<< Επιστροφή

Αριθμός 1362/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Α. Αποστολάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Σωκράτη Πλαστήρα, Σταύρο Μάλαινο, Αντιγόνη Τζελέπη και Ερασμία Λιούλη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Νοεμβρίου 2024, με την παρουσία και του Γραμματέα Α. Λ., για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "Τράπεζα Eurobank Ανώνυμη Εταιρεία" και δ.τ. "Eurobank", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αντώνιο Χονδρόπουλο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Δ. Κ. του Ι., κατοίκου ..., 2) ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, 3) ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "AΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, 4) υπό ειδική εκκαθάριση ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, 5) ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, 6) Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα, 7) Χ. Τ. του Δ., 8) Ι. Κ. του Δ., 9) Π. Λ. του Α., συζ. Ι. Κ., 10) Σ. Κ. του Δ., κατοίκων ..., 11) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "INTRUM HELLAS Ανώνυμη Εταιρεία Διαχείρισης Απαιτήσεων από Δάνεια και Πιστώσεις", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, 12) ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "AΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως διαχειρίστριας των απαιτήσεων, εντολοδόχου, ειδικού πληρεξουσίου και αντικλήτου της εταιρείας με την επωνυμία "GALAXY III FUNDING DESIGNATED ACTIVITY COMPANY" και 13) εταιρείας με την επωνυμία "B2 Kapital Ανώνυμη Εταιρεία Διαχείρισης Απαιτήσεων από Δάνεια και Πιστώσεις", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, εκ των οποίων ο 1ος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σωτήριο Γκάλη, ενώ οι λοιποί δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-12-2017 αίτηση του 1ου των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Ελασσόνας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 38/2019 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 161/2021 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 5-7-2021 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Ερασμία Λιούλη, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο η αναιρεσείουσα και ο 1ος των αναιρεσιβλήτων όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του 1ου αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη από 5.7.2021 αίτηση αναίρεσης της αναιρεσείουσας ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ EUROBANK Α.Ε.", η οποία στρέφεται κατά: 1) του Δ. Κ. του Ι. και της Π., 2) της ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", 3) της ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ Α.Ε.", 4) της υπό ειδική εκκαθάριση ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε", 5) της ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Α.Ε.", 6) του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ, 7) του Χ. Τ. του Δ., 8) του Ι. Κ. του Δ. 9) της Π. Λ. του Α. 10) του Σ. Κ. του Δ., 11) της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "INTRUM HELLAS ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ ΑΠΟ ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ" 12) της ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ Α.Ε." ως διαχειρίστριας απαιτήσεων, της εταιρείας "GALAXY III FUNDING DESIGNATED ACTIVITY COMPANY" και 13) της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "B2Kapital ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ ΑΠΟ ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ", προσβάλλεται η υπ' αριθμ. 161/2021 τελεσίδικη απόφαση του ως εφετείου δικάσαντος Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας, η οποία εκδόθηκε με την ειδική διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας (άρθρο 3 του Ν. 3869/2010 σε συνδ. 739 επ. ΚΠολΔ), επί των από 3.12.2019 και από 29.11.2019 εφέσεων που άσκησαν οι ανώνυμες τραπεζικές εταιρίες με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Α.Ε." και "ΤΡΑΠΕΖΑ EUROBANK Α.Ε.", που συνεκδικάσθηκαν, ερήμην των 1ης, 2ης και 3ης ανωνύμων τραπεζικών εταιριών, με τις επωνυμίες "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", "ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ Α.Ε." και "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε", του 5ου, (ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ), του 6ου (Χ. Τ.), του 7ου (Ι. Κ.), της 8ης (Π. Λ.) και του 9ου (Σ. Κ.) από τους προς τους οποίους η κοινοποίηση και ήδη 2ης 4ης, 6ου, 7ου 8ου, 9ης, 10ου και 13ης των αναιρεσιβλήτων, ως προς τους οποίους χώρησε η συζήτηση της υπόθεσης σαν να ήταν και αυτοί παρόντες (άρθρο 764 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.) και αντιμωλία των λοιπών διαδίκων. Πλην όμως, παρά την ανωτέρω ερημοδικία, η προσβαλλόμενη απόφαση είναι τελεσίδικη, διότι σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 14 του Ν. 3869/2010, δεν υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας και, συνακόλουθα, δεν μπορεί να γίνει λόγος για την αρχή της διαδοχικής άσκησης των ενδίκων μέσων, σύμφωνα με την οποία η ερήμην οριστική απόφαση του εφετείου υπόκειται σε αναίρεση μόνον αφότου έπαυσε να υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας και επομένως η προσβαλλόμενη απόφαση είναι δεκτική άσκησης κατ' αυτής αίτησης αναίρεσης (ΑΠ 991/2023, ΑΠ 780/2022, ΑΠ 1376/2021).

Συνεπώς, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης έχει ασκηθεί παραδεκτά ως δικόγραφο, κατ' άρθρο 553 ΚΠολΔ, ως προς τους ανωτέρω αναιρεσίβλητους.
Από τις διατάξεις του άρθρου 576 παρ.1-3 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αναίρεσης, δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί και δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως ποιος επισπεύδει τη συζήτηση. Αν την επισπεύδει ο διάδικος που απουσιάζει, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι. Αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικός του, ερευνάται αν ο διάδικος, ο οποίος δεν εμφανίστηκε ή, αν και εμφανίστηκε, δεν έλαβε μέρος στη συζήτηση με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα από εκείνον που επισπεύδει τη συζήτηση. Στην περίπτωση που δεν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη και η υπόθεση επαναφέρεται με νέα κλήτευση.

Στην αντίθετη περίπτωση, ο Άρειος Πάγος προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Ειδικότερα, από τις πιο πάνω διατάξεις προκύπτει ότι σε περίπτωση αναγκαστικής ομοδικίας στη δίκη επί της αίτησης αναίρεσης, εάν δεν κλητεύθηκε κάποιος από τους αναγκαίους ομόδικους, η συζήτηση της αίτησης κηρύσσεται απαράδεκτη για όλους, εάν όμως κλητεύθηκε αυτός νόμιμα είτε από τον αντίδικό του, είτε από αναγκαίο ομόδικό του και δεν εμφανιστεί στη συζήτηση, τότε θεωρείται σαν να είναι παρών και η συζήτηση χωρεί νομίμως και ως προς τον απολειπόμενο αναγκαίο ομόδικο παρά την απουσία του (ΑΠ 1437/2019, ΑΠ 1946/2017, ΑΠ 756/2017).

Εξάλλου, στη δίκη περί ρύθμισης οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων, ο δεσμός που συνδέει τους πιστωτές του αιτούντος - οφειλέτη, ενόψει του ότι η ισχύς της απόφασης που θα εκδοθεί εκτείνεται σε όλους τους "μετέχοντες στη δίκη" πιστωτές, είναι αυτός της αναγκαστικής παθητικής ομοδικίας, κατ' άρθρο 76 παρ. 1 περ. β` του ΚΠολΔ (ΑΠ 991/2023, ΑΠ 516/2020).

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 62 του ΚΠολΔ, ικανός να είναι διάδικος είναι εκείνος που έχει την ικανότητα να είναι υποκείμενο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων. Η ικανότητα αυτή, που εξετάζεται αυτεπάγγελτα από το δικαστήριο (άρθρο 73 ΚΠολΔ), προκειμένου για φυσικό πρόσωπο, παύει να υπάρχει με το θάνατό του (άρθρ. 35 ΑΚ).

Εξ άλλου, κατά το άρθρο 313 παρ.1 εδ. δ` ΚΠολΔ, απόφαση που εκδόθηκε σε δίκη που είχε διεξαχθεί κατ` ανύπαρκτου φυσικού προσώπου, όπως είναι και εκείνο που είχε αποβιώσει, δεν έχει υπόσταση, χαρακτηριζόμενη ρητά ως ανύπαρκτη. Έτι περαιτέρω, όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 286 επ. ΚΠολΔ, τα οποία εφαρμόζονται και στην κατ` αναίρεση δίκη (άρθρο 573 παρ.1 ΚΠολΔ), σε συνδυασμό με τις παραπάνω διατάξεις, όταν ο διάδικος είναι στη ζωή κατά την έναρξη της δίκης, αποβιώσει όμως στη συνέχεια προτού αποπερατωθεί η δίκη αμετακλήτως, αν μεν ο θάνατος επήλθε μέχρι το τέλος της προφορικής συζήτησης, μετά την οποία εκδίδεται η οριστική απόφαση, τότε, τηρουμένων και των λοιπών νομίμων διατυπώσεων, μεταξύ των οποίων και εκείνη της γνωστοποίησης του θανάτου προς τον αντίδικο, επέρχεται διακοπή της δίκης με συνέπεια όλες οι επιχειρούμενες στο μεταξύ και έως τη νόμιμη επανάληψη διαδικαστικές πράξεις, εκτός από την τυχόν εκδιδόμενη απόφαση, να λογίζονται άκυρες. Αν δε ο θάνατος έλαβε χώρα μετά το τέλος της συζητήσεως εκείνης, πολύ δε περισσότερο μετά την έκδοση της οριστικής αποφάσεως, τότε, εφόσον δεν υφίσταται εκκρεμής δικαστικός αγώνας, ούτε στάδιο εφαρμογής των διατάξεων για διακοπή και επανάληψη της δίκης, τα ασκούμενα κατά της πιο πάνω απόφασης ένδικα μέσα, άρα και η αίτηση αναιρέσεως, πρέπει να απευθύνονται σύμφωνα με το άρθρο 558 ΚΠολΔ κατά των καθολικών διαδόχων (κληρονόμων) του αποβιώσαντος, απευθυνόμενα δε κατά του αποβιώσαντος είναι άκυρα, υπό την προϋπόθεση όμως ότι ο αναιρεσείων διάδικος είχε λάβει γνώση, προτού ασκηθεί η αναίρεσή τους, με οποιοδήποτε τρόπο, του θανάτου του αντιδίκου του, ώστε να διαπιστώσει τους κληρονόμους του και να απευθύνει κατ` αυτών την αναίρεση. Η αναίρεση, συνεπώς, που απευθύνεται κατά του αποβιώσαντος, χωρίς όμως να γνωρίζει το θάνατό του ο αναιρεσείων, δεν είναι άκυρη και νόμιμα χωρεί η συζήτησή της με τους κληρονόμους του αποβιώσαντος, οι οποίοι καλούνται προς τούτο, ή εμφανίζονται κατά τη συζήτηση, με την ιδιότητα αυτή στη θέση του αναιρεσιβλήτου και προβάλλουν υπεράσπιση επί της ουσίας της διαφοράς (Ολ.ΑΠ 27/1987, ΑΠ 1437/2021, ΑΠ 465/2020, ΑΠ 617/2019, ΑΠ 204/2018).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το από ....2024 απόσπασμα ληξιαρχικής πράξης θανάτου του Ληξιάρχου Ελασσόνας Α. Κ., που προσκομίζει η αναιρεσείουσα, η ενάτη αναιρεσίβλητη Π. Λ. συζ. Α. Κ. απεβίωσε την ....2022, δηλαδή μετά την κατάθεση της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως (7.7.2021) και κατέλιπε μόνους εξ αδιαθέτου κληρονόμους της τον σύζυγό της Ι. Κ. και τα τέκνα της Ο. Κ., Δ. Κ. (ήδη πρώτο αναιρεσίβλητο) και Ε. Κ., όπως προκύπτει από το με αρ. πρωτ. ....2022 πιστοποιητικό εγγυτέρων συγγενών του Δήμος Ελασσόνας, το με αρ. .../2024 περί μη αμφισβητήσεως του κληρονομικού δικαιώματος πιστοποιητικό του Γραμματέα του Πρωτοδικείου Λάρισας και το υπ' αριθμ. 168/2024 πιστοποιητικό περί μη δημοσιεύσεως διαθήκης του Γραμματέα του Ειρηνοδικείου Ελασσόνας.

Συνεπώς, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης έχει ασκηθεί παραδεκτά ως δικόγραφο, κατ' άρθρο 553 ΚΠολΔ, ως προς τους ανωτέρω αναιρεσίβλητους, εφόσον ο θάνατος της αναιρεσίβλητης Π. Λ. επήλθε μετά την κατάθεση αυτής.

Περαιτέρω, από τις εκθέσεις επιδόσεως με αριθμούς ..., ....2021, ..., ....2021, ....2021 του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Πειραιώς Ν. Κ., με αριθμούς ... και ....2022 του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Λάρισας Θ. Γ. και με αριθμούς ....2022, ....2021 και ....2021 του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Πειραιώς Ν. Κ., που προσκομίζει η αναιρεσείουσα, η οποία επισπεύδει τη συζήτηση της υποθέσεως, προκύπτει, ότι ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της από 5.7.2021 αιτήσεως αναιρέσεως, με την κάτω από αυτήν από 8.9.2021 πράξη ορισμού δικασίμου της Προέδρου του Δ' Πολιτικού Τμήματος και κλήση προς συζήτηση για την αρχική δικάσιμο της 3.2.2023 επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα (άρθρα 769 εδ.β' και 762 ΚΠολΔ), στους 2η, 3η, 4η, 5η, 6ο, 7ο, 10ο, 11η, 12η, και 13η εκ των αναιρεσιβλήτων με κλήση να παραστούν κατά τη συζήτηση. Κατά την ανωτέρω αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο, η συζήτηση της υποθέσεως αναβλήθηκε, κατόπιν αιτήματος διαδίκου, όπως προκύπτει από το πρακτικό δημόσιας συνεδρίασης του παρόντος Δικαστηρίου της άνω δικασίμου (3.2.2023) για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (15.11.2024).

Επιπροσθέτως όπως προκύπτει από τις με αριθμούς ..., ... και ....2024 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Λάρισας Ν. Κ., που προσκομίζει η αναιρεσείουσα η από 12.6.2023 βεβαίωση αναβολής για την ως άνω (μετ' αναβολή) δικάσιμο, με ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως επιδόθηκε, ομοίως, στους Ι. Κ. (8ο αναιρεσίβλητο), Ο. Κ. και Ε. Κ., οι οποίοι δεν είχαν κληθεί για την αρχική δικάσιμο. Ωστόσο, κατά την ανωτέρω (μετ' αναβολή) δικάσιμο (15.11.2024), όταν εκφωνήθηκε νόμιμα η υπόθεση με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο, οι αναιρεσίβλητοι πλην του πρώτου Δ. Κ., δεν παραστάθηκαν ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε κατέθεσαν δήλωση, σύμφωνα με τα άρθρα 242 παρ. 2 και 573 παρ. 1 ΚΠολΔ, ότι δεν θα παραστούν κατά την εκφώνησή της.

Συνεπώς, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση, παρά την απουσία αυτών (άρθρο 576 παρ. 2 του ΚΠολΔ), καθόσον μάλιστα αν αναβληθεί η συζήτηση της υπόθεσης σε νέα δικάσιμο, κλήση του διαδίκου για εμφάνιση στη δικάσιμο αυτή δεν χρειάζεται και η αναγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων, κατά τα άρθρα 226 παρ. 4 εδ. δ' και 575 εδάφ. β` του ΚΠολΔ.

Πρέπει, επομένως, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, εφόσον, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553 παρ. 1β, 556, 558, 564 παρ. 3, 566, 741 και 769 ΚΠολΔ) να ερευνηθεί περαιτέρω, ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων αυτής (άρθρο 577 παρ. 1 και 3 ΚΠολΔ).

Από την επιτρεπτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ), προκύπτει ότι η προσβαλλόμενη είναι αποτέλεσμα της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής: Ο αιτών και ήδη πρώτος αναιρεσίβλητος άσκησε την από ....2017 (αριθμ. εκθ. καταθ. ...2018) αίτησή του ενώπιον του Ειρηνοδικείου Ελασσόνας, που κοινοποιήθηκε στους Χ. Τ., Ι. Κ., Π. Λ. και Σ. Κ., ως εγγυητές, με την οποίαν, επικαλούμενος έλλειψη πτωχευτικής ικανότητας και μόνιμη αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων χρηματικών οφειλών του προς την ήδη αναιρεσείουσα και τις αναιρεσίβλητες τραπεζικές εταιρίες, προερχόμενων από καταναλωτικά δάνεια, στεγαστικά δάνεια και πιστωτικές κάρτες, ζήτησε να επικυρωθεί το σχέδιο διευθέτησης που αυτός πρότεινε, άλλως επικουρικά, τη δικαστική ρύθμιση των οφειλών του, προκειμένου να υπαχθεί στον ν. 3869/2010, λαμβανομένης υπόψη της οικογενειακής και περιουσιακής του κατάστασης, με σκοπό την απαλλαγή από τα χρέη του, και την εξαίρεση από την εκποίηση της κύριας κατοικίας του με τους εκεί αναφερόμενους όρους. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, με τη με αριθμό 38/2019 οριστική απόφασή του, δέχθηκε την αίτηση ως προς όλους τους καθών, πλην του 6ου και της 7ης εξ αυτών (ήτοι του Ελληνικού Δημοσίου) και: α) ρύθμισε τα χρέη του αιτούντος κατ' άρθρο 8 παρ. 2 και 5 του Ν. 3869/2010, με μηδενικές μηνιαίες καταβολές, και β) επέβαλε σε αυτόν την υποχρέωση να καταβάλει στους καθ' ών για τη διάσωση της κατοικίας του, την οποία εξαίρεσε της εκποιήσεως, για χρονικό διάστημα είκοσι (20) ετών, το ποσό των 150 ευρώ μηνιαίως, διανεμόμενο στις καθών, κατά τα ειδικότερον αναφερόμενα στο διατακτικό της, η δε καταβολή των μηνιαίων αυτών δόσεων όρισε να αρχίσει την 5.1.2020 και θα γίνεται εντός του πρώτου επταημέρου εκάστου μηνός, εντόκως, χωρίς ανατοκισμό, με σταθερό επιτόκιο από 2,61%. Κατά της απόφασης αυτής, η αναιρεσείουσα και η πέμπτη αναιρεσίβλητη άσκησαν τις από 29.11.2019 και από 3.12.2019 εφέσεις. Επί των εφέσεων αυτών, κατά τη συζήτηση των οποίων άσκησαν: α) η 11η αναιρεσίβλητη αυτοτελή πρόσθετη παρέμβαση υπέρ της εκκαλούσας "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Α.Ε.", β) η 12η αναιρεσίβλητη πρόσθετη παρέμβαση υπέρ της αναιρεσείουσας και γ) η 13η αναιρεσίβλητη αυτοτελή πρόσθετη παρέμβαση υπέρ της αναιρεσείουσας και της 12ης αναιρεσίβλητης, εκδόθηκε, η αναιρεσιβαλλόμενη υπ' αριθμ. 161/2021 τελεσίδικη απόφαση του ως Εφετείου δικάσαντος Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας, το οποίο, αφού συνεκδίκασε αυτές, δέχθηκε τυπικά και απέρριψε κατ' ουσίαν τις εφέσεις. Με το άρθρο 1 παρ. 1 του Ν. 3869/2010 ("Ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων..."), όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το νόμο 4336/2015 (ΦΕΚ 94/Α/14-8-2015), που καταλαμβάνει, σύμφωνα με την παρ. 5 του άρθρου 2 της ΥΠΟΠΑΡ. Α. 4 του άρθρου 2 του ίδιου νόμου, τις αιτήσεις που υποβάλλονται μετά την έναρξη ισχύος του [και εφαρμόζεται στην προκειμένη υπόθεση, καθόσον η ένδικη από ....2017 και με αρ. κατ. ...2018 αίτηση του πρώτου αναιρεσίβλητου, περί υπαγωγής του στις διατάξεις του νόμου 3869/2010, ενώπιον του Ειρηνοδικείου Ελασσόνας, υποβλήθηκε μετά την έναρξη ισχύος του, ήτοι στις 23-1-2018], ορίζεται ότι "Φυσικά πρόσωπα που στερούνται πτωχευτικής ικανότητας υπό την έννοια του άρθρου 2 του Ν. 3588/2007 και έχουν περιέλθει, χωρίς δόλο, σε μόνιμη και γενική αδυναμία πληρωμής ληξιπρόθεσμων χρηματικών οφειλών τους, δικαιούνται να υποβάλουν στο αρμόδιο δικαστήριο την αίτηση που προβλέπεται στην παράγραφο 1 του άρθρου 4 για τη ρύθμιση των οφειλών τους και απαλλαγή. Την ύπαρξη δόλου αποδεικνύει ο πιστωτής". Ακολούθως, με τη διάταξη του άρθρου 8 παρ. 1 του Ν. 3869/2010, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 16 Ν. 4161/2013 (ΦΕΚ Α' 143/14-6-2013) και εφαρμόζεται στην προκειμένη υπόθεση, ορίζεται ότι "Αν το σχέδιο δεν γίνεται δεκτό από τους πιστωτές...το δικαστήριο ελέγχει την ύπαρξη των αμφισβητουμένων απαιτήσεων και την πλήρωση των προϋποθέσεων του άρθρου 1 για την ρύθμιση των οφειλών και την απαλλαγή του οφειλέτη". Επίσης, με τη διάταξη της παρ. 2 του άρθρου αυτού ορίζεται ότι: "Αν τα περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη δεν είναι επαρκή το δικαστήριο, αφού αφαιρέσει το ποσό που απαιτείται για την κάλυψη των ευλόγων δαπανών διαβίωσης του ιδίου και των προστατευόμενων μελών της οικογένειάς του, ..... διατάσσει την καταβολή μηνιαίως, για χρονικό διάστημα τριών (3) ετών, του ποσού που απομένει με βάση τα περιουσιακά στοιχεία και τα πάσης φύσεως εισοδήματά του, για την ικανοποίηση των απαιτήσεων των πιστωτών, συμμέτρως διανεμόμενου". Από την προαναφερόμενη διάταξη, η οποία θεσμοθετεί, υπό προϋποθέσεις, τη δυνατότητα του φυσικού προσώπου, το οποίο δεν έχει πτωχευτική ικανότητα, να απαλλάσσεται από τα χρέη του, όταν δεν έχει επαρκή ρευστοποιήσιμα περιουσιακά στοιχεία, ούτε επαρκούν τα τρέχοντα και προσδοκώμενα εισοδήματά του για την εξυπηρέτησή τους, ώστε να συνδυάζεται η μεγαλύτερη δυνατή ικανοποίηση των πιστωτών με την ανάκτηση της οικονομικής ελευθερίας του οφειλέτη και τη στοιχειώδη διαφύλαξη της προσωπικής αξιοπρέπειας αυτού και των προστατευομένων μελών της οικογενείας του, προκύπτουν τα ακόλουθα: Βασική προϋπόθεση για την υπαγωγή του οφειλέτη στις ρυθμίσεις του Ν. 3869/2010 είναι η αποδεδειγμένη και μόνιμη (και όχι απλώς παροδική) περιέλευση αυτού σε αδυναμία πληρωμής των ληξιπροθέσμων χρεών του, άσχετα αν αυτή υπήρχε κατά την ανάληψη των χρεών ή επήλθε μεταγενέστερα, η οποία πάντως δεν πρέπει να οφείλεται σε δόλο του, η ύπαρξη του οποίου προτείνεται κατ' ένσταση από πιστωτή (ΑΠ 552/2020, ΑΠ 1460/2019, ΑΠ 418/2019, ΑΠ 632/2019, ΑΠ 551/2018, ΑΠ 735/2019, ΑΠ 52/2019, ΑΠ 65/2017, ΑΠ 1299/2015).

Περαιτέρω, η προϋπόθεση της έλλειψης πτωχευτικής ικανότητας διατυπώνεται από το νομοθέτη αρνητικά. Το σχετικό αρνητικό γεγονός δεν είναι κατ` αρχήν απαραίτητο να διαλαμβάνεται στην αίτηση ως στοιχείο της ενεργητικής νομιμοποίησης. Σύμφωνα με το σκοπό του νόμου, στη ρύθμιση αυτού υπάγονται μόνο φυσικά πρόσωπα και μάλιστα πρόσωπα που δεν ασκούν αυτοτελή οικονομική δραστηριότητα, η οποία να τους προσδίδει την ιδιότητα του εμπόρου, σύμφωνα με το άρθρο 1 του ΕμπΝ, που ορίζει ότι έμποροι είναι όσοι μετέρχονται πράξεις εμπορικές και κύριο επάγγελμα έχουν την εμπορία, την άσκηση δηλαδή εμπορικών πράξεων κατά σύνηθες επάγγελμα, έστω και αν αυτό δεν είναι το κύριο ή το μοναδικό επάγγελμα του. Υπάγονται επίσης και όσοι ήταν έμποροι αλλά έπαυσαν την εμπορία ή την οικονομική τους δραστηριότητα χωρίς κατά την παύση αυτή να έχουν παύσει και τις πληρωμές τους (άρθρ. 2 παρ. 3 ΠτΚ), δηλαδή εντάσσονται στο ν. 3869/2010 αν έπαυσαν να έχουν εμπορική ιδιότητα, συνέχισαν τις πληρωμές και έπειτα περιήλθαν σε αδυναμία πληρωμών. Ακόμη υπάγονται και οι "μικροέμποροι", για τους οποίους το κέρδος από την άσκηση εμπορικών πράξεων αποτελεί αμοιβή του σωματικού τους μόχθου και κόπου και όχι κερδοσκοπικής δραστηριότητας, όπως είναι π.χ. η μοδίστρα, ο μικροπωλητής σε υπαίθριες και λαϊκές αγορές, ο πλανόδιος λαχειοπώλης, οι κατασκευαστές - πωλητές ειδών τέχνης κλπ, καθόσον αυτοί είναι βιοπαλαιστές έτοιμοι να τραπούν σε άλλα βιοποριστικά επαγγέλματα από εποχή σε εποχή και επομένως δεν έχουν κατά τα ισχύοντα στον ΠτΚ πτωχευτική ικανότητα. Τον χαρακτηρισμό του μικροεμπόρου μπορεί να τον επικαλεστεί και να τον αποδείξει ο ίδιος ο οφειλέτης. Αντιθέτως δεν υπάγονται στη ρύθμιση του ν. 3869/2010 οι οφειλέτες, οι οποίοι, κατά το χρόνο της παύσης των πληρωμών, είχαν την εμπορική ιδιότητα (αν έπαυσαν τις πληρωμές όταν ήταν ακόμα έμποροι τότε απορρίπτεται η αίτηση). Η εμπορική ιδιότητα, είτε υφιστάμενη είτε αναγόμενη στο παρελθόν, κατά το χρονικό όμως σημείο κατά το οποίο έπαυσαν οι πληρωμές, είναι η προϋπόθεση που προσδίδει πτωχευτική ικανότητα στο φυσικό πρόσωπο, αποκλείοντας την υπαγωγή του στο πεδίο εφαρμογής του ως άνω νόμου.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 2 παρ. 1 του ΠτΚ (ν. 3588/ 2007) πτωχευτική ικανότητα έχουν οι έμποροι. Σύμφωνα με το άρθρο 1 του ΕμπΝ και τη διδασκαλία του εμπορικού δικαίου, έμπορος είναι ο κατά σύνηθες επάγγελμα ασκών εμπορικές πράξεις. Οι έμποροι επομένως, για τους οποίους μάλιστα βάσει του άρθρου 8 παρ. 2 του Διατάγματος 1835 περί της αρμοδιότητας των εμποροδικείων ισχύει το τεκμήριο της εμπορικότητας, σύμφωνα με το οποίο όλες οι συναλλαγές που γίνονται από τον έμπορο τεκμαίρεται ότι γίνονται χάριν της εμπορίας του, αποκλείονται από την εφαρμογή του ν. 3869/2010, στη ρύθμιση του οποίου, συνεπώς, δεν υπάγονται ούτε τα ιδιωτικά χρέη του εμπόρου. Γι` αυτούς, σε περίπτωση αδυναμίας εκπλήρωσης των ληξιπρόθεσμων χρηματικών υποχρεώσεών τους κατά τρόπο γενικό και μόνιμο (παύση πληρωμών), ισχύουν οι ρυθμίσεις του ν. 3588/2007 (ΠτΚ) και όχι εκείνες του ν. 3869/2010 (ΑΠ 1225/2023, ΑΠ 303/2021, ΑΠ 3/2021, 611/2020, ΑΠ 804/2019, ΑΠ 550/2019, ΑΠ 1215/2018, ΑΠ 1208/2017).

Περαιτέρω, οι ζημίες από τη διενέργεια εμπορικών πράξεων είναι συνυφασμένες με κερδοσκοπική δραστηριότητα, η οποία όμως απουσιάζει εξ ορισμού από την μικρεμπορία. Άλλως θα επρόκειτο για κανονική εμπορία και ο φορέας της θα διέθετε πτωχευτική ικανότητα και δεν θα υπάγονταν στις διατάξεις του ν. 3869/2010. Μπορεί και ο μικροέμπορος, κάποια στιγμή, να αντιμετωπίσει αρνητική ρευστότητα και ίσως να περιέλθει σε μόνιμη αδυναμία πληρωμών. Η αιτία όμως για τούτο δεν θα είναι η μικροεμπορία, αλλά η ανάληψη προσωπικών ή οικογενειακών υποχρεώσεων που τα εισοδήματα από την μικρεμπορία δεν αποδείχθηκαν ικανά να εξυπηρετήσουν. Η μικρεμπορία, μόνο κατ' εξαίρεση μπορεί να εμφανίσει ζημίες και αυτές περιορισμένου ύψους, ακριβώς διότι ελλείπει η κερδοσκοπική δραστηριότητα, ήτοι η επένδυση κεφαλαίου, η αποθεματοποίηση προϊόντων προς μεταπώληση ή επεξεργασία, η ανάληψη παγίων υποχρεώσεων και η χορήγηση πιστώσεων (ΑΠ 1225/2023). Τον χαρακτηρισμό του μικροεμπόρου μπορεί να τον επικαλεστεί και να τον αποδείξει ο ίδιος ο οφειλέτης (ΑΠ 1215/2018, ΑΠ 1208/2017)

Έτι περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 14 του ν. 3869/2010, οι αποφάσεις του δικαστηρίου υπόκεινται σε έφεση και αναίρεση σύμφωνα με το άρθρο 560 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Επίσης, κατά τη διάταξη του άρθρου 560 αρ. 1 εδ. α` του Κ.Πολ.Δ., όπως ίσχυε, τόσο πριν, όσο και μετά την αντικατάσταση του με το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του ν. 4335/2015, κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων, που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ.ΑΠ 31/2009, Α.Π. 757/2015).

Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ` ουσίαν, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται με βάση τα πραγματικά περιστατικά που ανέλεγκτα το δικαστήριο της ουσίας δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν και την υπαγωγή τους στο νόμο και ιδρύεται αυτός ο λόγος αναίρεσης αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν φανερή την παραβίαση. Με το λόγο αυτό δεν επιτρέπεται να πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση κατά την εκτίμηση των αποδείξεων, υπό την επίκληση ότι αυτή παραβίασε κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που δεν ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο, κατά το άρθρο 561 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ. (Α.Π. 52/2019, Α.Π. 551/2018, Α.Π. 1753/2017).

Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 560 αριθ. 6 του Κ.Πολ.Δ., όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του ν. 4335/2015 και ισχύει, κατ` άρθρο 1 άρθρο ένατο παρ. 2 και 4 του νόμου αυτού, για τα ένδικα μέσα που κατατίθενται από 1-1-2016, όπως είναι και η ένδικη αίτηση αναίρεσης, κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από την υπόψη διάταξη, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παράγραφος 3 του Συντάγματος, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος από αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή του (ανεπαρκής αιτιολογία), ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία). (Ολ.ΑΠ 6/2006, Α.Π. 1217/2020). Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 560 αριθ. 6 Κ.Πολ.Δ. λόγος αναίρεσης για έλλειψη νόμιμης βάσης με την έννοια της ανεπαρκούς αιτιολογίας, αφορά ελλείψεις αναγόμενες αποκλειστικά στη διατύπωση του αιτιολογικού πορίσματος αναφορικά με τη συνδρομή ή μη γεγονότων, που στη συγκεκριμένη περίπτωση συγκροτούν το πραγματικό του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, έτσι ώστε, από την ανεπαρκή ή αντιφατική έκθεση τους, να μην μπορεί να κριθεί αν η απόφαση στηρίζεται ή όχι νομικώς (Α.Π. 130/2020, Α.Π. 509/2020). Αντιφατικότητα δε αιτιολογιών υπάρχει, όταν εξ αιτίας της δεν προκύπτει ποια πραγματικά περιστατικά δέχθηκε το δικαστήριο για να στηρίξει το διατακτικό, ώστε να μπορεί να ελεγχθεί αν σωστά εφάρμοσε το νόμο (Α.Π. 130/2020). Η αντιφατικότητα ή ανεπάρκεια πρέπει να έχει σχέση με ουσιώδεις ισχυρισμούς και κεφάλαια παροχής έννομης προστασίας και επιθετικά ή αμυντικά μέσα και όχι με την επιχειρηματολογία των διαδίκων ή του δικαστηρίου, ούτε την εκτίμηση των αποδείξεων, εφόσον το πόρισμα από την εκτίμηση αυτή διατυπώνεται σαφώς (Ολ.ΑΠ 1/1999, ΑΠ 43/2024, ΑΠ 673/2022, ΑΠ 301/2021, Α.Π. 930/2019). Ήδη με τους πρώτο και δεύτερο λόγο της αίτησης αναίρεσης η αναιρεσείουσα, πιστώτρια τραπεζική εταιρεία, αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια της ευθείας, αλλά και της εκ πλαγίου παραβιάσεως των ουσιαστικού δικαίου διατάξεων των άρθρων 1 του Ν.3869/2010 και 1 του ΕμπΝ, κατά τις διατάξεις των αριθμ. 1 και 6 του άρθρου 560 ΚΠολΔ. Συγκεκριμένα: (α) ως προς τον πρώτο λόγο (αληθώς μόνο από τον αρ. 6 και όχι και από τον αρ. 1 του άρθρου 560 του ΚΠολΔ), ήτοι της εκ πλαγίου παραβίασης των ως άνω διατάξεων, με το να δεχθεί το δικάσαν ως Εφετείο Μονομελές Πρωτοδικείο, (κύρια αιτιολογία της αποφάσεως) ότι ο αιτών - πρώτος αναιρεσίβλητος, υπάγεται στον Ν.3869/2010, διότι δεν είναι έμπορος και δεν έχει πτωχευτική ικανότητα, (β) ως προς τον δεύτερο λόγο (560 αρ.6 ΚΠολΔ), με το να δεχθεί την ιδιότητα του ως μικροεμπόρου (στην επάλληλη αιτιολογία) στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσης, αφού περιέχει ανεπαρκείς αιτιολογίες, κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στην αναίρεση. Όπως προκύπτει από την παραδεκτή, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπησή της προσβαλλόμενης υπ' αριθμ. 161/2021 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας, έγιναν δεκτά από το Δικαστήριο, κατά την ανέλεγκτη κρίση του, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Ο αιτών - εφεσίβλητος διανύει το 50° έτος της ηλικίας του (γεννημένος την 06-02-1971), είναι έγγαμος με την Α. Φ. του Ε. και της Α., ηλικίας 44 ετών περίπου, και έχουν αποκτήσει τρία (3) τέκνα, την Π., την Α. και τον Ι. που γεννήθηκαν, αντιστοίχως, τα έτη 1996, 1999 και 2003 (...). Από τα ανωτέρω δε τέκνα αυτών, η μεν πρώτη (Π. Κ.) είναι φοιτήτρια στο δέκατο τρίτο (13°) εξάμηνο σπουδών του Τμήματος Δημοσιογραφίας και Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας της Σχολής Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (βλ. την από 11-02-2021 βεβαίωση σπουδών του ανωτέρω ιδρύματος). Η δεύτερη (Α. Κ.) εγγράφηκε για πρώτη φορά στο Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων του ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας και ακολούθως μεταγράφηκε στο Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων (κατεύθυνση Διοίκηση Επιχειρήσεων) της Σχολής Διοίκησης και Οικονομίας του ΑΤΕΙ Θεσσαλονίκης. Στη συνέχεια εντάχθηκε βάσει του Ν. 4610/2019 στο Τμήμα Διοίκησης Οργανισμών, Μάρκετινγκ και Τουρισμού της Σχολής Οικονομίας και Διοίκησης του Διεθνούς Πανεπιστημίου Ελλάδος, όπου φοιτά στο έβδομο (7°) εξάμηνο και παρακολουθεί το πρόγραμμα σπουδών του Τμήματος ΤΕΙ εισαγωγής της (...). Τέλος, ο τρίτος αυτών (Ι. Κ.), που είναι ήδη ενήλικος, παρακολουθεί τα μαθήματα της Γ' τάξης ΕΠΑΛ Ελασσόνας (....). Ο αιτών - εφεσίβλητος είναι κτηνοτρόφος, διατηρεί σταυλική εγκατάσταση στον Ευαγγελισμό Ελασσόνας, αποτελούμενη από ποιμνιοστάσιο εμβαδού 200 τ. μ. και αποθήκη εμβαδού 83 τ. μ., όπου φυλάσσει και εκμεταλλεύεται ζωικό κεφάλαιο διακοσίων (200) προβάτων με σκοπό την γαλακτοπαραγωγή και την πώληση του παραγόμενου γάλακτος. Δεν απασχολεί προσωπικό αλλά αποκτά το εισόδημά του με την προσωπική του εργασία και τη βοήθεια της συζύγου του. Επιπλέον καλλιεργεί συνολικά 40,2 στρέμματα με τριφύλλι, βρώμη, ακακίες, κ.λ.π., από τα οποία τα 12,7 στρέμματα είναι ιδιόκτητα και τα υπόλοιπα (27,5 στρέμματα) μισθώνονται από τρίτους, τα δε αγροτικά προϊόντα από την καλλιέργειά τους (τριφύλλι, βρώμη) χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για την εκτροφή των ζώων του (......). Το ακαθάριστο ετήσιο εισόδημα του αιτούντος από την δραστηριότητά του ως κτηνοτρόφου ανήλθε, με συνυπολογισμό και των κοινοτικών ενισχύσεων που αυτός έλαβε από την Ευρωπαϊκή Ένωση (...), κατά το προηγούμενο της κατάθεσης της ένδικης αίτησης έτος (φορολογικό έτος 2016) στο ποσό των 60.108,10 ευρώ. Αφού, όμως, αφαιρεθούν τα λειτουργικά έξοδα της ανωτέρω δραστηριότητας (ζωοτροφές, λιπάσματα, καύσιμα και κάθε λογής δαπάνες), το καθαρό κέρδος που του απέμεινε κατά το ίδιο φορολογικό έτος (2016) ανήλθε στο ποσό των 13.794,37 ευρώ ετησίως (...), ποσό που αποτελεί σχεδόν το σύνολο των εισοδημάτων του αιτούντος και της συζύγου του, καθόσον η σύζυγός του, Α. Φ. του Ε. και της Α., δεν έχει κάποια άλλη μόνιμη απασχόληση που να της αποφέρει εισοδήματα ώστε να συμμετέχει στην αντιμετώπιση των κοινών οικογενειακών δαπανών παρά τον βοηθά περιστασιακά στην ανωτέρω κτηνοτροφική εκμετάλλευση. Επιπλέον, ο αιτών -εφεσίβλητος είναι δικαιούχος βασικής ενίσχυσης και κατέχει νόμιμα αντίστοιχα δικαιώματα βασικής ενίσχυσης (ΔΒΑ), σύμφωνα με τον υπ' αριθμό ...-2015 τίτλο του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Ειδικότερα, όπως προκύπτει από την ατομική πράξη προσδιορισμού δικαιωμάτων βασικής ενίσχυσης του έτους 2015, κατέχει, σύμφωνα με το άρθρο 25 του Κανονισμού της Ε. Ε. 1307/2013, α) Επί βοσκοτόπου, αριθμό οριστικών δικαιωμάτων βασικής ενίσχυσης (ΔΒΕ) δεκατέσσερα και πενήντα εννέα (14,59), β) επί αρόσιμης έκτασης, αριθμό οριστικών δικαιωμάτων βασικής ενίσχυσης (ΔΒΕ) τρία και εβδομήντα έξι (3,76) και, τέλος, γ) επί μόνιμης καλλιέργειας, αριθμό οριστικών δικαιωμάτων βασικής ενίσχυσης (ΔΒΕ) μηδέν είκοσι (0,20), συνολικά δε ο αριθμός των χορηγούμενων δικαιωμάτων ενίσχυσης ανέρχεται στα δεκαοκτώ και πενήντα πέντε (18,55) ΔΒΕ (14,59 + 3,76 + 0,20 = 18,55). Όπως δε επίσης συνάγεται από την ίδια ανωτέρω αναφερόμενη ατομική πράξη προσδιορισμού οριστικών δικαιωμάτων βασικής ενίσχυσης, η συνολική αξία των ανωτέρω δικαιωμάτων αυτού ανήλθε για την πενταετία 2015 - 2019 στο ποσό των 16.392,32 ευρώ για το έτος 2015, στο ποσό των 15.441,42 ευρώ για το έτος 2016, στο ποσό των 14.490,08 ευρώ για το έτος 2017, στο ποσό των 13.571,13 ευρώ για το έτος 2018 και, τέλος, στο ποσό των 12.652,19 ευρώ για το έτος 2019. Όπως δε προκύπτει από τα εκκαθαριστικά σημειώματα του αιτούντος - εφεσίβλητου που αφορούν την τελευταία οκταετία (8 έτη) πριν από την άσκηση της κρινόμενης αίτησης, τα ετήσια καθαρά εισοδήματα αυτού από την ανωτέρω δραστηριότητα ανέρχεται στα ποσά των 12.132,33 ευρώ (οικονομικό έτος 2010), 14.078,70 ευρώ (οικονομικό έτος 2011), 9.150,12 ευρώ (οικονομικό έτος 2012 ), 5.694,01 ευρώ (οικονομικό έτος 2013), 2.094,52 ευρώ (οικονομικό έτος 2014), 11.754,36 ευρώ (φορολογικό έτος 2014), 7.475,30 ευρώ (φορολογικό έτος 2015) και, τέλος, 13.794,37 ευρώ (φορολογικό έτος 2016). Με βάση τα ανωτέρω αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά, δεν προκύπτει ότι ο αιτών - εφεσίβλητος διατηρεί σημαντική και οργανωμένη κτηνοτροφική μονάδα, απασχολώντας εργάτες και λοιπό προσωπικό και χρησιμοποιώντας μηχανήματα και ειδικές εγκαταστάσεις. Δηλαδή, δεν αποδείχθηκε ότι η δραστηριότητά του ως κτηνοτρόφου περιλαμβάνει οργάνωση κεφαλαίου και εργασίας με την οποία γίνεται κερδοσκοπική εκμετάλλευση των υλών που αγοράζονται, των εγκαταστάσεων που χρησιμοποιούνται και της εργασίας των άλλων, οπότε μόνον τότε η εν λόγω δραστηριότητά του θα ήταν αντικειμενικώς εμπορική πράξη.

Σε κάθε περίπτωση η τυχόν περιστασιακή άσκηση εμπορικών πράξεων στο πλαίσιο της ανωτέρω κτηνοτροφικής δραστηριότητας αυτού συνδέεται προεχόντως και κατά κύριο λόγο προς τη σωματική του καταπόνηση και το κέρδος που αποκομίζει από αυτήν αποτελεί προεχόντως αμοιβή της προσωπικής του εργασίας και μόχθου. Επομένως, δεν φέρει την ιδιότητα του εμπόρου και δεν έχει πτωχευτική ικανότητα, ......Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που δέχθηκε τα ίδια και απέρριψε τον σχετικό ισχυρισμό των μετεχουσών πιστωτριών τραπεζών περί ύπαρξης εμπορικής ιδιότητας στο πρόσωπο του αιτούντος - εφεσίβλητου, ορθά το νόμο ερμήνευσε και εφάρμοσε και εκτίμησε τις αποδείξεις, γι' αυτό ο δεύτερος (2ος) λόγος της υπό στοιχείο Α' (...) έφεσης με τον οποίο υποστηρίζονται από την ως άνω εκκαλούσα τα αντίθετα πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος κατ' ουσία.

Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι η ανωτέρω σύζυγος του αιτούντος - εφεσίβλητου λαμβάνει το ειδικό επίδομα τέκνων (τριτέκνων) από τον Οργανισμό Γεωργικών Ασφαλίσεων (....), το ύψος του οποίου ανέρχεται στο συνολικό ποσό των 1.200,00 ευρώ ετησίως και, αναγόμενο μηνιαίως, στο ποσό των εκατό (100,00) ευρώ, η ανωτέρω, όμως, (οικονομική) συνεισφορά της τελευταίας στις οικογενειακές δαπάνες διαβίωσης, ανάλογα με τις οικονομικές της δυνατότητες, ανέρχεται κατά τον παρόντα χρόνο σε ελάχιστο ποσοστό έναντι του συζύγου της και ήδη αιτούντος-εφεσίβλητου. Ακολούθως, αποδείχθηκε ότι ο αιτών- εφεσίβλητος διαθέτει την παρακάτω αναφερόμενη ακίνητη και κινητή περιουσία: 1) Το εμπράγματο δικαίωμα πλήρους κυριότητας, κατά ποσοστό 100%, επί ενός ακινήτου (οικίας)/κάθετης ιδιοκτησίας, εμβαδού 134,00 τετραγωνικών μέτρων, με υπόγειο εμβαδού 58,00 τετραγωνικών μέτρων, που είναι κτισμένη εντός του νότιου τμήματος οικοπέδου έκτασης (του τμήματος) 389,00 τμ, έχει ποσοστό συνιδιοκτησίας σε ολόκληρο το οικόπεδο 67,20/100 εξ αδιαιρέτου και βρίσκεται εντός του οικισμού του Δημοτικού Διαμερίσματος Ευαγγελισμού, του Δήμου Ελασσόνας. Το ανωτέρω ακίνητο περιήλθε στον αιτούντα δυνάμει του με αριθμό ...-1997 συμβολαίου γονικής παροχής αστικού ακινήτου (κάθετης) ιδιοκτησίας (....). Το προπεριγραφόμενο ακίνητο (κάθετη ιδιοκτησία) αποτελεί την κύρια κατοικία του αιτούντος και της οικογένειάς του. 2) Το εμπράγματο δικαίωμα πλήρους κυριότητας, κατά ποσοστό 100%, επί ενός αγρού (ξηρικού), συνολικού εμβαδού 5.147,00 τ. μ., με αριθμό τεμαχίου 5, κατηγορίας Α', που βρίσκεται στην θέση "Μαυρόγια" της κτηματικής περιφέρειας της Κοινότητας Δομενίκου, του Δήμου Ελασσόνας, και συνορεύει .....3) Το εμπράγματο δικαίωμα πλήρους κυριότητας, κατά ποσοστό 100%, επί ενός άλλου αγρού (επίσης ξερικού), συνολικού εμβαδού 7.700,00 τ. μ., που βρίσκεται στη θέση "Ασμάκι" της κτηματικής περιφέρειας της Κοινότητας Δομενίκου, του Δήμου Ελασσόνας, και συνορεύει ..... Το ανωτέρω ακίνητο (αγρός) περιήλθε στον αιτούντα δυνάμει του με αριθμό ...-1997 συμβολαίου αγοραπωλησίας του τέως Συμβολαιογράφου Ελασσόνας Α. Π., που μεταγράφηκε νόμιμα ... 4) Το εμπράγματο δικαίωμα πλήρους κυριότητας, κατά ποσοστό 100%, επί ενός ακόμη αγρού (επίσης ξερικού), συνολικού εμβαδού 7.700,00 τ. μ., που βρίσκεται στη θέση "Παλιοκκλήσι" της κτηματικής περιφέρειας Ευαγγελισμού, του Δήμου Ελασσόνας, και συνορεύει ...., εντός του οποίου έχουν τοποθετηθεί οι εγκαταστάσεις του ποιμνιοστασίου, όπου φυλάσσονται τα πρόβατα του αιτούντος, εμβαδού 200,00 τμ, με μία αποθήκη εμβαδού 83,00 τμ. Το ανωτέρω ακίνητο (αγρός) περιήλθε στον αιτούντα δυνάμει του με αριθμό ...-1992 συμβολαίου δωρεάς εν ζωή αγροτικού ακινήτου του τέως Συμβολαιογράφου Ελασσόνας Α. Π. που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Ελασσόνας, .... 5) Τέλος, το εμπράγματο δικαίωμα πλήρους κυριότητας, κατά ποσοστό 100%, επί ενός ακόμη αγρού (επίσης ξερικού), συνολικού εμβαδού 8.000,00 τ. μ., που βρίσκεται στη θέση "Παλιοκκλήσι" της κτηματικής περιφέρειας Ευαγγελισμού, του Δήμιου Ελασσόνας, και συνορεύει ..... Το ανωτέρω ακίνητο (αγρός) περιήλθε στον αιτούντα δυνάμει του με αριθμό ...-1997 συμβολαίου γονικής παροχής του τέως Συμβολαιογράφου Ελασσόνας Α. Π. που μεταγράφηκε νόμιμα ... Τέλος, ο αιτών - εφεσίβλητος, διαθέτει και την παρακάτω κινητή περιουσία: α) Κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή, το με αριθμό κυκλοφορίας ... Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο, εργοστασίου κατασκευής OPEL, τύπου Ascona, βενζινοκίνητο, κυλινδρισμού 1.196 c. c., με ημερομηνία πρώτης κυκλοφορίας την 20-01-1978 (....), το οποίο βρίσκεται σε ακινησία, β) κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή και κατά ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου (το άλλο 50% ανήκει στη σύζυγό του) το με αριθμό κυκλοφορίας ... I. X. Ε. αυτοκίνητο, εργοστασίου κατασκευής MITSUBISHI, τύπου Outlander, πετρελαιοκίνητο, κυλινδρισμού 1.968 c.c., με ημερομηνία πρώτης κυκλοφορίας την 11-04-2008 (.....). Το ανωτέρω όχημα χρησιμοποιείται για τις αγροτικές και κτηνοτροφικές εργασίες του αιτούντος και για τις μετακινήσεις της οικογένειάς του. Πέραν των προαναφερομένων δεν αποδείχθηκε ότι ο αιτών - εφεσίβλητος έχει άλλα περιουσιακά στοιχεία ή εισοδήματα από άλλες πηγές. Στις συνήθεις δαπάνες για την κάλυψη των βασικών βιοτικών αναγκών του αιτούντος - εφεσίβλητου, της συζύγου του και των προστατευόμενων μελών της οικογένειάς τους, δηλαδή των τριών ενηλίκων τέκνων τους, τα οποία δεν έχουν τη δυνατότητα κατά τον παρόντα χρόνο να αυτοσυντηρηθούν λόγω των σπουδών τους, με βάση τις συνθήκες της οικογενειακής τους ζωής και την ηλικία τους, περιλαμβάνονται αυτές για διατροφή, ένδυση, υπόδηση, καταναλωτικά αγαθά, μετακινήσεις, λειτουργικά έξοδα κατοικίας (ηλεκτρισμός, ύδρευση, κοινόχρηστα, θέρμανση, επισκευών), για υπηρεσίες τηλεφωνίας, για προμήθεια ειδών και για υπηρεσίες ατομικής φροντίδας, κίνησης, συντήρησης και ασφάλισης του αυτοκινήτου τους, για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, και για εκπαίδευση των παιδιών τους (στα οποία συμπεριλαμβάνονται και τα λειτουργικά έξοδα της μισθωμένης κατοικίας στη Θεσσαλονίκη όπου σπουδάζουν οι δύο κόρες του αιτούντος). Ενόψει αυτών το ποσό των αναγκαίων δαπανών διαβίωσης της οικογένειας του αιτούντος εκτιμάται σε 1.500,00 ευρώ μηνιαίως τουλάχιστον (σημειωτέον ότι οι αιτούντες στο δικόγραφο της αίτησης προσδιορίζουν τις οικογενειακές τους ανάγκες στο ίδιο ποσό). Εάν στο πιο πάνω ποσό προστεθεί και το μηνιαίο ποσό που απαιτείται για την εξόφληση οφειλής ύψους 12.680,00 ευρώ προς το Ελληνικό Δημόσιο, ως προς το οποίο απορρίφθηκε η ένδικη αίτηση ρύθμισης οφειλών, οι μηνιαίες δαπάνες του αιτούντος για την κάλυψη των βιοτικών του αναγκών (των δικών του και της οικογένειάς του) υπερβαίνουν το ποσό 1.500,00 ευρώ. Περαιτέρω, προέκυψε ότι σε χρόνο προγενέστερο του έτους από την κατάθεση της αίτησης στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο ο αϊτών - εφεσίβλητος είχε αναλάβει τα παρακάτω δάνεια από τις μετέχουσες πιστώτριες τράπεζες, τα οποία περιλαμβάνει στην αίτηση ρύθμισης, δηλαδή: 1α) Με την με αριθμό ....2011 σύμβασης πίστωσης με ανοικτό (αλληλόχρεο) λογαριασμό, στην οποία αυτός ενέχεται ως οφειλέτης, του χορηγήθηκε από την "Τράπεζα Eurobank Ανώνυμη Εταιρεία" πίστωση, με υπόλοιπο οφειλής την 20.2.2017 το ποσό των 123,40 ευρώ, που αναλύεται σε 36,71 ευρώ ως κεφάλαιο, 39,95 ευρώ ως τόκοι και 46,74 ευρώ ως έξοδα, 1β) δυνάμει της με αριθμό ... σύμβασης χορήγησης καταναλωτικού δανείου από την "Τράπεζα Eurobank Ανώνυμη Εταιρεία", στην οποία αυτός ενέχεται επίσης ως οφειλέτης, ανέλαβε οφειλή, το ύψος της οποίας έχει ανέλθει με τόκους υπολογισμένους μέχρι και την 20-02-2017 στο ποσό των 20.488,01 ευρώ, που αναλύεται σε 9.676,98 ευρώ ως κεφάλαιο και 10.811,03 ευρώ ως τόκοι, 1γ) δυνάμει της με αριθμό ... σύμβασης χορήγησης επαγγελματικού δανείου από την "Τράπεζα Eurobank Ανώνυμη Εταιρεία", στην οποία ενέχεται επίσης ως οφειλέτης, ανέλαβε οφειλή, το ύψος της οποίας έχει ανέλθει με τόκους υπολογισμένους μέχρι και την 20-02-2017 στο ποσό των 90.510,84 ευρώ, που αναλύεται σε 58.708,09 ευρώ ως κεφάλαιο, 31.618,45 ευρώ ως τόκοι και 184,30 ευρώ ως έξοδα. 2α) Δυνάμει της με αριθμό ...-2009 σύμβασης χορήγησης καταναλωτικής πίστης από την "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ", στην οποία αυτός ενέχεται ως οφειλέτης, ανέλαβε οφειλή, το ύψος της οποίας έχει ανέλθει με τόκους υπολογισμένους μέχρι και την 20-02- 2017 στο ποσό των 17.784,11 ευρώ, που αναλύεται σε 6.786,76 ευρώ ως κεφάλαιο και 10.997,35 ευρώ ως τόκοι, 2β) δυνάμει της με αριθμό ...-2009 σύμβασης χορήγησης καταναλωτικής πίστης από την "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ", στην οποία αυτός ενέχεται επίσης ως οφειλέτης, ανέλαβε οφειλή, το ύψος της οποίας έχει ανέλθει με τόκους υπολογισμένους μέχρι και την 20-02-2017 στο ποσό των 21.121,41 ευρώ, που αναλύεται σε 8.403,93 ευρώ ως κεφάλαιο και 12.717,48 ευρώ ως τόκοι. 3α) Δυνάμει της με αριθμό ... σύμβασης ρύθμισης με την "ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" ("ALPHA ρύθμιση"), στην οποία αυτός ενέχεται ως οφειλέτης, ανέλαβε οφειλή, το ύψος της οποίας έχει ανέλθει με τόκους υπολογισμένους μέχρι και την 03-02-2017 στο ποσό των 19.620,53 ευρώ, που αναλύεται σε 8.266,69 ευρώ ως κεφάλαιο και 11.243,14 ευρώ ως τόκοι, 3β) δυνάμει της με αριθμό ... σύμβασης δανείου με την "ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", στην οποία αυτός ενέχεται επίσης ως οφειλέτης, ανέλαβε οφειλή, το ύψος της οποίας έχει ανέλθει με τόκους υπολογισμένους μέχρι και την 03-02-2017 στο ποσό των 53.258,73 ευρώ, που αναλύεται σε 26.165,51 ευρώ ως κεφάλαιο και 27.093,22 ευρώ ως τόκοι, 3γ) δυνάμει της με αριθμό ... σύμβασης δανείου και των πρόσθετων αυτής πράξεων με την "ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", στην οποία αυτός ενέχεται επίσης ως οφειλέτης, ανέλαβε οφειλή, το ύψος της οποίας έχει ανέλθει με τόκους υπολογισμένους μέχρι και την 03-02-2017 στο ποσό των 79.333,09 ευρώ, που αναλύεται σε 44.994,25 ευρώ ως κεφάλαιο και 34.338,84 ευρώ ως τόκοι. 4α) Δυνάμει της με αριθμό ...-2008 σύμβασης χορήγησης κεφαλαίου κίνησης (με αριθμό λογαριασμού ..., 4α) με την "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ" (που τελεί υπό ειδική εκκαθάριση), στην οποία αυτός ενέχεται ως οφειλέτης, ανέλαβε οφειλή το ύψος της οποίας έχει ανέλθει με τόκους υπολογισμένους μέχρι και την 09-02-2017 στο ποσό των 39.212,00 ευρώ, που αναλύεται σε 23.202,30 ευρώ ως κεφάλαιο και 16.009,70 ευρώ ως τόκοι, 4β) δυνάμει της με αριθμό ....2008 σύμβασης χορήγησης κεφαλαίου κίνησης (με αριθμό λογαριασμού ...) με την "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ" (που τελεί υπό ειδική εκκαθάριση), στην οποία αυτός ενέχεται επίσης ως οφειλέτης, ανέλαβε οφειλή, το ύψος της οποίας έχει ανέλθει με τόκους υπολογισμένους μέχρι και την 09-02-2017 στο ποσό των 10.684,20 ευρώ, που αναλύεται σε 6.264,00 ευρώ ως κεφάλαιο και 4.420,20 ευρώ ως τόκοι, 4γ) δυνάμει της με αριθμό ...-2011 σύμβασης τοκοχρεωλυτικού δανείου για εξόφληση οφειλών από πιστωτικές κάρτες (με αριθμό λογαριασμού ... 4δ) με την "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ" (που τελεί υπό ειδική εκκαθάριση), στην οποία αυτός ενέχεται επίσης ως οφειλέτης, ανέλαβε οφειλή, το ύψος της οποίας έχει ανέλθει με τόκους υπολογισμένους μέχρι και την 09-02-2017 στο ποσό των 9.535,95 ευρώ, που αναλύεται σε 5.290,58 ευρώ ως κεφάλαιο και 4.245,37 ευρώ ως τόκοι. 5α) Δυνάμει της με αριθμό ... σύμβασης χορήγησης καταναλωτικού δανείου με την "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ", στην οποία αυτός ενέχεται ως οφειλέτης, ανέλαβε οφειλή, το ύψος της οποίας έχει ανέλθει με τόκους υπολογισμένους μέχρι και την 09-02-2017 στο ποσό των 25.808,55 ευρώ, που αναλύεται σε 21.006,90 ευρώ ως κεφάλαιο και 4.654,05 ευρώ ως τόκοι, 5β) δυνάμει της με αριθμό ... σύμβασης χορήγησης στεγαστικού δανείου με την "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ", στην οποία αυτός ενέχεται επίσης ως οφειλέτης, ανέλαβε οφειλή, το ύψος της οποίας έχει ανέλθει με τόκους υπολογισμένους μέχρι και την 09-02-2017 στο ποσό των 34.379,87 ευρώ, που αναλύεται σε 120.595,60 ευρώ ως τρέχον χρεωστικό υπόλοιπο και 658,41 ευρώ ως τόκοι, 5γ) δυνάμει της με αριθμό ... σύμβασης χορήγησης επιχειρηματικού δανείου με την "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ", στην οποία αυτός ενέχεται επίσης ως οφειλέτης, ανέλαβε οφειλή, το ύψος της οποίας έχει ανέλθει με τόκους υπολογισμένους μέχρι και την 09-02-2017 στο ποσό των 121.254,01 ευρώ που αναλύεται σε 28.560,26 ευρώ ως κεφάλαιο και 5.762,93 ευρώ ως τόκοι. Το συνολικό ύψος των οφειλών του αιτούντος - εφεσίβλητου έναντι όλων των πιστωτριών του (τραπεζών) ανέρχεται στο ποσό των 543.114,70 ευρώ, δηλαδή 111.122,25 έναντι της τράπεζας "Τράπεζα Eurobank Ανώνυμη Εταιρεία", 38.905,52 ευρώ έναντι της τράπεζας "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ", 152.212,35 ευρώ έναντι της τράπεζας "ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", 59.432,15 ευρώ έναντι της τράπεζας "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ" (που τελεί υπό ειδική εκκαθάριση) και, τέλος, 181.442.43 ευρώ έναντι της τράπεζας "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ". Επισημαίνεται ότι για τον προσδιορισμό του ύψους των οφειλών του αιτούντος προς τις μετέχουσες τράπεζες από τις προαναφερόμενες συμβάσεις λήφθηκαν υπόψη οι αναλυτικές καταστάσεις οφειλών που εξέδωσαν οι μετέχουσες τράπεζες, και προσκομίζονται από τον αιτούντα - εκκαλούντα, σε συνδυασμό με όσα ορίζονται στις διατάξεις του άρθρ. 6 παρ. 3 Ν. 3869/2010, δηλαδή για μεν τις απαιτήσεις που δεν είναι εξασφαλισμένες με εμπράγματη ασφάλεια ή ειδικό προνόμιο δεν υπολογίζονται τόκοι υπερημερίας μετά την κοινοποίηση της αίτησης στις μετέχουσες πιστώτριες (παύση της τοκογονίας), για δε τις απαιτήσεις που είναι εμπραγμάτως εξασφαλισμένες ο εκτοκισμός τους συνεχίζεται με το επιτόκιο ενήμερης οφειλής μέχρι την έκδοση της οριστικής απόφασης (άρθρ. 6 παρ. 3 Ν. 3869/2010). Από τη συσχέτιση των πιο πάνω αποδειχθέντων πραγματικών περιστατικών, στο πλαίσιο μιας συνολικής εκτίμησης, προκύπτει ότι τα μηνιαία εισοδήματα του αιτούντος, με βάση τα ετήσια εισοδήματα που αποδείχθηκε ότι λαμβάνει από την δραστηριότητά του ως κτηνοτρόφου, δεν υπερβαίνουν το ποσό των 1.500,00 ευρώ, κατά μέσο όρο. Με βάση τα αναλυτικά στοιχεία που παρατέθηκαν παραπάνω για τα εισοδήματα του αιτούντος συμπεραίνεται ότι αυτά μόλις που επαρκούν για την κάλυψη των βιοτικών αναγκών του ίδιου και της οικογένειάς του, δηλαδή της συζύγου του και των προστατευόμενων μελών της οικογένειάς τους. Από την αντιπαράθεση αυτή των εισοδημάτων του αιτούντος (με συνοπολογισμό και του ελάχιστου μηνιαίου εισοδήματος της συζύγου του από το επίδομα τέκνων) και των αναγκαίων δαπανών διαβίωσής τους (του ίδιου, της συζύγου του και των τέκνων τους), η σχέση της ρευστότητάς του προς τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του από τις προαναφερόμενες συμβάσεις είναι αρνητική και συνεπώς βρίσκεται ο αιτών σε κατάσταση μόνιμης πραγματικής αδυναμίας εξυπηρέτησης των ληξιπρόθεσμων οφειλών του. Η αρνητική αυτή σχέση μεταξύ της ρευστότητας και των οφειλών του κατά την τρέχουσα χρονική περίοδο δεν αναμένεται να βελτιωθεί αφενός λόγω των κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών της χώρας αφετέρου λόγω της φύσης του επαγγέλματος του αιτούντος (περιορισμένο περιθώριο κέρδους, εξάρτηση από απρόβλεπτους και αστάθμητους παράγοντες, όπως ασθένειες ζωικού κεφαλαίου, καιρός κλπ.).

Συνεπώς συντρέχει στο πρόσωπο του αιτούντος η προϋπόθεση του άρθρ. 1 παρ. 1 Ν.3869/2010 της μόνιμης και διαρκούς πραγματικής αδυναμίας πληρωμών των ληξιπρόθεσμων χρεών του για την ένταξή του στις ρυθμίσεις του νόμου αυτού και ειδικότερα στη διάταξη της παραγράφου 5 του άρθρου 8 περί μηδενικών καταβολών. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, επομένως, που έκρινε ομοίως, ότι δηλαδή συντρέχει στο πρόσωπο του αιτούντος η προϋπόθεση της πραγματικής και μόνιμης αδυναμίας πληρωμής κατά την έννοια του Ν. 3869/2010, ορθά το νόμο ερμήνευσε και εφάρμοσε και εκτίμησε τις αποδείξεις, γι' αυτό ο τέταρτος (4ος) λόγος της υπό στοιχείο Α' (...) έφεσης και ο δεύτερος (2°) και τρίτος (3ος) λόγοι της υπό στοιχείο Β' (...) έφεσης, με τους οποίους υποστηρίζονται από τις ως άνω εκκαλούσες τα αντίθετα πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι κατ' ουσία. Περαιτέρω, οι εκκαλούσες τράπεζες πρόβαλαν πρωτοδίκως και επαναπροβάλλουν, με τους οικείους λόγους των εφέσεών τους, τον ισχυρισμό ότι ο αιτών και ήδη εφεσίβλητος δολίως περιήλθε σε μόνιμη αδυναμία πληρωμής των οφειλών του, αφού γνώριζε κατά την ανάληψη των δανειακών υποχρεώσεών του ότι αδυνατεί να τις εκπληρώσει με βάση τις οικονομικές του δυνάμεις. Ειδικότερα, η πρώτη εκκαλούσα ανώνυμη τραπεζική εταιρία, με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", με τον πρώτο (1°) λόγο της έφεσής της ζήτησε την εξαφάνιση της εκκαλουμένης απόφασης, εκθέτοντας σχετικώς με την ως άνω (πρωτοδίκως απορριφθείσα) ένστασή της, τα ακόλουθα, τα οποία, κατά ταυτόσημο τρόπο, αναφέρονται και στις ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου προτάσεις της: ".. Στην προκειμένη περίπτωση ο αντίδικος ως οφειλέτης δημιούργησε χρέη συνολικού ύψους 558.195,31 ευρώ, υπερβαίνοντας το μέτρο και τη σύνεση του μέσου καταναλωτή, με τον αλόγιστο δανεισμό του, λαμβάνοντας δέκα τέσσερα (14) δάνεια και κάνοντας χρήση πιστωτικών καρτών, προκειμένου να εξασφαλίσει ένα επίπεδο διαβίωσης ανώτερο αυτού που του επέτρεπαν οι οικονομικές του δυνατότητες, υπερβαίνοντας το μέτρο και τη σύνεση του μέσου καταναλωτή, μολονότι γνώριζε ότι στο μέλλον θα αδυνατούσε να το καλύψει ή τουλάχιστον προχωρούσε στη λήψη των δανείων αποδεχόμενος πλήρως ως πιθανό αποτέλεσμα την αδυναμία πληρωμής..Παρά λοιπόν το γεγονός ότι τα εισοδήματα που διέθετε δεν επαρκούσαν για την ανάληψη τόσων δανειακών υποχρεώσεων, εντούτοις προέβη σε συνεχή και αλόγιστο δανεισμό, με αποτέλεσμα τη μεγάλη δυσαναλογία μεταξύ των υποχρεώσεων που αναλάμβανε και των εισοδημάτων του, προκειμένου να εξασφαλίσει ανώτερο επίπεδο διαβίωσης από αυτό που επέτρεπε το εισόδημά του, υπερβαίνοντας το μέτρο και τη σύνεση του μέσου καταναλωτή.. Υπό τα περιστατικά αυτά η υπαιτιότητα του αντιδίκου είχε τη μορφή του ενδεχόμενου δόλου καθόσον προέβλεψε το αποτέλεσμα της αδυναμίας πληρωμής των χρεών του ως πιθανό ενδεχόμενο και το αποδέχθηκε...". Η δεύτερη εκκαλούσα ανώνυμη τραπεζική εταιρία, με την επωνυμία "Τράπεζα Eurobank Ανώνυμη Εταιρεία", με τον δεύτερο (2°) λόγο της έφεσής της ζήτησε την εξαφάνιση της εκκαλουμένης απόφασης, εκθέτοντας σχετικώς με την ως άνω (πρωτοδίκως απορριφθείσα) ένστασή της, τα ακόλουθα, τα οποία, κατά ταυτόσημο τρόπο, αναφέρονται και στις ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου προτάσεις της: "... έχει περιέλθει δολίως σε κατάσταση αδυναμίας πληρωμών, καθώς ο ίδιος, όχι απλά ως μέσος συνετός άνθρωπος, αλλά με εμπειρία, αν και γνώριζε απόλυτα τις συνέπειες του συνεχούς δανεισμού του από το σύνολο των πιστοδοτικών ιδρυμάτων, παρόλα αυτά επέλεξε να συμπληρώνει και να αυξάνει το εισόδημά του με διαρκή δανεισμό, εν γνώσει της ενδεχόμενης αδυναμίας κάλυψής τους, αφού δεν υπήρχε έστω κάποια πιθανότητα αύξησης των εισοδημάτων του (κτηνοτρόφος τότε - κτηνοτρόφος και σήμερα) και χωρίς να συντρέχουν επιτακτικοί λόγοι λήψης των δανείων. .. Αξιοσημείωτο δε είναι το γεγονός ότι ο αντίδικος έχει δημιουργήσει άνευ εμφανούς αιτίας οφειλές σύμφωνα με τους δικούς του υπολογισμούς και σύμφωνα πάντα με την ένδικη αίτησή του, υπέρ διαφόρων πιστοδοτικών ιδρυμάτων συνολικού ύψους 558.195,31 ευρώ, οι οποίες προέρχονται από τη χορήγηση προς αυτόν επαγγελματικών και καταναλωτικών προϊόντων χωρίς αυτός να έχει ανάγκη λήψης τους.

Παρόλο, όμως, τον συνεχή δανεισμό του από τα διάφορα πιστοδοτικά ιδρύματα και παρόλη τη δεινή οικονομική κατάσταση την οποία ισχυρίζεται ότι αντιμετωπίζει και στην οποία δήθεν περιήλθε χωρίς δόλο, αυτός ουδέποτε κατέβαλε ή εξόφλησε κάποιες εκ των οφειλών του, παρά μόνο συνέχιζε τη δανειοδότησή του και την ανακύκλωση των δανείων του με αποκλειστικό και μόνο στόχο την αύξηση του εισοδήματος του, καθώς έκανε χρήση όλων των αναφερόμενων στην ένδικη αίτησή του τραπεζικών προϊόντων. Ο αντίδικος επεδίωκε πολυτελή διαβίωση, κάτι που προκύπτει από το γεγονός ότι επέλεξε, προφανώς με χρήματα προερχόμενα από κάποια από τα δάνεια, που έλαβε, να αγοράσει πολυτελές, ακριβό τζιπ και όχι ένα συμβατικό, φτηνό αυτοκίνητο, για να εξυπηρετείται ο ίδιος και η οικογένειά του στις βασικές τους μετακινήσεις. Είναι πασιφανές ότι ο αιτών επιθυμούσε να διαβιεί με τρόπο πέραν των δυνατοτήτων του συνάπτοντας δανειακές συμβάσεις. Η συμπεριφορά του ήταν εμφανώς δόλια...". Σύμφωνα με όσα αναλύονται στην πιο πάνω, ...., οι προβληθείσες ως άνω ενστάσεις είναι αόριστες, διότι οι εκκαλούσες, που είχαν κατά το νόμο το βάρος της επίκλησης και απόδειξης του δόλου του οφειλέτη, παραλείπουν να αναφέρουν το αρχικό και τελικό ύψος των τραπεζικών προϊόντων που ο οφειλέτης συμφώνησε να λάβει, το χρόνο που τα συμφώνησε και κυρίως τις οικονομικές δυνατότητες αυτού κατά το χρόνο δημιουργίας των οφειλών (ή τις ευλόγως αναμενόμενες μελλοντικές οικονομικές του δυνατότητες), ώστε με βάση τα δεδομένα αυτά να καταστεί δυνατόν να κριθεί αν πρόβλεπε ως ενδεχόμενο ότι ο υπερδανεισμός του θα τον οδηγούσε σε κατάσταση αδυναμίας πληρωμών και παρά ταύτα αποδέχθηκε το αποτέλεσμα αυτό.

Περαιτέρω, σε κάθε περίπτωση, οι ανωτέρω ενστάσεις είναι απορριπτέες και ως ουσία αβάσιμες. Πρωτίστως, από το σύνολο του αποδεικτικού υλικού προέκυψε ότι ο αιτών - εφεσίβλητος κατέφυγε στο δανεισμό, κατά το μεγαλύτερο μέρος του, λόγω της ανάγκης χρηματοδότησης της κτηνοτροφικής του δραστηριότητας, από την οποία προέρχεται το σύνολο των εισοδημάτων του, και όχι για την επιδίωξη βιοτικού επιπέδου ανώτερου από αυτό που μπορούσε να εξυπηρετήσει.

Περαιτέρω, συνεκτιμώντας το γεγονός ότι μέχρι το 2011 εκπλήρωνε κανονικά τις υποχρεώσεις του, ότι αυξήθηκαν οι δαπάνες διαβίωσης της οικογένειάς του κυρίως από το 2014 και έπειτα, εξαιτίας της φοίτησης των δύο πρώτων τέκνων του στη Θεσσαλονίκη, και ότι η κτηνοτροφία, από όπου το σύνολο του οικογενειακού εισοδήματος, ενέχει ως επαγγελματική δραστηριότητα αβεβαιότητα (ανυπαρξία σταθερού εισοδήματος, απρόβλεπτοι κίνδυνοι ασθενειών του ζωικού κεφαλαίου, εξάρτηση από καιρικές συνθήκες κλπ.), καθώς και τις εν γένει κοινωνικοοικονομικές συνθήκες δεν αποδείχθηκε ότι ο εφεσίβλητος, κατά το χρόνο ανάληψης των δανείων, αλλά και μεταγενέστερα, προέβλεψε ως ενδεχόμενη την αδυναμία αποπληρωμής αυτών και το αποδέχθηκε, ούτε, άλλωστε, ότι προκάλεσε ο ίδιος την αδυναμία αυτή με υπέρμετρο δανεισμό. Επομένως, ο πρώτος (1ος) λόγος της υπό στοιχείο Α'(....) έφεσης και ο 2ος λόγος της υπό στοιχείο Β'(...) έφεσης με τους οποίους υποστηρίζονται από τις ως άνω εκκαλούσες ότι εσφαλμένως το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο απέρριψε την σχετική ένστασή τους είναι αβάσιμοι. Κατά τα λοιπά με την εκκαλουμένη απόφαση εξαιρέθηκαν από την εκποίηση τα πιο πάνω περιουσιακά στοιχεία του αιτούντος μεταξύ των οποίων και η κύρια κατοικία του .......κεφάλαια που δεν πλήττονται με λόγο έφεσης ....".

Με βάση τις παραδοχές αυτές, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, κρίνοντας ότι, ο αιτών - πρώτος αναιρεσίβλητος, κατά την άσκηση της αίτησής του για την υπαγωγή στο Ν. 3869/2010, δεν είχε την εμπορική ιδιότητα και εντασσόταν στον ως άνω νόμο, άλλως αυτός είχε την ιδιότητα του μικροεμπόρου, απέρριψε, ως αβάσιμη κατ' ουσίαν, την από 29.11.2019 έφεση της αναιρεσείουσας ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας κατά της πρωτόδικης υπ'αριθμ. 38/2019 απόφασης του Ειρηνοδικείου Ελασσόνας, με την οποία είχε γίνει δεκτή ως και κατ` ουσίαν βάσιμη η ένδικη αίτησή του. Κρίνοντας, όμως, έτσι το ανωτέρω Δικαστήριο για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα ότι ο πρώτος αναιρεσίβλητος δεν ήταν έμπορος, άλλως ήταν μικρέμπορος κατά το χρόνο υποβολής της αίτησης για την υπαγωγή του στο Ν. 3869/2010 και ότι για το λόγο αυτό υπάγεται στην προστασία του προαναφερόμενου νόμου, παραβίασε εκ πλαγίου τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 2 παρ. 1 του ν. 3588/2007 και άρθρου 2 του β.δ. 2/14-5-1835 "περί Εμποροδικείων", του άρθρου 1 παρ. 1 εδ. α'του ν. 3869/2010. Καθόσον διέλαβε στην απόφασή του ελλιπείς και αντιφατικές αιτιολογίες, αναφορικά με το ουσιώδες, για την υπαγωγή του αναιρεσίβλητου στις ρυθμίσεις του Ν. 3869/2010, ζήτημα της έλλειψης της εμπορικής ιδιότητας, άλλως της ιδιότητας αυτού ως μη εμπόρου, άλλως, λόγω της ιδιότητας αυτού ως μικροεμπόρου, με συνέπεια να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος για την ορθή εφαρμογή των ως άνω διατάξεων, τις οποίες παραβίασε, στερώντας, με τον τρόπο αυτό, την απόφασή του από νόμιμη βάση. Ειδικότερα, το, ως Εφετείο, δικάσαν Δικαστήριο με το να δεχθεί: α) ότι ο αιτών - πρώτος αναιρεσίβλητος, είναι κτηνοτρόφος, διατηρεί σταυλική εγκατάσταση, δέκα έτη πριν από την υποβολή της αιτήσεως για την υπαγωγή του στις διατάξεις του Ν. 3869/2010, αποτελούμενη από ποιμνιοστάσιο εμβαδού 200 τ.μ. και αποθήκη εμβαδού 83 τ.μ., όπου φυλάσσει και εκμεταλλεύεται, με τη βοήθεια της συζύγου του, ζωικό κεφάλαιο διακοσίων (200) προβάτων, με σκοπό την γαλακτοπαραγωγή και την πώληση του προϊόντος αυτού, ότι καλλιεργεί επιπλέον 40,2 στρέμματα με τριφύλλι, βρώμη, ακακίες, κ.λπ., από τα οποία τα 12,7 στρέμματα είναι ιδιόκτητα και τα υπόλοιπα (27,5 στρέμματα) μισθώνονται από τρίτους, ότι τα αγροτικά προϊόντα, που εξάγει από τις ανωτέρω εκτάσεις, χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για την εκτροφή των ζώων του, ότι το καθαρό ετήσιο εισόδημά του, με συνυπολογισμό και των κοινοτικών ενισχύσεων, που αυτός έλαβε από την Ευρωπαϊκή Ένωση, κατά το προηγούμενο της κατάθεσης της ένδικης αίτησης έτος (φορολογικό έτος 2016) ανερχόταν σε 60.108,10 ευρώ, και οι λειτουργικές δαπάνες σε (60.108,10 - το καθαρό εισόδημα από 13.794,37 ευρώ ετησίως=) 46.313,73 ευρώ και β) ότι έλαβε δεκατέσσερα (14) πιστωτικά προϊόντα από πέντε (5) πιστωτικά ιδρύματα, συνολικού ύψους 543.114,70 ευρώ, κατά τα έτη 2008 έως και 2011, προσφεύγοντας στον ανωτέρω δανεισμό, που οφείλεται, κατά το μεγαλύτερο μέρος του, σε επαγγελματικούς λόγους, λόγω της ανάγκης χρηματοδότησης της κτηνοτροφικής του δραστηριότητας και παρά ταύτα (κρίνοντας το Εφετείο) ότι δεν προκύπτει, ότι αυτός διατηρεί σημαντική και οργανωμένη κτηνοτροφική μονάδα, ικανή να του προσδώσει την εμπορική ιδιότητα και, όσον αφορά στην επάλληλη αιτιολογία του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου περί μικρεμπορίας του αιτούντος και ήδη πρώτου αναιρεσίβλητου, ότι δηλαδή, σε κάθε περίπτωση, η τυχόν περιστασιακή άσκηση εμπορικών πράξεων στο πλαίσιο της ανωτέρω κτηνοτροφικής δραστηριότητας αυτού συνδέεται προεχόντως και κατά κύριο λόγο προς τη σωματική του καταπόνηση και το κέρδος που αποκομίζει από αυτήν αποτελεί προεχόντως αμοιβή της προσωπικής του εργασίας και μόχθου, παραβλέποντας την εκ μέρους του λήψη αλλεπάλληλων επαγγελματικών δανείων συνολικού ύψους εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ και χωρίς να εκθέσει αν και ποιον εξοπλισμό διαθέτει η κτηνοτροφική του μονάδα, διέλαβε ελλιπείς και αντιφατικές αιτιολογίες, σχετικά με το κρίσιμο, για την υπαγωγή ή μη του αιτούντος στο σύστημα του Ν. 3869/2010, ζήτημα, περί του αν, η ασκούμενη από αυτόν για βιοποριστικό σκοπό οικονομική δραστηριότητα συνιστά ή όχι εμπορία ή μικροεμπορία, καθιστώντας έτσι ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο για την εφαρμογή των προαναφερόμενων διατάξεων, τις οποίες παραβίασε εκ πλαγίου, κατά τις βασίμως προβαλλόμενες από την αναιρεσείουσα ανώνυμη τραπεζική εταιρεία, με τον πρώτο και δεύτερο από τους αναιρετικούς λόγους, αιτιάσεις υπό την επίκληση των οποίων αποδίδεται στην πληττόμενη απόφαση η από τους αριθμούς 1 και 6 του άρθρου 560 του Κ.Πολ.Δ. πλημμέλεια (αληθώς μόνο από τον αριθμό 6). Μετά από αυτά, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να γίνει δεκτή, κατά παραδοχή των προαναφερομένων πρώτου και δευτέρου λόγων της από το άρθρο 560 αρ.6 ΚΠολΔ και να αναιρεθεί η απόφαση αυτή, ενώ παρέλκει η έρευνα των υπολοίπων λόγων, καθ' όσον η αναιρετική εμβέλεια των ως άνω λόγων που έγιναν δεκτοί στο σύνολο της πληττόμενης αποφάσεως καθιστά αλυσιτελή την εξέτασή τους. Ακολούθως, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου στην αναιρεσείουσα και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλον δικαστή, εκτός από εκείνον που δίκασε προηγουμένως (άρθρο 580 αριθμ. 3 ΚΠολΔ),. Τέλος, στην παρούσα απόφαση δεν θα περιληφθεί διάταξη για δικαστικά έξοδα, κατά το άρθρο 746 ΚΠολΔ, έστω και αν πρόκειται για υπόθεση που κρίνεται, όπως προεκτέθηκε, σύμφωνα με τους κανόνες της εκούσιας δικαιοδοσίας, γιατί η δικαστική διαδικασία του εν λόγω νόμου δεν επιτρέπει την εφαρμογή του άρθρου αυτού, καθώς επικρατεί η ειδικότερη ρύθμιση που προβλέπει το άρθρο 8 παρ. 6 εδάφ. β' του παραπάνω Ν. 3869/2010, κατά το οποίο "...Δικαστική δαπάνη δεν επιδικάζεται", η οποία εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη (ΑΠ 507/2020, ΑΠ 1400/2019, ΑΠ 1379/2019, ΑΠ 882/2019, ΑΠ 156/2018, ΑΠ 1208/2017).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 161/2021 τελεσίδικη απόφαση του δικάσαντος ως Εφετείου Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο παραπάνω Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλον Δικαστή, πλην αυτού που εξέδωσε την ως άνω απόφαση.

Διατάσσει την επιστροφή στην αναιρεσείουσα του παραβόλου που κατέθεσε αυτή για την άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 26 Ιουνίου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 31 Ιουλίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή