<< Επιστροφή

Αριθμός 1763/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αλεξάνδρα Αποστολάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Σωκράτη Πλαστήρα, Σταύρο Μάλαινο, Αντιγόνη Τζελέπη και Ζωή Καραχάλιου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 4 Οκτωβρίου 2024, με την παρουσία και του Γραμματέα Α. Λ., για να δικάσει μεταξύ:

Του καθ' ου η κλήση - καλούντος: Ε. Κ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ελευθερία Φουντουλάκη.

Της καλούσας - καθ' ης η κλήση: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΓΥΑΛΟΥ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ" και δ.τ. "ΓΥΑΛΟΥ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΑΕ", που εδρεύει στην Κηφισιά Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν παραστάθηκε.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-10-2014 αγωγή του Ε. Κ. του Α., που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκε με την από 27-2-2015 αγωγή της ήδη καλούσας - καθ' ης η κλήση εταιρείας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 712/2016 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 72/2018 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε η ήδη καλούσα - καθ' ης η κλήση εταιρεία με την από 9-3-2018 αίτησή της.
Εκδόθηκε η 279/2020 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την ως άνω εφετειακή απόφαση και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο συγκροτούμενο από άλλον δικαστή.
Εκδόθηκε η 7128/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, την αναίρεση της οποίας ζήτησε ο Ε. Κ. του Α. με την από 16-3-2021 αίτησή του.
Εκδόθηκε η 1944/2022 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την 7128/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, κράτησε την υπόθεση στο Δικαστήριο του Αρείου Πάγου και την παρέπεμψε για περαιτέρω κατ' ουσίαν εκδίκαση στο ίδιο Τμήμα, σε ιδιαίτερη συζήτηση και σε νέα προς το σκοπό αυτό δικάσιμο, μετά από κλήση του επιμελέστερου των διαδίκων. Η υπόθεση επανέρχεται για συζήτηση με την από 4-2-2023 κλήση του καλούντος.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Ζωή Καραχάλιου, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο καλών όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την από 4-2-2023 (αριθμ. έκθ. κατ. ΚΛ39/31-3-2023) κλήση του αναιρεσείοντος και ήδη καλούντος, νόμιμα εισάγεται προς συζήτηση, ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, η κρινόμενη υπόθεση, μετά την έκδοση της υπ'αριθμ. 1944/2022 απόφασης του Αρείου Πάγου (Δ' Πολιτικού Τμήματος), με την οποία αναιρέθηκε η υπ'αριθμ. 7128/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών και κρατήθηκε η υπόθεση προς εκδίκαση επί της ουσίας, κατ' εφαρμογήν της διάταξης του άρθρου 580 παρ. 3 του Κ.Πολ.Δ., όπως είχε τροποποιηθεί με το άρθρο 12 παρ. 4 του Ν. 4055/2012 και 65 παρ. 1 του Ν. 4139/2013 και αντικαταστάθηκε εκ νέου από το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του Ν. 4335/2015, ενόψει του ότι επρόκειτο για παραδοχή δεύτερης αναίρεσης. Κατά τη διάταξη του άρθρου 579 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ., αν αναιρεθεί η απόφαση, οι διάδικοι επανέρχονται στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την απόφαση που αναιρέθηκε και η διαδικασία πριν από την απόφαση αυτή ακυρώνεται μόνον εφόσον στηρίζεται στην παράβαση για την οποία έγινε δεκτή η αναίρεση. Κάθε απόφαση που στηρίζεται σ' αυτήν που αναιρέθηκε αναιρείται, εφόσον οι λόγοι της αναίρεσης αναφέρονται και σ' αυτήν και κατά τη διάταξη του άρθρου 581 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα στο δικαστήριο της παραπομπής η υπόθεση εισάγεται και συζητείται με κλήση. Δεν είναι απαραίτητο να επιδοθεί η αναιρετική απόφαση. Από το συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων προκύπτει ότι, μετά την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης, οι διάδικοι επανέρχονται στην κατάσταση που υπήρχε πριν από τη συζήτηση επί της οποίας εκδόθηκε η αναιρεθείσα απόφαση, δηλαδή αναβιώνει η αίτηση παροχής έννομης προστασίας (έφεση, αγωγή). Κατά τη συζήτηση ενώπιον του δικαστηρίου της παραπομπής, εφαρμόζονται οι κανόνες που ρυθμίζουν την διαδικασία ενώπιον του δικαστηρίου που εξέδωσε την αναιρεθείσα απόφαση, αναλόγως αν αυτό δίκασε ως πρωτοβάθμιο ή δευτεροβάθμιο δικαστήριο, κατά την τακτική ή ειδική διαδικασία και η ερημοδικία των διαδίκων υπόκειται στην ρύθμιση των κανόνων, οι οποίοι αναφέρονται στη διεξαγωγή της δίκης στο δευτεροβάθμιο ή πρωτοβάθμιο δικαστήριο, αναλόγως αν η απόφαση που αναιρέθηκε είναι του δευτεροβάθμιου ή του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και αν πρόκειται για πρώτη ή μεταγενέστερη συζήτηση (Α.Π. 60/2017). 'Ετσι, αν αναιρεθεί η απόφαση του Εφετείου και δεν πρόκειται για τις περιπτώσεις του άρθρου 580 παρ. 1 και 2 του Κ.Πολ.Δ. αναβιώνει η πρωτόδικη απόφαση και η κατ' αυτής έφεση, που θα κριθεί πάλι από το Εφετείο. Το τελευταίο, ως δικαστήριο της παραπομπής, σύμφωνα με τις προμνημονευθείσες διατάξεις, επανεκδικάζει την έφεση, ως προς το κεφάλαιο στο οποίο αναφέρεται η παράβαση για την οποία η αναίρεση (Α.Π. 86/2021, Α.Π. 1215/2021).

Πλέον αυτών, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 272 παρ. 1-2 και 524 παρ. 1-3, 591 αριθμ. 7, εδ.β' του Κ.Πολ.Δ., όπως αντικαταστάθηκαν από το άρθρο δεύτερο του άρθρου πρώτου του Ν. 4335/2015 (ΦΕΚ Α 87/23-7-2015) και το άρθρο 28 του Ν. 4842/2021 (τεύχος Α' 190/1310-2021), αντίστοιχα, συνάγεται ότι επί ερημοδικίας του εκκαλούντος στην κατ' έφεση δίκη, εφαρμόζονται ως προς την έφεση οι διατάξεις που ισχύουν επί ερημοδικίας του ενάγοντος κατά τη συζήτηση ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και συνεπώς το δικαστήριο ερευνά, εάν τη συζήτηση επισπεύδει ο εκκαλών ή ο εφεσίβλητος, και η έφεση απορρίπτεται ερήμην του εκκαλούντος, που επιμελήθηκε για τη συζήτηση ή κλητεύθηκε νομίμως σ' αυτήν. Σημειώνεται, ότι στην παρ. 3 εδ. α'του άρθρου 524 του Κ.Πολ.Δ., όπως αυτή αντικαταστάθηκε κατά τα άνω, με το άρθρο 28 παρ. 2 του Ν. 4842/2021 με έναρξη ισχύος, κατ'άρθρο 120 εδ. β'αυτού, από την 1-1-2022, εφαρμοζόμενου και επί εκκρεμών ένδικων μέσων (άρθρο 116 παρ. 2β αυτού), προβλέπεται πλέον ότι, σε περίπτωση ερημοδικίας του εκκαλούντος, η έφεση απορρίπτεται κατ' ουσίαν, με την προϋπόθεση ότι είναι παραδεκτή, με αποτέλεσμα να προηγείται η εξέταση του παραδεκτού της.

Στην προκειμένη περίπτωση, επί των συνεκδικασθεισών, κατά την ειδική διαδικασία των μισθωτικών διαφορών (άρθρ. 647 επ. Κ.Πολ.Δ., όπως ίσχυαν πριν την κατάργησή τους με το άρθρο 1 άρθρο τέταρτο του Ν. 4335/2015), με αριθμούς κατάθεσης 125438/2899/2014 και 24658/648/2015 αντίθετων αγωγών, αντίστοιχα, που άσκησαν ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, πρώτα ο ήδη εφεσίβλητος και τότε ενάγων εκμισθωτής, αιτούμενος α) την αναγνώριση της ακυρότητας της εκ μέρους της ήδη εκκαλούσας και τότε εναγομένης μισθώτριας εταιρείας με ημεροχρονολογία 14-7-2014 καταγγελίας της μίσθωσης και β) τα αναφερόμενα σ' αυτή ποσά μισθωμάτων, άλλως αποζημίωσης χρήσης και ακολούθως η εκκαλούσα μισθώτρια εταιρεία, η οποία ζήτησε να αναγνωρισθεί ότι δεν υποχρεούται σε καταβολή των αιτουμένων μισθωμάτων, επικαλούμενη λύση της μίσθωσης:1) λόγω παρέλευσης του συμφωνηθέντος χρόνου διάρκειας αυτής, άλλως του ελάχιστου νομίμου (τριετίας) χρόνου αυτής κατ' άρθρο 13 παρ. 1 του Ν. 4242/2014, 2) επικουρικά λόγω καταγγελίας για παράβαση ουσιώδους όρου της μισθωτικής σύμβασης, άλλως κατ'άρθρο 43 του Π.Δ/τος 34/1995 και 3) όλως επικουρικά λόγω καταχρηστικής άσκησης της αξίωσης τoυ εναγομένου, ήδη εφεσίβλητου, στην καταβολή του συμφωνημένου μισθώματος, εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 712/2016 οριστική απόφαση του ως άνω Δικαστηρίου, το οποίο απέρριψε την αγωγή της ήδη εκκαλούσας εταιρείας και δέχθηκε κατ'ουσίαν την αγωγή του ήδη εφεσίβλητου. Κατόπιν άσκησης της από 25-5-2016 (αριθμ. έκθ. κατ. 1757/2016) έφεσης εκ μέρους της ηττηθείσας ενάγουσας- εναγομένης εταιρείας, εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 72/2018 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, το οποίο δέχθηκε τυπικά και απέρριψε την έφεση κατ' ουσίαν. Η απόφαση αυτή αναιρέθηκε με την υπ' αριθμ. 279/2020 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο Μονομελές Εφετείο Αθηνών, το οποίο με την υπ' αριθμ. 7128/2020 απόφαση δέχθηκε τυπικά και κατ' ουσίαν την έφεση, εξαφάνισε την υπ' αριθμ. 712/2016 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και δικάζοντας επί των αγωγών, απέρριψε την αγωγή του ενάγοντος- εκμισθωτή ως κατ' ουσίαν αβάσιμη και δέχθηκε την αγωγή της ενάγουσας-μισθώτριας εταιρείας. Επί της αίτησης αναίρεσης που άσκησε ο ενάγων-εκμισθωτής, με την υπ' αριθμ. 1944/2022 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου αναιρέθηκε η ανωτέρω υπ' αριθμ. 7128/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών και κρατήθηκε η υπόθεση προς ουσιαστική εκδίκαση στο παρόν Δικαστήριο. Ήδη, όπως προεκτέθηκε, με την από 4-2-2023 κλήση του εφεσίβλητου, και, συνεπώς με επιμέλειά του, φέρεται προς περαιτέρω συζήτηση η υπό κρίση έφεση της εκκαλούσας. Όπως, περαιτέρω, προκύπτει από την υπ' αριθμ. ...-2023 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών, με έδρα το Πρωτοδικείο Αθηνών, Δ. Χ. Π., αντίγραφο της κλήσης, με πράξη κατάθεσης και ορισμού δικασίμου για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας, και κλήση για να παρασταθεί η εκκαλούσα κατά τη συζήτησή της, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, με επιμέλεια του καλούντος εφεσίβλητου, σ' αυτήν. Η τελευταία, όμως, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου, δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε κατέθεσε δήλωση, κατ' άρθρο 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., ότι δεν θα παραστεί κατά την εκφώνηση της υπόθεσης και συνεπώς πρέπει να δικαστεί ερήμην. Η έφεση επομένως, η οποία έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 495 παρ. 1,2, 496,511,513 παρ. 1β, 516 παρ. 1,517,518 παρ.2, 520 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.) και για το παραδεκτό της άσκησής της κατατέθηκε το προβλεπόμενο παράβολο (άρθρ. 495 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.), πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και ακολούθως να απορριφθεί κατ' ουσίαν, σύμφωνα με τη νομική σκέψη που προεκτέθηκε. Επίσης, πρέπει να ορισθεί το νόμιμο παράβολο ερημοδικίας για την περίπτωση άσκησης ανακοπής ερημοδικίας εκ μέρους της απολειπομένης εκκαλούσας (άρθρ. 501,502 παρ. 1 και 505 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., όπως το ορισθέν από την τελευταία ποσό, αναπροσαρμόσθηκε με το άρθρο 35 παρ. 3γ' του ν. 4446/2016 [ΦΕΚ Α'240/22-12-2016 με έναρξη ισχύος από τις 23-1-2017, κατ' άρθρο 45 αυτού)], να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου που κατέθεσε η εκκαλούσα για την άσκηση της έφεσης στο Δημόσιο Ταμείο και να καταδικασθεί η τελευταία, λόγω της ήττας της, στα δικαστικά έξοδα του εφεσίβλητου του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα του τελευταίου (άρθρα 176,183, 190 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.), κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δικάζει ερήμην της εκκαλούσας.

Ορίζει σε βάρος της εκκαλούσας το παράβολο ερημοδικίας στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

Δέχεται τυπικά και απορρίπτει κατ' ουσίαν την από 25-5-2016 (αρ. έκθ. κατ. 1757/2016) έφεση κατά της υπ' αριθμ. 712/2016 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος από την εκκαλούσα για την άσκηση της έφεσης παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει την εκκαλούσα στα δικαστικά έξοδα του εφεσίβλητου του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας, τα οποία ορίζει στο ποσό των οκτακοσίων (800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 10 Οκτωβρίου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 16 Οκτωβρίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή