<< Επιστροφή

Αριθμός 707/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αγάπη Τζουλιαδάκη Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνα Νάκου, Σπυρίδωνα Κουτσοχρήστο, Γεώργιο Παπαγεωργίου και Διονυσία Νίκα-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Μαρτίου 2025, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Παγώνας Ζάκκα (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ε. Κ., για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, για αναίρεση της υπ'αριθμ. AM 3144/2024 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Με κατηγορούμενο τον Α. Τ. του Γ., κάτοικο ..., ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Λάμπρου Τσόπρα.

Το Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητά τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 17 Δεκεμβρίου 2024 η οποία ασκήθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, Ν. Κ., έλαβε αριθμό 52/2024, και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...

Αφού άκουσε Την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση, στο ίδιο Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από αυτούς που δίκασαν προηγουμένως και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 505 παρ.2 εδ.α' του ΚΠΔ., ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μπορεί να ζητήσει την αναίρεση οποιασδήποτε τελεσίδικης ή ανέκκλητης αποφάσεως μέσα στην προθεσμία που ορίζεται στο άρθρο 507 του ιδίου κώδικα δηλαδή μέσα σε τριάντα ημέρες, από την καταχώρηση καθαρογραμμένης της απόφασης στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ.3 ΚΠΔ. Από την διάταξη αυτή προκύπτει ότι, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου δικαιούται να ασκήσει αναίρεση κατά οποιασδήποτε αποφάσεως, αθωωτικής ή καταδικαστικής, οποιουδήποτε ποινικού δικαστηρίου, και για όλους τους λόγους που περιλαμβάνονται στο άρθρο 510 παρ.1 ΚΠΔ, μεταξύ των οποίων και αυτός της έλλειψης της απαιτούμενης από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (510 παρ. 1 Δ' ΚΠΔ) (ΑΠ 840/2023, ΑΠ 549/2023, ΑΠ 420/2023, ΑΠ 325/2023).

Στην προκειμένη περίπτωση, εισάγεται προς κρίση η υπ αριθμ. 52/17-12-2024 αίτηση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, για αναίρεση της υπ`αριθμ. ΑΜ 3144/2024 αποφάσεως του Α' Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία ο κατηγορούμενος Α. Τ. του Γ., κάτοικος ... (οδός ...), κηρύχθηκε αθώος, για την πράξη πράξης της απλής σωματικής βλάβης σε βάρος ανηλίκου που συνοικεί με τον δράστη, που φέρεται ότι τελέστηκε στον ... εντός του μηνός Δεκεμβρίου 2022. Η αίτηση αυτή ασκήθηκε νομότυπα, με δήλωση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στον Γραμματέα του ιδίουΔικαστηρίου και εμπρόθεσμα, διότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν καταχωρήθηκε στο Ειδικό Βιβλίο του άρθ. 473 παρ. 3 ΚΠΔ (άρθρα 464, 504 παρ. 1, 505 παρ. 2 εδ.α, 507, 474 παρ. 4 του ΚΠΔ) . Επίσης, είναι παραδεκτή, διότι ασκήθηκε από δικαιούμενο πρόσωπο, στρέφεται κατά υποκείμενης στο ένδικο αυτό μέσο απόφασης και περιέχει παραδεκτό και ορισμένο λόγο αναίρεσης, θεμελιούμενο στη διάταξη του άρθρου 510§1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ (άρθρα 504 παρ. 1, 505 παρ. 2 510 παρ. 1 στοιχ. Δ ΚΠΔ).

Πρέπει επομένως, να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς τη βασιμότητα του λόγου της. Έλλειψη της απαιτούμενης, από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ, ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της δικαστικής απόφασης, η οποία ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα λόγο αναίρεσης, προκειμένου ειδικά για αθωωτική απόφαση, ενόψει του τεκμηρίου της αθωότητας, που θεσπίζεται και από τη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 2 της Ε.Σ.Δ.Α. (Ν.Δ. 53/1974), υπάρχει όταν: α) είτε δεν αναφέρονται στην απόφαση καθόλου, είτε αναφέρονται κατά τρόπο ελλιπή ή ασαφή, τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και δικαιολογούν την κρίση για μη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων της αξιοποίνου πράξεως, που αποδίδεται στον κατηγορούμενο και β) δεν αναφέρονται στην απόφαση, ως προς το είδος τους, τα αποδεικτικά μέσα, από τα οποία προέκυψαν τα περιστατικά αυτά, καθώς και οι λόγοι (αιτιολογικές σκέψεις) για τους οποίους το Δικαστήριο της ουσίας κατέληξε σε αθωωτική κρίση και δεν ήταν δυνατό να καταλήξει στο πόρισμα ότι ο κατηγορούμενος πραγμάτωσε την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της ελεγχόμενης αξιόποινης πράξης. (ΟλΑΠ 2/2017, ΟλΑΠ 3/2010, ΑΠ 840/2023, ΑΠ 549/2023, ΑΠ 323/2023, ΑΠ 44/2023, ΑΠ 484/2020).

Επίσης, ως προς την έκθεση των αποδείξεων, για να είναι αιτιολογημένη η αθωωτική απόφαση, πρέπει να αναφέρεται ή να συνάγεται από ολόκληρο το περιεχόμενο του σκεπτικού της, κατά τρόπο αναμφισβήτητο, ότι το Δικαστήριο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε για την διαμόρφωση της αθωωτικής κρίσης του όλα ανεξαιρέτως τα αποδεικτικά μέσα που μνημονεύονται στα πρακτικά, και όχι μόνο μερικά από αυτά κατ' επιλογή. (ΟλΑΠ 1/2020, ΑΠ 840/2023, ΑΠ 327/2023, ΑΠ 1404/2022, ΑΠ 353/2022, ΑΠ 377/21).

Έτσι, υπάρχει έλλειψη αιτιολογίας, όταν το Δικαστήριο δεν αιτιολογεί με σαφήνεια και πληρότητα γιατί δεν πείστηκε για την ενοχή του κατηγορουμένου από τα αποδεικτικά μέσα που αναφέρονται στα πρακτικά και τα οποία έλαβε υπόψη για τον σχηματισμό της κρίσης του ή όταν δεν είναι βέβαιο ότι έλαβε υπόψη στο σύνολό τους όλα τα έγγραφα ή το περιεχόμενο όλων των μαρτυρικών καταθέσεων ή ότι δεν πραγματοποίησε τον επιβαλλόμενο από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 177 § 1 και 178 ΚΠΔ λειτουργικό συσχετισμό, συνεκτίμηση και συναξιολόγηση του περιεχομένου όλων των αποδεικτικών μέσων (ΑΠ 44/2023) Ούτε αρκεί για την πληρότητα της αιτιολογίας της αθωωτικής απόφασης μόνη η σκέψη ότι προέκυψαν αμφιβολίες για την ενοχή του κατηγορουμένου ή ότι δεν πείσθηκε το Δικαστήριο, εκτός αν δεν προσκομίσθηκε κανένα αποδεικτικό στοιχείο, ούτε εξετάσθηκε μάρτυρας (ΟλΑΠ 1/2020, ΑΠ 840/2023, ΑΠ 519/2023, ΑΠ 325/2023, ΑΠ 44/2023, ΑΠ 219/2023).

Στην προκειμένη περίπτωση το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, σύμφωνα με το διατακτικό της προσβαλλομένης υπ'αριθμ. 3144/2024 αποφάσεως, κήρυξε τον κατηγορούμενο Α. Τ. του Γ., αθώο λόγω αμφιβολιών της αποδιδόμενης σ' αυτόν αξιόποινης πράξης της απλής σωματικής βλάβης και ειδικότερα του ότι: "Στον ..., εντός του μηνός Δεκεμβρίου του έτους 2022, με πρόθεση προκάλεσε απλή σωματική βλάβη, υπό την έννοια του άρθρου 308 παρ. 1 εδ. α' ΠΚ και δη απλές σωματικές κακώσεις, σε ανήλικο ο οποίος συνοικούσε με τον ίδιο. Συγκεκριμένα, στον ανωτέρω τόπο και χρόνο, σήκωσε το ανήλικο υιό του, Γ. Τ., γεν. ..., με τον οποίο, κατά τον ως άνω χρόνο, συνοικούσε και τον κράτησε ανάποδα από τα πόδια, τον έκανε μερικές στροφές και τον πέταξε σε έναν τοίχο, με αποτέλεσμα να του προκαλέσει μελανιές στο σώμα του". Από την επισκόπηση των πρακτικών της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι για να καταλήξει στην ανωτέρω απαλλακτική του κρίση το ως άνω Δικαστήριο, δέχθηκε, μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων, τα οποία προσδιορίζονται κατ` είδος σ` αυτή , κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Από την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα κατηγορίας, το σύνολο των εγγράφων σε συνδυασμό με την απολογία του κατηγορούμενου και την εν γένει αποδεικτική διαδικασία το Δικαστήριο διατηρεί αμφιβολίες ως προς την τέλεση από τον κατηγορούμενο της αξιόποινης πράξης που του αποδίδεται με το κατηγορητήριο, καθόσον δεν κατόρθωσε να μορφώσει πλήρη δικανική πεποίθηση ως προς τα κατά τόπο και χρόνο περιστατικά που αναφέρονται στο διατακτικό της παρούσας. Ειδικότερα, δεν αποδείχθηκε πέραν πάσης αμφιβολίας ότι στον ..., εντός του μηνός Δεκεμβρίου του έτους 2022, με πρόθεση προκάλεσε απλή σωματική βλάβη, υπό την έννοια του άρθρου 308 παρ. 1 εδ. α' ΠΚ και δη απλές σωματικές κακώσεις, σε ανήλικο ο οποίος συνοικούσε με τον ίδιο και συγκεκριμένα ότι στον ανωτέρω τόπο και χρόνο, σήκωσε τον ανήλικο υιό του, Γ. Τ., γεν. ..., με τον οποίο, κατά τον ως άνω χρόνο, συνοικούσε και τον κράτησε ανάποδα από τα πόδια, τον έκανε μερικές στροφές και τον πέταξε σε έναν τοίχο, με αποτέλεσμα να του προκαλέσει μελανιές στο σώμα του. Το Δικαστήριο διατηρεί αμφιβολίες ως προς την ενοχή του κατηγορούμενου, ενόψει ιδίως της ένορκης κατάθεσης του μηνυτή και ώδε μάρτυρα κατηγορίας Δ. Τ., διευθυντή του Ιδιωτικού Σχολείου με την επωνυμία "ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ Ο ΠΛΑΤΩΝ ΑΕ" κατά τον φερόμενο χρόνο τέλεσης της αξιόποινης πράξης ενώπιον του ακροατηρίου του Δικαστηρίου αυτού, ο οποίος -μεταξύ άλλων- κατέθεσε ότι ουδέποτε είχε διαπιστώσει την ύπαρξη εκχυμώσεων ή έτερων σωματικών βλαβών στον ανήλικο μαθητή των ως άνω εκπαιδευτηρίων, Γ. Τ., ώστε να του δημιουργηθεί η υποψία ότι το ανήλικο τέκνο του κατηγορουμένου διαβιούσε σε κακοποιητικό περιβάλλον, ούτε εξάλλου από την περιγραφή της πράξης, ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος είχε πιάσει τον ανήλικο από τα πόδια, τον έκανε μερικές στροφές και τον πέταξε σε έναν τοίχο, καταφάσκεται άνευ αμφιβολίας η πρόθεση τέλεσης σωματικής βλάβης στον ανήλικο, καθώς η αντίστοιχη κίνηση, ήτοι του κρατήματος ανάποδα και του στροβιλισμού προσιδιάζει περισσότερο σε παιχνίδι μεταξύ γονέα και τέκνου παρά σε κακοποιητική συμπεριφορά.

Συνεπώς, ο κατηγορούμενος πρέπει να κηρυχθεί αθώος λόγω αμφιβολιών για την αξιόποινη πράξη της απλής σωματικής βλάβης σε βάρος ανηλίκου που συνοικεί με τον δράστη, κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στο διατακτικό". Με τις παραδοχές αυτές, το Δικαστήριο της ουσίας δεν διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση του την κατά τα προαναφερθέντα απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. Ειδικότερα, το ανωτέρω Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του και δεν αξιολόγησε στο σύνολό τους όλα ανεξαιρέτως τα αποδεικτικά μέσα που είχε στη διάθεσή του για να διαμορφώσει την κρίση του, αλλά επιλεκτικά έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε μερικά μόνο από αυτά, καθώς και περικοπές κάποιων από αυτά. Συγκεκριμένα, το Δικαστήριο για τον σχηματισμό της παραπάνω κρίσης του, δεν έλαβε υπόψη του και δεν αξιολόγησε, παρά τη μνεία στο προοίμιο του αιτιολογικού της αποφάσεως αυτής ότι ελήφθησαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, α) το από 13/1/2023 χειρόγραφο σημείωμα της δασκάλας Χ. Μ., απευθυνόμενο στη διεύθυνση του σχολείου , στο οποίο αυτή βεβαιώνει ότι ο ανήλικος της περιέγραψε χειροδικίες και κακοποιητικές συμπεριφορές του κατηγορούμενου προς τον ίδιο μεταξύ των οποίων και τη συγκεκριμένη επίδικη πράξη, γεγονότα που είχαν ως συνέπεια να τρέφει αισθήματα θυμού για τον πατέρα του β) το από13-1-2023 χειρόγραφο σημείωμα του ανηλίκου με ανάλογο περιεχόμενο. Επίσης, από το ως άνω σκεπτικό προκύπτει ότι το ρηθέν αποδεικτικό πόρισμα της ανωτέρω αποφάσεως στηρίχθηκε εμφανώς στην κατάθεση του μάρτυρα Δ. Τ., διευθυντή του ιδιωτικού σχολείου "ΠΛΑΤΩΝ ΑΕ" ο οποίος, όμως, ναι μεν κατέθεσε ότι "δεν είδε μελανιές", πλην όμως διευκρίνισε ότι η μη διαπίστωση εκ μέρους του σωματικών κακώσεων οφείλεται όχι στο ότι ερεύνησε σωματικά το παιδί και δεν είδε να υπάρχουν μελανιές αλλά στο ότι δεν εξέτασε το παιδί, όπερ σημαίνει ότι δεν είχε αντίστοιχη γνώση, και επομένως, η κατάθεση αυτού ουδόλως συνηγορεί υπέρ οιασδήποτε αμφιβολίας για την ύπαρξη κακώσεων. Ούτε αρκεί, σύμφωνα και με όσα αναφέρθηκαν στην παραπάνω μείζονα σκέψη, για την πληρότητα της αιτιολογίας της αθωωτικής απόφασης μόνη η σκέψη ότι προέκυψαν αμφιβολίες για την ενοχή του κατηγορουμένου ή ότι το Δικαστήριο δεν πείστηκε για την ενοχή του, εκτός εάν δεν προσκομίστηκε κανένα αποδεικτικό στοιχείο, ούτε εξετάστηκαν μάρτυρες.

Συνεπώς, η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ` ΚΠΔ, μοναδικός λόγος αναιρέσεως του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός. Μετά ταύτα πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ`αριθ. 3144/2024 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 9 Απριλίου 2025.

Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 6 Μαΐου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή