<< Επιστροφή

Αριθμός 605/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Λεπενιώτη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωστούλα Πρίγγουρη, Παρασκευή Τσούμαρη, Σταυρούλα Κουσουλού και Αγαθή Δερέ-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 14 Φεβρουαρίου 2025, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Στυλιανού Κωσταρέλλου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Γ. Β., για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 169-176/2024 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Λάρισας. Με κατηγορούμενο τον Π. Γ. του Γ., κάτοικο ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στυλιανό Παναγιωτάκη και με υποστηρίζουσα την κατηγορία την Μ. Μ. (M.) του Γ. (G.), κάτοικο ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ευσταθία Σαλμά.

Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Λάρισας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητεί τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία 55/27.12.2024 έκθεση αναιρέσεως του Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Σοφουλάκη, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Δέσποινας Χρονοπούλου και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης και τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά το άρθρο 505 παρ. 2 ΚΠοινΔ "Ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μπορεί να ζητήσει την αναίρεση οποιασδήποτε απόφασης μέσα στην προθεσμία που ορίζεται από το άρθρο 507" και κατά το τελευταίο αυτό άρθρο "Η προθεσμία για την άσκηση αναίρεσης από τον εισαγγελέα αρχίζει από την καταχώριση καθαρογραμμένης της απόφασης στο ειδικό βιβλίο που τηρείται στη γραμματεία του δικαστηρίου και για μεν τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου είναι ενός (1) μηνός, για δε τους λοιπούς εισαγγελείς είκοσι (20) ημερών, από την καταχώριση αυτήν". Από τις ως άνω διατάξεις προκύπτει ότι ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μπορεί να ασκήσει αναίρεση κατά οποιασδήποτε απόφασης οποιουδήποτε ποινικού δικαστηρίου, μέσα στην προθεσμία που ορίζεται από τη διάταξη του άρθρου 507 εδ. α' του ίδιου Κώδικα, από την καταχώριση αυτής καθαρογραμμένης, στο κατ' άρθρο 473 παρ. 3 ΚΠοινΔ ειδικά τηρούμενο βιβλίο του ποινικού δικαστηρίου και για όλους τους λόγους που αναφέρονται στη διάταξη του άρθρου 510 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, μεταξύ των οποίων και για εκείνους της εσφαλμένης ερμηνείας ή εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης (άρθρο 510 στοιχ. Ε' ΚΠοινΔ) (ΑΠ 654/2024, ΑΠ 812/2024). Στην προκείμενη περίπτωση, η ένδικη με αριθμ. 55/27-12-2024 αίτηση αναίρεσης του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, η οποία στρέφεται κατά της με αριθμ. 169-176/21-06-2024 απόφασης του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Λάρισας, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, ως προς το απαλλακτικό μέρος αυτής, με το οποίο κηρύχθηκε αθώος ο κατηγορούμενος Π. Γ. του Γ., κάτοικος ..., του αδικήματος της κατ' εξακολούθηση κατάχρησης ανήλικης που συμπλήρωσε τα δεκατέσσερα έτη από ενήλικο, ο οποίος ενήργησε γενετήσιες πράξεις σε βάρος της, την οποία είχαν εμπιστευθεί σ' αυτόν για να την επιβλέπει, που προβλέπεται και τιμωρείται από τις διατάξεις των άρθρων 1, 2, 14,16, 17,18αβ, 26 εδα, 27 παρ. 1, 51, 52, 79, 94 παρ. 1, 98, 342 παρ 1 περ.γ νΠΚ, όπως οι διατάξεις ίσχυαν μετά το ν. 4619/2019 και πριν την τροποποίηση με το ν. 4855/2021, και η οποία (αναίρεση) ασκήθηκε νομοτύπως και εμπροθέσμως στις 27-12-2024 με αριθμ. πρωτ. 55/27-12-2024, δηλαδή μέσα στη μηνιαία προθεσμία από την καταχώρισή της, στις 02-12-2024, με αύξ. αριθμ. 19, στο ειδικό βιβλίο καθαρογραφής του εκδόσαντος αυτήν δικαστηρίου, περιέχει δε ως λόγο αναίρεσης την εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης (άρθρο 510 παρ. 1 Ε ΚΠοινΔ) του άρθρου 342 παρ. 1γ ΠΚ, όπως ίσχυε πριν την τροποποίησή του με το ν. 4855/2021. Επομένως, πρέπει να ερευνηθεί ως προς την βασιμότητα του λόγου της.

ΙΙ. [1] Κατά τις διατάξεις του άρθρου 342 παρ. 1 και 2 του Π.Κ. περί κατάχρησης ανηλίκων, όπως ίσχυε μέχρι 30-6-2019, "Ο ενήλικος ο οποίος ενεργεί ασελγείς πράξεις με ανήλικο, τον οποίο του έχουν εμπιστευθεί για να τον επιβλέπει ή να τον φυλάσσει, έστω και προσωρινά, τιμωρείται ως εξής: α) αν ο παθών δεν συμπλήρωσε τα δεκατέσσερα έτη, με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών, β) αν ο παθών συμπλήρωσε τα δεκατέσσερα όχι όμως και τα δεκαοκτώ, κάθειρξη" (παρ. 1) και "συνιστά επιβαρυντική περίσταση η τέλεση της πράξεως της πρώτης παραγράφου: α) ......β) ... γ) από εκπαιδευτικό, παιδαγωγό, ή γυμναστή ή άλλο πρόσωπο που παραδίδει μαθήματα στον ανήλικο, δ) από πρόσωπο που δέχεται τις υπηρεσίες του ανηλίκου (παρ. 2 περ. γ`, δ).

Περαιτέρω, κατά την ίδια διάταξη (342 παρ.1) του ισχύοντος από 1-7-2019 νέου ΠΚ, (κατ' εφαρμογή της οποίας καταδικάστηκε ο αναιρεσείων και ειδικότερα ως ίσχυε πριν την τροποποίηση και διαμόρφωση αυτής με το άρθρο 76 του Ν. 4855/2021 ως ευμενέστερης, σύμφωνα με το άρθρο 2 του ΠΚ), η διατύπωση της πιο πάνω αξιόποινης πράξης, έχει ως εξής "Ο ενήλικος ο οποίος ενεργεί γενετήσιες πράξεις με ανήλικο, τον οποίον του έχουν εμπιστευθεί για να τον επιβλέπει ή να τον φυλάσσει, έστω και προσωρινά, τιμωρείται ως εξής: α) αν ο παθών δεν συμπλήρωσε τα δώδεκα έτη, με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών, β) αν ο παθών συμπλήρωσε τα δώδεκα αλλά όχι τα δεκατέσσερα έτη, με κάθειρξη, γ) αν ο παθών συμπλήρωσε τα δεκατέσσερα έτη, με κάθειρξη ως δέκα έτη, χωρίς να προβλέπονται επιβαρυντικές περιστάσεις. Ο νομοθέτης στην παράγραφο 2 του άρθρου 336 του νέου ΠΚ ορίζει ότι "Γενετήσια πράξη είναι η συνουσία και οι ίσης βαρύτητας με αυτήν πράξεις", και στην Αιτιολογική Έκθεση επεξηγείται ότι "Ο όρος γενετήσια πράξη", έχει την έννοια που προσδιορίζει η νομολογία και η επιστήμη. Πρόκειται για τη συνουσία και άλλες πράξεις με την ίδια βαρύτητα από πλευράς προσβολής του εννόμου αγαθού της γενετήσιας ελευθερίας (ΑΠ 1165/2023, ΑΠ 785/2023, ΑΠ 627/2022). [2] Με τις διατάξεις αυτές αφενός επιδιώκεται να προστατευθεί η γενετήσια ελευθερία των ανηλίκων, οι οποίοι, λόγω των ιδιαίτερων και δη συγκεκριμένων σχέσεων εμπιστοσύνης με το δράστη, είναι περισσότερο εκτεθειμένοι σε γενετήσιες προσβολές από αυτόν και αφετέρου να διαφυλαχθούν οι σχέσεις αυτές καθαρές από γενετήσιες επιδιώξεις, οι οποίες θίγουν σοβαρώς το ηθικό περιεχόμενο ή το χαρακτήρα των σχέσεων αυτών, ως σχέσεων εμπιστοσύνης. Από την παραπάνω διάταξη προκύπτει ότι για την στοιχειοθέτηση του προβλεπόμενου απ` αυτήν εγκλήματος της κατάχρησης ανηλίκων απαιτείται οποιαδήποτε υπό γενετήσια άποψη ασελγής πράξη ενηλίκου με ανήλικο που δεν συμπλήρωσε το 18ο έτος της ηλικίας κατά τις ως άνω διακρίσεις, η οποία αντικειμενικά μεν προσβάλλει το κοινό αίσθημα της αιδούς και την περί των ηθών κοινή αντίληψη, υποκειμενικά δε κατευθύνεται στην ικανοποίηση ή διέγερση της γενετήσιας ορμής και επιθυμίας του δράστη, μόνο στην περίπτωση που τον ανήλικο αυτό οι έχοντες την επιμέλειά του τον έχουν εμπιστευθεί στον ενήλικο δράστη για κάποιο λόγο για να τον επιβλέψει ή να τον φυλάσσει, παραβιαζόμενης έτσι με κατάχρηση της εμπιστοσύνης που του επέδειξαν. Η σχέση της εμπιστοσύνης προς επίβλεψη ή φύλαξη του ανηλίκου, την οποία καταχράται ο δράστης, δεν είναι αναγκαίο να είναι μακράς διάρκειας, αρκεί δε και προσωρινή ανάθεση προς επίβλεψη ή φύλαξη του ανηλίκου (ΑΠ 1099/2024, ΑΠ 1165/2023, ΑΠ 627/2022). Είναι αδιάφορο αν ο ανήλικος παθών έχει ή όχι γενετήσια πείρα, αν πήρε ή όχι τη σχετική πρωτοβουλία για τη γενετήσια πράξη, αν συναίνεσε σ' αυτήν ή αν προκάλεσε αυτή (ΟλΑΠ 3/2018, ΑΠ 627/2022, ΑΠ 101/2021). [3] Η σχέση εμπίστευσης πρέπει να υπάρχει κατά το χρόνο τέλεσης της γενετήσιας πράξης και να αποτελεί το υπόβαθρο μίας κατάχρησης διότι καθιστούν δυνατή την τέλεση της πράξης ή τη διευκολύνουν, έστω και μετά το πέρας του καθορισμένου ωραρίου εμπίστευσης και εκτός του χώρου επίβλεψης. Αρκεί ότι η γενετήσια πράξη τελείται ενόσω και για όσο χρόνο διαρκεί, ισχύει και λειτουργεί η σύμβαση που θεμελιώνει την εμπίστευση (ΑΠ 1029/2017). [4] Ο δράστης πρέπει να γνωρίζει ότι το πρόσωπο κατά του οποίου κατευθύνεται η πράξη του είναι ανήλικο, αρκεί όμως ως προς το σημείο αυτό και ο ενδεχόμενος δόλος που υπάρχει όταν ο δράστης αμφιβάλλει ως προς την ηλικία του παθόντος (ΑΠ 627/2022, ΑΠ 1240/2020, ΑΠ 1746/2018). [5] Από τη διάταξη του άρθρου 98 παρ. 1 ΠΚ προκύπτει ότι κατ' κατ' εξακολούθηση έγκλημα είναι εκείνο το οποίο τελείται από το ίδιο πρόσωπο και απαρτίζεται από περισσότερες ομοειδείς πράξεις, διακρινόμενες χρονικά μεταξύ τους και προσβάλλουν το ίδιο έννομο αγαθό και καθεμία περιέχει πλήρη τα στοιχεία του ενός και του αυτού εγκλήματος, συνδέονται μεταξύ τους με την ενότητα εκτέλεσης απόφασης του εγκλήματος αυτού. Έτσι, το κατ` εξακολούθηση έγκλημα αποτελεί ιδιαίτερη μορφή (ομοειδούς) πραγματικής συρροής εγκλημάτων, όπου κάθε μία μερικότερη πράξη διατηρεί την αυτοτέλειά της, και το δικαστήριο για την επιμέτρηση της ποινής λαμβάνει υπ` όψη το όλο περιεχόμενο των μερικοτέρων πράξεων (ΑΠ 1155/2018, ΑΠ 915/2018). Οι μερικότερες πράξεις του κατ` εξακολούθηση εγκλήματος μπορούν να τελεστούν με τον ίδιο ή με διαφορετικούς τρόπους (ΑΠ 101/2021, ΑΠ 1046/2019). Η κατ' εξακολούθηση τέλεση του εγκλήματος της κατάχρησης ανηλίκων του άρθρου 342 παρ. 1 ΠΚ υφίσταται στις περιπτώσεις που ο ίδιος δράστης τελεί το αδίκημα εναντίον ανηλίκου θύματος περισσότερες φορές ή/και με περισσότερους τρόπους (ΑΠ 474/2020, ΑΠ 1046/2019). [6] Εσφαλμένη ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης υπάρχει όταν ο δικαστής αποδίδει σ' αυτή διαφορετική έννοια από εκείνην που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υπάρχει όταν ο δικαστής δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά που δέχτηκε στη διάταξη που εφαρμόστηκε (Ολ ΑΠ 3/1997, ΑΠ 335/2023, ΑΠ 650/2019).

Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης, που αποτελεί λόγο αναίρεσης κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ, υπάρχει και όταν η παράβαση γίνεται εκ πλαγίου, για το λόγο ότι έχουν εμφιλοχωρήσει στο πόρισμα της απόφασης, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του αιτιολογικού με το διατακτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να μην είναι εφικτός από τον Άρειο Πάγο ο έλεγχος για την ορθή ή όχι εφαρμογή του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση. Η εσφαλμένη ερμηνεία μπορεί να αναφέρεται και σε άλλη διάταξη νόμου, η οποία αποτελεί προϋπόθεση για την εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης (ΑΠ 920/2024, ΑΠ 722/2024).

ΙΙΙ. [1] Στην προκείμενη περίπτωση, το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Λάρισας, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, σύμφωνα με το διατακτικό της προσβαλλόμενης με αριθμ. 169 - 176/21-06-2024 ποινικής απόφασής του, κήρυξε αθώο τον κατηγορούμενο Π. Γ. του Γ., κάτοικο ..., οδός ..., του αδικήματος της κατ' εξακολούθηση κατάχρησης ανήλικης που συμπλήρωσε τα δεκατέσσερα έτη από ενήλικο ο οποίο ενήργησε γενετήσιες πράξεις σε βάρος της, την οποία είχαν εμπιστευθεί σ' αυτόν για να την επιβλέπει, που προβλέπεται και τιμωρείται από τις διατάξεις των άρθρων 1, 2, 14,16, 17,18αβ, 26 εδα, 27 παρ. 1, 51, 52, 79, 98, 342 παρ 1 περ.γ νΠΚ, όπως οι διατάξεις ίσχυαν μετά το ν. 4619/2019 και πριν την τροποποίηση με το ν. 4855/2021, και συγκεκριμένα του ότι "στους κατωτέρω αναφερόμενους τόπους και χρόνους, ενεργώντας με πρόθεση και με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, ενώ ήταν ενήλικος, ενήργησε γενετήσιες πράξεις με ανήλικη που συμπλήρωσε τα δεκατέσσερα έτη, την οποία είχαν εμπιστευθεί στον κατηγορούμενο για να την επιβλέπει και, ειδικότερα, ενώ ο κατηγορούμενος ήταν ενήλικος και επέβλεπε ως εργοδότης την ανήλικη Μ. Μ. του Γ., η οποία γεννήθηκε στις 18-12-2001, ηλικίας δηλαδή τότε δεκαπέντε (15) ετών, καθώς βάσει της από 25-10-2017 σύμβασης μαθητείας, διάρκειας από 27-10-2017 έως 30-06-2019, που είχε υπογράψει με την ίδια και τον ασκούντα τότε τη γονική της μέριμνα πατέρα της G. M. του A., είχε αναλάβει την πρακτική εκπαίδευσή της ως μαθήτριας της κομμωτικής τέχνης της ΕΠΑΣ ΟΑΕΔ Βόλου στο κομμωτήριο που διατηρούσε στην πόλη του Βόλου, επί της οδού ..., ενήργησε περισσότερες από μία φορά γενετήσιες πράξεις σε βάρος της ως άνω ανήλικης, που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος. Συγκεκριμένα, στο Βόλο σε μη προσδιοριζόμενες ημερομηνίες, πάντως κατά το χρονικό διάσημα από τον Φεβρουάριο του 2018 μέχρι και τον Σεπτέμβριο του 2018, επανειλημμένως και δη τόσο μεσημεριανές ώρες καθημερινών μετά τη λήξη του ωραρίου εργασίας στο κομμωτήριό του όσο και βραδινές ώρες κυρίως της ημέρας του Σαββάτου, αφού έπειθε την ως άνω ανήλικη να έρχεται στην οικία του, βρίσκοντας δικαιολογίες από τους γονείς της, ερχόταν μαζί της σε κατά φύση συνουσία, ικανοποιώντας έτσι σε όλες τις προαναφερόμενες περιπτώσεις τη γενετήσια ορμή και επιθυμία του". Για να καταλήξει στην ανωτέρω απαλλακτική του κρίση το ως άνω δικαστήριο ουσίας, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση του σκεπτικού της προσβαλλόμενης απόφασης, μετά από συνεκτίμηση των κατ' είδος αναφερομένων αποδεικτικών μέσων, δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα (κατά λέξη) πραγματικά περιστατικά: "Από την ανωμοτί κατάθεση της παριστάμενης για την υποστήριξη της κατηγορίας, τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και υπεράσπισης στο ακροατήριο, που περιέχονται στα ενσωματωμένα στην παρούσα απόφαση πρακτικά της δημόσιας συνεδρίασης του παρόντος Δικαστηρίου, την ανάγνωση των πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης και όλων ανεξαιρέτως των εγγράφων, τα οποία αναγνώσθηκαν στο ακροατήριο και καταχωρήθηκαν στα ίδια πρακτικά, την από 5-2-2019 έκθεση παιδοψυχολογικής πραγματογνωμοσύνης του ΓΝ Βόλου, την από 26-11-2018 έκθεση παιδοψυχολογικής εκτίμησης του ΓΝ Βόλου, σε συνδυασμό με την απολογία του κατηγορουμένου και γενικά από όλη τη συζήτηση της υπόθεσης, καθώς και από την αξιολογική εκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων, σύμφωνα με την προβλεπόμενη από το άρθρο 177 παρ. 1 ΚΠΔ αρχή της ηθικής απόδειξης, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Ο κατηγορούμενος διατηρεί κομμωτήριο στην πόλη του Βόλου επί της οδού ... Η παριστάμενη προς υποστήριξη της κατηγορίας Μ. Μ. το φθινόπωρο του έτους 2017 είχε εγγραφεί και ξεκινήσει τη φοίτησή της στη σχολή κομμωτικής ΕΠ.ΑΣ του ΟΑΕΔ Βόλου και αναζητούσε κομμωτήριο για να αρχίσει παράλληλα και την πρακτική της εξάσκηση, η οποία ήταν απαραίτητη για τη συνέχιση των σπουδών της. Τον Οκτώβριο του έτους 2017, η Μ. Μ., η οποία τότε ήταν ανήλικη (15 ετών και 10 μηνών), καθώς γεννήθηκε στις 18-12-2001, επισκέφθηκε μαζί με τον πατέρα της Γ. Μ., ο οποίος ασκούσε τη γονική της μέριμνα, το κομμωτήριο του κατηγορουμένου, προκειμένου να ζητήσουν από αυτόν να απασχοληθεί η Μ. στην επιχείρησή του για να κάνει την πρακτική της άσκηση. Στη συζήτηση που ακολούθησε ο κατηγορούμενος αμέσως πληροφορήθηκε από τον πατέρα της Μ. ότι αυτή ήταν ανήλικη και ακολούθως συμφώνησαν να απασχοληθεί στην επιχείρησή του και ανέλαβε έτσι την πρακτική της εξάσκηση που ξεκίνησε τέλη Οκτωβρίου 2017. Για τον λόγο αυτό υπογράφηκε μεταξύ τους, όπως απαιτείτο, η από 25-10-2017 σύμβαση μαθητείας, στην οποία σύμβαση, αν και δεν αναγράφεται η ακριβής ηλικία της ανήλικης μαθητευόμενης, αναφέρεται το όνομα του πατέρα της ως κηδεμόνα αυτής και υπογράφουν ως συμβαλλόμενοι η ανήλικη, ως μαθητευόμενη, ο πατέρας της (ως κηδεμόνας) και ο κατηγορούμενος ως εργοδότης. Περί τις αρχές Δεκεμβρίου 2017 ο κατηγορούμενος άρχισε να προσεγγίζει την ανήλικη ερωτικά, όταν έμεναν μόνοι, με προτάσεις και παραινέσεις ως προς την εμφάνισή της, αποκαλώντας την κατ' επανάληψη "δημόσιο κίνδυνο" και να προβαίνει σε αγγίγματα και θωπείες στο σώμα της, αλλά και να αποστέλλει γραπτά μηνύματα στο κινητό της τηλέφωνο σε προσωπικό ύφος. Ο κατηγορούμενος συνέχιζε όλο και περισσότερο να την προσεγγίζει ερωτικά αδιαφορώντας για το γεγονός ότι επρόκειτο για ανήλικη, την οποία είχαν εμπιστευθεί οι γονείς της στον ίδιο, ώστε να την επιβλέπει και να την εκπαιδεύει στην κομμωτική τέχνη. Έτσι ξεκινώντας από τις προτάσεις και τις εκφράσεις θαυμασμού για την εμφάνισή της, ζητώντας της αρχικά να προσέρχεται στην εργασία της μακιγιαρισμένη λέγοντάς της παράλληλα μια φορά ότι αν δεν πάει αμέσως να βάλει κραγιόν θα τη φιλήσει στο στόμα, προέβη ακολούθως σε αγκαλιές και θωπείες στο σώμα και συγκεκριμένα στο στήθος, στα γεννητικά της όργανα και στα πόδια της, τη φιλούσε στο στόμα, ενώ άρχισε να εκδηλώνει και την επιθυμία του για πλήρη ερωτική συνεύρεση μαζί της, τόσο με τις διαρκώς εντεινόμενες πράξεις του, όσο και με λεκτικές και μέσω γραπτών μηνυμάτων προτάσεις και με προσπάθειες να μείνουν σε κάποιο κατάλληλο χώρο εντελώς μόνοι. Ειδικότερα ο κατηγορούμενος στον Βόλο και στη Θεσσαλονίκη εντός του χρονικού διαστήματος από τον Δεκέμβριο του 2017 έως τον Ιανουάριο του 2018, ενώ ήταν ενήλικος και εργοδότης της ανήλικης Μ. που εξαρτάτο εργασιακά από αυτόν, α) σε μη επακριβώς προσδιοριζόμενη ημερομηνία, πάντως σε ημέρα εντός του μήνα Δεκεμβρίου του 2017 και εντός του ως άνω καταστήματος - κομμωτηρίου του περί το τέλος ωραρίου εργασίας, όταν το υπόλοιπο προσωπικό είχε αποχωρήσει από τον χώρο εργασίας και είχε μείνει μόνο η ανήλικη, Μ. Μ., που σφουγγάριζε το κατάστημα, την πλησίασε και της ζήτησε να καθίσει στα πόδια του και, όταν αυτό συνέβη, ο κατηγορούμενος άρχισε να τη θωπεύει σε διάφορα σημεία του σώματός της και στο σημείο των γεννητικών της οργάνων, β) σε μη επακριβώς προσδιοριζόμενη ημερομηνία, πάντως σε ημέρα εντός του μήνα Δεκεμβρίου του 2017 και κατά τη βραδινή έξοδο σε εστιατόριο της πόλης του Βόλου μαζί με όλο το προσωπικό του κομμωτηρίου, ο κατηγορούμενος χωρίς να γίνεται αντιληπτός από τους άλλους, θώπευε τα πόδια της ανήλικης, Μ. Μ. του Γ., γ) σε μη επακριβώς προσδιοριζόμενη ημερομηνία, πάντως σε ημέρα εντός του μήνα Δεκεμβρίου του 2017 και εντός του καταστήματος - κομμωτηρίου του, βγαίνοντας η ανήλικη από την τουαλέτα, την αποκάλεσε "δημόσιο κίνδυνο" και παίρνοντας την αγκαλιά τη φίλησε στο στόμα, δ) σε μη επακριβώς προσδιοριζόμενη ημερομηνία, πάντως σε ημέρα εντός του μήνα Δεκεμβρίου του 2017 στην πόλη του Βόλου και σε βραδινή έξοδο με την ως άνω ανήλικη σε κινηματογράφο, εντός της αίθουσας, τη θώπευε στα πόδια και στο σημείο των γεννητικών της οργάνων, ενώ κατά την επιστροφή τους στο σπίτι της και εντός του αυτοκινήτου του, ρίχνοντας τα μπροστινά καθίσματα προς τα πίσω άρχισε να τη θωπεύει σε διάφορα σημεία του σώματός της και στα γεννητικά της όργανα και να τη φιλά σε διάφορα σημεία του σώματός της, ε) σε μη επακριβώς προσδιοριζόμενη ημερομηνία, πάντως σε ημέρα εντός του μήνα Ιανουάριου του 2018 και εντός του καταστήματος - κομμωτηρίου του, όταν το υπόλοιπο προσωπικό είχε αποχωρήσει από τον χώρο εργασίας και είχε μείνει μόνο η ανήλικη, Μ. Μ. του Γ., που σφουγγάριζε το κατάστημα, της ζήτησε να έρθει κοντά του και τότε άρχισε να τη χαϊδεύει στα γεννητικά της όργανα και της κατέβασε το παντελόνι της μέχρι τα γόνατα και στ) σε μη επακριβώς προσδιοριζόμενη ημερομηνία, πάντως σε ημέρα εντός του μήνα Δεκεμβρίου του 2017, κατά τη διάρκεια ταξιδιού που πραγματοποίησε με την ως άνω ανήλικη στη Θεσσαλονίκη για την παρακολούθηση σεμιναρίου κομμωτικής τέχνης για εκπαιδευτικούς λόγους, εντός του αυτοκινήτου του τη θώπευσε στα πόδια, στα γεννητικά της όργανα και στο στήθος, σηκώνοντας την μπλούζα της. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι κατά το χρονικό διάστημα από τον Φεβρουάριο του 2018 έως και τον Σεπτέμβριο του 2018 ο κατηγορούμενος, ενώ ήταν ενήλικος και επέβλεπε ως εργοδότης την ανήλικη Μ. Μ. που είχε συμπληρώσει τα δεκατέσσερα έτη και την είχαν εμπιστευθεί οι γονείς της, ενήργησε κατ' εξακολούθηση γενετήσιες πράξεις με αυτήν και ειδικότερα τον Φεβρουάριο του 2018, με πρόφαση την παρακολούθηση ενός σεμιναρίου κομμωτικής για εκπαιδευτικούς σκοπούς στην Αθήνα, ο κατηγορούμενος οργάνωσε το ταξίδι στην Αθήνα για τον ίδιο και την ανήλικη μόνο, έχοντας τη συναίνεσή της, αλλά και των γονέων της, οι οποίοι πίστευαν ότι θα ήταν μαζί τους και άλλες εργαζόμενες του κομμωτηρίου, ο οποίος (κατηγορούμενος) φρόντισε η διαμονή τους να είναι σε κοινό δωμάτιο με διπλό κρεβάτι στο ξενοδοχείο "Athens Atrium Hotel. Όταν έφθασαν στο ξενοδοχείο και ανέβηκαν στο δωμάτιο ο κατηγορούμενος ήρθε για πρώτη φορά σε κατά φύση συνουσία μαζί της. Επίσης, αποδείχθηκε ότι στο Βόλο, σε μη επακριβώς προσδιορισμένη ημέρα, πάντως κατά το χρονικό διάστημα από τον Φεβρουάριο του 2018 μέχρι και τον Σεπτέμβριο του 2018, ήρθε μαζί της μία φορά σε κατά φύση συνουσία εντός του κομμωτηρίου του, ικανοποιώντας έτσι τη γενετήσια ορμή και επιθυμία του. Ο κατηγορούμενος, απολογούμενος ουδόλως αμφισβήτησε τα αποδιδόμενα σ' αυτόν προαναφερθέντα αξιόποινα πραγματικά περιστατικά, ισχυριζόμενος ότι είχε συνάψει με την παριστάμενη προς υποστήριξη της κατηγορίας ερωτικό δεσμό, καθώς, κατά τον χρόνο τέλεσης των παραπάνω πράξεων, δεν γνώριζε ότι αυτή ήταν ανήλικη, αντίθετα είχε την πεποίθηση ότι η παθούσα ήταν ενήλικη, αφού, όπως πίστευε, είχε ολοκληρώσει τη φοίτησή της στο λύκειο. Ο ισχυρισμός αυτός του κατηγορούμενου δεν κρίνεται βάσιμος, καθώς, όπως αποδείχθηκε από τα προαναφερόμενα αποδεικτικά στοιχεία ο κατηγορούμενος γνώριζε από την αρχή ότι η παθούσα ήταν ανήλικη. Ειδικότερα, η γνώση αυτή του κατηγορούμενου προκύπτει αφενός μεν από τις σαφείς καταθέσεις στο ακροατήριο της παριστάμενης για την υποστήριξη της κατηγορίας και του μάρτυρα κατηγορίας πατέρα της G. M., οι οποίοι κατέθεσαν ότι τον Οκτώβριο του 2017 μετέβησαν μαζί στο κομμωτήριο του κατηγορούμενου για να ζητήσουν να την προσλάβει στην επιχείρησή του ως μαθητευόμενη, όπου τον πληροφόρησαν ότι η παθούσα ήταν ανήλικη, οι οποίες καταθέσεις δεν αναιρούνται από κάποιο άλλο αποδεικτικό στοιχείο, αφετέρου δε και από το γεγονός ότι στη σύμβαση μαθητείας, που υπογράφηκε από τον ίδιο τον κατηγορούμενο, συμβλήθηκε και ο πατέρας της παθούσας ως κηδεμόνας αυτής, η υπογραφή του οποίου δεν θα απαιτούνταν εάν η συμβαλλόμενη δεν ήταν ανήλικη. Η υπογραφή του πατέρα της παθούσας ως κηδεμόνα αυτής στην ανωτέρω σύμβαση δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολίας εκ μέρους του κατηγορουμένου σχετικά με την ανηλικότητα της αντισυμβαλλόμενης. Επίσης, ο κατηγορούμενος, καθ' όλο το χρονικό διάστημα μαθητείας στην επιχείρησή του της παριστάμενης προς υποστήριξη της κατηγορίας, υπέβαλε προς την ΕΠ.ΑΣ. ΟΑΕΔ Βόλου μηνιαίες αναλυτικές περιοδικές δηλώσεις, προκειμένου η μαθητευόμενη να επιδοτηθεί για το αντίστοιχο χρονικό διάστημα της πρακτικής της άσκησης, στις οποίες δηλώσεις περιλαμβάνονταν τα πλήρη στοιχεία της, μεταξύ των οποίων και η ημερομηνία γέννησής της (18-12-2001), ώστε να προκύπτει σαφώς η ανηλικότητά της, γεγονός το οποίο καταρρίπτει τον ως άνω ισχυρισμό του περί πλάνης του σχετικά με την ηλικία της παθούσας. Με βάση τα ανωτέρω αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά στοιχειοθετούνται, σε βάρος του κατηγορουμένου, κατά την αντικειμενική και υποκειμενική τους υπόσταση τα αδικήματα της κατάχρησης ανηλίκου σε ασέλγεια που αφορά δύο επιμέρους πράξεις τελεσθείσες στην Αθήνα και στον Βόλο και της προσβολής γενετήσιας αξιοπρέπειας, όπως αυτές αναφέρονται ειδικότερα στο διατακτικό, απορριπτόμενων ως αβάσιμων του ως άνω αυτοτελούς ισχυρισμού του κατηγορουμένου περί πραγματικής πλάνης του όσον αφορά την ηλικία της παθούσας, αλλά και της παριστάμενης προς υποστήριξη της κατηγορίας περί ορθότερου νομικού χαρακτηρισμού των πράξεων ήτοι σε αυτή του άρθρου 342 παρ. 1γ νΠΚ για και 342 παρ. 2 νΠΚ (ΑΠ 1145/2022). Επομένως, κατά την ομόφωνη κρίση των μελών του Δικαστηρίου, πρέπει ο κατηγορούμενος να κηρυχθεί ένοχος των ως άνω αξιόποινων πράξεων της κατάχρησης ανηλίκου σε ασέλγεια και της προσβολής γενετήσιας αξιοπρέπειας.

Περαιτέρω όσον αφορά τις υπόλοιπες επιμέρους πράξεις του αδικήματος της κατάχρησης ανηλίκου σε ασέλγεια του αρ. 342 παρ. 1γ ΠΚ, που φέρεται να τέλεσε ο κατηγορούμενος σε βάρος της ως άνω ανήλικης στον Βόλο κατά το χρονικό διάστημα από τον Φεβρουάριο του 2018 έως τον Σεπτέμβριο του 2018, δεν δύναται να στοιχειοθετηθεί η αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος αυτού, από τη στιγμή που οι συνευρέσεις του κατηγορουμένου με την ανήλικη γινόταν εκτός του κομμωτηρίου και σε ώρες που είχε τελειώσει η εργασία της και εκπαίδευσή της στο κομμωτήριο και συγκεκριμένα γινόταν μεσημεριανές είτε βραδινές ώρες, αφού προηγουμένως η ανήλικη είχε τελειώσει την εργασία και είχε επιστρέφει στην οικία της και συνεπώς δεν συντρέχει το στοιχείο της εμπίστευσης της ανήλικης στον κατηγορούμενο ως εργοδότη και εκπαιδευτή της, δηλαδή εν προκειμένω δεν πρόκειται για δράστη που έχει την επιμέλεια της ανήλικης που την έχουν εμπιστευθεί για επίβλεψη ή φύλαξη (...). Επομένως, κατά την ομόφωνη κρίση των μελών του Δικαστηρίου, πρέπει ο κατηγορούμενος να κηρυχθεί αθώος για την πράξη της κατάχρησης ανηλίκου σε ασέλγεια ως προς τις επιμέρους αυτές πράξεις, όπως αυτή περιγράφεται λεπτομερώς στο διατακτικό. Τέλος, όσον αφορά τις πράξεις για τις οποίες κηρύσσεται ένοχος ο κατηγορούμενος, πρέπει να αναγνωρισθεί ότι συντρέχει στο πρόσωπό του η ελαφρυντική περίσταση του πρότερου σύννομου βίου (άρθρο 84 παρ. 2 εδ.α του ΠΚ), όπως, άλλωστε, του αναγνωρίσθηκε πρωτοδίκως με την εκκαλούμενη απόφαση (άρθρο 470 του ΚΠΔ).". Ωστόσο όμως, όσον αφορά την εν μέρει απαλλαγή του κατηγορουμένου για το σκέλος της κατ' εξακολούθηση κατάχρησης ανήλικης που συμπλήρωσε τα δεκατέσσερα έτη από ενήλικο ο οποίος ενήργησε γενετήσιες πράξεις σε βάρος της, την οποία είχαν εμπιστευθεί σε αυτόν για να την επιβλέπει (άρθ. 342 παρ. 1γ νΠΚ), που έλαβαν χώρα σε βάρος αυτής (ως άνω ανήλικης) στον Βόλο Μαγνησίας κατά το χρονικό διάστημα από τον Φεβρουάριο του 2018 έως τον Σεπτέμβριο του 2018, το Μ.Ο.Ε. Λάρισας, με την προσβαλλόμενη απόφαση εσφαλμένα δέχθηκε ότι δεν συντρέχει το στοιχείο της αντικειμενικής υπόστασης της εμπίστευσης της ανήλικης στον κατηγορούμενο ως εργοδότη και εκπαιδευτή, δηλαδή δεν επρόκειτο για ενήλικο δράστη που έχει την επίβλεψη αυτής, με την ανωτέρω από 25-10-2017 σύμβαση μαθητείας, για το λόγο ότι οι συνερεύσεις του κατηγορουμένου με την ανήλικη γινόταν εκτός του κομμωτηρίου και σε ώρες που είχε τελειώσει η εργασία της και η εκπαίδευσή της στο κομμωτήριο. Και, τούτο, διότι κατά τα δεκτά γενόμενα με την προσβαλλόμενη απόφαση πραγματικά περιστατικά που αναφέρονται στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης (σελ. 103), τα οποία συμπληρώνουν το σκεπτικό αυτής, η από 25-10-2017 σύμβαση μαθητείας είχε διάρκεια από 27-10-2017 έως 30-06-2019, και δεν είχε επέλθει διακοπή αυτής το επίδικο χρονικό διάστημα τέλεσης των γενετήσιων πράξεων, από τον Φεβρουάριο 2018 έως και τον Σεπτέμβριο του 2018, ενώ μόνο η δεκτή γενόμενη με την προσβαλλόμενη απόφαση, διενέργεια των γενετήσιων πράξεων, το ανωτέρω χρονικό διάστημα, εκτός του κομμωτηρίου και σε ώρες που είχε τελειώσει η εργασία και εκπαίδευσή της στο κομμωτήριο, και συγκεκριμένα μεσημεριανές είτε βραδινές ώρες, αφού προηγουμένως η ανήλικη είχε τελειώσει την εργασία και είχε επιστρέψει στην οικία της, δεν αναιρεί την ύπαρξη της μη διακοπείσας σύμβασης μαθητείας, που θεμελιώνει τη σχέση εμπίστευσης και καθιστά το δράστη ενεργητικό υποκείμενο τέλεσης του αδικήματος, εφόσον καθ' όλη τη διάρκεια της σύμβασης μαθητείας διατηρεί "εν παντί τόπω και χρόνω" την ιδιότητα του προσώπου στο οποίο οι γονείς εμπιστεύθηκαν την ανήλικη για εκπαίδευση και εργασία, ο δε δράστης, καταχρώμενος αυτήν ακριβώς την εμπιστοσύνη παρέπεισε την ανήλικη να τον ακολουθεί στην οικία του και να συνευρίσκεται ερωτικά μαζί του επανειλημμένα, ενώ η φαινομενική ανώριμη συναίνεση της ανήλικης σε αυτό είναι νομικά αδιάφορη. Επομένως, η προσβαλλόμενη απόφαση υπέπεσε στην πλημμέλεια της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής του άρθρου 342 παρ. 1γ νΠΚ, που ιδρύει την από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε του ΚΠοινΔ λόγο αναίρεσης.

Συνεπώς, πρέπει να γίνει δεκτός ως κατ' ουσίαν βάσιμος ο μοναδικός λόγος αναίρεσης της ασκηθείσας από τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου αίτησης αναίρεσης, να γίνει δεκτή αυτή και να αναιρεθεί εν μέρει η με αριθμό 196-176/ 21-06-2024 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Λάρισας, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, κατά το παραπάνω απαλλακτικό σκέλος αυτής, που αφορά τις επιμέρους πράξεις του αδικήματος της κατάχρησης ανηλίκου που φέρεται να τέλεσε ο κατηγορούμενος κατά το χρονικό διάστημα από τον Φεβρουάριο του 2018 έως τον Σεπτέμβριο του 2018 και συνακόλουθα ως προς τις περί ποινών διατάξεις της και να παραπεμφθεί η υπόθεση κατά το αναιρούμενο ως άνω μέρος για νέα συζήτηση στο κατ' άρθρο 519 ΚΠΔ αρμόδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές και ενόρκους, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δέχεται τη με αριθμ. 55/27-12-2024 αίτηση αναίρεσης του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου.

Αναιρεί τη με αριθμ. 169-176/21-06-2024 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Λάρισας, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, ως προς το απαλλακτικό μέρος αυτής, με το οποίο κηρύχθηκε αθώος ο κατηγορούμενος Π. Γ. του Γ., κάτοικος ..., που αφορά τις επιμέρους πράξεις του αδικήματος της κατάχρησης ανηλίκου που φέρεται να τέλεσε ο κατηγορούμενος κατά το χρονικό διάστημα από τον Φεβρουάριο του 2018 έως τον Σεπτέμβριο του 2018 και συνακόλουθα ως προς τις περί ποινών διατάξεις της.

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση κατά το αναιρούμενο ως άνω μέρος, στο ίδιο Δικαστήριο που την εξέδωσε, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές και ενόρκους, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Μαρτίου 2025.

Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 8 Απριλίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή