<< Επιστροφή

Αριθμός 1646/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρουλιώ Δαβίου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βρυσηίδα Θωμάτου, Ευτύχιο Νικόπουλο, Βαρβάρα Πάπαρη και Μαρία Πετσάλη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 27 Ιανουαρίου 2025, με την παρουσία και του Γραμματέα Γ. Φ., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Γ. Γ. του Σ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Φλώρα Τριανταφύλλου και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Α. Υ. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μιχαήλ Κατσουλάκη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10/10/2019 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Έδεσσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 304/2020 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 819/2023 του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 3/7/2023 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, προσβάλλεται η εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία, αντιμωλία των διαδίκων, υπ' αρ. 819/2023 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία έγινε δεκτή η από 10-5-2022 έφεση που άσκησε ο ενάγων - αντεναγόμενος και ήδη αναιρεσίβλητος κατά της υπ' αρ. 139/2022 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Έδεσσας και, αφού εξαφανίστηκε αυτή, έγινε δεκτή η από 10-10-2019 αγωγή του και υποχρεώθηκε η εναγομένη και ήδη αναιρεσείουσα να του καταβάλει, ως οφειλόμενο υπόλοιπο εργολαβικής αμοιβής, το ποσό των 25.000 ευρώ, πλέον των νομίμων τόκων, ενώ απορρίφθηκε η συνεκδικασθείσα με αυτή πρωτοδίκως από 10-12-2019 ανταγωγή της αναιρεσείουσας, με την οποία η τελευταία ζήτησε, κατά τις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού, να της επιστρέψει ο αντεναγόμενος - αναιρεσεσίβλητος το ποσό των 102.500 ευρώ, που του είχε καταβάλει ως εργολαβική αμοιβή, λόγω της ασκηθείσας εκ μέρους της υπαναχώρησης από τη συναφθείσα μεταξύ τους σύμβαση έργου. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ.1, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ), είναι συνεπώς παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 αριθμ. 3 ΚΠολΔ).
Α. Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 681 και 694 του ΑΚ προκύπτει ότι με τη σύμβαση έργου ο ένας συμβαλλόμενος, που καλείται εργολάβος, αναλαμβάνει την υποχρέωση να εκτελέσει το έργο και ο αντισυμβαλλόμενος, που καλείται εργοδότης, να καταβάλει τη συμφωνημένη αμοιβή με την παράδοση του έργου. Δηλαδή ο εργολάβος, κατ` εξαίρεση όσων με τις γενικές διατάξεις ορίζονται για τις αμφοτεροβαρείς συμβάσεις, υποχρεούται σε προεκπλήρωση της κύριας παροχής του, εκτός αν συμφωνήθηκε διαφορετικά, όπως συμβαίνει όταν ορίσθηκε τμηματική παράδοση του έργου με αντίστοιχη τμηματική καταβολή της οφειλόμενης αμοιβής, αφού η υποχρέωση της προεκπλήρωσης αποτελεί ρύθμιση ενδοτικού δικαίου. Στην περίπτωση αυτή, εφόσον δηλαδή ο εργοδότης υποχρεούται να καταβάλει μέρος της αμοιβής σε χρόνο προγενέστερο της παράδοσης του όλου έργου είναι εκείνος που υποχρεούται σε προεκπλήρωση. Ως έργο νοείται κάθε τελικό αποτέλεσμα της εργασίας και δραστηριότητας του εργολάβου στο οποίο απέβλεψαν τα μέρη της σύμβασης, ενώ ως παράδοση του έργου νοείται η εκπλήρωση της κύριας υποχρέωσης του εργολάβου, που συνίσταται στην εκτέλεση του έργου και στην προσπόρισή του στον εργοδότη, δηλαδή η περιέλευση του έργου στη σφαίρα εξουσίασης του εργοδότη, με την προϋπόθεση ότι το έργο είναι αυτό που συμφωνήθηκε και όχι εντελώς διαφορετικό, διότι τότε δεν θεωρείται ότι ο εργολάβος προεκπλήρωσε την παροχή του, ώστε να δικαιούται κατά το άρθρο 694 του ΑΚ τη συμφωνημένη αμοιβή του. Αντίθετα, η παράδοση έργου με ελλείψεις, είτε πρόκειται για έλλειψη συνομολογημένων ιδιοτήτων είτε για ουσιώδη ή επουσιώδη ελαττώματα του έργου, δεν απαλλάσσει τον εργοδότη από την υποχρέωση καταβολής της εργολαβικής αμοιβής, ακόμη και αν πρόκειται για έργο άχρηστο, ούτε μπορεί ο εργοδότης να αποποιηθεί το προσφερόμενο σ` αυτόν ελαττωματικό έργο, ώστε να αποφύγει έτσι την καταβολή αμοιβής, αλλά έχει μόνον τα προβλεπόμενα στα άρθρα 688-690 του ΑΚ δικαιώματα, εκτός βέβαια διαφορετικής και πάλι συμφωνίας τους, καθόσον οι διατάξεις για έλλειψη ιδιοτήτων ή ελαττωμάτων του έργου και οι σχετικές από αυτές ρυθμίσεις έχουν χαρακτήρα διατάξεων ενδοτικού δικαίου (ΑΠ 645/2023, ΑΠ 139/2021, ΑΠ 286/2020, ΑΠ 1142/2019, ΑΠ 1287/2018). Ειδικότερα, από τις διατάξεις των άρθρων 688-690 του ΑΚ, που καθορίζουν λεπτομερώς την ευθύνη του εργολάβου αναλόγως με τη φύση των ελαττωμάτων και ελλείψεων, τα οποία φέρει το έργο που εκτελέσθηκε από αυτόν, προκύπτει ότι ο εργοδότης δικαιούται να απαιτήσει: α) σε περίπτωση επουσιωδών ελαττωμάτων είτε τη διόρθωση αυτών είτε την ανάλογη μείωση της αμοιβής, β) σε περίπτωση ουσιωδών ελαττωμάτων, τα οποία καθιστούν το έργο άχρηστο η έλλειψης των συνομολογηθεισών ιδιοτήτων είτε τη διόρθωση είτε την ανάλογη μείωση της αμοιβής είτε αντί αυτών να υπαναχωρήσει από τη σύμβαση και γ) σε περίπτωση κατά την οποία οι ελλείψεις του έργου, οι οποίες ανάγονται είτε σε ουσιώδη είτε σε επουσιώδη ελαττώματα, όσο και σε συμφωνημένες ιδιότητες, που οφείλονται σε υπαιτιότητα του εργολάβου, ο εργοδότης δικαιούται αντί υπαναχώρησης ή μείωσης της αμοιβής να απαιτήσει αποζημίωση για κάθε ζημία, η οποία προήλθε από το γεγονός ότι ο εργολάβος δεν ανταποκρίθηκε υπαιτίως στις από τη σύμβαση υποχρεώσεις του να κατασκευάσει έργο, που να φέρει τις συμφωνημένες ιδιότητες και χωρίς ελαττώματα. Με την άσκηση εκ μέρους του εργοδότη της υπαναχώρησης η σύμβαση έργου καταργείται αναδρομικά και επέρχονται οι συνέπειες, που ορίζονται στο άρθρο 389 παρ.2 ΑΚ, δηλαδή αποσβήνονται οι συμβατικές υποχρεώσεις προς παροχή και οι συμβαλλόμενοι έχουν αμοιβαία υποχρέωση να αποδώσουν κατά τις διατάξεις για τον αδικαιολόγητο πλουτισμό τις παροχές που έλαβαν (ΑΠ 645/2023, ΑΠ 819/2019, 935/2019, ΑΠ 1281/2018). Β. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 1α ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, δηλαδή κανόνας που ρυθμίζει τις βιοτικές σχέσεις, την κτήση δικαιωμάτων και τη γένεση υποχρεώσεων και επιβάλλει κυρώσεις. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοστεί ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του ή αν εφαρμοστεί ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα. Η παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, δηλαδή με απόδοση στον κανόνα δικαίου έννοιας μη αληθινής ή μη αρμόζουσας, ή έννοιας περιορισμένης ή στενής, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ. ΑΠ 1/2016, Ολ ΑΠ 4/2014, ΟλΑΠ 10/2011, ΑΠ 1406/2021).

Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ` ουσίαν την υπόθεση, η παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται με βάση τα πραγματικά περιστατικά, που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και την υπαγωγή αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν εμφανή την παράβαση. Τούτο συμβαίνει όταν το δικαστήριο εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν δεν ήταν αρκετά για την εφαρμογή του ή δεν εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε αρκούσαν για την εφαρμογή του, καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σε διάταξη, στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται (Ολ ΑΠ 2/2019, ΟλΑΠ 10/2011, ΟλΑΠ 7/2006, ΑΠ 357/2023, ΑΠ 1406/2021).

Στην προκειμένη περίπτωση με τον μοναδικό λόγο της αίτησης αναίρεσης η αναιρεσείουσα αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ισχυριζόμενη ότι το Εφετείο παραβίασε ευθέως, με την μη εφαρμογή της, την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 689ΑΚ, δεχόμενο ότι δεν συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις για την άσκηση εκ μέρους της του δικαιώματος υπαναχώρησης από την επίδικη σύμβαση έργου, λόγω έλλειψης συνομολογηθεισών ιδιοτήτων αυτού, παρότι τα γενόμενα δεκτά πραγματικά περιστατικά αρκούσαν για την εφαρμογή του άνω κανόνα δικαίου, με αποτέλεσμα, αφενός να απορρίψει την ανταγωγή της, με την οποία ζητούσε, κατά τις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού, την επιστροφή του καταβληθέντος, ως εργολαβική αμοιβή, ποσού των 102.500 ευρώ στον αναιρεσίβλητο εργολάβο και αφετέρου να απορρίψει τη σχετική ένστασή της και να κάνει δεκτή την αγωγή του τελευταίου, υποχρεώνοντάς την να του καταβάλει ως οφειλόμενο υπόλοιπο εργολαβικής αμοιβής το ποσό των 25.000 ευρώ, πλέον τόκων. Από την παραδεκτή κατ` άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δέχθηκε τα ακόλουθα: "Την 6-02-2018 καταρτίσθηκε μεταξύ των διάδικων η με την ίδια ημεροχρονολογία σύμβαση έργου δυνάμει της οποίας ο ενάγων-αντεναγόμενος ανέλαβε την υποχρέωση να αναγείρει, σε αγροτεμάχιο ιδιοκτησίας της εναγομένης-αντενάγουσας επιφανείας 2.586 τ.μ. κείμενου στο Δημοτικό Διαμέρισμα Καισαριανών, μια ισόγεια κατοικία επιφανείας 170,76 τ.μ. με στέγη και περίφραξη, κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στις συγγραφικές υποχρεώσεις του εργολάβου αναφορικά με την κατασκευή αυτής και δη τα χωματουργικά, τις εργασίες οπλισμένου σκυροδέματος, τον οπλισμό, τις μονώσεις, την τοιχοποιία, το κονίαμα, τη δόμηση, τα εξωτερικά και εσωτερικά επιχρίσματα, τις υδραυλικές εγκαταστάσεις, τις ηλεκτρικές εγκαταστάσεις, τα υλικά, τις εγκαταστάσεις κατοικίας (φωτιστικά σημεία κλπ), τα ασθενή ρεύματα, την κεντρική κεραία, τη θέρμανση και το μηχανισμό αερισμού (γεωθερμία), τις αποχετεύσεις ακάθαρτων και όμβριων υδάτων, τα δάπεδα, τα λουτρά τους εξώστες, τα κουφώματα (εσωτερικά και εξωτερικά), την κεραμοσκεπή, τα ερμάρια της κουζίνας, τους χρωματισμούς των χώρων και τα είδη υγιεινής, με χρόνο παράδοσης αυτής σε 12 μήνες από την απόδοση της προκαταβολής στον εργολάβο. Η αμοιβή συμφωνήθηκε στο συνολικό ποσό των 170.000,00€ (συμπεριλαμβανομένων των ενσήμων) και ο τρόπος πληρωμής αυτής ορίσθηκε τμηματικά με την αποπεράτωση και παράδοση συγκεκριμένων εργασιών πλην της πρώτης δόσης, ως εξής : προκαταβολή 70.000€ (ήτοι το 40% της συνολικής αμοιβής) που θα περιελάμβανε την αποπεράτωση των εκσκαφών, του οπλισμένου σκυροδέματος και της στέγης, ποσό 50.000€ (ήτοι το 30% της συνολικής αμοιβής) που θα περιελάμβανε την αποπεράτωση των εξωτερικών τοίχων, εσωτερικών τοίχων, υδραυλικών-αποχετευτικών- ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων, εσωτερικών επιχρισμάτων και εξωτερικής μόνωσης με τα εξωτερικά επιχρίσματα, ποσό 40.000 € (ήτοι το 25% της συνολικής αμοιβής) για την αποπεράτωση δαπέδων, μπάνιων, τοποθέτηση εξωτερικών-εσωτερικών κουφωμάτων, τοποθέτηση ντουλαπιών κουζίνας, τοποθέτηση εξωτερικής επένδυσης πέτρας, τοποθέτηση μεταλλικής πέργκολας και πλήρη αποπεράτωση κατοικίας και ποσό 10.000€ με την ολοκλήρωση του έργου και το πέρας των εργασιών. Επίσης συμφωνήθηκε ότι η κατοικία θα ανήκε στην κατηγορία της "παθητικής κατοικίας", στην οποία διαφημιζόταν ως ειδικός κατασκευαστής ο ενάγων-εναγόμενος. Το "παθητικό κτήριο" είναι ένα πρότυπο κτηρίου το οποίο βασίζεται στις αρχές βιοκλιματικού σχεδιασμού, στις αρχές της φυσικής και στην ενεργειακή αποδοτικότητα του κτηρίου. Τα οφέλη ενός τέτοιου κτηρίου επιτυγχάνονται βάσει πέντε θεμελιακών αρχών και δη : 1. Της θερμομόνωσης, καθόσον ένα σωστά μονωμένο κτηριακό κέλυφος, κατά τη διάρκεια του χειμώνα διατηρεί τη ζέστη μέσα στο κτήριο, ενώ το καλοκαίρι την εμποδίζει να εισέλθει. 2. Των σωστών κουφωμάτων υπό την έννοια ότι αυτά πρέπει να είναι σωστά σχεδιασμένα, μονωμένα και τοποθετημένα ώστε να συμμετέχουν στη βέλτιστη αξιοποίηση των θερμικών κερδών. 3. Του αερισμού με ανάκτηση ενέργειας, καθόσον τα συστήματα αερισμού των παθητικών κτηρίων παρέχουν καθαρό αέρα με μέγιστη ενεργειακή απόδοση μέσω της ανάκτησης θερμότητας και του ελέγχου της υγρασίας. 4. Της αεροστεγανότητας, καθόσον πρέπει είναι κατασκευασμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να αποφεύγονται οι διαρροές αέρα στο κτηριακό κέλυφος κι έτσι να αυξάνεται η ενεργειακή απόδοση και να εμποδίζεται η εμφάνιση ρευμάτων αέρα και φθορών από την υγρασία και 5. Των θερμογέφυρων, αφού η ελαχιστοποίηση θερμογεφύρων και ασθενών σημείων στο κέλυφος, συνεισφέρει στη δημιουργία ευχάριστης και σταθερής θερμοκρασίας, εξαλείφοντας τις φθορές από την υγρασία ενώ αυξάνει την ενεργειακή απόδοση. Επομένως τα βασικά χαρακτηριστικά ενός παθητικού κτηρίου τα οποία το διαφοροποιούν από τις συμβατικές κατασκευές είναι : (ι) Η πολύ καλή μόνωση του εξωτερικού κελύφους (δάπεδο, τοιχοποιίες, οροφές) με θερμομονωτικές πλάκες μεγάλου πάχους (μεγαλύτερες των 20 εκ.) ανάλογα με τα κλιματικά δεδομένα της περιοχής, (ιι) Τα κουφώματα πρέπει να είναι πολύ καλά μονωμένα, με ενεργειακούς υαλοπίνακες που πρέπει να τοποθετούνται με τέτοιο τρόπο ώστε να εξαλείφονται όσο το δυνατόν οι θερμογέφυρες, (ιιι) Η κατασκευή ενός αεροστεγούς "φράγματος" στο εσωτερικό μέρος του κελύφους του κτηρίου ώστε να επιτυγχάνεται η καλύτερη αεροστεγανότητα του κτηρίου δηλ. να μειωθεί ο αθέλητος αερισμός. Το βασικό υλικό αεροστεγανότητας στην Ελλάδα είναι ο σοβάς, πρέπει όμως να λαμβάνεται ειδική μέριμνα στα σημεία που αυτός έρχεται σε επαφή με άλλο υλικό που δεν είναι αεροστεγανό όπως για παράδειγμα στη σύνδεση των τοίχων με το δάπεδο και οροφή ή σε οποιαδήποτε διάτρηση στο εξωτερικό κέλυφος, όπου τότε θα πρέπει στα σημεία επαφής να εφαρμόζονται ειδικές ταινίες, μεμβράνες και άλλα ειδικευμένα υλικά αεροστεγανότητας τα οποία θα σοβατίζονται μετά την εφαρμογή τους. (ϊν) Η τοποθέτηση μονάδας μηχανικού αερισμού, που αποτελείται από ανεμιστήρα απαγωγής αέρα, ανεμιστήρα προσαγωγής φρέσκου αέρα, εναλλάκτη εναλλαγής θερμότητας, φίλτρα αέρος και κέλυφος, για την απαραίτητη ανανέωση του εσωτερικού αέρα καθ' όλο το 24ωρο δίχως απώλεια θερμότητας το χειμώνα. Το παθητικό κτήριο τέλος, πρέπει να πληροί δύο κριτήρια και δη ετήσια απαίτηση σε θέρμανση < με 15KWh/m2a ή φορτίο θέρμανσης <10 W/τ.μ. και αεροστεγανότητα n50 < 0,60 εναλλαγές αέρα ανά ώρα. Ακόμα από την ηλεκτρονική αλληλογραφία των διαδίκων (να σημειωθεί ότι τις διαπραγματεύσεις για το έργο είχε αναλάβει ο σύζυγος της εναγόμενης-αντενάγουσας ως αντιπρόσωπος αυτής) αποδεικνύεται ότι συμφωνήθηκε ρητώς μεταξύ των συμβαλλόμενων ότι το επίδικο κτήριο θα κατασκευαζόταν υπερυψωμένο κατά 0,50 μέτρα από το έδαφος με δύο ή τρία σκαλιά.

Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι η εναγόμενη - ενάγουσα προκατέβαλε κατά τα συμφωνηθέντα στον ενάγοντα-αντεναγόμενο το ποσό των 70.000€, ο τελευταίος δε, ολοκλήρωσε και παρέδωσε σε αυτήν το τμήμα του έργου που ανταποκρινόταν σε αυτό, (αποπεράτωση των εκσκαφών, οπλισμένου σκυροδέματος και στέγης). Εν συνεχεία ο τελευταίος ξεκίνησε τη δεύτερη φάση του έργου που αφορούσε την αποπεράτωση των εξωτερικών και των εσωτερικών τοίχων, των υδραυλικών-αποχετευτικών- ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων, των εσωτερικών επιχρισμάτων και της εξωτερικής μόνωσης με τα εξωτερικά επιχρίσματα. Η εναγομένη-αντενάγουσα του κατέβαλε γι' αυτά προκαταβολικά και δη την 1-10-2018 το ποσό των 25.000€, ήτοι το μισό από τη συμφωνηθείσα αμοιβή για το δεύτερο στάδιο εργασιών εκ ποσού 50.000€, ο δε ενάγων-αντεναγόμενος παρέδωσε σε αυτήν ολοκληρωμένο το ως άνω τμήμα του έργου την 12-06-2019 αιτούμενος το υπόλοιπο της αμοιβής του για το στάδιο αυτό. Την 27-06-2019 η εναγόμενη-αντενάγουσα, δια του συζύγου της, απέστειλε στον ενάγοντα- αντεναγόμενο το με την ίδια ημερομηνία ηλεκτρονικό μήνυμα δυνάμει του οποίου του γνωστοποίησε ότι το έργο δεν πληροί τα συμφωνηθέντα, ήτοι ότι η μέχρι τώρα κατασκευή καταδεικνύει ότι δεν δύναται να ενταχθεί στην κατηγορία "παθητικής κατοικίας", ότι δεν ήταν υπερυψωμένο και του ανέφερε λεπτομερώς τις μέχρι τότε κατασκευαστικές αστοχίες, αιτούμενη να της επιστρέψει το φάκελο του έργου και τη μελέτη για την παθητική κατοικία, ότι από την ημερομηνία αυτή, ήτοι 27-6-2019, του απαγορεύει να κάνει την οποιαδήποτε αλλαγή ή επισκευή στο κτίσμα χωρίς την έγγραφη άδειά της και να της επιστρέψει τα χρήματα που του κατέβαλε, γεγονός που αποδεικνύει ότι η ενάγουσα ουδέποτε ενέκρινε το έργο που της παραδόθηκε, ως αβασίμως ισχυρίζεται ο ενάγων-αντεναγόμενος. Εν συνεχεία ο τελευταίος όχλησε εγγράφως την εναγομένη την 10-7-2019 για την ως άνω αξίωσή του εκ ποσού 25.000€ οπότε και επιδόθηκε στην τελευταία η από 8-7-2019 εξώδικη δήλωσή του με την οποία την καλούσε να του καταβάλει για την ανωτέρω αιτία το ως άνω ποσό. Ενόψει δε της άρνησης της εναγομένης να του καταβάλει την ως άνω απαίτησή του, ο ενάγων άσκησε την υπό κρίση αγωγή αιτούμενος την αμοιβή του και η αντενάγουσα την αντίστοιχη ανταγωγή της, με την οποία ρητά δήλωσε, κατ' αρχάς νόμιμα, - κατά τα αναλυτικότερα αναφερόμενα στη μείζονα σκέψη υπό στοιχ. II και III - ότι υπαναχωρεί από τη σύμβαση λόγω ουσιωδών ελαττωμάτων και έλλειψης συμφωνημένων ιδιοτήτων από το έργο. Ειδικότερα η αντενάγουσα αναφορικά με την άσκηση του δικαιώματος της υπαναχώρησης από την επίδικη σύμβαση επικαλέστηκε ότι το έργο έφερε ελλείψεις συμφωνημένων ιδιοτήτων και δη ότι αυτό δεν πληρούσε τις προδιαγραφές της παθητικής κατοικίας και δεν ήταν υπερυψωμένο, γεγονός που το καθιστά άχρηστο κατά τον προορισμό του καθώς και ότι εντοπίσθηκαν σε πολλά σημεία φωλιές στη σκυροδέτηση των κατακόρυφων φερόντων στοιχείων που καθιστούν την οικοδομή ετοιμόρροπη και κατεδαφιστέα, ενώ υπήρξε σοβαρή απόκλιση από την κατακόρυφη θέση του φέροντα στοιχείου από οπλισμένο σκυρόδεμα στη θέση του μεγάλου μπάνιου, γεγονός που εγκυμονεί κίνδυνο κατάρρευσης της όλης οικοδομής. Από τα ανωτέρω αποδεικτικά μέσα κι αναφορικά με τη συμφωνηθείσα ιδιότητα του έργου ως παθητική κατοικία, κατ' αρχάς αποδείχθηκε ότι η ανέγερση του κτηρίου λάμβανε χώρα μετά την σύνταξη μελέτης παθητικής κατοικίας την οποία εκπόνησε ο πολιτικός μηχανικός Σ. Χ. Στο παρόν στάδιο της κατασκευής, στο επίδικο έργο έχουν εφαρμοστεί οι θερμομονώσεις του κελύφους, έχουν τοποθετηθεί οι αγωγοί προσαγωγής και απαγωγής αέρα του συστήματος μηχανικού αερισμού και το τμήμα του αγωγού της γεωθερμίας, ως απαιτείται για να χαρακτηριστεί ένα κτήριο ως παθητικό. Ειδικότερα αποδείχθηκε ότι οι θερμομονωτικές πλάκες κάτω από το δάπεδο του σπιτιού, επί της οροφής και επί των εξωτερικών τοιχοποιιών έχουν το ορθό πάχος καθώς κι ότι θερμομονώθηκαν σωστά οι εξωτερικές πλευρές της θεμελίωσης οι οποίες βρίσκονται μέσα στο έδαφος. Υπάρχουν όμως αστοχίες στην τοποθέτηση των θερμομονωτικών πλακών της εξωτερικής τοιχοποιίας καθόσον δεν έχουν στηριχθεί με μηχανικό τρόπο, ήτοι με τη χρήση κατάλληλων βυσμάτων και θερμομονωτικών ταπών, παρά μόνο με την κόλλα τοποθέτησης. Με αυτό τον τρόπο οι θερμομονωτικές πλάκες, κυρίως στις γωνίες του κτηρίου και στις εσοχές, είναι ευάλωτες στις ανεμοπιέσεις και στις τυρφώδεις ροές αέρα ή στις σεισμικές δονήσεις με κίνδυνο να μετατοπιστούν ή να αποκολληθούν και έτσι να μειωθεί η θερμομονωτική τους ικανότητα. Επίσης αστοχία υπάρχει στον αγωγό της γεωθερμίας. Ειδικότερα τοποθετήθηκε μεν ο συμφωνημένος με το ιδιωτικό συμφωνητικό αγωγός Φ125 από PVC, ο οποίος όμως είναι ακατάλληλος για την γεωθερμία καθόσον για άριστα αποτελέσματα αυτής απαιτείται σωλήνας μεγαλύτερης διαμέτρου και με ικανή θερμική μάζα, ήτοι με ικανό πάχος τοιχωμάτων, με προστασία έναντι των βακτηρίων και μικροβίων, γεγονός το οποίο όφειλε να γνωρίζει ο ενάγων, όχι όμως και η εναγόμενη που στερείται ειδικών γνώσεων και εμπιστεύθηκε τον τελευταίο ως προς την πρόταση τοποθέτησης αυτού (Φ125 από PVC) για ορθό αποτέλεσμα και την αποδέχθηκε. Παρά όμως τις ανωτέρω κατασκευαστικές αστοχίες, στην παρούσα φάση κατασκευής του έργου το τελευταίο δεν δύναται να κριθεί εάν τελικώς πληροί ή όχι τα κριτήρια ενός παθητικού κτηρίου. Και τούτο διότι δεν έχουν τοποθετηθεί τα εξωτερικά κουφώματα και τα απαραίτητα για την αεροστεγανότητα δομικά στοιχεία. Επομένως δεν αποδεικνύεται ο ισχυρισμός της εναγομένης-αντενάγουσας ότι το έργο που της παραδόθηκε είναι τελείως διάφορο από το συμφωνηθέν, λαμβανομένου υπόψη ότι μέχρι τώρα η κατασκευή ακολουθεί τους κανόνες μιας παθητικής κατοικίας έστω και με επουσιώδη ελαττώματα. Ακόμα αποδείχθηκε ότι το κτήριο κατασκευάστηκε σε επαφή με το έδαφος, ήτοι δίχως να υπερυψωθεί κατά τα συμφωνηθέντα κατά 0,5 μέτρα πλην όμως το τελευταίο, αφενός δεν επιδρά στον χαρακτήρα ενός κτηρίου ως παθητικού, αφετέρου δε, η τυχόν συσσώρευση των όμβριων υδάτων, ακόμα κι αν ήθελε υποτεθεί ότι αυτή δεν οφείλεται στη μη ολοκλήρωση της εξωτερικής διαμόρφωσης του οικοπέδου, είναι τεχνικά επιλύσιμη ακόμα και υπό αυτές τις συνθήκες, σε κάθε δε περίπτωση ουδόλως αποδείχθηκε ότι εξαιτίας του ελαττώματος αυτού το έργο καθίσταται άχρηστο ή διάφορο από το συμφωνηθέν. Επίσης δεν αποδείχθηκε ο ισχυρισμός της εναγομένης- αντενάγουσας ότι το έργο έφερε ελλείψεις στο φέροντα οργανισμό (φωλιές) και απόκλιση από την καθετότητα του φέροντος στοιχείου από οπλισμένο σκυρόδεμα στη θέση του μεγάλου μπάνιου της κατοικίας που να καθιστά την οικοδομή άχρηστη ως ετοιμόρροπη και κατεδαφιστέα, αφού ουδεμία σχετική αναφορά λαμβάνει χώρα στην πραγματοποιηθείσα, κατόπιν της έκδοσης της μη οριστικής με αριθμ. 304/2020 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Έδεσσας, πραγματογνωμοσύνη του πολιτικού μηχανικού Σ. Γ. που κρίνεται πιο αξιόπιστη από την προσκομιζόμενη από την αντενάγουσα τεχνική έκθεση του πολιτικού μηχανικού Κ. Π. και τις καταθέσεις των μαρτύρων της που στερούνται ειδικότερες γνώσεις. Να σημειωθεί δε ότι στην προσκομισθείσα από την εναγομένη-αντενάγουσα ως άνω τεχνική έκθεση, παρότι αναφέρεται ότι το έργο έφερε ελλείψεις στο φέροντα οργανισμό και απόκλιση από την καθετότητα του φέροντος στοιχείου από οπλισμένο σκυρόδεμα στη θέση του μεγάλου μπάνιου της κατοικίας, δεν γίνεται λόγος για επικινδυνότητα του κτηρίου ή ότι το τελευταίο κρίνεται κατεδαφιστέο ένεκα αυτών.

Επομένως από τα ανωτέρω δεν αποδείχθηκαν οι επικαλούμενες ουσιώδεις ελλείψεις και η έλλειψη συνομολογηθέντων ιδιοτήτων που επικαλείται η αντενάγουσα ως νόμιμους λόγους της υπαναχώρησής της. Κατά συνέπεια δεν συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις του δικαιώματος της υπαναχώρησης εκ μέρους της εργοδότριας-εναγομένης- αντενάγουσας και η υπό κρίση ανταγωγή, αλλά και η υποβληθείσα ως ένσταση υπαναχώρησης με το ίδιο περιεχόμενο που προέβαλε αυτή ως αντίκρουση της κύριας αγωγής, πρέπει να απορριφθούν ως ουσία αβάσιμες. Περαιτέρω ως προελέχθη το δεύτερο μέρος του έργου περιελάμβανε την αποπεράτωση των εξωτερικών και εσωτερικών τοίχων, των υδραυλικών, αποχετευτικών και ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων, τα εσωτερικά επιχρίσματα και την εξωτερική μόνωση με τα εξωτερικά επιχρίσματα, έργο που παραδόθηκε στην εναγόμενη την 12-06-2019. Το έργο όμως παρουσιάζει επουσιώδη ελαττώματα και δη: (ι) Τα εξωτερικά τοιχώματα παρουσιάζουν κακοτεχνίες στις θέσεις των εξωτερικών πολυγωνικών παραθύρων, δεν τοποθετήθηκε κονίαμα πρώτης στρώσης στη βάση της εξωτερικής τοιχοποιίας και σε αρκετά σημεία οι οπτόπλινθοι έχουν τοποθετεί έτσι ώστε να αποκλείουν την δημιουργία κατακόρυφων συνερχόμενων αρμών, (ιι) αναφορικά με τα εξωτερικά επιχρίσματα, αυτά δεν έχουν αποπερατωθεί στις τρεις πλευρές που είναι τα πολυγωνικά παράθυρα και δεν έχουν αποπερατωθεί τα επιχρίσματα μετά την τοποθέτηση και των ειδικών μεμβρανών για τη στεγάνωση των ανοιγμάτων στις εξωτερικές τοιχοποιίες, (ιιι) αναφορικά με τα εσωτερικά επιχρίσματα, στο σύνολο των οποίων υπάρχουν σκασίματα και ρωγμές, αυτά δεν έχουν αποπερατωθεί ούτε στο μεγάλο μπάνιο ούτε στο τοίχο που είναι ανάμεσα στο πλυσταριό και στο μεγάλο μπάνιο, δεν διορθώθηκαν οι εκσκαφές που έγιναν στα εσωτερικά επιχρίσματα για το πέρασμα του ηλεκτρολογικού υλικού, ενώ δεν τοποθετήθηκαν σε όλο το μήκος των επιχρισμάτων γωνιόκρανα, (ιν) αναφορικά με την εσωτερική τοιχοποιία, -η οποία σύμφωνα με τη σύμβαση έργου είχε συμφωνηθεί να κατασκευαστεί από διπλή γυψοσανίδα με ενδιάμεσο στρώμα πετροβάμβακα πάχους 5 εκ. στηριζόμενες σε μεταλλικό σκελετό πάχους 7,5 εκ.,- οι γυψοσανίδες σε κανένα σχεδόν σημείο δεν φτάνουν ως την οροφή ώστε να βιδώνουν και στο οριζόντιο τμήμα του σκελετού, ενώ έχουν τοποθετηθεί μικρά τεμάχια ελλιπώς στερεωμένα. Ακόμα δεν τοποθετήθηκαν οριζόντια μεταλλικά στηρίγματα στα σημεία που εφάπτονται οι γυψοσανίδες μεταξύ των ορθοστατών, δεν συμπληρώθηκαν τα κενά στην πρώτη στρώση γυψοσανίδας και δεν ολοκληρώθηκε η τοποθέτηση αυτής, δεν ολοκληρώθηκε η στρώση της δεύτερης γυψοσανίδας, δεν κατασκευάστηκαν οι γυψοσανίδες στο γραφείο, στο μικρό μπάνιο, στην είσοδο (όπου λείπουν κομμάτια γύρω από τα ανοίγματα των πορτών για το μικρό μπάνιο και το γραφείο), στο σαλόνι και την είσοδο στο σημείο που εφάπτονται με το μικρό μπάνιο, στο μεγάλο δωμάτιο και στο βεστιάριο όπου απουσιάζουν τμήματα αυτών, στο πλυσταριό και στο μεγάλο μπάνιο, ήτοι δεν τοποθετήθηκαν γυψοσανίδες συνολικού εμβαδού 56,55 τ.μ., δεν τοποθετήθηκαν οι γάζες συναρμογής στις ενώσεις των γυψοσανίδων, δεν έγινε το πρώτο χέρι σπατουλαρίσματος αυτών, ενώ στα τμήματα τοιχοποιίας εσωτερικά των χώρων υγιεινής τοποθετήθηκαν απλά κομμάτια γυψοσανίδας κι όχι ανθυγρής όπως θα ήταν το αναμενόμενο, (ν) Αναφορικά με την υδραυλική εγκατάσταση, πέρα του γεγονότος ότι οι σωληνώσεις ύδρευσης στο πάτωμα δεν έχουν στερεωθεί επαρκώς και απανωτίζουν η μία στην άλλη, στο κυρίως λουτρό έχουν τοποθετηθεί "χωνευτές" σε στοιχεία του φέροντος οργανισμού σε σημείο τέτοιο που να έχει αποκαλυφθεί ο οπλισμός του δομικού στοιχείου, γεγονός που επιβάλει την αφαίρεση των σωληνώσεων και την αποκατάσταση του οπλισμού του συγκεκριμένου τοιχίου και η επικάλυψη του οπλισμένου σκυροδέματος με ειδικά υλικά. Επίσης στο μικρό λουτρό το εντοιχισμένο δοχείο πλύσης της τουαλέτας (καζανάκι) και η σωλήνα αποχέτευσης του προεξέχουν του διαχωριστικού τοιχίου με το δωμάτιο και δεν εντειχίζονται με αποτέλεσμα να χρήζει εκ νέου κατασκευή της γυψοσανίδας στο σημείο εκείνο. Ακόμα ως αποδείχθηκε ότι ο κεντρικός αγωγός γεωθερμίας δεν έχει το μέγεθος που πρέπει, ενώ δεν ολοκληρώθηκε η τοποθέτηση του απαιτούμενου αγωγού εξωτερικά του κτηρίου μήκους 30 μ.. Παρά την παράδοση όμως του ως άνω τμήματος του έργου με τα ανωτέρω ελαττώματα ο ενάγων δικαιούται να λάβει την συμφωνηθείσα γι' αυτό αμοιβή του, ήτοι το ποσό των 50.000€ από το οποίο ήδη έχει λάβει το ποσό των 25.000 Ε, ήτοι δικαιούται να λάβει το υπόλοιπο εκ ποσού 25.000€...... Κατ' ακολουθία όλων των ανωτέρω το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που έκανε δεκτή την ανταγωγή της αντενάγουσας ως ουσία βάσιμη και έκρινε ότι ορθώς η τελευταία άσκησε το δικαίωμα υπαναχώρησης από την επίδικη σύμβαση με αποτέλεσμα τη λύση αυτής αναδρομικά και υποχρέωσε τον αντεναγόμενο να καταβάλει στην αντενάγουσα νομιμοτόκως από την επίδοση της ανταγωγής το ποσό των 95.000 € απέρριψε δε, ως ουσία αβάσιμη, την αγωγή του κυρίως ενάγοντος έσφαλλε κατά την εκτίμηση των αποδείξεων. Δεκτού γενομένου δε του σχετικού λόγου έφεσης η εκκαλουμένη απόφαση πρέπει να εξαφανισθεί και η αγωγή και ανταγωγή να κρατηθούν και να δικαστούν από το παρόν Δικαστήριο. Εφόσον δε αυτές κριθούν ορισμένες και νόμω βάσιμες (η αγωγή δε μόνο προς την κύρια βάση της αφού δεν εκκαλείται η απόρριψη της επικουρικής βάσης αυτής) στηριζόμενες στις διατάξεις που αναφέρονται στις υπό στοιχ. II και III μείζονες σκέψεις της παρούσας, πλην του αιτήματος της αγωγής να καταβληθούν τόκοι από την ημερομηνία παράδοσης του έργου ως δήλη ημερομηνία, καθόσον η συμφωνία της πληρωμής με την παράδοση τμήματος του έργου δεν αποτελεί δήλη ή ορισμένη μέρα κατ' άρθρο 341 ΑΚ (...), πρέπει α) να γίνει δεκτή ως ουσία βάσιμη η ασκηθείσα αγωγή, να υποχρεωθεί η εναγόμενη να καταβάλει στον ενάγοντα τα ποσό των 25.000 € με το νόμιμο τόκο από την 11-7-2019, ήτοι την επομένη της όχλησής του προς αυτήν και β) να απορριφθεί ως ουσία αβάσιμη η ασκηθείσα ανταγωγή...". `Ετσι, όμως, που έκρινε και με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, παραβιάζοντας ευθέως την ως άνω ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 689ΑΚ, την οποία δεν εφάρμοσε, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν ήταν αρκετά για την εφαρμογή της.

Συγκεκριμένα, το Εφετείο δέχθηκε την αγωγή του αναιρεσίβλητου και αντιστοίχως, απέρριψε την ανταγωγή της αναιρεσείουσας κρίνοντας ότι δεν συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις για την άσκηση, κατ' άρθρο 689ΑΚ, εκ μέρους της αναιρεσείουσας του δικαιώματος της υπαναχώρησης από την επίδικη σύμβαση έργου, λόγω έλλειψης συνομολογηθεισών ιδιοτήτων της κατασκευασθείσας από τον αναιρεσίβλητο κατοικίας, καίτοι, κατά τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης η έλλειψη αυτή και συνακόλουθα, το σχετικό δικαίωμα της αναιρεσείουσας υφίστατο. Τούτο ειδικότερα διότι, σύμφωνα με τα ανελέγκτως δεκτά γενόμενα από το Εφετείο, ήτοι: 1) ότι με την επίδικη σύμβαση συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων η κατοικία, που ανέλαβε να κατασκευάσει ο αναιρεσίβλητος στο ακίνητο της αναιρεσείουσας, να έχει την ιδιότητα της "παθητικής κατοικίας", 2) ότι μεταξύ των βασικών χαρακτηριστικών ενός παθητικού κτιρίου, που το διαφοροποιούν από τις συμβατικές κατασκευές είναι: α) η πολύ καλή μόνωση του εξωτερικού κελύφους (δάπεδο, τοιχοποιίες, οροφές) με θερμομονωτικές πλάκες μεγάλου πάχους ανάλογα με τα κλιματικά δεδομένα της περιοχής, β) η κατασκευή ενός αεροστεγούς "φράγματος" στο εσωτερικό του κελύφους του κτιρίου ώστε να επιτυγχάνεται η καλύτερη αεροστεγανότητα του κτιρίου, δηλαδή για να μειωθεί ο αθέλητος αερισμός, με βασικό υλικό αεροστεγανότητας τον σοβά, καθώς και η ειδική μέριμνα στα σημεία που ο σοβάς έρχεται σε επαφή με άλλο υλικό που δεν είναι αεροστεγανό, όπως στη σύνδεση των τοίχων με το δάπεδο και οροφή ή σε οποιαδήποτε διάτρηση στο εξωτερικό κέλυφος, όπου τότε στα σημεία επαφής θα πρέπει να εφαρμόζονται ειδικές ταινίες, μεμβράνες και άλλα ειδικευμένα υλικά αεροστεγανότητας τα οποία θα σοβατίζονται μετά την εφαρμογή τους και γ) η τοποθέτηση μονάδας μηχανικού αερισμού, που αποτελείται από ανεμιστήρα απαγωγής αέρα, ανεμιστήρα προσαγωγής φρέσκου αέρα, εναλλάκτη εναλλαγής θερμότητας, φίλτρα αέρος και κέλυφος για την απαραίτητη ανανέωση του εσωτερικού αέρα καθ' όλο το εικοσιτετράωρο, δίχως απώλεια θερμότητας το χειμώνα, 3) ότι στην κατασκευασθείσα από τον αναιρεσίβλητο κατοικία οι θερμομονωτικές πλάκες της εξωτερικής τοιχοποιίας δεν έχουν στηριχθεί με μηχανικό τρόπο, ήτοι με τη χρήση κατάλληλων βυσμάτων και θερμομονωτικών ταπών, παρά μόνο με την κόλλα τοποθέτησης με αποτέλεσμα οι θερμομονωτικές πλάκες, κυρίως στις γωνίες του κτηρίου και στις εσοχές, να είναι ευάλωτες στις ανεμοπιέσεις και στις τυρφώδεις ροές αέρα ή στις σεισμικές δονήσεις με κίνδυνο να μετατοπιστούν ή να αποκολληθούν και έτσι να μειωθεί η θερμομονωτική τους ικανότητα, 4) ότι ο αγωγός γεωθερμίας Φ125 από PVC που τοποθετήθηκε είναι ακατάλληλος για την γεωθερμία καθόσον για άριστα αποτελέσματα αυτής απαιτείται σωλήνας μεγαλύτερης διαμέτρου και με ικανή θερμική μάζα, ήτοι με ικανό πάχος τοιχωμάτων, με προστασία έναντι των βακτηρίων και μικροβίων, 5) ότι τα εξωτερικά επιχρίσματα δεν έχουν αποπερατωθεί στις τρεις πλευρές που είναι τα πολυγωνικά παράθυρα και δεν έχουν αποπερατωθεί τα επιχρίσματα μετά την τοποθέτηση και των ειδικών μεμβρανών για τη στεγάνωση των ανοιγμάτων στις εξωτερικές τοιχοποιίες, 6) ότι τα εσωτερικά επιχρίσματα, στο σύνολο των οποίων υπάρχουν σκασίματα και ρωγμές, δεν έχουν αποπερατωθεί ούτε στο μεγάλο μπάνιο ούτε στο τοίχο που είναι ανάμεσα στο πλυσταριό και στο μεγάλο μπάνιο και δεν διορθώθηκαν οι εκσκαφές που έγιναν στα εσωτερικά επιχρίσματα για το πέρασμα του ηλεκτρολογικού υλικού, 7) ότι επίσης συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων με την επίδικη σύμβαση η κατοικία, που ανέλαβε να κατασκευάσει ο αναιρεσίβλητος στο ακίνητο της αναιρεσείουσας να υπερυψωθεί από το έδαφος κατά 0,50μ και 8) ότι το κτίριο τελικά κατασκευάστηκε σε επαφή με το έδαφος, δίχως, δηλαδή, να υπερυψωθεί κατά τα συμφωνηθέντα 0,5μ., το κατασκευασθέν τελικά από τον αναιρεσίβλητο κτίριο δεν είχε τις συμφωνημένες μεταξύ των διαδίκων ιδιότητες : α) του "παθητικού κτιρίου", αφού οι παραπάνω υπό στοιχεία 3, 4, 5 και 6 παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης αναιρούν τα γενόμενα επίσης δεκτά από το Εφετείο ως άνω υπό στοιχείο 2 βασικά χαρακτηριστικά της "παθητικής κατοικίας" και β) της υπερύψωσης του κτιρίου από το έδαφος κατά 0,50μ Κατόπιν αυτών, ο μοναδικός λόγος αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ είναι βάσιμος. Επομένως, πρέπει, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης να γίνει δεκτή, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλον δικαστή εκτός από εκείνον που δίκασε προηγουμένως (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ). Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή στην αναιρεσείουσα του παραβόλου που κατέθεσε (άρθρο 495 αρ. 3 του ΚΠολΔ) και να καταδικασθεί ο αναιρεσίβλητος, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημά της (άρθρα 106, 176, 183, 189 παρ. 1 και 191 παρ. 2 του ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζονται στο διατακτικό της παρούσας.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 579 παρ. 2 ΚΠολΔ "Αν αποδεικνύεται προαποδεικτικώς εκούσια ή αναγκαστική εκτέλεση της απόφασης που αναιρέθηκε, ο Άρειος Πάγος, αν υποβληθεί αίτηση με το αναιρετήριο ή με τις προτάσεις ή με αυτοτελές δικόγραφο που κατατίθεται στη γραμματεία του Αρείου Πάγου ως την παραμονή της συζήτησης, διατάζει με την αναιρετική απόφαση την επαναφορά των πραγμάτων στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την εκτέλεση". Στην προκείμενη περίπτωση, η αναιρεσείουσα ζήτησε με την αναίρεση την επαναφορά των πραγμάτων στην κατάσταση, που υπήρχε πριν από την εκούσια εκτέλεση της αναιρούμενης απόφασης, με την επιστροφή του συνολικού χρηματικού ποσού των 32.513,87 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί στο, επιδικασθέν με την αναιρεσιβληθείσα απόφαση, κεφάλαιο και τόκους. Η αίτηση αυτή είναι νόμιμη, στηριζόμενη στην διάταξη της παρ. 2 του άρθρου 579 του ΚΠολΔ. Από την από 31-5-2023 δήλωση εξόφλησης που επικαλείται και προσκομίζει η αναιρεσείουσα και είναι υπογεγραμμένη από τον αναιρεσίβλητο με βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής του από υπάλληλο του ΚΕΠ Έδεσσας, αποδεικνύεται ότι η αναιρεσείουσα κατέβαλε στον αναιρεσίβλητο, στον με αρ. ... λογαριασμό που διατηρεί αυτός στην Τράπεζα Πειραιώς, το συνολικό ποσό των 32.513,87 ευρώ για το επιδικασθέν με την προσβαλλόμενη απόφαση κεφάλαιο (25.000 ευρώ) και για τόκους (7.513,87 ευρώ) και ο τελευταίος δεν αμφισβητεί το γεγονός τούτο. Επομένως, εφόσον αποδεικνύεται, προαποδεικτικώς, εκούσια εκτέλεση της αναιρούμενης αποφάσεως, πρέπει να γίνει δεκτό το σχετικό αίτημα και να υποχρεωθεί ο αναιρεσίβλητος να αποδώσει στην αναιρεσείουσα το ανωτέρω χρηματικό ποσό (επί του οποίου δεν ζητήθηκαν από την αναιρεσείουσα τόκοι), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αρ. 819/2023 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ως άνω Δικαστήριο το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλο δικαστή.

Διατάσσει την απόδοση στην αναιρεσείουσα του παραβόλου, το οποίο κατέβαλε, για την άσκηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης.

Δέχεται το αίτημα της αναιρεσείουσας περί επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση.

Υποχρεώνει τον αναιρεσίβλητο να αποδώσει στην αναιρεσείουσα το ποσό των τριάντα δύο χιλιάδων πεντακοσίων δεκατριών ευρώ και ογδόντα επτά λεπτών (32.513,87).

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 5 Μαΐου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 30 Σεπτεμβρίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ και ταύτης καθώς και της αμέσως αρχαιότερης Αρεοπαγίτου αποχωρησασών από την Υπηρεσία, ο αρχαιότερος της συνθέσεως Αρεοπαγίτης

<< Επιστροφή