ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ - ΑΠΟΦΑΣΗ 1622/2025 (ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ - Γ)
print
Τίτλος:
ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ - ΑΠΟΦΑΣΗ 1622/2025 (ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ - Γ)
ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ - ΑΠΟΦΑΣΗ 1622/2025 (ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ - Γ)
Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 1622 / 2025    (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1622/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αγάπη Τζουλιαδάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιφιγένεια Ματσούκα, Φωτεινή Μηλιώνη, Ευαγγελία Στεργίου, Κωνσταντία Εμμανουηλίδου-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ, δημόσια, στο ακροατήριό του, στις 19 Μαρτίου 2025, με την παρουσία και του γραμματέα Π. Μ., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας-καλούσας: Β. Δ. του Ι. και της Ε., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Αθανασία Δημοπούλου με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων-καθ' ων η κλήση: 1) Α. χήρας Π. Σ., το γένος Π. Κ., κατοίκου ..., ως συζύγου και εξ αδιαθέτου κληρονόμου του Π. Σ. του Ι., 2) Ι. Σ. του Π. και της Α., κατοίκου ..., ως υιού και εξ αδιαθέτου κληρονόμου του Π. Σ. του Ι., 3) Δ. Λ. του Γ. και της Ζ., συζ. Α. Κ., κατοίκου ..., ως θυγατέρας και εξ αδιαθέτου κληρονόμου του Π. Σ. του Ι., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-9-2014 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Καλαμάτας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 87/2016 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 295/2018 μη οριστική, 114/2020 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καλαμάτας. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 29-6-2020 αίτησή της.

Εκδόθηκε η 117/2022 απόφαση του Αρείου Πάγου που κήρυξε την συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επανέφερε προς συζήτηση η αναιρεσείουσα με την από 25-7-2022 κλήση της. Ορίσθηκε δε δικάσιμος για τη συζήτησή της η 4-10-2023, ότε ματαιώθηκε λόγω των Δημοτικών και Περιφερειακών Εκλογών της 8ης Οκτωβρίου 2023, και επαναπροσδιορίσθηκε οίκοθεν από τη γραμματεία του παρόντος δικαστηρίου για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Με την με αρ. κατ. ΚΛ 158/29-7-2022 κλήση της αναιρεσείουσας (που αρχικά προσδιορίσθηκε για την δικάσιμο της 4-10-2023, οπότε και ματαιώθηκε λόγω των Δημοτικών και Περιφερειακών Εκλογών της 8ης Οκτωβρίου 2023, και επαναπροσδιορίσθηκε οίκοθεν από τη γραμματεία του παρόντος δικαστηρίου για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο κατ' άρθρο 260§4 του ΚΠολΔ) η υπόθεση φέρεται νομίμως προς συζήτηση, μετά την έκδοση της παρεμπίπτουσας 117/2022 απόφασης του Δικαστηρίου τούτου, η οποία, χωρίς να ερευνήσει το παραδεκτό και τους λόγους της ένδικης αίτησης αναίρεσης, κήρυξε απαράδεκτη την τότε διεξαχθείσα (κατά τη δικάσιμο της 20-10-2021) συζήτηση της υπόθεσης εξαιτίας της μη νόμιμης κλήτευσης στην αναιρετική δίκη των αναιρεσιβλήτων.

ΙΙ. Από το άρθρο 576§1-2 ΚΠολΔ προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αναίρεσης δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως ποιος επισπεύδει τη συζήτηση. Αν την επισπεύδει ο απολειπόμενος διάδικος, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικός του, τότε ερευνάται αυτεπαγγέλτως αν ο απολειπόμενος ή ο μη νόμιμα παριστάμενος διάδικος κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση για τη συζήτηση επιδόθηκε νόμιμα, ο Άρειος Πάγος προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί (ΑΠ 124/2025, ΑΠ 670/2024, ΑΠ 206/2017).

Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 142§1 και 4 και 143 §1 ΚΠολΔ προκύπτει ότι αντίκλητος, το πρόσωπο, δηλαδή, που ορίζει ο διάδικος για την παραλαβή αντ' αυτού δικαστικών ή εξωδίκων εγγράφων, που του απευθύνονται και αφορούν μία ή περισσότερες ή όλες τις υποθέσεις του, μπορεί να διοριστεί α) είτε με δήλωση ενώπιον της γραμματείας του πρωτοδικείου της κατοικίας του δηλούντος, β) είτε με ρήτρα σε σύμβαση, που καλύπτει την επίδοση όλων των διαδικαστικών πράξεων, που έχουν σχέση με τη σύμβαση και γ) είτε με το διορισμό πληρεξουσίου δικηγόρου, κατ` άρθρο 96 ΚΠολΔ, οπότε αυτός είναι αυτοδικαίως και αντίκλητος του διαδίκου για όλες τις επιδόσεις που αναφέρονται στη δίκη, στην οποία είναι πληρεξούσιος, έως την έκδοση αμετάκλητης απόφασης (ΑΠ 41/2025).

Επίσης, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 440, 438 και 104 ΚΠολΔ, προκύπτει, ότι από τη μνεία που γίνεται στο προεισαγωγικό τμήμα της δικαστικής απόφασης, ότι για κάποιον από τους διαδίκους παρέστη ο αναφερόμενος σ' αυτήν πληρεξούσιος δικηγόρος, υπάρχει πλήρης απόδειξη για το διορισμό αυτού, κατά το άρθρο 96 ΚΠολΔ, ως δικαστικού πληρεξουσίου του διαδίκου, δεδομένου ότι, η συνδρομή του στοιχείου της δικαστικής πληρεξουσιότητας, είναι γεγονός, την αλήθεια του οποίου όφειλε να εξετάσει αυτεπαγγέλτως το δικαστήριο, σύμφωνα με τη διάταξη του ανωτέρω άρθρου 104 ΚΠολΔ (ΑΠ 41/2025). Επομένως, από τις ανωτέρω διατάξεις, σαφώς συνάγεται, ότι η επίδοση του δικογράφου της αίτησης αναίρεσης και της κλήσης προς συζήτηση αυτής μπορεί να γίνει και στον παραστάντα στο δικαστήριο ουσίας, που εκδίκασε την υπόθεση, πληρεξούσιο δικηγόρο του απόντος διαδίκου, ο οποίος είναι αντίκλητος αυτού εκ του νόμου (ΑΠ 41/2025, ΑΠ 792/2023, ΑΠ 1287/2022, ΑΠ 474/2022).

Στην προκείμενη περίπτωση κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από το πινάκιο στη σειρά της, οι καθών η κλήση- αναιρεσίβλητοι , όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδριάσεως του Δικαστηρίου τούτου, δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε κατατέθηκε γι` αυτούς έγγραφη δήλωση, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 242 παρ. 2 του ΚΠολΔ, που εφαρμόζεται, κατά τη διάταξη του άρθρου 573 παρ. 1 του ίδιου κώδικα, και στη διαδικασία της αναιρετικής δίκης, η δε αναιρεσείουσα, που εκπροσωπήθηκε νόμιμα με την από 12-3-2025 δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ (που κατατέθηκε στις 17-3-2025), επικαλέσθηκε και προσκόμισε μαζί με την ως άνω δήλωση τις ..., ... και ...-2020, καθώς και τις ..., ... και ...-2022 εκθέσεις επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Καλαμάτας Β. Μ. Από αυτές προκύπτει ότι επιδόθηκαν νόμιμα με επιμέλεια της αναιρεσείουσας κατόπιν έγγραφης παραγγελίας της πληρεξουσίας δικηγόρου της Αθανασίας Δημοπούλου, στον Γεώργιο Αποστολίδη- πληρεξούσιο δικηγόρο και αντίκλητο των αναιρεσίβλητων κατ' άρθρο 143§1 ΚΠολΔ (ο οποίος τους είχε εκπροσωπήσει, ως πληρεξούσιος δικηγόρος τους, κατά τη συζήτηση της υπόθεσης τόσο στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο όσο και στο δευτεροβάθμιο, με συνέπεια να θεωρείται αντίκλητος των ως άνω διαδίκων για όλες τις επιδόσεις στη δίκη αυτή έως την έκδοση αμετάκλητης απόφασης, κατά τα εκτιθέμενα στην αμέσως προηγούμενη νομική σκέψη): α) ακριβή επικυρωμένα αντίγραφα της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με την κάτω από αυτήν πράξη κατάθεσης, πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την αρχική δικάσιμο(7-4-2021) και β) ακριβή επικυρωμένα αντίγραφα της με αρ. κατ. ΚΛ 158/29-7-2022 κλήσης προς συζήτηση για την δικάσιμο της 4-10-2023 , όταν και ματαιώθηκε λόγω των Δημοτικών και Περιφερειακών Εκλογών της 8ης Οκτωβρίου 2023, και επαναπροσδιορίσθηκε οίκοθεν κατ' άρθρο 260§4 του ΚΠολΔ με Πράξη της Προέδρου του Δικαστηρίου για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, η δε εγγραφή της στο ηλεκτρονικό πινάκιο με επιμέλεια του γραμματέα αποτελεί νόμιμη κλήτευση όλων. Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, παρά την απουσία των αναιρεσίβλητων, σύμφωνα με το άρθρο 576§2 ΚΠολΔ.

ΙΙΙ. Από τα διαδικαστικά έγγραφα της δίκης, που παραδεκτώς επισκοπούνται, κατ' άρθρο 561§2 ΚΠολΔ, από το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου, προκύπτουν επί της διαδικαστικής πορείας της υπόθεσης, τα ακόλουθα: Η νυν αναιρεσείουσα με την με αρ. κατ. 198/2-9-2024 αγωγή της ενώπιον του Ειρηνοδικείου Καλαμάτας , στρεφόμενη κατά του Π. Σ., ζήτησε να αναγνωρισθεί κυρία ενός εδαφικού τμήματος 66,96 τμ, όπως λεπτομερώς περιγράφεται στο αγωγικό δικόγραφο, στο οικισμό Λογγάς της ομώνυμης τοπικής κοινότητας , της δημοτικής ενότητας Αιπείας του Δήμου Μεσσήνης της Π. Ε. Μεσσηνίας και να υποχρεωθεί να της το αποδόσει. Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων η 87/11-11-2016 οριστική απόφαση του Ειρηνοδικείου Καλαμάτας, που απέρριψε την αγωγή ως ουσιαστικά αβάσιμη. Η ηττηθείσα ενάγουσα άσκησε κατά της ανωτέρω απόφασης την με αρ. κατ. 2/12-1-2017 έφεση, στρεφόμενη κατά των καθολικών διαδόχων του εναγομένου -και νυν αναιρεσίβλητων- που απεβίωσε στις 17-10-2016. Επί της έφεσης εκδόθηκε η 295/24-10-2018 μη οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καλαμάτας, δικάσαντος ως εφετείου, που διέταξε την επανάληψη της συζήτησης, προκειμένου να προσκομισθούν έγγραφα περί νομιμοποίησης των καθολικών διαδόχων του αρχικώς εναγομένου και στη συνέχεια η 114/28-4-2020 οριστική απόφαση του ανωτέρω Δικαστηρίου, που δέχθηκε τυπικά την έφεση και την απέρριψε κατ' ουσίαν. Κατά της τελευταίας αυτής απόφασης, που επιδόθηκε στις 19-5-2020, η ηττηθείσα ενάγουσα- εκκαλούσα άσκησε νομότυπα και εμπρόθεσμα την κρινόμενη με αρ. κατ. 4/10-7-2020 αίτηση αναίρεσης και, συνεπώς, είναι παραδεκτή (άρθρα 495, 552, 553, 556, 558, 564§1, 566 §1 ΚΠολΔ σε συνδυασμό με άρθρα 2 ν.4682/2020 και 71§1β του ν.4690/2020 περι αναστολής λειτουργίας δικαστηρίων λόγω covid), πρέπει δε να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 §3 ΚΠολΔ).

IV. Το άρθρο 560 ΚΠολΔ, όπως αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 του ν. 4335/2015 (ΦΕΚ Α' 87/23-7-2015, και πριν την τροποποίηση με το ν.4842/2021), οι διατάξεις του οποίου εφαρμόζονται για τις αιτήσεις αναίρεσης τις κατατεθείσες από την 1-1-2016 έως 31-12-2021, ορίζει: "Κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των Πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο: 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. .....2) αν το Δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος..., 3) αν το Δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα, 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας, 5) αν το Δικαστήριο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και 6) αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης". Οι αμέσως πιο πάνω αναιρετικοί λόγοι απαριθμούνται περιοριστικά (ΟλΑΠ 45/1987), αντιστοιχούν δε προς τους λόγους αναίρεσης που προβλέπονται από τους αριθμούς 1, 2, 4, 5, 7, 8 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, προς τους οποίους, όμως, δεν ταυτίζονται απολύτως (ΑΠ 399/2020, ΑΠ 935/2020, ΑΠ 69/2019, ΑΠ 60/2019, ΑΠ 894/2018) και επομένως, κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των Πρωτοδικείων, που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, αποκλείεται η προβολή αναιρετικών λόγων από τους αριθμούς 3, 6, 9, 10, 11,12, 13, 14, 15, 16, 17, 18 και 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αφού οι λόγοι αυτοί δεν περιλαμβάνονται στην, κατά τα άνω, ειδική για τις εν λόγω αποφάσεις και περιοριστική απαρίθμηση του άρθρου 560 ΚΠολΔ (ΑΠ 557/2024, ΑΠ 1680/2022, ΑΠ 1505/2022).

Κατόπιν τούτων, οι 2ος και 3ος λόγοι της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με τους οποίους η αναιρεσείουσα, επικαλούμενη αντίστοιχα τις πλημμέλειες εκ των αρ. 11 και 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ μέμφεται την προσβαλλόμενη απόφαση γιατί δεν έλαβε υπόψη τα έγγραφα που επικαλέσθηκε και προσκόμισε στο δικάσαν ως εφετείο, Μονομελές Πρωτοδικείο Καλαμάτας και επειδή "παραμόρφωσε" τις εννέα φωτογραφίες του επιδίκου, που προσκόμισε, θα πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτοι, διότι η μη λήψη υπόψη επικληθέντων και προσαχθέντων εγγράφων εμπίπτει στο πεδίο ελέγχου εκ του αρ.11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, η δε παραμόρφωση εγγράφου στο πεδίο του αρ.20 του ιδίου άρθρου, που δεν προβλέπονται, κατά τα ανωτέρω, ως λόγοι αναίρεσης κατά αποφάσεων των ειρηνοδικείων και των πρωτοδικείων που εκδόθηκαν σε εφέσεις κατά των αποφάσεων εκείνων των δικαστηρίων.

V. Από τη διάταξη του άρθρου 561 §1 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών περιστατικών, εφόσον δεν παραβιάστηκαν με αυτά κανόνες ουσιαστικού δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί, ή εφόσον η εκτίμησή τους δεν ιδρύει λόγους αναίρεσης από τους αριθμούς 19 του άρθρου 559 και 6 του άρθρου 560 του ΚΠολΔ, είναι από τον Άρειο Πάγο ανέλεγκτη, ο δε αντίστοιχος λόγος αναίρεσης, εκ του περιεχομένου του οποίου προκύπτει ότι δεν συντρέχει καμία από τις προαναφερθείσες εξαιρετικές περιπτώσεις απορρίπτεται ως απαράδεκτος, εφόσον πλέον πλήττεται η ουσία της υπόθεσης που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο (ΑΠ 473/2021). Για το ορισμένο δε του αναιρετικού λόγου από το άρθρο 560 αρ. 6 ΚΠολΔ, με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας η νομική πλημμέλεια ότι η απόφασή του στερείται νόμιμης βάσης (αντίστοιχης εννοίας με εκείνη του άρθρου 559 αρ.19 ΚΠολΔ), πρέπει να διαλαμβάνονται στο αναιρετήριο οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης, ή μνεία ότι αυτή στερείται παντελώς αιτιολογιών ή έχει ελλειπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες. Πρέπει, ακόμη, να καθορίζεται, πλην των άλλων, σε τι συνίσταται η αντίφαση και εκ ποίων αντιτιθεμένων μερών των παραδοχών του δικαστηρίου της ουσίας προκύπτει, ή εάν έχει ανεπαρκείς αιτιολογίες, οπότε πρέπει περαιτέρω να καθορίζεται σε τι συνίσταται η ανεπάρκειά τους, ποιό δηλαδή το ελλείπον στοιχείο που είναι αναγκαίο για την επάρκειά τους (ΟλΑΠ 1/1999). Το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα και να μην καταλείπονται αμφιβολίες. Ως εκ τούτου για να είναι ορισμένος ο σχετικός λόγος αναίρεσης, πρέπει στο αναιρετήριο, να αναφέρεται ενάριθμα η διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε (ΟλΑΠ 20/2005,ΑΠ 127/2021, ΑΠ 183/2020).

Στην προκείμενη περίπτωση, η αναιρεσείουσα με τον πρώτο λόγο της κρινόμενης αίτησης με το πρόσχημα της πλημμέλειας εκ του αρ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, που νοηματικά εκτιμάται ως εκ του αρ. 6 του αρ. 560 ΚΠολΔ, πλήττει την αναιρεσιβαλλομένη περί του ότι ενώ δέχθηκε ότι το μείζον οικόπεδο της κυριότητάς της, έκτασης 127,78 τμ συνορεύει "νότια επί πλευράς 24-31 μήκους 18,86 μέτρων με χαντάκι" και ότι ενώ έλαβε υπόψη "την από 18-6-2010 έκθεση αυτοψίας... και το υπ' αρ. πρωτ. ...-2011 έγγραφο...", με τα οποία διαπιστώνεται " ότι μέρος του αναλημματικού τοίχου-περίφραξης της ιδιοκτησίας του Π. Σ.- ο οποίος είναι αυθαίρετος...καταλαμβάνει χώρο του ομόρου ρέματος" .... "η αναιρεσιβαλλομένη καταλείπει κενά και περιέχει ελλειπή αιτιολογία ως προς το κρίσιμο ζήτημα της κυριότητας επί του ρέματος", ενώ με βάση τα προρρηθέντα έγγραφα "το ρέμα εντοπίστηκε εντός της ιδιοκτησίας της". Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος, διότι, εκτός της αοριστίας του, αφού δεν αναφέρεται η διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε, δεν υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης κατ' άρ. 6 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, όταν πρόκειται για ελλείψεις και αντιφάσεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων, και μάλιστα στην ανάλυση, στάθμιση και αξιολόγηση του εξαγόμενου από αυτές πορίσματος, γιατί στην κρίση αυτή το Δικαστήριο προβαίνει ανέλεγκτα κατ' άρθρο 561 §1 ΚΠολΔ, αρκεί μόνο το πόρισμα να εκτίθεται με σαφήνεια (Ολ ΑΠ 1/2020, Ολ ΑΠ 2/2019, Ολ ΑΠ 8/2018, Ολ ΑΠ 1/1999, ΟλΑΠ 24/1992), εν προκειμένω δε τα δικαστήρια της ουσίας κατά την ανέλεγκτη κρίση τους δέχθηκαν ότι το ρέμα αποτελεί το όριο μεταξύ των ιδιοκτησιών των διαδίκων και όχι μέρος της ιδιοκτησίας της εμβαδού 127,78 τμ.

V. Κατόπιν τούτων, εφόσον δεν υπάρχει προς έρευνα άλλος αναιρετικός λόγος, πρέπει ν' απορριφθεί η με αρ. κατ. 4/10-7-2020 αίτηση για αναίρεση της 114/28-4-2020 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καλαμάτας, δικάσαντος ως εφετείου και να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου που κατέβαλε η αναιρεσείουσα, αφού η αίτηση αναίρεσης απορρίπτεται (άρθρο 495 παρ. 3 εδ. προτελ. ΚΠολΔ)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την με αρ. κατ. η με αρ. κατ. 4/10-7-2020 αίτηση για αναίρεση της 114/28-4-2020 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καλαμάτας, δικάσαντος ως εφετείου.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παραβόλου που κατέβαλε η αναιρεσείουσα για την άσκηση της αίτησης αναίρεσης.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 16 Σεπτεμβρίου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 24 Σεπτεμβρίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή