<< Επιστροφή

Αριθμός 1569/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασημίνα Υφαντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βρυσηίδα Θωμάτου, Ευτύχιο Νικόπουλο - Εισηγητή, Βαρβάρα Πάπαρη και Φωτεινή Μηλιώνη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Μαρτίου 2024, με την παρουσία και του Γραμματέα Γ. Φ., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κλεάνθη Ρούσσο και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ομόρρυθμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΑΔΕΛΦΟΙ Μ. Ο.Ε." και τον διακριτικό τίτλο "ΝΑΥΠΗΓΗΣΕΙΣ ΞΥΛΙΝΩΝ ΣΚΑΦΩΝ", που εδρεύει στην Αλεξανδρούπολη και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Στέργιο Γιαλάογλου με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8/10/2018 αγωγή νομικού προσώπου που δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη και την από 12/12/2018 ανακοίνωση δίκης - προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση - παρεμπίπτουσα αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3780/2020 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1406/2022 του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 19/9/2022 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα, κατά την τακτική διαδικασία, υπ' αριθ. 1406/2022 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, το οποίο απέρριψε την έφεση της αναιρεσείουσας και επικύρωσε την υπ' αριθ. 3870/2020 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία είχε γίνει δεκτή η παρεμπίπτουσα αγωγή της αναιρεσίβλητης κατά της αναιρεσείουσας. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ), είναι συνεπώς παραδεκτή και πρέπει να εξετασθεί το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 1, 3 ΚΠολΔ).

Η διάταξη του άρθρου 14 παρ. 4α του ν. 4256/2014, που ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο, ορίζει ότι: "Η μετακίνηση και κυκλοφορία των πλοίων αναψυχής και των επαγγελματικών τουριστικών ημερόπλοιων του Πρώτου Μέρους του παρόντος νόμου, καθώς και των μικρών σκαφών ή άλλων θαλάσσιων μέσων αναψυχής τα οποία θεωρούνται ταχύπλοα, σύμφωνα με τους ισχύοντες κανονισμούς λιμένα, επιτρέπεται μόνον αν αυτά είναι ασφαλισμένα. Ειδικότερα : αα. Πλοία με χωρητικότητα ίση ή μεγαλύτερη των 300 gt υποχρεούνται να διαθέτουν ασφάλιση σε ισχύ, σύμφωνα με τις διατάξεις του π.δ. 6/2012 (Α'7), ββ. Πλοία με ολική χωρητικότητα μικρότερη των 300 gt υποχρεούνται να είναι ασφαλισμένα για : i. Αστική ευθύνη για σωματικές βλάβες ή θάνατο επιβαινόντων και τρίτων από πρόσκρουση, σύγκρουση, ναυάγιο ή οποιαδήποτε άλλη αιτία. Το ασφαλιστικό ποσό καθορίζεται σε πενήντα χιλιάδες (50.000) ανά "πρόσωπο" και δεν μπορεί να είναι κατώτερο από πεντακόσιες χιλιάδες (500.000) ευρώ ανά συμβάν. ii. Αστική ευθύνη για υλικές ζημιές επιβαινόντων και τρίτων από πρόσκρουση, σύγκρουση, ναυάγιο ή οποιαδήποτε άλλη αιτία. Το ασφαλιστικό ποσό καθορίζεται σε εκατόν πενήντα χιλιάδες (150.000) ευρώ. iii. Πρόκληση θαλάσσιας ρύπανσης. Το ασφαλιστικό ποσό καθορίζεται σε εκατόν πενήντα χιλιάδες ευρώ". Από τις διατάξεις του ως άνω άρθρου συνάγεται ότι η υποχρέωση ασφάλισης των επαγγελματικών τουριστικών ημερόπλοιων επεκτείνεται και στις περιπτώσεις του προσωρινού ελλιμενισμού αυτών.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συντρέχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοσθεί, ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με εσφαλμένη εφαρμογή (ΟλΑΠ 7/2006, ΟλΑΠ 4/2005).

Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ` ουσίαν την υπόθεση, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο, ιδρύεται δε ο λόγος αυτός, όταν το δικαστήριο εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν δεν ήταν αρκετά για την εφαρμογή του ή δεν εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε αρκούσαν για την εφαρμογή του, καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σε διάταξη, στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται. Για να είναι ορισμένος ο λόγος αυτός πρέπει να καθορίζονται η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου, που παραβιάσθηκε και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή της (Ολ.ΑΠ 20/2005, ΑΠ 1276/2025), αλλιώς ο λόγος αυτός είναι αόριστος και γι' αυτό απορριπτέος ως απαράδεκτος.

Κατά την έννοια του λόγου αναίρεσης από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και υπάρχει, συνεπώς, εκ πλαγίου παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, όταν από τις παραδοχές της, που περιλαμβάνονται στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού της και αποτελούν το αιτιολογικό της, δεν προκύπτουν καθόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του για ζήτημα με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, με αποτέλεσμα έτσι να μην μπορεί να ελεγχθεί, αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που δεν εφαρμόσθηκε (Ολ ΑΠ 1/1999, ΑΠ 1027/2022, ΑΠ 2267/2013).

Δηλαδή, ο λόγος αυτός αναίρεσης ιδρύεται μόνον όταν η πλημμέλεια αφορά παράβαση κανόνων ουσιαστικής φύσης και όχι δικονομικών διατάξεων, που ρυθμίζουν τη διαδικασία. Ανεπάρκεια αιτιολογίας υπάρχει, όταν από την απόφαση δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά, που είτε είναι κατά το νόμο αναγκαία για τη στοιχειοθέτηση της διάταξης ουσιαστικού δικαίου, που εφαρμόσθηκε στην ένδικη περίπτωση, είτε αποκλείουν την εφαρμογή της, όχι δε και όταν υφίστανται ελλείψεις στην ανάλυση, στάθμιση και γενικώς στην εκτίμηση των αποδείξεων, εφόσον το πόρισμα από την εκτίμηση αυτή εκτίθεται με σαφήνεια και πληρότητα (ΟλΑΠ 15/2006, ΑΠ 1027/2022).

Δηλαδή, δεν υπάρχει ανεπάρκεια αιτιολογίας, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτική, αλλά πλήρη αιτιολογία, αφού αναγκαίο να εκτίθεται σαφώς στην απόφαση είναι μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε και όχι ο λόγος για τον οποίο αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε. Συνακόλουθα, τα επιχειρήματα ή οι κρίσεις του δικαστηρίου, που σχετίζονται με την εκτίμηση απλώς των αποδείξεων, δεν συνιστούν παραδοχές διαμορφωτικές του αποδεικτικού πορίσματός του και επομένως αιτιολογία της απόφασης ικανή να ελεγχθεί αναιρετικά με τον παραπάνω λόγο για ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα, ούτε ιδρύεται ο λόγος αυτός αναιρέσεως, αν το δικαστήριο της ουσίας δεν ανέλυσε ιδιαιτέρως ή διεξοδικά τα επιχειρήματα των διαδίκων, που δεν συνιστούν αυτοτελείς ισχυρισμούς τους (ΑΠ 1266/2011).

Για να είναι δε ορισμένος και άρα παραδεκτός ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως, πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο α) ότι η απόφαση στερείται παντελώς αιτιολογιών ή έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες, στην περίπτωση δε της ανεπάρκειας ή αντίφασης των αιτιολογιών, ποιες επιπλέον αιτιολογίες έπρεπε να περιέχει, ενώ στην περίπτωση των αντιφατικών αιτιολογιών, που εντοπίζεται η αντίφαση, β) ο πραγματικός ισχυρισμός (αγωγικός, ένσταση κ.λπ.) και τα περιστατικά που προτάθηκαν προς θεμελίωσή του, καθώς και η σύνδεση του με το διατακτικό, γ) η νόμιμη βάση, ήτοι η διάταξη του ουσιαστικού δικαίου, που παραβιάσθηκε και μάλιστα ενάριθμα και δ) οι παραδοχές του δικαστηρίου, με πληρότητα και όχι αποσπασματικά, υπό τις οποίες συντελέστηκε η παραβίαση (ΑΠ 1027/2022, ΑΠ 1445/2017, ΑΠ 2267/2013, ΑΠ 1266/2011, ΑΠ 1438/2009).

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο αναίρεσης η αναιρεσείουσα προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με την ειδικότερη αιτίαση ότι το Εφετείο παραβίασε ευθέως την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 14 παρ. 4α του Ν. 4256/2014, δεχόμενο εσφαλμένα ότι ο ελλιμενισμένος του ασφαλισμένου σκάφους για διανυκτέρευση στον Λιμένα Θέρμων Σαμοθράκης, μετά την ολοκλήρωση του ημερήσιου πλου του και κατά το χρόνο της μη δραστηριοποιήσεως του, υπάγεται στην υποχρεωτική ασφάλιση κατά του κινδύνου της θαλάσσιας ρύπανσης.

Από την παραδεκτή, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το Εφετείο δέχθηκε τα ακόλουθα κατά το μέρος που αφορά την αναιρετική διαδικασία : "Η κυρίως εναγόμενη και παρεμπιπτόντως ενάγουσα είναι ομόρρυθμη εταιρεία, με ομόρρυθμους εταίρους και διαχειριστές της τους Α. και Χ. Μ., η οποία δραστηριοποιείται στο χώρο της κατασκευής ξύλινων σκαφών, την επιδιόρθωση και την εμπορία αυτών και τυγχάνει πλοιοκτήτρια του επιβατηγού - τουριστικού σκάφους Ε/Γ-Τ/Ρ Θ. Ν Α. 116, 210 ΗΡ και με χωρητικότητα 24,12 grt (ΚΟΧ). Το εν λόγω σκάφος κατά τους καλοκαιρινούς μήνες του έτους 2017 ήταν δρομολογημένο ως περιηγητικό σκάφος στη νήσο Σαμοθράκης, με εγκριθέντα εκ του λιμεναρχείου περιηγητικό πλου και με ορισθέντα λιμένα απόπλου και κατάπλου τον λιμένα Θέρμων Σαμοθράκης. Η πραγματοποίηση των πλόων αυτών γινόταν με βάση τον εγκριθέντα από το λιμεναρχείο Σαμοθράκης πλου και έτσι το εν λόγω σκάφος τους καλοκαιρινούς μήνες ξεκινούσε καθημερινά τις πρωινές ώρες με συγκεκριμένο δρομολόγιο από τον Λιμένα Θέρμων Σαμοθράκης και εκτελούσε τον συγκεκριμένο περιηγητικό πλου με συγκεκριμένες στάσεις και επέστρεφε το απόγευμα της ίδιας ημέρας υποχρεωτικά και κατέπλεε στον λιμένα ομοίως των Θέρμων όπου και διανυκτέρευε, ομοίως υποχρεωτικά. Κατά τη διάρκεια της ως άνω κατά προορισμό δραστηριοποίησής του, το ένδικο σκάφος ήταν ασφαλισμένο, ως εκ του νόμου είχε υποχρέωση ..., δυνάμει του υπ' αριθ. ... ασφαλιστήριου συμβολαίου κλάδου πλοίων, με διάρκεια ισχύος ασφάλισης από ....2017 έως ....2018, για το οποίο είχε καταβληθεί το συμφωνηθέν ασφάλιστρο και το οποίο καταρτίσθηκε ανάμεσα στην παρεμπιπτόντως ενάγουσα και την παρεμπιπτόντως εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία, όπως ομολογείται από την παρεμπιπτόντως εναγόμενη. Με την εν λόγω σύμβαση ασφάλισης, η τελευταία ανέλαβε την υποχρέωση να καλύπτει την αστική ευθύνη της πρώτης από τη λειτουργία του ως άνω σκάφους ιδιοκτησίας της, μεταξύ δε άλλων κινδύνων και για πρόκληση θαλάσσιας ρύπανσης ανά γεγονός και ανώτατο όριο σ' ολόκληρη την ασφαλιστική περίοδο 150.000 ευρώ. Την 09.08.2017 και ενώ το ως άνω πλωτό μέσο βρισκόταν προσωρινά ελλιμενισμένο για διανυκτέρευση στον Λιμένα (αλιευτικό καταφύγιο) Θέρμων Σαμοθράκης, εκδηλώθηκε σε αυτό φωτιά οφειλόμενη σε βραχυκύκλωμα, εξ αιτίας της οποίας κάηκε ολοσχερώς και ακολούθως βυθίστηκε παραπλεύρως του νότιου κρηπιδώματος του λιμένα, χωρίς να προκαλέσει κοινό κίνδυνο σε ξένα πράγματα ή ανθρώπους. Τη φωτιά έσπευσε να σβήσει η πυροσβεστική υπηρεσία Αλεξανδρούπολης μετά από ανεπιτυχή προσπάθεια του κυβερνήτη και ομόρρυθμου εταίρου-διαχειριστή της πλοιοκτήτριας Χ. Μ. Την ίδια ημέρα με ενέργειες του Οργανισμού Λιμένος Αλεξανδρούπολης κλήθηκε η εταιρεία NORTH AEGEAN SLOPS SA που δραστηριοποιείται στον τομέα της παροχής υπηρεσιών θαλάσσιας απορρύπανσης, με στόλο και εκπαιδευμένο προσωπικό και η οποία είχε συνάψει την από 28.04.2017 σύμβαση με τον Οργανισμό Λιμένος Αλεξανδρούπολης Α.Ε. για την παροχή υπηρεσιών αντιμετώπισης περιστατικών θαλάσσιας ρύπανσης, προκειμένου να ενεργήσει τα αναγκαία για αποφυγή θαλάσσιας ρύπανσης από τυχόν ρυπαντικές ουσίες που περιείχε το σκάφος (βλ. υπ' αριθ. ....2017 έγγραφο του Ο. Λ. Αλεξανδρούπολης). Με εντολή του κυβερνήτη του πλοίου προς την κυρίως ενάγουσα, η τελευταία ανέλαβε να προβεί σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για τον περιορισμό και την αντιμετώπιση τυχόν ρύπανσης στη θαλάσσια περιοχή του συμβάντος, υπηρεσία την οποία εκτέλεσε. Συγκεκριμένα η ενάγουσα της κύριας αγωγής παρείχε στην εναγόμενη πλοιοκτήτρια εταιρία από 09.08.2017 έως 19.01.2018: α) διευθυντή επιχειρήσεων για 10 ημέρες, β) υπεύθυνο έργου για 164 ημέρες, βοηθητικό σκάφος για 10 ημέρες, όχημα διοικητικής υποστήριξης για 164 ημέρες, ψεκαστήρες ώμου για 10 ημέρες καθώς και πλωτό φράγμα μήκους 100 μέτρων για 164 ημέρες. Μετά το ατύχημα η εναγόμενη πλοιοκτήτρια εταιρία και παρεμπιπτόντως ενάγουσα δια των νομίμων εκπροσώπων της, υπέβαλε στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Αλεξανδρούπολης σχέδιο ανέλκυσης του βυθισμένου πλοίου, που προέβλεπε μεταξύ άλλων επιτόπιο τεμαχισμό του εντός της θάλασσας και εν συνεχεία ανέλκυση επί του κρηπιδώματος του καταφυγίου Θέρμων της νήσου Σαμοθράκης. Εν συνεχεία ο Ο.Λ. Αλεξανδρούπολης προσκάλεσε την πλοιοκτήτρια να προβεί στις αναγκαίες ενέργειες για την ανέλκυση του βυθισμένου σκάφους εντός 30 ημερών (βλ. υττ' αριθ. ....2017 έγγραφό του Ο. Λ. Αλεξανδρούπολης). Μετά από αίτηση της κυρίως ενάγουσας, της χορηγήθηκε η άδεια για προσωρινή χρήση υπαίθριου χώρου 200 τ.μ. επί του νότιου παραλιακού κρηπιδώματος για την εκτέλεση των εργασιών ανέλκυσης του πλοίου (βλ. υπ'αριθ. ....2017 έγγραφο του Ο.Λ.Αλεξανδρούπολης) και ταυτόχρονα παρατάθηκε η προθεσμία ανέλκυσης έως την 28/11/2017, ενώ με νεότερη απόφαση του η προθεσμία αυτή παρατάθηκε για δύο μήνες ακόμα, ήτοι μέχρι την 28.01.2018 και ακολούθως μέχρι την 28.02.2018 (βλ. υπ' αριθ από 31.01.2018 πρακτικό Δ.Σ. του Ο.Λ. Αλεξανδρούπολης). Μετά την έκδοση των αναγκαίων αδειών την 13.02.2018 προσωπικό της κυρίως ενάγουσας αποτελούμενο από 2 άτομα με φορτηγό όχημα και αντιρρυπαντικό εξοπλισμό προχώρησαν στη διευθέτηση 100 μέτρων γραμμικών πλωτού φράγματος, που είχε τοποθετηθεί από την αρχή του συμβάντος και ξεκίνησαν τη διαδικασία ανέλκυσης του πλοίου. Κατά τη διάρκεια των εργασιών διάλυσης του σκάφους περισυλλέχθηκε ιριδίζων φιλμ με τη ρίψη απορροφητικών πετσετών και 24 μέτρων απορροφητικών πλωτών φραγμάτων, ενώ επίσης περισυλλέχθηκαν με απόχες διάσπαρτα επιπλέοντα στερεά υπολείμματα με τη χρήση φουσκωτού σκάφους. Την 14.02.2018 συνεχίστηκαν οι εργασίες ανέλκυσης με περισυλλογή στερεών υπολειμμάτων του σκάφους από την επιφάνεια της θάλασσας με απόχες και τέλος το προσωπικό πόντισε εκ νέου το πλωτό φράγμα μήκους 100 μέτρων, που έπρεπε να παραμείνει στο σημείο έως την εντολή απομάκρυνσης από το Κεντρικό Λιμεναρχείο Αλεξανδρούπολης. Από τα παραπάνω αποδείχθηκε ότι η κυρίως ενάγουσα εκπλήρωσε πλήρως τις συμβατικές υποχρεώσεις έναντι της κυρίως εναγόμενης, που απορρέουν από το από 22.01.2018 ιδιωτικό συμφωνητικό που κατάρτισαν. Για την παροχή των ως άνω υπηρεσιών, η ενάγουσα της κύριας αγωγής εξέδωσε το με αριθμό ....2018 τιμολόγιο αξίας 204.327,20 ευρώ συμπεριλαμβανομένου και το με αριθμό ....2018 τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών αξίας 7.239,12 συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α., ήτοι συνολικά το ποσό των 211.566,32 ευρώ, νομιμοτόκως, το οποίο ήδη η εναγόμενη πλοιοκτήτρια εταιρία και παρεμπιπτόντως ενάγουσα υποχρεώθηκε να καταβάλει στην κυρίως ενάγουσα με την προσβαλλόμενη απόφαση, το σχετικό κεφάλαιο της οποίας δεν προσβάλλεται με την παρούσα έφεση. Εν συνεχεία, αποδείχθηκε ότι την παρεμπιπτόντως ενάγουσα δε βάρυνε δόλος ή βαριά αμέλεια για την πρόκληση του ατυχήματος, αφού προέκυψε από βραχυκύκλωμα και ο κυβερνήτης του σκάφους και ομόρρυθμος εταίρος διαχειριστής της πλοιοκτήτριας, κατέβαλε προσπάθειες να εμποδίσει την καταστροφή του και να περιορίσει τη θαλάσσια ρύπανση, ενώ ήδη με την με αριθμό ....2018 απόφαση της Λιμενικής Αρχής Αλεξανδρούπολης, η τελευταία απαλλάχθηκε από την επιβολή διοικητικού προστίμου σε σχέση με το ατύχημα και την επενεχθείσα θαλάσσια ρύπανση, λόγω του ότι κρίθηκε ότι έλαβε ικανά μέτρα πρόληψης αποτροπής της ρύπανσης μέχρι την ανέλκυση του σκάφους και την απομάκρυνσή του από την περιοχή.

Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι η παρεμπιπτόντως ενάγουσα γνωστοποίησε στην παρεμπιπτόντως εναγόμενη αυθημερόν με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο το περιστατικό της πυρκαγιάς και της ανάθεσης στην κυρίως ενάγουσα της διαδικασίας μέτρων αντιρρύπανσης και ανέλκυσης πλοίου, με την υπόμνηση της ύπαρξης της ενεργούς υπ' αριθ. ...2017 σύμβασης ασφάλισης. Από το περιεχόμενο της ως άνω ασφαλιστικής σύμβασης προκύπτει ότι μεταξύ των συμβαλλόμενων σε αυτήν διαδίκων συμφωνήθηκαν μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα: Αντικείμενο της ασφάλισης ορίσθηκε το επίδικο πλωτό μέσο με την ονομασία "Θ." και αριθμό νηολογίου 116, που έφερε δύο μηχανές μάρκας Caterpillar 420 ίππων.
Ορίσθηκε επίσης ότι 1. Εξαιρείται της κάλυψης η τροφική δηλητηρίαση και 2. Οικαλύψεις ισχύουν μόνο για ημερήσιους τοπικούς περιηγητικούς πλόες. Περαιτέρω, η παρεμπιπτόντως εναγόμενη αρνούμενη τους ισχυρισμούς της παρεμπιπτόντως ενάγουσας ισχυρίσθηκε ότι η καταστροφή του πλοίου ενόσω δεν εκτελούσε πλου, αλλά βρισκόταν ελλιμενισμένο στο λιμένα Θερμών Σαμοθράκης, κείται εκτός της εμβέλειας της ασφαλιστικής κάλυψης.Επιπρόσθετα επικαλείται και τους ειδικούς όρους με αριθμούς 1 και 2 (βλ. αντίγραφο ασφαλιστήριου συμβολαίου σελίδα 15) σύμφωνα με τους οποίους 1. "Η παρούσα ασφάλιση καλύπτει την έναντι τρίτων του ασφαλιζόμενου σκάφους αστική ευθύνη για ζημίες προξενηθείσες εκ της λειτουργίας του και μόνο. 2. Η υπό την παρούσα ασφάλιση κάλυψη πρόκλησης θαλάσσιας ρύπανσης παρέχεται αποκλειστικά και μόνο στην περίπτωση της θαλάσσιας ρύπανσης από ατύχημα ή τυχαίο και απρόβλεπτο γεγονός και όχι βαθμιαία. Ως βαθμιαία νοείται η ρύπανση που προέρχεται από τυχαίο και μη αναμενόμενο γεγονός την οποία ο ασφαλιζόμενος αντιλήφθηκε και δεν έλαβε τα προσήκοντα μέτρα για την αποτροπή/περιορισμό της". Οι ισχυρισμοί όμως αυτοί είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν διότι: 1) η έννοια της λειτουργίας του ασφαλισμένου σκάφους, αφορά σκάφος που βρίσκεται νόμιμα σε λειτουργία, δηλαδή έχει την απαιτούμενη από την αρμόδια αρχή άδεια να κυκλοφορεί και να εκτελεί πλόες, όπως συμβαίνει με το συγκεκριμένο σκάφος, 2) από τα παραπάνω αποδείχθηκε ότι το ένδικο σκάφος δεν ήταν μόνιμα ελλιμενισμένο ή παροπλισμένο ή σε ακινησία, αλλά ο ασφαλιστικός κίνδυνος επήλθε στα πλαίσια της κατά προορισμό δραστηριοποίησής του, ήτοι αυτόν της εκτέλεσης των τοπικών περιηγητικών πλόων και συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια του προσωρινού, προς διανυκτέρευση, ελλιμενισμού του στον Λιμένα απόπλου και κατάπλου αυτού, Θέρμων Σαμοθράκης, περίπτωση που, σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν στην ως άνω μείζονα σκέψη (υπό στοιχ. III), σαφώς καλύπτεται από την ένδικη ασφαλιστική σύμβαση. Αντίθετη εκδοχή, όπως αβάσιμα υποστηρίζει η παρεμπιπτόντως εναγόμενη, ουσιαστικά θα ακύρωνε την υποχρεωτική εκ του νόμου ως άνω ασφαλιστική κάλυψη του ένδικου επιβατηγού-τουριστικού σκάφους, κατά τη διάρκεια της κατά προορισμό δραστηριοποίησής του, ήτοι την εκτέλεση καθημερινών ημερήσιων περιηγητικών πλόων, που σαφώς περιλαμβάνει και τον προσωρινό ελλιμενισμό αυτού για διανυκτέρευση.

Συνεπώς η ανωτέρω ασφαλιστική σύμβαση δεν περιέχει όρο εξαίρεσης από την ασφάλιση του επίδικου σκάφους για ατύχημα που προκαλείται όταν αυτό είναι προσωρινά ελλιμενισμένο προς διανυκτέρευση, οπότε και δεν εκτελεί θαλάσσια διαδρομή, 3) από τα παραπάνω αποδείχθηκε ότι η ρύπανση που επήλθε από τη βύθιση του σκάφους δεν υπήρξε βαθμιαία, επικαλούμενη τον συμβατικό όρο που οδηγεί σε εξαίρεση από την καταβολή του ασφαλίσματος, ως ισχυρίζεται η παρεμπιπτόντως εναγόμενη, αλλά ακαριαία και προέκυψε από αυτό καθαυτό το συμβάν της πυρκαγιάς και βύθισης και όχι από την καθυστέρηση στην ανέλκυση του πλοίου. Η καθυστέρηση στην ανέλκυση, που έγινε μετά από επανειλημμένες παρατάσεις που δόθηκαν εκ μέρους του Οργανισμού Λιμένος Αλεξανδρούπολης, η οποία δεν αποδείχθηκε ότι οφείλεται σε υπαιτιότητα της πλοιοκτήτριας εταιρίας, υπήρξε μεν μια από τις αιτίες της επίτασης του κόστους, αυτή όμως υπήρξε αποτέλεσμα της ευθύς εξ αρχής άρνησης της παρεμπιπτόντως εναγόμενης να καταβάλει το ασφάλισμα λόγω επέλευσης του ασφαλιστικού κινδύνου της θαλάσσιας ρύπανσης. Σημειώνεται ότι όπως αποδεικνύεται από την προσκομιζόμενη μετ' επικλήσεως ηλεκτρονική αλληλογραφία μεταξύ των υπαλλήλων της ασφαλιστικής εταιρείας και της νομικής παραστάτριας της πλοιοκτήτριας εταιρείας, η παρεμπιπτόντως εναγόμενη δήλωσε από την 31.08.2017 ότι θεωρεί μόνη αιτία της ρύπανσης τη βύθιση του σκάφους για την οποία κατά τη θέση της υπάρχει ρητή εξαίρεση στο ως άνω ασφαλιστήριο, σύμφωνα με την οποία "Έξοδα και / ή πρόστιμα για απομάκρυνση, ανέλκυση και/ ή για αμέλεια ή παράλειψη απομάκρυνσης ή ανέλκυσης ναυαγίου" αποκλείονται ως μη καλυπτόμενοι κίνδυνοι.

Πλην όμως τα ως άνω αποδεδειγμένα πραγματικά περιστατικά δε συνθέτουν το πραγματικό της ως άνω συμβατικής εξαίρεσης, ως προς τα αναγκαία και πρόσφορα αντιρρυπαντικά μέτρα που εφάρμοσε η κυρίως ενάγουσα, κατ' εντολή της παρεμπιπτόντως ενάγουσας, η οποία (βλ. νομική σκέψη στοιχ. III) και υποχρεούνταν προς τούτο για την αποτροπή, περιορισμό και αντιμετώπιση κάθε κινδύνου ρύπανσης. Η ερμηνευτική προσέγγιση της σύμβασης που έκανε η παρεμπιπτόντως εναγόμενη συνιστά λογικά ανακόλουθη ταυτολογία, που θα οδηγούσε σε πλήρη αδυναμία κάλυψης του ασφαλιστικού κινδύνου σε κάθε περίπτωση.

Συγκεκριμένα, η εξαίρεση των εξόδων ανέλκυσης του πλωτού μέσου από την κάλυψη της ασφαλιστικής σύμβασης, δεν αποκλείει την κάλυψη του κόστους των αναγκαίων αντιρρυπαντικών μέσων που χρησιμοποιήθηκαν για τον περιορισμό της θαλάσσιας ρύπανσης μέχρι την ανέλκυση, καθώς αυτό αποτελούσε, όπως αναφέρθηκε στην ως άνω νομική σκέψη (υπό στοιχ. III), αυτοτελή υποχρέωση της πλοιοκτήτριας-παρεμπιπτόντως ενάγουσας, που ανήκει στις δαπάνες που συνέχονται με το επίδικο ατύχημα, το οποίο υλοποίησε τον ασφαλιστικό κίνδυνο. Ούτε είναι κρίσιμο, κατά την ίδια ως άνω νομική σκέψη, το αν εντέλει επήλθε η θαλάσσια ρύπανση, ως ισχυρίζεται αλυσιτελώς η παρεμπιπτόντως εναγόμενη, ώστε να κριθεί ότι ήταν αναγκαία η χρησιμοποίηση του εξοπλισμού, καθώς αυτός είναι ο ρόλος του αντιρρυπαντικού εξοπλισμού, ήτοι να προστατεύσει από κάθε κίνδυνο ρύπανσης ή επέκταση αυτής. Αντίθετα, βάσιμος είναι ο αρνητικός της παρεμπίπτουσας αγωγής ισχυρισμός της παρεμπιπτόντως εναγόμενης περί μη υποχρέωσης ασφαλιστικής κάλυψης του κόστους καθ' αυτής της ανέλκυσης του πλωτού μέσου, καθώς αποδεικνύεται ότι είχε συμφωνηθεί έγκυρα τέτοια εξαίρεση, ως άνωθι εκτέθηκε.

Όμως, δεδομένου ότι με την ένδικη ασφαλιστική σύμβαση καλύπτεται από την παρεμπιτόντως εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία η πρόκληση θαλάσσιας ρύπανσης ανά γεγονός και ανώτατο όριο σ' ολόκληρη την ασφαλιστική περίοδο 150.000 ευρώ (βλ. σελ. 2 ασφαλιστικής σύμβασης), ενώ το ποσό που επιδικάσθηκε σε βάρος της παρεμπιπτόντως ενάγουσας για το κόστος της θαλάσσιας ρύπανσης, χωρίς να υπολογίζεται η ανέλκυση του πλωτού μέσου, ανέρχεται στο ποσό των 204.327,20, ήτοι υπερβαίνει το ποσό της ασφαλιστικής κάλυψης, θα πρέπει να γίνει δεκτή η παρεμπίπτουσα αγωγή στο σύνολό της ως ουσιαστικά βάσιμη και να αναγνωρισθεί ότι η παρεμπιπτόντως εναγόμενη οφείλει στην παρεμπιπτόντως ενάγουσα το ποσό των 150.000 ευρώ". Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο δέχθηκε τυπικά και απέρριψε κατ' ουσίαν την έφεση της αναιρεσείουσας επικυρώνοντας έτσι την πρωτόδικη υπ' αριθ. 3870/2020 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης.

Έτσι όπως έκρινε το Εφετείο δεν παραβίασε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 14 παρ. 4 του Ν.4256/2014, την οποία ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε. Και τούτο, διότι, σύμφωνα με τα ανελέγκτως δεκτά γενόμενα, το σκάφος της αναιρεσίβλητης, το οποίο κατά τους καλοκαιρινούς μήνες ξεκινούσε καθημερινά τις πρωινές ώρες με συγκεκριμένο δρομολόγιο από το Λιμένα Θέρμων Σαμοθράκης και εκτελούσε συγκεκριμένο περιηγητικό πλου με συγκεκριμένες στάσεις και επέστρεφε το απόγευμα της ίδια ημέρας και κατέπλεε στον ίδιο Λιμένα όπου και διανυκτέρευε υποχρεωτικά, ήταν ασφαλισμένο στην αναιρεσείουσα ασφαλιστική εταιρεία, η οποία είχε αναλάβει την υποχρέωση να καλύπτει την αστική του ευθύνη από την πρόκληση θαλάσσιας ρύπανσης ανά γεγονός και ανώτατο όριο σε ολόκληρη την ασφαλιστική περίοδο 150.000 ευρώ. Η επίδικη ασφαλιστική σύμβαση καλύπτει την αστική ευθύνη του σκάφους από την πρόκληση θαλάσσιας ρύπανσης και στην περίπτωση του προσωρινού ελλιμενισμού του για υποχρεωτική διανυκτέρευση, διότι, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στην μείζονα σκέψη, η προβλεπόμενη στο άρθρο 14 παρ. 4α του Ν.4256/2014 υποχρέωση ασφάλισης των επαγγελματικών τουριστικών ημεροπλοίων επεκτείνεται και στην περίπτωση του προσωρινού ελλιμενισμού αυτών και όχι όταν είναι μονίμως ελλιμενισμένα ή παροπλισμένα και ακίνητα, περίπτωση που δεν συντρέχει εν προκειμένω. Επομένως, ο πρώτος λόγος αναίρεσης από τον αριθ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο η αναιρεσείουσα υποστηρίζει τα αντίθετα, είναι αβάσιμος. Από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.1 ΚΠολΔ προκύπτει ότι στους κανόνες του ουσιαστικού δικαίου, η παραβίαση των οποίων ιδρύει τον από τη διάταξη αυτή προβλεπόμενο λόγο, περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των άρθρων 173 και 200 ΑΚ, με τους οποίους ορίζεται αφενός ότι κατά την ερμηνεία της δηλώσεως βουλήσεως αναζητείται η αληθινή βούληση χωρίς προσήλωση στις λέξεις, και αφετέρου ότι οι συμβάσεις ερμηνεύονται όπως απαιτεί η καλή πίστη, αφού ληφθούν υπόψη και τα συναλλακτικά ήθη και οι οποίοι εφαρμόζονται σε κάθε περίπτωση, κατά την οποία υπάρχει κενό στη δικαιοπραξία ή γεννιέται αμφιβολία για τη δήλωση βουλήσεως. Μέσα από την εφαρμογή των διατάξεων αυτών θα ανευρεθεί και θα κατανοηθεί το πραγματικό περιεχόμενο μιας δικαιοπραξίας κατά τρόπον ώστε τούτο να ανταποκρίνεται στην πραγματική θέληση των δικαιοπρακτούντων. Η προσφυγή στις διατάξεις αυτές προϋποθέτει την ύπαρξη κενού ή ασάφειας στη δικαιοπραξία, που διαπιστώνεται ανελέγκτως από το δικαστήριο, έστω και έμμεσα, οπότε, σε περίπτωση μη αναζήτησης του αληθινού περιεχομένου της δικαιοπραξίας βάσει των διατάξεων αυτών, ιδρύεται ο ως άνω λόγος αναίρεσης (ΟλΑΠ 26/2004, ΑΠ 900/2023, ΑΠ 934/2014, ΑΠ 604/2011). Ο ίδιος λόγος επίσης ιδρύεται και όταν με τη δοθείσα ερμηνεία παραβιάζονται οι αρχές της καλής πίστεως και των συναλλακτικών ηθών (ΑΠ 355/2011, ΑΠ 604/2011) ως κριτήρια συμπεριφοράς επιβαλλομένης στις συναλλαγές κατά την κρίση χρηστού και εχέφρονος ανθρώπου, όταν, δηλαδή, το ερμηνευτικό πόρισμα δεν είναι σύμφωνο προς την καλή πίστη, αφού ληφθούν υπόψη και τα συναλλακτικά ήθη (ΑΠ 900/2023, ΑΠ 495/2013). Με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης η αναιρεσείουσα αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ισχυριζόμενη ότι το Εφετείο παραβίασε τους ερμηνευτικούς κανόνες των δικαιοπραξιών, καθόσον ενώ διαπίστωσε ότι υπάρχει κενό και ασάφεια στους όρους του υπ' αριθ. ... ασφαλιστηρίου συμβολαίου, προέβη σε ερμηνεία αυτών χωρίς να προσφύγει στους ερμηνευτικούς κανόνες των άρθρων 173, 200 ΑΚ και κατέληξε στο εσφαλμένο ερμηνευτικό πόρισμα ότι η ασφάλιση του σκάφους καλύπτει την πρόκληση από αυτό θαλάσσιας ρύπανσης και κατά την διάρκεια του προσωρινού ελλιμενισμού του προς διανυκτέρευση.

Από τις προπαρατεθείσες παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσης προκύπτει ότι, το Εφετείο δεν διαπίστωσε, ούτε έμμεσα, κενό στις δηλώσεις βούλησης των διαδίκων μερών στο επίμαχο υπ' αριθ. ... ασφαλιστήριο συμβόλαιο, ούτε προέβη σε ερμηνεία αυτών με το να δεχθεί ότι: α) σύμφωνα με το ασφαλιστήριο συμβόλαιο οι καλύψεις ισχύουν μόνο για ημερήσιους τοπικούς περιηγητικούς πλόες και β) ο ασφαλιστικός κίνδυνος επήλθε κατά την εκτέλεση των τοπικών περιηγητικών πλόων του σκάφους και συγκεκριμένα κατά την διάρκεια του προσωρινού προς διανυκτέρευση ελλιμενισμού του στον Λιμένα απόπλου και κατάπλου αυτού Θέρμων Σαμοθράκης, περίπτωση που σαφώς καλύπτεται από την ασφαλιστική σύμβαση. Το γεγονός ότι το Εφετείο δεν προέβη σε ερμηνεία των δηλώσεων βουλήσεως των συμβαλλομένων μερών προκύπτει και από το ότι δεν προέβη σε συσχέτιση του κρίσιμου όρου με άλλους όρους του ασφαλιστηρίου, ούτε κατέφυγε σε άλλα αποδεικτικά μέσα ή σε στοιχεία εκτός του ασφαλιστηρίου, ούτε χρησιμοποιεί ενδοιαστικές εκφράσεις. Αντίθετα, τα ως άνω γενόμενα δεκτά από το Εφετείο προέκυψαν κατά τρόπο σαφή από το κείμενο του ασφαλιστηρίου συμβολαίου και από τους περιεχόμενους σε αυτό όρους, χωρίς να δημιουργείται καμία αμφιβολία, ώστε να παρίσταται ανάγκη προσφυγής στους ερμηνευτικούς κανόνες των άρθρων 173 και 200 ΑΚ, στους οποίους και δεν προσέφυγε. Επομένως, ο δεύτερος αναιρετικός λόγος, με τον οποίον η αναιρεσείουσα υποστηρίζει τα αντίθετα, είναι αβάσιμος.

Με τον τρίτο λόγο της αναίρεσης η αναιρεσείουσα προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ με την ειδικότερη αιτίαση ότι το Εφετείο διέλαβε ανεπαρκείς αιτιολογίες ως προς το αν η θαλάσσια ρύπανση προκλήθηκε κατά την βύθιση του σκάφους ή βαθμιαία μέχρι την ανέλκυσή του που έγινε μετά έξι μήνες από την βύθιση αυτού. Υπό τις προεκτεθείσες παραδοχές του το Εφετείο δεν στέρησε την προσβαλλόμενη απόφαση νομίμου βάσεως, καθόσον διέλαβε σ' αυτήν την απαιτούμενη αιτιολογία που ανταποκρίνεται στο πραγματικό της παραπάνω διατάξεως του άρθρου 14 παρ. 4α του Ν. 4256/2014 και καθιστά εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο περί της ορθής εφαρμογής αυτής, την οποία έτσι δεν παραβίασε εκ πλαγίου. Τούτο διότι αναφέρονται στην απόφαση με σαφήνεια και επάρκεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που θεμελιώνουν το σαφώς διατυπούμενο αποδεικτικό πόρισμα. Ειδικότερα, σύμφωνα με τις προεκτεθείσες παραδοχές, στο σκάφος εκδηλώθηκε φωτιά οφειλόμενη σε βραχυκύκλωμα, εξαιτίας της οποίας κάηκε αυτό ολοσχερώς και ακολούθως βυθίστηκε παραπλεύρως του νοτίου κρηπιδώματος του Λιμένα, αυθημερόν δε κλήθηκε από τον Ο.Λ. Αλεξανδρούπολης η εταιρεία NORTH AEGEAN SLOPS και με εντολή του κυβερνήτη του σκάφους, αυτή ανέλαβε να προβεί σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για την αντιμετώπιση και τον περιορισμό της ρύπανσης στην θαλάσσια περιοχή του συμβάντος, η οποία (ρύπανση) προκλήθηκε ήδη από την βύθιση του σκάφους και όχι βαθμιαία από την καθυστέρηση στην ανέλκυσή του. Επομένως, ο ως άνω αναιρετικός λόγος από τον αριθ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο η αναιρεσείουσα υποστηρίζει τα αντίθετα, είναι αβάσιμος.
Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, και δεδομένου ότι δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης για εξέταση, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου αυτής στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα, λόγω της ήττας της, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα αυτής (άρθρα 106, 176, 183, 189 παρ. 1, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19.9.2022 αίτηση της εταιρείας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ" για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1406/2022 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο δημόσιο ταμείο.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 8 Απριλίου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 16 Σεπτεμβρίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ και ταύτης καθώς και της αμέσως αρχαιότερης Αρεοπαγίτου αποχωρησασών από την Υπηρεσία, ο αρχαιότερος της συνθέσεως Αρεοπαγίτης

<< Επιστροφή