<< Επιστροφή

Αριθμός 1397/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασημίνα Υφαντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βρυσηίδα Θωμάτου, Γεώργιο Σχοινοχωρίτη, Ευτύχιο Νικόπουλο - Εισηγητή και Βαρβάρα Πάπαρη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 8 Ιανουαρίου 2024, με την παρουσία και του Γραμματέα Γ. Φ., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ ΣΥΝ.ΠΕ (ΥΠΟ ΕΙΔΙΚΗ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ)", που εδρεύει στην Ρόδο και εκπροσωπείται νόμιμα από την Ανώνυμη Εταιρεία με την επωνυμία "PQH ΕΝΙΑΙΑ ΕΙΔΙΚΗ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΙΔΙΚΟΣ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΤΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ" και το διακριτικό τίτλο "PQH ΕΝΙΑΙΑ ΕΙΔΙΚΗ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ Α.Ε.", που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Φώτιο Γιαννούλα και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑΙ - ΕΜΠΟΡΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑΙ - ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" (πρώην "Κ. ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑΙ - ΕΜΠΟΡΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑΙ - ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ"), που εδρεύει στην Ιαλυσό Ρόδου και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) Μ. Κ. του Δ. - Θ., 3) Μ. - Μ. - Α. Κ., χήρας Δ. Κ., το γένος Μ. Δ., 4) Γ. - Σ. Κ. του Δ. - Θ., κατοίκων ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20/5/2015 ανακοπή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ρόδου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 152/2020 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 15/2022 του Μονομελούς Εφετείου Δωδεκανήσου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 12/5/2022 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις του άρθρου 576 ΚΠολΔ προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αναίρεσης δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί και δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος εξετάζει ποιος επισπεύδει τη συζήτηση. Αν την επισπεύδει ο διάδικος που απουσιάζει, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι. Αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικός του, ερευνάται αν ο διάδικος, ο οποίος δεν εμφανίστηκε ή, αν και εμφανίστηκε, δεν έλαβε μέρος στη συζήτηση με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση. Στην περίπτωση που δεν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη, και η υπόθεση επαναφέρεται με νέα κλήτευση.

Στην αντίθετη περίπτωση ο Άρειος Πάγος προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί (ΑΠ 1182/2021). Από τις προσκομιζόμενες από την αναιρεσείουσα υπ' αριθμ. ..., ..., ....2022 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Εφετείο Δωδεκανήσου με έδρα το Πρωτοδικείο Ρόδου και την υπ' αριθμ. ....2022 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή με έδρα το Πρωτοδικείο Αθηνών Ι. Χ., αποδεικνύεται ότι ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της από ένδικης αίτησης αναίρεσης, με πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου περί ορισμού του Α-1 τμήματος ως αρμοδίου για την εκδίκαση αυτής, πράξη του Προέδρου του Α-1 Τμήματος περί ορισμού δικασίμου της αίτησης την αναφερόμενη στην αρχή της απόφασης και κλήση για συζήτηση, επιδόθηκε με επιμέλεια της αναιρεσείουσας στους αναιρεσίβλητους. Όμως οι τελευταίοι δεν εμφανίστηκαν στη δικάσιμο αυτή, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά της στο πινάκιο και γι' αυτό, αφού κλητεύθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα, θα πρέπει το δικαστήριο να προχωρήσει στη συζήτηση της υπόθεσης, παρά την απουσία τους (άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ). Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα, κατά την τακτική διαδικασία, υπ' αριθ. 15/2022 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Δωδεκανήσου, το οποίο απέρριψε την έφεση της αναιρεσείουσας και επικύρωσε την υπ' αριθ. 152/2020 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου, με την οποία είχε γίνει δεκτή η από 25.5.2015 ανακοπή κατά της υπ' αριθ. 189/2015 διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου ως προς τον τέταρτο των αναιρεσίβλητων κατά της αναιρεσίβλητης και είχε απορριφθεί ως προς τρεις πρώτους αναιρεσείοντες. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ), είναι συνεπώς παραδεκτή και πρέπει να εξετασθεί το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 1, 3 ΚΠολΔ).
Η διάταξη του άρθρου 51 ΑΚ ορίζει ότι "Το πρόσωπο έχει κατοικία τον τόπο της κύριας και μόνιμης εγκατάστασής του. Κανένας δεν μπορεί να έχει συγχρόνως περισσότερες από μια κατοικίες. Για τις υποθέσεις που αναφέρονται στην άσκηση του επαγγέλματος λογίζεται ως ειδική κατοικία του προσώπου ο τόπος όπου ασκεί το επάγγελμά του". Από την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του πρώτου εδαφίου του άρθρου 51 ΑΚ, συνάγεται ότι η έννοια της κατοικίας είναι νομική και υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, κατά τις διατάξεις των αριθμών 1 και 19 άρθρου 559 ΚΠολΔ, η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, περί του αν τα γενόμενα από αυτό δεκτά πραγματικά περιστατικά θεμελιώνουν τη, σύμφωνα με την ανωτέρω διάταξη, έννοια αυτή, εφόσον η κρίση για την κατοικία ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (ΑΠ 270/2021).

Περαιτέρω, το άρθρο 124 παρ. 2 ΚΠολΔ ορίζει ότι "Αν το πρόσωπο έχει στον τόπο όπου πρόκειται να γίνει η επίδοση κατοικία, κατάστημα, γραφείο ή εργαστήριο είτε μόνο του είτε με άλλον ή εργάζεται εκεί ως υπάλληλος, εργάτης ή υπηρέτης, η επίδοση σε άλλο μέρος δεν μπορεί να γίνει χωρίς τη συναίνεσή του". Τέλος, το άρθρο 624 παρ. 2 ΚΠολΔ, όπως ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο, όριζε ότι "Δεν είναι δυνατό να εκδοθεί διαταγή πληρωμής και αν εκδόθηκε είναι άκυρη, αν η επίδοσή της πρέπει να γίνει σε πρόσωπα που διαμένουν στο εξωτερικό ή η διαμονή τους είναι άγνωστη". Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών συνάγεται ότι η επίδοση διαταγής πληρωμής έγκυρα λαμβάνει χώρα προς καθ' ου ο οποίος ναι μεν έχει νόμιμη κατοικία στην αλλοδαπή πλην όμως διατηρεί γραφείο στην ημεδαπή εφόσον η επιδιδόμενη στο γραφείο αυτό διαταγή πληρωμής αφορά υποθέσεις της δραστηριότητας εκείνης για την οποία το προς ον η επίδοση πρόσωπο διατηρεί το γραφείο. Τα παραπάνω ισχύουν και για το φυσικό πρόσωπο εκείνο το οποίο ναι μεν έχει νόμιμη κατοικία στην αλλοδαπή ωστόσο διατηρεί γραφείο, στην Ελλάδα, κατ' άρθρο 51 εδ. γ' ΑΚ, προκειμένου ως μέλος του διοικητικού συμβουλίου ανώνυμης εταιρείας εδρεύουσας στην ημεδαπή, να επιμελείται των υποθέσεών της, εγγυώμενο μάλιστα υπέρ αυτής προς πιστωτικά ιδρύματα την ακριβή εκπλήρωση των υποχρεώσεών της από συμβάσεις πίστωσης με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 παρ. 19 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα, που ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση όταν από τις παραδοχές της, που περιλαμβάνονται στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού της και αποτελούν το αιτιολογικό της, δεν προκύπτουν καθόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του για ζητήματα με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, με αποτέλεσμα έτσι να μην μπορεί να ελεγχθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν ή όχι οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου ,που εφαρμόσθηκε ή δεν εφαρμόσθηκε. Ειδικότερα, ανεπάρκεια αιτιολογίας υπάρχει όταν από την απόφαση δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είτε είναι κατά το νόμο αναγκαία για τη στοιχειοθέτηση, στη συγκεκριμένη περίπτωση, της διάταξης ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε, είτε αποκλείουν την εφαρμογή της. Αντίφαση δε στις αιτιολογίες υπάρχει, όταν τα πραγματικά περιστατικά ,που αναγράφονται σε αυτήν και στηρίζουν το αποδεικτικό της πόρισμα για κρίσιμο ζήτημα, δηλαδή για ζήτημα αναφορικά με ισχυρισμό των διαδίκων ,που τείνει στη θεμελίωση ή κατάλυση του επιδίκου δικαιώματος, συγκρούονται μεταξύ τους και αλληλοαναιρούνται, αποδυναμώνοντας έτσι τη κρίση της απόφασης για την υπαγωγή ή μη της συγκεκριμένης ατομικής περίπτωσης στο πραγματικό συγκεκριμένου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που συνιστά και το νομικό χαρακτηρισμό της ατομικής περίπτωσης. Ελλείψεις όμως αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες (ΑΠ 695/2020). Για το ορισμένο του λόγου αυτού πρέπει να περιέχονται στο αναιρετήριο οι ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλομένης απόφασης, οι οποίες πρέπει να παρατίθενται σ` αυτό με σαφήνεια και πληρότητα και δεν αρκούν περιορισμένες, μεμονωμένες, κατ` επιλογή του αναιρεσείοντος, αποσπασματικές παραδοχές της απόφασης (ΟλΑΠ 32/1996, ΑΠ 658/2019, ΑΠ 739/2011) και να αναφέρεται σε αυτό σε τι συνίσταται η ανεπάρκεια ή η αντίφαση των αιτιολογιών, δηλαδή ποιες επιπλέον αιτιολογίες έπρεπε να περιλαμβάνει η απόφαση ή πού εντοπίζονται οι αντιφάσεις (ΟλΑΠ 20/2005).

Στην προκειμένη περίπτωση με τον τέταρτο λόγο της αίτησης αναίρεσης, κατ' ορθή εκτίμηση του περιεχομένου του, η αναιρεσείουσα προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με την ειδικότερη αιτίαση ότι το Εφετείο παραβίασε εκ πλαγίου την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 51 παρ. 1γ ΑΚ, καθόσον έχει ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το αν η δηλωθείσα από τον τέταρτο των ανακοπτόντων και ήδη τέταρτο των αναιρεσιβλήτων ως κατοικία του στη Ρόδο αποτελούσε την ειδική κατοικία αυτού. Από την παραδεκτή κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, προκύπτει ότι το Εφετείο δέχθηκε τα ακόλουθα κατά το μέρος που αφορά την αναιρετική διαδικασία : "Δυνάμει της με αριθμό .../2015 διαταγής πληρωμής της Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου που εκδόθηκε κατόπιν αιτήσεως της καθ' ης η ανακοπή και ήδη εκκαλούσας (αναιρεσείουσας), διατάχθηκαν οι καθ' ων σ' αυτή ήτοι η πρώτη ανώνυμη εταιρεία, ως δανειολήπτρια, οι δεύτερος, τρίτη και τέταρτος ως εγγυητές, να καταβάλουν εις ολόκληρον έκαστος στην αιτούσα καθ' ης η ανακοπή και ήδη εκκαλούσα το ποσό των 1.832.830,48 ευρώ ως χρεωστικό κατάλοιπο οριστικά κλεισθέντος αλληλόχρεου λογαριασμού που πηγάζει από την υπ' αριθ. ....2004 σύμβαση πίστωσης με ανοικτό (αλληλόχρεο) λογαριασμό και των προσθέτων αυτής αυξητικών πράξεων, σε συνδυασμό με τα πρόσθετα σύμφωνα ρύθμισης ληξιπρόθεσμων οφειλών. Η ανωτέρω διαταγή πληρωμής επιδόθηκε στον τέταρτο καθ' ου και ήδη ανακόπτοντα εφεσίβλητο, σύμφωνα με την υπ' αριθ. ....2015 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Ρόδου Μ. Κ., με θυροκόλληση παρουσία του μάρτυρα Ε. Κ. του Ν. στο επί της ... γραφείο του, κατόπιν άρνησης του συνεταίρου αδελφού του ονόματι Μ. Κ. (δεύτερου ανακόπτοντα) να παραλάβει το πιο πάνω δικόγραφο. Ο τέταρτος των καθ' ων η αίτηση και ήδη ανακοπτόντων άσκησε από κοινού με τους υπόλοιπους καθ' ων η αίτηση νομοτύπως και εμπροθέσμως την από 25.5.2015 ... ανακοπή του άρθρου 632 παρ. 1 ΚΠολΔ. Με τον πρώτο λόγο της ένδικης ανακοπής ο τέταρτος ανακόπτων και ήδη εφεσίβλητος ζήτησε την ακύρωση της διαταγής πληρωμής διότι κατά το χρόνο εκδόσεώς της ήταν κάτοικος εξωτερικού. Ο λόγος αυτός είναι ορισμένος και νόμιμος ως στηριζόμενος στις διατάξεις του άρθρου 624 παρ. 2 ΚΠολΔ όπως ίσχυαν πριν από την αντικατάστασή τους με το ν. 4335/2015 και εφαρμόζεται στην προκειμένη περίπτωση λόγω του χρόνου εκδόσεως της διαταγής πληρωμής (2015) ήτοι πριν από την 1.1.2016 που άρχισε να ισχύει ο ν. 4335/2015 με την εισαγωγή του οποίου ήρθη, πλέον, το κώλυμα για την έκδοση διαταγής πληρωμής για πρόσωπα που κατοικούν στο εξωτερικό. Από τα ως άνω αποδεικτικά στοιχεία αποδείχθηκε ότι ο τέταρτος των καθ' ων η διαταγή πληρωμής ανακόπτων και ήδη εφεσίβλητος κατά το χρόνο εκδόσεως της διαταγής πληρωμής κατοικούσε, ήτοι είχε τη σταθερή του εγκατάσταση και στέγη στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στις Βρυξέλλες όπου βρίσκεται το κέντρο των βιοτικών του σχέσεων. Ειδικότερα, αποδείχθηκε ότι ο τέταρτος ανακόπτων από 01.01.1981 μέχρι και την 08.09.2015 υπηρετούσε ως μόνιμος υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις Βρυξέλλες (βλ. ιδίως από 08.09.2015 βεβαίωση της Γενικής Διεύθυνσης Ανθρωπίνων Πόρων και Ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής), εκ της έμμισθης απασχόλησής του δε αυτής στην Ευρωπαϊκή Ένωση τελούσε καθ' όλο το ως άνω χρονικό διάστημα σε αναστολή της δικηγορικής του ιδιότητας ... Από τα ανωτέρω, σε συνδυασμό με το γεγονός πως α) τον Αύγουστο του 2014 δήλωσε στη Δ.Ο.Υ. Ρόδου ως τόπο κατοικίας του τις Βρυξέλλες, β) κατά την κατάρτιση της τελευταίας χρονικά σύμβασης ρύθμισης της επίδικης οφειλής (Δεκέμβριο του 2012) ο ίδιος δεν παραστάθηκε αυτοπροσώπως, θέτοντας ιδιοχείρως την υπογραφή του κάτω από τη θέση του εκδότη, παρά εκπροσωπήθηκε από τον δεύτερο ανακόπτοντα δυνάμει του υπ' αριθ. ....2012 συμβολαιογραφικού πληρεξουσίου της συμβολαιογράφου Ρόδου Σ. Π. Σ. και γ) ο ίδιος δεν ανευρέθηκε στην δηλωθείσα ως κατοικία του Λεωφόρο Ηρακλειδών αριθ. 28, όπου βρίσκεται η έδρα της πρώτης ανακόπτουσας εταιρείας και όχι κάποιο κτίριο κατοικιών, τόσο κατά την επίδοση της από 10.10.2014 εξώδικης καταγγελίας της επίδικης σύμβασης πίστωσης (βλ. την υπ' αριθ. ....2014 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Ρόδου Μ. Μ.) όσο και κατά την επίδοση την 04.05.2015 αντιγράφου του απογράφου της προσβαλλόμενης διαταγής πληρωμής, οπότε και θυροκολλήθηκε διότι ο μέτοχος και νόμιμος εκπρόσωπος της πρώτης ανακόπτουσας, που τυγχάνει και αδελφός του, αρνήθηκε να το παραλάβει (βλ. την υπ' αριθ. ....2015 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Ρόδου Μ. Κ.), αφενός μεν αποδεικνύεται πως ο τέταρτος ανακόπτων δεν διέμενε ούτε εργαζόταν περιστασιακά στις Βρυξέλλες, έχοντας το κέντρο των βιοτικών δραστηριοτήτων του στην Ελλάδα, αλλά αντίθετα είχε σταθερή εγκατάσταση και στέγη στο Βέλγιο πολύ πριν από το χρόνο σύναψης της επίδικης σύμβασης πίστωσης, αφετέρου δεν υπάρχει καμία ένδειξη από την οποία να συνάγεται ότι ο τέταρτος ανακόπτων είχε εξέλθει από τη χώρα του Βελγίου και διέμενε, με την έννοια της σωματικής φυσικής παρουσίας του στη Ρόδο κατά την 24.03.2015, οπότε και εκδόθηκε η προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής. Το γεγονός ότι υπήρχε στη σύμβαση όρος ότι η δηλωθείσα διεύθυνση κατοικίας θεωρείται ως η κατά νόμο κατοικία του οφειλέτη, ώστε σε αυτήν να κοινοποιείται νόμιμα κάθε έγγραφο, ουδόλως δημιούργησε στην καθ' ης την πεποίθηση ότι πράγματι η κατοικία του ανακόπτοντος ήταν η δηλωθείσα στην οποία έγινε η επίδικη επίδοση, καθόσον το γεγονός ότι ο τέταρτος των ανακοπτόντων είχε ήδη κατά το χρόνο κατάρτισης της αρχικής σύμβασης πίστωσης γνωστή διαμονή στο εξωτερικό και ότι η δηλωθείσα διεύθυνση αποτελεί την έδρα της πρώτης ανακόπτουσας ανώνυμης εταιρείας, δεν αμφισβητείται ειδικότερα από αυτή, η οποία κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, που λαμβάνονται αυτεπαγγέλτως υπόψη από το δικαστήριο, προφανώς και στο πλαίσιο της μακροχρόνιας συνεργασίας τους είχε αιτηθεί και είχε λάβει γνώση της επαγγελματικής του δραστηριότητας και των οικονομικών του στοιχείων. Εξάλλου, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας στις περιπτώσεις που επιθυμεί να λάβει πίστωση ή να εγγυηθεί την τήρηση των όρων κάποιας σύμβασης πίστωσης κάποιος Έλληνας που έχει την κατοικία του στο εξωτερικό παροτρύνεται από τα πιστωτικά ιδρύματα της ημεδαπής, προκειμένου να ξεπεραστεί το ανωτέρω τυπικό ζήτημα, να δηλώσει ως κατοικία του στις αντίστοιχες συμβάσεις είτε την κατοικία κάποιου συγγενικού του προσώπου στην Ελλάδα είτε την έδρα νομικού προσώπου με το οποίο αυτοί ή συγγενείς τους συνδέονται, δεδομένου ότι οι ελληνικές τράπεζες, ενόψει και του άρθρου 626 ΚΠολΔ, διστάζουν να χορηγήσουν πίστωση σε κατοίκους του εξωτερικού. Ενδεικτικό είναι, άλλωστε, ότι τόσο ο δεύτερος όσο και η τρίτη των ανακοπτόντων, αδελφός και μητέρα του τέταρτου ανακόπτοντος, σε άπασες τις προμνησθείσες συμβάσεις και πρόσθετα σύμφωνα ρύθμισης οφειλών δηλώνουν την αυτή διεύθυνση ως τόπο κατοικίας τους, ήτοι την κειμένη επί της ... στην Ιαλυσό έδρα της πρώτης ανακόπτουσας. Κατά συνέπεια, ο τέταρτος των ανακοπτόντων, ο οποίος είχε σταθερή εγκατάσταση και στέγη στο Βέλγιο πολύ πριν από το χρόνο σύναψης της επίδικης σύμβασης πίστωσης και των μεταγενεστέρων αυτής αυξητικών πράξεων και προσθέτων συμφώνων ρύθμισης οφειλής, δεν υπείχε σχετική υποχρέωση να δηλώσει προς την τράπεζα μεταβολή της διεύθυνσής του, αφού η διεύθυνσή του ουδόλως είχε αλλάξει, αλλά ήταν εξ αρχής κάτοικος εξωτερικού, γεγονός το οποίο γνώριζε η καθ' ης.

Περαιτέρω, πρέπει να σημειωθεί τέλος, η καθ' ης γνώριζε ότι δυνάμει του υπ' αριθ. 10 όρου των υπ' αριθ. ....2012, ....2012 και ....2012 προσθέτων συμφώνων ρύθμισης ληξιπρόθεσμων οφειλών δανείου ή πίστωσης είχε οριστεί αντίκλητος των ανακοπτόντων ο Γ. Π. του Ε. και της Λ., κάτοικος ..., στον οποίο και θα μπορούσε να επιδώσει τη διαταγή πληρωμής, γεγονός που ουδέποτε έπραξε. Επομένως, η ένδικη διαταγή πληρωμής που εκδόθηκε κατά του καθ' ου οποίος κατά τον κρίσιμο χρόνο της έκδοσής της διέμενε στο εξωτερικό, είναι κατά τη ρητή απαγγελία του άρθρου 624 παρ. 2 ΚΠολΔ, αυτοδικαίως άκυρη". Σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, το Εφετείο, αφού δέχθηκε ότι στην υπ' αριθ. 387/2004 αρχική σύμβαση πιστώσεως με ανοιχτό αλληλόχρεο λογαριασμό ο τέταρτος ανακόπτων είχε δηλώσει ως κατοικία του την ... στη Ρόδο, όπου βρίσκεται η έδρα της πρώτης ανακόπτουσας και το ξενοδοχείο ιδιοκτησίας της, ότι στις 25.9.2012 ο τέταρτος ανακόπτων εμφανίστηκε ενώπιον της συμβολαιογράφου Ρόδου Σ. Π. και χορήγησε συμβολαιογραφική πληρεξουσιότητα στον δεύτερο ανακόπτοντα για να προβεί στη ρύθμιση της επίδικης οφειλής, ότι τον Αύγουστο του 2014 δήλωσε στη Δ.Ο.Υ. Ρόδου ως τόπο κατοικίας του τις Βρυξέλλες, ότι στις 4.5.2015 επιδόθηκε η προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής, στο γραφείο του τέταρτου ανακόπτοντος στην άνω δηλωθείσα διεύθυνση με θυροκόλληση, διότι ο συνεταίρος και αδελφός του (δεύτερος ανακόπτων), μέτοχος και νόμιμος εκπρόσωπος της πρώτης ανακόπτουσας αρνήθηκε να την παραλάβει, κατέληξε ότι ο τέταρτος ανακόπτων κατά το χρόνο εκδόσεως της διαταγής πληρωμής (24.3.2015) κατοικούσε δηλαδή είχε την σταθερή του εγκατάσταση και στέγη στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στις Βρυξέλλες, όπου βρισκόταν το κέντρο των βιοτικών του σχέσεων, καθόσον από 1.1.1981 μέχρι και 8.9.2015 υπηρετούσε ως μόνιμος υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις Βρυξέλλες. Όμως οι αιτιολογίες της προσβαλλόμενης αποφάσεως είναι ανεπαρκείς ως προς το αν η δηλωθείσα, κατά την κατάρτιση της υπ' αριθ. 387/2004 συμβάσεως πιστώσεως, από τον τέταρτο ανακόπτοντα ως κατοικία του επί της ... στη Ρόδο, όπου βρίσκεται η έδρα της πρώτης ανακόπτουσας εταιρείας και το ξενοδοχείο ιδιοκτησίας της, αποτελούσε την ειδική κατοικία (γραφείο) αυτού για τις υποθέσεις που αφορούσαν στην άσκηση του επαγγέλματός του, ώστε να είναι νόμιμη η γενόμενη στην ως άνω διεύθυνση επίδοση της διαταγής πληρωμής προς αυτόν, ο οποίος, κατά τις παραδοχές της προσβαλλομένης, κατά τον επίδικο χρόνο, ήταν κάτοικος Βρυξελλών. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, είναι βάσιμος ο τέταρτος αναιρετικός λόγος από τον αριθ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

Περαιτέρω η αναιρετική εμβέλεια του λόγου αυτού, στο σύνολο της προσβαλλομένης αποφάσεως καθιστά αλυσιτελή την έρευνα των λοιπών λόγων της αναιρέσεως από τους αριθ. 14 και 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Μετά ταύτα, πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, που την εξέδωσε, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλο δικαστή (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ), να διαταχθεί η επιστροφή του παράβολου της αναίρεσης στην αναιρεσείουσα (άρθρο 495 παρ.3 ΚΠολΔ), και να καταδικαστούν οι αναιρεσίβλητοι, λόγω της ήττας τους, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας, που παραστάθηκε και κατέθεσε προτάσεις, κατά παραδοχή του σχετικού αιτήματος αυτής (άρθρα 176, 183, 189 αριθ. 1, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ορίζονται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμόν 15/2022 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Δωδεκανήσου.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ως άνω δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλον δικαστή, εκτός εκείνου που εξέδωσε την απόφαση.

Διατάσσει την επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου της αναιρέσεως στην αναιρεσείουσα.

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Φεβρουαρίου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 20 Αυγούστου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ και ταύτης καθώς και της αμέσως αρχαιότερης Αρεοπαγίτου αποχωρησασών από την Υπηρεσία, ο αρχαιότερος της συνθέσεως Αρεοπαγίτης

<< Επιστροφή