (ΝΕΑΚ), που εγκρίθηκε με την Υπουργική απόφαση ... Δ17α/08/32/ΦΝ 275/30.9.1992 (Β` 613/12.10.1992), όπως ισχύει. Για τον σεισμικό αρμό ισχύουν οι ακόλουθες διατάξεις: αα. Ο σεισμικός αρμός δεν πρέπει να δημιουργεί προβλήματα λειτουργικότητας, μονώσεων, υγιεινής, στατικής επάρκειας και δουλείας ως προς τη διαμόρφωση του στατικού φορέα των γειτονικών κτιρίων, ιδίως όταν αυτά ανήκουν σε άλλους ιδιοκτήτες. ββ. Ο σεισμικός αρμός πλήρους διαχωρισμού, του εδαφίου 3 της παρ. 4.1.7.2 του ΝΕΑΚ εφαρμόζεται σε όλες τις περιπτώσεις προστασίας γειτονικών κτιρίων, ενώ οι περιπτώσεις προστασίας με την κατασκευή τοιχωμάτων-προσκρουστήρων ή με την τήρηση αποστάσεων ανάλογα με τον αριθμό των ορόφων, όπως περιγράφονται αντίστοιχα στα εδάφια 4 και 5 της παρ. 4.1.7.2 του ΝΕΑΚ, εφαρμόζονται μόνο όταν τα κτίρια (παλαιό και νέο) ανήκουν στον ίδιο ιδιοκτήτη, ο οποίος έχει και την ευθύνη δόμησης των δύο κτηρίων, ώστε να πληρούνται οι προϋποθέσεις εφαρμογής των παραπάνω διατάξεων του ΝΕΑΚ. γγ. ... δδ. ... εε. Οταν υπάρχει κτίριο στο όριο ομόρων οικοπέδων, το ελάχιστο εύρος του σεισμικού αρμού πλήρους διαχωρισμού υπολογίζεται για τη σεισμική μετακίνηση και των δύο κτιρίων, όπως ορίζεται στο εδάφιο 3 της παρ. 4.1.7.2 του ΝΕΑΚ και διαμορφώνεται εξ ολοκλήρου στο οικόπεδο του νέου κτιρίου. Σε καμία περίπτωση η απόσταση του νέου κτηρίου, από το όριο των ομόρων οικοπέδων δεν πρέπει να είναι μικρότερη από το εύρος Δν, όπου Δν είναι η μέγιστη σεισμική μετακίνηση του νέου κτιρίου. στστ. Οταν δεν υπάρχει κτίριο στο όριο ομόρων οικοπέδων, το νέο κτίριο απέχει από το όριο απόσταση τουλάχιστον ίση με το εύρος Δν της μέγιστης σεισμικής μετακίνησής του. ζζ... ζ... η.... θ) Με δαπάνες και επιμέλεια του τελευταίου οικοδομούντος το κενό μεταξύ των κτιρίων, φράσσεται απ` όλες τις πλευρές με υλικά μικρότερης αντοχής από αυτά του φέροντα οργανισμού των κτιρίων, και λαμβάνονται όλα τα κατάλληλα μέτρα ώστε να αποφεύγονται ρύπανση, μετάδοση υγρασίας ή άλλες οχλήσεις. ι) Το κενό μεταξύ δύο κτιρίων, που υπερβαίνει το διπλάσιο του ελάχιστα απαιτούμενου εύρους του σεισμικού αρμού, όπως υπολογίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού αυτού, δεν θεωρείται σεισμικός αρμός". Ο δε Νέος Αντισεισμικός Κανονισμός [απόφ. Δ17α/08/32/ΦΝ 275/1992 του Υπουργού ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. (Β` 613)], στον οποίο παραπέμπει ο Κτιριοδομικός Κανονισμός, αντικαταστάθηκε με τον Ελληνικό Αντισεισμικό Κανονισμό [ΕΑΚ - απόφ. Δ17α/141/3/ΦΝ 275/15-20.12.1999 του Υπουργού ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. (Β` 2184)], ο οποίος άρχισε να εφαρμόζεται από 30.6.2001 [απόφ. Δ17α/160/5/ΦΝ 429/11-22.12.2000 του ίδιου Υπουργού (Β` 1564)] και ο οποίος στο αντίστοιχο άρθρο 4.1.7.2. "Επαφή με Γειτονικά Κτίρια", ορίζει τα εξής: "[1] Πρέπει να λαμβάνονται μέτρα προστασίας, τόσο του υπό μελέτη όσο και του υφιστάμενου κτιρίου, από δυσμενείς συνέπειες προσκρούσεων κατά τη διάρκεια της σεισμικής απόκρισης. [2] Οι συνέπειες μπορεί να είναι ιδιαίτερα δυσμενείς όταν υπάρχει πιθανότητα εμβολισμού υποστυλωμάτων του ενός κτιρίου από πλάκες ή άλλα στοιχεία του παρακειμένου. Στην περίπτωση αυτή προστατευτικό μέτρο είναι η πρόβλεψη σεισμικού αρμού πλήρους διαχωρισμού. [3] Αν δεν γίνει ακριβέστερος υπολογισμός ο σεισμικός αρμός πλήρους διαχωρισμού μπορεί να έχει εύρος ίσο με το άθροισμα των μεγίστων σεισμικών μετακινήσεων ......[4] .....". Από τις ανωτέρω διατάξεις του άρθρου 5 του Κτιριοδομικού Κανονισμού και του άρθρου 4.1.7.2 του Ελληνικού Αντισεισμικού Κανονισμού, συνάγονται τα εξής: Σε περίπτωση ανεγέρσεως νέου κτιρίου, τηρείται απόσταση από τα όμορα εν επαφή κτίρια, ώστε το νέο κτίριο να μην μεταβιβάζει φορτία σε ήδη υφιστάμενα ή σε κτίρια που πρόκειται να ανεγερθούν στο μέλλον και να μη δέχεται φορτία από αυτά. Η απόσταση αυτή, που αποτελεί σεισμικό αρμό, αποβλέπει στην εξουδετέρωση ή στην ελαχιστοποίηση των δυσμενών συνεπειών προσκρούσεων κατά τη διάρκεια της σεισμικής απόκρισης, διακρίνεται δε σε σεισμικό αρμό πλήρους διαχωρισμού και σε απλό σεισμικό αρμό. Ο σεισμικός αρμός πλήρους διαχωρισμού είναι υποχρεωτικός σε κάθε περίπτωση κατά την οποία υπάρχει πιθανότητα εμβολισμού υποστυλωμάτων του ενός κτιρίου από πλάκες ή άλλα στοιχεία του παρακειμένου κτιρίου (βλ. ΣτΕ 899/2012), το εύρος του δε υπολογίζεται με τον μαθηματικό τύπο που προβλέπεται στο τρίτο εδάφιο του άρθρου 4.1.7.2 του ΕΑΚ. Μόνον όταν διαπιστώνεται ότι δεν υπάρχει πιθανότητα εμβολισμού υποστυλωμάτων του ενός κτιρίου από πλάκες ή άλλα στοιχεία του παρακειμένου κτιρίου, μπορεί, αντί του σεισμικού αρμού πλήρους διαχωρισμού, να προβλέπεται ο απλός σεισμικός αρμός, η διαμόρφωση του οποίου είναι επίσης υποχρεωτική, το δε εύρος του υπολογίζεται με βάση τον συνολικό αριθμό των υπέρ το έδαφος εν επαφή ορόφων, κατά τα οριζόμενα στο τέταρτο εδάφιο του ιδίου άρθρου. Κατ` εξαίρεση από τον ανωτέρω κανόνα της υποχρεωτικής προβλέψεως σεισμικού αρμού στα εν επαφή κτίρια, δεν είναι υποχρεωτική η διαμόρφωση σεισμικού αρμού κάτω από τη στάθμη του φυσικού εδάφους [βλ. και απόφαση Δ17α/10/44/ΦΝ 275/3-16.3.2010 Υφυπουργού Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων (Β` 270), η οποία ίσχυε κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης πράξεως]. (ΣτΕ 2594/2014).

4.- Κατά το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ. ιδρύεται λόγος αναίρεσης, όταν το δικαστήριο της ουσίας παραβίασε ευθέως κανόνα ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι ο λόγος αναίρεσης για ευθεία παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου ιδρύεται, αν αυτός δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις της εφαρμογής του, ή αν εφαρμοστεί ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, αντίστοιχα δε, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου τα πραγματικά περιστατικά ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται με βάση το πραγματικό κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της (Ολ.ΑΠ 4/2018, Ολ.ΑΠ 6/2019). Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση. Έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης συντρέχει, όταν στο αιτιολογικό της απόφασης, που αποτελεί την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν περιέχονται καθόλου ή δεν αναφέρονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και, έτσι, δεν μπορεί να ελεγχθεί, αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν ή όχι οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που εφαρμόστηκε ή αν συνέτρεχαν οι όροι άλλου κανόνα που ήταν εφαρμοστέος αλλά δεν εφαρμόστηκε (ΟλΑΠ 6/2006, ΟλΑΠ 26/2004).

Εξάλλου, το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα, και να μην καταλείπονται αμφιβολίες (ΟλΑΠ 2/2019, ΟλΑΠ 8/2018, ΑΠ 34/2021). Δεν υπάρχει όμως ανεπάρκεια αιτιολογιών, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές αλλά πλήρεις αιτιολογίες. Ελλείψεις αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες. Δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε (ΟλΑΠ 18/2008, ΟλΑΠ 15/2006, ΑΠ 1608/2022). Οι παραπάνω, από τις διατάξεις των αριθμ. 1 και 19 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ λόγοι αναίρεσης, είναι δυνατόν να φέρεται ότι πλήττουν την προσβαλλόμενη απόφαση γιατί παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου κανόνα δικαίου, αλλά στην πραγματικότητα υπό το πρόσχημα ότι, κατά την εκτίμηση των αποδείξεων παραβιάσθηκε κανόνας δικαίου, να πλήττουν την απόφαση κατά την εκτίμηση των αποδείξεων, οπότε οι λόγοι αναιρέσεως αυτοί θα απορριφθούν ως απαράδεκτοι, σύμφωνα με το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, γιατί πλήττουν την ανέλεγκτη περί την εκτίμηση πραγματικών γεγονότων ουσιαστική κρίση του Δικαστηρίου (ΑΠ 70/2024, ΑΠ 893/2020, ΑΠ 462/2019).

5.- Όπως προκύπτει από την παραδεκτή (άρθρ. 561 παρ. 2 ΚΠολΔ), για τις ανάγκες της αναιρετικής διαδικασίας επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, το Εφετείο, μετά από εκτίμηση των αποδείξεων, δέχθηκε κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του τα εξής πραγματικά περιστατικά: "Η ενάγουσα και ήδη εφεσίβλητη-καθ' ης οι πρόσθετοι λόγοι έφεσης, δυνάμει του υπ' αριθμ. ...-1984 συμβολαίου γονικής παροχής του συμβολαιογράφου Σκοπέλου Δ. Τ., το οποίο μεταγράφηκε ....., απέκτησε, λόγω γονικής παροχής από τη μητέρα της, Μ. συζ. Θ. Λ., το γένος Α. Σ., την κυριότητα μίας παλαιάς τριώροφης οικίας, μετά του υπ' αυτήν οικοπέδου, εμβαδού 88 τ.μ. και της συνεχόμενης μικρής αυλής εμβαδού 15 τ.μ. και συνολικά εμβαδού 103 τ.μ., που βρίσκεται στον οικισμό της πόλεως της Σκοπέλου, ο οποίος χαρακτηρίστηκε ως παραδοσιακός με το π.δ. της 19ης-10-1978 (ΦΕΚ 594Δ/1 3-11-1978), στη συνοικία του Αγίου Μιχαήλ Συναδών της Ενορίας της Παναγίας της Φανερωμένης και στη συμβολή των οδών ... Το οικόπεδο αυτό συνορεύει γύρω, κατά τον ως άνω τίτλο, με δημοτικές οδούς από δύο πλευρές και με ιδιοκτησίες Γ. Δ., Γ. Τ., Μ. συζ.Ι. Τ. (εκκαλούντων) και Θ. Λ. Στη μητέρα της ενάγουσας, το ως άνω ακίνητο περιήλθε δυνάμει του υπ' αριθμ. .../1938 προικοσυμβολαίου του τότε συμβολαιογράφου Σκοπέλου, Κ. Β., που μεταγράφηκε στον τόμο 51 και αριθμό 466 στα οικεία βιβλία μεταγραφών, στο οποίο το ακίνητο περιγράφεται ως μία οικία, μαζί με την αυλή αυτής εκτάσεως 8 τ.μ., που συνορεύει γύρω με ιδιοκτησίες Μ. Ρ. (δικαιοπάροχο των εναγομένων-εκκαλούντων), κληρονόμων Π. και σε δύο πλευρές με δρόμο. Από την άλλη πλευρά, η δεύτερη εναγόμενη, Μ. συζ. Ι. Τ. και ήδη δεύτερη εκκαλούσα - 2η ασκούσα τους προσθέτους λόγους έφεσης και ο αδερφός της Δ. Δ. του Γ., δυνάμει της υπ' αριθμ. ...-2011 πράξης αποδοχής κληρονομίας του συμβολαιογράφου Σκοπέλου Δ. Τ., που μεταγράφηκε στον τόμο ... και αριθμό ... των οικείων βιβλίων μεταγραφών, αποδέχθηκαν την επαχθείσα σ' αυτούς, κατά το 1/2 εξ αδιαιρέτου στον καθένα, κληρονομία της μητέρας τους, Α. Δ., το γένος Γ. Ρ., που απεβίωσε στις 20-8-1996, στην οποία περιλαμβανόταν ένα οικόπεδο, εμβαδού κατά τον τίτλο κτήσης 42,43 τ.μ., το οποίο συνορεύει, σύμφωνα με το συνοδεύον αυτό από Ιανουάριο 2011 τοπογραφικό διάγραμμα της πολιτικής μηχανικού Φ. Κ., νότια σε πλευρά 6,55 μ. με ιδιοκτησία Κ. Λ. και σε πλευρά 0,50 με ιδιοκτησία Γ. Τ., δυτικά σε πλευρές 3,25 τ.μ. και 3,82 τ.μ. με ιδιοκτησία Γ. Τ., βόρεια σε πλευρά 5,17 μ. με ιδιοκτησία Γ. Τ. και ανατολικά σε πλευρά 8,10μ. με δημοτικό δρόμο. Εντός του οικοπέδου αυτού υπάρχει μία παλαιά διώροφη οικία, κτισμένη προ του έτους 1955, εμβαδού, σύμφωνα με αυτό τον τίτλο κτήσης, του ισογείου 42,43 τ.μ. και του πρώτου ορόφου 45,22 τ.μ. Η οικία δε αυτή (στο εξής "οικία Τ.") εφάπτεται στη νότια πλευρά της με τη βορινή πλευρά της όμορης κατοικίας της ενάγουσας και διαχωρίζεται στην πλευρά της αυτή με ένα τοίχο, μήκους 11,20μ. (εφεξής "επίδικος τοίχος") και πλάτους περίπου 80 εκατοστών. Στη συνέχεια, ο Δ. Δ., που κατοικούσε στην οικία Τ. μέχρι και το θάνατό του στις 19-6-2011, δυνάμει του υπ' αριθμ. ...-2011 συμβολαίου δωρεάς εν ζωή του ίδιου συμβολαιογράφου, που μεταγράφηκε ......., μεταβίβασε στον πρώτο εναγόμενο και ήδη πρώτο εκκαλούντα-ασκούντα τους προσθέτους λόγους έφεσης, Γ. Τ. του Ι., ανιψιό του, την ψιλή κυριότητα του % εξ αδαιρέτου επί του ως άνω ακινήτου, ενώ η δεύτερη εναγόμενη, δυνάμει του υπ' αριθμ. ...-2011 συμβολαίου του ίδιου συμβολαιογράφου, που μεταγράφηκε στον τόμο ... και αριθμό ..., μεταβίβασε λόγω γονικής παροχής στον πρώτο εναγόμενο - γιο της, την ψιλή κυριότητα του ως άνω ακινήτου κατά το 1/2 εξ αδιαιρέτου. Κατόπιν αυτών ο πρώτος εναγόμενος κατέστη πλήρης κύριος κατά το 1/2 εξ αδιαιρέτου και ψιλός κύριος κατά το άλλο 1/2 εξ αδιαιρέτου και η δεύτερη εναγόμενη επικαρπώτρια κατά το 1/2 εξ αδιαιρέτου της οικίας Τ.. Ακολούθως, οι ως άνω υπ' αριθμ. ...-2011, ...-2011 και ...-2011 συμβολαιογραφικές πράξεις, λόγω της μη υπόδειξης των σωστών ορίων, διορθώθηκαν ως προς την ορθή περιγραφή του ακινήτου, με τις υπ' αριθμ. ...-2011, ...-2011 και ...-2011 συμβολαιογραφικές πράξεις αντίστοιχα του ίδιου συμβολαιογράφου, που μεταγράφηκαν ...... αντίστοιχα στα ίδια βιβλία μεταγραφών, μετά την κατάθεση του νέου από Ιούνιο 2011 τοπογραφικού διαγράμματος της τεχνολόγου μηχανικού Φ. Κ., που συντάχθηκε κατόπιν ορθότερης καταμέτρησης του οικοπέδου και της ορθής αποτύπωσης της προς δυσμάς οριογραμμής του οικοπέδου. Με τις διορθωτικές αυτές πράξεις, φέρεται το μεν οικόπεδο να έχει εμβαδόν 64,97 τ.μ., η δε εντός αυτού υπάρχουσα οικία εμβαδόν 64,97 τ.μ. στο ισόγειο και 67,76 τ.μ. στον πρώτο όροφο, συνορευομένου του οικοπέδου νότια σε πλευρά Α-Β 11,80μ. του ως άνω διαγράμματος με ιδιοκτησία Κ. Λ., δυτικά σε πλευρά Β-Γ 5,95μ. με ιδιοκτησία Γ. Τ., βόρεια σε πλευρά Γ-Δ μ. 8,20μ. με ιδιοκτησία Γ. Τ. και ανατολικά σε πλευρά Δ-Α 7,90μ. με δημοτικό δρόμο. Στη δικαιοπάροχο δε της δεύτερης εναγομένης, Α. Δ., το ως άνω ακίνητο είχε περιέλθει μαζί με ένα άλλο ακίνητο, λόγω δωρεάς αιτία θανάτου δυνάμει της υπ' αριθμ. .../1930 πράξης του τότε συμβολαιογράφου Σκοπέλου Κ. Β., που μεταγράφηκε στα ίδια βιβλία μεταγραφών ......., από τη Β. χήρα Π. Μ., το γένος Ν. Μ., η οποία απεβίωσε το έτος 1933,. Στην υπ' αριθμ. .../1930 πράξη το όλο ακίνητο (οικία Τ. και ως άνω όμορο ακίνητο) περιγράφεται ως εξής: "μίαν οικίαν μετά πάντων των εν αυτή ευρισκομένων κινητών πραγμάτων επίπλων και σκευών όσα ήθελον ευρεθή κατά τον θάνατόν της μετά της συνεχόμενης μ' αυτής αυλής εκτάσεως δέκα τετραγωνικών μέτρων, της ταράτσας και του υπ' αυτή μαγαζείου κειμένη εντός της πόλεως Σκοπέλου εν τη ενορία πρώην Αγίου Μιχαήλ Συνάδων και ήδη της Φανερωμένης συνορευομένη εν συνόλω γύρωθεν με δημοσίους δρόμους, ... πρώην Καμβαϊλια". Στη Β. χήρα Π. Μ. το ως άνω όλο ακίνητο είχε περιέλθει μετά τον θάνατο του προικολήπτη συζύγου της, από προίκα που είχε συστήσει υπέρ αυτής η μητέρα της Μ. χήρα Ν. Μ. και ο αδερφός της, Δ. Μ., δυνάμει του υπ' αριθμ. ...-1898 συμβολαίου του τότε συμβολαιογράφου Σκοπέλου Γ. Σ., που μεταγράφηκε ........ Στο συμβόλαιο αυτό του 1898 το όλο ακίνητο περιγράφεται ως: "μίαν ανώγεια οικίαν μετά της συνεχόμενης αυτή ταράτσας και των προαυλίων κειμένην εν τη πόλει Σκοπέλου κατά την ενορίαν του Αγίου Μιχαήλ Συνάδων συνορευομένην γύρωθεν με οικίαν του Γ. Κ. και δημοσίους δρόμους και με οικίαν Μ. Χ. Δ. Ειδικότερα δε, δυνάμει του υπ' αριθμ. ...-1966 προικοσυμφώνου του τότε συμβολαιογράφου Σκοπέλου Β. Π., που μεταγράφηκε...., η μητέρα της δεύτερης εναγόμενης, Α. Δ., την είχε προικοδοτήσει με ένα άλλο τμήμα (μη επίδικο αλλά συνορεύον με αυτό) του όλου ακινήτου που είχε αποκτήσει με την ως άνω υπ' αριθμ. .../1930 δωρεά αιτία θανάτου, στο οποίο βρίσκεται μία άλλη οικία, που περιγράφεται ως εξής: "μίαν ανώγειον οικία μεθ' υπογείου ης το ισόγειον αποτελείται εκ δύο κυρίων δωματίων, ο δε ανώγειος όροφος εκ δύο επίσης κυρίων δωματίων μετά των βοηθητικών αυτών χώρων, μετά του υπ 'αυτήν οικοπέδου της, της παρακείμενης ταράτσας του υπ 'αυτήν μαγαζείου και του υπ' αυτού οικοπέδου και μετά της εν γένει αυλής της, συνολικού εμβαδού 130 τ.μ. ή όσου και αν είναι πλέον ή έλαττον", η δε περιγραφή των ομόρων ιδιοκτησιών στο συμβόλαιο αυτό έχει ως εξής: " ...συνορευομένη κατά το όλον γύρωθεν ανατολικώς την μεν οικίαν με ετέραν συνεχόμενην οικίαν μετ 'εισόδου της ίδιας προικοδότριας επί πλευράς μέτρων επτά και ημίσεως το δε μαγαζείον με δημόσιον δρόμο επί πλευράς μέτρων πέντε και ημίσεως, βορείως με δημόσιον δρόμον και πλατείαν Αγίου Μιχαήλ, δυτικώς με αυλή προικώας οικίας Ι. Κ. Σ. και μεσημβρινώς την μεν οικίαν με ιδιοκτησίας Θ. Α. Λ., το δε μαγαζείον με την είσοδο της ετέρας συνεχόμενης οικίας της ίδιας προικοδότριας". Σημειώνεται δε ότι η δεύτερη εναγόμενη, δυνάμει του υπ'αριθμ. ...-2006 συμβολαίου του συμβολαιογράφου Σκοπέλου Δ. Τ., μεταβίβασε την ψιλή κυριότητα του ως άνω άλλοτε προικώου ακινήτου της, με τις προσθήκες και επισκευές που έγιναν σ'αυτό βάσει των υπ' αριθμ. 936/1966 και 84/1995 οικοδομικών αδειών, στο γιο της πρώτο εναγόμενο, το δε ως άνω ακίνητό της περιγράφεται στο συμβόλαιο αυτό ως ένα οικόπεδο συνολικού εμβαδού 130 τ.μ. περίπου, επί του οποίου υπάρχουν α) μία παλαιά διώροφη οικία, εμβαδού του κάθε ορόφου της 46 περίπου τ.μ., β) ετέρα διώροφη οικία, εμβαδού του κάθε ορόφου της 28 τ.μ. περίπου και γ) διώροφο κτίσμα, του οποίου το ισόγειο είναι κατάστημα και έχει εμβαδόν 36 τ.μ. και ο πρώτος υπέρ το ισόγειο όροφος αποτελεί επίσης επαγγελματική στέγη, εμβαδού 24 τ.μ., συνορευόμενο γύρωθεν με δημοτικό δρόμο, με έτερο δημοτικό δρόμο και με πλατεία του Αγία Μιχαήλ, με Ε. Σ.-Ρ., Κ. Θ. Λ. και Δ. Δ.

Περαιτέρω, σχετικά με την οικία της ενάγουσας αποδείχθηκε ότι είναι αρχοντικού τύπου και κατασκευάστηκε περί το έτος 1650 με γνήσια παραδοσιακή αρχιτεκτονική, με ενετικές επιρροές. Βρίσκεται δε αυτή στη γωνία των δύο δημοτικών δρόμων προς τους οποίους έχει δύο ελεύθερες πλευρές, μία πλευρά της είναι ελεύθερη προς την εσωτερική αυλή της ιδιοκτησίας και μία πλευρά της βρίσκεται σε επαφή με ιδιοκτησίες της οικογένειας Τ. και συγκεκριμένα συνορεύει βορειοδυτικά με παλαιά οικία εναγομένων και βορειανατολικά με το προικώο της δεύτερης εναγόμενης, Μ. Τ. Διαθέτει ορθογώνια κάτοψη και έχει εμβαδόν 30 τ.μ. στο ισόγειο, το οποίο αποτελείται από μία αίθουσα, 70 τ.μ. στον πρώτο όροφο, που αποτελείται από κουζίνα, καθιστικό και αποθήκη, 70 τ.μ. στο δεύτερο όροφο, που αποτελείται από σαλόνι, τραπεζαρία, γραφείο και κρεβατοκάμαρα και 70 τ.μ. στον τρίτο όροφο, που αποτελείται από τέσσερα υπνοδωμάτια. Τα υλικά κατασκευής της είναι η αργολιθοδομή (άοπλη τοιχοποιία με φυσικούς λίθους), πάχους 80 εκ. , η οποία συνδέεται με ξυλοδεσιές, έχει σχετικά μικρά ανοίγματα και στεγάζεται με τετράρριχτη ξύλινη στέγη, επικαλυμμένη με πλάκα Πηλίου. Η κατασκευή της τοιχοποιίας της ενισχύεται τοπικά με ξύλινες δοκούς (ξυλοδεσιές) τόσο στο επίπεδο των ενδιάμεσων ορόφων όσο και στο επίπεδο της στέγης, αλλά και τα ξύλινα κουφώματα και τα ανώφλια, που συνδέουν τις δύο παρειές της τοιχοποιίας, στις ασθενείς θέσεις των ανοιγμάτων. Στους ενδιάμεσους ορόφους υπάρχουν εσωτερικά ξύλινα χωρίσματα για τη δημιουργία των δωματίων, ενώ ξύλινα είναι και τα πατώματα και τα ταβάνια. Στην ιδιοκτησία αυτή είχε γίνει και μία ανεξάρτητη κατ' επέκταση προσθήκη, δυνάμει της υπ 'αριθμ. 1273/1971 οικοδομικής άδειας της Διεύθυνσης Τ.Υ.Ν. Μαγνησίας του Τμήματος Εκτελέσεως Έργων και Πολεοδομικών Εφαρμογών, με τίτλο "Προσθήκη Βοηθητικού Χώρου", η οποία αφορά την κατ' επέκταση προσθήκη τριώροφου βοηθητικού χώρου, εμβαδού 27,72 τ.μ. (9,24 τ.μ. του κάθε ορόφου), που διαθέτει ανεξάρτητο φέροντα οργανισμό και δεν επηρεάζει την παλαιά κατασκευή. Το περίγραμμα δε της οικίας της ενάγουσας, από αργολιθοδομή, είναι τοποθετημένο στο όριο του οικοπέδου της και οριοθετεί τόσο το ίδιο το κτίσμα όσο και τον χώρο της αυλής της, με την ίδια αργολιθοδομή (περίφραξη), που συνεχίζει και πέραν του κτίσματος αυτού. Συναφώς δε ως προς την οικία Τ., αποδείχθηκε ότι αυτή κατασκευάστηκε προ του 1955 και υπήρχε ήδη τουλάχιστον από το έτος 1898 (αφού τότε αναφέρεται για πρώτη φορά στο ως άνω υπ' αριθμ....-1898 συμβόλαιο), οι τοίχοι της είναι από αργολιθοδομή και στον όροφο ξυλόπηκτοι. Η στέγη είναι τρίρριχτρη, με επικάλυψη από κεραμίδια και αποτελείται από ξύλινο σκελετό, ο οποίος, στη νότια πλευρά του, εδράζεται από κατασκευής της στη βόρεια πλευρά της στέγης της οικίας της ενάγουσας. Λόγω δε της κατηφορικής κλίσης του εδάφους στην περιοχή, υπάρχει ανισοσταθμία-υψομετρική διαφορά στις δύο οικοδομές, με την διώροφη οικία Τ., η οποία αρχίζει στο επίπεδο του ισογείου της οικίας Λ., να βρίσκεται σε υψηλότερη στάθμη σε σχέση με την τριώροφη οικία Λ. Σχετικά δε με τον επίδικο τοίχο, που είναι και ο βορινός τοίχος της οικίας της ενάγουσας, αποδείχθηκε ότι από κατασκευής της οικίας Τ., ήδη από το έτος 1898 περίπου, ο τοίχος αυτός χρησιμοποιήθηκε από τους δικαιοπαρόχους των εναγομένων ως νότιος τοίχος της οικίας Τ.

Εξάλλου, για τις παραπάνω περιγραφόμενες όμορες ιδιοκτησίες Τ., εκδόθηκαν οι παρακάτω άδειες: α) κατόπιν αιτήσεως του Ι. Τ. (συζύγου της δεύτερης εναγόμενης) αρχικά εκδόθηκε η υπ'αριθμ. 936/30-11-1966 οικοδομική άδεια "Διώροφη Οικοδομή - Προσθήκη κατ' Επέκταση της ανωγείου οικίας" του Πολεοδομικού Γραφείου Μαγνησίας, βάσει της οποίας κτίστηκε προσθήκη διώροφης οικοδομής, με καλυπτόμενη επιφάνεια 27 τ.μ., τριών κατοικήσιμων δωματίων, επί του άλλου, συνεχόμενου με την επίδικη ιδιοκτησία των εναγομένων, προικώου ακινήτου της δεύτερης εναγόμενης, β) κατόπιν αιτήσεως της δεύτερης εναγόμενης εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 84/6-6-1995 οικοδομική άδεια της Πολεοδομίας Σκοπέλου, για ένα τμήμα του μεγαλύτερου ακινήτου, το οποίο ο σύζυγος της δεύτερης εναγόμενης, Ι. Τ., απέκτησε ως προικώο με το υπ 'αριθμ....-1966 προικοσύμφωνο για επισκευή διώροφης οικοδομής και ειδικότερα ισόγειου καταστήματος εμβαδού 35,3 τ.μ. και του υπέρ αυτού βοηθητικού χώρου 13,8 τ.μ. και της ταράτσας και γ) η υπ' αριθμ. 61/1988 οικοδομική άδεια για επισκευή και διαρρύθμιση διώροφης οικοδομής, ιδιοκτησίας του αδερφού της ενάγουσας, Κ. Λ., που συνορεύει με την οικία Λ., στο πίσω μέρος. Επίσης, λόγω των εκτεταμένων φθορών που είχε υποστεί, με το πέρασμα των χρόνου, η επίδικη οικία Τ., εκδόθηκε, κατόπιν αιτήσεως της δεύτερης εναγομένης, η υπ' αριθμ. 30/6-4-2011 οικοδομική άδεια την επισκευή παλαιάς οικίας ως προς τη στέγη και τα επιχρίσματα, βάσει αρχιτεκτονικής μελέτης της πολιτικού μηχανικού Φ. Κ. Ωστόσο, παρά το ως άνω περιεχόμενο της αδείας αυτής, οι εναγόμενοι, κατά το χρονικό διάστημα από τον Απρίλιο έως και τον Ιούνιο του έτους 2011, από κοινού, πραγματοποίησαν στην κατοικία τους δομικές κατασκευές και εργασίες και συγκεκριμένα: 1) καθαίρεσαν το παλιό ξύλινο δάπεδο του πρώτου ορόφου (πλάκα οροφής ισογείου) και το αντικατέστησαν με πλάκες από οπλισμένο σκυρόδεμα, που εισχώρησαν και εδράστηκαν μαζί με δοκούς από οπλισμένο σκυρόδεμα σε όλη τη βόρεια πλευρά της κατοικίας της ενάγουσας, εντός του επίδικου τοίχου. Ειδικότερα, η πλάκα αυτή δεν στηριζόταν σε κολώνες εντός της ιδιοκτησίας Τ. αλλά αποκλειστικά μόνο στον επίδικο τοίχο, με αποτέλεσμα να αποδυναμώσει το σώμα αυτού, να μεταφέρει φορτία στην κατοικία της ενάγουσας και να την επιβαρύνει στατικά. Μάλιστα, η ως άνω εργασία έγινε καθ'υπέρβαση της ως άνω υπ' αριθμ. 30/2011 αδείας, αλλά και κατά παράβαση του άρθρου 56 παρ. 1.1.2 και 2.2.1 της υπ' αριθμ. .../1989 υπουργικής απόφασης (Κτιριοδομικός Κανονισμός), σύμφωνα με την οποία κάθε δομικό στοιχείο ή εγκατάσταση πρέπει να εξασφαλίζει την ασφάλεια των ομόρων και γειτονικών κτιρίων και να μην επηρεάζει, όπως και να μην προσθέτει φορτία στα γειτονικά κτίρια. 2) Αντικατέστησαν το πέτσωμα της στέγης της οικίας Τ., πάνω στο οποίο πατούσαν τα κεραμίδια, με καινούρια ξύλα, αποξήλωσαν τα κεραμίδια γαλλικού τύπου της στέγης τους και τοποθέτησαν νέα κεραμίδια ρωμαϊκού τύπου και επίσης προέβησαν και σε εργασίες μόνωσης της στέγης. Ακόμη, κατά την ανακατασκευή της στέγης τους εσωτερικά, αντικατέστησαν τις ξύλινες δοκούς (σανιδώματα) που ήταν στερεωμένες εντός της στέγης της οικίας της ενάγουσας με καινούριες ξύλινες δοκούς που στερέωσαν επίσης στα ξύλινα στοιχεία της στέγης της ενάγουσας, όπως εμφανώς απεικονίζεται στην φωτογραφία με αριθμό ...-2012 τεχνικής έκθεσης της πολιτικού μηχανικού της ενάγουσας Ι. Χ.. Επίσης, διατάραξαν την επίστρωση της στέγης της ενάγουσας, αφού στη βόρεια πλευρά της, γύρω από την καμινάδα, αφαίρεσαν τις πλάκες Πηλίου αυτής σε εμβαδό 2 τ.μ. και τις αντικατέστησαν με άλλες μικρότερες, τα μορφολογικά χαρακτηριστικά των οποίων δεν συμφωνούν με την υπόλοιπη επίστρωση της στέγης. 3) Αφαίρεσαν την υδρορροή συλλογής και απορροής των ομβρίων υδάτων που ήταν τοποθετημένη στη βορινή πλευρά της στέγης της κατοικίας της ενάγουσας, με αποτέλεσμα να διαταράσσεται η ομαλή απορροή των ομβρίων υδάτων, καθώς γίνεται εισροή τους εντός του κτιρίου της ενάγουσας, 4) Αντικατέστησαν το εξωτερικό τμήμα της καμινάδας επί της στέγης της ενάγουσας, ο αγωγός της οποίας ήταν εξαρχής - από την κατασκευή της οικίας Τ. - χωνευτός εντός του επιδίκου τοίχου της ενάγουσας και ύψωσαν την απόληξή της και 5) εγκατέστησαν στον επίδικο τοίχο, από το εσωτερικό της οικίας Τ., μηχανολογικές και ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις, καθώς και σωληνώσεις ύδρευσης και αποχέτευσης. Η διενέργεια των παραπάνω εργασιών των εναγομένων, επιβεβαιώνεται και από την ως άνω από 9-7-2012 τεχνική έκθεση της μηχανικού Ι. Χ. Εξαιτίας των εργασιών αυτών, η ενάγουσα αρχικά, επειδή παρουσιάστηκε υγρασία στο εσωτερικό του επίδικου τοίχου από την πλευρά της οικίας της και εμφανίστηκαν ρωγμές και φουσκώματα, υπέβαλε στο Τ.Ε.Ε./ Τμήμα Μαγνησίας την από 17-6-2011 αίτησή της, με την οποία ζήτησε να οριστούν πραγματογνώμονες προκειμένου να εξετάσουν λεπτομερώς τα δύο κτίσματα και να διατυπώσουν τεκμηριωμένη κρίση για τα ακόλουθα θέματα: α) για τις γενόμενες παραβάσεις των πολεοδομικών διατάξεων κατά την κατασκευή των πλακών σκυροδέματος στην ιδιοκτησία Τ., β) για τις ήδη γενόμενες ζημίες στα δομικά στοιχεία της ιδιοκτησίας της, γ) για τις επαπειλούμενες περαιτέρω ζημίες στον φέροντα πέτρινο βορινό τοίχο της ιδιοκτησίας της, ιδίως σε περίπτωση σεισμού, δ) για τον τρόπο αποκατάστασης των ζημιών που ήδη έχουν γίνει και την επαναφορά των πραγμάτων στην αρχική τους κατάσταση, δίχως να προκύψουν νέες ζημίες κατά τη διαδικασία των παράνομων κατασκευών και ε) για το κόστος των απαιτούμενων αποξηλώσεων, επισκευών ή και κατασκευών στερέωσης του τοίχου της, πλην όμως το Τ.Ε.Ε. δεν ανταποκρίθηκε στο αίτημά της αυτό, αφού δεν προσκομίστηκε σχετική τεχνική έκθεση διορισθέντος από το ΤΕΕ πραγματογνώμονα, ενώ η μηχανικός Ε. Κ., που συνέταξε την από Οκτώβριο 2014 τεχνική έκθεση, δεν προκύπτει ότι διορίστηκε από το Τ.Ε.Ε., όπως ισχυρίζεται η ενάγουσα, αφού η ίδια η μηχανικός στην έκθεσή της αναφέρει ότι την συνέταξε κατόπιν εντολής της ενάγουσας. Στη συνέχεια, η ενάγουσα προέβη και στην υπ' αριθμ.πρωτ. ...-2011 καταγγελία στην Πολεοδομία Σκοπέλου, με την οποία διαμαρτυρόταν για την κατασκευή της πλάκας οπλισμένου σκυροδέματος στην οικία Τ., που στηριζόταν στην κατοικία της και ζητούσε να διακοπούν οι εργασίες έως ότου διευκρινιζόταν αν δημιουργούνταν πρόβλημα στατικής επάρκειας. Κατόπιν της καταγγελίας αυτής και επειδή διαπιστώθηκε από υπαλλήλους της Πολεοδομίας ότι πραγματοποιούνταν εργασίες σκυροδέτησης (ρίξιμο πλάκας), που δεν προβλέπονταν από την ως άνω υπ' αριθμ. 30/2011 οικοδομική άδεια, η οποία αφορούσε μόνο επιχρίσματα και ανακατασκευή της στέγης και όχι δομικές κατασκευές, οι εργασίες διεκόπησαν στις 26-5-2011, δυνάμει του υπ' αριθμ. ...-2011 εγγράφου του Γραφείου Πολεοδομίας Σκοπέλου. Ακολούθως, η υπ' αριθμ. 30/2011 οικοδομική άδεια αναθεωρήθηκε στις 21-7-2011 και δόθηκε άδεια για: "Αλλαγές ως προς τις όψεις, εσωτερικές διαρρυθμίσεις, αλλαγή εξωτερικών διαστάσεων και κατασκευή ενός τμήματος της στέγης από οπλισμένο σκυρόδεμα", όπως αυτό φαινόταν στα νέα εγκεκριμένα αρχιτεκτονικά σχέδια της πολιτικής μηχανικού των εναγομένων Φ. Κ. Κατά την αναθεώρηση της αδείας αυτής, προσκομίστηκε νέο τοπογραφικό από την ως άνω μηχανικό, σύμφωνα με το οποίο, όπως προαναφέρθηκε, εμφανίστηκε μεταβολή στα εμβαδά των ορόφων της κατοικίας Τ. και συγκεκριμένα του ισογείου από 42,34 τ.μ. σε 64,97 τ.μ. και του ορόφου από 45,22 τ.μ. σε 67,76 τ.μ., καθώς και του οικοπέδου από 42,43 τ.μ. σε 64.97 τ.μ. Ακόμη, η ενάγουσα, στις 5-10-2011, απέστειλε στον πρώτο εναγόμενο την από 26-9-2011 εξώδικη δήλωση, με την οποία διαμαρτυρόταν για το ότι η πλάκα οπλισμένου σκυροδέματος που κατασκευάστηκε έγινε χωρίς στατική μελέτη και τον καλούσε να διορίσει άμεσα πολιτικό μηχανικό προκειμένου να προβεί: α) στην άμεση απελευθέρωση του τοίχου της από τα φορτία των ήδη κατασκευασμένων πλακών, τουλάχιστον με κατάλληλη ασφαλή υποστήριξη τους και αδιατάρακτη κοπή καθ' όλο το μήκος του τοίχου, αν όχι με ολοσχερή κατεδάφισή τους, β) στην αδιατάρακτη κοπή και απομάκρυνση από τον πέτρινο τοίχο της στοιχείων σκυροδέματος του νέου τοίχου της πρόσοψης της κατοικίας τους που κατασκεύασαν χωρίς άδεια στον άνω όροφο του κτιρίου τους, τα οποία "χάντρωσαν" στον παλιό πέτρινο τοίχο και γ) να προβεί στη σύνταξη στατικών μελετών, που θα υποβληθούν στο Πολεοδομικό Γραφείο Σκοπέλου, βάσει των οποίων όλα τα φορτία των γειτονικών ιδιοκτησιών των εναγομένων, σε οποιαδήποτε θέση των οικοδομών τους, θα φέρονταν από φορείς που θα διαμορφώνονταν κατάλληλα στο εσωτερικό των ιδιοκτησιών τους και μόνο. Κατόπιν της προεκτεθείσας ιστορικής διαδρομής των γεγονότων, λόγω και του ότι η Σκόπελος είναι μία σεισμογενής περιοχή, κατηγορίας σεισμικότητας ΙΙ , σε συνδυασμό με το ότι η έδραση της πλάκας του ισογείου από οπλισμένο σκυρόδεμα που είχε γίνει στον επίδικο τοίχο, είχε μεταφέρει οριζόντια φορτία στην κατοικία της ενάγουσας, καθιστώντας την ευάλωτη σε επικείμενο σεισμό, κρίθηκε αναγκαίο από αμφότερες τις διάδικες πλευρές να γίνει στατική μελέτη, καθώς και εργασίες ανακατασκευών.

Έτσι, οι εναγόμενοι προσέλαβαν τον πολιτικό μηχανικό Δ. Σ., που είχε ειδίκευση σε θέματα στατικών μελετών, ενισχύσεων, επάρκειας κτιρίων κ.λ.π., προκειμένου να εξετάσει την οικοδομή τους και να προβούν στις απαραίτητες επιδιορθώσεις, ενόψει της διαφοράς που είχε ανακύψει με την ενάγουσα. Ο μηχανικός αυτός, αφού ήρθε σε επικοινωνία και με την τότε αρχιτέκτονα μηχανικό της ενάγουσας, Χ. Μ., κατέθεσε στην Πολεοδομία Σκοπέλου την από Φεβρουάριο 2013 αναλυτική στατική μελέτη [Στατική Μελέτη Ελέγχου Υπάρχοντος Διώροφου κτηρίου λόγω Επεμβάσεων στον Φ.Ο. (Ενίσχυση τμημάτων Φέρουσας τοιχοποιίας-Αδιατάρακτη κοπή πλακών)], η οποία εκδόθηκε με βάση τα από Φεβρουάριο 2013 σχέδια υπό στοιχεία Σ1 και Σ2 με θέματα: "ΞΥΛΟΤΥΠΟΣ ΘΕΜΕΛΙΩΣΗΣ - ΞΥΛΟΤΥΠΟΣ ΙΣΟΓΕΙΟΥ (ΥΠΑΡΧΟΝΤΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ) "ΞΥΛΟΤΥΠΟΣ ΟΡΟΦΟΥ ΣΤΕΓΗΣ (ΥΠΑΡΧΟΝΤΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ) αντίστοιχα, και συνέταξε και την από 12-2-2013 τεχνική έκθεση. Βάσει αυτών, εκδόθηκε η υπ 'αριθμ. 22/1-8-2013 άδεια δόμησης, που εγκρίθηκε με την υπ' αριθμ. ...-2013 έγκριση δόμησης, με τίτλο "Αποκατάσταση της μεσοτοιχίας και στήριξη του φέροντος οργανισμού παλαιού κτίσματος του '55", που αναθεωρήθηκε ως προς τον τίτλο της, στις 7-8-2013, σε: "Έλεγχος υπάρχοντος διώροφου κτιρίου μεικτού Φ.Ο. επεμβάσεων στον Φ.Ο. του και τοπικές ενισχύσεις πριν του κοινού ορίου (τοίχος) με όμορο ιδιοκτήτη και ως προς το διάγραμμα δόμησης". Η άδεια αυτή αφορούσε εργασίες για την στατική απεξάρτηση των δομικών στοιχείων που βρίσκονταν σε επαφή με τον επίδικο τοίχο και την αποκατάσταση στατικά του κτιρίου της ενάγουσας, ώστε να μην υπάρχει πλάκα σε επαφή με τον επίδικο τοίχο, που να στηρίζεται σε αυτόν, όπως κατέθεσε ο ως άνω μηχανικός, Δ. Σ., εξεταζόμενος ως μάρτυρας στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου. Συγκεκριμένα, βάσει των μελετών που εκπόνησε για: α) τον υπολογισμό του απαιτούμενου αντισεισμικού αρμού μεταξύ των υφιστάμενων στοιχείων από τον επίδικο τοίχο, β) τον έλεγχο επάρκειας των διατομών των στοιχείων στην περιοχή επιρροής των απαιτούμενων επεμβάσεων, γ) τη διαστασιολόγηση των ενισχύσεων στα υπό ενίσχυση τμήματα της φέρουσας τοιχοποιίας και δ) τη διαστασιολόγηση των προστιθέμενων χαλύβδινων φερόντων στοιχείων, ο ως άνω μηχανικός πρότεινε για την απομάκρυνση των κατασκευών από τον επίδικο τοίχο να γίνουν οι παρακάτω εργασίες: 1) αδιατάρακτη κοπή των υφιστάμενων πλακών οροφής ισογείου, που συνορεύουν με τη μεσοτοιχία και δημιουργία αντισεισμικού αρμού σε πλάτος 5 cm, με πλήρωση του αρμού με ειδικό αφρώδες υλικό, 2) ενίσχυση των τμημάτων της φέρουσας τοιχοποιίας, πεσσών Τ2, Τ7, Τ8 και Τ9 της αντίστοιχης μελέτης, μέσω μανδύα εκτοξευμένου σκυροδέματος πάχους 10 cm και οπλισμό ..., 3) δημιουργία ενισχυμένης ζώνης πλάτους 50 cm στο όριο που θα δημιουργηθεί o αρμός, μέσω ζωνών οπλισμού στην άνω και στην κάτω παρειά της πλάκας στο πλάτος αυτό, οι οποίοι θα συνενώνονταν μέσω βλήτρων από διαμπερείς οπές, με ηλεκτροκόλλησή τους και με εκτόξευση σκυροδέματος 5-6 cm από την άνω και την κάτω πλευρά αντίστοιχα, 4) δημιουργία ενισχυμένης ζώνης πλάτους 70 cm στο δεξιό τμήμα της πλάκας Π3 οροφής ισογείου, για την ασφαλή έδραση μεταλλικού υποστυλώματος α 'ορόφου, μέσω ζωνών οπλισμού στην άνω και στην κάτω παρειά της πλάκας στο πλάτος αυτό, οι οποίοι θα συνενώνονταν μέσω βλήτρων από διαμπερείς οπές, με ηλεκτροκόλλησή τους και με εκτόξευση σκυροδέματος 5-6 cm από την άνω και την κάτω πλευρά αντίστοιχα, 5) αδιατάρακτη κοπή της πλάκας μερικής επιστέγασης Α 'ορόφου (Π1) και της ανεστραμμένης δοκού στήριξης στο κοινό τμήμα της μεσοτοιχίας με την ιδιοκτησία Λ., δημιουργία αρμού πλάτους 8 cm και πλήρωσή του με ειδικό αφρώδες υλικό, 6) προσθήκη μεταλλικών φερόντων στοιχείων και ειδικότερα των Κ38, Κ40 και Κ51 υποστυλωμάτων διατομής, των Δ8.1 , Δ 12.1 μεταλλικών δοκών και των Δ 17.1 και Δ 18.1 κατακόρυφων διαγωνίων συνδέσμων υπό κοχλιωτών συνδέσεων, όπως περιγράφεται στον Ξυλότυπο α' ορόφου και στις λεπτομέρειες συνδέσεων, ώστε να επιτευχθεί ασφαλής στήριξη της πλάκας Π1 οροφής του Α 'ορόφου 7) εργασίες κατόπιν επιτόπιων ελέγχων σε δευτερεύοντα στοιχεία από οπλισμένο σκυρόδεμα, όπως στα οριζόντια σενάζ του τοίχου πρόσοψης του Α' ορόφου, στην επί του τοίχου κρηπίδα και στη δοκό στήριξης της στέγης, καθώς και σε όποια άλλα αντίστοιχα τυχόν διαπιστωνόταν ότι εδράζονταν επί του επίδικου τοίχου, ώστε να πραγματοποιηθεί η ασφαλής απεξάρτησή τους από αυτόν. Στη συνέχεια, μετά την έκδοση της ως άνω υπ' αριθμ. 22/2013 οικοδομικής άδειας, επιτράπηκε η συνέχιση των εργασιών που είχαν διακοπεί, όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. πρωτ. ...-2013 βεβαίωση του Τμήματος Πολεοδομίας του Δήμου Σκοπέλου, πλην όμως, μετά την κοινοποίηση της υπ' αριθμ. 22/2013 άδειας στην ενάγουσα από την ΥΔΟΜ Σκοπέλου, η τελευταία, στις 25-9-2013, απέστειλε στην δεύτερη εναγόμενη και στο Τμήμα Πολεοδομίας του Δήμου Σκοπέλου την από 24-9-2013 εξώδικη δήλωσή της, με την οποία ζητούσε την ανάκλησή της άδειας και την αποκατάσταση των βλαβών της οικίας της, και επίσης διαμαρτυρόταν για το ότι κατά την έκδοση της άδειας δεν τηρήθηκε η πολεοδομική νομοθεσία, καθώς και για την χρησιμοποίηση τόσο από τους εναγόμενους όσο και από τη Πολεοδομία Σκοπέλου στο υπ' αριθμ.πρωτ. .../2013 έγγραφό της του ορισμού "μεσοτοιχίας". Ακολούθως, δυνάμει της υπ' αριθμ.22/2013 άδειας, της ως άνω τεχνικής έκθεσης και στατικής μελέτης του μηχανικού Δ. Σ. και με την επίβλεψή του, οι εναγόμενοι, κατά το χρονικό διάστημα από 25-4-2014 έως 13-5-2014, προέβησαν σε εκτεταμένες εργασίες για την πλήρη απεξάρτηση των δομικών στοιχείων της οικοδομής τους από τον επίδικο τοίχο, τη δημιουργία αρμού μεταξύ αυτών και την ασφαλή στήριξη της οικοδομής, σε συνεργασία και με την τότε σύμβουλο - αρχιτέκτονα μηχανικό της ενάγουσας Χ. Μ.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την από Φεβρουάριο του έτους 2013 στατική μελέτη, την από 1-6-2014 τεχνική έκθεση του πολιτικού μηχανικού των εναγομένων, Δ. Σ. και τις φωτογραφικές αποτυπώσεις των εργασιών που περιλαμβάνονται σ' αυτήν, οι εργασίες αποκατάστασης στις οποίες προέβησαν οι εναγόμενοι, ήταν οι εξής: 1) ενίσχυση των τοίχων Τ7, Τ8, Τ9 και Τ2 της στατικής μελέτης, με τοποθέτηση οπλισμών και βλήτρων, μέσω οπλισμένου μανδύα εκτοξευμένου σκυροδέματος 12 εκ., 2) δημιουργία νέας δοκού οπλισμένου σκυροδέματος δύο ανοιγμάτων, με τοποθέτηση οπλισμών και βλήτρων, διάστρωση εκτοξευμένου σκυροδέματος σε δύο στρώσεις και διατήρηση αρμού 12 cm από τον επίδικο τοίχο με χρήση φελιζόλ, 3) δημιουργία νέου υποστυλώματος για τη στήριξη του δεύτερου ανοίγματος της νέας δοκού στο δεξί άκρο της, με τοποθέτηση οπλισμών, διατήρηση αρμού 12 cm από τον επίδικο τοίχο με χρήση φελιζόλ, δημιουργία θεμελίου και διάστρωση εκτοξευμένου σκυροδέματος σε δύο στρώσεις για τη διαμόρφωση υποστυλώματος διατομής 30 Χ 40, 4) δημιουργία νέου μεταλλικού σκελετού για τη στήριξη του τμήματος της οροφής Α 'ορόφου από οπλισμένο σκυρόδεμα, αποτελούμενο από δύο κάθετα μεταλλικά πλαίσια, με πλήρωση του κενού μεταξύ της μεταλλικής πλάκας έδρασης των μεταλλικών υποστυλωμάτων και της υφιστάμενης πλάκας οροφής ισογείου με οπλισμένο σκυρόδεμα και διατήρηση αρμού 12 cm, με χρήση φελιζόλ από τον επίδικο τοίχο, 5) δημιουργία αντισεισμικού αρμού 12 cm, που έχει πληρωθεί με εξηλασμένη Πολυστερίνη (χρήση φελιζόλ), ανάμεσα από τις υφιστάμενες πλάκες Οπλισμένου σκυροδέματος της οροφής ισογείου και τον επίδικο τοίχο, με αδιατάρακτη αποκοπή των σενάζ που εδράζονται σ 'αυτόν σε απόσταση 12 cm, καθαίρεση του εναπομείναντος τμήματος της πλάκας πλάτους 12 cm και πλήρωση των αρμών με φελιζόλ και 6) αδιατάρακτη κοπή της πλάκας οπλισμένου σκυροδέματος της οροφής του ισογείου και κατά μήκος της επαφής της με τον επίδικο τοίχο, σε απόσταση 12 εκ., στη νότια πλευρά των πλακών Π1 και Π5 της οροφής του ισογείου και στην πλάκα Π1 της οροφής του α 'ορόφου στο νότιο τμήμα της, καθώς και στο νότιο άκρο της ανεστραμμένης δοκού Δ3.1 της οροφής του ορόφου (όπως αυτά περιγράφονται στα εγκεκριμένα σχέδια ξυλοτύπων Σ1 και Σ 2 της υπ' αριθμ. .../2013 έγκρισης δόμησης). Με την αδιατάρακτη αυτή κοπή πραγματοποιήθηκε και αφαίρεση τμημάτων του οπλισμένου σκυροδέματος μεταξύ της πλάκας και της τοιχοποιίας, καθώς και κοπή του οπλισμού των συγκεκριμένων τμημάτων του επίδικου τοίχου, τα δε αποκομμένα τμήματα μεταξύ του σημείου κοπής και της παρειάς του επιδίκου τοίχου έχουν αφαιρεθεί, πλην μερικών τμημάτων του οπλισμένου σκυροδέματος που βρίσκονταν εντός του επίδικου τοίχου και έχουν παραμείνει στη θέση τους, ενσωματωθέντα σ 'αυτόν, χωρίς να επηρεάζουν τη στατικότητά του. Ειδικότερα δε ως προς την "αδιατάρακτη κοπή", ο μηχανικός Δ. Σ., εξεταζόμενος ως μάρτυρας στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου εξήγησε ότι αυτή έγινε με ένα τροχό, που κόβει αδιαταράκτως χωρίς να υπάρχουν δονήσεις και άλλες καταστροφικές συνέπειες στα γειτονικά τοιχώματα, καθώς και ότι η κοπή έγινε προκειμένου να τοποθετηθεί αντισεισμικός αρμός, για να μην υπάρχει επαφή της πλάκας της οροφής του ισογείου σε ενδεχόμενη μετακίνηση από σεισμούς με τον επίδικο τοίχο. Διαβεβαίωσε, μάλιστα, ότι μετά από την αδιατάρακτη κοπή στην οποία προέβη με συνδρομή ειδικού εργαστηρίου του κ. Κ. και τη διενέργεια εργαστηριακών πειραμάτων, τη λήψη καρότων από τις πλάκες, τον έλεγχο των οπλισμών και την τοποθέτηση αντισεισμικού αρμού στην πλάκα της οροφής του ισογείου, δεν υπάρχει πλέον καμία απευθείας επαφή πλακών με τον επίδικο τοίχο και ότι έχει τοποθετηθεί ανάμεσα στην πλάκα και στον τοίχο αντισεισμικός αρμός, που έχει πληρωθεί με εξηλασμένη πολυστερίνη. Πάρα ταύτα, με τις ως άνω εργασίες δεν αποκαταστάθηκαν στο σύνολό τους οι ζημίες που είχαν προκληθεί στην οικία της ενάγουσας. Πράγματι, όπως διαπίστωσε και η πολιτικός μηχανικός Ε. Κ., που διενήργησε αυτοψία κατόπιν εντολής της ενάγουσας, στην από Οκτώβριο 2014 τεχνική της έκθεση: α) στο επίπεδο του ισογείου και συγκεκριμένα στο δωμάτιο με προσανατολισμό βορειανατολικό, όπου ο ένας τοίχος της οικίας Λ. βλέπει στο δημοτικό δρόμο και ο άλλος είναι εφαπτόμενος με την οικία Τ., διακρίνονται δύο ρωγμές στο βόρειο τοίχο, οι οποίες είναι κάθετες μεταξύ τους, με την πρώτη να είναι στο κάτω μέρος και κατά μήκος του τοίχου και τη δεύτερη να είναι κοντά στη γωνία του κτιρίου με φορά από πάνω προς τα κάτω και με μικρή διακλάδωση, β) στο επίπεδο του πρώτου ορόφου, κατά μήκος του βόρειου τοίχου, εντοπίστηκε στο δωμάτιο με προσανατολισμό βορειοδυτικό (υπνοδωμάτιο) υγρασία αριστερά και κάτω στο ύψος του προσκεφάλου και διαπιστώθηκαν πάνω και δεξιά ρωγμές, με φορά από πάνω προς τα κάτω και προς τα δεξιά, η μία από τις οποίες τοποθετείται ακριβώς πάνω από την ντουλάπα σε σχηματισμό Χ. Στο ίδιο επίπεδο, στο ακριανό δωμάτιο (σαλόνι), διαπιστώθηκε επίσης ρωγμή σε σχήμα V, στο δεξιό άκρο του τοίχου, με μεγάλη διακλάδωση, γ) στο Β 'όροφο, στο δωμάτιο με προσανατολισμό βορειοδυτικό, εντοπίστηκε υγρασία και εισροή νερού σχεδόν σε όλο το μήκος του τοίχου και συνεχίζοντας στο ίδιο επίπεδο πάλι επί του εφαπτόμενου τοίχου εντοπίστηκαν σημάδια υγρασίας (εισροή νερού) και ρωγμές. Επιπροσθέτως, η ως άνω μηχανικός, στην από Οκτώβριο 2014 έκθεσή της, υποστήριξε και ότι ακόμη και μετά τις ως άνω εργασίες αποκατάστασης, δεν είχε κατασκευαστεί ο νόμιμος αντισεισμικός αρμός, ότι η οικία Λ. εξακολουθούσε να δέχεται φορτία από τις πλάκες-θεμέλια- τοίχους που κατασκευάστηκαν στην οικία Τ., καθώς και ότι τα δύο οικοδομήματα θα έπρεπε να διασπαστούν. Ενόψει δε των αντιθέσεων που εμφάνιζαν οι ως άνω τεχνικές εκθέσεις των διαδίκων πλευρών, αλλά και των αντικρουόμενων ισχυρισμών των τελευταίων αναφορικά με τις ζημίες που επέφεραν οι εργασίες των εναγομένων στην οικία της ενάγουσας, με την 38/2015 μη οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Βόλου, διορίστηκε επί της κρινόμενης διαφοράς πραγματογνώμονας η αγρονόμος Τοπογράφος μηχανικός, Β. Ζ., προκειμένου να αποφανθεί επί των εξής θεμάτων: 1) αν υπάρχει μεταβολή των ορίων και του σχήματος των ιδιοκτησιών επί χάρτου από την πλευρά των εναγομένων, 2) αν στο βόρειο σύνορο της κατοικίας της ενάγουσας με εκείνη των εναγομένων υπάρχει τοίχος που αποτελεί "μεσότοιχο" και ο οποίος χρησιμοποιήθηκε από τους τελευταίους ως νότιος τοίχος της οικοδομής τους, καθ' υπέρβαση των ορίων του οικοπέδου τους, παραβιάζοντας την από το νόμο προβλεπόμενη απόσταση ασφαλείας, 3) αν ο ως άνω βόρειος τοίχος της ενάγουσας εξακολουθεί να δέχεται τα φορτία του κτιρίου των εναγομένων ή αν έχει ήδη γίνει αδιατάρακτη κοπή και αφαίρεση πλακών, δοκών και στοιχείων της οικοδομής από οπλισμένο σκυρόδεμα ή άλλο υλικό, σύμφωνα με τους κανόνες της επιστήμης, ώστε να αποκατασταθεί η συνοχή της αργολιθοδομής και η στατικότητα της οικοδομής και να επιτευχθεί η πλήρης αποδέσμευση του βορινού λιθόκτιστου τοίχου της κατοικίας της ενάγουσας και του εν συνεχεία τοίχου περίφραξης της ιδιοκτησίας της από εκείνη των εναγομένων, 4) αν έχει ήδη δημιουργηθεί αντισεισμικός αρμός πλήρους διαχωρισμού μεταξύ των ιδιοκτησιών των αντιδίκων, καθώς και αν έχει ήδη γίνει στεγανοποίηση όλων των αρμών μεταξύ των όμορων ιδιοκτησιών, στη θέση που ο βορινός τοίχος της κατοικίας της ενάγουσας εφάπτεται με το νότιο τοίχο της κατοικίας των εναγομένων, 5) αν έχει ήδη γίνει επανασφράγιση σε όλο το βάθος τους των δύο πρώην παραθύρων της βόρειας πλευράς του κτιρίου της ενάγουσας, σε περίπτωση που αυτά σύμφωνα με την επιστήμη χαρακτηρίζονται ως παράθυρα, ώστε να μη δημιουργούνται εσοχές εντός του φέροντος οργανισμού του κτιρίου, 6) αν υπάρχουν ρωγμές και φουσκώματα που προκλήθηκαν στο βορινό τοίχο της οικίας της ενάγουσας λόγω των ως άνω επεμβάσεων των εναγομένων κατ αν αυτά έχουν ήδη αποκατασταθεί, 7) αν υπέρβαση καθ' ύψος του επιτρεπτού υψομέτρου της στέγης της κατοικίας των εναγομένων και αν αυτή έχει επεκταθεί εντός και επί της στέγης της κατοικίας της ενάγουσας, προκαλώντας με τον τρόπο αυτό διατάραξη του φέροντος οργανισμού της αργολιθοδομής, του φέροντος οργανισμού της ξύλινης στέγης και της επίστρωσης αυτής, αλλά και της κλίσης της στέγης της ενάγουσας προς τη βόρεια πλευρά, αν έχει ήδη επέλθει η επαναφορά της στέγης στο νόμιμο και επιτρεπόμενο ύψος και η πλήρης ανεξαρτητοποίησή της διαταραχθείσας επίστρωσης των πλακών Πηλίου της στέγης της κατοικίας της σε εμβαδόν 2 τ.μ. στη βόρεια πλευρά της, καθώς και αν έχει επέλθει η καθαίρεση της καμινάδας, με την αποκατάσταση και της διαταραχθείσας μόνωσης της στέγης, 8) αν αφαιρέθηκαν οι υδρορροές της βορινής πλευράς της στέγης της ενάγουσας, με αποτέλεσμα τη διατάραξη της ομαλής απορροής των ομβρίων και αν αυτές ήδη επανατοποθετήθηκαν, και 9) αν έχουν τοποθετηθεί στο βορινό λιθόκτιστο τοίχο της οικοδομής της ενάγουσας εντός του σώματος του νέου εξωτερικού τοίχου της όμορης οικοδομής τους μηχανολογικές εγκαταστάσεις κάθε είδους, σωληνώσεις κ.λ.π. Μετά την έκδοση της απόφασης αυτής, συντάχθηκε η από Σεπτέμβριο του έτους 2016 έκθεση πραγματογνωμοσύνης, από την αγρονόμο και τοπογράφο μηχανικό Β. Ζ., η οποία κατόπιν επιτόπιων αυτοψιών που έγιναν στις 26-2-2016, αλλά και από 18 έως 20 Μαΐου 2016, αφού έλαβε υπόψη της όλες τις προαναφερόμενες εκδοθείσες άδειες, με τα συνοδεύοντα αυτές διαγράμματα κάλυψης, που αφορούν τόσο τα επίδικα ακίνητα, όσο και συνεχόμενα με αυτά ακίνητα, τους τίτλους κτήσης με τα συνοδεύοντα αυτούς τοπογραφικά διαγράμματα και τις τεχνικές εκθέσεις των μηχανικών των διαδίκων, αποφάνθηκε για τα ερωτήματα που τέθηκαν σ 'αυτήν. Ειδικότερα, σχετικά με το πρώτο ζήτημα των ορίων της ιδιοκτησίας Τ., εξέτασε και διατύπωσε 4 περιπτώσεις για το εμβαδόν της, εκ των οποίων το παρόν δικαστήριο θεωρεί ορθότερη την τέταρτη περίπτωση (υπό στοιχείο Β'), η οποία απεικονίζεται με τα στοιχεία Α1-Η-1-Η2-Α2-Α1, στο υπό στοιχείο Τ1 από Μάιο 2016 τοπογραφικό διάγραμμα της έκθεσης πραγματογνωμοσύνης. Τούτο δε διότι η πραγματογνώμονας κατέληξε στην περίπτωση αυτή, αφού έλαβε υπόψη της τόσο το από ... 1971 τοπογραφικό διάγραμμα και τις συνοδεύουσες αυτό κατόψεις του εργοδηγού δημοσίων έργων Δ. Κ., που αποτυπώνουν την ιδιοκτησία της ενάγουσας, καθώς και την από ... 1971 κάτοψη του αρχιτέκτονα μηχανικού Α. Κ., όσο και την απεικόνιση του οικοπέδου των εναγομένων στο από Ιούνιο 2011 διορθωτικό τοπογραφικό, στο από Μάιο 2012 διάγραμμα κάλυψης και στο από Απρίλιο 2013 τοπογραφικό διάγραμμα και διάγραμμα δόμησης της μηχανικού Φ. Κ. Βάσει της περίπτωσης αυτής (Β'), το εμβαδόν του οικοπέδου Τ. είναι 64,13 τ.μ., δηλαδή παρουσιάζει απόκλιση από το αναγραφέν εμβαδό των 64,97 τ.μ. στο ως άνω Τοπογραφικό της Κ. μόλις (64,97-64,13=) 0,84 τ.μ., οπότε και η περίπτωση αυτή κρίνεται ορθότερη, ως και εκ του λόγου ότι εμφανίζει μικρή διαφορά μεταξύ του αναγραφόμενου από τη μηχανικό Φ. Κ. και του υπολογιζόμενου από την πραγματογνώμονα εμβαδού, καθώς και ενόψει και του ότι, σύμφωνα με τα αναγραφόμενα στην έκθεση πραγματογνωμοσύνης, όταν υπάρχει ασυμβατότητα σε ένα τοπογραφικό διάγραμμα μεταξύ των αναγραφόμενων μηκών των πλευρών και των σχεδιασμένων ευθύγραμμων τμημάτων, ορθά θεωρούνται τα αναγραφόμενα μήκη. Βάσει αυτών, πράγματι υπάρχει μεταβολή των ορίων και του σχήματος της ιδιοκτησίας Τ. επί χάρτου. Στη συνέχεια, ως προς το δεύτερο ερώτημα αν ο επίδικος τοίχος στο βόρειο σύνορο της κατοικίας της ενάγουσας αποτελεί "μεσότοιχο" και αν αυτός χρησιμοποιήθηκε από τους εναγομένους ως νότιος τοίχος της οικοδομής τους καθ' υπέρβαση των ορίων του οικοπέδου τους, παραβιάζοντας τη νόμιμη απόσταση ασφαλείας, η ως άνω πραγματογνώμονας αποφάνθηκε διαχωρίζοντας τον επίδικο τοίχο σε δύο τμήματα, όπως αυτά αποτυπώνονται στο υπ 'αριθμ. Τ1 -Διάγραμα τοπογραφικής αποτύπωσης της έκθεσης πραγματογνωμοσύνης και δη στο τμήμα 1-Τ1, εμβαδού 6,52 τ.μ., στοιχεία Α2-Α3-Α4-Α20-Α17-Α18-Α19-Α2, για το οποίο έκρινε ότι ανήκει στο οικόπεδο της ενάγουσας και στο τμήμα 2-Τ2, εμβαδού 1,01 τ.μ., υπό στοιχεία Α18-Α17-Α13-Α14-Α18, για το οποίο έκρινε ότι δεν ανήκει σε κανένα από τα δύο οικόπεδα των διαδίκων πλευρών. Σχετικά με το αν ο επίδικος τοίχος αποτελεί η όχι "μεσότοιχο", με την έννοια ........ ότι μεσότοιχος είναι o εξωτερικός τοίχος κτιρίου που βρίσκεται στο κοινό όριο ομόρων οικοπέδων και καταλαμβάνει χώρο και από τα δύο οικόπεδα, σημειώνεται ότι η επίλυση του ζητήματος αυτού εξαρτάται από την κυριότητα της εδαφικής λωρίδας πάνω στην οποίαν αυτός έχει κτιστεί. Συναφώς αποδείχθηκε ότι o τοίχος αυτός, πλάτους περίπου 80 εκ., κατασκευάστηκε εξαρχής, περί το έτος 1650, ως εξωτερικός τοίχος της κατοικίας της ενάγουσας στη βόρεια πλευρά της, σε μήκος 11,20μ. περίπου, εντός του οικοπέδου της και εκτείνεται από τη στάθμη θεμελίωσης έως και τη στέγη της. Στη συνέχεια, όταν κτίστηκε η κατοικία Τ., περί το έτος 1898, χρησιμοποιήθηκε αυτός ο ήδη υπάρχων βορινός τοίχος της κατοικίας της ενάγουσας και ως τοίχος στη νότια πλευρά της οικίας Τ., χωρίς να κατασκευαστεί ξεχωριστός τοίχος στην πλευρά αυτή. Έτσι, o επίδικος τοίχος διαχώριζε λειτουργικά τις δύο οικίες, χωρίς όμως να περιλαμβάνεται αυτός ή κάποιο τμήμα του στο οικόπεδο Τ. Το συμπέρασμα για την κατασκευή του επίδικου τοίχου εντός του οικοπέδου της ενάγουσας ενισχύεται και από τα μορφολογικά και κατασκευαστικά χαρακτηριστικά του, καθώς παρουσιάζει ομοιογένεια, ίδιες διαστάσεις και είναι συμμετρικός με τους υπόλοιπους τοίχους της κατοικίας της ενάγουσας. Την παραδοχή αυτή επιβεβαίωσε και η εξεταζόμενη στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου μάρτυρας-πολιτικός μηχανικός της ενάγουσας, Ι. Χ., που είχε ασχοληθεί με την οικία της, ήδη από την αρχή των εργασιών των εναγομένων, κατά τον Απρίλιο του 2011 και κατέθεσε κατηγορηματικά ότι ο επίδικος τοίχος βρίσκεται εντός του οικοπέδου της ενάγουσας, καθώς και ότι τούτο προκύπτει και από το γεγονός ότι οι ξυλοδεσιές που δένουν την κατοικία της έβγαιναν μέχρι έξω στο όριο αυτού του τοίχου, πράγμα που δεν θα γινόταν αν υπήρχε στο σημείο αυτό μεσότοιχος. Προς την κρίση αυτή σχετικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς του τοίχου συντάσσεται και η ως άνω μηχανικός Ι. Χ., και στην από Φεβρουάριο 2017 τεχνική της έκθεση. Το συμπέρασμα δε αυτό δεν αποκρούεται από την αναφορά στο υπ'αριθμ....-2013 έγγραφο και στην υπ' αριθμ. .../2013 έγκριση δόμησης του Τμήματος Πολεοδομίας Σκοπέλου των λέξεων "μεσότοιχος" και "μεσοτοιχίας" αντίστοιχα, καθώς η αναφορά τους έγινε χωρίς έλεγχο του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του επίδικου τοίχου και προκειμένου να αποδοθεί η πραγματική κατάσταση του διαχωρισμού των δύο οικιών από τον τοίχο αυτό. Ομοίως και η αναφορά του όρου "μεσότοιχου" στις από Φεβρουάριο του έτους 2013 δύο τεχνικές εκθέσεις του μηχανικού των εναγομένων Δ. Σ., όπως ο ίδιος επισημαίνει, δεν απεικονίζει το ιδιοκτησιακό καθεστώς του επίδικου τοίχου αλλά έχει μόνο προσδιοριστικό χαρακτήρα και αναφέρεται μόνο στη στατική του υπόσταση. Επίσης, η ως άνω παραδοχή περί του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του επίδικου τοίχου δεν αναιρείται ούτε από τα σχετικά πορίσματα της από Μάιο 2017 τεχνικής έκθεσης με θέμα "'Υπαρξη μεσότοιχου μεταξύ κοινού ορίου Ζ. Λ. και Γ. Τ." και της από ... 2020 τεχνικής έκθεσης του διορισθέντος από τους εναγομένους πολιτικού μηχανικού Ν. Χ., ότι ο επίδικος τοίχος αποτελεί "μεσότοιχο", καθόσον ουδόλως αναλύεται στις εκθέσεις αυτές πώς ο ως άνω μηχανικός οδηγήθηκε στο συμπέρασμα αυτό, το οποίο και διατύπωσε χωρίς να προηγηθεί αντιπαραβολή των παλαιών συμβολαίων και οικοδομικών αδειών. Αντίθετα, προκύπτει ότι και ο ως άνω μηχανικός προσέδωσε τον χαρακτηρισμό του "μεσοτοίχου" στον επίδικο τοίχο, όχι με τη νομική του έννοια ........, αλλά μόνο εξαιτίας του ότι ο τοίχος αυτός βρίσκονταν στο όριο των δύο ιδιοκτησιών και τις διαχώριζε λειτουργικά, καθώς, επίσης και εκ του ότι, πριν και μετά τις εργασίες των εναγομένων, δεν άλλαξε η γεωμετρία του ορίου των δύο κτιρίων. Τα στοιχεία, όμως, αυτά δεν μπορούν να θεωρηθούν επαρκή ώστε να οδηγήσουν στο συμπέρασμα ότι τμήμα του επίδικου τοίχου καταλαμβάνει και μέρος του οικοπέδου των εναγομένων. Πρέπει, όμως, να επισημανθεί στο σημείο αυτό, σχετικά με το πόρισμά της έκθεσης πραγματογνωμοσύνης ότι το ως άνω Τ1 τμήμα του επίδικου τοίχου ανήκει στην ιδιοκτησία της ενάγουσας, ενώ το ως άνω Τ2 τμήμα δεν ανήκει σε καμία ιδιοκτησία, το οποίο στηρίζεται στη γεωμετρική αποτύπωση του οικοπέδου στο T-1 διάγραμμα της πραγματογνωμοσύνης με εσοχή στη βορειοανατολική πλευρά του, υπό στοιχεία Ε5 και Ε6, δεν παρίσταται ορθό ως προς την κυριότητα του Τ2 τμήματος, καθώς τόσο στο από Οκτώβριο 1971 τοπογραφικό διάγραμμα του Δ. Κ. επί του φύλλου της υπ' αριθμ. 1273/1971 οικοδομικής αδείας του Θ. Λ., όσο και στο από Νοέμβριο του 1966 τοπογραφικό διάγραμμα επί του φύλλου της υπ' αριθμ. 930/1966 οικοδομικής αδείας του Ι. Τ., που συντάχθηκαν σε ανύποπτο χρόνο, η οριογραμμή μεταξύ των δύο ιδιοκτησιών αποτυπώνεται σε όλο το μήκος της ευθεία και συνεχής και όχι τεθλασμένη και επιπλέον η οριογραμμή της ιδιοκτησίας της ενάγουσας δεν εμφαίνεται να έχει κάποια εσοχή. Επίσης, και στα σχέδια Ξυλοτύπων της μηχανικού Φ. Κ., που συνοδεύουν την υπ' αριθμ. .../2011 άδεια δόμησης, ομοίως ο επίδικος τοίχος που οριοθετεί την ιδιοκτησία της ενάγουσας στη βόρεια πλευρά της είναι ενιαίος και συνεχής, όπως και η οριογραμμή του οικοπέδου της, ο δε επίδικος τοίχος οριοθετεί την ιδιοκτησία της ενάγουσας και αποτελεί συνέχεια του τοίχου της κατοικίας της, μέχρι να συναντήσει την όμορη από δυτικά ιδιοκτησία του Κ. Λ. Η κρίση αυτή του δικαστηρίου περί της ευθείας οριογραμμής του οικοπέδου της ενάγουσας και συνακόλουθα της περιτοίχισης αυτής σε όλη τη βόρεια πλευρά του με τον ενιαίο επίδικο τοίχο, εναρμονίζεται και με τη σχετική διεξοδική ανάλυση στην από Φεβρουάριο 2017 τεχνική έκθεση της μηχανικού της ενάγουσας Ι. Χ.

Εξάλλου, δεν πρέπει να παραβλεφθεί και ότι ούτε στα αρχικά υπ' αριθμ. ..., ... και ...-2011 συμβόλαια των εναγομένων, αλλά ούτε και στα υπ'αριθμ. ..., ..., ...-2011 αυτών και στα από Ιανουάριο και Ιούνιο 2011 τοπογραφικά διαγράμματα της μηχανικού των εναγομένων, Φ. Κ., βάσει των οποίων εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 30/2011 οικοδομική άδεια και η αναθεώρησή της, δεν γίνεται κάποια αναφορά ή αποτύπωση αντίστοιχα "μεσότοιχου", που να καταλαμβάνει τμήματα και από τις δύο ιδιοκτησίες των διαδίκων πλευρών Επιπρόσθετα, το συμπέρασμα αυτό ενισχύεται και από το ότι τα ως άνω κτίρια των διαδίκων πλευρών δεν κατασκευάστηκαν ταυτόχρονα, ώστε να συμφωνήσουν οι ιδιοκτήτες των ομόρων οικοπέδων για την από κοινού παροχή του απαιτούμενου εδάφους προς ανέγερση "μεσότοιχου" ανάμεσά τους, με την έννοια κατάληψης του κοινού τοίχου μέρους από κάθε μία από τις ιδιοκτησίες, οπότε και ως προς το επί του εδάφους της ιδιοκτησίας αντιστοιχούν τμήμα του τοίχου θα ανήκε αποκλειστικά σε κάθε ιδιοκτήτη, αλλά η κατοικία της ενάγουσας ανεγέρθηκε το έτος 1650, με εξωτερικούς τοίχους πάχους περίπου 80 εκατοστών και η κατοικία των εναγομένων περίπου 250 έτη αργότερα περίπου το έτος 1898. Μάλιστα, την παραδοχή ότι δεν μπορεί να υπάρξει "μεσοτοιχία" αν τα κτίρια κατασκευάστηκαν με διαφορά 250 ετών επιβεβαίωσε και ο μάρτυρας-μηχανικός των εναγομένων, Δ. Σ., κατά την κατάθεσή του ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου. Άλλωστε, η ύπαρξη τοίχου μεταξύ ομόρων κατοικιών, ώστε αυτές να εφάπτονται μεταξύ τους και να μην υπάρχει ξεχωριστός τοίχος για κάθε οικία, αποτελεί συνήθη κατασκευή στα παλιά κτίρια της Σκοπέλου. Βάσει των προαναφερομένων ο επίδικος τοίχος δεν είναι μεσότοιχος, καθώς ναι μεν αποτελεί διαχωριστικό όριο μεταξύ των δύο οικιών, πλην όμως, έχει κτιστεί εξ ολοκλήρου εντός του οικοπέδου της ενάγουσας, με αποτέλεσμα να ανήκει αποκλειστικά στην κυριότητά της. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο που κατέληξε στο ίδιο συμπέρασμα και απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη την ένσταση των εναγομένων περί ιδίου δικαιώματος κυριότητας επί του ημίσεος πάχους του επίδικου τοίχου, ορθά τον νόμο εφάρμοσε και τις αποδείξεις εκτίμησε και ο σχετικός πρώτος λόγος της έφεσης, με τον οποίο οι εκκαλούντες επανέφεραν την ως άνω ένστασή τους, πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος. Ωστόσο, ως προς τα λοιπά συμπεράσματα της έκθεσης πραγματογνωμοσύνης, η οποία, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 387 του ΚΠολΔ, εκτιμάται ελεύθερα, το δικαστήριο τούτο διαφοροποιείται εν μέρει από αυτή. Συγκεκριμένα, αξιολογώντας όλα τα προαναφερόμενα αποδεικτικά μέσα το δικαστήριο καταλήγει στα εξής συμπεράσματα, ως προς τα κρίσιμα για τη διάγνωση της διαφοράς ζητήματα: Η πλάκα από οπλισμένο σκυρόδεμα της οροφής του ισογείου της οικίας Τ. δεν στηρίζεται πλέον στον επίδικο τοίχο, μεταφέροντας φορτία σ'αυτόν, αλλά στηρίζεται στις κολώνες, τις δοκούς και τα μεταλλικά πλαίσια και υποστυλώματα, που κατασκευάστηκαν, κατά τα ως άνω, στις αποκαταστατικές εργασίες των εναγομένων, με την επίβλεψη του μηχανικού Δ. Σ. και βάσει της εγκριθείσας από την πολεοδομία στατικής μελέτης του, ενώ έγινε και αδιατάρακτη κοπή των πλακών οπλισμένου σκυροδέματος Π1 και Π5 της οροφής ισογείου από τον επίδικο τοίχο και στη συνέχεια δημιουργήθηκε και επαρκής αντισεισμικός αρμός 12 εκατοστών μεταξύ των πλακών και του τοίχου, με μη καταστροφική μέθοδο, όπως αυτός προβλεπόταν στην από Φεβρουάριο 2013 στατική μελέτη (βλ. στοιχ. 7 σελ.6). Την κατασκευή αντισεισμικού αρμού 12 εκατοστών βεβαίωσε μετά λόγου γνώσης και o επιβλέπων τις εργασίες αποκατάστασης μάρτυρας και μηχανικός των εναγομένων, Δ. Σ. Διευκρίνισε, μάλιστα, ότι, μετά από εργαστηριακά πειράματα ραδιομέτρησης, που διενήργησε με ειδικό συνεργείο, διαπίστωσε πως δεν απαιτείται οι εναγόμενοι να κατασκευάσουν νέο τοίχο από τη δική τους πλευρά αφού έγινε αντισεισμικός αρμός και η πλάκα της οροφής του ισογείου δεν εδράζεται πλέον στον επίδικο τοίχο αλλά στις δύο κάθετες τοιχοποιίες της κατοικίας Τ., που από κάτω έχουν θεμέλια. Έτσι, με τις εργασίες αποκατάστασης κατέστη πλέον ασφαλής η συνύπαρξη της πλάκας της οροφής του ισογείου της οικίας Τ. με τον επίδικο τοίχο. Επιπροσθέτως, το συμπέρασμα ότι o επίδικος τοίχος, μετά τις ως άνω αποκαταστατικές εργασίες, δεν εξακολουθεί να δέχεται τα φορτία της οικίας Τ., ενισχύεται και από την από ... 2020 τεχνική έκθεση του πολιτικού μηχανικού των εναγομένων Ν. Χ., στην οποία αναφέρεται ότι δεν υφίσταται τέτοιο ζήτημα λόγω της κατασκευής ενισχυμένης ζώνης στην πλάκα οροφής του ισογείου και της αποκοπής της επαφής που υπήρχε με τον επίδικο τοίχο στον α'όροφο, καθώς και διότι η στήριξη της πλάκας έγινε με σύστημα μεταλλικών πλαισίων που εδράζεται ήδη στην πλάκα οροφής της κατοικίας των εναγομένων και ότι εξαιτίας της αδιατάρακτης κοπής και της τοποθέτησης αρμού δεν υπάρχει πλέον καμία επαφή πλακών με τη μεσοτοιχία. Σημειώνεται ότι δεν εξετάζεται από το παρόν δικαστήριο αν μεταφέρονται φορτία στον επίδικο τοίχο από την εισχώρηση της πλάκας-οροφής του πρώτου ορόφου σαυτόν, καθόσον αντικείμενο της κρινόμενης διαφοράς ως προς το ζήτημα αυτό είναι μόνο η έδραση της πλάκας οροφής του ισογείου στον επίδικο τοίχο, στην οποία και μόνο αναφέρεται η αγωγή. Βάσει αυτών, δεν κρίνεται απαραίτητο να κατασκευάσουν οι εναγόμενοι νέο ξεχωριστό νότιο τοίχο στην οικία Τ. αφού, όπως διαπίστωσε και η πραγματογνώμονας Β. Ζ., υπάρχουν αρμοί στη θέση όπου πραγματοποιήθηκε η αδιατάρακτη κοπή της πλάκας στην οροφή του ισογείου και της πλάκας και της δοκού στην οροφή του α' ορόφου, ενώ επιβεβαίωσε η ίδια και ότι κατά τη διενέργεια των αυτοψιών που πραγματοποίησε δεν παρατηρήθηκαν κενά στην παρειά του λιθόκτιστου τοίχου κάτω από το σημείο της αδιατάρακτης κοπής της πλάκας οπλισμένου σκυροδέματος που εδραζόταν στον επίδικο τοίχο, ούτε παρατηρήθηκαν ασυνέχειες στην επιφάνειά του στις περιοχές των σημείων της αδιατάρακτης κοπής, αλλά, αντίθετα, στα σημεία εκείνα φαίνεται ότι έχει αποκατασταθεί η συνοχή της αργολιθοδομής και η στατικότητα της οικοδομής.

Εξάλλου, και το πέρασμα του χρόνου από τις ως άνω εργασίες στον επίδικο τοίχο κατέδειξε ότι διά της συνένωσης των δύο κατοικιών μέσω του τοίχου αυτού και τις εργασίες αποκατάστασης που πραγματοποιήθηκαν το έτος 2014, αμφότερες οι κατοικίες συνυπάρχουν αρμονικά και εξυπηρετούνται λειτουργικά, χωρίς να υφίσταται κίνδυνος για τη στατικότητα της οικίας της ενάγουσας. Επιπλέον, δεν μπορεί να γίνει λόγος για τήρηση από μέρους των εναγομένων της προβλεπόμενης απόστασης ασφαλείας, όπως τέθηκε στο 2ο ζήτημα της 38/2015 μη οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Βόλου, αφού η τήρηση απόστασης ασφαλείας μεταξύ γειτονικών κτιρίων προβλέφθηκε για πρώτη φορά από τον ΓΟΚ 1577/1985, ενώ ο επίδικος τοίχος είχε χρησιμοποιηθεί ως νότιος τοίχος της οικίας Τ. ήδη από το έτος 1898, ο δε μηχανικός Δ. Σ. κατέθεσε ενισχυτικά ότι οτιδήποτε υφίσταται πριν από τον ΓΟΚ του 1955 νομίμως υπάρχει, σε κάθε δε περίπτωση, δεν δύναται να δημιουργηθεί εκ των υστέρων σε προϋφιστάμενα εφαπτόμενα κτήρια απόσταση ασφαλείας. Άλλωστε, καθ 'όσον αφορά τις νέες κατασκευές των εναγομένων, που έγιναν στα πλαίσια των εργασιών αποκατάστασης, αυτές, όπως προαναφέρθηκε, δεν μεταβιβάζουν πλέον φορτία στο κτίριο της ενάγουσας ούτε βλάπτουν αυτό ως προς τη στατικότητά του. Επίσης, δεν υφίσταται, εν προκειμένω, παραβίαση του άρθρου 5 της ...1989, του άρθρου 348 του Κτιριοδομικού Κανονισμού και του εδ. 3 της παρ.4.1.7.2. του ΝΕΑΚ (ΥΑΔ 17α/32/ΦΝ275/30.9.1992), όπως υποστηρίζει η ενάγουσα, αναφορικά με την επικαλούμενη από αυτήν πρόβλεψη στις ως άνω διατάξεις, της δημιουργίας νέου εξωτερικού στην γειτονική ιδιοκτησία και αντισεισμικού αρμού πλήρους διαχωρισμού για την περίπτωση ανέγερσης νέου κτιρίου, καθώς, όπως προαναφέρθηκε, δεν πρόκειται στη συγκεκριμένη περίπτωση για κατασκευή νέου κτιρίου, αλλά οι εναγόμενοι προέβησαν σε εργασίες επί του επιδίκου προϋπάρχοντος του έτους 1955 τοίχου, που αποτελούσε όριο των οικοδομών. Ο δε πολιτικός μηχανικός των εναγομένων, Ν. Χ., στην από ... 2020 τεχνική του έκθεση, αναφέρει ότι o αντισεισμικός αρμός πλήρους διαχωρισμού επιβάλλεται σε κτίρια που έχουν ανεγερθεί εξ ολοκλήρου μετά το έτος 1985. Προς επίρρωση των ανωτέρω, επισημαίνεται και ότι το γεγονός ότι στοιχεία της κατοικίας Τ. εδράζονταν στον επίδικο τοίχο ήδη από της κατασκευής της έγινε δεκτό και από τη μηχανικό της ενάγουσας, Ι. Χ., στην από 12-10-2021 τεχνική της έκθεση (σελ.33 αρ.3). Μάλιστα, ο συντάξας κατ' εντολήν των εναγομένων την από Μάιο 2017 τεχνική έκθεση πολιτικός μηχανικός, Ν. Χ., εκφράζει επιφυλάξεις ως προς τον πλήρη διαχωρισμό των κτιρίων, κατά το αίτημα της ενάγουσας, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι: "Πιθανώς ο πλήρης διαχωρισμός να μην είναι προς την πλευρά της ασφάλειας και των δύο ιδιοκτησιών". Έτι περαιτέρω, σύμφωνα με τη διάταξη της παρ.4.1.7.2. του ΝΕΑΚ (Δ17α/141/3/ΦΝ 275/15-20.12.1999 ΥΑ), αντισεισμικός αρμός πλήρους διαχωρισμού προβλέπεται σε περίπτωση πιθανότητας εμβολισμού υποστυλωμάτων των σε επαφή βρισκόμενων κτιρίων, πλην όμως, στην προκείμενη περίπτωση ουδεμία προσκομιζόμενη από τους διαδίκους τεχνική έκθεση αναφέρεται σε κίνδυνο εμβολισμού των υποστυλωμάτων των σε επαφή βρισκόμενων επίδικων κατοικιών. Αξίζει, επίσης, στο σημείο αυτό να τονιστεί και ότι η κατ 'εντολή της ενάγουσας συντάξασα την από Οκτώβριο 2014 τεχνική έκθεση πολιτικός μηχανικός, Ε. Κ., ως μέτρο για την άρση των επιβαρυντικών εργασιών στην οικοδομή των εναγομένων πρότεινε μόνο τη διάσπαση των δύο δομημάτων με την κατασκευή αρμού, χωρίς να κάνει αναφορά για την κατασκευή νέου νότιου τοίχου από τους εναγόμενους εντός των ορίων του οικοπέδου τους, ούτε για την τήρηση απόστασης ασφαλείας μεταξύ των δύο κτιρίων. Επομένως, με τις επισκευαστικές εργασίες που έγιναν από τους εναγομένους κατ το χρονικό διάστημα από 25-4-2014 έως 13-5-2014, ήρθη, κατά τα ως άνω, η διατάραξη που είχε προκληθεί από τις εργασίες έδρασης πλάκας σκυροδέματος που είχαν επιχειρήσει αυτοί από Απρίλιο έως και τον Ιούνιο του έτους 2011, ως προς την μεταφορά φορτίων στον επίδικο τοίχο. Βάσει αυτών, δεν ενδείκνυται κατασκευαστικά να γίνει νέος νότιος τοίχος στην οικία Τ., με την τοποθέτηση μεταξύ αυτού και του βόρειου τοίχου της οικίας της ενάγουσας αντισεισμικού αρμού πλήρους διαχωρισμού. Κατά συνέπεια, το αίτημα της ενάγουσας να καταδικαστούν οι εναγόμενοι στην κατασκευή νότιου τοίχου στην οικοδομής τους, στο βορινό σύνορο της κατοικίας της με τη δική τους, ώστε να πάψουν στο εξής να χρησιμοποιούν ως τοίχο της κατοικίας τους τον βορινό τοίχο της κατοικίας της, ο νότιος δε αυτός τοίχος που θα κατασκευάσουν να βρίσκεται εντός του ορίου του οικοπέδου τους, καθώς και στην τήρηση της προβλεπόμενης από το απόστασης ασφαλείας από την κατοικία της, καθώς και το αίτημα να καταδικαστούν οι εναγόμενοι στη δημιουργία αντισεισμικού αρμού πλήρους διαχωρισμού μεταξύ των ιδιοκτησιών των δύο πλευρών, όπως προβλέπεται στις διατάξεις του άρθρου 5 της .../1989, τυγχάνουν απορριπτέα ως ουσιαστικά αβάσιμα. Επομένως, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο που υποχρέωσε τους εναγόμενους να κατασκευάσουν νότιο τοίχο στην οικοδομή τους εντός του ορίου του οικοπέδου τους, τηρώντας νόμιμη απόσταση ασφαλείας από το κτίριο της ενάγουσας, καθώς και να δημιουργήσουν αντισεισμικό αρμό πλήρους διαχωρισμού, έσφαλε ως προς την εφαρμογή του νόμου και την εκτίμηση των αποδείξεων, δεκτού γενομένου του πέμπτου λόγου έφεσης για την εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων κατά τα ως άνω μέρη της εκκαλουμένης απόφασης. Περαιτέρω, αναφορικά με τις ζημίες που προκλήθηκαν στη στέγη της ενάγουσας, από τις εργασίες επισκευής της στέγης στην οικία Τ., που όπως προαναφέρθηκε ήταν η αντικατάσταση του πετσώματος, των κεραμιδιών και των σανιδωμάτων της στέγης, που στερεώθηκαν στον επίδικο τοίχο, καθώς και εργασίες μόνωσης και στεγάνωσης της στέγης, αποδείχθηκε ότι μόνο από την έδραση των καινούριων ξύλινων δοκών της στέγης της οικίας Τ. δεν επήλθε διατάραξη στο φέροντα οργανισμό της στέγης της ενάγουσας ούτε στον επίδικο τοίχο, διότι και οι παλιές ξύλινες δοκοί της στέγης της οικίας Τ. στεγάζονταν ήδη από την κατασκευή της στέγης τους περί το έτος 1898 στην στέγη της οικίας της ενάγουσας. Συγκεκριμένα, ανέκαθεν ο σκελετός της και οι ελκυστήρες της στέγης της οικίας Τ. (οριζόντια ξύλινα δοκάρια) και οι αμείβοντες δοκοί (διαγώνια ξύλινα μέρη των ζευκτών), εδράζονταν στη νότια πλευρά της εντός του επίδικου τοίχου, χωρίς, όμως από μόνη την έδραση αυτή να δημιουργήθηκε ποτέ κάποιο πρόβλημα, ενόψει και του ότι μέχρι το καλοκαίρι του έτους 2011, η ενάγουσα δεν είχε ποτέ ενοχλήσει σχετικά τους εναγομένους για διατάραξη της ιδιοκτησίας της. Το συμπέρασμα αυτό επιβεβαιώνεται τόσο από την κατάθεση του μάρτυρα των εναγομένων, Δ. Σ., ο οποίος κατέθεσε ότι τα ζευκτά της στέγης είναι τα ίδια τουλάχιστον 150 ετών, αλλά και από τις προσκομιζόμενες από τους εναγομένους με αριθμό 12-16 φωτογραφίες, όπου απεικονίζονται τα παλιά πατόξυλα της στέγης πακτωμένα εντός του επίδικου τοίχου. Για την έδραση των παλιών ζευκτών της στέγης εντός του επιδίκου τοίχοι κατέθεσε και ο μάρτυρας Κ. Μ., ο οποίος εργάστηκε ως υπεργολάβος οικοδομών στην επισκευή της στέγης τους, στην προσκομιζόμενη από τους εναγομένους υπ' αριθμ. .../2014 ένορκη βεβαίωση, και είπε ότι οι παλιές μπαρανταριές (ζευκτά) από καστανιά ήταν από παλιά πάντα πακτωμένες μέσα στον πετρόχτιστο τοίχο. Η παραδοχή αυτή του δικαστηρίου ενισχύεται και από το γεγονός ότι η ενάγουσα, στην από 26-9-2011 εξώδικη δήλωσή της προς τον πρώτο εναγόμενο, αναφέρει σχετικά η ξύλινη στέγη της ιδιοκτησίας Τ. στηρίζεται (από την αρχική της δομή) στον τοίχο του σπιτιού της. Όμως, οι εναγόμενοι, από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο του έτους 2011, εκτός από τις ως άνω εργασίες, κατά την επικάλυψη της στέγης τους με κεραμίδια, προέβησαν σε διατάραξη της επίστρωσης της στέγης της οικίας της ενάγουσας, καθώς στη βόρεια πλευρά της, γύρω από την καμινάδα, αφαίρεσαν τις πλάκες Πηλίου αυτής σε εμβαδό 2 τ.μ. και τις αντικατέστησαν με άλλες μικρότερες, τα μορφολογικά χαρακτηριστικά των οποίων δεν συμφωνούν με την υπόλοιπη επίστρωση της στέγης, όπως εμφαίνεται στη φωτογραφία επί του προσκομιζομένου από τους εναγομένους Παραρτήματος 9 " Σύγκριση επίγειων φωτογραφιών πριν και μετά την επισκευή της στέγης", προκαλώντας βλάβες στην κατασκευαστική συνοχή και στην αισθητική της στέγης. Ενδεικτική της διατάραξης αυτής είναι και η τοποθέτηση από τους εναγομένους λαμαρίνας κάτω από τα κεραμίδια σε ένα σημείο της στέγης, που ενίσχυσε τη μη επαρκή στεγάνωση της, όπως εμφαίνεται στην εικόνα 8 της από Φεβρουάριο 2017 τεχνικής έκθεσης της μηχανικού Ε. Κ. Διαφοροποίηση των πλακών της στέγης απεικονίζεται με κίτρινο χρώμα και στη με αριθμό 4 εικόνα (σελ.25) της από 12-10-2021 τεχνικής έκθεσης της μηχανικού της ενάγουσας Ι. Χ. Επίσης, κατά την εκτέλεση των ως άνω εργασιών, οι εναγόμενοι διατάραξαν τη στεγάνωση/υγρομόνωση της στέγης, την οποία δεν επανέφεραν επαρκώς, με αποτέλεσμα να προκληθεί υγρασία, ρωγμές και φουσκώματα στον επίδικο τοίχο όπως αναφέρεται στην από Οκτώβριο 2014 τεχνική έκθεση της Ε. Κ. Την ανάγκη δε λήψης των απαραιτήτων για τη στεγανοποίηση της στέγης προς αποφυγή της υγρασίας επισημαίνει η ως άνω μηχανικός και στην από Φεβρουάριο 2017 τεχνική της έκθεση. Ακόμη, στο επίπεδο της στέγης παρατηρήθηκαν και οπές εντός του επίδικου τοίχου, οι οποίες δεν είχαν πληρωθεί με κάποιο υλικό (βλ. φωτ.2β-4 της έκθεσης πραγματογνωμοσύνης). Αντίθετα, ο ισχυρισμός της ενάγουσας ότι οι εναγόμενοι τοποθέτησαν τη στέγη τους σε μεγαλύτερο ύψος είναι αβάσιμος. Τούτο προκύπτει τόσο από την κατάθεση του ως άνω μάρτυρα των εναγομένων, Κ. Μ., ο οποίος κατηγορηματικά κατέθεσε ότι δεν σηκώθηκε ψηλότερα η στέγη, καθώς και ότι ο ξύλινος καβαλάρης στο ψηλότερο σημείο έμεινε ο παλιός και τα κεραμίδα καβαλάρηδες μπήκαν ακριβώς στο ίδιο επίπεδο που ήταν και παλιά, και την κατάθεση του μάρτυρά τους Δ. Σ., ότι δεν σηκώθηκε η στέγη, όσο και από τις προσκομιζόμενες από τους εναγόμενους με αριθμό 17 και 18 φωτογραφίες, που απεικονίζουν την παλιά και τη νέα στέγη τους αντίστοιχα, όπου εμφαίνεται και ο "καβαλάρης" της στέγης στην ίδια θέση και στο ίδιο ύψος. Τούτο εμφαίνεται και στην προσκομιζόμενη από τους εναγομένους με αριθμό 5 φωτογραφία, όπου απεικονίζεται η νέα στέγη τους να έχει το ίδιο ύψος με το αποτύπωμα της στην πίσω πλευρά της παλαιάς στέγης στον τοίχο που συνορεύει με την κατοικία του Κ. Λ., αδερφού της ενάγουσας, όπου οι εναγόμενοι έριξαν μία μικρή πλάκα, η κατασκευή της οποίας όμως δεν αποτελεί αντικείμενο έρευνας της κρινόμενης διαφοράς, αφού δεν γίνεται μνεία αυτής στη με αριθμ. έκθ. κατ. 299/10-12-2012 ένδικη αγωγή. Εξάλλου, το πόρισμα της έκθεσης πραγματογνωμοσύνης, αλλά και τα όσα ισχυρίζεται η μηχανικός της ενάγουσας Ι. Χ. περί της αύξησης του υψομέτρου της στέγης Τ. και μάλιστα κατά 1,50 μ. , αποκρούεται τόσο από τις ως άνω φωτογραφίες, όσο και από την από 26-10-2018 τεχνική έκθεση φωτοερμηνείας της μηχανικού Β. Ν., σύμφωνα με την οποία, από τις αεροφωτογραφίες που λήφθηκαν πριν και μετά τις εργασίες των εναγομένων, προκύπτει ότι η στέγη παρέμεινε στο ίδιο υψόμετρο πριν και μετά από αυτές. Ομοίως, το συμπέρασμα της έκθεσης πραγματογνωμοσύνης ότι διαταράχθηκε η κλίση της στέγης της ενάγουσας προς τη βόρεια πλευρά παρίσταται εντελώς αόριστο, καθώς δεν εξειδικεύει ποια ήταν κλίση της στέγης πριν και ποια μετά τις εργασίες των εναγομένων, ούτε και τον τρόπο με τον οποίο υποστηρίζει ότι διαταράχθηκε η κλίση αυτή, ενώ, καθόσον αφορά τον ισχυρισμό της ενάγουσας για την εσωτερική επέκταση της στέγης της οικίας Τ., αποφαίνεται ότι δεν μπορεί να εξαχθεί συμπέρασμα (βλ.σελ.39). Βάσει των προαναφερομένων, προέκυψε ότι με τις κατασκευές των εναγομένων στη στέγη τους δεν υψώθηκε η στέγη της οικίας Τ., δεν διαταράχθηκε o φέρον οργανισμός της αργολιθοδομής της κατοικίας της ενάγουσας ούτε και η κλίση της στέγης της, αλλά η μόνη διατάραξη που επήλθε είναι στην επίστρωση της στέγης της στη βόρεια πλευρά της και στη μόνωσή της στέγης. Για την άρση της διατάραξης αυτής δεν ενδείκνυται η πλήρης ανεξαρτητοποίηση της στέγης της οικίας Τ. από τη στέγη και τοίχο της οικίας της ενάγουσας, όπως αξιώνει η τελευταία, αλλά μόνο η αποκατάσταση της επίστρωσης της στέγης της στη βόρεια πλευρά της και σε εμβαδόν 2 τ.μ., με πλάκες ίδιας μορφολογίας κατά μέγεθος σχήμα ποιότητα και χρώμα με αυτές που υπάρχουν στην υπόλοιπη στέγη, καθώς και η αποκατάσταση της μόνωσης της στέγης.

Συνεπώς, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο υποχρέωσε τους εναγομένους να αποκαταστήσουν τη διαταραχθείσα επίστρωση των πλακών Πηλίου της στέγης της κατοικίας της ενάγουσας σε εμβαδόν 2 τ.μ. στη βόρεια πλευρά της και να προβούν και σε αποκατάσταση της διαταραχθείσας μόνωσης της στέγης ορθά τον νόμο εφάρμοσε και τις αποδείξεις εκτίμησε και ο πέμπτος λόγος της έφεσης, ως προς το αίτημα αυτό της αγωγής πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος. Ωστόσο, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, υποχρεώνοντας τους εναγομένους να προβούν σε επαναφορά της στέγης τους στο νόμιμο και επιτρεπτό ύψος και στην πλήρη ανεξαρτητοποίησή και απομάκρυνσή της, εσωτερικά και εξωτερικά, από τη στέγη και το λιθόκτιστο τοίχο της ιδιοκτησίας της ενάγουσας, με αποξήλωση κάθε στοιχείου της στέγης τους που εισβάλλει στη δική της, καθώς και στην αποκατάσταση της κλίσης της στέγης της προς τη βόρεια πλευρά, έσφαλλε ........

Περαιτέρω, σχετικά με τον ισχυρισμό της ενάγουσας ότι οι εναγόμενοι κατασκεύασαν καμινάδα μεγαλύτερων διαστάσεων και την τοποθέτησαν στη δική της στέγη, αποδείχθηκε ότι η καμινάδα, που βρίσκεται επί της στέγης της ενάγουσας, ήταν εκ κατασκευής της, χωνευτή μέσα στον επίδικο τοίχο και κατά τις εργασίες που πραγματοποίησαν οι εναγόμενοι από Απρίλιο έως Ιούνιο 2011 δεν άλλαξαν τη θέση της, παρά μόνο επισκεύασαν το εξωτερικό κομμάτι της που ήταν φθαρμένο και αντικατέστησαν την απόληξή της, με καινούριο υλικό. Η κατάσταση αυτή προκύπτει και από τις με αριθμό 17, 18, 19, 23 και 24 προσκομιζόμενες από τους εναγομένους φωτογραφίες, στις οποίες απεικονίζεται η θέση της καμινάδας πριν και μετά τις εργασίες τους, στο ίδιο σημείο. Τη διαπίστωση αυτή επιβεβαίωσε και ο μάρτυρας των εναγομένων Κ. Μ., υπεργολάβος οικοδομών, που ανέλαβε την επισκευή της στέγης, ο οποίος στην υπ' αριθμ. .../2014 ένορκη βεβαίωσή του, κατέθεσε ότι αντικαταστάθηκε μόνο το κομμάτι της καμινάδας που βγαίνει από τη σκεπή, χωρίς αυτή να αλλάξει θέση. Το γεγονός δε ότι η καμινάδα εξαρχής ήταν εδραιωμένη επί της στέγης της κατοικίας της ενάγουσας και ο φυσικός αγωγός απαγωγής της ήταν από κατασκευής της κατοικίας των εναγομένων χωνευτός μέσα στον επίδικο τοίχο, επιβεβαιώνεται και από την προσκομιζόμενη από τους εναγομένους από 26-10-2018 τεχνική έκθεση "Φωτοερμηνεία αεροφωτογραφιών στη Ν. Σκόπελο" της μηχανικού ορυκτών πόρων Β. Γ., στην οποία μετά από σύγκριση των αεροφωτογραφιών του έτους 2001 και του 2015, βεβαιώνεται ότι η καμινάδα δεν έχει αλλάξει θέση και είναι ακριβώς στο ίδιο σημείο. Ακόμη δε και η μηχανικός της ενάγουσας, Ι. Χ., όταν, κατά την εξέτασή της ως μάρτυρα στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, της επιδείχθηκε η καμινάδα επί της στέγης της ενάγουσας στην εικόνα 19 της από 9-7-2012 Τεχνικής της έκθεσης, επιβεβαίωσε ότι είναι η παλιά καμινάδα που ακολουθεί την εσωτερική καπνοδόχο. Και ναι μεν, πράγματι, η ως άνω καμινάδα έχει λάβει ύψος κατά την απόληξή της, πλην όμως, ο μάρτυρας των εναγομένων, Δ. Σ. κατέθεσε ότι το υλικό που εξέρχεται από αυτήν είναι ελαφρύτερο από το παλιό. Βάσει αυτών, το δικαστήριο άγεται στο συμπέρασμα ότι η ανακατασκευή της καμινάδας της προσέδωσε καλύτερη λειτουργικότητα, χωρίς η πρόσθεση μικρού ύψους σ 'αυτήν να επηρεάζει δυσμενώς και συνακόλουθα να διαταράσσει καθ' οιοδήποτε τρόπο ούτε τη στέγη ούτε την κατοικία της ενάγουσας.

Συνεπώς, το αίτημα της αγωγής να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι να προβούν σε καθαίρεση της καμινάδας έπρεπε να απορριφθεί ως κατ ' ουσίαν αβάσιμο. ......... Παράλληλα, οι εναγόμενοι, κατά τη διενέργεια των εργασιών τους κατά τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο του έτους 2011, είχαν αφαιρέσει από τη βορινή πλευρά της στέγης της κατοικίας της ενάγουσας τις υδρορροές και έκτοτε δεν τις επανατοποθέτησαν, με αποτέλεσμα να διαταράσσεται η ομαλή απορροή των ομβρίων υδάτων, καθώς αυτή γίνεται στην εξωτερική πλευρά του επίδικου τοίχου, όπως γνωματεύει σχετικά και η πραγματογνώμονας (βλ. σελ.40 της έκθεσης πραγματογνωμοσύνης), αλλά και η μηχανικός της ενάγουσας, Ι. Χ., στην από Φεβρουάριο 2017 τεχνική της έκθεση. Σημειώνεται ότι η ανάγκη για την αποκατάσταση της υγρασίας εκφράστηκε και από τον κατ 'εντολή των εναγομένων, συντάξαντα την από Μάιο 2017 τεχνική έκθεση πολιτικό μηχανικό, Ν. Χ., ο οποίος στο τέλος της έκθεσής του σημείωσε ότι: "τα εναπομείναντα τμήματα επιχρισμάτων και γρυπίδων της στέγης στο κοινό όριο θα πρέπει να εξασφαλισθούν από υγρασίες και απορροές, με βάση τους κανόνες της επιστήμης και τέχνης ώστε να αποκλεισθεί φαινόμενο διόγκωσης και απολέπισης επιχρισμάτων". Για την αποκατάσταση δε αυτή απαιτείται να γίνει επανατοποθέτηση των περιμετρικών υδρορροών στο κτίριο της ενάγουσας και αποκατάσταση της ροής των ομβρίων υδάτων προς το δημοτικό δρόμο. ......περαιτέρω, ως προς το αίτημα της αγωγής περί αποκατάστασης των ρωγμών και των φουσκωμάτων, πρέπει να επισημανθεί ότι το αίτημα αυτό πρέπει να εξεταστεί μόνο καθόσον αφορά τις σχετικές ζημίες που προκλήθηκαν στον επίδικο τοίχο και όχι σε όλους τους τοίχους της οικίας της ενάγουσας, στους οποίους αναφέρθηκε η έκθεση πραγματογνωμοσύνης, καθώς, σύμφωνα με αρχή της διάθεσης που καθιερώνει το άρθρο 106 Κ.Πολ.Δ, η δικαστική προστασία παρέχεται μόνο στην έκταση που ζητείται από τους διαδίκους και δικαστήριο αποφασίζει μόνο με βάση τις αιτήσεις που υποβάλλουν οι διάδικοι. Στα πλαίσια αυτά, αποδείχθηκε ότι από τις εργασίες των εναγομένων προκλήθηκαν στο βορινό (επίδικο) τοίχο της κατοικίας της ενάγουσας, από το ισόγειο μέχρι και το δεύτερο όροφο, οι παρακάτω ζημίες, οι οποίες και εξακολουθούν να υφίστανται και πρέπει να αποκατασταθούν, καθόσον διαταράσσουν την κυριότητα της ενάγουσας επί του τοίχου αυτού: α) στη στάθμη 1 (του ισογείου), στο βορειανατολικό δωμάτιο, βλάβες στην επιφάνεια επιχρίσματος, στο μέσον του τοίχου όπου υπάρχει υγρασία, με διεύθυνση οριζόντια προς το δάπεδο, καθώς και ρωγμές στον επίδικο τοίχο και ειδικότερα δύο τριχοειδείς ρωγμές που είναι κάθετες μεταξύ τους, η μία στο μέρος και κατά μήκος του τοίχου και η άλλη κοντά στην ανατολική γωνία τοίχου με φορά από πάνω προς τα κάτω με μικρή διακλάδωση, β) στη στάθμη 2 (του α'ορόφου) στο βορειοδυτικό δωμάτιο, που χρησιμοποιείται ως κρεβατοκάμαρα, υπάρχουν διάσπαρτες βλάβες στην επιφάνεια του επιχρίσματος του επιδίκου τοίχου λόγω υγρασίας και επίσης δεξιά, πάνω την ντουλάπα, υπάρχουν δύο ρωγμές σε σχηματισμό Χ, εκ των οποίων μία είναι σχεδόν κατακόρυφη από πάνω προς τα κάτω και προς τα δεξιά και άλλη είναι πάνω ακριβώς. Σημειώνεται ότι οι κάθετες ρωγμές που υπήρχαν βορειανατολικό δωμάτιο και αποτυπώθηκαν στην από Οκτώβριο 2014 τεχνική έκθεση της Ε. Κ. έχουν ήδη επισκευαστεί από την ενάγουσα, όπως αναφέρει η μηχανικός της, Ι. Χ., στην από Φεβρουάριο 2017 τεχνική της έκθεση και γ) Στην στάθμη 3 (του β' ορόφου) βορειανατολικό δωμάτιο, υπάρχουν σημάδια υγρασίας στον επίδικο τοίχο, σημείο της εξωτερικής σκάλας που συνδέει τους δύο ορόφους και κάτω το ταβάνι, καθώς και μία κατακόρυφη ρωγμή με φορά από πάνω προς κάτω, ενώ στο βορειοδυτικό δωμάτιο υπάρχουν τρεις κατακόρυφες κάθετες ρωγμές, δύο από τις οποίες ξεκινούν από την κορυφή του τοίχου και μία από το ύψος του πρεκιού του παραθύρου. Επίσης σε όλο το βόρειο τμήμα του επίδικου τοίχου υπάρχουν αραιά σημεία με χρωματικές αλλοιώσεις επιχρισμάτων, λόγω εισροής υδάτων από την ξύλινη οροφή και βλάβης τμήματος της οροφής λόγω υγρασίας, από τη μη επαρκή στεγάνωση της στέγης. Συγκεκριμένα, από την από Σεπτέμβριο 2016 έκθεση πραγματογνωμοσύνης, από την από Οκτώβριο 2014 τεχνική έκθεση της μηχανικού Ε. Κ. και την από Φεβρουάριο 2017 τεχνική έκθεση της ίδιας μηχανικού ("αφορά περιγραφή της υφιστάμενης κατάστασης και παθολογίας ιδιοκτησίας Ζ. Θ. Λ. στην Σκόπελο μετά από την αυτοψία της πραγματογνώμονος"), προκύπτει ότι εξαιτίας της στήριξης της πλάκας οπλισμένου σκυροδέματος της οροφής του ισογείου στον τοίχο, καθώς και της διατάραξης της επικάλυψης της στέγης της κατοικίας της ενάγουσας, λόγω των επεμβάσεων των εναγομένων σ'αυτήν και τη μη επαρκή στεγάνωσή της, προκλήθηκαν στον επίδικο τοίχο οι ως άνω ρωγμές και φουσκώματα. οι ζημίες αυτές καταγράφονται και στις από Ιούλιο 2012, από Φεβρουάριο 2017 και από Νοέμβριο 2018 "Ιστορική Κατοικία Ζ.Θ.Λ. Επιβαρύνσεις & Κίνδυνοι της Κατασκευής" τεχνικές εκθέσεις της Ι. Χ., στις οποίες αναφέρεται και ότι μέχρι το έτος 2011 θέματα εισροής υδάτων στο κτίριο, καθώς και ότι οι ζημίες αυτές οφείλονται στις ως άνω εργασίες των εναγομένων, αλλά και στην αφαίρεση της εξωτερικής υδρορροής του κτιρίου της ενάγουσας. ....... Τέλος, οι εναγόμενοι, κατά το χρονικό διάστημα από Απρίλιο έως τον Ιούνιο του έτους 2011, εγκατέστησαν εντός του επιδίκου τοίχου μηχανολογικές εγκαταστάσεις και σωληνώσεις (υδραυλικές, ηλεκτρολογικές, θέρμανσης, αποχέτευσης και κλιματισμού), επενεργώντας παράνομα επί αυτού και προσβάλλοντας έτσι το δικαίωμα της ιδιοκτησίας της ενάγουσας στον επίδικο τοίχο. Επομένως, για την αποκατάσταση της διατάραξης αυτής, πρέπει να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι να απομακρύνουν από τον επίδικο τοίχο όλες τις ως άνω εγκαταστάσεις και σωληνώσεις.
Συνεπώς, .....οι εναγόμενοι δεν υποχρεούνται να κατασκευάσουν νέο εξωτερικό τοίχο στην νότια πλευρά της οικίας Τ.

Περαιτέρω, καθ' όσον αφορά την ένσταση του ιδίου δικαιώματος πραγματικής δουλείας στήριξης της στέγης των εναγομένων στον επίδικο τοίχο με έκτακτη χρησικτησία, που οι εναγόμενοι επανέφεραν με τον δεύτερο λόγο της έφεσής τους, ισχυριζόμενοι ότι οι επίδικες κατασκευές προϋπήρχαν από το έτος 1898, καθόσον αφορά τις ως άνω εργασίες που κρίθηκε από το δικαστήριο τούτο ότι χρήζουν αποκατάστασης υγρασία/ρωγμές/φουσκώματα, επίστρωση πλακών Πηλίου σε εμβαδόν 2 τ.μ., αφαίρεση υδρορροών και τοποθέτηση εγκαταστάσεων/σωληνώσεων στον επίδικο τοίχο - η ένσταση αυτή πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη, διότι όλες οι ζημίες αυτές προκλήθηκαν κατά τις εργασίες που πραγματοποίησαν οι εναγόμενοι κατά το χρονικό διάστημα από Απρίλιο έως Ιούνιο του έτους 2011 και ως εκ τούτου, έως το χρόνο άσκησης της ένδικης αγωγής (13-12-2012), δεν είχε συμπληρωθεί εικοσαετία ώστε να έχουν αποκτήσει οι εναγόμενοι δικαίωμα δουλείας. .....". Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο απέρριψε κατ' ουσίαν τους πρόσθετους λόγους της έφεσης και έκανε δεκτή την έφεση ως ουσιαστικά βάσιμη, κατά τα κεφάλαια αυτής, που αναφέρονται στην προσβαλλόμενη απόφαση και στην συνέχεια για την ενότητα της εκτέλεσης εξαφάνισε την εκκαλουμένη απόφαση 29/2028 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Βόλου στο σύνολό της, έκανε δεκτή εν μέρει την αγωγή και υποχρέωσε τους εναγομένους- αναιρεσιβλήτους να άρουν τη διατάραξη που επέφεραν στην οικία της ενάγουσας- αναιρεσείουσας και να μην την επαναλάβουν στο μέλλον και ειδικότερα να προβούν 1) στην αποκατάσταση των ρωγμών και φουσκωμάτων που προκάλεσαν στο βορινό τοίχο της οικίας της και συγκεκριμένα: α) στη στάθμη 1 (του ισογείου), στο βορειανατολικό δωμάτιο, των βλαβών στην επιφάνειά του επιχρίσματος, στο μέσον του τοίχου όπου υπάρχει υγρασία, με διεύθυνση οριζόντια προς το δάπεδο, καθώς και των κάθετων ρωγμών στον επίδικο τοίχο και ειδικότερα δύο τριχοειδών ρωγμών που είναι κάθετες μεταξύ τους, η μία στο κάτω μέρος και κατά μήκος του τοίχου και η άλλη κοντά στην ανατολική γωνία του τοίχου, με φορά από πάνω προς τα κάτω, με μικρή διακλάδωση, β) στη στάθμη 2 (του α' ορόφου), στο βορειοδυτικό δωμάτιο, που χρησιμοποιείται ως κρεβατοκάμαρα, των διάσπαρτων βλαβών στην επιφάνεια του επιχρίσματος του επιδίκου τοίχου λόγω υγρασίας και επίσης δεξιά, πάνω από την ντουλάπα, των δύο ρωγμών σε σχηματισμό Χ, εκ των οποίων η μία είναι σχεδόν κατακόρυφη από πάνω προς τα κάτω και προς τα δεξιά και η άλλη είναι πάνω ακριβώς και γ) στην στάθμη 3 (του β 'ορόφου), στο βορειανατολικό δωμάτιο, των σημαδιών υγρασίας στον επίδικο τοίχο, στο σημείο της εξωτερικής σκάλας που συνδέει τους δύο ορόφους και κάτω από το ταβάνι, καθώς και μίας κατακόρυφης ρωγμής, με φορά από πάνω προς τα κάτω και στο βορειοδυτικό δωμάτιο, των τριών κατακόρυφων κάθετων ρωγμών, δύο από τις οποίες ξεκινούν από την κορυφή του τοίχου και μία από το ύψος του πρεκιού του παραθύρου, καθώς και όλων των χρωματικών αλλοιώσεων των επιχρισμάτων, που υπάρχουν σε όλο το βόρειο τμήμα του τοίχου, λόγω εισροής υδάτων από την ξύλινη οροφή και της βλάβης του τμήματος της οροφής λόγω υγρασίας, από τη μη επαρκή στεγάνωση της στέγης, 2) στην αποκατάσταση της διαταραχθείσας επίστρωσης των πλακών Πηλίου της στέγης της κατοικίας της ενάγουσας, σε εμβαδόν 2 τ.μ. στη βόρεια πλευρά της, ώστε να συμφωνεί με την υπόλοιπη επίστρωσή της, τα χαρακτηριστικά και τη μορφολογία της, 3) στην αποκατάσταση της διαταραχθείσας μόνωσης της στέγης της οικίας της ενάγουσας, 4) στην επανατοποθέτηση των υδρορροών της βορινής πλευράς της στέγης του κτιρίου της ενάγουσας και στην αποκατάσταση της ροής των ομβρίων όπως και πριν και 5) στην απομάκρυνση από τον βορινό λιθόκτιστο (επίδικο) τοίχο της οικοδομής της ενάγουσας όλων των μηχανολογικών εγκαταστάσεων και κάθε είδους σωληνώσεων, ηλεκτρολογικών, υδραυλικών, θέρμανσης, αποχέτευσης και κλιματισμού. 6.- Με τον πρώτο αναιρετικό λόγο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια από τον αρ. 1 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ, που συνίσταται στο ότι το Εφετείο, παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 9 του βδ της 9/12.4.1836 "Περί εκτελέσεως του σχεδίου Πόλεως Αθηνών", όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 2 του βδ της 3/15.6.1842 η ισχύς του οποίου επεκτάθηκε και επί των υπολοίπων πόλεων, κωμωπόλεων και χωριών του Κράτους με το βδ της 5/25.6.1842, οι οποίες τυγχάνουν εφαρμογής επί "μεσοτοίχου", ήτοι, όπως προαναφέρθηκε ανωτέρω στην νομική σκέψη 2, επί εξωτερικού τοίχου κτιρίου που βρίσκεται στο κοινό όριο όμορων οικοπέδων και καταλαμβάνει χώρο και από τα δύο οικόπεδα. Το Εφετείο, ειδικώς για το κρίσιμο αυτό ζήτημα δέχθηκε, κατά τα προαναφερθέντα, ότι "......αποδείχθηκε ότι o τοίχος αυτός, πλάτους περίπου 80 εκ. , κατασκευάστηκε εξαρχής, περί το έτος 1650, ως εξωτερικός τοίχος της κατοικίας της ενάγουσας στη βόρεια πλευρά της, σε μήκος 11,20μ. περίπου, εντός του οικοπέδου της και εκτείνεται από τη στάθμη θεμελίωσης έως και τη στέγη της. Στη συνέχεια, όταν κτίστηκε η κατοικία Τ., περί το έτος 1898, χρησιμοποιήθηκε αυτός ο ήδη υπάρχων βορινός τοίχος της κατοικίας της ενάγουσας και ως τοίχος στη νότια πλευρά της οικίας Τ., χωρίς να κατασκευαστεί ξεχωριστός τοίχος στην πλευρά αυτή. Έτσι, o επίδικος τοίχος διαχώριζε λειτουργικά τις δύο οικίες, χωρίς όμως να περιλαμβάνεται αυτός ή κάποιο τμήμα του στο οικόπεδο Τ." και καταλήγει ότι "....Βάσει των προαναφερομένων ο επίδικος τοίχος δεν είναι μεσότοιχος, καθώς ναι μεν αποτελεί διαχωριστικό όριο μεταξύ των δύο οικιών, πλην όμως, έχει κτιστεί εξ ολοκλήρου εντός του οικοπέδου της ενάγουσας, με αποτέλεσμα να ανήκει αποκλειστικά στην κυριότητά της". Επομένως, ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, διότι στηρίζεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση, καθόσον το Εφετείο δεν δέχθηκε ότι ο επίδικος τοίχος είναι μεσότοιχος, αλλά, αντιθέτως, δέχθηκε ότι είναι κατασκευασμένος εξ ολοκλήρου εντός του οικοπέδου της ενάγουσας και δεν αποτελεί μεσότοιχο, ως εκ τούτου δεν τυγχάνουν εφαρμογής οι παραπάνω διατάξεις. Οι λοιπές αιτιάσεις, ότι το δικαστήριο της ουσίας δεν εφάρμοσε τις ίδιες ανωτέρω διατάξεις και δεν υποχρέωσε τους εναγομένους 1)στην κατασκευή νέου νότιου εξωτερικού τοίχου στην οικοδομή τους και 2)στην τήρηση ασφαλείας μεταξύ των δυο οικοδομών, (αναιρείουσας και αναιρεσιβλήτων), πέραν του ότι είναι αβάσιμες, διότι στηρίζονται, επίσης, σε εσφαλμένη προϋπόθεση, καθόσον οι παραπάνω διατάξεις δεν εφαρμόζονται εν προκειμένω λόγω του χρόνου της αρχικής κατασκευής των δυο κτιρίων, είναι και απαράδεκτες, καθόσον πλήττουν ανεπίτρεπτα την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας περί τα πράγματα (άρθρ. 561 παρ.1 ΚΠολΔ). 7.- Με τον δεύτερο αναιρετικό λόγο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια από τους αρ. 1 και 19 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ, που συνίσταται στο ότι το Εφετείο, παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις του άρθρου 5 της ...1989, του άρθρου 348 του Κτιριοδομικού Κανονισμού και του εδ. 3 της παρ.4.1.7.2 του ΝΕΑΚ (ΥΑΔ17α/32/ΦΝ275/30.9.1992), και στέρησε της απόφασή του νόμιμης βάσης, καθόσον διέλαβε σε αυτή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς τα ουσιώδη ζητήματα 1)της κατασκευής νέου εξωτερικού τοίχου επί της νότιας πλευράς της οικοδομής των εναγομένων, 2)της υποχρέωσης τήρησης απόστασης ασφαλείας που την οικοδομή της ενάγουσας και 3)της δημιουργίας αντισεισμικού αρμού πλήρους διαχωρισμού. Ειδικότερα, η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Εφετείο μη εφαρμόζοντας τις παραπάνω διατάξεις, υπέπεσε στις παραπάνω πλημμέλειες, διότι δεν δέχθηκε ότι η όμορη, εφαπτόμενη στο βόρειο τμήμα της οικοδομής της αναιρεσείουσας, οικοδομή των εναγομένων -αναιρεσιβλήτων, μετά τις επισκευές που έγιναν σε αυτή, είναι πλέον μια νέα οικοδομή, στην οποία τυγχάνουν εφαρμογής οι ως άνω διατάξεις περί κατασκευής νέου εξωτερικού τοίχου, τήρησης απόστασης ασφαλείας και δημιουργίας αντισεισμικού αρμού πλήρους διαχωρισμού. Ο λόγος αυτός, ως προς όλες τις αιτιάσεις του, είναι απαράδεκτος, διότι υπό την επίκληση των ανωτέρω αναιρετικών πλημμελειών (των αρ. 1 και 19 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ), πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση (άρθρ. 561 παρ.1 ΚΠολΔ), του δικαστηρίου της ουσίας περί την εκτίμηση, στάθμισης και αξιολόγηση των αποδείξεων. Επιπλέον ο ίδιος αναιρετικός λόγος είναι απαράδεκτος και επειδή δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο, αν ο ισχυρισμός περί "νέου κτιρίου" προβλήθηκε νόμιμα στο δικαστήριο της ουσίας (άρθρ. 562 παρ.2 ΚΠολΔ, το οποίο εφαρμόζεται σε όλους τους αναιρετικούς λόγους), γεγονός που δεν προκύπτει ούτε από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων (προτάσεων) που η αναιρεσείουσα κατέθεσε σε αυτό.

Περαιτέρω από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης ειδικώς στα σημεία που αναφέρεται στα ζητήματα αυτά, προκύπτει ότι το Εφετείο δέχθηκε κατά την ανέλεγκτη κρίση του τα εξής: "Επιπλέον, δεν μπορεί να γίνει λόγος για τήρηση από μέρους των εναγομένων της προβλεπόμενης απόστασης ασφαλείας, όπως τέθηκε στο 2ο ζήτημα της 38/2015 μη οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Βόλου, αφού η τήρηση απόστασης ασφαλείας μεταξύ γειτονικών κτιρίων προβλέφθηκε για πρώτη φορά από τον ΓΟΚ 1577/1985, ενώ ο επίδικος τοίχος είχε χρησιμοποιηθεί ως νότιος τοίχος της οικίας Τ. ήδη από το έτος 1898, ο δε μηχανικός Δ. Σ. κατέθεσε ενισχυτικά ότι οτιδήποτε υφίσταται πριν από τον ΓΟΚ του 1955 νομίμως υπάρχει, σε κάθε δε περίπτωση, δεν δύναται να δημιουργηθεί εκ των υστέρων σε προϋφιστάμενα εφαπτόμενα κτήρια απόσταση ασφαλείας. Άλλωστε, καθ 'όσον αφορά τις νέες κατασκευές των εναγομένων, που έγιναν στα πλαίσια των εργασιών αποκατάστασης, αυτές, όπως προαναφέρθηκε, δεν μεταβιβάζουν πλέον φορτία στο κτίριο της ενάγουσας ούτε βλάπτουν αυτό ως προς τη στατικότητά του. Επίσης, δεν υφίσταται, εν προκειμένω, παραβίαση του άρθρου 5 της ...1989, του άρθρου 348 του Κτιριοδομικού Κανονισμού και του εδ. 3 της παρ.4.1.7.2. του ΝΕΑΚ (ΥΑΔ 17α/32/ΦΝ275/30.9.1992), όπως υποστηρίζει η ενάγουσα, αναφορικά με την επικαλούμενη από αυτήν πρόβλεψη στις ως άνω διατάξεις, της δημιουργίας νέου εξωτερικού στην γειτονική ιδιοκτησία και αντισεισμικού αρμού πλήρους διαχωρισμού για την περίπτωση ανέγερσης νέου κτιρίου, καθώς, όπως προαναφέρθηκε, δεν πρόκειται στη συγκεκριμένη περίπτωση για κατασκευή νέου κτιρίου, αλλά οι εναγόμενοι προέβησαν σε εργασίες επί του επιδίκου προϋπάρχοντος του έτους 1955 τοίχου, που αποτελούσε όριο των οικοδομών. Ο δε πολιτικός μηχανικός των εναγομένων, Ν. Χ., στην από ... 2020 τεχνική του έκθεση, αναφέρει ότι o αντισεισμικός αρμός πλήρους διαχωρισμού επιβάλλεται σε κτίρια που έχουν ανεγερθεί εξ ολοκλήρου μετά το έτος 1985. Προς επίρρωση των ανωτέρω, επισημαίνεται και ότι το γεγονός ότι στοιχεία της κατοικίας Τ. εδράζονταν στον επίδικο τοίχο ήδη από της κατασκευής της έγινε δεκτό και από τη μηχανικό της ενάγουσας, Ι. Χ., στην από 12-10-2021 τεχνική της έκθεση (σελ.33 αρ.3). Μάλιστα, ο συντάξας κατ' εντολήν των εναγομένων την από Μάιο 2017 τεχνική έκθεση πολιτικός μηχανικός, Ν. Χ., εκφράζει επιφυλάξεις ως προς τον πλήρη διαχωρισμό των κτιρίων, κατά το αίτημα της ενάγουσας, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι: "Πιθανώς ο πλήρης διαχωρισμός να μην είναι προς την πλευρά της ασφάλειας και των δύο ιδιοκτησιών".

Έτι περαιτέρω, σύμφωνα με τη διάταξη της παρ.4.1.7.2. του ΝΕΑΚ (Δ17α/141/3/ΦΝ 275/15-20.12.1999 ΥΑ), αντισεισμικός αρμός πλήρους διαχωρισμού προβλέπεται σε περίπτωση πιθανότητας εμβολισμού υποστυλωμάτων των σε επαφή βρισκόμενων κτιρίων, πλην όμως, στην προκείμενη περίπτωση ουδεμία προσκομιζόμενη από τους διαδίκους τεχνική έκθεση αναφέρεται σε κίνδυνο εμβολισμού των υποστυλωμάτων των σε επαφή βρισκόμενων επίδικων κατοικιών. Αξίζει, επίσης, στο σημείο αυτό να τονιστεί και ότι η κατ 'εντολή της ενάγουσας συντάξασα την από Οκτώβριο 2014 τεχνική έκθεση πολιτικός μηχανικός, Ε. Κ., ως μέτρο για την άρση των επιβαρυντικών εργασιών στην οικοδομή των εναγομένων πρότεινε μόνο τη διάσπαση των δύο δομημάτων με την κατασκευή αρμού, χωρίς να κάνει αναφορά για την κατασκευή νέου νότιου τοίχου από τους εναγόμενους εντός των ορίων του οικοπέδου τους, ούτε για την τήρηση απόστασης ασφαλείας μεταξύ των δύο κτιρίων. Επομένως, με τις επισκευαστικές εργασίες που έγιναν από τους εναγομένους κατ το χρονικό διάστημα από 25-4-2014 έως 13-5-2014, ήρθη, κατά τα ως άνω, η διατάραξη που είχε προκληθεί από τις εργασίες έδρασης πλάκας σκυροδέματος που είχαν επιχειρήσει αυτοί από Απρίλιο έως και τον Ιούνιο του έτους 2011, ως προς την μεταφορά φορτίων στον επίδικο τοίχο. Βάσει αυτών, δεν ενδείκνυται κατασκευαστικά να γίνει νέος νότιος τοίχος στην οικία Τ., με την τοποθέτηση μεταξύ αυτού και του βόρειου τοίχου της οικίας της ενάγουσας αντισεισμικού αρμού πλήρους διαχωρισμού. Κατά συνέπεια, το αίτημα της ενάγουσας να καταδικαστούν οι εναγόμενοι στην κατασκευή νότιου τοίχου στην οικοδομής τους, στο βορινό σύνορο της κατοικίας της με τη δική τους, ώστε να πάψουν στο εξής να χρησιμοποιούν ως τοίχο της κατοικίας τους τον βορινό τοίχο της κατοικίας της, ο νότιος δε αυτός τοίχος που θα κατασκευάσουν να βρίσκεται εντός του ορίου του οικοπέδου τους, καθώς και στην τήρηση της προβλεπόμενης από το απόστασης ασφαλείας από την κατοικία της, καθώς και το αίτημα να καταδικαστούν οι εναγόμενοι στη δημιουργία αντισεισμικού αρμού πλήρους διαχωρισμού μεταξύ των ιδιοκτησιών των δύο πλευρών, όπως προβλέπεται στις διατάξεις του άρθρου 5 της .../1989, τυγχάνουν απορριπτέα ως ουσιαστικά αβάσιμα.". Κατόπιν των ανωτέρω, αυτός ο αναιρετικός λόγος είναι και αβάσιμος, διότι 1) οι ανωτέρω ουσιαστικές διατάξεις, που η αναιρεσείουσα διατίνεται ότι δεν εφαρμόστηκαν από το δικαστήριο της ουσίας, δεν τυγχάνουν εφαρμογής στην προκειμένη περίπτωση λόγω του χρόνου αρχικής κατασκευής των κτιρίων (έτος 1650 της ενάγουσας και έτος 1898 των εναγομένων), και, ως εκ τούτου, ορθώς δεν εφαρμόστηκαν από το Εφετείο, και 2) διότι έτσι που έκρινε το Εφετείο, όπως οι παραδοχές του επί των ουσιωδών αυτών ζητημάτων, αναφέρθηκαν αμέσως παραπάνω, δεν στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσης, καθόσον περιέλαβε σε αυτή σαφείς, πλήρεις και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την εφαρμογή ή μη των παραπάνω διατάξεων και ειδικότερα το αποδεικτικό του πόρισμα, στο οποίο κατέληξε μετά από στάθμιση, εκτίμηση και αξιολόγηση των αποδεικτικών μέσων, έχει διατυπωθεί με πληρότητα και σαφήνεια και βρίσκεται σε λογική ακολουθία με τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε, το Εφετείο, ότι αποδείχθηκαν. 8.- Τέλος με τον τρίτο αναιρετικό λόγο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθ. 19 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ, που συνίσταται στο ότι το Εφετείο στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσης , διότι διέλαβε σε αυτή ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το ουσιώδες ζήτημα της έδρασης της πλάκας οροφής του ισογείου της οικοδομής των εναγομένων, επί του επιδίκου τοίχου της οικοδομής της ενάγουσας και της εντεύθεν διατάραξης της κυριότητάς της, για την οποία το Εφετείο δέχεται ότι, μετά την αποκατάσταση των ζημιών επί του ακινήτου της ενάγουσας από τους εναγομένους, επήλθε η ασφαλής συνύπαρξη των δυο οικοδομών καίτοι παράλληλα δέχθηκε ότι ο επίδικος τοίχος επί του οποίου η πλάκα αυτή εδράζεται ανήκει στην αποκλειστική κυριότητα της ενάγουσας. Ο λόγος αυτός είναι προεχόντως απορριπτέος ως αόριστος, διότι δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο, ποια είναι η αντίφαση στην οποία υπέπεσε το δικαστήριο της ουσίας, με τις παραπάνω παραδοχές του. Επιπλέον είναι και απαράδεκτος διότι υπό την επίκληση της αναιρετικής πλημμέλειας από τον αρ. 19 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ, πλήττεται η ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του δικαστηρίου της ουσίας περί την εκτίμηση, στάθμιση και αξιολόγηση των αποδείξεων (άρθρ. 561 παρ.1 ΚΠολΔ), καθόσον για το ζήτημα αυτό, το Εφετείο δέχθηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα "Συγκεκριμένα, αξιολογώντας όλα τα προαναφερόμενα αποδεικτικά μέσα το δικαστήριο καταλήγει στα εξής συμπεράσματα, ως προς τα κρίσιμα για τη διάγνωση της διαφοράς ζητήματα: Η πλάκα από οπλισμένο σκυρόδεμα της οροφής του ισογείου της οικίας Τ. δεν στηρίζεται πλέον στον επίδικο τοίχο, μεταφέροντας φορτία σ'αυτόν, αλλά στηρίζεται στις κολώνες, τις δοκούς και τα μεταλλικά πλαίσια και υποστυλώματα, που κατασκευάστηκαν, κατά τα ως άνω, στις αποκαταστατικές εργασίες των εναγομένων, με την επίβλεψη του μηχανικού Δ. Σ. και βάσει της εγκριθείσας από την πολεοδομία στατικής μελέτης του, ενώ έγινε και αδιατάρακτη κοπή των πλακών οπλισμένου σκυροδέματος Π1 και Π5 της οροφής ισογείου από τον επίδικο τοίχο και στη συνέχεια δημιουργήθηκε και επαρκής αντισεισμικός αρμός 12 εκατοστών μεταξύ των πλακών και του τοίχου, με μη καταστροφική μέθοδο, όπως αυτός προβλεπόταν στην από Φεβρουάριο 2013 στατική μελέτη (βλ. στοιχ. 7 σελ.6). Την κατασκευή αντισεισμικού αρμού 12 εκατοστών βεβαίωσε μετά λόγου γνώσης και o επιβλέπων τις εργασίες αποκατάστασης μάρτυρας και μηχανικός των εναγομένων, Δ. Σ.

Διευκρίνισε, μάλιστα, ότι, μετά από εργαστηριακά πειράματα ραδιομέτρησης, που διενήργησε με ειδικό συνεργείο, διαπίστωσε πως δεν απαιτείται οι εναγόμενοι να κατασκευάσουν νέο τοίχο από τη δική τους πλευρά αφού έγινε αντισεισμικός αρμός και η πλάκα της οροφής του ισογείου δεν εδράζεται πλέον στον επίδικο τοίχο αλλά στις δύο κάθετες τοιχοποιίες της κατοικίας Τ., που από κάτω έχουν θεμέλια. Έτσι, με τις εργασίες αποκατάστασης κατέστη πλέον ασφαλής η συνύπαρξη της πλάκας της οροφής του ισογείου της οικίας Τ. με τον επίδικο τοίχο. Επιπροσθέτως, το συμπέρασμα ότι o επίδικος τοίχος, μετά τις ως άνω αποκαταστατικές εργασίες, δεν εξακολουθεί να δέχεται τα φορτία της οικίας Τ., ενισχύεται και από την από ... 2020 τεχνική έκθεση του πολιτικού μηχανικού των εναγομένων Ν. Χ., στην οποία αναφέρεται ότι δεν υφίσταται τέτοιο ζήτημα λόγω της κατασκευής ενισχυμένης ζώνης στην πλάκα οροφής του ισογείου και της αποκοπής της επαφής που υπήρχε με τον επίδικο τοίχο στον α' όροφο, καθώς και διότι η στήριξη της πλάκας έγινε με σύστημα μεταλλικών πλαισίων που εδράζεται ήδη στην πλάκα οροφής της κατοικίας των εναγομένων και ότι εξαιτίας της αδιατάρακτης κοπής και της τοποθέτησης αρμού δεν υπάρχει πλέον καμία επαφή πλακών με τη μεσοτοιχία. Σημειώνεται ότι δεν εξετάζεται από το παρόν δικαστήριο αν μεταφέρονται φορτία στον επίδικο τοίχο από την εισχώρηση της πλάκας-οροφής του πρώτου ορόφου σαυτόν, καθόσον αντικείμενο της κρινόμενης διαφοράς ως προς το ζήτημα αυτό είναι μόνο η έδραση της πλάκας οροφής του ισογείου στον επίδικο τοίχο, στην οποία και μόνο αναφέρεται η αγωγή. Βάσει αυτών, δεν κρίνεται απαραίτητο να κατασκευάσουν οι εναγόμενοι νέο ξεχωριστό νότιο τοίχο στην οικία Τ. αφού, όπως διαπίστωσε και η πραγματογνώμονας Β. Ζ., υπάρχουν αρμοί στη θέση όπου πραγματοποιήθηκε η αδιατάρακτη κοπή της πλάκας στην οροφή του ισογείου και της πλάκας και της δοκού στην οροφή του α' ορόφου, ενώ επιβεβαίωσε η ίδια και ότι κατά τη διενέργεια των αυτοψιών που πραγματοποίησε δεν παρατηρήθηκαν κενά στην παρειά του λιθόκτιστου τοίχου κάτω από το σημείο της αδιατάρακτης κοπής της πλάκας οπλισμένου σκυροδέματος που εδραζόταν στον επίδικο τοίχο, ούτε παρατηρήθηκαν ασυνέχειες στην επιφάνειά του στις περιοχές των σημείων της αδιατάρακτης κοπής, αλλά, αντίθετα, στα σημεία εκείνα φαίνεται ότι έχει αποκατασταθεί η συνοχή της αργολιθοδομής και η στατικότητα της οικοδομής.

Εξάλλου, και το πέρασμα του χρόνου από τις ως άνω εργασίες στον επίδικο τοίχο κατέδειξε ότι διά της συνένωσης των δύο κατοικιών μέσω του τοίχου αυτού και τις εργασίες αποκατάστασης που πραγματοποιήθηκαν το έτος 2014, αμφότερες οι κατοικίες συνυπάρχουν αρμονικά και εξυπηρετούνται λειτουργικά, χωρίς να υφίσταται κίνδυνος για τη στατικότητα της οικίας της ενάγουσας". Με βάση τις παραπάνω παραδοχές ο λόγος αυτός είναι και αβάσιμος, διότι το Εφετείο, έτσι που έκρινε δεν στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσης, καθόσον το αποδεικτικό του πόρισμα, στο οποίο κατέληξε μετά την αναιρετικά ανέλεγκτη εκτίμηση, στάθμιση και αξιολόγηση των αποδεικτικών μέσων, σχετικά με το προαναφερθέν ουσιώδες ζήτημα της έδρασης της πλάκας της οροφής του ισογείου των αναιρεσιβλήτων στον επίδικο τοίχο της αναιρεσείουσας, έχει διατυπωθεί με πληρότητα και σαφήνεια, χωρίς καμία αντίφαση και βρίσκεται σε λογική ακολουθία, με τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το Εφετείο ότι αποδείχθηκαν. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω και εφόσον δεν υπάρχει άλλος αναιρετικός λόγος προς έρευνα, η ένδικη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της και να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος, για την άσκησή της, παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ). Τέλος, τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων οι οποίοι παραστάθηκαν και κατέθεσαν προτάσεις, πρέπει, κατόπιν σχετικού αιτήματός τους, να επιβληθούν σε βάρος της αναιρεσείουσας λόγω της ήττας της (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ) κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 30.6.2022 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθ. 13/2022 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας.

Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος από την αναιρεσείουσα, για την άσκηση της ανωτέρω αίτησης, παραβόλου.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 29 Μαΐου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 28 Ιουλίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ και ταύτης καθώς και των αρχαιοτέρων Αρεοπαγιτών αποχωρησάντων από την Υπηρεσία, ο εν ενεργεία αρχαιότερος της συνθέσεως Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Θεοφάνης Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή