<< Επιστροφή

Αριθμός 1652/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρουλιώ Δαβίου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ευτύχιο Νικόπουλο, Βαρβάρα Πάπαρη, Μαρία Πετσάλη και Άλκηστη Σιάννου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 17 Φεβρουαρίου 2025, με την παρουσία και του Γραμματέα Γ. Φ., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Γ. Δ. του Ν., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αλεξάνδρα Βογιατζή που ανακάλεσε την από 10/2/2025 δήλωση για παράσταση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, παραστάθηκε στο ακροατήριο και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Ι. Δ. του Ν., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Παναγιώτη Παπαχρήστου και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12/7/2019 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λιβαδειάς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 27/2020 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4/2022 του Μονομελούς Εφετείου Λαμίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 15/4/2022 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Με την κρινόμενη από 15-4-2022 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η υπ' αριθ. 4/2022 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Λαμίας, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία, επί της από 43/1-10-2020 έφεσης του αναιρεσείοντος κατά της υπ' αριθ. 27/2020 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λιβαδειάς, με την οποία είχε γίνει δεκτή ως και κατ' ουσία βάσιμη η από 12-7-2019 αγωγή του αναιρεσίβλητου κατά του ως άνω αναιρεσείοντος. Με την προσβαλλόμενη απόφασή του το Μονομελές Εφετείο Λαμίας δέχθηκε τυπικά και απέρριψε κατ' ουσίαν την έφεση του νυν αναιρεσείοντος. Η ως άνω αίτηση αναίρεσης έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα εντός της, κατά νόμο, διετούς καταχρηστικής προθεσμίας, ως εκ του χρόνου δημοσίευσης της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, καθόσον κατατέθηκε στη Γραμματεία του εκδώσαντος την απόφαση αυτή Δικαστηρίου στις 15-4-2022 και δεν προκύπτει, η, με επιμέλεια οποιουδήποτε διαδίκου, επίδοση της απόφασης αυτής, η οποία δημοσιεύθηκε στις 7-2-2022, ούτε άλλωστε οι διάδικοι επικαλούνται επίδοση αυτής (άρθρα 495, 496, 498, 499, 552, 553, 556, 558, 564 § 3 - όπως η παράγραφος 3 αντικαταστάθηκε από το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του Ν. 4335/2015, ΦΕΚ Α' 87/23-7-2015, με έναρξη ισχύος από 1-1-2016, άρθρο 1 άρθρο ένατο του Ν. 4335/2015 - 566 § 1 και 144 του ΚΠολΔ). Είναι, συνεπώς, παραδεκτή (άρθρο 577 § 1 του ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί, περαιτέρω, ως προς το παραδεκτό και τη βασιμότητα των διαλαμβανομένων σε αυτήν λόγων αναίρεσης (άρθρο 577 § 3 του ΚΠολΔ).

ΙΙ.Α. Επειδή, από τα άρθρα 335, 338, 339, 340 και 346 ΚΠολΔ συνάγεται, ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για το αποδεικτικό πόρισμα, όσον αφορά τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων, οι οποίοι έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και έχουν ανάγκη απόδειξης, υποχρεούται να λάβει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία επικαλούνται και νόμιμα προσκομίζουν οι διάδικοι. Δεν αρκεί η προσκομιδή εγγράφου, αλλά πρέπει να γίνεται και σαφής και ορισμένη επίκληση του εγγράφου αυτού με τις προτάσεις του διαδίκου που το προσκόμισε. Σαφής και ορισμένη είναι η επίκληση εγγράφου όταν είναι ειδική και από αυτήν προκύπτει η ταυτότητά του (ΑΠ 139/2024, ΑΠ 1016/2020, ΑΠ 946/2018, ΑΠ 946/2015). Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αρ.11 περ. γ' ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης ιδρύεται, όταν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Ο λόγος αυτός αναίρεσης ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη του υποστατά και αναλόγως έγκυρα αποδεικτικά μέσα, που παραδεκτά επικαλέστηκε ο αναιρεσείων και νομίμως προσκόμισε ο ίδιος ή αντίδικος του αναιρεσείοντος, εφόσον όμως αυτός (αναιρεσείων) είχε επικαλεσθεί νομίμως τα προσκομισθέντα από άλλον διάδικο αποδεικτικά μέσα και αναφέρθηκε στο περιεχόμενο αυτών προς απόδειξη δικού του ισχυρισμού ή ανταπόδειξη ισχυρισμού του αντιδίκου του. Εάν ο διάδικος δεν είχε επικαλεσθεί νόμιμα τα προσκομισθέντα από άλλον διάδικο (ομόδικο ή αντίδικο) αποδεικτικά μέσα δεν ιδρύεται υπέρ αυτού λόγος αναίρεσης από την παράλειψη του δικαστηρίου να τα λάβει υπόψη του (ΑΠ 2/2002, ΑΠ 57/2022, ΑΠ 782/2022, ΑΠ 201/2021, ΑΠ 124/2020, ΑΠ 70/2008, 222/2008), προς άμεση ή έμμεση απόδειξη ή ανταπόδειξη κρίσιμων γεγονότων ή λυσιτελών ισχυρισμών, δηλαδή νόμιμων ισχυρισμών που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, διαμορφώνοντας το διατακτικό της απόφασης (ΟλΑΠ 2/2008, ΑΠ 139/2024), το οποίο θα ήταν διαφορετικό χωρίς τη σχετική παράλειψη (ΑΠ 57/2022, ΑΠ 136/2022, ΑΠ 782/2022, ΑΠ 342/2021, ΑΠ 1874/2008), εφόσον βεβαίως, προτάθηκαν παραδεκτά στο δικαστήριο της ουσίας (πρωτοβάθμιο ή δευτεροβάθμιο, ΟλΑΠ 2/2001, ΟλΑΠ 12/2000, ΑΠ 158/2025, ΑΠ 139/2024, ΑΠ 201/2024). Για την ίδρυση του λόγου αυτού αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, που νόμιμα επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, τα οποία ήταν υποχρεωμένο να εκτιμήσει, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 340 και 346 ΚΠολΔ, υπό την προϋπόθεση ότι το πραγματικό γεγονός, για την απόδειξη του οποίου ο διάδικος επικαλείται το φερόμενο ως αγνοηθέν αποδεικτικό μέσο, ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (ΟλΑΠ 2/2008). Καμία, ωστόσο, διάταξη δεν επιβάλλει να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση καθενός από τα αποδεικτικά μέσα, αλλά αρκεί η γενική διαβεβαίωση του δικαστηρίου της ουσίας ότι ελήφθησαν υπόψη όλα τα κατ' είδος αναφερόμενα αποδεικτικά μέσα, που υποβλήθηκαν νόμιμα στην κρίση του, έστω και αν στην απόφαση έχει γίνει ιδιαίτερη αναφορά σε ορισμένα μόνο από τα αποδεικτικά μέσα, επειδή θεωρήθηκαν μεγαλύτερης σημασίας, κατά την ελεύθερη κρίση του δικαστηρίου (ΑΠ 139/2024, ΑΠ 201/2024, ΑΠ 343/2022). Μόνο αν από τη γενική αυτή αναφορά, σε συνδυασμό με το περιεχόμενο της απόφασης, δεν προκύπτει κατά τρόπο αναμφίβολο ότι λήφθηκε υπόψη κάποιο συγκεκριμένο έγγραφο, στοιχειοθετείται ο από το άρθρο 559 αρ.11 περ. γ' ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης. Ο λόγος αυτός δεν ιδρύεται, αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη έγγραφο, αλλά του προσέδωσε αποδεικτική βαρύτητα διαφορετική από εκείνη που ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι αυτό έχει, αφού η σχετική εκτίμηση δεν υπόκειται, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 561 § 1 του ΚΠολΔ, στον αναιρετικό έλεγχο (ΑΠ 62/2024, ΑΠ 139/2024, ΑΠ 440/2024, ΑΠ 524/2024, ΑΠ 258/2023). Ειδικότερα, οι ένορκες βεβαιώσεις στον ειρηνοδίκη ή στον συμβολαιογράφο, που προβλέπονταν από το άρθρο 270 § 2 ΚΠολΔ (όπως ίσχυε πριν την κατάργησή του με το Ν. 4335/2015), και ήδη προβλέπονται από τα άρθρα 421-424 ΚΠολΔ (όπως αυτά αντικαταστάθηκαν αρχικά με το Ν. 4335/2015 και, στη συνέχεια, με το Ν. 4842/2021), αποτελούν ιδιαίτερο και αυτοτελές αποδεικτικό μέσο, σε σχέση με τους μάρτυρες και τα έγγραφα, το οποίο αναφέρεται ρητά και στην περιοριστική απαρίθμηση των νόμιμων αποδεικτικών μέσων του άρθρου 339 ΚΠολΔ, και, επομένως, πρέπει να μνημονεύονται ειδικά στην απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη, ενώ η έλλειψη της μνείας αυτών δεικνύει ότι αυτές δεν λήφθηκαν υπόψη (ΑΠ 35/2025, ΑΠ 1538/2022, ΑΠ 1730/2022). Η επίκληση δε από το διάδικο της ένορκης βεβαίωσης πρέπει να γίνεται με τις προτάσεις της συζήτησης, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση και, συνακόλουθα, αν προσκομίζεται στο Εφετείο, η επίκληση πρέπει να γίνεται με τις προτάσεις της δευτεροβάθμιας δίκης και να είναι ειδική, έτσι ώστε να προκύπτει από αυτήν, ο αριθμός της, ο εξετασθείς και ο εξετάσας αυτόν, καθώς και να καθορίζεται ότι έλαβε χώρα νόμιμη κλήτευση του αντιδίκου ή ότι αυτός παραστάθηκε, οπότε στην τελευταία αυτή περίπτωση θεραπεύεται η εκ της μη κλήτευσης ακυρότητα (ΑΠ 35/2025, ΑΠ 92/2025, ΑΠ 139/2024, ΑΠ 528/2024, ΑΠ 1831/2023, ΑΠ 1538/2022, ΑΠ 1730/2022, ΑΠ 1173/2021), άλλως η ένορκη αυτή βεβαίωση δεν λαμβάνεται υπόψη ούτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, κατ' άρθρο 424 ΚΠολΔ (ΑΠ 35/2025, ΑΠ 92/2025). Για τον έλεγχο της ουσιαστικής βασιμότητας του λόγου αυτού της αναίρεσης είναι αναγκαία η προσκόμιση των αποδεικτικών μέσων, τα οποία αφορά η εν λόγω αναιρετική αιτίαση, προκειμένου να διακριβωθεί το επικαλούμενο περιεχόμενό τους, με βάση το οποίο θα ελεγχθεί η μη λήψη τους από το δικαστήριο της ουσίας (ΑΠ 383/2023, ΑΠ 204/2017, ΑΠ 12/2015). Επομένως, μόνη η σχετική μνεία στην απόφαση του δικαστηρίου της ουσίας, δηλαδή ότι λήφθηκαν υπόψη τα έγγραφα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, δεν αποδεικνύει και ότι λήφθηκαν υπόψη και οι ένορκες βεβαιώσεις, τις οποίες οι ίδιοι είχαν επικαλεστεί και προσκομίσει, αφού αυτές δεν περιλαμβάνονται στα έγγραφα (ΑΠ 383/2023). Αντίθετα, ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος κατ' ουσίαν, όταν το δικαστήριο βεβαιώνει στην απόφαση του ότι έλαβε υπόψη τα συγκεκριμένα αποδεικτικά μέσα, για τα οποία προτείνεται ο αναιρετικός λόγος (ΑΠ 35/2025, ΑΠ 34/2021, ΑΠ 50/2020, ΑΠ 83/2020). Η κλήτευση δε του αντιδίκου και ο χρόνος αυτής, ο έλεγχος των οποίων ανήκει στο δικαστήριο, αποδεικνύεται από τον επικαλούμενο και προσκομίζοντα την ένορκη βεβαίωση με την προσκομιδή της σχετικής έκθεσης επίδοσης που αποτελεί δημόσιο έγγραφο και παράγει πλήρη απόδειξη και όχι από την ένορκη βεβαίωση αυτή καθ` εαυτή. Η βεβαίωση δε του δικαστηρίου ότι προσκομίζεται ή όχι ένα έγγραφο, αφορά σε πράγματα και δεν ελέγχεται αναιρετικά (ΑΠ 139/2024, ΑΠ 946/2018, ΑΠ 708/2015). Τέλος, για την πληρότητα του ως άνω αναιρετικού λόγου, πρέπει να καθορίζονται στο αναιρετήριο: α) το φερόμενο ως μη ληφθέν υπόψη αποδεικτικό μέσο, κατά τρόπο που να προκύπτει η ταυτότητά του, β) η επίκληση και προσκομιδή αυτού κατά νόμιμο τρόπο ενώπιον του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, γ) ο ισχυρισμός προς απόδειξη του οποίου προσκομίσθηκε και το περιεχόμενό του ισχυρισμού, ώστε να μπορεί να κριθεί αν αυτός ήταν ουσιώδης και το αποδεικτικό μέσο ήταν κρίσιμο για την απόδειξη ή ανταπόδειξη αυτού και δ) το περιεχόμενο του αποδεικτικού μέσου (ΟλΑΠ 1990/1982, ΑΠ 1252/2022, ΑΠ 641/2021, ΑΠ 960/2017, ΑΠ 1409/2015, ΑΠ 354/2011, ΑΠ 1185/2010).

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο από τον αριθμό 11 περ. γ' του άρθρου 559 του ΚΠολΔ λόγο αναίρεσης, ο αναιρεσείων προσάπτει στη προσβαλλομένη απόφαση την πλημμέλεια ότι το Εφετείο, κατά την διαμόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος, δεν έλαβε υπόψη την με αριθμό ...-2021 ένορκη βεβαίωση του μάρτυρος Γ. Κ. του Ι. αντίστοιχα, ενώπιον της Ειρηνοδίκου Λιβαδειάς, που λήφθηκε με την επιμέλειά του, ύστερα από τη μνημονευόμενη νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευση του αντιδίκου του, με την παράθεση της οικείας έκθεσης επίδοσης με αριθμό ...-2021 της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Λιβαδειάς Π. Μ. Ζ. και την οποία (ένορκη βεβαίωση) είχε προσκομίσει στο Εφετείο και νομότυπα είχε επικαλεστεί με τις προτάσεις του, ενώπιον του ως άνω δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου, κατ' εφαρμογή του άρθρου 529 ΚΠολΔ, προς απόδειξη των ισχυρισμών του και προς ανταπόδειξη των αγωγικών ισχυρισμών, με συνέπεια το Δικαστήριο να αχθεί στο εσφαλμένο αποδεικτικό πόρισμα, ότι δηλαδή υπήρξε δανεισμός του από τον αναιρεσίβλητο αδερφό του, ενώ ο ίδιος είχε λάβει δάνεια από την Αγροτική Τράπεζα. Ο λόγος αυτός είναι ορισμένος, αφού περιέχει όλα τα στοιχεία που απαιτούνται εκ του νόμου, σύμφωνα και με όσα έχουν αναφερθεί στην προηγηθείσα νομική σκέψη της παρούσας. Συγκεκριμένα, αναφέρονται α) η φερόμενη ως μη ληφθείσα υπόψη υπ' αριθ. ...-2021 ένορκη βεβαίωση του μάρτυρα Γ. Κ., β) η επίκληση και προσκομιδή αυτής κατά νόμιμο τρόπο ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, γ) ο ισχυρισμός προς απόδειξη του οποίου προσκομίσθηκε και το περιεχόμενό του ισχυρισμού, ώστε να μπορεί να κριθεί αν αυτός είναι ουσιώδης και το αποδεικτικό μέσο ήταν κρίσιμο για την απόδειξη ή ανταπόδειξη αυτού και δ) το περιεχόμενο της ένορκης βεβαίωσης. Περαιτέρω, ο λόγος αυτός είναι και βάσιμος, αφού όπως προκύπτει από την, κατ' άρθρο 561 § 2 του ΚΠολΔ, επισκόπηση των από 29-10-2021 προτάσεων του αναιρεσείοντος (σελ. 40 έως 46), που κατατέθηκαν στο Εφετείο, κατά τη δικάσιμο της 1-11-2021, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, αυτός ρητά και με σαφήνεια είχε επικαλεσθεί και προσκόμισε νομότυπα, πρώτη φορά στο δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, ως σχετικά 39, 40 και 41, την από 22-10-2021 εξώδικη γνωστοποίηση εξέτασης μαρτύρων - κλήση του, την προαναφερθείσα με αριθμό ...-2021 έκθεσης επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Λιβαδειάς Π. Μ. Ζ. και την με αριθμό ...-2021 ένορκη βεβαίωση του μάρτυρος Γ. Κ. του Ι., ενώπιον της Ειρηνοδίκου Λιβαδειάς, αντίστοιχα, που είχε δοθεί μετά την πρωτοβάθμια δίκη, ύστερα από την μνημονευόμενη νόμιμη κλήτευση του αναιρεσίβλητου (ενάγοντος- εφεσίβλητου), για την πιστοποίηση της οποίας ο αναιρεσείων επικαλείτο, ως σχετικό 40, την προαναφερόμενη έκθεση επίδοσης, ενώ ανέφερε και μεγάλο μέρος από το περιεχόμενο αυτής. Ήδη, ο αναιρεσείων προσκομίζει και στην παρούσα δίκη, όπως απαιτείται, την επίμαχη αυτή ένορκη βεβαίωση, με την ως άνω έκθεση επίδοσης και τη σχετική κλήση γνωστοποίησης για την εξέταση του μάρτυρος προς τον αντίδικό του. Ωστόσο, από κανένα σημείο της προσβαλλόμενης απόφασης, δεν προκύπτει ότι η παραπάνω ένορκη βεβαίωση λήφθηκε υπόψη και αξιολογήθηκε, η οποία έπρεπε να μνημονεύεται ειδικά, με αναγραφή του αριθμού αυτής, του οργάνου, ενώπιον του οποίου έγινε και της κλήτευσης του αντιδίκου. Συγκεκριμένα, στο 2ο φύλλο, οπίσθια σελίδα και στο 3ο φύλλο, εμπρόσθια σελίδα της προσβαλλομένης απόφασης αναφέρονται, κατ' ακριβή αντιγραφή, τα εξής: "Από την υπ' αριθμό 194/12-11-2019 ένορκη βεβαίωση των μαρτύρων που δόθηκε με επιμέλεια του ενάγοντος ενώπιον της Ειρηνοδίκου Λιβαδειάς, ύστερα από νόμιμη κλήτευση του αντιδίκου (βλ. την υπ' αριθμό ...-2019 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας Λιβαδειάς Γ. Π.), την υπ' αριθμό ....2019 ένορκη βεβαίωση των μαρτύρων που δόθηκε ενώπιον της Ειρηνοδίκου Λιβαδειάς με επιμέλεια του εναγομένου, ύστερα από νόμιμη κλήτευση του αντιδίκου (βλ. την υπ' αριθμό ....2019 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Εφετείου Λαμίας με έδρα το Πρωτοδικείου Λιβαδειάς Π. Ζ.), λαμβανομένου υπόψη ότι εν προκειμένω, συναξιολογούνται οι μαρτυρικές καταθέσεις για την απόδειξη της αναφερόμενης στην αγωγή σύμβασης δανείου, κατ' άρθρο 394 § 1β του ΚΠολΔ, επειδή υπήρχε ηθική αδυναμία κτήσης εγγράφου, λόγω της συγγενικής σχέσης μεταξύ των διαδίκων..., από όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι επικαλούνται και νομίμως προσκομίζουν, λαμβανόμενα υπόψη είτε προς άμεση απόδειξη είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων και από τα διδάγματα κοινής πείρας και λογικής, αποδείχθηκαν, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά...". Ούτε όμως, από τη γενική διαβεβαίωση, που περιέχεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, δηλαδή ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη όλα τα έγγραφα, που οι διάδικοι επικαλούνται και προσκομίζουν νόμιμα, ούτε από το υπόλοιπο σκεπτικό της απόφασης αυτής, προκύπτει, λαμβάνοντας υπόψη και την προαναφερόμενη δικονομική φύση της ένορκης βεβαίωσης, ως ιδιαίτερου αποδεικτικού μέσου (άρθρο 339 του ΚΠολΔ), ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και την εν λόγω ένορκη βεβαίωση, την οποία ο αναιρεσείων είχε νομότυπα επικαλεστεί και προσκομίσει ενώπιόν του, αφού δεν μνημονεύεται ειδικά στην απόφαση, ούτε και γίνεται άλλη, άμεση ή έμμεση, αναφορά στο περιεχόμενο της, ούτε και εκτίθεται ότι αποκρούστηκε η προσκόμισή της, κατ' άρθρο 529 § 2 ΚΠολΔ. Κατά συνέπεια, σύμφωνα με όσα αναλυτικά αναπτύχθηκαν στην νομική σκέψη της παρούσας απόφασης, το Εφετείο, αφού δεν προκύπτει ότι, για το σχηματισμό της κρίσης του για την ουσία της υπόθεσης, έλαβε υπόψη την παραπάνω ένορκη βεβαίωση, που θεωρείται ότι προσκομίστηκε, καθόσον η απόφαση δεν βεβαιώνει το αντίθετο, υπέπεσε στην πλημμέλεια της μη λήψης υπόψη αποδεικτικού μέσου, το οποίο ο αναιρεσείων επικαλέστηκε και προσκόμισε και, ως εκ τούτου, ο, από το άρθρο 559 αριθμός 11 εδαφ. γ' του ΚΠολΔ, πρώτος λόγος της αναίρεσης είναι βάσιμος. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει κατά παραδοχή του σχετικού λόγου της αίτησης, η αναιρετική εμβέλεια του οποίου καθιστά αλυσιτελή την ουσιαστική έρευνα των λοιπών αναιρετικών λόγων, που επιχειρείται να θεμελιωθούν και στους αριθμούς 1β, 11γ, 19 και 20 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και, στη συνέχεια, να παραπεμφθεί η υπόθεση, η οποία χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση, κατά το ουσιαστικό μέρος της, προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο (Μονομελές Εφετείο Λαμίας), που εξέδωσε την απόφαση, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλο Δικαστή από αυτόν που δίκασε προηγουμένως την υπόθεση (άρθρο 580 § 3 του ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του Ν. 4335/2015, η ισχύς του οποίου άρχισε από την 1-1-2016, κατ' άρθρο 1 άρθρο ένατο παρ. 4 του Ν. 4335/2015). Τέλος, πρέπει να διαταχθεί, σύμφωνα με το άρθρο 495 § 4 ΚΠολΔ, η επιστροφή του παραβόλου στον αναιρεσείοντα και να καταδικασθεί ο αναιρεσίβλητος, λόγω της ήττας του, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος, που παρέστη και κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα αυτού (άρθρα 106, 176, 180, 183 και 191 § 2 του ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό της απόφασης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 4/2022 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Λαμίας (Μεταβατική έδρα Λιβαδειάς).

Διατάσσει την απόδοση του παραβόλου στον αναιρεσείοντα.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλον δικαστή.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε τρείς χιλιάδες (3.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 30 Απριλίου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 30 Σεπτεμβρίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ και ταύτης αποχωρησάσης από την Υπηρεσία, ο αρχαιότερος της συνθέσεως Αρεοπαγίτης

<< Επιστροφή