ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ - ΑΠΟΦΑΣΗ 1791/2025 (ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ - Α1)
print
Τίτλος:
ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ - ΑΠΟΦΑΣΗ 1791/2025 (ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ - Α1)
ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ - ΑΠΟΦΑΣΗ 1791/2025 (ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ - Α1)
Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 1791 / 2025    (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1791/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασημίνα Υφαντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βρυσηίδα Θωμάτου, Ευτύχιο Νικόπουλο - Εισηγητή, Βαρβάρα Πάπαρη και Φωτεινή Μηλιώνη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 1η Απριλίου 2024, με την παρουσία και του Γραμματέα Γ. Φ., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα, και ήδη από την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων, που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, και στην προκειμένη περίπτωση και από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Αλεξανδρούπολης, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Θωμαΐδα Κουρτέση, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Αστικού Πιστωτικού Συνεταιρισμού Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΟΛΥΜΠΟΣ ΣΥΝ.ΠΕ. - ΥΠΟ ΕΙΔΙΚΗ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ", (όπως μετονομάστηκε ο αρχικά αναιρεσίβλητος Συνεταιρισμός με τη επωνυμία "ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΡΑΜΑΣ ΣΥΝ.ΠΕ."), που εδρεύει στην Δράμα και εκπροσωπείται νόμιμα από τον ειδικό εκκαθαριστή με την επωνυμία "PQH ΕΝΙΑΙΑ ΕΙΔΙΚΗ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ Α.Ε.", που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικού διαδόχου του αρχικά ανακόπτοντος Αστικού Πιστωτικού Συνεταιρισμού Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ Ν. ΕΒΡΟΥ ΣΥΝ.ΠΕ.", ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Τριανταφυλλιά Κιουρκτσίδου και κατέθεσε προτάσεις.

Των Προσθέτως Παρεμβαινουσών: 1) Ε. Π. του Χ., 2) Φ. Σ. του Δ., κατοίκων ..., οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αντώνιο Αντωνίου με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2/11/2015 ανακοπή του ήδη αναιρεσιβλήτου και την από 20/9/2016 προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση - ανακοίνωση δίκης του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αλεξανδρούπολης και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 138/2018 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 200/2020 του Μονομελούς Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 15/9/2020 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία υπ' αριθ. 200/2020 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θράκης, το οποίο δέχθηκε την έφεση του αναιρεσίβλητου κατά της υπ' αριθ. 138/2018 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αλεξανδρούπολης και, αφού εξαφάνισε την απόφαση αυτή, ακολούθως έκανε δεκτή την από 2.11.2015 ανακοπή του αναιρεσίβλητου. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ), είναι συνεπώς παραδεκτή και πρέπει να εξετασθεί το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 1, 3 ΚΠολΔ).

Από τη διάταξη του άρθρου 80 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι τρίτος μπορεί να ασκήσει σε εκκρεμή μεταξύ άλλων δίκη πρόσθετη παρέμβαση για την υποστήριξη κάποιου διαδίκου, μέχρι να εκδοθεί αμετάκλητη απόφαση, συνεπώς για πρώτη φορά και ενώπιον του Αρείου Πάγου, περιοριζόμενος σε μόνη την υποστήριξη ή αντίκρουση των λόγων της αναίρεσης, εφόσον έχει έννομο συμφέρον.

Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 81 παρ. 1 και 215 παρ. 1 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι η πρόσθετη παρέμβαση ασκείται σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν για την αγωγή, δηλαδή με κατάθεση του δικογράφου στη γραμματεία του δικαστηρίου, στο οποίο απευθύνεται, που είναι αναγκαίο στοιχείο της προδικασίας και ολοκληρώνεται με την κοινοποίηση αυτής στους διαδίκους, η οποία στην περίπτωση που ασκείται για πρώτη φορά στον Άρειο Πάγο, πρέπει, να γίνεται, σύμφωνα με το άρθρο 568 παρ. 4 ΚΠολΔ, σε όλους τους μέχρι της ασκήσεώς της διαδίκους, τουλάχιστον εξήντα ημέρες πριν από τη δικάσιμο, αν όλοι οι διάδικοι που καλούνται διαμένουν στην Ελλάδα (ΑΠ 663/2023, ΑΠ 1736/2017). Έννομο συμφέρον για την άσκηση της πρόσθετης παρέμβασης υφίσταται, όταν με την πρόσθετη παρέμβαση μπορεί να προστατευθεί δικαίωμα του παρεμβαίνοντος ή να αποτραπεί η δημιουργία σε βάρος του νομικής υποχρέωσης, που είτε απειλείται από τη δεσμευτικότητα και την εκτελεστότητα της αποφάσεως που θα εκδοθεί είτε υπάρχει κίνδυνος προσβολής του από τις αντανακλαστικές συνέπειές της, ως τρίτος δε, κατά την έννοια της ίδιας διατάξεως του άρθρου 80 ΚΠολΔ, νοείται εκείνος ο οποίος δεν είχε προσλάβει την ιδιότητα του διαδίκου με οποιοδήποτε τρόπο στην αρχική δίκη ή σε στάδιο προηγούμενης δίκης επί της υποθέσεως (ΑΠ 663/2023, ΑΠ 1329/2017, ΑΠ 611/2013, ΑΠ 1171/2012).

Στην προκειμένη περίπτωση με την από 15.1.2024 πρόσθετη παρέμβαση οι προσθέτως παρεμβαίνουσες: 1) Ε. Π. του Χ. και 2) Φ. Σ. του Δ., επικαλούμενες έννομο συμφέρον, παρεμβαίνουν στην ενώπιον του Αρείου Πάγου δίκη υπέρ του αναιρεσείοντος και ζητούν την αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης. Η παρέμβαση ασκήθηκε παραδεκτά δεδομένου ότι επιδόθηκε προς το αναιρεσείον και τον αναιρεσίβλητο όπως προκύπτει από την υπ' αριθ. ....2024 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας της περιφέρειας του Εφετείου Θράκης με έδρα το Πρωτοδικείο Αλεξανδρούπολης Β. Κ. και της υπ' αριθμόν ... και ....2024 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Δ. Π. Στα άρθρα 1 παρ. 1 και 11 του Ν. 2322/1995 "Παροχή της εγγύησης του Ελληνικού Δημοσίου για τη χορήγηση δανείων και πιστώσεων και άλλες διατάξεις", τα οποία καταργήθηκαν με το άρθρο 106 παρ. 1 Ν. 4549/2018, (ο οποίος στα άρθρα 91 επ. αυτού θέσπισε αντίστοιχες διατάξεις) αλλά εφαρμόζονται στην κρινόμενη υπόθεση, λόγω του χρόνου παροχής της επίδικης εγγύησης, ορίζεται, αντίστοιχα, ότι: "1. Επιτρέπεται στον Υπουργό Οικονομικών να παρέχει με απόφασή του, που εκδίδεται μετά από σύμφωνη γνώμη τριμελούς Διυπουργικής Επιτροπής, που συνιστάται με τις διατάξεις του άρθρου 5 του παρόντος νόμου, την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου σε ημεδαπές ή αλλοδαπές τράπεζες, ημεδαπούς ή αλλοδαπούς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς ή οίκους, ημεδαπούς ή αλλοδαπούς τεχνικούς οίκους, ημεδαπές ή αλλοδαπές εταιρίες χρηματοδοτικής μίσθωσης και εταιρίες γενικά, στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και Οργανισμούς Δημοσίου Δικαίου, καθώς και σε ξένες Κυβερνήσεις: α. Για την κάλυψη δανείων, εγγυητικών επιστολών και πιστώσεων, που χορηγούν προς: αα.....ββ. Ομάδες φυσικών προσώπων ή βιώσιμων ιδιωτικών επιχειρήσεων και επαγγελματιών, για την προώθηση τη οικονομικής ανάπτυξης περιοχών, στις οποίες το βιοτικό επίπεδο είναι ασυνήθως χαμηλό ή στις οποίες επικρατεί σοβαρή υποαπασχόληση, καθώς και για την προώθηση της ανάπτυξης ορισμένων κλάδων και δραστηριοτήτων..." (άρθρο 1 παρ. α' περ. ββ') και ότι "1.Το Ελληνικό Δημόσιο, ως εγγυητής, προβαίνει σε εξόφληση των υποχρεώσεών του, που απορρέουν από την κατάπτωση των εγγυήσεων, που έχει παράσχει, μετά από προηγούμενη βεβαίωση, ως εσόδων του, των σχετικών ποσών στις αρμόδιες Δημόσιες Οικονομικές Υπηρεσίες (Δ.Ο.Υ.) και με βάση τα δικαιολογητικά, που καθιστούν δυνατή τη βεβαίωση και την πλήρη υποκατάστασή του στα δικαιώματα του πιστωτικού ιδρύματος ή άλλου φορέα που χορήγησε το δάνειο, την εγγυητική επιστολή ή την πίστωση γενικά, τόσο κατά των πρωτοφειλετών, όσο και κατά των εγγυητών και λοιπών συνυπόχρεων. 2. Οι ασφάλειες που χορηγούνται από τους πρωτοφειλέτες, τους εγγυητές και άλλους συνυπόχρεους στο όνομα των πιστωτικών ιδρυμάτων και των λοιπών φορέων για την εξασφάλιση των δανείων, εγγυητικών επιστολών ή πιστώσεων, λειτουργούν υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου από τη βεβαίωση και μόνο ως εσόδων του, των εγγυημένων ανεξόφλητων οφειλών. 3. Οι ασφάλειες αυτές, σε περιπτώσεις βεβαίωσης στις Δ.Ο.Υ. τμήματος των ανεξόφλητων απαιτήσεων των τραπεζών, λειτουργούν υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου αναλογικά κατά τη σχέση του ποσού των βεβαιωμένων οφειλών χωρίς προσαυξήσεις εκπρόθεσμης καταβολής, προς το συνολικό ποσό ανεξόφλητων οφειλών (βεβαιωμένων και μη). 4. Αν από υπαιτιότητα του δανειστή ή πιστωτή δεν συνέτρεχαν ή εκ των υστέρων εξέλειπαν οι προϋποθέσεις χορήγησης της εγγύησης, το Δημόσιο ελευθερώνεται και τυχόν εντολές πληρωμής, λόγω κατάπτωσης της εγγύησης ανακαλούνται και εκπίπτονται από τις Δημόσιες Οικονομικές Υπηρεσίες, όπου έχουν βεβαιωθεί τα αντίστοιχα ποσά με μέριμνα της Δ/νσης Κίνησης Κεφαλαίων, Εγγυήσεων, Δανείων και Αξιών (Γ.Λ.Κ.-Δ25). 5. Τα αναγκαία δικαιολογητικά, που καθιστούν δυνατή τη βεβαίωση και την πλήρη υποκατάσταση του Δημοσίου στα δικαιώματα των τραπεζών, ο χρόνος και ο τρόπος βεβαίωσης, οι περιπτώσεις έκπτωσης από την αρμόδια Δ/νση του Υπουργείου Οικονομικών (Γ.Λ.Κ. -Δ25), βεβαιωμένων ήδη οφειλών και κάθε άλλο σχετικό θέμα, καθορίζονται με αποφάσεις του Υπουργού Οικονομικών" (άρθρο 11).

Περαιτέρω, στην έχουσα κανονιστική ισχύ, υπ. αριθμ. ....2006 Απόφαση του Υφυπουργού Οικονομίας και Οικονομικών "Παροχή της εγγύησης του Ελληνικού Δημοσίου προς τις Τράπεζες για τη ρύθμιση οφειλών δανείων βιοτεχνικών, βιομηχανικών, μεταλλευτικών, κτηνοτροφικών επιχειρήσεων βιομηχανικού τύπου και ξενοδοχειακών επιχειρήσεων, που είναι εγκατεστημένες και λειτουργούν στους Νομούς Ξάνθης, Ροδόπης και Έβρου", η οποία εκδόθηκε μετά από νομοθετική εξουσιοδότηση, δοθείσα με τον ανωτέρω Ν. 2322/1995 και στην υπ' αριθμ. ...-2007 απόφαση του Δ' Τμήματος της 25ης Διεύθυνσης Κίνησης Κεφαλαίων, Εγγυήσεων, Δανείων και Αξιών του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, στην οποία περιλαμβάνονται οι ειδικοί όροι της εγγύησης, ορίζονται τα ακόλουθα: "Παρέχεται η εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου για τη ρύθμιση των υφιστάμενων μέχρι 30.6.2006 ληξιπρόθεσμων και μη οφειλών, που προέρχονται από δάνεια και πιστώσεις, που χορηγήθηκαν για πάγιες εγκαταστάσεις και κεφάλαια κίνησης σε βιοτεχνικές, βιομηχανικές, μεταλλευτικές, κτηνοτροφικές επιχειρήσεις βιομηχανικού τύπου και ξενοδοχειακές επιχειρήσεις που είναι εγκατεστημένες και λειτουργούν, ανεξάρτητα από την έδρα της επιχείρησης, στους Νομούς Ξάνθης, Ροδόπης και Έβρου. Το προϊόν της ρύθμισης θα αποτελέσει ένα νέο δάνειο, συμπεριλαμβανομένων και των τόκων του Α` εξαμήνου 2006, το οποίο θα εξοφληθεί σε ίσες εξαμηνιαίες τοκοχρεολυτικές δόσεις, με πρώτη καταβλητέα την 30.6.2008 και τελευταία την 31.12.2016. ....Οι όροι και οι προϋποθέσεις για την παροχή της εγγύησης του Ελληνικού Δημοσίου είναι οι ακόλουθοι: Η σύνταξη μελέτης βιωσιμότητας από την εταιρεία, στην οποία πρέπει οπωσδήποτε να περιλαμβάνονται τα ακόλουθα: α) οι συνολικές υποχρεώσεις της εταιρείας, όπως αυτές θα διαμορφωθούν μετά τη ρύθμιση των οφειλών προς το πιστωτικό σύστημα, τους προμηθευτές της, τα ασφαλιστικά ταμεία, το Δημόσιο και την αγορά γενικότερα, καθώς και οι συμφωνίες - ρυθμίσεις αποπληρωμής των υποχρεώσεων αυτών. β) Το ταμειακό πρόγραμμα της εταιρείας για μια τριετία. γ) Οι προβλέψεις εσόδων και κερδών της εταιρείας για μία τριετία. δ) Τα κεφάλαια κίνησης, που θα απαιτηθούν για την λειτουργία της εταιρείας και τις πηγές άντλησής τους. ε) Οι υφιστάμενες εξασφαλίσεις, οι τυχόν προτεινόμενες αναδιαρθρώσεις των υφιστάμενων εξασφαλίσεων, που καλύπτουν τις ρυθμιζόμενες οφειλές, καθώς και οι νέες προτεινόμενες εμπράγματες εξασφαλίσεις για τις ρυθμιζόμενες οφειλές. Η μελέτη βιωσιμότητας η οποία δύναται να περιλαμβάνει και σχέδιο επιχειρηματικής εξυγίανσης μέσω της υπαγωγής της εταιρείας σε συμφωνία πιστωτών του άρθρου 44 του ν. 1892/1990 υποβάλλεται προς τη Δ25/Τμ. Δ', όπου και αξιολογείται και παρέχεται η εγγύηση με βάση τα προβλεπόμενα από την εθνική και κοινοτική νομοθεσία (Άρθρα 87 και 88 της συνθήκης των Ε.Κ.) σε συνδυασμό με τις υφιστάμενες και τις προτεινόμενες εξασφαλίσεις. .....Σε κάθε περίπτωση το ύψος της εγγύησης του Ελληνικού Δημοσίου δεν δύναται να υπερβαίνει το σύνολο των υφιστάμενων μέχρι 30.6.2006 ληξιπρόθεσμων και μη οφειλών από δάνεια για πάγιες εγκαταστάσεις και κεφάλαια κίνησης προς πιστωτικά ιδρύματα και το 80% των συνολικών εγγυημένων από το Ελληνικό Δημόσιο, κατά τα ανωτέρω, οφειλών των εταιρειών προς αυτά. Α)....... Β) Σε περίπτωση που οι πρωτοφειλέτες δεν εξοφλήσουν δύο ολόκληρες τοκοχρεολυτικές δόσεις, και μέσα σε ένα τρίμηνο από τη λήξη της δεύτερης ανεξόφλητης δόσης οι Τράπεζες, προκειμένου να εξοφληθούν από το Δημόσιο οι εγγυημένες απαιτήσεις τους, θα πρέπει να υποβάλουν τα δικαιολογητικά που ορίζονται στην υπ` αριθμ. ....2006 ΦΕΚ ....2006) απόφαση του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών. Το Ελληνικό Δημόσιο, ως εγγυητής, αναλαμβάνει την υποχρέωση εξόφλησης των εγγυημένων απαιτήσεων των Τραπεζών, που θα περιλαμβάνουν το ανεξόφλητο εγγυημένο ποσό κεφαλαίου, τους ανεξόφλητους τόκους (συμβατικούς και υπερημερίας μέχρι ενός τριμήνου) και τέλος, τα έξοδα επίδοσης της αναγγελίας κλεισίματος λογαριασμού". Περαιτέρω, η διαδικασία βεβαίωσης και διαγραφής των εγγυημένων από το αναιρεσείον οφειλών ρυθμίστηκε από την αναφερόμενη στην ανωτέρω απόφαση, κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 11 παρ. 5 Ν. 2322/1995 εκδοθείσα και έχουσα επίσης κανονιστική ισχύ υπ' αριθμ. ...-2006 (ΦΕΚ Β'16/2006) απόφαση του Υφυπουργού Οικονομίας και Οικονομικών, στα άρθρα 6 και 7 της οποίας αναφέρεται ότι: "6. Στις περιπτώσεις που έστω και εκ των υστέρων κριθεί, ότι, συντρέχουν οι προϋποθέσεις της παραγράφου 4, του άρθρου 11, του ν. 2322/1995, δηλαδή διαπιστωθεί, ότι από υπαιτιότητα του δανειστή ή του πιστωτή δεν συνέτρεχαν ή εκ των υστέρων εξέλιπαν οι προϋποθέσεις χορήγησης της εγγύησης, το Δημόσιο ελευθερώνεται και η 25η Διεύθυνση, ανακαλεί την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου, προβαίνει στη σύνταξη ΑΦΕΚ για την διαγραφή της βεβαιωμένης απαίτησης και τυχόν εντολές πληρωμής, λόγω κατάπτωσης της εγγύησης, ανακαλούνται. H πράξη της ανάκλησης κοινοποιείται και στον πρωτοφειλέτη. 7.Η ίδια διαδικασία απαιτείται και σε περίπτωση μερικής ανάκλησης ήδη βεβαιωμένης απαίτησης". Από τον συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων συνάγονται τα ακόλουθα: 1) Η προβλεπόμενη με το άρθρο 1 Ν. 2322/1995 παροχή εγγύησης του Ελληνικού Δημοσίου προς τις ημεδαπές και αλλοδαπές τράπεζες, τους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς και τα λοιπά νομικά πρόσωπα, που αναφέρονται στο άρθρο αυτό, για την κάλυψη δανείων, εγγυητικών επιστολών και πιστώσεων, που χορηγούν, μεταξύ άλλων και στις ομάδες φυσικών προσώπων ή βιώσιμων ιδιωτικών επιχειρήσεων και επαγγελματιών για την προώθηση της οικονομικής ανάπτυξης περιοχών με χαμηλό βιοτικό επίπεδο ή για την προώθηση της ανάπτυξης ορισμένων κλάδων και δραστηριοτήτων, δίδεται με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών, ύστερα από γνώμη της τριμελούς Διυπουργικής Επιτροπής του άρθρου 5 του νόμου, και σε αυτήν καθορίζονται οι όροι και οι προϋποθέσεις, που πρέπει να τηρηθούν. 2) Με την, κατ' εφαρμογήν των ανωτέρω διατάξεων του Ν. 2322/1995, παροχή της εγγυήσεως του Ελληνικού Δημοσίου γεννάται παρεπόμενη ενοχή, αποτελούσα ιδιωτικού δικαίου διαφορά, για την οποία εφαρμόζονται οι αναγκαστικού δικαίου διατάξεις του Ν. 2332/1995 και των κατ' εξουσιοδότηση αυτού εκδοθεισών Υπουργικών Αποφάσεων και μόνο συμπληρωματικά οι διατάξεις των άρθρων 847-870 ΑΚ, που διέπουν την παροχή της εγγύησης (ΑΠ 55/2002). 3) Στο άρθρο 11 παρ. 4 του Ν. 2322/1995 προβλέπεται ειδική, αναγκαστικού δικαίου, διάταξη για την ελευθέρωση του εγγυητή Ελληνικού Δημοσίου από τη δοθείσα εγγύηση, δυναμένου, σε περίπτωση που ενάγεται υπό την ιδιότητά του ως εγγυητή, να προβάλει σχετική ένσταση εφόσον: α) δεν συνέτρεχαν κατά τον χρόνο που δόθηκε η εγγύηση ή εξέλιπαν εκ των υστέρων οι προϋποθέσεις, υπό τις οποίες χορηγήθηκε αυτή, β) η παράβαση αυτή έγινε από υπαιτιότητα (δόλο ή αμέλεια) είτε του δανειστή είτε του πιστωτή είτε και των δύο και γ) η διαπίστωση της μη τήρησης των όρων γίνει από την αρμόδια κατά την παρ. 5 του Ν. 2322/1995 για τη βεβαίωση της πλήρωσης αυτών και την επακόλουθη πλήρη υποκατάσταση του Ελληνικού Δημοσίου στα έναντι του οφειλέτη πιστωτή δικαιώματα του δανειστή 25η Δ/νση Κίνησης Κεφαλαίων, Εγγυήσεων, Δανείων και Αξιών του Υπουργείου Οικονομικών, η οποία αποτελεί την αρμόδια υπηρεσία διαπίστωσης της πλήρωσης ή μη των όρων και προϋποθέσεων, υπό τις οποίες δόθηκε η εγγύηση. 4) Στο άρθρο αυτό (11 παρ. 4) δεν τίθεται ως πρόσθετη προϋπόθεση, για την άσκηση του δικαιώματος του Δημοσίου να επικαλεστεί την ρήτρα ελευθέρωσής του από την εγγυητική του ευθύνη, η ανάκληση της Υπουργικής Απόφασης, με την οποία δόθηκε αυτή καθώς και των ατομικών διοικητικών πράξεων, με τις οποίες υλοποιήθηκε η Υπουργική Απόφαση στη συγκεκριμένη περίπτωση, ούτε και υφίσταται χρονικό όριο για την επίκληση αυτή, η οποία συνεπώς είναι δυνατή, ακόμη και αν το Δημόσιο έχει ήδη προβεί στην πληρωμή του πιστωτικού ιδρύματος. Αντίθετη εκδοχή δεν μπορεί να συναχθεί από το άρθρο 6 της υπ' αριθ. 2/478/0025 Υπουργικής Απόφασης, που αναφέρει ότι το Δημόσιο, αν διαπιστωθεί η ελευθέρωσή του δια της ανωτέρω 25ης Δ/νσης του Υπουργείου Οικονομικών ανακαλεί την εγγύηση, αφού κατά την σαφή έννοια της διάταξης αυτής ως "ανάκληση της εγγύησης" δεν νοείται η ανάκληση της πράξης, με την οποία αυτή δόθηκε, αλλά η ενεργοποίηση της ρήτρας ελευθερώσεως, εφόσον η 25η Δ/νση διαπιστώσει τη μη τήρηση των τεθέντων όρων και προϋποθέσεων, και η διαγραφή της βεβαιούμενης απαίτησης και των τυχόν εντολών πληρωμής, κοινοποιώντας την πράξη αυτή και στον πρωτοφειλέτη, χωρίς να τίθεται ως προϋπόθεση για τη διαπίστωση της μη τήρησης των όρων και προϋποθέσεων η προηγούμενη ανάκληση της πράξης, με την οποία δόθηκε η εγγύηση (ΑΠ 1903/2022). Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 1 του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συντρέχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοσθεί, ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με εσφαλμένη εφαρμογή (ΟλΑΠ 7/2006, ΟλΑΠ 4/2005, ΑΠ 1903/2022). Για να είναι ορισμένος ο λόγος αυτός πρέπει να καθορίζονται η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου, που παραβιάσθηκε και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή της (ΟλΑΠ 20/2005, ΟλΑΠ 32/1996, ΑΠ 1903/2022), αλλιώς ο λόγος αυτός είναι αόριστος και γι' αυτό απορριπτέος ως απαράδεκτος.

Προκειμένου να ιδρυθεί ο λόγος αυτός, πρέπει η παράβαση του δικαστηρίου της ουσίας να αφορά κανόνα ουσιαστικού δικαίου, δηλαδή κανόνα που ρυθμίζει τις βιοτικές σχέσεις, την κτήση των δικαιωμάτων και τη γένεση των υποχρεώσεων και επιβάλλει κυρώσεις, χωρίς να ενδιαφέρει σε ποίο επίπεδο εντάσσεται ο κανόνας από άποψη ιεραρχίας των πηγών του δικαίου (ΑΠ 1903/2022, ΑΠ 637/2017, ΑΠ 159/2004). Η υπουργική απόφαση, κανονιστικού περιεχομένου (ΑΠ 1903/2022, ΑΠ 637/2017, ΑΠ 850/2004, ΑΠ 825/2004, ΑΠ 1605/ 1995), η οποία, για τη ρύθμιση των θεμάτων της, εκδίδεται επιτρεπτά στο πλαίσιο νομοθετικής εξουσιοδότησης που παρασχέθηκε νόμιμα, αποτελεί, υπό την προϋπόθεση δημοσίευσής της στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης (ΑΠ 1903/2022, ΑΠ 566/1995), κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που ελέγχεται μέσω του άρθρου 559 αριθμ. 1 του ΚΠολΔ, όταν εσφαλμένα εφαρμόστηκε (ΑΠ 1903/2022, ΑΠ 850/2004).

Στην προκειμένη περίπτωση με το δεύτερο αναιρετικό λόγο το αναιρεσείον προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση, κατ' εκτίμηση, την πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ (και όχι από τον αριθμό 19 του ίδιου άρθρου) με την αιτίαση ότι το Εφετείο, εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 1 παρ. 1 παρ. α', περ. ββ', 11 παρ. 4 και 5 του ν. 2322/1995 και των υπ. αριθμ. 2/19605/0025/19-4-2006 (ΦΕΚ Β' 579/2006) και ....2006 (ΦΕΚ Β'16/2006) κανονιστικών αποφάσεων του Υφυπουργού Οικονομίας και Οικονομικών, που εκδόθηκαν κατ' εξουσιοδότηση του ως άνω ν. 2322/1995 δεχόμενο ότι το αναιρεσείον όφειλε, προτού προβεί στην έκδοση της υπ' αριθμόν ....2015 ταμειακής βεβαίωσης του Τμήματος Εσόδων της ΔΟΥ Αλεξανδρούπολης, να προβεί στην ανάκληση της υπ' αριθμ. ....2007 εγκριτικής απόφασης του Δ' τμήματος της 25ης Διεύθυνσης Κίνησης Κεφαλαίων, Εγγυήσεων και Δανείων περί παροχής εγγύησης υπέρ της πιστούχου.

Από την παραδεκτή, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το Εφετείο δέχθηκε τα ακόλουθα: "Με την υπ' αριθμ. ...-2006 Υπουργική Απόφαση του Υφυπουργού Οικονομίας και Οικονομικών περί παροχής εγγύησης του Δημοσίου για δάνεια κεφαλαίων κίνησης, που θα χορηγηθούν από 1-1-2006 έως 31- 12-2006 σε επιχειρήσεις, που λειτουργούν στους νομούς Ξάνθης, Ροδόπης και Έβρου", παρασχέθηκε εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου προς τις τράπεζες για τη χορήγηση κεφαλαίων κίνησης σε επιχειρήσεις, που λειτουργούσαν στους ανωτέρω νομούς υπό τις εξής προϋποθέσεις: 1) εκπόνηση βιωσιμότητας της υποψήφιας προς δανειοδότηση με την εγγύηση του Δημοσίου επιχείρησης, την οποία αξιολογεί το Δ' τμήμα της 25ης Διεύθυνσης του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, 2) λήψη εμπραγμάτων εξασφαλίσεων, των οποίων η επάρκεια θα αξιολογείται από το Δ' τμήμα της 25ης Διεύθυνσης του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους συσχετιζόμενη με τα στοιχεία βιωσιμότητας της εταιρίας, 3) μη υπέρβαση του ποσοστού 80% και του ποσού των 300.000 ευρώ της εγγύησης, που θα δοθεί, 4) το ποσό αυτό θα αποτελέσει κεφάλαιο κίνησης πενταετούς διάρκειας εξοφλούμενο σε εξαμηνιαίες τοκοχρεωλυτικές δόσεις με το εκάστοτε ισχύον επιτόκιο της αγοράς (το επιτόκιο της συγκεκριμένης μορφής χρηματοδότησης από τις τράπεζες) και 5) το δάνειο θα καθίσταται ληξιπρόθεσμο και απαιτητό σε περίπτωση μη εξόφλησης δύο ολόκληρων τοκοχρεωλυτικών δόσεων.

Επιπροσθέτως σε συνδυασμό με τις ειδικότερες διατάξεις της ίδιας υπουργικής απόφασης ορίστηκε ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης δύο συνεχόμενων τοκοχρεωλυτικών δόσεων εντός τριμήνου από τη λήξη της δεύτερης ανεξόφλητης δόσης, οι τράπεζες θα αναζητούσαν την εξόφληση των εγγυημένων απαιτήσεων τους από το Δημόσιο κατά τη διαδικασία και με βάση τα αναφερόμενα στην υπ' αριθμ. ...-2006 υπουργική απόφαση δικαιολογητικά. Ειδικότερα ορίστηκε ότι η αρμόδια γι' αυτό Διεύθυνση Κίνησης Κεφαλαίων, Εγγυήσεων και Δανείων του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, αφού διενεργήσει έλεγχο των δικαιολογητικών και καθορίσει το ακριβές ποσό, το οποίο αντιστοιχεί στην ευθύνη του Ελληνικού Δημοσίου από την κατάπτωση της εγγύησης του, θα έπρεπε να αποστείλει στην αρμόδια οικονομική εφορία (ΔΟΥ) πλήρη φάκελο με τα ανωτέρω δικαιολογητικά, τον οικείο χρηματικό κατάλογο και τις τριπλότυπες καταστάσεις για τη βεβαίωση υπέρ του Δημοσίου και σε βάρος των υποχρέων του αναφερομένου χρηματικού ποσού και μετά την αποστολή της περιληπτικής κατάστασης βεβαίωσης από τη ΔΟΥ, θα προβαίνει στην πληρωμή της βεβαιωμένης οφειλής. Στην υπ' αριθμ. ...-2006 υπουργική απόφαση οριζόταν ρητά ότι η χορηγούμενη εγγύηση από το Δημόσιο θα αποτελούσε κεφάλαιο κίνησης για τις επιχειρήσεις πενταετούς διάρκειας εξοφλούμενο σε εξαμηνιαίες δόσεις με το εκάστοτε ισχύον επιτόκιο της αγοράς. Οι δανείστριες τράπεζες όφειλαν ακόμη να υποβάλουν στην ανωτέρω αρμόδια 25η Διεύθυνση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους τα αναφερόμενα στην ίδια απόφαση στοιχεία, μεταξύ των οποίων και τον αριθμό της δανειακής σύμβασης και του λογαριασμού του δανειολήπτη καθώς και το ύψος των ασφαλειών του δανείου. Στα πλαίσια της αναφερθείσας ρύθμισης, η ατομική επιχείρηση της Ε. Π. υπέβαλε αίτηση και με την υπ' αριθμ. ...-2007 σύμβαση πίστωσης με ανοικτό (αλληλόχρεο) λογαριασμό έλαβε από τον ανακόπτοντα και ήδη εκκαλούντα αστικό πιστωτικό συνεταιρισμό πίστωση ποσού 250.000 ευρώ. Για την τήρηση από την πιστούχο των υποχρεώσεων, που απέρρεαν από την ως άνω σύμβαση, δόθηκε από το καθ' ού η ανακοπή και ήδη εφεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο εγγύηση σε ποσοστό 80% του δανείου δυνάμει της υπ' αριθμ. ...-2006 υπουργικής απόφασης και της υπ' αριθμ. ...-2007 απόφασης του Δ' Τμήματος της 25ης Διεύθυνσης Κίνησης Κεφαλαίων, Εγγυήσεων, Δανείων και Αξιών του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, στην οποία περιλαμβάνονται οι ειδικοί όροι της εγγύησης. Για την τήρηση των υποχρεώσεων από την ανωτέρω σύμβαση εκτός από την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου, παρασχέθηκε από την πιστούχο ισόποση προσημείωση υποθήκης α' τάξης επί οικοπέδου της συγκυριότητας της ιδίας (δηλ. της πιστούχου) και της Φ. Σ. εμβαδού 5.000 τ.μ. και επί του αυτού καταστήματος, που βρίσκεται στην Ελιά Ορεστιάδας και προσωπικές εγγυήσεις των κυρίων του ακινήτου. Η τελική έγκριση για τη χρηματοδότηση της επιχείρησης έλαβε χώρα με το υπ' αριθμ. ...-2007 έγγραφο του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους και μετά από την υπ' αριθμ. ...-2007 σχετική επιστολή της. Με τον τρόπο αυτό η Ε. Π. και ο ανακόπτων αστικός πιστωτικός συνεταιρισμός με την επωνυμία "ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ Ν. ΕΒΡΟΥ ΣΥΝ.ΠΕ", καθολικός διάδοχος του οποίου είναι, όπως ήδη αναφέρθηκε, ο αστικός πιστωτικός συνεταιρισμός με την επωνυμία "ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ Ν. ΔΡΑΜΑΣ Συνεταιρισμός Περιοριστικής Ευθύνης", προχώρησαν στη σύναψη της υπ' αριθμ. ...-2007 σύμβασης πίστωσης με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό ποσού 250.000 ευρώ ως κεφάλαιο κίνησης. Ακολούθως η πιστούχος δεν εκπλήρωσε τη συμβατική της υποχρέωση παραλείποντας να καταβάλει δύο συνεχόμενες τοκοχρεωλυτικές δόσεις των οφειλομένων και με τον τρόπο αυτό κατέστη υπερήμερη. Κατόπιν δε αυτού ο ανακόπτων υπέβαλε στο Ελληνικό Δημόσιο το υπ' αριθμ. πρωτ. ...-2012 αίτημα για την εξόφληση της απαίτησης του συνολικού ποσού 109.867,90 ευρώ με την αποστολή των απαραίτητων δικαιολογητικών προς εξέταση της υπόθεσης και προσδιορισμό του ύψους της εγγυητικής ευθύνης του Ελληνικού Δημοσίου. Η αρμόδια Διεύθυνση (25η) του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους διενήργησε έλεγχο των υποβληθέντων δικαιολογητικών και προχώρησε τελικά στη βεβαίωση του χρέους σε βάρος της οφειλέτριας και των εγγυητών της καταλογίζοντας τους το ποσό των 109.867,90 ευρώ και αποστέλλοντας στην αρμόδια ΔΟΥ Ορεστιάδας το χρηματικό κατάλογο και τις τριπλότυπες περιληπτικές καταστάσεις, όπου αναλύονταν τα συνολικά προς βεβαίωση ποσά κατά κεφάλαιο και τόκους και τα αντίστοιχα δικαιολογητικά σχετικά με την ταυτότητα της οφειλής (αιτία της οφειλής, εφαρμοστέα υπουργική απόφαση, σύμβαση πίστωσης, λογαριασμός της πίστωσης, στοιχεία του οφειλέτη και των εγγυητών, το είδος της οφειλής κλπ.). Μετά δε τη βεβαίωση των χρεών στους οφειλέτες και από την αρμόδια ΔΟΥ, ακολούθησε η ικανοποίηση της απαίτησης του ανακόπτοντος με το υπ' αριθμ. ...-2015 έγγραφο της προς τη Διεύθυνση Προϋπολογισμού και Δημοσιονομικών Αναφορών για την έκδοση απόφασης ανάληψης υποχρέωσης σε βάρος της πίστωσης του προϋπολογισμού εξόδων του οικονομικού έτους 2013 του Ειδικού Φορέα 23-200-ΚΑΕ 6421 "Πληρωμή λόγω εγγυήσεων για ιδιώτες και επιχειρήσεις γενικά" και την προώθηση των απαραίτητων δικαιολογητικών στην Υπηρεσία Δημοσιονομικού Ελέγχου του Υπουργείου Οικονομικών για την έκδοση σχετικού εντάλματος πληρωμής. Ωστόσο μετά από καταγγελία της πιστούχου για τη δέσμευση από τον ανακόπτοντα του ανωτέρω ποσού των 50.000 ευρώ προς εξασφάλιση του και υποβολή του αιτήματος της για άρση της κρατικής εγγύησης από το Συμβούλιο Διαχείρισης και Αξιολόγησης Εγγυητικής Ευθύνης του Ελληνικού Δημοσίου (σύμφωνα με το από 18-11-2013 υπόμνημα της), η 25η Διεύθυνση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους με το υπ' αριθμ. ...-2015 έγγραφο της επικαλούμενη ότι το ενέχυρο σε χρηματική κατάθεση ποσού 50.000 ευρώ συνιστά νόμιμο λόγο για την ελευθέρωση του από την εγγυητική του ευθύνη κατ' άρθρο 11 §4 ν. 2332/1995, ζήτησε από τον ανακόπτοντα την καταβολή του συνολικού ποσού των 120.522,68 ευρώ (94.832,69 ευρώ κεφάλαιο και τόκοι για το χρονικό διάστημα από 5-7-2014 έως 31-8-2015) λόγω αχρεώστητης καταβολής εκ μέρους του στο λογαριασμό του στην Τράπεζα της Ελλάδος, άλλως θα προέβαινε σε βεβαίωση του εν λόγω ποσού εις βάρος του. Το καθ' ου η ανακοπή Ελληνικό Δημόσιο μέσω του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους προέβη στην ταμειακή βεβαίωση σε βάρος του ανακόπτοντος του ποσού των 120.983,97 ευρώ εντόκως από 5- 7-2014 έως 30-9-2015 αποστέλλοντας στην αρμόδια ΔΟΥ το υπ' αριθμ. ...-2015 έγγραφο του και το σχετικό φάκελο. Ο ανακόπτων δεν προέβη σε καμία καταβολή και ακολούθησε η σύνταξη του σχετικού χρηματικού καταλόγου οφειλών από δάνεια με την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου έτους 2015, ο οποίος ως συνημμένος στην οικεία τριπλότυπη περιληπτική κατάσταση οφειλών από δάνεια με την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου έτους 2015, απεστάλη στην ΔΟΥ Αλεξανδρούπολης προκειμένου αυτή να προβεί στην πράξη βεβαίωσης του αναφερομένου σε αυτόν ποσού σε βάρος του ανακόπτοντος ως οφειλέτη. Ακολούθως η ΔΟΥ Αλεξανδρούπολης με την υπ' αριθμ. ...-2015 ταμειακή βεβαίωση του Τμήματος Εσόδων, βεβαίωσε στις 23-10-2015 σε βάρος του ανακόπτοντος το συνολικό ποσό των 120.983,97 ευρώ κάτω από την τριπλότυπη περιληπτική κατάσταση. Ωστόσο το καθ' ου η ανακοπή Ελληνικό Δημόσιο προέβη στην έκδοση της ανωτέρω ταμειακής βεβαίωσης χωρίς προηγουμένως να ανακαλέσει τη διοικητική πράξη, με την οποία είχε εγγυηθεί και συγκεκριμένα την υπ' αριθμ. ...-2007 εγκριτική απόφαση του Δ' τμήματος της 25ης Διεύθυνσης Κίνησης Κεφαλαίων, Εγγυήσεων και Δανείων περί παροχής εγγύησης υπέρ της πιστούχου και επομένως αυτή ανέπτυσσε πλήρως τη δεσμευτική της ενέργεια. Στο σημείο αυτό πρέπει να σημειωθεί ότι η υπ' αριθμ. ...-2015 επιστολή του Γ' τμήματος της 25ης Διεύθυνσης Κίνησης Κεφαλαίων, Εγγυήσεων και Δανείων του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, με την οποία το καθ' ου η ανακοπή Ελληνικό Δημόσιο καλούσε τον ανακόπτοντα να καταβάλει σε αυτό το συνολικό ποσό των 120.983,97 ευρώ, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ανάκληση της ανωτέρω διοικητικής πράξης χορήγησης της εγγύησης καθώς η επιστολή αυτή δεν μπορεί να θεωρηθεί απόφαση με την έννοια της κανονιστικής πράξης της διοίκησης.

Εξάλλου δεν μπορεί να παραβλεφθεί το γεγονός ότι η αναγκαιότητα ανάκλησης της διοικητικής πράξης των οργάνων του Ελληνικού Δημοσίου, με την οποία αυτό εγγυήθηκε για την καταβολή της απαίτησης του ανακόπτοντος, αναγνωρίζεται και από τις σχετικές υπ' αριθμ. 90/2016 και 331/2013 γνωμοδοτήσεις του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους. Επομένως, εφόσον στην υπό κρίση περίπτωση δεν ανακλήθηκε από το καθ' ου η ανακοπή και ήδη εφεσίβλητο η ως άνω διοικητική πράξη, με την οποία εγγυήθηκε για την πίστωση της επιχείρησης της Ε. Π., αυτή παραμένει σε ισχύ και η προσβληθείσα ταμειακή βεβαίωση στερείται νομίμου ερείσματος...". Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο δέχθηκε τυπικά και ουσιαστικά την έφεση του αναιρεσίβλητου, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, δίκασε επί της ουσίας την ανακοπή και ακύρωσε την υπ' αριθ. ....2015 πράξη ταμειακής βεβαίωσης και καταλογισμού οφειλής ποσού 120.983,97 ευρώ του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Αλεξανδρούπολης και την υπ' αριθ. ....2015 γραμμή του χρηματικού καταλόγου οφειλών ποσού 120.983,97 ευρώ της Διεύθυνσης Κίνησης Κεφαλαίων, Εγγυήσεων και Δανείων του Υπουργείου Οικονομικών. Έτσι που έκρινε το Εφετείο, εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 1 παρ. 1 παρ. α', περ. ββ', 11 παρ. 4 και 5 του ν. 2322/1995 και των υπ' αριθμ. ...-2006 και ....2006 (ΦΕΚ Β'16/2006) κανονιστικών αποφάσεων του Υφυπουργού Οικονομίας και Οικονομικών, που εκδόθηκαν κατ' εξουσιοδότηση του ως άνω ν. 2322/1995, καθόσον, για την ελευθέρωση του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου από την εγγυητική του ευθύνη, λόγω μη τήρησης των όρων και προϋποθέσεων, υπό τις οποίες δόθηκε η εγγύηση αυτού στον ανακόπτοντα και δικαιοπάροχο του αναιρεσίβλητου Αστικό Πιστωτικό Συνεταιρισμό με την επωνυμία "ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ Ν. ΔΡΑΜΑΣ Συνεταιρισμός Περιορισμένης Ευθύνης", απαίτησε την προηγούμενη ανάκληση της υπ' αριθμ. ....2007 εγκριτικής απόφασης του Δ' τμήματος της 25ης Διεύθυνσης Κίνησης Κεφαλαίων, Εγγυήσεων και Δανείων, δυνάμει της οποίας παρασχέθηκε η εγγύηση του αναιρεσείοντος σε ποσοστό 80% επί του δανείου ποσού 250.000 ευρώ, που έλαβε από τον δικαιοπάροχο του αναιρεσιβλήτου και ανακόπτοντα συνεταιρισμό η προσθέτως παρεμβαίνουσα Ε. Π., κάνοντας έτσι δεκτό το σχετικό δεύτερο λόγο της ανακοπής και ακυρώνοντας το Χρηματικό Κατάλογο και την Ταμειακή Βεβαίωση, ενώ, σύμφωνα με τη μείζονα σκέψη, η ανάκληση των ανωτέρω διοικητικών πράξεων, που εκδόθηκαν σε εφαρμογή της εκδοθείσας, κατ' εξουσιοδότηση του Ν. 2322/1995, υπ' αριθ. ....2006 κανονιστικής απόφασης του Υφυπουργού Οικονομίας και Οικονομικών, που ρύθμισε τους όρους και προϋποθέσεις για την παροχή εγγυήσεως του Ελληνικού Δημοσίου στους νομούς Ξάνθης, Ροδόπης και Έβρου, δεν αποτελεί προαπαιτούμενο για την ελευθέρωση του εγγυητή αναιρεσείοντος από τη δοθείσα εγγύηση κατά το άρθρο 11 παρ. 4 Ν. 2322/1995. Επομένως, ο σχετικός δεύτερος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο το αναιρεσείον προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την ανωτέρω από το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ πλημμέλεια είναι βάσιμος. Κατόπιν αυτού, χωρίς να ερευνηθεί ο πρώτος λόγος αναίρεσης (από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ), η εξέταση του οποίου παρέλκει γιατί καλύπτεται από την αναιρετική εμβέλεια του δεύτερου λόγου, που κρίθηκε βάσιμος, πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, που την εξέδωσε, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλο δικαστή (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικασθεί ο αναιρεσίβλητος Συνεταιρισμός, λόγω της ήττας του, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος, που παραστάθηκε, αλλά δεν κατέθεσε προτάσεις, κατά παραδοχή του σχετικού αιτήματός του, μειωμένων όμως κατά την διάταξη του άρθρου 22 παρ. 1 Ν. 3693/1957, που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 52 παρ. 18 ΕισΝΚΠολΔ, καθώς και των προσθέτως παρεμβαινουσών (άρθρα 106, 176, 182, 183, 189 παρ. 1 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ορίζονται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 200/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θράκης.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, που εξέδωσε την αναιρεθείσα απόφαση, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλο δικαστή, εκτός εκείνου που εξέδωσε την απόφαση.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ, καθώς και των προσθέτως παρεμβαινουσών, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 8 Απριλίου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 17 Οκτωβρίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ και ταύτης καθώς και της αμέσως αρχαιότερης Αρεοπαγίτου αποχωρησασών από την Υπηρεσία, ο αρχαιότερος της συνθέσεως Αρεοπαγίτης

<< Επιστροφή