<< Επιστροφή

Αριθμός 623/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Λεπενιώτη Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωστούλα Πρίγγουρη, Παρασκευή Τσούμαρη, Σταυρούλα Κουσουλού και Μερόπη Τζουγκαράκη-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 10 Ιανουαρίου 2025, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Παγώνας Ζάκκα (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γ. Β., για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Ε. Κ. του Η., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Μπούρα, για αναίρεση της απόφασης ΖΤ 1362/2024 του Ζ' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Με υποστηρίζοντα την κατηγορία τον Κ. Τ. του Ν., κάτοικο ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Φακατσέλη.

Το Ζ' Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ' αριθ. 41/21.10.2024 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...

Αφού άκουσε Την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που είχαν δικάσει την υπόθεση και τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

H κρινόμενη αίτηση αναίρεσης του Ε. Κ. του Η. και της Ε., κατοίκου ..., που ασκήθηκε με δήλωση του ιδίου του αναιρεσείοντος την 21-10-2024 στην αρμόδια γραμματέα του Πλημμελειοδικείου Αθηνών, συνταχθείσας της υπ' αριθ. 41/2024 σχετικής έκθεσης, για αναίρεση της υπ' αριθ. 1362/2024 απόφασης του Ζ' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, που καταχωρίσθηκε την 16-10-2024 στο ειδικό βιβλίο, όπως προκύπτει από την σχετική υπηρεσιακή βεβαίωση επί αντιγράφου αυτής, με την οποία ο αναιρεσείων καταδικάσθηκε σε ποινή φυλάκισης δύο (2) ετών, ανασταλείσα επί τριετία, για την αξιόποινη πράξη της επικίνδυνης σωματικής βλάβης, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 462 παρ. 1β', 464, 466 παρ. 1α', 473 παρ. 2 και 3, 474 παρ. 1γ και 4, 504 παρ. 1 και 505 παρ. 1α' ΚΠΔ) και περιέχει ως λόγο αναίρεσης, κατ' ορθή νοηματική εκτίμηση, την έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, (άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ), επομένως είναι παραδεκτή και πρέπει να εξετασθεί περαιτέρω κατ' ουσία ως προς τον προβαλλόμενο λόγο της. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ, προκύπτει ότι η απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της καταδικαστικής απόφασης, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα, λόγο αναίρεσης, εκτείνεται όχι μόνο στην κρίση του δικαστηρίου για την ενοχή, δηλαδή, στην αναφορά με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, των πραγματικών περιστατικών, τα οποία αποδείχτηκαν από την ακροαματική διαδικασία και από τα οποία το δικαστήριο που την εξέδωσε συνήγαγε την ύπαρξη των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος για το οποίο καταδικάσθηκε ο κατηγορούμενος, αλλά περιλαμβάνει και την αναφορά των αποδεικτικών μέσων από τα οποία προέκυψαν τα περιστατικά αυτά και τους νομικούς συλλογισμούς με βάση τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη και το δικαστήριο οδηγήθηκε στην καταδικαστική του κρίση. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι επιτρεπτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο. Ως προς τα αποδεικτικά μέσα αρκεί να αναφέρονται κατ' είδος γενικώς, χωρίς να απαιτείται να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά από το καθένα και χωρίς να απαιτείται να αναφέρεται από ποιο συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο προέκυψε η κάθε παραδοχή, ούτε είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διάφορων αποδεικτικών μέσων μεταξύ τους (εγγράφων, μαρτυρικών καταθέσεων). Επίσης, δεν απαιτείται να προσδιορίζεται ποιο βάρυνε περισσότερο για τον σχηματισμό της δικαστικής κρίσης, αρκεί να προκύπτει με βεβαιότητα ότι το δικαστήριο έλαβε υπ' όψη του και συνεκτίμησε για τον σχηματισμό της δικαστικής πεποίθησης όλα τα αποδεικτικά μέσα και όχι μερικά κατ' επιλογή, όπως επιβάλλουν οι διατάξεις των άρθρων 177 παρ. 1 και 178 ΚΠΔ, αφού η αιτιολογία δεν μπορεί να είναι επιλεκτική, να στηρίζεται δηλαδή σε ορισμένα δεδομένα της αποδεικτικής διαδικασίας χωρίς να συνεκτιμά άλλα που εισφέρθηκαν κατ' αυτή, γιατί τότε δημιουργούνται λογικά κενά και μια τέτοια αιτιολογία δεν θεωρείται εμπεριστατωμένη (ΑΠ 662/2024, ΑΠ 1141/2022, ΑΠ 571/2019, ΑΠ 510/2018). Επιπροσθέτως, πρέπει να σημειωθεί ότι δεν αποτελούν λόγους αναίρεσης η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων ή η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων και των λοιπών αποδεικτικών μέσων, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας (ΑΠ 1204/2019, ΑΠ 61/2017).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Ζ' Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, το οποίο δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 1362/2024 απόφασή του κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα, Ε. Κ. του Η. και της Ε., κάτοικο ... (περιοχή ...), για την αξιόποινη πράξη της επικίνδυνης σωματικής βλάβης (άρθρα 309-308 παρ.1α' ΠΚ), με χρόνο τέλεσης αυτής την 21-4-2018 και τόπο τέλεσης την Αθήνα, στην (περιοχή ...), σε βάρος του εγκαλούντος και υποστηρίζοντος την κατηγορία, Κ. Τ. του Ν. και της Ε., κατοίκου ... και καταδίκασε τον αναιρεσείοντα σε ποινή φυλάκισης δύο (2) ετών, ανασταλείσα επί διετία. Από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης, που παραδεκτώς επισκοπεί το δικαστήριο για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, προκύπτει ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, που την εξέδωσε, στο σκεπτικό της διέλαβε, κατά λέξη, τα ακόλουθα: "Από την κύρια αποδεικτική διαδικασία, από τις καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και υπεράσπισης, που εξετάστηκαν νομότυπα στο ακροατήριο σε συνδυασμό με την απολογία του κατηγορουμένου και την εν γένει συζήτηση της υποθέσεως αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Ο εγκαλών, Κ. Τ. και ο κατηγορούμενος, Ε. Κ., τυγχάνουν σύνοικοι στην ίδια πολυκατοικία, η οποία βρίσκεται στη συμβολή των οδών ... και ... στην περιοχή του ... Αττικής. Λόγω της γειτνίασης αναπτύχθηκε, έριδα μεταξύ τους αναφορικά με τη χρήση των θέσεων στάθμευσης, ήδη δε στις ... ο κατηγορούμενος είχε καλέσει την Άμεση Δράση, καταγγέλλοντας ότι ο εγκαλών σταθμεύσει το με αριθμό κυκλοφορίας ... αυτοκίνητο ιδιοκτησίας του σε θέση πάρκινγκ εντός πυλωτής, η οποία - κατά τους ισχυρισμούς του κατηγορουμένου ανήκει στον ίδιο (βλ. απόσπασμα ημερήσιου δελτίου οχήματος του υπ' αριθμ. ... της ... της Διεύθυνσης Άμεσης Δράσης Αττικής). Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι στις 21/04/2018 και περί ώρα 21:00 ο εγκαλών είχε εκ νέου σταθμεύσει το όχημά του στην ως άνω θέση. Αυτό προκάλεσε την οργή του κατηγορουμένου, ο οποίος επίσης εκείνη την ώρα αφικνούνταν στην πολυκατοικία με το δικό του όχημα και ο οποίος επιτέθηκε σε αυτόν και με πρόθεση προξένησε σε αυτόν σωματική κάκωση και βλάβη της υγείας του με τρόπο που μπορούσε να προκαλέσει κίνδυνο της ζωής του παθόντος ή βαριά σωματική βλάβη αυτού. Ειδικότερα κατά τον ανωτέρω τόπο και χρόνο, επιτέθηκε έξωθεν της επί της οδού ... οικίας του στον εγκαλούντα Τ. Κ. χτυπώντας τον με γροθιές πολλές φορές στο πρόσωπο, στο κεφάλι, στο στήθος και στο υπόλοιπο σώμα και ρίχνοντάς τον στο έδαφος σχεδόν αναίσθητο με αποτέλεσμα να του προκαλέσει κάκωση κεφαλής με, μικρής έκτασης τραυματική υπαραχνοειδή αιμορραγία SAH δεξιά μετωπιαία, εκχύμωση δεξιού οφθαλμού και κάκωση θώρακος ΑΡ. Η πράξη του δε αυτή από τον τρόπο τελέσεώς της καθώς και του σημείου καταφοράς των πληγμάτων, μπορούσε να προκαλέσει κίνδυνο της ζωής του παθόντος ή βαριά σωματική βλάβη αυτού. Η πράξη αυτή του κατηγορουμένου αποδεικνύεται αφενός από τις μαρτυρικές καταθέσεις του ιδίου του εγκαλούντος, ο οποίος αναγνώρισε τον κατηγορούμενο να του επιτίθεται, αλλά και της κόρης του εγκαλούντος, η οποία, επιστρέφοντας από την παιδική χαρά, όπου λίγο νωρίτερα βρισκόταν και ο πατέρας της και είχε και αυτός αποχωρήσει, είδε έναν άνθρωπο να κτυπά έναν άλλον μπροστά στην πολυκατοικία τους και εν συνεχεία αναγνώρισε τον κατηγορούμενο ως δράστη της επίθεσης, την ώρα που έφευγε και επιβιβαζόταν στο δικό του όχημα, σημειωτέον ότι ο εγκαλών έσπευσε μέσα σε λίγη ώρα, ήτοι στις 21:50 στο Α.Τ. ... και κατήγγειλε τον κατηγορούμενο για ξυλοδαρμό (βλ. υπ' αριθμ. ....2018 αντίγραφο Βιβλίου Αδικημάτων - Συμβάντων ανωτέρω Α.Τ.). Αφετέρου αποδεικνύεται από το είδος και τη θέση των σωματικών βλαβών, όπως περιγράφονται στην υπ1 αριθμ. ....2018 βεβαίωση νοσηλείας του Γ.Ν.Α. "Γ. ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ", στο οποίο μετέβη αμέσως μετά την Αστυνομία ο παθών, ήτοι το βράδυ της 22.04.2018 και νοσηλεύθηκε έως τις 23.04.2018 καθώς πρόκειται για χτυπήματα, ήτοι εκχυμώσεις οφθαλμού, οι οποίες είναι συμβατές με γρονθοκόπηση και όχι με πτώση στο έδαφος, αφού ο οφθαλμός δεν είναι σημείο του σώματος, το οποίο προεξέχει, ώστε να πληγεί από πιθανή πτώση. Τα όσα δε ισχυρίστηκαν στο ακροατήριο οι μάρτυρες υπεράσπισης, Ε. Π., φίλος και συνάδελφος του κατηγορουμένου και Α. Π., σύζυγος του κατηγορουμένου, ότι ο κατηγορούμενος βρισκόταν σε άλλο τόπο εκείνο το χρονικό σημείο και, συγκεκριμένα ότι, αφού είχε μεταβεί από το μεσημέρι της ίδιας ημέρας με τον Ε. Π. στη Λειβαδιά για γεωργικές εργασίες, επέστρεψε στην Αθήνα πολύ μετά τις 21.00, ήτοι περί τις 22.30, όπου και τον ανέμενε στο πεζοδρόμιο η σύζυγος του Α. Π. μαζί με, τη φίλη της, Β. Π., οι οποίες συνομιλούσαν φιλικά και ότι εν συνεχεία μετέβησαν για επίσκεψη στην οικία της αδερφής της Α. Π., Δ. Π., παρίστανται απολύτως ψευδή, αφού αντικρούονται από καταθέσεις αυτοπτών μαρτύρων, ιατρικά έγγραφα περί του σημείου των σωματικών βλαβών και από το προαναφερόμενο υπ' αριθμ. ....2018 αντίγραφο Βιβλίου Αδικημάτων - Συμβάντων ανωτέρω Α.Τ. ..., από το οποίο αποδεικνύεται ότι ο εγκαλών είχε σπεύσει πολύ νωρίτερα στο ως άνω Α.Τ. για να καταγγείλει τον σε βάρος του ξυλοδαρμό από τον κατηγορούμενο, παρίσταται δε όλως ανεδαφικό σε σχέση με το είδος και τη φύση των εργασιών ο κατηγορούμενος να έχει εκτελέσει γεωργικές εργασίες και να μην έχει γευματίσει μέχρι το απόγευμα, εν συνεχεία δε να επιστρέφει και να μεταβαίνει απευθείας για κοινωνική επίσκεψη.
Συνεπώς, ο κατηγορούμενος πρέπει να κηρυχθεί ένοχος της πράξης, για την οποία κατηγορείται...".
Ακολούθως το παραπάνω δικαστήριο της ουσίας κήρυξε τον αναιρεσείοντα κατηγορούμενο, ένοχο για την αξιόποινη πράξη της επικίνδυνης σωματικής βλάβης (άρθρ. 1, 14, 16, 17, 18, 26 παρ. 1 εδ. α', 27, 51, 53, 79, 309-308 παρ. 1 α' του ΠΚ) και επέβαλε σ' αυτόν ποινή φυλάκισης δύο (2) ετών, η οποία ανεστάλη για μία τριετία, με το ακόλουθο κατά πιστή αντιγραφή διατακτικό: "Στην Αθήνα, περιοχή ..., στις 21/04/2018, με πρόθεση προξένησε σε άλλον σωματική κάκωση και βλάβη της υγείας αυτού με τρόπο που μπορούσε να προκαλέσει κίνδυνο της ζωής του παθόντος ή βαριά σωματική βλάβη αυτού. Ειδικότερα κατά τον ανωτέρω τόπο και χρόνο, επιτέθηκε έξωθεν της επί της οδού ... οικίας του στον εγκαλούντα Τ. Κ. χτυπώντας τον με γροθιές πολλές φορές στο πρόσωπο, στο κεφάλι, στο στήθος και στο υπόλοιπο σώμα και ρίχνοντας τον στο έδαφος σχεδόν αναίσθητο, με αποτέλεσμα να του προκαλέσει κάκωση κεφαλής με μικρής έκτασης τραυματική υπαραχνοειδή αιμορραγία SAH δεξιά μετωπιαία και κάκωση θώρακος ΑΡ. Η πράξη του δε αυτή από τον τρόπο τελέσεώς της καθώς και του σημείου καταφοράς των πληγμάτων, μπορούσε να προκαλέσει κίνδυνο της ζωής του παθόντος ή βαριά σωματική βλάβη αυτού". Ωστόσο, στο ανωτέρω προοίμιο της αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης δεν γίνεται μνεία ότι λήφθηκαν υπόψη και συνεκτιμήθηκαν από το δικαστήριο της ουσίας τα πρακτικά της εκκαλούμενης απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, τα αναγνωστέα έγγραφα που αναφέρονται σ' αυτή και τα απαριθμούμενα στην προσβαλλόμενη απόφαση έγγραφα, τα οποία αναγνώσθηκαν δημόσια στο ακροατήριο του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου. Άλλωστε ούτε από άλλη αναφορά του περιεχομένου του αιτιολογικού της προσβαλλόμενης απόφασής του προκύπτει, είτε ευθέως είτε διηγηματικώς, ότι λήφθηκαν υπόψη και συνεκτιμήθηκαν όλα τα έγγραφα με τα λοιπά στοιχεία που εισφέρθηκαν κατά την ακροαματική διαδικασία, αφού στο αιτιολογικό της προσβαλλόμενης απόφασης γίνεται μνεία μόνο τριών εκ των αναγνωσθέντων και εισφερθέντων στην αποδεικτική διαδικασία εγγράφων ήτοι α) του αποσπάσματος ημερησίου δελτίου οχήματος ... της 28/3/2018 της Διεύθυνσης Άμεσης Δράσης Αττικής, β) του υπ' αριθμ. ...-2018 αντιγράφου Βιβλίου Αδικημάτων-Συμβάντων και γ) της υπ' αριθμ. ...-2018 βεβαίωσης νοσηλείας του Γ.Ν.Α "Γ. ΓΕΝΝΗΜATΑΣ". Έτσι, από το ανωτέρω περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης δεν προκύπτει και μάλιστα κατά τρόπο αναμφισβήτητο, ότι όλα τα έγγραφα λήφθηκαν υπόψη και συνεκτιμήθηκαν με τα υπόλοιπα αποδεικτικά μέσα, αφού τα έγγραφα δεν μνημονεύονται καθόλου στο προοίμιο του σκεπτικού, ενώ στο κυρίως περιεχόμενο αυτού, υπάρχει αναφορά μεμονωμένων εγγράφων γεγονός που δεν επιβεβαιώνει ότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα από το δικαστήριο της ουσίας και ότι αυτά στο σύνολό τους αξιολογήθηκαν με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα για την διαμόρφωση της καταδικαστικής του κρίσης. Εν όψει αυτών, η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται της απαιτούμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας ως προς την συνεκτίμηση και συναξιολόγηση όλων των αποδεικτικών μέσων, από τα οποία το δευτεροβάθμιο δικαστήριο κατέληξε στην ως άνω (καταδικαστική) κρίση του και ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ, σχετικός λόγος της αίτησης αναίρεσης είναι βάσιμος. Επομένως, πρέπει, να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 519 του ΚΠΔ, να παραπεμφθεί η υπόθεση προς νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο που την εξέδωσε, συγκροτούμενο από δικαστές άλλους, εκτός απ' αυτούς που δίκασαν προηγουμένως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθ. 1362/24 απόφαση του Ζ' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Φεβρουαρίου 2025.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Απριλίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή